Blog
- Vandaag
- Bloggers
- Kortingscode
- Testpanel
- Winnen
- Boekenclub
- Volg ons
- Archief
Forum
- Start
- Vandaag
- Viva zoekt
- Mededelingen
- FAQ
- Huisregels
Games
Mijn Viva
Magazine
Abonneren
Viva Mama

Registreer
Actieve onderwerpen
Zoeken
Vragen?

Ga naar een onderdeel

Snel inloggen of registreer jezelf - (Wachtwoord vergeten?)

Gebruikersnaam
Wachtwoord

Viva
Forum
Relaties
verdriet

Welkom.
Je laatste bezoek was dinsdag 21 mei 2013 13:01.
Dit onderwerp heeft 542 reacties, en bestaat uit 22 pagina's.
De laatste reactie is geplaatst op 15-05-2013 16:10.

Relatiesverdriet - Pagina 1

Ga naar een onderdeel

Pagina's:: 1 2 3 … 10 11 12 … 20 21 22 Laatste Volgende

19-05-2006, 22:33
Bericht verborgen Toon bericht
Herstel
- Profiel
- 9245 berichten
19-05-2006, 22:33
heej meiden,

ik wil zeker niet zielig doen of overkomen maar moest heel even me verhaal kwijt,

ik ben in november me beide ouders verloren door ongeluk, ze waren op vakantie en aangereden door een dronken man.
Op 1 klap sta je dan op eigen benen en is er niemand die je zegt van dat moet je anders doen of je even moed in spreekt en dit heb je zeker wel nodig op je 20e. gelukkig heb ik nog 2 oudere broers waarvan er nog 1 thuis woont en nog een jonger broertje. Maar het is heel moeilijk om elke dag in het huis thuis te komen waar ook je ouders gewoont en geleefd hebben,

nou was me vraag hoe geven jullie verdriet een plekje?

alvast bedantk voor het lezen van me verhaal

19-05-2006, 22:38
Bericht verborgen Toon bericht
Herstel
- Profiel
- 9245 berichten
19-05-2006, 22:38
meid,jij mag zielig doen hoor,wat vreselijk voor jou en je broers*;
weet niet hoe ikje kan helpen of adviseren want heb nog nooit zoiets ergs meegemaakt,wil je wel heel veel sterkte en kracht wensen met dit vreselijke verlies!:R
19-05-2006, 22:43
Bericht verborgen Toon bericht
Herstel
- Profiel
- 9245 berichten
19-05-2006, 22:43
Lieve Mrieke,

Ik had je topic op overige over moederdag ook al gelezen.

Groot verdriet heeft tijd nodig. Je kunt het niet sneller verwerken dan je hart aan kan. Praat er over, lucht je hart, huil als je dat wilt en knuffel veel met je broers. Zoek troost bij elkaar. En het helpt misschien om het hier van je af te schrijven.

Zoek in je hart naar de mooie herinneringen aan je ouders, ze zullen je pijn doen maar ook troosten. Koester alles wat ze jou gegeven hebben, alle liefde, alle mooie dingen. Verheug je dat je dat van ze hebt gekregen en rouw om het verlies dat het niet meer kan worden.

De pijn blijft, maar het wordt ooit pijn die leefbaar is. En als dat nu nog niet zo is dan is dat niet erg.

Dikke knuffel
Poez
19-05-2006, 22:45
Bericht verborgen Toon bericht
Herstel
- Profiel
- 9245 berichten
19-05-2006, 22:45
Lieve Mrieke,
Ben het helemaal met mormeltje eens jij mag zeker zielig doen...
Om eerlijk te zijn weet ik ook niet hoe jij dit vreselijke verlies een plaatsje moet geven...
Maar ik wil je heel erg veel sterkte toewensen want idd het moet vreselijk zijn om iedere dag thuis te komen in het huis waar je samen met je ouders hebt gewoond en waar zoveel herinneringen aan hen liggen....
heel veel liefs sterkte en een dikke *;
19-05-2006, 22:46
Bericht verborgen Toon bericht
Herstel
- Profiel
- 9245 berichten
19-05-2006, 22:46
Zoiets ook nog nooit meegemaakt. Tjee wat vreselijk. Ik hoop dat je steun krijgt bij de rest van je familie/vrienden, zij voelen natuurlijk datzelfde verlies. Heel veel sterkte!
20-05-2006, 01:14
Bericht verborgen Toon bericht
kjong
- Profiel
- 9140 berichten
20-05-2006, 01:14
Hoe geef je verdriet een plekje?
Het blijft, in weeën, al gaan de scherpe kantjes er met de tijd wel af.

