Welkom. Je laatste bezoek was maandag 21 mei 2012 12:30.

Snel inloggen of registreer jezelf - (Wachtwoord vergeten?)

  1. Viva
  2. Forum
  3. Relaties
  4. Vreselijk verliefd....en nu?

Dit onderwerp heeft 111 reacties, en bestaat uit 5 pagina's. Je bent momenteel op pagina last van 5.
De laatste reactie is geplaatst op 19-12-2010 13:12.

[ Vreselijk verliefd....en nu? - Laatste pagina ]

Ga naar een onderdeel

  1. Beste Viva'ers,

    Inleiding:
    Ik zit met iets in mijn maag: Ik (jongen, bijna 20) ben verliefd op een collega. Een week of 4 à 5 begon het. Plotseling viel ze mij erg positief op en ik begon langzaam maar zeker interesse in haar (exact 3 jaar ouder dan mij) te krijgen. Het ging toen nogal vlug en voordat ik het wist dacht ik alleen maar aan haar en ik merkte het ook aan mijn gedrag: Ik ben verliefd.

    Wat maakte ik een grote fout:
    Ik had er opzich wel een goed gevoel over en besloot 'actie' te ondernemen. Ik verstuurde een mailtje waarin ik haar mee uit vroeg. Toen ik op 'verzenden' druktte had ik er eigenlijk al gelijk spijt van, wat was dit een veel te gehaastte en ook een stomme beslissing van me vond ik!

    Ik kreeg geen reactie en op het werk was ik bang haar tegen te komen, maar ik moest nu eenmaal op de blaren gaan zitten...

    Geluk bij een ongeluk:
    En ik kon er op wachten: Ze kwam verhaal halen over dat mailtje. Ik vertelde haar niet de waarheid, maar een leugentje omdat ik bang was dat ze me niet meer zou aankijken. Ze geloofde het en zei:"Ik dacht dat iemand aan het grappen was, het was namelijk een apart mailtje".

    2e kans (?):
    En plotseling viel me iets op:"Ligt het aan mij, of zit ze vaak naar mij te staren???" Ik toon interesse in haar en flirt soms ook, wat niet negatief wordt opgepakt volgens mij.

    Alleen omdat ik eerst dat stomme mailtje heb verstuurd, maakt me dat nogal onzeker over de situatie. Ik weet niet goed wat en hoe ik het kan aanpakken, ik ben erg bang om wéér de fout in te gaan.

    En dan ook de hamvraag: Vind ze me ook leuk? Aan de ene kant zeg ik:"Ja, zou best kunnen", maar aan de andere kant denk ik weer:"Zou het?" wat mijn vertrouwen in de situatie niet echt vergroot.

    Ik zou niet willen dat het, vooral door mijn onzekerheid in de situatie, het in de soep gaat lopen.

    Bedankt voor het lezen en als iemand tips/adviezen heeft, zou ik het zéér op prijs stellen als je ze zou willen delen.

    Groetjes Baksteenn



  1. Baksteenn, inderdaad niet gelijk vragen of ze er over heeft nagedacht. Gewoon vragen of ze zin heeft om wat te gaan drinken (als ze verliefd is en geen uitgaanstype zegt ze heus wel 'ja'.
    Door met haar wat te willen drinken vraag je haar niet ten huwelijk dus het is geen ' zware ' vraag.
    Als ze nee zegt weet jij genoeg.

    wees jezelf, er zijn genoeg anderen.


  2. Wat een leuk topic! wat schrijf je leuk!

    Ja vraag gewoon of ze koffie lust en neem haar mee naar een caféetje. Lekker overdag, is nieteng en als het bevalt kun je haar vragen of ze dit nog eens wil doen. Dan breng je haar naar de bus, huis tram fiets en zeg je doei tot later.

    Laat het even luchtig, dat vinden de meeste verlegen meisjes heel erg prettig.

    De romantiek komt vanzelf wel !
    succes



  3. Mijn account maar weer eens afgestoft om je succes te wensen :)
    Lees al even mee en ben voor je aan het duimen dat ze ja gaat zeggen!



  4. quote:
    arrasje schreef op 20 november 2010 @ 16:39:
    Baksteenn, inderdaad niet gelijk vragen of ze er over heeft nagedacht. Gewoon vragen of ze zin heeft om wat te gaan drinken (als ze verliefd is en geen uitgaanstype zegt ze heus wel 'ja'.
    Door met haar wat te willen drinken vraag je haar niet ten huwelijk dus het is geen ' zware ' vraag.
    Als ze nee zegt weet jij genoeg.

