Welkom. Je laatste bezoek was maandag 21 mei 2012 12:28.
Dit onderwerp heeft 27 reacties, en bestaat uit 2 pagina's. Je bent momenteel op pagina last van 2.
De laatste reactie is geplaatst op 03-11-2010 17:57.
- Hoi,
Ik ben in een situatie verzeild geraakt waar ik me even geen raad mee weet. Uiteraard heb ik het al uitgebreid besproken met mijn omgeving, maar daar is niemand die hier ervaring mee heeft of het geheel objectief kan beoordelen.
Het volgende is er aan de hand:
Korte tijd geleden ontmoette ik een man bij vrienden thuis. Du moment dat we ons aan elkaar voorstelden gebeurde er iets. Kan het nog steeds niet heel goed uitleggen, maar het cliche "alsof de bliksem insloeg" komt aardig dicht in de buurt.
We hebben die avond afgesproken om elkaar de volgende dag nog even te treffen. Hij was op doorreis door Europa, en zou die volgende dag weer vertrekken. Die dag hebben we gepraat, gepraat en nog eens gepraat. Elke minuut benut om elkaar te leren kennen. Tijdens deze date is er echter niets "gebeurd".
Hij had verteld dat hij nog een paar dagen in Europa zou zijn, en na wat mails over en weer ben ik hem alsnog op gaan zoeken in de plaats waar hij toen verbleef. Wederom helemaal geweldig. Het leek wel een sprookje.
En nu, nu is hij weer naar huis. Naar een land far, far away.
Dat ik verliefd ben moge duidelijk zijn. Nooit heb ik geloofd in dit soort verhalen, en nu zit ik er zelf middenin. Het is toch ook een beetje belachelijk? Zo verliefd op een man die ik bij elkaar zo'n twee dagen heb gezien!
We hebben nu afgesproken met elkaar in contact te blijven via mail en dan te zien hoe het loopt. Begin volgend jaar komt hij weer naar Europa en dan gaan we elkaar sowieso zien. Op zich wel een redelijke tijd om te overbruggen, maar nu lijkt het nog zoooo lang!
Ik ben bang dat het contact gaat verwateren. Dat dit een kwestie is van zeer beroerde timing. En ik probeer ook reeel te zijn, want: heeft dit wel zin? Hij zit zo ver weg...
Wie heeft hier ervaring mee? Of nuttig advies? Ik kom er niet zo goed uit en kan er eigenlijk helemaal niet van genieten, van die vlinders.
- Grenzeloos verliefd........ Geen idee hoe die vrouwen het doen, maar alle respect. Mss eens op de site kijken?Je bent nooit de enige!!
- Hey Toffifee,
Ik woon wel in NL. Een weekendje daarheen is theoretisch mogelijk, maar daarvoor is het wel echt te ver weg. Het zou dan toch wel voor minimaal een week moeten zijn.
Is wel iets wat ik zo zou doen trouwens.
Maar ik merk dat ik mezelf een beetje tegen zit te houden in mijn gevoel. Ik wil mezelf niet "gek"maken namelijk. Niet voor niets.
Had ook al besloten het nu maar even los te laten en dan over drie maanden te zien hoe het dan gaat. Mocht het echt meant to be zijn, dan zullen we dat dan wel merken.
Maar ja..
Dat is heel verstandelijk geredeneerd. Gevoelsmatig zat ik gisteren al op dat vliegtuig.. - Of beter: IN dat vliegtuig

- Spijker, kom er maar in!
- Hoe vaak gebeurt een mens dit nu? Zelden...als dit dan wél gebeurt, moet je die kans grijpen! Gewoon contact houden. Kijk eens naar grenzeloos verliefd, heel vaak loopt het goed af. En als het niet lukt: Niet geschoten is altijd mis!
Go for it girl!Lessons of life... - Ik zou niet 3 maanden gaan zitten wachten. Ik zou óf nu inderdaad in het vliegtuig springen om één en ander uit te zoeken, of het gewoon laten gaan.
But that's me... - @ Razmataz, ik heb in een soortgelijke situatie gezeten een lange tijd geleden. Iemand ontmoet hier, die hier slechts op vakantie was. (Al hadden wij iets meer tijd dan een paar dagen). Hij zou een paar weken later weer vertrekken naar de andere kant van de wereld.