Wat kan helpen is een ritueel. Daarmee kanaliseer je het. Je geeft jezelf de ruimte om op een bepaald moment je aan je verdriet over te mogen geven, zodat je de rest van de tijd er wat minder last van hebt.
Dat kan een wekelijks iets zijn, met specifieke tijd en plek (dus elke donderdag om 4uur naar de begraafplaats, of de eerste zondag van de maand steek je een wierookje op naast een mooie foto, dat soort).

Maar het kan ook een eenamlige gebeurtenis zijn. Een tweede begrafenis, maar dan op jouw manier. Bijvoorbeeld een collage maken van herinneringen en deze met jouw (of jullie als je broers mee willen doen) muziek met een rivier mee laten stromen.
20-05-2006, 02:17
Bericht verborgen Toon bericht
ReinaAzura
- Profiel
- 819 berichten
20-05-2006, 02:17
Lieve Mrieke
Jeetje meid, wat een groot verdriet moet jij hebben en wat onnoemlijk wreed om zo je ouders te moeten verliezen.

Wat mij helpt bij verdriet, verlies en pijn is het uiten: erover praten, erover schrijven en huilen! Véél huilen!
Eigenlijk doet het er niet zo toe hoe je het uit, ŕls je het maar uit!

In jouw geval denk ik dat je met een heleboel emoties zit, waar je (nog) geen weg voor weet. Denk dat je -buiten het verdriet- ook een hoop woede voelt en dat er veel 'waarom'-vragen in je hoofd rondspoken.
Dat moet allemaal nog een plek hebben en die verwerking kost veel tijd.
Je zult vast af en toe het gevoel hebben, overspoelt te worden door allerlei emoties en daardoor de weg even kwijt te raken. Ik begrijp dat je heel graag een leidraad en houvast wilt hebben.

Krijg je begeleiding in je rouwverwerking? Dat lijkt me sowieso heel zinvol voor jou. Iemand waar je af en toe eens je hart kunt luchten en die met je meedenkt. Is een lotgenotengroep voor jou niet wat? Ik weet dat zulke groepen zijn voor rouwbegeleiding, wellicht kun je daar mensen ontmoeten waar je je ervaringen mee kan delen en die je tot steun kunnen zijn.
Op deze website vind je vast meer info: http://www.verliesverwerken.nl/

Mrieke, ik hoop dat je iets kunt met dit bescheiden adviesje.
In elk geval wens ik jou heel veel sterkte en hoop dat jij en je broers steun en troost bij elkaar kunnen vinden.
Een welgemeende *; voor jou!!

liefs Reina
20-05-2006, 03:24
Bericht verborgen Toon bericht
lucreziane
- Profiel
- 4 berichten
20-05-2006, 03:24
@Mrieke, hoe je verdriet een plek geeft is denk ik heel persoonlijk. Ik kan me heel goed voorstellen dat jij jouw verdriet nog geen plek kunt geven. Je ouders zijn plotseling van je weggerukt, je hebt geen seintje gekregen dat dit zou gebeuren en, dit doen we denk ik allemaal wel eens, zag je je ouders grjis en oud...en dan pas doodgaan. Het "lege" huis is voor mij heel herkenbaar, ik had dat toen mijn moeder is overleden. Heel moeilijk vond ik dat toen. Maar ik raakte alles aan wat mij heel erg aan mijn moeder deed denken, aaiend over het theekastje, stilstaan voor haar schilderij en de tranen voelen, in de slaapkamer op haar bed zitten en de kussens en lakens tegen mijn gezicht houden.

