quote:
Ken jij iemand met een persoonlijkheidsstoornis? En hoe ga je daar mee om?
Ik ken iemand met een persoonlijkheidsstoornis, en wel de antisociale persoonlijkheidsstoornis ! Deze 'iemand' is mijn zoon. Hoe ga je daar mee om ? Eerst, als je na lange omzwervingen (dokters, RIAGG, psychologen, psychiaters etc.) weet dat ie uberhaupt een stoornis heeft, hoop je dat er genezing mogelijk is, in ieder geval doe jij (als gezin) daar alles aan. Tot het moment dat je wéét dat dit een stoornis is die niet over gaat, ja misschien iets milder kan worden rond het 40ste levensjaar. Op dat moment is het een kwestie van accepteren. Hoewel je leugens en oneerlijkheid moeilijk kunt accepteren, tenminste wij hebben daar veel moeite mee. Nu zijn we zover dat we niet op hem rekenen, nooit op hem vertrouwen, dan kun je tenminste niet (weer en weer) teleurgesteld worden. Gewoon géén verwachtingen van hem hebben, dan kan alles meevallen. Hoe dan ook, met al zijn 'rariteiten' is het wél een hartelijke knul, heel charmant ook, maar dat schijnt bij de stoornis te horen !
De link niet leggen tussen oorzaak en gevolg, da's één van zijn handicaps, géén 'nee' tegen zichzelf kunnen zeggen, totaal impulsief actie ondernemen, terwijl dat eigenlijk niet kán !
Hij heeft 2 jongere broers en die hebben gelukkig niet een dergelijke stoornis. De broers, daar heb ik wel vertrouwen in dat zij verantwoordelijke volwassenen worden (één is dat al nl.), maar in de toekomst van deze jongen heb ik wel een hard hoofd. En toch .. houden wij van hem ...