Welkom. Je laatste bezoek was donderdag 17 mei 2012 07:40.
Dit onderwerp heeft 156 reacties, en bestaat uit 7 pagina's. Je bent momenteel op pagina 1 van 7.
De laatste reactie is geplaatst op 29-01-2012 14:54.
- Hallo allemaal,
Rond mijn dertigste is het begonnen: PMS. Een week voor ik ongesteld word is echt een drama voor mij, en voor mijn omgeving. Ik ben dan niet te genieten en ik geniet zelf ook totaal niet.
Ik voel mij rot, ben bijzonder snel geïrriteerd. De zwaarte van de klachten wisselt per maand, in het ergste geval lig ik jankend in bed met een onheilspellend gevoel, blaf ik overdag iedereen af en wil ik het liefst het behang van de muren afscheuren...om mij een week later (als ik eenmaal ongesteld ben geworden) zielsgelukkig te voelen en de meest lieve vriendin ben, de meest collegiale collega en de allerliefste dochter. Vrolijk, opgeruimd enz.
Niets is te gek en niets is teveel. Een behoorlijk contrast.
Ik heb dan weinig lichamelijke klachen, ja ik voel mij wat opgezet, maar dat lijkt mij redelijk normaal.
Ik ben het zat. Ik heb het afgelopen jaar een "PMS" dagboekje bijgehouden om zeker te zijn dat het daardoor komt.
Voor aanstaande donderdag heb ik een afspraak gemaakt met de huisarts. Ik ben het zat om een vierde deel van een jaar mij zo rot te voelen en mensen echt heel erg te kwetsen door mijn ongenoegen.
Ik hoop dat middels de anticonceptiepil de klachten wat verminderen. Maar ik lees helaas ook veel negatieve verhalen over de pil. Dat daardoor juist moodswings komen, hoofdpijn klachten enzovoort.
In het verleden heb ik tryginon geslikt, dat ging altijd wel goed. Maar toen was ik twintig, ver voor mijn PMS-tijdperk. Ik werd er alleen dikker van. Maar daar lees ik niets meer over. Voor de rest heb ik geen ervaring met de pil.
Ik heb het overzicht net al bekeken en in één topic wordt de prikpil aanbevolen.
Voor de rest geen info..
Zijn hier meiden die de klachten herkennen (lijtk mij zo prettig om dit te delen), die mij misschien tips kunnen geven en die al ervaring hebben met de pil bij PMS?
- Hoi Sylphide,
Ja ik herken het maar al te goed helaas. Precies zoals jij had, begon het ook bij mij na mijn 30e. Mijn moeder heeft het ook en ik denk dat het erfelijk is.
Ik heb het in zo'n erge mate (net als jij) dat ik echt in een soort monster verander. Ik kan er de meest onaardige dingen uitflappen en dat ook echt menen. Ben boos op alles en iedereen en ook mijn arme kinderen moeten het ontgelden. Ik val soms erg uit en kan niets hebben van ze. Dat is uiteraard weer aanleiding om me vet schuldig te voelen en flink te janken. Ik ne dus zo labiel als de pest in die periode en het is PMS. Daar ben ik zeker van. Bij mij is het contrast ook zo enorm. Als ik eenmaal ongesteld ben en de week erna, leef ik op de toppen van mijn bestaan zeg maar. Voel me te gek en het kan niet stuk.
Wat ik eraan moet doen weet ik niet. Ik wil nooit meer aan de pil in elk geval.
Volgens mij is het dus accepteren en me leren inhouden. ZIjn er volgens jou nog alternatieven? - Hoi Madiken,
Inderdaad, heel herkenbaar wat jij schrijft. En...mijn moeder had ook excact dezelfde klachten. Zij vertelde mij laatste zich een ander persoon te voelen nadat de ze in de overgang was geweest. een wereld is voor haar open gegaan.
Tja...maar waarom geen pil meer. Slechte ervaringen? Ik ben daar nl ook zo bang voor.
Dus twijfel ik, daarbij ben ik op zoek naar een geschikte anticonceptie (het zou zo mooi zijn als dat gecombineerd kan worden)...
