Welkom. Je laatste bezoek was maandag 21 mei 2012 12:12.
Dit onderwerp heeft 352 reacties, en bestaat uit 15 pagina's. Je bent momenteel op pagina last van 15.
De laatste reactie is geplaatst op 21-01-2011 13:24.
- Hoi lolapop, ja, hij voelt het ook zo. Eng is het wel, want soms hebben we het gevoel op eierschalen te lopen. Allebei bang om iets te breken. Terwijl dat nou juist moet. De problemen moeten besproken worden. Ik hoop op een dag echt een topic te openen met een leukere titel maar ik blijf nog even fijn hier schrijven. Wat me wel opvalt, is dat er legio vrouwen in vergelijkbare situaties zitten. Treurig eigenlijk.
- Eindelijk weer een berichtje van mij. Ik volg wel nog steeds Hova's topic. Dat grijpt me erg aan. Ik vind het ellendig voor haar dat het allemaal zo onzeker blijft. Ook tussen ons is het niet eenvoudig. Eerst was er even die euforie en opluchting van we proberen het weer. Dat euforische gevoel is weg nu en langzaamaan neemt het leven weer zijn loop. Werk, vrienden, zorg voor ons kind... We praten wel goed samen en het is duidelijk dat we van elkaar houden, maar ik hoop van harte dat dit voldoende is om weer een toekomst te hebben samen. Maar soms slaat bij mij toch weer die twijfel toe. Bijv als ik een week weinig contact met hem heb. Ik merk echt dat mijn gevoel voor hem sterker is als we elkaar vaker zien. Ik ben dus eigenlijk wel weer een beetje down. Komt het allemaal wel goed? Zijn we wel of niet goed bezig? En hoe lang duurt het voor alles weer eens wat normaler is?Angele74 wijzigde dit bericht op 19-01-2011 21:23 met 27%
- Meds, wil jij je licht hier ook eens over laten schijnen?
- Angele, hebben jullie nu therapie? Want het lijkt me zaak dat daar te bespreken. Dat jij nog wel even onzeker blijft is normaal, je vertrouwen is geschaad en dat moet gewoon weer helen. Dat hele seksgebeuren lijkt me wel een ding waar aandacht voor moet komen.
- Nee die therapie ziet hij toch niet zitten. Vindt het lastig zijn verhaal te doen tegenover een vreemde. Wat is jouw visie op dat seksding dan?
- Heb mijn post ff gewijzigd wegens herkenbaarheid.
- Het zal nog heel lang duren voordat alles weer normaal is. Het is nog niet eens 3 maanden geleden dat jij je topic opende en je man had besloten bij je weg te gaan.
Het is nu denk ik heel belangrijk dat vooral hij heel goed bij zichzelf nagaat of hij jullie relatie een 2e kans wil geven en er 100% voor wil gaan. Dat jij dat wilt, mag inmiddels wel duidelijk zijn. Maar hij zal die keuze ook heel bewust moeten maken, uit liefde en respect voor jou, en niet alleen uit plichtsgevoel.
Oke, seks is belangrijk in een relatie maar na wat jullie samen hebben meegemaakt, is het misschien niet heel raar dat dit heel even wat minder belangrijk is. Seks is niet het allerbelangrijkste, intimiteit wel. En daarmee bedoel ik knuffelen, 's avonds lekker tegen elkaar aan liggen in bed, gewoon: elkaar voelen en genieten van elkaars aanwezigheid. Niet altijd op seks aansturen, dat maakt alles gelijk weer zo beladen.
Dat het euforische gevoel langzaam weg zakt is helemaal niet zo gek, op een gegeven moment gaat het leven weer gewoon verder en pak je de lopende zaken weer op. Ook dat is helemaal niet erg, als je je er maar wel allebei van bewust blijft dat dit niet betekent dat je weer in een sleur terecht komt waarin je elkaar vanzelfsprekend vindt en je geen moeite voor elkaar meer doet.
Na wat jullie samen hebben meegemaakt en doorgemaakt, is het belangrijk dat jullie er alert op blijven dat je de ander niet alleen hoort, maar ook echt luistert (begrijp je het verschil?), zodat je echt voor elkaar openstaat en kunt communiceren over problemen.
Mijn hart gaat naar je uit en ik begrijp je tegenstrijdige gevoelens.