Al die dingen deden zoveel pijn en gaven zoveel verdriet.....maar verdriet is nodig voor het verwerken, het een plaats te geven. Welke plaats dat verdriet krijgt is aan jou Mrieke, er is een plek in jou waar je dat kwijt kunt, wanneer dat is kan ik je niet vertellen, maar geeft het tijd, en geef jezelf tijd. Heel veel sterkte meid!
20-05-2006, 09:11
Bericht verborgen Toon bericht
teddiexx
- Profiel
- 3 berichten
20-05-2006, 09:11
Ach lief meiske, mijn hart stroomt over van verdriet...zo jong en dan je ouders zó verliezen.
Mijn ouders zijn ook overleden, mijn vader 19 jaar geleden, mijn moeder 7 jaar geleden. Ja, ik ben veel ouder, maar eigenlijk kan ik ze ook niet missen. Toen mijn vader doodging voelde dat alsof de wortels onder mijn bestaan verdwenen, toen mijn moeder doodging alsof de hand boven mijn hoofd verdween... en ik, kaal en alleen, in een leeg landschap stond waarin ik mijn weg maar moest vinden.
Er gaat geen dag voorbij waarop ik meerdere malen mijn moeder aanroep of mee praat, maar dat is inmiddels gewoonte, de intensiteit kan verschillen en ondanks dat ik rouw ed wel verwerkt heb, is ze iedere dag dus in mijn gedachten. Mijn moeder was oud (84) en ik gun het haar dat ze dood is, de laatste 4 jaar waren niet gemakkelijk voor haar.
Zij hebben me 11 oudere broers en zussen nagelaten....gelukkig hebben we het heel erg goed met elkaar, en dat is wat me altijd overeind houdt....ik heb geen ouders meer....maar wel (heel veel) broers en zussen, die me altijd begrijpen en ik hun ook, en we zijn er altijd voor elkaar. Mijn ouders zijn vast trots op hun twaaltal....omdat we hun wens, het goed met elkaar vinden en er voor elkaar zijn, nog steeds vorm kunnen geven.
Lief Mrieke, zo jong als je bent, samen met je broers moet je het gaan redden, want het is niet anders....
20-05-2006, 14:13
Bericht verborgen Toon bericht
__mrieke__
- Profiel
- 94 berichten
20-05-2006, 14:13
iedereen heel bedantk voor jullie kei lieve reacties en die steun doet me goed

ik merk wel dat ik misschien meer moet gaan praten over de gebeurtenis misschien helpt dat wel bij me

alvast bedankt iedereen
20-05-2006, 14:37
Bericht verborgen Toon bericht
ReinaAzura
- Profiel
- 819 berichten
20-05-2006, 14:37
Je kunt het in elk geval proberen, Mrieke.

Ik was vroeger helemaal geen 'prater' en kropte alles op. Door omstandigheden in mijn leven, heb ik geleerd dat praten ontzettend goed helpt en vaak de enige manier is om dingen te verwerken en een plaats te geven.

Maak je geen zorgen dat je misschien niet goed weet hoe je erover moet praten en dat je ervan in de war raakt. Gaandeweg gaat het praten steeds gemakkelijker, je moet even die drempel over.

Ik denk echt dat het goed voor je zal zijn Mrieke, als je begeleiding krijgt in je rouwverwerking. Iemand die er voor je is en waar je op terug kan vallen als je het even niet ziet zitten. Het is niet niks om zo allebei je ouders in één klap te verliezen en bij die verwerking mag je alle hulp vragen die je nodig hebt!

Zorg goed voor jezelf hoor!