    Nee inderdaad, het is geen zware vraag. Daarnaast zou ik me gevleid voelen als iemand me mee uit zou vragen :)

    Maar stel nou dat ze 'ja' zegt, ik begrijp dat dat niet gelijk hoeft te betekenen dat ze verliefd is, maar betekent dat wel dat ze me op z'n minst leuk vind?

    quote:
    fransoise schreef op 20 november 2010 @ 16:47:
    Wat een leuk topic! wat schrijf je leuk!

    Ja vraag gewoon of ze koffie lust en neem haar mee naar een caféetje. Lekker overdag, is nieteng en als het bevalt kun je haar vragen of ze dit nog eens wil doen. Dan breng je haar naar de bus, huis tram fiets en zeg je doei tot later.

    Laat het even luchtig, dat vinden de meeste verlegen meisjes heel erg prettig.

    De romantiek komt vanzelf wel !
    succes

    Dankje :)

    Aangezien ik overdag vrijwel altijd werk (en zaterdag zij), komt een zondag mooi uit (mits ze mee wil natuurlijk). Ik ken leuk (eet)café dat voor ons beiden een steenworp afstand is (mits je hard kunt gooien :P), lijkt me een prima locatie voor een 1e date.

    quote:
    Icecube77 schreef op 20 november 2010 @ 22:01:
    Mijn account maar weer eens afgestoft om je succes te wensen :)
    Lees al even mee en ben voor je aan het duimen dat ze ja gaat zeggen!
    Dankjewel! :)



  5. Baksteenn, gewoon je zelf zijn dan ben je leuk genoeg voor haar dat is de belangrijkste boodschap.
    Meer kan je niet doen.

    wees jezelf, er zijn genoeg anderen.


  6. Eetcafé klinkt inderdaad ongedwongen en gezellig. Ik hoop nog steeds hoor... Wie weet helpt het. X/D

    Eigenlijk ben ik een enorme burgertrut...


  7. quote:
    kookwekkertje01 schreef op 22 november 2010 @ 02:42:
    Eetcafé klinkt inderdaad ongedwongen en gezellig. Ik hoop nog steeds hoor... Wie weet helpt het. X/D
    Ik hoop het :)
    quote:
    arrasje schreef op 21 november 2010 @ 20:47:
    Baksteenn, gewoon je zelf zijn dan ben je leuk genoeg voor haar dat is de belangrijkste boodschap.
    Meer kan je niet doen.

    Klopt. Ik heb mijn best gedaan, meer kan ik niet doen.

    Maarre... Het is woensdag......
    Ik ben van plan dadelijk te vragen:"Gaan we eigenlijk nog een keer iets doen?"
    Ik hoop echt dat ik de gelegenheid krijg om het te vragen (en ook de ballen heb) en natuurlijk dat ze positief antwoord.

    Als ik al haar signalen op een rij zet, denk ik dat ze me òf erg leuk vind òf me helemaal niet leuk vind.

    Hoop op zegen! Ik ben echt SUPERzenuwachtig. Moet ik niet doen, ik weet het. De wereld vergaat niet als ze 'nee' zegt, maar toch, ik blijf ontzettend zenuwachtig.



  8. quote:
    Baksteenn schreef op 24 november 2010 @ 18:08:
    [...]


    Ik hoop het :)
    [...]

    Klopt. Ik heb mijn best gedaan, meer kan ik niet doen.

    Maarre... Het is woensdag......
    Ik ben van plan dadelijk te vragen:"Gaan we eigenlijk nog een keer iets doen?"Ik hoop echt dat ik de gelegenheid krijg om het te vragen (en ook de ballen heb) en natuurlijk dat ze positief antwoord.

    Als ik al haar signalen op een rij zet, denk ik dat ze me òf erg leuk vind òf me helemaal niet leuk vind.

    Hoop op zegen! Ik ben echt SUPERzenuwachtig. Moet ik niet doen, ik weet het. De wereld vergaat niet als ze 'nee' zegt, maar toch, ik blijf ontzettend zenuwachtig.



    Zo moet je het niet vragen want in die vraag zit iets negatiefs.
    Wees enthousiast. en wees zekerder van jezelf. en zeg b.v. Kom, we gaan iets drinken, ik wil graag even met je praten.................. neem de leiding in handen en zeg wat je wil en dan krijg je vanzelf respons van haar. Succes

    wees jezelf, er zijn genoeg anderen.


  9. Ik ben langs geweest en heb een antwoord!

    Om bij het begin te beginnen...
    Ik ging, alweer, 'toevallig' iets halen. Het was erg rustig en ze was een eindje verderop aan het werk zag ik. In eerste instantie wilde ik het uitstellen, ik vroeg het dalijk wel. Gelijk bedacht ik dat het kan zijn dat het dadelijk opeens drukker wordt en ik mijn kans heb laten schieten.
    Hoe eng ik het ook vond, ik moest gewoon op haar afstappen vond ik. Toch wel treuzelend liep ik op haar af. Plotseling draaide ze om en zei:"Goh, weer hier?"
    "Yep", zei ik, "Ik kom hier toch langs, kan ik gelijk wat halen he?"

