Blog
- Vandaag
- Bloggers
- Kortingscode
- Testpanel
- Winnen
- Boekenclub
- Volg ons
- Archief
Forum
- Start
- Vandaag
- Viva zoekt
- Mededelingen
- FAQ
- Huisregels
Games
Mijn Viva
Magazine
Abonneren
Viva Mama

Registreer
Actieve onderwerpen
Zoeken
Vragen?

Ga naar een onderdeel

Snel inloggen of registreer jezelf - (Wachtwoord vergeten?)

Gebruikersnaam
Wachtwoord

Viva
Forum
Relaties
verdriet

Welkom.
Je laatste bezoek was maandag 20 mei 2013 07:19.
Dit onderwerp heeft 542 reacties, en bestaat uit 22 pagina's.
De laatste reactie is geplaatst op 15-05-2013 16:10.

Relatiesverdriet - Pagina 10

Ga naar een onderdeel

Pagina's:: Vorige 1 2 3 … 8 9 10 11 12 … 20 21 22 Laatste Volgende

19-05-2006, 22:33
Bericht verborgen Toon bericht
Herstel
- Profiel
- 9245 berichten
19-05-2006, 22:33
heej meiden,

ik wil zeker niet zielig doen of overkomen maar moest heel even me verhaal kwijt,

ik ben in november me beide ouders verloren door ongeluk, ze waren op vakantie en aangereden door een dronken man.
Op 1 klap sta je dan op eigen benen en is er niemand die je zegt van dat moet je anders doen of je even moed in spreekt en dit heb je zeker wel nodig op je 20e. gelukkig heb ik nog 2 oudere broers waarvan er nog 1 thuis woont en nog een jonger broertje. Maar het is heel moeilijk om elke dag in het huis thuis te komen waar ook je ouders gewoont en geleefd hebben,

nou was me vraag hoe geven jullie verdriet een plekje?

alvast bedantk voor het lezen van me verhaal

19-08-2006, 20:52
Bericht verborgen Toon bericht
__mrieke__
- Profiel
- 94 berichten
19-08-2006, 20:52
heeej allemaal

hier ben ik weer, helemaal terug van weggeweest alleen wat sproeten en verbrandingen rijker. Het was echt fantastisch heb er echt van genoten ben ook blij dat alles goed gegaan is. Uitgaan was heel leuk en zijn ook nog op safari met een jeep geweest. Was wel heel warm 2 dagen 50 graden maar goed vol te houden.

Waren natuurlijk ook moeilijke momenten vooral tijdens uitgaan met sommige liedjes zoals, voel me zo verdomd alleen en de vlieger van andre hazes maar ja daar moet je door heen buiten

nu nog een weekje vrij en dan kan ik weer met frisse moed gaan werken

hoe is het met jullie allemaal?
23-08-2006, 12:35
Bericht verborgen Toon bericht
dasleuk
- Profiel
- 211 berichten
23-08-2006, 12:35
He mrieke, Fijn dat je zo'n leuke vakantie gehad hebt! En je broers? Ook allemaal een beetje uitgerust? Fijn dat jullie nu elkaar weer zien.

Mijn vakantie was ook heerlijk. Er zijn twee belangrijke dingen gebeurd. Ten eerste natuurlijk mijn afscheidsceremonie. De avond ervor was ik erg zenuwachtig en moest heel erg huilen, mijn vriend was er om me te troosten (eindelijk!). Op de dag zijn we naar het strand gelopen en hebben het stukje in zee gelegd. Ik had nog muziek van de begrafenis mee genomen. Het voelde ook als een tweede begrafenis, maar nu in alle rust en heel bewust. Niet zoals de echte dag (4 jaar geleden alweer), waarop alles door elkaar liep. Het was een mooi moment, waarop mijn vriend en ik iets heel speciaals deelden. Ik voel me nu lichter, beter en meer in balans dan ervoor. Het was echt een afsluiting van het heftigste verdriet. Het verdiet gaat natuurlijk nooit weg, maar heb het gevoel dat het dragelijker is, nu.