Verder worden allerlei tips gegeven als stress zoveel mogelijk vermijden (lastig), zo min mgl koffie, chocola, suiker, vet enz. (wat een leven...).
Heb het wel geprobeerd, ik had niet het idee dat eht voor mij echt werkt.
En ja, bijhouden wanneer ik PMS heb, en dan zo min mogelijk belangrijke afspraken maken en vooral: weten dat het weer overgaat....
Maar ben het zo spuugzat (en mijn omgeving ook). - ook hier heel herkenbaar, echter bij mij is het begonnen in de puberteit. ik was altijd in de veronderstelling dat het heel normaal was, juist omdat mijn moeder er altijd zo luchtig over was. totdat ik van vriendinnen tijdens een van mijn ontroostbare buien vernam dat dit niet normaal was.
ik moet eerlijk bekennen dat ik er nu niet meer zoveel last van heb en dat komt mijns inziens juist omdat ik gestopt ben met de pil! in mijn geval maken hormonen de boel alleen maar erger. heb als anticonceptie nog de nuvaring geprobeerd maar na 4 dagen was ik in staat je te doden bij een verkeerde blik. en dat terwijl ik zo´n zachtaardig meisje ben haha. daar dus ook mee gestopt. zolang ik niets gebruik heb ik het redelijk onder controle. - Ik heb inmiddels het idee geleefd te worden door mijn cyclus: ik merk ook 'pms' rond ovulatietijd ...
- Ha ha ha...heel herkenbaar, van die blik (en eigenlijk helemaal niet om te lachen). terwijl ik anders zo zachtaardig en sociaal ben
Bij mij zijn de symptomen juist rond mijn dertigste in alle hevigheid toegenomen. Ik slik helemaal geen pil. Ik heb jaren geen vaste relatie gehad, dus gewoon condooms gebruikt bij mijn wisselende contacten.
Dus dit komt echt door de hormonen die van nature door mijn lichaam heen rasen...helaas.
Maar idd, ik lees ook bij veel vrouwen dat zij dus soortgelijke problemen krijgen door pilgebruik en dat het overgaat als ze dat staken. Maar ook dat vrouwen kampen met PMS, en juist door pilgebruik de klachten verminderen??? Maar ook dat ze nog meer, of andere klachten krijgen?????
Daarbij ben ik op zoek naar een passende anticonceptie. Wat ik ook in die hoek zal moeten zoeken..-zucht-
Denk dat ik het maar uit ga proberen, ik kan ook weer stoppen natuurlijk.. - quote:Xell schreef op 25 december 2007 @ 22:56:
Ik heb inmiddels het idee geleefd te worden door mijn cyclus: ik merk ook 'pms' rond ovulatietijd ...
Precies!!!!
Bij mij is het zo erg dat mijn omgeving heeft gevraagd of ik er in hemalsnaam niets aan kan gaan doen. Ze nemen mij heel serieus met deze klachten. maar die opmerking deed mij wel veel verdriet... - merk ook dat ik rond ovulatie sneller geirriteerd of emotioneler ben idd.
verder ben ik al eens naar de huisarts geweest hiervoor, ik was toen 22 jaar en mijn relatie leed er behoorlijk onder. er was niet veel aan te doen, de huisarts wilde me zelfs anti depressiva voorschrijven! wat ze ook voorstelde was om meer hormonen bovenop de pil te slikken, omdat pms kan komen door een teveel of juist een tekort aan hormonen. ik ben toen begonnen aan een hormonenkuur.
ik heb deze echter nooit afgemaakt, want mijn relatie liep inmiddels dus idd op de klippen en ik kon daardoor mijn "echte" emoties niet meer onderscheiden van mijn pms emoties. toen heb ik de kuur afgebroken en ben er nooit meer aan begonnen.
ik ben mijn huidige relatie ook ingegaan door mijn vriend voor te willen bereiden op mijn idiote uitbarstingen en moodswings. deze jongen wist er echter veel beter mee om te gaan dan mijn vorige vriend en dat scheelde al een heleboel ellende. voelde me in ieder geval geen freak meer, hij sloeg lekker een arm om me heen als ik dat nodig had en dan was het eigenlijk zo over! niet de confrontatie aangaan dan word ik echt gek.
merk wel dat ik niet zoveel kan hebben tijdens die dagen, maar zo dramatisch als het was is het nooit meer geworden. en die pil is voor mij echt rotzooi - Mmm...klinkt niet rooskleurig.
gelukkig krijg ik al veel begrip uit mijn omgeving. Alleen mijn prille relatie weet nog van niets, ben hem langzaam wat aan het voorbereiden.