liefs Reina
20-05-2006, 14:40
Bericht verborgen Toon bericht

mylenevalerie

20-05-2006, 14:40

Lieve Mrieke,

Blij dat je hier ook een topic hebt geopend, wat ik al op je topic van moederdag schreef het beste ook kon doen. Je krijgt gelukkiig veel steun op het forum, er zijn vele lezers die je graag willen steunen wat ik je al eerder zei en ook hebben velen een ouder(s) verloren dus kunnen zich enigzins inleven in het verdriet. Ik heb mijn vader ook verloren dat hij 38 jaar was en mijn broertje (16), met mijn moeder geen contact dus voel je gemis. Ik ben blij dat jij wel nog broers (en evt. familie) hebt, dat beetje steun heb je nodig. Ik had dat niet en dat is een heel gemis geweest. Over "dooddoeners" als pijn slijt wil ik het niet over hebben want het gemis en de pijn zal blijven. Misschien gaan er wat scherpe kantjes vanaf maar mijn ervaring is dat het een wond is die probeert te helen maar zo nu en dan door iets weer opengereten wordt en dan begin je weer opnieuw. Je moet vechten om het ooit ergens een plekje te geven. Wat ik je wilde zeggen las ik dat iemand dat ook net al had geopperd. Zoek een lotgenoten groep. Er spelen bij jouw situatie meer dingen mee die het extra pijnlijk maken, ouders zijn niet gestorven uit ouderdom, berijder had alcohol op, geen afscheid kunnen nemen enz. Ik hoop dat je je verdriet hier kwijt kan en dat je iets hebt aan de steun (hoe weinig het ook doet aan je werkelijke verdriet). Geef jezelf de tijd verdrietig te zijn en te rouwen, dat is niet meer dan normaal in deze situatie. Ik las ergens anders dat het binnenkort weer vaderdag is. Ja er komen nog vele, vele, vele rottige dagen, herinnerings momenten. Maar hier proberen we je steunen in hoeverre we het kunnen. Heel veel liefs.

Oja ps, let niet op mijn posting gisteravond bij de angel. Ik heb al dagen dat ik of niet op het forum kom, storingen, fout meldingen enz. Ik zie dat je hier hebt gepost, dus ik open het, staat er een berichtje van angel dat deze topic naar Overig wordt verplaatst. Dus ik schreef haar een berichtje dat je daar al stond en ik het meer dan gepast vind dat je het hier ook plaatst. Zie ik weer veel later dat het berichtje weer weg is. Nou ja hoe het zit weet ik niet maar ben blij dat je hier nog gewoon staat.

Als je tot je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven.
21-05-2006, 13:37
Bericht verborgen Toon bericht
dasleuk
- Profiel
- 211 berichten
21-05-2006, 13:37
Ik wilde ook nooit zielig doen, maar je doet niet zielig. Je hebt verdriet en dat mag ook want je hebt je ouders verloren en dat is iets waar je verdriet om mag hebben! Ik kan me geen persoon op de wereld indenken die zou vinden dat je zielig doet als je huilt om het verlies van je ouders. Dus, laat je gevoel er zijn, het is jou gevoel...
Ik weet zelf ook nog steeds niet hoe ik mijn verdriet een plekje kan geven. Drie jaar lang heb ik alles opgekropt en tegen mezelf gezegd dat "ik er nu wel overheen moest zijn". Feit was dat ik er nog niet eens aan was begonnen verdriet te hebben. Het afgelopen half jaar voelt het dus alsof ik pas gister mijn vader verloren heb...
Maar omdat het in werkelijkheid al veel langer geleden is, heb ik vaak het idee dat het raar is dat het nu pas boven komt. Ik weet ook wel dat het niet raar is, maar zo voelt het. En ookal krijg ik wel begrip van mensen als ik er over praat, het is gewoon f***ing moeilijk om er over te praten met mensen.

Voor mezelf heb ik het nog steeds niet afgesloten, maar ik weet nu wel dat ik een aantal dingen niet heb gedaan die ik mss beter wel had kunnen doen.
Ten eerste: erover praten. Na mijn vaders dood heb ik alles diep weggestopt, maar uiteindelijk komt het toch boven! Bij mij is dat nu en is het meteen heel heftig (m'n hele leventje staat/stond op z'n kop), maar mss was het wat geleidelijker gegaan als ik er wat meer over had gepraat. Dus (wel alleen als je dat wilt, anders helpt schrijven ook...), praat erover: met je broers, je familie, vriendinnen, vrienden. Leg mensen uit waar JIJ behoefte aan hebt, dat kan per dag verschillen. Soms wil je alleen maar vertellen dat je ouders zo lief waren en hoeveel mooie herinneringen je aan ze hebt, soms ben je mss alleen maar boos en soms heb je gewoon behoefte aan afleiding! Anderen kunnen niet in je hoofd kijken, dus vertel wat JIJ wilt en hoe ZIJ jou kunnen helpen.
Een lotgenotengroep kan ook helpen, ik heb zelf nu ook rouwbegeleiding, maar je hoeft dit niet meteen morgen te doen. Je kan ook volged jaar nog bij een groep, het is nooit te laat. Je moet het doen op het moment dat JIJ eraan toe bent. Mss heb je op dit moment "genoeg" aan vrienden en familie, dat is prima. Ik merk, ook bij anderen uit mijn groep, dat het vooral fijn is als de aandacht van anderen begint te vervagen. Dit gebeurt helaas op een gegeven moment, maar dat betekent niet dat jij ook moet ophouden met je rouwproces. Op dat moment kan een groep heel fijn zijn.