Dat hij weer afstand van je neemt. Ik denk dat therapie echt een must is, want nu de boel stabiliseert is er ook weer ruimte voor emoties, en moeten deze een plek gaan krijgen.quote:Angele74 schreef op 19 januari 2011 @ 21:21:
Nee die therapie ziet hij toch niet zitten. Vindt het lastig zijn verhaal te doen tegenover een vreemde. Wat is jouw visie op dat seksding dan?- En wat ik ook nog even wil zeggen; het is helemaal niet zo makkelijk en vanzelfsprekend om weer leuke en goede seks te hebben met een partner die is vreemdgegaan.
Je zelfvertrouwen krijgt er toch een behoorlijke knauw van en ook dat heeft tijd nodig om te helen. Ook je man zal daar zijn best voor moeten doen; hij moet jou ook weer het gevoel geven dat je aantrekkelijk en mooi bent en dat hij graag seks met jou wil. Ik vind dat daar ook een taak voor hem is weggelegd; hij is tenslotte vreemd gegaan en moet jouw vertrouwen weer herwinnen.
En therapie kan daarbij misschien helpen. - Ja ik wil die therapie echt graag. Maar hij niet en dan komt toch de onderste steen niet boven. In bed liggen we wel veel tegen elkaar aan en we kussen dan ook wel een half uur of zo. Maar ik verlang dan echt naar hem en hij houdt het af. Je hebt gelijk lola, het wordt heel beladen.
Meds, ik hoop echt dat hij niet weer afstand van me neemt door geen seks te willen.
Het valt niet mee hoor. Zit echt weer in een dip terwijl het pas nog stukken beter met me ging. - Heb je hem gevraagd waarom hij terughoudend is wat seks betreft?
- Ja. Hij zegt wat jij eigenlijk ook aangeeft: dat het beladen is. Dus misschien is het iets waar ik me drukker om maak dan nodig. Is het normaal in deze fase. Maar het is lastig. Hij is van nature gesloten en doet zijn best om te praten, maar dat kost veel energie. En er is een angstig stemmetje in mij dat soms fluistert dat het niet zal werken. Ik probeer te denken aan wat meds zegt, dat ik niet elke gedachte meteen voor waar aan moet nemen. Maar ik ben gewoon bang denk ik.
- Ik vind het in elk geval positief dat hij kan aangeven waarom hij er moeite mee heeft. En natuurlijk klopt het dat het voor jullie allebei beladen kan zijn, jullie hebben zoveel meegemaakt de laatste maanden en het kost echt tijd om jullie relatie weer te herstellen.
Of het normaal is in deze fase kan ik moeilijk beoordelen, wel denk ik dat je het even moet "laten gaan" en het even wat tijd moet geven. Als jullie je best voor elkaar blijven doen en wel lief voor elkaar zijn, voelt het over een tijdje hopelijk wat minder beladen aan en zal het seksuele gedeelte vanzelf weer op gang komen.
Ik herken het wel dat hij gesloten is en therapie niet ziet zitten omdat hij dan met een vreemde over hele intieme dingen moet praten. Vrouwen vinden het vaak juist fijn om met een onpartijdige vreemde van gedachten te wisselen en advies te krijgen, maar mannen zijn van nature minder geneigd om dit soort zaken met in hun ogen "vreemden" te delen en schieten dan in een soort verdedigingsmechanisme en dan komt de therapie niet echt van de grond. Mannen hebben meestal (ik realiseer me dat ik nu generaliseer.....) minder de behoefte om hun relatie te analyseren, ook na een crisis, en willen het liefst gewoon weer verder gaan zonder oude koeien uit de sloot te halen. Vrouwen willen het juist wel analyseren en daaruit lering trekken voor de toekomst. - Hoi Lola, dank je wel voor je lieve, rustige reactie. Ik kalmeer nu ook weer een beetje. Zat weer met de doos kleenex op tafel zeg maar. Ik ben er ook wel overdreven mee bezig misschien. Met dat seksgebeuren. We hebben nml wel echt goeie gesprekken en doen ook leuke dingen met zijn tweeën. Komend weekend gaan we bijv uit eten en naar de film. We maken nu bewust tijd voor elkaar. Op een bepaalde manier is seks voor mij ook beladen. Ik zie het als een soort 'bewijs' dat ie nog van me houdt. Ik realiseer me wel dat die gedachte niet klopt. Niet uitsluitend in elk geval.