Natuurlijk is het een rare situatie: als je ineens echt zo;n gevoel hebt van 'dit is het'. Wij moesten dus voor ons gevoel heel snel beslissingen nemen. Dit is hoe het bij ons verliep:
Hij verlengde zijn vakantie eerst nog met een paar weekjes, en toen nog met een paar weekjes. En toen moesten we voor ons gevoel toch echt eens een serieus gesprek voeren. (En dat kwam eigenlijk veel vroeger dan normaal, maar we moesten wel, want hij kon natuurlijk niet eeuwig op vakantie blijven hier). Nou al met al was de uitkomst van het gesprek dusdanig dat hij nu al een hele tijd nog steeds hier is. En volgend jaar gaan we verhuizen naar zijn land 'far far away'.
Ik had in het begin ook echt het gevoel dat het toch nooit zou kunnen werken en daarom wilde ik me er niet teveel in verliezen. Maar wie hield ik nou voor de gek? Ik was toch hoteldebotel verliefd.
Kijk uit naar zijn terugkomst in januari, en zoals al wordt gezegd: skype en sms en al wat dies meer zij. Geniet van die verliefdheid. En zie hoe het voelt als hij weer terug is. Drie maanden zijn niet zo lang, en het verlangen wordt misschien alleen maar groter zo! Betrek elkaar in je dagelijks leven, ondanks dat je zo ver weg zit van elkaar.
En als het echt weer zo goed bevalt in januari, dan is er altijd wel een mouw aan te passen. - Nog even een verhaal van vrienden, om te laten zien dat het echt kan:
Hij is Duitser, zij is Australische. Ze ontmoetten elkaar op een vlucht van 40 minuten. Ze zaten dus 40 minuten (ik herhaal 40 minuten!) naast elkaar in het vliegtuig, en waren smoor verliefd. Een paar maanden met veel emails, telefoontjes enzo verder, ging hij haar opzoeken voor een paar weken down under, en nu twee jaar later gaan ze trouwen.
Het kan echt!
Inderdaad: als het kan, wat houd je tegen?quote:Primabella schreef op 01 november 2010 @ 15:31:
Ik zou niet 3 maanden gaan zitten wachten. Ik zou óf nu inderdaad in het vliegtuig springen om één en ander uit te zoeken, of het gewoon laten gaan.
But that's me...- Wat is nou drie maanden? Ondertussen gewoon wat contact houden en als hij dan weer in de buurt is kun je hem dan toch opzoeken. Dan weet je of het gevoel nog zo hevig is!
- Ik vind wachten ook een groot woord in deze, ik zou genieten van je gevoel en eerst eens kijken hoe dit zich ontwikkelt via Skype en mail. Mensen zat die elkaar via een dating site ontmoeten en pas na een paar weken voor het eerst een reallife ontmoeting hebben. Misschien dat je dan over een paar weken eens na kunt gaan denken over een ontmoeting eerder dan over een paar maanden.Men lijdt het meest door het lijden dat men vreest.
- TIP:
Aanmelden bij de Kerstshow ALL YOU NEED IS LOVE van Robert ten Brink.
Even googlen bij RTL 4.
- Dank voor jullie reacties.
Ik ben hem na die eerste ontmoeting ook op gaan zoeken. Hij ging nog een paar dagen naar onze zuiderburen. Met het idee van 'nu of nooit' ben ik toen in de trein gesprongen. Ook om uit te zoeken of dit nu allemaal wel echt de moeite waard was. Wat Primabella ook schrijft; om uit te zoeken hoe en wat.
Nou goed, dat was dus zeker een succes! Hij heeft er nog aan gedacht zijn ticket te verlengen, maar zijn werk stond dat niet toe.
We hebben het er wel over gehad hoor, over het hoe en wat nu. Maar het is vreemd om het over dat soort dinge te hebben met iemand die je echt net kent. Door die tijdsdruk moest alles zo ontzettend snel.
Nu mailen we. Maar ik weet niet zo goed wat ik ervan moet denken. Geen idee natuurlijk wat zijn schrijfstijl is. Ik herlees alles zo'n 100.000 keer, en vind hem wat afstandelijk overkomen. Maar nogmaals, daarvoor ken ik hem natuurlijk niet goed genoeg. En om hem nu direct te vragen naar zijn exacte gevoelens.... Vind ik ook wel wat snel hoor. - Ja, misschien wel te snel om hem te vragen naar zijn gevoelens, maar waarom ga je er niet een weekje heen? Gewoon een hotelletje boeken, de stad/het land bekijken en tussendoor elkaar zien om uit te vogelen of de gevoelens er nog zijn. Wanneer heb je hem voor het laatst gezien?Dus....