    Ik zei wat ik nodig had en ze pakte het. "Dat is dan 20 euro zei ze"

    Opeens wist ik allemaal niet meer hoe ik het moest zeggen. Hoe ik moest vragen of ze erover na heeft gedacht. Ik was echt superzenuwachtig, wat tè zenuwachtig eigenlijk. Waarom ik zó zenuwachtig was? Ik weet het niet precies. Ik heb het altijd doodeng gevonden om een meisje mee uit te vragen.

    Maar oké. Ik gaf 20 euro en ik besloot opeens "Maarree...." te zeggen. Ze keek mij aan en ik zei een beetje verlegen:"Ik ben benieuwd of je al d'r uit bent of je iets wilt gaan doen"
    Of dit een goede manier was om te vragen, weet ik niet precies. Dit kwam in mij op en op dat moment kon ik ook niet zo gauw iets verzinnen, vandaar wat als eerste in mij opkwam.

    Ze lachtte. en zei:"Ik vind je een harstikke lieve jongen, serieus waar. Maar nee, ik wil niets doen. Sorry"
    "Ooh, echt verdomd jammer zeg" zei ik. Ik pakte hetgene dat ik zojuist had gekocht en groette haar. Ze groette vriendelijk terug.

    Aan de ene kant ben ik wel trots op mezelf dat ik twee keer iets heb gedaan wat ik doodeng vind. Maar aan de andere kant baal ik enorm dat ze me niet leuk vind. Het zij zo, helaas.

    Ik voel me behoorlijk belabberd op het moment. Naarmate de tijd verstrijkt, zal ik me denk ik langzaam maar zeker beter gaan voelen. Ik zit steeds in mijn hoofd:"Als ze nou 'ja' had gezegd en we hadden een afspraakje, wat dan?" Ook al heeft ze 'nee' gezegd, dit blijft in mijn hoofd rondspoken.

    Ik kruip nu maar onder de wol. Morgen weer vroeg op.

    Bedankt voor alle hulp en advies!!!

    quote:
    arrasje schreef op 24 november 2010 @ 18:29:
    Zo moet je het niet vragen want in die vraag zit iets negatiefs.
    Wees enthousiast. en wees zekerder van jezelf. en zeg b.v. Kom, we gaan iets drinken, ik wil graag even met je praten.................. neem de leiding in handen en zeg wat je wil en dan krijg je vanzelf respons van haar. Succes


    Toen puntje bij paaltje kwam, wist ik helaas niet meer wat ik moest zeggen. Misschien heb ik het niet goed gezegd, maar ook al had ik beter geformuleerd, als ze me niet leuk vind, vind ze me niet leuk helaas. Het kan misschien wel wat uitmaken, de manier waarop je het formuleert, maar aan haar reactie te zien, dacht ze niet hetzelfde over mij als haar, ik ga er dus vanuit dat ik het mezelf niet kan verwijten dat ik het op een foute manier heb gevraagd. (toch?)

    Nogmaals harstikke bedankt voor alle hulp! De reacties waren vaak toch dat extra duwtje in de rug!



  10. Hoi hoi! Oooh wat was het spannend die laatste post te lezen. Ik wilde de hele tijd doorscrollen naar het antwoord :)
    Je kan jezelf totaal niks verwijten nee, je hebt het goed gedaan. Je kunt alleen maar trots zijn dat je het toch maar hebt gevraagd.
    Ik vind het echt heel erg jammer voor je. Je had het zeker verdiend!!
    Kruip nu maar lekker on de wol ja, slaap lekker!



  11. Balen! Maar inderdaad wel stoer dat je het tóch gedaan hebt. Misschien dat je in de toekomst wel durft. En dat kun je dan mooi toepassen op het eerstvolgende leuke meisje dat je tegenkomt. En die komt er. Je weet nu dat er niets vreselijks gebeurt, als een meisje 'nee' zegt. En we lopen allemaal wel eens een blauwtje. Maar daar word je alleen maar sterker van, je leert er van. Neemt niet weg dat het balen is.

    Eigenlijk ben ik een enorme burgertrut...


  12. Baksteen, ik heb je verhaal van het begin af aan gevolgd en ik wil je even een dikke knuffel geven!
    Super stoer dat je het hebt gevraagd tot twee keer toe. Blauwtjes zijn zoals kookwekkertje het noemt: balen, maar je wordt er inderdaad wel sterker van.



