quote:
ben ook blij dat ik inderdaad de stap gezet heb na vandaag voel ik dat het goed is
mijn arts is ook heel begrijpelijk en meot volgende keer een foto en lievelingslied van me ouders mee nemen dus ben benieuwd, hij gaat me het leren een plekje te geven en ben blij dat er zoveel mensen mee leven
naderhand op het kerkhof heb ik alleen maar kunnen huilen en schelden, waarom wij en waarom hun en geen crimineel of die man die ze aangereden heeft die heeft er gewoon nisk aan over gehouden. alleen een taakstraf en wij hebben voor osn leven een litteken een hele diepe die nog wel wat wegtrekt maar er voor altijd blijft zitten, ook mijn jongste broertje heeft heel moeilijk en ziet het soms niet meer zitten en dat maakt het zo zwaar allemaal, wil hem ook voorstellen om naar huisarts te gaan
voor me broertje en ons moeilijke momenten ook zo zijn verjaardag en hij moet op voor izjn rijbewijs, en het wk mijn vader keek elke voetbalwedstrijd dus ook wel moeilijk. wij zitten namelijk ook op voetbal en de eerste wedstrijden waren ook moeilijk toen we weer mee deden, mijn eerste doelpunt wat ik weer scoorde zonder me vader die kwam altijd kijken en als ik scoorde stak hij zijn duim op en nu was er niemand, ben huilend van het veld gegaaan
ik mag ook me huisarts zelfs s'nachts bellen als ik het even niet zie zitten hij was namelijk soort vriend van me ouders en daarom vond ik juist ook wel moeilijk om er heen te gaan, heb ik het idee zie je wel we redden het niet en we moeten dat bewijzen aan me ouders dat we het wel kunnen.
dit is verkeerd dat ik zo denk heb ik vandaag geleerd dus gaat nu anders
bedankt iedereen
Ik kan me zo voorstellen dat je WOEDEND op die KLOOTZAK bent. Het leven is jammergenoeg ook niet eerlijk altijd. Zoals iemand hier al schreef, jouw ouders kunnen trots op je zijn!!! Het zou ook goed zijn dat je broertje eens met de huisarts zou praten. Al is het alleen maar om zijn verhaal te vertellen.
Ik hoop zo dat het goedzal gaan met jullie en ik weet niet of ik dit mag zeggen want ik weet niet of je het op prijs stelt, maar God zal bij jullie zijn.
Ook al lijkt het nu of dat niet zo is.
Mrieke, ik hoop dat je je hier blijft komen. Want weet je? Dat is zo fijn van dit forum. Je kunt gewoon alles zeggen. Wij kennen je niet, je hoeft je NERGENS voor te schamen dus krop je verdriet niet op alsjeblieft. Je kunt het altijd hier vertellen, onthoud dat goed!!! En je broertje natuurlijk ook.