Ten tweede is de relatie tussen mijn vriend en mij heel erg verbeterd. We hebben echt een moeilijke tijd gehad, 1,5 jaar lang, en er zelfs over gedacht om ermee te stoppen. Maar nu... het voelt zo goed. Het is een heerlijk gevoel dat we deze vakantie zo veel naar elkaar weer toe gegroeid zijn. Steeds als ik denk dat ik niet meer van hem kan gaan houden... gebeurt het toch
26-08-2006, 11:53
Bericht verborgen Toon bericht
shining
- Profiel
- 16324 berichten
26-08-2006, 11:53
Hoi Mrieke en Dasleuk,

Mrieke, ik ben blij dat je een leuke vakantie hebt gehad! twee dagen 50 graden.....pff, mij niet gezien. Als je weet dat ik bij 25 graden het al niet meer uithoud.....
Ik snap dat liedjes je heel erg kunnen doen denken aan je ouders. En al helemaal de liedjes die jij beschreef. Ik vind het logisch dat je dan aan je ouders moet denken. Lijkt me lastig om een balans te vinden tussen doorgaan met leven en leuke dingen doen en aan de andere kant stil te staan bij je verdriet.
Ben blij dat je het leuk hebt gehad op vakantie. Moet je a.s. maandag weer beginnen met werk?

Dasleuk:

Wat fijn dat je een betere relatie hebt met je vriend! En ben blij te lezen dat de ceremonie zo goed is gegaan. Zoals ik lees heb je er nu meer tijd aan besteed dan 4 jaar geleden.Heb je de ceremonie uitgevoerd opzijn verjaardag/sterfdag.begrafenisdag, of is het zomaar een dag geweest? Ook fijn dat je vriend er was om je te troosten. Maar ik kan me ook voorstellen dat het even lekker is om al je verdriet te uiten. Mijn ervaring bij verdriet is dat je het niet moet tegenhouden. Huil wanneer je verdrietig bent, maar ga ook verder met je leven. Makkelijk gezegd natuurlijk van mijn kant, maar ik meen het oprecht. Ik lees uit je verhaal dat je wat meer rust hebt gevonden en het nu een soort plek hebt kunnen geven. Hoop dat dat ook zo is.

Hoop van jullie te horen. Schrijven hier kan altijd natuurlijk hč!

Dit engeltje vind ik zo ontzettend lief. Vooral de tekst erbij.....
26-08-2006, 12:01
Bericht verborgen Toon bericht
shining
- Profiel
- 16324 berichten
26-08-2006, 12:01
Hé Mrieke,

Ik vroeg me nog af hoe het verder is gegaan bij je huisarts? Ga je er nog af en toe heen? Of regelmatig? Heb je er wat aan? Heeft hij je misschien doorverwezen naar een hulpverlener om dit verdriet te verwerken?
Vroeg ik me nog af.

Shining
27-09-2006, 22:19
Bericht verborgen Toon bericht
dasleuk
- Profiel
- 211 berichten
27-09-2006, 22:19
He mrieke, ben benieuwd hoe het met je gaat. Het is al een tijd geleden: de vakantie. De school is nu weer begonnen... hoe gaat dat? Hoe is het met jou? Hoe voel je je? Ben je niet vergeten meis!

Shining, bedankt voor je lieve berichtje!
27-09-2006, 22:52
Bericht verborgen Toon bericht

mylenevalerie

27-09-2006, 22:52

Dasleuk en Mrieke, ik ben jullie beiden ook niet vergeten hoor!!!!! *;, ondanks dat ik ff niets had gepost. Maar steeds vragen hoe het gaat lijkt mij ook irritant. Terwijl ik echt geinteresseerd ben. Ik hoop ook dat het goed met jullie beiden gaat. Ik twijfel altijd als je niets meer hoort, hoor je niets meer omdat het goed gaat, of hoor je niets meer omdat het slecht gaat.

Veel liefs iig O+

Als je tot je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven.
27-09-2006, 23:24
Bericht verborgen Toon bericht
ReinaAzura
- Profiel
- 819 berichten
27-09-2006, 23:24
Hoi allemaal
Zie ineens Mariekes topic weer geupt. Ben een poosje weg geweest en op dit moment niet zo actief op het forum (even andere prioriteiten).
Maar juist dit topic lag (en ligt) me na aan het hart en de lieve schrijfsters hier ook...

Marieke, ik ben ook benieuwd hoe het nu met je is, ik hoop dat je het fijn hebt met je vriend en dat het leven af en toe voorzichtig weer een beetje naar je lacht. Ik ben je zeker nog niet vergeten hoor!

En Dasleuk, Mylenevalerie en Shining? Meiden, hoe gaat het met jullie?

liefs Reina
27-09-2006, 23:32
Bericht verborgen Toon bericht

mylenevalerie

27-09-2006, 23:32

Hoi RA,

Wat lief dat je dat vraagt. Terwijl ik hier alleen schreef om te horen hoe het met Mrieke en Dasleuk gaat.

Ja RA het kan altijd beter he! En ik doe mijn best nu om richting "het beter" te gaan.