- Fijn dat je je weer wat beter kalmer voelt. Concentreer je nu even op het feit dat jullie wel goede gesprekken kunnen voeren samen en ook weer leuke dingen doen.
Natuurlijk vind je het jammer dat hij er moeite mee heeft om met de therapeut te praten, maar hij praat in elk geval wel met jou, koester dat.
Het zal nog een lange en moeilijke weg zijn, maar als je met elkaar blijft communiceren ben je al een heel eind op weg. En natuurlijk zul je af en toe een dalletje doorgaan ( verwijten, toch weer die oude koeien uit de sloot halen) maar als je met elkaar blijft praten en respect en begrip voor elkaar blijft houden, zal dat langzamerhand slijten.
Ik begrijp dat je seks ziet als een bewijs van dat hij van je houdt, maar intimiteit is nog veel belangrijker dan seks. En hoewel het soms moeilijk kan zijn, is het misschien wel heel fijn dat je de seksuele kant van jullie relatie even in de koelkast zet maar wel lief en intiem met elkaar bent. Die seks komt echt vanzelf weer en misschien is een tijdje onthouding juist wel een extra prikkel!
Neem zo een lekker glaasje wijn om een beetje te ontspannen en dan lekker slapen! - Wat ik nog wou zeggen over wat jij zei wat betreft echt luisteren: eerlijk gezegd denk ik dat ik dat vaak niet goed doe. Ik hoor wel wat hij zegt maar vervolgens ga ik toch voorbij aan zijn gevoelens of wat hij mij heeft gezegd of gevraagd. Dit omdat ik dan mijn gevoelens als groter ervaar en die moeten er dan ook uit. Hij luistert wel degelijk echt naar mij maar ik stukken minder goed nasr hem. Ik vind het moeilijk om me in te houden en echt iets te dien met wat hij gezegd heeft.
- quote:Angele74 schreef op 19 januari 2011 @ 22:58:
Wat ik nog wou zeggen over wat jij zei wat betreft echt luisteren: eerlijk gezegd denk ik dat ik dat vaak niet goed doe. Ik hoor wel wat hij zegt maar vervolgens ga ik toch voorbij aan zijn gevoelens of wat hij mij heeft gezegd of gevraagd. Dit omdat ik dan mijn gevoelens als groter ervaar en die moeten er dan ook uit. Hij luistert wel degelijk echt naar mij maar ik stukken minder goed nasr hem. Ik vind het moeilijk om me in te houden en echt iets te dien met wat hij gezegd heeft.
Heel herkenbaar; ik heb hier ook last van![:-]](http://forum.viva.nl/www/smileys/77_happy.gif)
Ook ik heb nogal een groots een meeslepend gevoelsleven en ik maak mijn man hier graag deelgenoot van. Hij praat ook heel veel, maar meer over alledaagse dingen zoals zijn werk, sport etc. en minder over zijn gevoelsleven. Ik merk dat ik daardoor ook de neiging heb om eerder "uit te schakelen" tijdens zijn verhalen. Ik heb geleerd om mijn best te doen om wel goed naar hem te luisteren en ook vragen te stellen. Echter, wanneer ik echt moe ben na een slopende werkdag en het even niet kan opbrengen, zeg ik dat ook eerlijk. Dan zeg ik gewoon dat ik op dat moment even niet genoeg aandacht kan opbrengen voor zijn verhaal en zeg ik hem dat ik zijn verhaal echt wel wil horen, maar vraag ik of het later op de avond mag omdat ik even bij moet komen. Op die manier krijgt hij ook de aandacht die hij verdient en hoef ik, op een moment dat ik het even niet kan opbrengen, niet net te doen alsof ik luister en het me interesseert. Klinkt misschien een beetje egoistisch, maar voor ons werkt het. - Waarom ga je zelf niet in therapie? Dan hoeft hij niet mee, maar hij kan wel aan jou zien dat er niks engs aan is. Dan heb jij wel een klankbeeld.
- Ik zit al in therapie. Dat helpt me enorm en hij ziet ook aan mij dat het werkt maar hij heeft tegen me gezegd dat hij het voor zichzelf niet ziet zitten. Dat hij het voor zichzelf toch als een zwakte ervaart. Hij heeft mij wel duidelijk gezegd dat hij mij niet zwak vindt wegens de therapie, maar dat hij het zelf dus echt niet ziet zitten.