Vorige vriendje is met angstzweet heel hard weggerend, ik ben tijdens mijn PMS niet een beetje onredelijk, ik ben hell... - PMS echt verschrikkelijk, ik ben de prikpil gaan gebruiken met het idee niet ongesteld is geen pms. De huisarts vond het de moeite van het proberen waard. En het werkte, nu al ruim 12 jaar, soms als ik weer een nieuwe priklmoet halen dan prikken de pms gevoelens weer, Dan maak ik direct een afspraak en ben ik er weer vanaf.
Enig nadeel als je nog kinderen wilt dan kan het lang duren voor je cyclus weer op gang komt. Verder ben ik al jaren een zeer tevreden prikpiller en al jaren pms-vrij.Het leven wordt vooruit geleefd en achteraf begrepen - Mmm...Puk, ik zal de tip zeker in overweging nemen. Alleen, ik ben 34, geen kids. Op dit moment wil ik ze niet, maar goed, ik weet niet hoe da over een paar jaartjes is natuurlijk.
Praktisch: Geeft jouw huisarts de prikpil zelf? Of de praktijkvpke?
Krijg je het mee als te overwegen optie, voor er actie wordt ondernomen.
En, kan de eerste prikpil midden in de menstruatiecyclus worden gegeven?
Niet zoals met de pil (oraal) die je bij aanvang op de eerste dag van je eerstvolgende menstruatie moet gaan slikken? - Zooooooo herkenbaar allemaal! Meiden ik leef met jullie mee! Jarenlang was ik living hell voor mijn omgeving als ik PMS kreeg. Ja, ik spreek in verleden tijd want sinds ik met de pil gestopt ben om medische redenen (inmiddels ook gesteriliseerd) zijn de klachten al met zo'n 75% verminderd. Ik kreeg daarnaast de tip om elke dag 1 tablet vitamine B complex te slikken, van de sterkst mogelijke dosering (ik gebruik Dagravit/Davitamon). Daardoor voel ik me in ieder geval veeeeeeeeeeeel minder prikkelbaar - het is er nog wel maar goed te doen. PMS is bij mij veranderd van "ik sla iedereen kapot die iets verkeerd doet/zegt/kijkt" in "rot op ik ben gewoon chagerijnig". En het duurt ook veel korter, een dag ben ik van slag en dan wordt het al weer minder. Echt, probeer het! De dosering van Dagravit (Becoforte of zoiets) is behoorlijk hoog, je merkt binnen een dag of 10 al verschil: minder moe, minder prikkelbaar, gewoon lekkerder in je vel. Begin gewoon een keer, niet ermee stoppen dus ook tijdens en na je menstruatie ermee doorgaan (1 pilletje per dag). Succes en sterkte!!!
- Even praktisch dan, de prikpil wordt gegeven door de doktersassistente. Je moet 1 keer per 12 weken de prikpil halen, je moet ivm veiligheid voor zwangerschap wel op tijd zijn. Ik haal hem meestal na 10 weken. Als ik eerder "klachten" krijg, humeurig tot dodelijk gevaarlijk etc dan ga ik eerder (8 of 9 weken). Dit gebeurt bij mij alleen als ik flinke stress heb (gehad).
Je haalt de pp bij de apotheek op dezelfde manier als de gewone pil, hij is wel iets goedkoper volgens mij, ik betaal 14 euro per prik. Maar had van mij wel 140 euro mogen zijn omdat ik me zoveel beter voel. Je menstrueert ook niet meer en dat vind ik ook heerlijk.
Voordeel is ook dat bij ziekte met overgeven en andere zaken de pp veilig blijft, is voor mij ook heel belangrijk omdat ik een chronische darmziekte heb.