  13. Baksteenn, jammer dat ze niks wil doen het is wel even slikken.
    Je verdient iemand die jou echt wil en voor je gaat. Volgende keer krijg je misschien 'de hoofdprijs'.

    wees jezelf, er zijn genoeg anderen.


  14. Primabella:
    Het was inderdaad erg spannend. Dankje dat je vind dat ik het verdien. Ik had graag gezien hoe het was gelopen als we wèl iets gingen doen. Maar eigenlijk is dat niet aan de orde. Ze heeft me afgewezen, helaas. Volgende keer beter en hopelijk slaat de vonk dan wèl over.

    Kookwekkertje01:
    Enkele jaren geleden ben ik compleet voor paal gezet toen ik een keertje een meisje mee uitvroeg. Ik heb nu gemerkt dat er niet altidj iets ergs hoeft te gebeuren als ze niet met je wil afspreken. Datgene van enkele jaren geleden was gewoon een incident. Ondanks dat ze me heeft afgewezen, ben ik wel blij dat ik actie heb ondernomen.

    Poepidoepie:
    Dankje voor je knuffel :)
    Inderdaad, het maakt je wel sterker. En de volgende keer zal ik wel wat minder zenuwachtig als ik een meisje mee uitvraag verwacht ik.

    Arrasje:
    Ja, het is even slikken. Ik had er eigenlijk wel een positief gevoel over, maar de bleek valse hoop. Ik heb toch het onderste uit de kan gehaald en daar ben ik blij mee.


    Ik zou wel heel graag willen dat ik mijn lichaamstaal beter zou kunnen verbergen. Als ik iemand leuk vind en diegene is in de buurt, wordt ik altijd héél rustig en verlegen. Mijn wangen worden rood en ik ben nogal stuntelig. Veel mensen hebben gevraagd of ik me niet lekker voelde, aangezien ik zó rustig was en ook een rood tintje had.

    Ook al heb ik nu duidelijkheid, ik voel me verschrikkelijk. Ik zit ook steeds met vragen in mijn hoofd als:
    - Als ik nou gewoon 100% mezelf kon zijn in haar nabijheid, had ze me dan wèl leuk gevonden (maar aan de andere kant, toen ik haar nog niet zo leuk vond, kon ik ook mezelf bij haar zijn. Dus ze weet toch wel een beetje hoe ik ben?)
    - Als ik gewoon eerlijk was geweest en niet had gelogen over dat mailtje, hoe zou het dan zijn afgelopen? Zou ze me dan ook afgewezen hebben?
    - Ook dat ze zó vriendelijk deed, nadat ze me enkele minuten daarvoor had afgewezen. Deed ze dat omdat ze met mij te doen had? Ook al had ze me net afgewezen, ik vind haar nóg leuker daardoor. Moet ik niet doen, weet ik. Maartoch....
    - Over wie ging het toen die collega opeens zei:"Dus je vind hem leuk?" Was het toeval dat ik in de buurt was? Misschien toch wel.
    - Ik heb haar signalen blijkbaar allemaal fout geïnterpreteerd (of hoe je dat ook spelt), wat zouden haar signalen zijn als ze me wèl leuk had gevonden (meer initiatief tonen misschien).

    Een antwoord op die vragen zal ik niet krijgen verwacht ik. Het zal tijd kosten om haar uit mijn hoofd te zetten. Als ze langzaam maar zeker uit mijn hoofd verdwijnt, zal ik ook steeds minder over die vragen gaan nadenken verwacht ik.
    Ook al doe ik mijn best om niet aan de situatie te denken, mijn humeur lijd er wel onder. Ik voel me op dit moment gewoon verschrikkelijk.

    Tijd heelt alle wonden, deze dus ook. Het is even zuur, even voel ik me verschrikkelijk. Maar als ik er eenmaal overheen ben, kan ik met een opgeheven hoofd terugkijken, dat ik toch weer wat heb geleerd en dat ook ik een meisje mee uit kan vragen.

    Maar tot die tijd, baal ik verschrikkelijk. Maar dat ik mijn uiterste best heb gedaan, nu een duidelijk antwoord heb en ik weet dat ik een meisje mee uit kan vragen, verlicht het toch wel.



  15. He wat rot dat ze nee gezegd heeft! Maar zoals de rest al zegt er zijn nog zat leuke meiden die wel inzien dat jij een leuke knul bent! :hug:
    Het blijft altijd een beetje eng om iemand mee uit te vragen omdat je jezelf kwetsbaar opstelt. (als ik een leuke jongen zie verander ik ook in een of andere stotterende gek :-$ laat staan dat ik hem dan nog mee uit durf te vragen!) Dat blijft volgens mij hetzelfde of je nou 20 of 33 bent :-p

    Het gevoel wat je voor haar hebt zal slijten. Ik ben ook hard bezig om iemand te vergeten en stukje voor stukje, beetje bij beetje wordt het minder.