Ten tweede: erover denken en huilen. Ik heb letterlijk geen verdriet toegelaten. Ik ging gewoon door. Als ik aan mijn vader dacht moest ik huilen en dat mocht niet van mezelf. Maar nu mag ik het (tenminste stukje bij beetje) steeds meer. En het lucht zoveel op, het is een intens verdriet, maar het moet er wel uit. Soms kijk ik heel lang naar een foto, net zo lang tot ik heel erg moet huilen en dat er allemaal herinneringen naar boven komen. Ik heb ook nog een stukje van mijn vader op film, maar dat heb ik nog steeds niet (na 3,5 jaar) durven kijken. Wie weet ben ik daar binnenkort aan toe...

Lieve mrieke heel veel sterkte en een *;. Verder wil ik je nog zeggen: er zijn geen foute gevoelens in een rouwproces, verdriet, boosheid, angst, maar ook liefdevolle gevoelens omdat er mooie herinneringen zijn, alles loopt door elkaar heen. Dat is verwarrend voor jezelf en voor de buitenwereld, maar schrijf en praat en laat je gevoelens komen zoals ze komen. Sterkte.
26-05-2006, 18:39
Bericht verborgen Toon bericht
dasleuk
- Profiel
- 211 berichten
26-05-2006, 18:39
He Mrieke, gaat het een beetje met je?
Kun je goed met je broers en familie praten?
27-05-2006, 15:44
Bericht verborgen Toon bericht
__mrieke__
- Profiel
- 94 berichten
27-05-2006, 15:44
heej

het gaat redelijk met mij het lijkt alleen of ik er steeds meer mee bezig ben omdat ik ze ook echt zo ontzettend mis

mijn broers hebben hetzelf ook zo moeilijk en wil ze hier niet nog eens extra mee lastig vallen

en vrienden en vriendinnen proberen me te helpen, maar ja da gaat ook niet altijd even goed

met jullie alles goed?
27-05-2006, 15:55
Bericht verborgen Toon bericht

mylenevalerie

27-05-2006, 15:55

quote:

heej

het gaat redelijk met mij het lijkt alleen of ik er steeds meer mee bezig ben omdat ik ze ook echt zo ontzettend mis

mijn broers hebben hetzelf ook zo moeilijk en wil ze hier niet nog eens extra mee lastig vallen

en vrienden en vriendinnen proberen me te helpen, maar ja da gaat ook niet altijd even goed

met jullie alles goed?

Lieve schat, je kan het nog niet verwerkt hebben, het is nog maar heel kort geleden. Oke het is naar dat jij en je broers elkaar nu ff niet kunnen helpen, misschien kunnen wij wel een uitlaatklep voor je zijn. Ff niet aan je vriendinnen denken, het gaat nu om jou. jij bent je ouders kwijt en dat moet je een plekje leren geven. En ook je kwaadheid, zei zijn doodgereden door iemand die teveel alcohol op had. Je mag boos zijn, je mag verdrietig zijn. Maar niets doen brengt je ook nergens schat.