Maar hoe is het met jou? Oke sorry ff offtopic maar het moet ff kunnen. Toch geen nare reden dat je hier een tijdje niet bent geweest? Het was mij al wel opgevallen maar wist niet waarom.

liefs voor jullie allemaal he!!!!!! *;

Als je tot je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven.
28-09-2006, 00:03
Bericht verborgen Toon bericht
ReinaAzura
- Profiel
- 819 berichten
28-09-2006, 00:03
Hoi terug MV!
Ik herken mezelf in je woorden: ook bij mij is er nog wel wat 'te wensen' over en ook ik doe mijn best om het 'beter' te maken.

In mijn vakantie een leuke vent ontmoet (leek veelbelovend) en na de vakantie wat gedated en contact gehad. Helaas bleek het potentiele vonkje van mijn kant niet levensvatbaar en dat was toch ('weer', jawel) even slikken en een teleurstelling.
Tja, verliefdheid: het is er of het is er niet en je kunt het niet afdwingen. Hoe graag je het ook wilt. Want deze man is best heel erg ok, maar hij is gewoon niet het type waar bij Reina de vlinders van wakker worden...zeg maar.

Verder ben ik op dit moment even niet zo actief op het forum. Vond een tijdje terug dat ik -naar mijn idee- wat teveel tijd op de pc verdeed (beetje te passief) en daar heb ik maar wat verandering in gebracht. Dus lekker veel sporten nu, dikke boeken lezen, tijdrovende projecten op m'n werk en meer eruit (bios, theater, cursus). Voel me er wel goed bij eigenlijk.

Ik lees nog wel mee in de verloren uurtjes dat ik even wil ontspannen, maar niet zo actief in het meeschrijven op de topics. Maar dit topic is me de afgelopen maanden dierbaar geworden (ik dacht eigenlijk dat hij al verdwenen was), dus ik wilde zeker even reageren toen ik jullie berichtjes zag.
Ik kom met regelmaat wel weer 'ns langs waaien en als we strakjes weer lange, koude, donkere avonden hebben, nestel ik me vast wel weer wat vaker achter m'n toetsenbord......

Liefs Reina

(ps: sorry Marieke, voor het off-topic gebabbel.)
28-09-2006, 00:40
Bericht verborgen Toon bericht

mylenevalerie

28-09-2006, 00:40

Lieve RA, ik weet met 100% zeker dat Mrieke dit niet erg vind. Ze mag jou ook graag of iig je hebt haar heel erg geholpen. Ik lees nu je verhaal en snap nu beter dat je minder op het topic bent. Ik vond het fijn eindelijk te lezen hoe het met jou ging. Ik hoop dat als je weer meer op het topic bent dat je weet dat ik altijd bij leuters op Relatie ben te bereiken. Hoe dan ook. Veel liefs, en hopelijk tot sprekens. XXX

Als je tot je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven.
28-09-2006, 16:42
Bericht verborgen Toon bericht
shining
- Profiel
- 16324 berichten
28-09-2006, 16:42
Hoi Reina

Met mij gaat het ook goed. Het was mij ook al opgevallen dat je minder op het forum kwam.

Verliefdheid kun je absoluut niet afdwingen. Het is er of het is er niet. Heb je helemaal gelijk in.
Ik zag dat het ook alweer een maand ongeveer geleden was dat ik op dit topic heb gereageerd. Ik kijk wel steeds of het nog gebruikt wordt zeg maar, maar het is wat rustiger nu.

Dasleuk en Mrieke, ik ben nieuwsgierig hoe het met jullie gaat. Mrieke, hoe gaat het tussen jou en je vriend?

Dasleuk, hoe gaat het met jou? Heb je veel kracht geput uit de ceremonie die je hebt gehouden samen met je vriend?

Reina, je hebt denk ik niks meer gehoord hč van Mi...a? Was wel leuk hč om hem proberen op te sporen!
28-09-2006, 18:05
Bericht verborgen Toon bericht
__mrieke__
- Profiel
- 94 berichten
28-09-2006, 18:05
heeej allemaal

om even te beginnen reina ik wil geen sorry van je horen want erg vind ik het zeker niet en ik meen het dus geen sorry meer he haha

verders gaat het hier nu weer redelijk nouja wat redelijk is, ik heb langs niks laten horen omdat ik groot wilde blijven voor de wereld en niet toe wilde geven aan me pijn

op vakantie was het allemaal top en leuk en toen ik thuis kwam viel ik in ontzettend slecht gevoel. gewoon ik mis ze en zo en van de andere kant van kom op meisje je kunt het. Ging aan alles twijfelen enzo dus ook aan me vriend terwijl die heel lief was.