    Kortom nog een :hug: en op naar de volgende!! ;-)



  16. Ik weet niet of je er écht wat aan hebt, maar mijn gooi naar je vragen:

    - Als ik nou gewoon 100% mezelf kon zijn in haar nabijheid, had ze me dan wèl leuk gevonden (maar aan de andere kant, toen ik haar nog niet zo leuk vond, kon ik ook mezelf bij haar zijn. Dus ze weet toch wel een beetje hoe ik ben?)
    Precies, het laatste wat je zegt. Ze heeft je goed genoeg leren kennen. Daarnaast gaat het er meestal om dat iemand het vraagt, niet hoe. Onhandigheid etc zijn kleine dingen waar doorheen wordt gekeken als ze je leuk vindt
    - Als ik gewoon eerlijk was geweest en niet had gelogen over dat mailtje, hoe zou het dan zijn afgelopen? Zou ze me dan ook afgewezen hebben?
    Ik denk dat dit ook geen verschil maakt. Het gaat er meestal om dât iemand het vraagt, niet hoe. Niet zo hard zijn voor jezelf!!! Je hebt het juist goed gedaan.!
    - Ook dat ze zó vriendelijk deed, nadat ze me enkele minuten daarvoor had afgewezen. Deed ze dat omdat ze met mij te doen had? Ook al had ze me net afgewezen, ik vind haar nóg leuker daardoor. Moet ik niet doen, weet ik. Maartoch....
    Dat ze niet met je op date wil, betekent niet dat ze je verschrikkelijk vindt. Het is voor haar ook niet leuk om jou af te wijzen en vindt je waarschijnlijk wel gewoon aardig.
    - Over wie ging het toen die collega opeens zei:"Dus je vind hem leuk?" Was het toeval dat ik in de buurt was? Misschien toch wel.
    Zei ze niet: dus hij vindt je leuk? Of anders heeft ze misschien tegen een vriendin gezegd dat jij haar mee uit had gevraagd, je aangewezen en die vriendin dacht 'lo
    llig' te zijn.
    - Ik heb haar signalen blijkbaar allemaal fout geïnterpreteerd (of hoe je dat ook spelt), wat zouden haar signalen zijn als ze me wèl leuk had gevonden (meer initiatief tonen misschien).
    Kan gebeuren joh, volgende keer beter. Het is ook niet altijd even makkelijk en duidelijk.



  17. Baksteenn, vind je haar nu nog steeds erg leuk?

    Stel dan op een goed moment voor om wat als vrienden wat te drinken. Ik heb ook wel eens nee gezegd tegen een man wat later toch wat is geworden. En zo kan je haar misschien beter leren kennen zonder dat er een druk op rust.

    En je bent gewoon goed zoals je bent, heb daar vrede mee.
    Ga niet krampachtig naar iets streven wat niet jouw ding is.
    Misschien moet je haar de kans geven om jou beter te laten kennen. En hopen dat ze dat ook wil.

    wees jezelf, er zijn genoeg anderen.


  18. quote:
    Icecube77 schreef op 26 november 2010 @ 21:33:
    He wat rot dat ze nee gezegd heeft! Maar zoals de rest al zegt er zijn nog zat leuke meiden die wel inzien dat jij een leuke knul bent! :hug:
    Het blijft altijd een beetje eng om iemand mee uit te vragen omdat je jezelf kwetsbaar opstelt. (als ik een leuke jongen zie verander ik ook in een of andere stotterende gek :-$ laat staan dat ik hem dan nog mee uit durf te vragen!) Dat blijft volgens mij hetzelfde of je nou 20 of 33 bent :-p

    Het gevoel wat je voor haar hebt zal slijten. Ik ben ook hard bezig om iemand te vergeten en stukje voor stukje, beetje bij beetje wordt het minder.

    Kortom nog een :hug: en op naar de volgende!! ;-)

    Ook harstikke bedankt voor de knuffel :)

    Als ik de volgende keer iemand mee uitvraag, verwacht ik wel dat het gemakkelijk zal zijn en ik wat minder zenuwachtig zal zijn. Maar inderdaad, het zal altijd een beetje eng blijven.
    Ik heb heel vaak "Men lijd het meest, voor wat men vreest" in mijn hoofd herhaalt, want die spreuk klopt wel. Het is soms toch beter niet steeds over de gevolgen na te denken en gewoon te doen, maar dat is gemakkelijk gezegd dan gedaan.