Als je tot je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven.
27-05-2006, 18:52
Bericht verborgen Toon bericht
dasleuk
- Profiel
- 211 berichten
27-05-2006, 18:52
Het is niet meer dan logisch dat je er nu meer en meer mee bezig bent. De impact krijgt nu pas vorm, je gaat het je nu pas beseffen. Luister naar je eigen lijf (moeheid, wel of niet honger, evt. lichamelijke klachten die je eerst nog niet had) en gevoel (alles door elkaar). Dit alles kan met het rouwproces samenhangen.
Maar probeer voor jezelf vooral te kijken waar jij behoefte aan hebt. Is dat nu heel hard werken? Is dat nu juist rust nemen? In beide gevallen kun je hier anderen vragen je erbij te helpen. Ik weet niet of je studeert of werkt, maar ik zou je zeker aanraden om met je studieadviseur/baas te praten, zodat die iig op de hoogte zijn. Mocht je dan later in de situatie komen dat je het allemaal ff niet meer trekt, hoef je het dan niet allemaal uit te leggen...
*; Sterkte.
27-05-2006, 19:47
Bericht verborgen Toon bericht
ReinaAzura
- Profiel
- 819 berichten
27-05-2006, 19:47
Logisch dat je je ouders nu zo mist en met ze bezig bent, het is nog maar zo kort geleden en er is zoveel ingrijpends gebeurd in jou (en jullie) leven, zonder daarop voorbereid te zijn.

Ik heb je al eens gevraagd of je hulp krijgt bij je rouwverwerking en daar heb je toen niet op gereageerd. Als ik jou nu weer lees dat je schrijft je broers en je vriendinnen niet 'lastig' te willen vallen met jouw verdriet, krijg ik het idee dat je verder geen ondersteuning hebt. Daarnaast lijk je me een hele lieve meid die zich heel (en misschien wel veel tč...) bescheiden opstelt.

Maar meissie, doe jezelf niet tekort. Ik denk dat het čcht heel goed voor je zou zijn als je iemand hebt waarmee je over je verdriet kan praten en die jou tot steun is. Misschien kun je er eens met je huisarts over praten en kan hij je doorverwijzen naar een goede hulpverlener of lotgenotengroep.
Daar vind je een luisterend oor voor alles wat jou bezighoudt en daar mag je net zo vaak en net zo lang praten over je verdriet, het missen van je ouders en ook praktische dingen waar je tegenaan loopt.

Lieve mrieke, ik heb het oprecht met je te doen. Wat jou gebeurd is, is een ware nachtmerrie....maar het jouw realiteit van elke dag en daarom hoop ik zó dat je de steun, troost en hulp krijgt die je verdient en zo hard nodig hebt.

Nu even niet bescheiden zijn hoor! Zorg goed voor jezelf! Ik weet zeker dat er mensen zijn die jou heel goed en heel graag willen helpen in dit zware proces...maak er gebruik van. Het zal je goed doen....

Liefs en heel veel sterkte hoor! *;
27-05-2006, 22:36
Bericht verborgen Toon bericht

Festen

27-05-2006, 22:36

Ach meisje toch:(wat een verdriet, ben er stil van, en ook ik weet niets tegen je te zeggen, alleen dat ik je het allerbeste gunt, veel liefde van familie en vrienden, en dat je ondanks deze vreselijke gebeurtenis, toch gelukkig mag worden*;
27-05-2006, 22:48
Bericht verborgen Toon bericht

mylenevalerie

27-05-2006, 22:48

En vergeet niet, je bent ons niet tot last. Je kan altijd hier aankloppen. Misschien is het moeilijk voor je om bij je familie aan te kloppen. Probeer ook hulp te zoeken als je er niet uitkomt. Verder kan je altijd hier je hart luchten.
*;

Als je tot je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven.
27-05-2006, 23:09
Bericht verborgen Toon bericht
summergirl78
- Profiel
- 6 berichten
27-05-2006, 23:09
Ik wil je heel veel sterkte en kracht wensen, wat ontzettdn zwaar moeten jij en je broers het hebben.