Nadelen trouwens, meer haargroei. Je schijnt er ook iets van aan te komen maar daar heb ik nooit last van gehad.Het leven wordt vooruit geleefd en achteraf begrepen - Thanx meiden, voor de herkenning (wat een opluchting) en voor de tips.
Ik ga morgen direct vitamine B halen, ik bespreek het wel even met mijn huisarts waar ik morgen toch naar toe ga.
Ik neem alles mee in overweging.
Nu dat ook gezegd wordt: in mijn voeding heb ik meestal (0ver het algemeen genomen) toch wel een vitamine B tekort. Hoe gezond ik ook eet.
Waar ik alleen benieuwd naar ben is het gegeven dat sommige van ons de klachten krijgen van de pil, en dat ze direct overgaan als je daarmee staakt.
En ik ben juist niet aan de pil, ik denk meer dan tien jaar geleden de laatste ingenomen.
Ik hoop dat ik iets vind wat de klachten wat vermindert, dat ik idd van ik maak je af als je mogelijk iets verkeerds kan gaan zeggen naar inderdaad ik ben sjago, laat me maar evenmet rust.
Is al een heel verschil toch? - Ik heb zelfs Prozac geslikt tegen PMS, voorgeschreven door de gynaecoloog.
Ik heb het bijna een jaar geslikt maar het hielp amper, maar gaf wel veel bijwerkingen.
En als je al veel aan bent gekomen van de normale pil, dan is de prikpil geen aanrader.
Ik overweeg nu mirena of implanon, dan word je immers ook niet meer ongesteld (of minder).
En in 2008 wordt een nieuwe pil verwacht, waarbij je geen stopweek inlast (en je ook geen doorbraakbloedingen hebt!)playmobil wijzigde dit bericht op 26-12-2007 12:31 met 21% - Mmm...voor mij geen antidepressivum hoor! Werk binnen de psychiatrie, ken de bijwerkingen van dichtbij! brrrrrrr
Wat ik jammer vind als ik een op zoek ga naar info op het internet, dat ik dan veel lees dat het mogelijk is dat de oorzaak ligt aan psychosociale factoren. Dat we ons vrouw zijn en het cyclisch zijn niet accepteren, of we mss een incest verleden hebben, pleinvrees, psychische klachten enz enz.... Gek genoeg voel ik mij dan juist niet begrepen. Mocht ik net in mijn PMS periode zitten en iemand zegt zoiets...ik sta niet voor mijzelf in dan
- Hier ook zo'n PMS monster. Dag 3 vandaag, en maar janken en maar vreten en maar onredelijk zijn. Gisteren bijna een klant over de balie getrokken en ruzie willen maken met een collega. Beide niet gedaan maar het kost zoveel energie.
Ik bedenk van alles, misschien omdat ik weer (nog) alleen ben met kerst, misschien omdat ik gestopt ben met roken en nu ook van de nicotine pleisters af ben. Maar bedacht afgelopen nacht dat ik misschien anders nu wel ongesteld had moeten worden. Sinds ik de Mirena heb (begin augustus) word ik dat niet meer maar dat wil misschien niet zeggen dat daarmee ook je PMS buien verdwijnen? Weet iemand hier een antwoord op?
Dan ga ik zo eerst eens even kalmeren onder de douche voor ik de kerstboom door de straat heen flikker...Kleine geitjes blijf je houden. - Ooh wat een herkenbaarheid!!! Ik ben bijna blij dat er meer mensen rondlopen die eens per maand onherkenbaar zijn...
Van die Vitamine B complex van Dagravit: die slik ik al tijden in verband me tmijn B12 gebrek en het helpt mij niet tegen PMS. Ik denk dat ik van nature heel veel hormonen heb die dit triggeren want ik ben ook al 7 jaar niet meer aan de pil. Dat komt doordat de pil alle emoties zo afvlakte bij mij en ik bovendien het risico op borstkanker en andere enge dingen niet voor lief wil nemen. Ja, ik weet wel dat dat kleine risico's zijn, maar ik neem ze pertinent niet.