    Ik wens jou ook veel succes met het vergeten van diegene!

    quote:
    Primabella schreef op 26 november 2010 @ 22:03:
    Ik weet niet of je er écht wat aan hebt, maar mijn gooi naar je vragen:

    - Als ik nou gewoon 100% mezelf kon zijn in haar nabijheid, had ze me dan wèl leuk gevonden (maar aan de andere kant, toen ik haar nog niet zo leuk vond, kon ik ook mezelf bij haar zijn. Dus ze weet toch wel een beetje hoe ik ben?)
    Precies, het laatste wat je zegt. Ze heeft je goed genoeg leren kennen. Daarnaast gaat het er meestal om dat iemand het vraagt, niet hoe. Onhandigheid etc zijn kleine dingen waar doorheen wordt gekeken als ze je leuk vindt
    - Als ik gewoon eerlijk was geweest en niet had gelogen over dat mailtje, hoe zou het dan zijn afgelopen? Zou ze me dan ook afgewezen hebben?
    Ik denk dat dit ook geen verschil maakt. Het gaat er meestal om dât iemand het vraagt, niet hoe. Niet zo hard zijn voor jezelf!!! Je hebt het juist goed gedaan.!
    - Ook dat ze zó vriendelijk deed, nadat ze me enkele minuten daarvoor had afgewezen. Deed ze dat omdat ze met mij te doen had? Ook al had ze me net afgewezen, ik vind haar nóg leuker daardoor. Moet ik niet doen, weet ik. Maartoch....
    Dat ze niet met je op date wil, betekent niet dat ze je verschrikkelijk vindt. Het is voor haar ook niet leuk om jou af te wijzen en vindt je waarschijnlijk wel gewoon aardig.
    - Over wie ging het toen die collega opeens zei:"Dus je vind hem leuk?" Was het toeval dat ik in de buurt was? Misschien toch wel.
    Zei ze niet: dus hij vindt je leuk? Of anders heeft ze misschien tegen een vriendin gezegd dat jij haar mee uit had gevraagd, je aangewezen en die vriendin dacht 'lo
    llig' te zijn.
    - Ik heb haar signalen blijkbaar allemaal fout geïnterpreteerd (of hoe je dat ook spelt), wat zouden haar signalen zijn als ze me wèl leuk had gevonden (meer initiatief tonen misschien).
    Kan gebeuren joh, volgende keer beter. Het is ook niet altijd even makkelijk en duidelijk.

    Bedankt voor je antwoorden. Ik ben blij met je antwoord op de 2e vraag. En het antwoord op vraag 4, daar had ik nog niet eens over nagedacht, natuurlijk kan ik het ook verkeerd verstaan hebben!

    Je antwoorden helpen wel hoor :) Ik kan me ook best vinden in de antwoorden. Als mijn gevoel voor haar slijt, neem ik aan dat ik ook steeds minder / niet meer over deze vragen zal gaan nadenken. Voordeel is wel dat we erg weinig samen zijn ingepland, dat maakt het wel gemakkelijker.

    quote:
    arrasje schreef op 26 november 2010 @ 22:12:
    Baksteenn, vind je haar nu nog steeds erg leuk?

    Stel dan op een goed moment voor om wat als vrienden wat te drinken. Ik heb ook wel eens nee gezegd tegen een man wat later toch wat is geworden. En zo kan je haar misschien beter leren kennen zonder dat er een druk op rust.

    En je bent gewoon goed zoals je bent, heb daar vrede mee.
    Ga niet krampachtig naar iets streven wat niet jouw ding is.
    Misschien moet je haar de kans geven om jou beter te laten kennen. En hopen dat ze dat ook wil.

    Ja, ik vind haar nog steeds erg leuk en ook al is dat over een tijd over, ik verwacht dat ik een zwak voor haar blijf houden.

    Ongeveer anderhalf jaar geleden zei een meisje dat ze verliefd was op mij, het was niet wederzijds. Ik begreep dat dat niet zo 1,2,3 over was, maar ze bleef achter mij aangaan, zelfs na een half jaar was het duidelijk dat ze nog steeds verliefd op mij was (en ook nog hoop had). Toen heb ik duidelijk tegen haar gezegd dat ze niet moest blijven hopen (waarna ze moest huilen). Dit was even moeilijk, maar leek me het beste voor haar.
    Gelukkig duurde het niet zo heel lang voordat ze eroverheen was.

    Uit die situatie heb ik wel gemerkt, ook vind je iemand nog zó leuk en het is niet wederzijds, dat kan. Je moet niet blijven hopen, daarmee houd je alleen maar jezelf voor de gek en voor die andere is het ook niet leuk.

    Ik doe mijn best om die verliefde gevoelens zo snel mogelijk kwijt te raken. Misschien wordt het later nog iets, maar daar ga ik niet op hopen. Mocht dat gebeuren, dan merk ik dat vanzelf wel.