Dikke *;
28-05-2006, 14:08
Bericht verborgen Toon bericht
__mrieke__
- Profiel
- 94 berichten
28-05-2006, 14:08
zoals jullie al zeggen ik ben inderdaad een heel bescheiden en verlegen meisje die niet snel haar gevoel naar buiten brengt en niet snel andere mensen lastig valt met me problemen,

maar ben van plan om het met de huisarts te bespreken en heb een hele lieve baas die echt met me mee denkt, werk namelijk in een apotheek en hoef nu even niet aan de balie omdat me hoofd e rniet bij is dus dat is wel heel fijn

en vind ook fijn dat jullie me moed inspreken
28-05-2006, 14:24
Bericht verborgen Toon bericht
dasleuk
- Profiel
- 211 berichten
28-05-2006, 14:24
He meis,
Heel sterk van je dat je anderen bij je situatie betrekt. Ik hoop dat je ook een lieve huisarts hebt. Hij kan je namelijk heel goed helpen bij het vinden van een rouwgroep of andere hulp die je mss nodig hebt. Persoonlijk heb ik veel aan een psychologe gehad, maar dat is iets wat je zelf moet beslissen. Je moet natuurlijk ook niet 10 hulpverleners tegelijkertijd om je hebben staan, dus kies wat voor jou goed voelt.
Je zegt dat je anderen niet zo gauw wil lastig vallen met je gevoel, maar hoe is je band met je broers? Juist omdat jullie in hetzelfde schuitje zitten kunnen jullie elkaar wellicht steunen. Evt. kun je (na verloop van tijd) een ritueel invoeren, zoals elke eerste zondag van de maand bloemen bij het graf/urn leggen of een kaarsje branden of muziek luisteren die belangrijk was voor jullie en je ouders. Dan geef je er even aandacht aan en dit is ook een mooi moment om elkaar te vragen hoe het gaat.
Sterkte :R
28-05-2006, 16:00
Bericht verborgen Toon bericht
mollie70
- Profiel
- 1 berichten
28-05-2006, 16:00
Hoi Mrieke,

heel, heel veel sterkte.
Mijn vader is 8 jaar geleden ook plotseling overleden, foutje van de artsen in het ziekenhuis. 's Morgens nog niks aan de hand, hij wordt niet lekker, ze zien iets over het hoofd in het ziekenhuis en hij overleed op de operatietafel.Maar ja, daar gaat het nu niet over, ik kan je in ieder geval vertellen dat de pijn slijt, het gemis wordt dragelijker, al gaat het nooit weg.Soms heb je bepaalde momenten, het kan een liedje op de radio zijn, een oude tv serie, een bepaald gerecht waar hij/zij van hield, en dan ineens komen de tranen weer. Ik ben er eigenlijk wel trots op dat ik na 8 jaar hem nog steeds zo mis en om hem kan huilen. Ik heb nu van mijn leven een zooitje gemaakt en soms ga ik wel eens even naar het strand en dan bedenk ik me hoe hij dit allemaal zou vinden en wat hij me zou adviseren. Ook daar haal je steun uit, al had hij me nu (terecht) wel op mijn kop gezeten en me de goede richting weer op gestuurd.Wees trots op alles wat ze je hebben meegegeven in het leven........
30-05-2006, 20:03
Bericht verborgen Toon bericht
__mrieke__
- Profiel
- 94 berichten
30-05-2006, 20:03
iemand van jullie vroeg hoe de band met me broers is, die is hier door alleen maar sterker geworden.
1 woont samen de andere twee nog thuis nou ja wat je thuis noemt.
en we praten soms wel over ze van hoe zou mijn vader of moeder het gedaan hebben maar zoals iedereen weet kunnen veel mannen moeilijk hun gevoel uitte en dat is bij hun ook zo

en hulp zoeken zou waarschijnlijk wel het beste zijn maar misschien is het wel heel stom wat ik nu zeg maar durf het niet goed. Heb nu al moeite om dit te type en dat ik dan tegen iemand heel het verhaal moet vertellen dat ik al moet huilen als ik een moeder en dochter gezellig samen zie winkelen dan denk ik echt meid wat heb jij nog een lange weg te gaan

bedankt iedereen

Pagina's:: 1 2 3 … 10 11 12 … 20 21 22 Laatste Volgende

Viva
Forum
Relaties
verdriet

Welkom.
Je laatste bezoek was dinsdag 21 mei 2013 13:01.
Dit onderwerp heeft 542 reacties, en bestaat uit 22 pagina's.
De laatste reactie is geplaatst op 15-05-2013 16:10.