maar helaas is het op dit moment niet zo heel goed tussen ons, ik heb namelijk een probleem, ik kan van niemand meer houden en hoe ik het probeer ik krijg de woorden ik hou van je bijna niet me mond uit want van iedereen waar ik ooit van gehouden heb is weg me ouders. En als ik bij hem thuis was werd ik altijd zo verdrietig, gewoon een familie gevoel van hij had een lieve moeder die ontzettend zijn best deed voor en zijn vader ook heel lief kwam elke zondag bij mij voetbal kijken. En me vriend was er ook altijd maar voor mij gevoel deed ik hem te kort en heb er punt achtergezet al heb ik nog veel hoop dat het allemaal weer goed komt. hij is op dit moment heel verdrietig net als ik en we snappen elkaar allebei. misshcien klinkt dit verhaal heel gek maarja het gevoel om hem ook weg te moeten dragen maakt me zo angstig

Stuk je bij beetje gaat nu weer wat de betere kant op maar nee lijkt wel of de klap nu extra hard aankomt.

fijn om alles zo weer van jullie te lezen en vind echt een super gevoel dat jullie ons niet vergeten zijn
28-09-2006, 22:19
Bericht verborgen Toon bericht
dasleuk
- Profiel
- 211 berichten
28-09-2006, 22:19
He mrieke, Wat naar om te horen dat jullie uit elkaar zijn. Ik begrijp heel goed wat je zegt. Je hebt een hele grote deuk in het vertrouwen in de wereld en het leven opgelopen. Je bent bang dat je weer opnieuw gekwetst wordt en dat je dat niet aankunt. Lieverd, een dikke knuffel. Het vertrouwen zal terug komen, maar daarvoor zal je eerst het overlijden van je ouders een stukje meer moeten verwerken. Maar geen haast! Doe het stukje bij beetje, haastige spoed is zelden...
Begrijp ik het goed als je zegt dat hij het begrijpt? Wat een goede jongen is het toch. Ik hoop dat jullie er mss toch nog uit komen samen, als dat is wat je wilt natuurlijk. Maar nogmaals, doe rustig aan, jullie zullen beiden (samen of alleen) een manier vinden om hier mee om te gaan.

Heb je er nog over nagedacht om een rouwgroep te contacteren? Had je nog gesprekken met je huisarts? Wat vind hij ervan? Ik begrijp dat je je groot wilt houden, maar vaak begint het verlies pas echt door te dringen na minstens een half jaar ofzo. Dat is dan het moment dat mensen in je omgeving juist beginnen om er minder naar te vragen. Terwijl je NU juist dat nodig hebt! Dus, voel zelf wat je voelt en probeer niks weg te stoppen, het zal anders later toch weer naar boven komen (spreek uit ervaring hier...).
Enne, je hoeft je voor niemand groot te houden en zeker hier niet. We weten dat je een enorm sterke vrouw bent en verdriet hebben is geen zwakte!

En wat lief dat jullie allemaal vragen hoe het met me gaat! Eigenlijk gaat het echt goed. De ceremonie was mooi en emotioneel en voelde afsluitend. Maar niet op slot, als je begrijpt wat ik bedoel. Mijn vader is bij me en ik hou van hem.
Jullie ook allemaal sterkte Reina, MV, shining en lieve mrieke!
29-09-2006, 14:03
Bericht verborgen Toon bericht

mylenevalerie

29-09-2006, 14:03

Leuk ff van jullie allemaal te horen.

Mrieke, ik weet niet of ik het verkeerd lees maar het is nog niet uit met je relatie maar het loopt niet lekker. Het kan ook bijna niet anders dat je jouw verdriet zo wilt wegstoppen. Ik weet weet niet of je met nog met met je huisarts spreekt maar misschien doe je er goed aan wat hulp te zoeken. Ik bedoel het er volgende mee. Jouw verdriet is al bijna niet voor een iemand alleen te behappen. Jouw broers hebben ook het verdriet en het is moeilijk elkaar te helpen. Als ik op jouw woorden afga is er geen lievere vriend en schoonouders. Alleen gun jij het jezelf niet. Het lijkt alsof je vindt dat je het geluk met je vriend en schoonouders niet verdient. Misschien zit ik er naast maar na de dood van mijn vader en broertje gunde ik mijzelf ook het geluk niet meer . Ging niet meer mee met kerst met vriend want dat kon ik niet maken. De liefde van hun familie voelde als een soort verraad. Daarna kreeg ik een vriend die zijn ouders vroeger heeft verloren. Ik kwam tot rust. Het was geen "verraad" meer naar mij vader. Ik kon plezier hebben zonder dat ik hem het gevoel zou geven dat ik niet om hem zou geven. Misschien is het echt anders voor jou. Maar het voelt zo dat jij jezelf straft. En dat heb ik ook mijzelf aangedaan dus als dat het is dan begrijp ik je. Misschien zit ik ernaast, ik hoop het. Maar al je verhalen hoe lief je vriend en schoonouders zijn, hoe meer ik mijn verdriet herken om jezelf het niet te gunnen. Ik zou willen zeggen, zoek echt hulp, je verdient het. En je verdient die liefde van je lieve vriend en schoonouders. Hoop dat je ons nog op de hoogte houdt.