Dus nu doen we het met condooms en die helpen ook niet tegen PMS. Jezus, ik ben me toch een partij ERG als ik een week voor mijn menstruatie zit. Ik gun het niemand. Mijn man beklaag ik ook, maar hij weet inmiddels hoe het werkt. Mij met rust laten en vooral niet tegenspreken. Haha.
Dat van die chocola en koffie laten staan werkt wel bij overgangsklachten als opvliegers. Mijn moeder had dat heel erg en sinds ze dit laat staan, is het over. - Mijn huisarts adviseerde specifiek B6, mischien zit daarin nog een verschil? En zei zij ook dat je juist niet moest doorslikken, maar je lichaam ook en pauze moest geven om het overschot af te voeren. Elke maand drie weken slikken, een week niet. Als was het een pil.
B6 helpt bij mij wel iets, maar ik merk dat de hele pms met de keer erger word. Was ik maar een paar dagen levensgevaarlijk. Ik zit nu op twee weken per maand (één voor de ovulatie, één voor de menstruatie). Lichamelijke klachten die vroegah juist heel erg waren, zijn nu wel minder, maar zijn er nog wel.
Ik ga volgende week ook (weer ...) naar de huisarts, ben het zo vreselijk zat. Dat aankomen staat me tegen, maar verder klinkt die prikpil wel goed.
Technische details: tot mijn 22e? geen last. Sindsdien enorme rugpijnen, redelijk 'gewone' (aceptabele) pms. Na twee zwangerschappen zijn de rugpijnen verminderd en is de pms verergerd. Ben nu 35. Anticonceptie is buiten pms nergens voor nodig - Hi allemaal,
Kom net terug van een PMS-kerst. Ik voelde het al aankomen onderweg daar naartoe. Op de helft wilde ik weer terug naar huis, geen zin in die rotkerst, zowiezo nergens zin in. Maar ook geen zin om niets te doen (zo begint het). Daarna irritatie, eerst de bus missen (nooit leuk, maar anders vind ik het niet zo'n drama, de volgende gaat na 15 minuten). Nu stond ik al bijna te bellen met de klachtenlijn van het desbetreffende vervoersbewijs...ik was giftig...
In de bus vond ik iedereen stom en belachelijk. Ze gingen verkeerd zitten, zaten verkeerd en deden belachelijk met hun tas, boek, mobieltje enz...
Op het feest aangekomen ben ik direct maar aan de wijn gegaan (redden wat er nog aan te redden valt) en ik heb een dame beledigd met haar gewicht (iets in trant van dat het geen wonder is dat ze zo'n dikke reet heeft omdat ze alles met de auto doet. Politiek zeer incorrect).
Kortom: het was weer gezellig.
Tijd om toch te kijken of er mss wat aan te doen valt.
Dat van vitamine B6 heb ik ook ergens gelezen.
ben benieuwd wat mijn huisarts morgen zegt (overigens een vrouw!!!) - PMS en de gevolgen van het niet tijdig herkennen daarvan
mijn vriendin (40) heeft een lang GGZ verleden en allerlei opgeplakte etiketten, maar trainingen, opnames en veel medicijn-gebruik hadden 25 jaar lang geen effect dat wil zeggen alleen maar negatieve: stukgelopen relatie, overmatig drankgebruik,2 kinderen waarvan de opvoeding niet echt vlekkeloos verloopt enz.
In de 2 jaren dat ik haar nu ken begon me na enige maanden een regelmaat duidelijk te worden: de eisprong was vaak aanleiding om gekke en soms onverantwoorde dingen te doen, het leek wel
dwangmatig! Tegen de tijd dat dat ik bijna zeker wist dat ze eigenlijk lijdt aan PMS, waarvan de klachten vaak lijken op die van depressies, border-line en andere psychische zaken, hebben we met haar GGZ arts gesproken hierover. Hij geloofde er niet in en we konden evt. de huisarts vragen om de 'pil', waarvan we al blij waren dat we daar zonder konden.Door veel te lezen en te vragen
zijn we nu besloten visoliecapsules en PMT voedings-supplementen te gaan gebruiken in de hoop het GGZ
te kunnen bedanken voor 25 jaar starheid en verslaving.