- @ Gember: Bedankt voor je verhaal. Moet zeggen dat het wel goed doet om een paar successtories te lezen. In mijn omgeving reageert men over het algemeen wat negatief.
@ Dave: Haha. Maar nee. Dat wil ik hem niet aandoen. Och arme, zie hem al zitten in die touringcar... Hahaha.
@ Toffifee: Een weekje geleden ging ik hem nu opzoeken. Het is allemaal nog heel kort geleden. Misschien dat ik daarom nog in alle staten ben. Moet weer even 'landen'. Wanneer het contact zo blijft ga ik zeker bekijken of ik in december ergens die kant op kan gaan. - Gelukkig zat er bij ons maar 1,5 uur vliegen tussen, maar ik werd verliefd op mijn man op onze derde ontmoeting (via werk), na 1 avondje samen uit eten was ik verkocht. Dus zo snel verliefd worden kan. Gelukkig konden wij een weekendrelatie onderhouden en verder belden en skypten we. Maar dat werkt een stuk makkelijker als je allebei in dezelfde tijdszone zit, heb ik gemerkt in de periodes dat 1 van ons twee voor werk wel echt ver weg was. Wij zijn na 11 maanden gaan samenwonen en na 2,5 jaar getrouwd.
Ik zou contact houden en als je elkaar ziet wel eerlijk zijn. Ik zou er nooit voor gegaan zijn als mijn man niet net zo serieus met mij was geweest als ik met hem. Voor de leuk vraagt zo'n relatie gewoon veel te veel energie en inzet. - Hey Aikidoka, nog zo'n succesverhaal. Mooi!
Precies jouw laatste zin is waar ik nu veel over nadenk. Het klinkt gezapig, maar ik ben geen twintiger meer met alle tijd van de wereld.
Mocht het echt wat worden, dan zullen we echt wel heel veel maanden verder zijn voordat er daadwerkelijk stappen gezet gaan worden.
En het tijdsverschil inderdaad, dat is bij ons dus wel aan de hand. Daarbij heeft hij een beroep waardoor hij veel op reis is en een zeer onregelmatig leven leidt. Ook niet echt ideaal
- Ik ben sinds korte tijd ook helemaal verliefd op iemand in het buitenland. Via werk hebben we elkaar ontmoet, en in de laatste dagen dat ik daar was hebben we een keer een avond afgesproken. Dat klikte, we hebben gezoend en in de avonden daarna hebben we elkaar ook opgezocht. (buiten zoenen verder niks gebeurd) Vanwege de werktijden zijn het steeds ontmoetingen geweest van 1-2 uurtjes, maar toch... Sinds ik thuis ben kan ik aan bijna niks anders denken, voel me helemaal verliefd. Ik weet alleen nog niet of dat ook wederzijds is (grrr). We hebben nog steeds contact (we vroegen vrijwel gelijktijdig aan elkaar of we wel contact zouden houden
) en soms denk ik dat hij me wel ziet zitten, maar op andere momenten (zoals nu) heb ik het idee dat het meer een 'vakantie'-ding was voor hem. Half December moet ik werken in de stad waar hij woont en de bedoeling is dat we elkaar dan opzoeken. Maar dat is nog bijna 8 weken!! Terwijl -als het aan mij ligt- ik vanavond nog in het vliegtuig zit. Maarja, zoals ik al eerder zei, ik weet niet in hoeverre hij mij wel zooo leuk vind dat hij het ook aandurft...:( En om dat nou via facebook te 'vragen' (en hij heeft aangegeven niet zo'n prater/schrijver te zijn... dat blijkt ook uit de conversatie trouwens, hele korte berichtjes steeds, maar dat was ook al toen we daar aan het facebooken waren geslagen) Was het maar december, want dan had ik een beetje duidelijkheid
(al dan niet 'dit wordt 'm niet', weet ik in elk geval waar ik aan toe ben!) - Ik heb soortgelijk verhaal meegemaakt. Vorig jaar tijdens een reis een engelsman ontmoet. Toen was er niks gebeurd maar wel een instant klik. Toen heb ik hem een jaar niet gesproken, alleen heel af en toe via facebook. Deze zomer ging ik naar Londen en heb ik hem opgezocht en toen was het pats boem bliksem schichten en alles. Heel romantisch weekend gehad, 2 weken later kwam hij naar NL voor een week. Superleuke tijd gehad en helemaal verliefd. Toen ging hij alleen voor langere tijd op reis naar Australie, niet echt bepaald in de buurt, en merkte dat het contact verwaterde, mailtjes werden steeds korter en hij was niet zoveel meer op skype te vinden. Ik weet het eerst aan het feit dat hij op reis was maar nu is hij terug in Engelan en heeft me laten weten dat hij toch niet op een lange afstandsrelatie zit te wachten. Heel jammer, was er best verdrietig over, voelde echt heel erg goed. Maar heb er nu vrede mee en kijk terug op een leuke zomer. Ik zou er gewoon voorgaan, niet geschoten is altijd mis, en als het op niks uitloopt heb je toch een leuke ervaring.herinnering. Alhoewel ik ook wel merk dat ik het toch vervelend vind dat ik bijna 2 maanden 'gewacht heb' en het nu toch op niets uitloopt.
