Welkom. Je laatste bezoek was maandag 21 mei 2012 12:19.
Dit onderwerp heeft 20 reacties, en bestaat uit 1 pagina.
De laatste reactie is geplaatst op 11-11-2010 15:55.
[ Leven van date tot date ]
- Hallo,
Ik ben pas nieuw hier, maar heb de sfeer al een beetje kunnen opsnuiven en besef dat ik veel steun en energie kan halen uit jullie forumberichten.
Hopelijk begrijpen jullie dat ik met de deur in huis val en ook een topic plaats.
Ik ben hier namelijk met een reden...
Eerst wil ik zeggen dat ik niet zielig ben, en dat ik sociaal gezien zeer normaal ben. Ik heb vrienden, een goede job en een doodgewone familie. Daarmee zou een normaal mens gelukkig moeten zijn. Maar er ontbreekt al heel lang iets: geborgenheid, genegenheid, exclusieve aandacht... een man dus.
De laatste tijd wordt het erger en erger. Ik leef als het ware van date tot date. Niet dat ik zomaar alles neem wat zich aanbiedt hoor, nee ik ben heel kieskeurig.
De voorbije maand had ik een reeks afspraakjes met een man waar het reuzegoed mee klikte. Die vlam is ondertussen alweer gedoofd (langs zijn kant). Ik ga er nu nogal lichtjes over, maar telkens als zoiets gebeurd ben ik helemaal kapot. Ik probeer hem dan tegen mijn zin uit mijn hoofd te zetten door mijn hoop alweer te zetten op een volgende man (als ik die dan al vind). En zo gaat het alsmaar door.
Het frustrerende is dat wanneer 'leuke' mannen me kwetsen er tegelijkertijd weer een 'vervelende' man komt opdagen (verliefde vervelende collega, stalkende ex,...). Hier ben ik niets mee en word ik knettergek van. Het geeft me dan weer wel het gevoel dat ik door sommigen wél geliefd ben en dat geeft me weer energie om verder op zoek te gaan naar de 'leuke' mannen.
Wat een spel. Het daten word zo stilaan mijn werk, hobby en vrije tijd... ongewild.
ben je trouwens een mede ex-yugo?