    Eerst probeer ik mijn gevoel weer kwijt te raken en mijn ogen open te houden. Gelukkig zijn we zelden samen ingepland, wat nu in mijn voordeel werkt.



  19. Beste Viva-Leden,

    Misschien herkennen enkele mij nog van bovenstaand onderwerp. Om het even samen te vatten:
    Een aantal maanden geleden ben ik verliefd geworden op een collega van mij. Ik stuurde een mailtje waarin ik haar mee uitvroeg, nadat ze verhaal kwam halen over dat mailtje, loog ik dat ik dat mailtje niet had gestuurd (terwijl dat dus wel was).

    Ik vond het niet leuk dat ik tegen haar had gelogen, maar wilde haar toch mee uitvragen. Met erg veel moeite en zenuwen, heb ik haar mede door jullie advies face-to-face mee uitgevraagd.
    Ze kreeg een bigsmile en zei:"Misschien, vind je het goed als ik er even over nadenk?"

    Na 2 à 3 weken had ik nog steeds geen antwoord en besloot het antwoord te gaan halen en ging 'toevallig' langs. Met evenveel zenuwen en angst heb ik naar haar antwoord gevraagd, ze zei:"Ik vind je een hele lieve jongen, maar sorry ik wil niets met je doen". De adviezen die jullie gaven waren net het duwtje in de rug die mij die enge dingen (dat waren ze voor mij) deden doen.

    Ik (en anderen) vonden haar signalen niet negatief, maarja, daar schoot ik weinig mee op.

    Ik besloot het op te geven, totdat ik haar een paar dagen geleden onverwachts weer op het werk zag. Ik schrok, ik had haar niet verwacht en vanalles spookte er weer door mijn hoofd en buik.

    Nu heb ik de werkplanning gezien en ik zag dat we de komende weken weer samen werken (en misschien nog langer).
    Alleen ik ben bang, dat ik weer erg onzeker wordt als ik haar weer zie. Dat ik rustig wordt, zelden iets zeg en weinig zelfvertrouwen uitstraal. Ik weet niet of ik het juist fijn moet vinden dat we weer samen werken (want ik zie haar weer) of juist niet fijn (aangezien mijn lichaamstaal boekdelen spreekt).

    Weliswaar is mijn gevoel voor haar wel wat minder geworden (aangezien ik haar een periode niet meer had gezien), maar het is nog steeds sterk aanwezig.

    Nog steeds zit ze in mijn hoofd en ik doe mijn best niet aan haar te denken en dat gaat wel goed. Maar als ik haar de komende weken weer ga zien, weet ik niet goed hoe ik zal reageren. Aan de ene kant zou ik nog steeds graag willen dat we iets gaan afspreken, maar aan de andere kant wil ik het ook weer van me afzetten, anders maak ik mezelf gek. En ik weet niet of het me de komende weken gaat lukken 'gewoon' vriendschappelijk met haar om te gaan.



  20. Weetje he, ik denk dat jij wel dapper genoeg bent om dat tegen haar zelf te zeggen als ik het zo lees. Dat je haar niet wil negeren, maar dat je het moeilijk vindt om met haar om te gaan en dat jullie misschien beter even weinig contact kunnen hebben bijvoorbeeld? Is dat een idee?

    Het is echt waar, ik heb het in mijn dromen zelf gezien.


  21. Baksteenn , je moet jezelf sterk denken en er van uitgaan dat het 'nee' is maar je weet maar nooit.
    Vriendelijk blijven en contact blijven houden. En je kan nog altijd op een goed moment zeggen: Ik weet hoe je erover denkt maar kunnen we als vrienden een keer wat gaan drinken?

    En dan kan je zien hoe het loopt.
    Mijn advies is: een stapje terug doen maar nog niet helemaal opgeven. Ik heb ook een relatie gehad met een jongen waar ik eerst nee tegen zei.
    Ik duim voor je

    wees jezelf, er zijn genoeg anderen.


  22. Harstikke bedankt voor de reacties Tomatensoep en Arrasje!!
    quote:
    Tomatensoep schreef op 11 december 2010 @ 17:11:
    Weetje he, ik denk dat jij wel dapper genoeg bent om dat tegen haar zelf te zeggen als ik het zo lees. Dat je haar niet wil negeren, maar dat je het moeilijk vindt om met haar om te gaan en dat jullie misschien beter even weinig contact kunnen hebben bijvoorbeeld? Is dat een idee?