- Jee pussinboots, dat is vervelend. Dat wat jij beschrijft, daar ben ik dus bang voor.
Het is zo raar, ik was net op het punt aanbeland dat ik even helemaal niet zat te wachten op een man of relatie. Precies een dag voor onze ontmoeting zei ik nog tegen een vriendin dat ik echt gelukkig was zo. Even geen gedoe, en alle tijd voor mezelf.
Dus.
Ik ga proberen niet te wachten. We hebben nu bijna dagelijks mailcontact, en dat is vooralsnog ok. Ik probeer het maar een beetje los te laten om mezelf te behoeden voor een teleurstelling. - quote:Primabella schreef op 01 november 2010 @ 15:31:
Ik zou niet 3 maanden gaan zitten wachten. Ik zou óf nu inderdaad in het vliegtuig springen om één en ander uit te zoeken, of het gewoon laten gaan.
But that's me...
Zo ben ik ook.
Ipv hier te forummen, zou ik dat ticket gekocht hebben en uitzoeken wat het nou is... - Serieus, Kier?
Ik vind dat toch wel wat heftig hoor. Hij woont op zo'n 10 uur vliegen van hier, dus niet echt iets voor een weekendje weg ofzo.
Daarbij komt er nu ook wel een bak onzekerheid mijnerzijds opduiken. Toen we samen waren twijfelde ik geen moment aan de echtheid van dit alles, maar nu vraag ik me per dag meer af of het niet vooral in mijn hoofd zit.
We hebben dus wel contact hoor, maar meer in de zin van 'vandaag heb ik dit en dat gedaan etc'. Heel leuk om te weten, maar ik lees liever dat hij me wil zien. Ofzo.
En het financiele plaatje natuurlijk. Best duur, zo'n ticket. - Misschien leest hij ook wel liever dat jij hem wil zien. Ofzo......
- Ik zou er nooit heen ga na zo'n korte periode.
Ik zou gewoon contact onderhouden en wel verder zien, hij loopt toch niet weg?
Komt ook wel een beetje wanhopig over... - Ja wolkje, wie weet...
Gelukkig heb ik dat wel al gedaan. Wel in iets andere bewoordingen.
Ik zou ook nooit zomaar in het vliegtuig stappen nu. Niet zonder er zeker van te zijn dat hij daar op zit te wachten in ieder geval.
Gisteren weel over en weer gemaild, en we hebben het er uitgebreid over gehad. Beiden zijn we heel blij met wat er gebeurd is, en beiden willen we elkaar nog beter leren kennen. Maar we zijn het ook eens over het feit dat het wel heel moelijk is om dit nu al als 'relatie' te bestempelen, en/of het van hier uit via de mail verder uit te bouwen. Dat is niet reeel.
Dus: we blijven contact houden en in februari kijken we of 'het' er nog steeds is.
Op de een of andere manier voelt het wel als een opluchting om het er even over gehad te hebben. Mijn onrust is enorm afgenomen nu er iets van duidelijkheid is. Nu kan ik er ook wat meer van genieten. Want het feit dat deze heel bijzondere man uitgerekend op mij valt, dat maakt dat ik me heel speciaal voel.
