Zijn er vrouwen die in de zelfde spiraal zijn terechtgekomen en hoe zijn jullie er evt. uitgekomen?
De resultaten van de middelen die we nu gebruiken zal ik later ook hier gaan vertellen.
ik hoop op reactie - Hoi PMS vrienden,
Hier ook een zware PMS'er. na twee postanatale depressies en een verleden van licht PMS is de PMS na mijn twee kinderen verslechterd. Ik heb standaart 4 dagen vreselijke migraine, ben niet te genieten, slaap heel veel. Nu is dat met 2 kinderen natuurlijk vreselijk, ook voor hen. Ik slik na de geboorte van mijn jongste Citalopram (SSRI) die wel helpt maar niet tijdens die 4 dagen want de PMS breekt er keihard doorheen. Die hoofdpijn kan ik mij nog wel bij neerleggen maar de rest................. Ik wil dan ook van de SSRI af die mij goed geholpen hebben overigens na mijn eerst PND maar nu heb ik het idee dat ik misschien wel zonder kan met uitzondering van die 4 dagen . Maar om daar nu de hele maand SSRI voor te slikken vind ik niet echt prettig. Ik zweet veel, veel eetbuiten, aangekomen en helemaal geen zin meer in sex. Nu zat ik gisteren Dr.Phil te kijken waar Dr. Masterson aanwezig was die gespecialiseerd is in libido-vermindering en daar hoorde ik dus dat de hormoonspiegel wel degelijk gemeten kan worden en de Prolactinegehalte die te hoog kan zijn ook. Ook een MRI van de hypervise kan bekeken worden. Ook hoor ik veel over Duphaston. Ik wil dus graag iets gaan nemen in die dagen wat mij kan helpen voor die kleine periode in plaats van weer jaren aan de Antidepressiva te moeten zitten waardoor mijn relatie ook erg vlak wordt. Wie kent dit? - Hier weer eens een update van mij. Ik schreef in december vorig jaar dat ik het ook zo erg had. Nou, dat is nog steeds zo hoor. Hoge pieken en diepe dalen zeg maar. Twee weken per maand voel ik me geweldig lekker en super. Maar een week is het helemaal mis met mij. Ik ben dan in staat om iemand om te leggen als het zo zou uitkomen...tenminste zo voelt het. Ik kan me maar moeilijk inhouden als ik op het hoogtepunt van de PMS zit. Volgens mij straal ik dan ook uit dat ik heel erg niet benaderbaar ben, want in die periode komen mensen niet zo snel op me af. Ik heb dan ook echt behoefte aan meer slaap, meer eten (vooral lekker slecht en vet) en rust aan mijn kop. Ik ben letterlijk opgelucht als ik dan ongesteld word.
Wat erg zeg,dat verhaal van Jantje Beton. Ik hoop voor je vriendin dat de supplementen helpen. Zelf heb ik het maar geaccepteerd dat ik het heb.Wat moet je anders? Gelukkig heb ik ook twee superweken in de maand en daar leef ik voor. Dan kan ik alles aan.
Sterkte dames, en ik blijf hier mee lezen. - Wat erg allemaal he. Ik zit nu tegen ongesteld worden aan en ik kan niet wachten tot de PMS letterlijk uit mij vloeit. Er moet toch iets aan te doen zijn vinden jullie ook niet. Ik wil gewoon iets wat ik kan slikken in die dagen dat ik PMS zit i.p.v. de hele maand antidepressiva met alle bijwerkingen van dien.
Wie kan ons helpen. - Zou een acupunturist misschien iets kunnen doen?
Ik ben daar zelf laatst geweest nadat mijn zwangerschap was misgelopen bij 20weken en mij heeft hij erg goed kunnen helpen om mijn hormonen in balans te krijgen. Dagelijks lijnzaadolie slikken (jagh, dat wel) werd me ook aangeraden als vrouw zijnde.
PMS ken ik gelukkig niet in de mate waar jullie het in hebben, maar het lijkt me echt vreselijk! Veel sterkte ermee.