    Hier heb ik ook al over na zitten denken, maar persoonlijk denk ik dat het slimmer is om dit als laatste redmiddel te gebruiken, als al het andere niet lukt en er erg ongemakkelijke situaties dreigen te ontstaan, maar daar ga ik niet vanuit. Ik durf dat denk ik wel te zeggen ja, maar ik vind dat absoluut niet fijn om te doen. Ik weet niet goed hoe ik het moet verwoorden :(

    quote:
    arrasje schreef op 11 december 2010 @ 17:15:
    Baksteenn , je moet jezelf sterk denken en er van uitgaan dat het 'nee' is maar je weet maar nooit.
    Vriendelijk blijven en contact blijven houden. En je kan nog altijd op een goed moment zeggen: Ik weet hoe je erover denkt maar kunnen we als vrienden een keer wat gaan drinken?

    En dan kan je zien hoe het loopt.
    Mijn advies is: een stapje terug doen maar nog niet helemaal opgeven. Ik heb ook een relatie gehad met een jongen waar ik eerst nee tegen zei.
    Ik duim voor je

    Ja. Niet zwart, niet wit, maar grijs.
    Ik ben benieuwd hoe ze zich zal gedragen ten opzichte van mij als ik haar volgende week zie, dat zal ook meespelen met hoe ik me ten opzichte van haar zal gedragen misschien. Natuurlijk zal ik mijn best doen haar vriendschappelijk te benaderen, maar als ik haar er goed genoeg voor ken, verwacht ik ook dat zij dat zal doen.

    Je advies is eigenlijk een tussenweg en dat lijkt me goed. Ik denk wel dat ik het gemakkelijker van me af kan zetten als ik (grotendeels) mezelf kan zijn bij haar.

    Enkele collega's is het al opgemerkt dat ik op dit meisje verliefd ben. Het viel ze op, iedere keer als zij in de buurt was, ik volledig omsloeg. Nu ik toch een antwoord van haar heb, hoop ik dat ik me mezelf wat meer op mijn gemak zal voelen als ik haar weer zie. Ik heb namelijk het gevoel dat ze nooit de echte 'baksteenn' heeft gezien. Als ze die wel heeft gezien en dan vind ze me nog steeds niet leuk, verwacht ik dat ik het gemakkelijk van me af kan zetten.

    Onzekerheid hoort ook wel een beetje bij verliefdheid, maar dit is wat teveel vind ik.

    Om een lang verhaal kort te maken: Ik zal mijn best doen om vriendschappelijk met haar om te gaan en ook om het advies van Arrasje op te volgen. Mocht dat om de een of andere reden niet lukken, kunnen we overgaan op plan B.

    Wat plan B is zien we daarna wel, misschien wel de tip van tomatensoep.



  23. Hier ben ik weer.

    Het meisje in kwestie heb ik op het werk weer gezien. Ze doet eigenlijk normaal tegen me. Niet afstandelijk, maar geeft me evenveel aandacht als andere collega's.

    Maar nog steeds zit ik in de knoop met mijn gevoelens en ik neem aan dat zei dat ook merkt. Veel mensen bestempelen mij als een vrolijke, lieve, spontane, maar soms ook wat te drukke jongen, maar als dat meisje in de buurt is, lukt het me maar niet om mezelf te zijn. Toen ik eerder iemand leuk vond was ik ook wel zenuwachtig, maar niet in deze vorm, is erg lastig.

    Ik denk dat dit toch komt omdat ik nog steeds erg verliefd op haar ben en ik wil het graag van me afzetten. Dat ik haar nog een beetje leuk vind, best. Maar ik wil liever niet meer verliefd op haar zijn.

    Als ik het goed heb gezien, werkt ze zeker tot nieuwjaar erg vaak met mij, wat het niet gemakkelijker maakt. Op dit moment doe ik mijn uiterste best om de gedachten over haar te verdringen (en dat lukt wel redelijk goed). Als ik plotseling toch aan haar denk, zeg ik tegen mezelf dat ze "me niet leuk vind en dat het niets wordt tussen ons. Niet jammeren, gewoon doorgaan!" Het is niet leuk om te horen (ook al praat ik tegen mezelf). maar wel het beste lijkt me.



  24. Allereerst, complimenten met een keurig geschreven verhaal!

    Helaas zit er niets in. Jammer, maar je leven gaat verder. Zeker op jouw leeftijd!

    VinSoft wijzigde dit bericht op 18-12-2010 17:00 met 69%


  25. Lastig dat jullie zo vaak samen zijn ingepland. Het is inderdaad makkelijker als je haar even niet ziet. Maar dat gaat nu dus niet.
    Ik vrees dat het moet slijten. Je doet je best om gewoon aardig te doen en tegelijkertijd jezelf geen hoop te geven, dat is goed. Meer kan je voorlopig even niet doen, behalve jezelf de tijd geven en haar in ieder geval niet zelf opzoeken (dan blijf je het voeden).
    Nog 2 weken en dan is het Oud&Nieuw..