Goeie tip Lola, ik zou ook vaker moeten zeggen dat hij zijn verhaal later doet. Ik herken dat wel. Ben doodop na mijn werk en doe dan alsof ik luister. - Ga dan gewoon in je eentje in therapie en kijk wat je daar voor jezelf uit kunt halen. Ik ben ooit ook in therapie gegaan en het heeft mij ontzettend goed gedaan. Ik vond het erg fijn om met een onpartijdig iemand te kunnen praten en mijn ei kwijt te kunnen. Aan de hand daarvan kon ik ook aan mezelf werken, niet alleen in mijn relatie maar ook om dingen over mezelf te leren en om te leren dat ik sommige dingen ook anders kan doen dan ik altijd gewend ben.
Heb er vrede mee dat hij niet mee wil; je hebt er niks aan om met een onwillige man bij de therapeut te zitten. Dat is alsof je aan een dood paard trekt.
Probeer een frisse start te maken met hem; je hebt zelf aangegeven dat jij ook dingen "fout" (tussen aanhalingstekens, want dat soort fouten maak je niet bewust) hebt gedaan en daar kun je aan werken met je therapeut. Wellicht ziet hij dan ook dat jullie toekomst anders wordt dan jullie verleden en zal hij ook zijn uiterste best doen om te veranderen (en dat kan ook zonder therapeut!).
En misschien heb je inderdaad iets aan de tip om het gewoon te zeggen wanneer je het even niet kunt opbrengen om te luisteren. Het kan in het begin even confronterend overkomen, maar het is wel heel eerlijk. Als je maar niet vergeet om er later op terug te komen en WEL naar hem te luisteren. - Dank jullie wel voor de lieve reacties. Ik heb er veel steun aan. Ik ga proberen nu wat te slapen. Morgen ongetwijfeld meer.
- Welterusten. Ik hoop dat je lekker kunt slapen en morgen weer goed uitgerust fris tegen de zaken aan kunt kijken.
Probeer het leven 'one day at a time' te nemen en niet te ver vooruit te kijken. - trusten Angele. Goed dat je zelf wel gekozen hebt voor therapie. Ik snap die weerstand nooit. Je bent toch knettergek als je een kans op beter leven laat liggen?
- Ja helemaal mee eens meds. Stond vanochtend uitgerust op. Als ik moe ben lijkt alles erger. We hebben vandaag weer goed gepraat en dan is mijn gemoed weer wat gekalmeerd. Ik wil nu nog leren hoe ik dat kan zonder zo van hem afhankelijk te zijn. Ik heb heel veel baat bij de therapie. Ik zit 1x per week op de sofa en ookal dacht ik altijd dat ik alles zelf wel op een rijtje had... Dat is toch niet waar. Ik volg al jaren dezelfde gedragspatronen. Ik zie dat pas nu in. En ik voel me ondanks alles soms gewoon gelukkig. Dat geluk zit niet per se in je huwelijk. Voor velen is dat misschie vanzelfsprekend maar ik heb me dat echt nooit gerealiseerd.
- Heerlijk he, therapie. Ik heb zelf een ook poos therapie gehad en ik heb inderdaad ook geleerd om anders naar dingen te kijken die voor mij altijd zo vanzelfsprekend waren. Je wordt geconfronteerd met gewoontes en gedragsregels die je jezelf hebt opgelegd omdat het zo hoort of omdat je ze van huis uit hebt meegekregen. Het kan zo bevrijdend zijn om dat alles met iemand die volkomen neutraal naar jou kan kijken, eens onder de loep te nemen en te kijken hoe het ook anders kan.
Ik heb er veel aan gehad en mijn huwelijk indirect ook, want ik ben nu wat minder rechtlijnig, perfectionistisch en koppig en daar heeft mijn man ook baat bij. We kunnen een meningsverschil of communicatiemisverstand nu veel gemakkelijker bijleggen en uitpraten dan vroeger en dat is fijn.
Dit onderwerp heeft 352 reacties, en bestaat uit 15 pagina's. Je bent momenteel op pagina last van 15.
De laatste reactie is geplaatst op 21-01-2011 13:24.