Relatiesverdriet - Pagina 1

Ga naar een onderdeel

Pagina's:: 1 2 3 … 10 11 12 … 20 21 22 Laatste Volgende

Snel zoeken

Zoeken naar
Zoeken

Powered by React - www.react.nl

Zoeken

Wachtwoord vergeten?
Registreren

Gezocht: meelopers
Wat was het leuk vorig jaar! Maar liefst 240 … ť
Topmodellen te water
Of we aan voorlichting of groepjes deden? … ť
Dieetgoeroe Yo
Je kunt geen blad openslaan of tv-zender … ť

Nieuwe topics
Top 10 topics
Berichten

Wat moet ik doen? (studieprobleem)
Staan en lopen zonder te kruipen?
Sieraad kopen voor vriend
Crosstrainer voor strakker lijf, bij wie...
Zelfgemaakt cadeau voor vriend
Te weinig seks reden om (verder goede)...
Invloed relatie op stemming
Internet abo telefoon,(Hi) maar werkt vaak...
Mobiel internet buiten Europa
Toch kans op kanker na amputatie?
Kado geboorte tweede zoon
Hoe de dag globaal verloopt op het VF.
Dochter (bijna 3) telkens wakker 's...
Zelf een website bouwen
Blogs op Viva

Leeftijd/baan/salaris; vergelijk hier met je...
Sterren, toen en nu....schrik niet!
Verdriet
Niet te geloven - nét getrouwd, zwanger en...
Wel/niet/bijna/al lang zwanger en bevallen...
Betaalde seks, no. 2
Persoonlijkheidsstoornis. Hoe ga je daar mee...
Beschrijf je laatste neuk
De Pfaff´s
Wie wil zijn meest afgrijselijke date...
Show hier je outfit van vandaag, deel 2!
Alle onderzoeken en echo's goed, maar...
Peuter humor, schattig en schaamteloos
Boer Zoekt Vrouw 2010 - vervolg
Sperma slikken

Louba in Bedreigt in relatie en twijfels
het spijt me 1960to4, blijf met haar in contact, maar zoals je ook ziet aan de...
Dreamer in Wanneer vinden jullie benen te dik?
Volgens mij vinden de meeste vrouwen hun bovenbenen te dik. Maar kennelijk hoort...
pejeka in
quote:Dreamer schreef op 21 mei 2013 @ 12:26: [...] dat gaat natuurlijk ook 2...
Gatti in Kado geboorte tweede zoon
En hoe suf ook, ik was heel blij met bonnen voor kleding.
muisje82 in Net zwanger maar twijfels over houden of abortus
En PS: Ik hoop dat je nog laat weten wat je gaat beslissen! X
Derpina in Ontmaagding
Ik zou er niets spannend aan vinden om een kerel te ontmaagden omdat hij ontmaagd...
yastra in Eerste 2014 kindjes: uitgerekend in januari
Hoi Mellie en Pollie,Doe graag met jullie mee! Ik ben 28 jaar, zwanger van ons...
missworld in Orde in mijn huis
Haarspeldjes, grote schoonmaak in de badkamer of? Ik doe t altijd n gedeeltes...doe...
ruby_ in Project Lekker Wijf
Gefeliciteerd jata! Ik ben gisteren 25 minuten gaan hardlopen (wandelen/hardlopen)...
kim21 in Beginnen aan een gluten vrij dieet
Sorry voor mijn super trage reactie, Heb alle reacties door gelezen, het zou...
Nouschi in sieraad kopen voor vriend
quote:sharon04 schreef op 21 mei 2013 @ 11:57: Of hebben jullie een ander...
winterteen in Staan en lopen zonder te kruipen?
Mijn zusje heeft kruipen ook overgeslagen. Ze schoof op haar billen over de...
-Bladora- in Wat eet je op dit moment? Deel 5!
@giraffe, waar in Engeland woon je? Ik vind oude cheddar ook heerlijk. Maar snak...
kerol in Vriend boos als ik naar WC ga
quote:Laura80 schreef op 11 april 2011 @ 10:04: Weer wat geleerd. Als je nodig moet...
blijfgewoonbianca in Zelfgemaakt cadeau voor vriend
http://www.culy.nl/inspir ... -je-cocktailshaker-maken/