Kus voor jou en dikke kus voor dasleuk

en knuf voor de rest.

Als je tot je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven.
29-09-2006, 15:26
Bericht verborgen Toon bericht
ReinaAzura
- Profiel
- 819 berichten
29-09-2006, 15:26
Lieve Marieke, lees net jouw berichtje. Ach meis, het valt je zwaar hč? En je dan ook nog groot willen houden, da's dubbel zwaar.
Dat het niet goed loopt met je vriend vind ik ook heel naar voor je, maar net als Dasleuk en Mylenevalerie kan ik het ook wel begrijpen.
Misschien is het inderdaad wat MV zegt, dat je het jezelf niet gunt. Misschien ben je ook heel bang om weer een band aan te gaan met iemand waar je veel van houdt. (En die je weer kwijt kan raken!) Een jongen die bovendien ook nog eens hele lieve ouders heeft die jou met liefde hebben opgevangen.
Al die familieliefde, warmte en verbondenheid, dŕt is wel een hele grote tegenstelling met het grote gemis en de leegte waar jij op dit moment (elke dag weer) zoveel verdriet van hebt. Kan me er iets bij voorstellen dat je er bang van wordt, dat je niet weet hoe je daar mee om moet gaan. Dat je dat in je hoofd niet op rijtje krijgt. En dan wil je je ook nog groot houden voor de buitenwereld. Misschien vind je zelf dat je sterk moet zijn en verder moet gaan, omdat je niet te lang mag treuren opdat anderen niet denken dat jij 'zielig doet'.

Maar het werkt niet hč? Je verdriet is er nog steeds en je zegt zelf al dat je je ouders misschien nog wel meer mist dan een tijdje geleden.
Lieverd, je bent er nog niet klaar mee. Ieder verdriet en elk gemis heeft zijn eigen verwerking en hoeveel tijd je nodig hebt kan niemand voorspellen.
Maar je hoeft je niet groot te houden, niet voor anderen en helemaal niet voor jezelf.

Anderen vroegen het al en ik vraag me ook af: heb je nog gesprekken met je huisarts? Is het een idee om eens naar een rouwgroep te gaan? Hoe gaat het met je broers en kunnen jullie erover praten? Heb je steun aan elkaar?

Praat erover meis, dat is ontzettend belangrijk. Zeg wat je op je hart hebt, hoe het voelt en daarin hoef je je niet groot te houden.
Kom hier maar weer van je af schrijven, als jou dat helpt. Je ziet, we zijn er nog steeds voor je en hebben alle geduld, een luisterend 'oor' en op afstand proberen we te steunen zoveel we kunnen. De meiden hier weten (ieder op zich) wat het is om een dierbare te moeten missen en hoe ontzettend moeilijk dat is. We weten ook dat jij hartstikke dapper bent en je best doet om verder te gaan met je leven.
Je mag me ook mailen Marieke, als je dat prettig vind. Dan vraag ik aan de Viva-Angel om je mijn mailadres te sturen. Kijk maar wat jij prettig vindt.
Zorg in elk geval dat je de hulp en steun krijgt, die je nu nodig hebt, dat is het belangrijkste. En een *; krijg je alvast van mij!

Meiden, fijn om ook weer wat van jullie te horen. Dasleuk: goed om te horen dat het je goed gaat. Dat ritueel was een goed idee van je en fijn dat het je helpt om los te kunnen laten en te berusten.

Ik ga nu even een weekendje ertussen uit. Even de boel de boel laten. Lekker, want ik had ook een moeilijke week met wat tegenslagen en veel strubbels. Hoop zondag weer met frisse moed weer terug te komen.

Een dikke kus en *;voor jullie allemaal!

liefs Reina
29-09-2006, 19:53
Bericht verborgen Toon bericht

mylenevalerie

29-09-2006, 19:53

RA , fijn weekendje weg *;

Uiteraard de rest ook een leuk weekend toegewenst.
Mrieke, mocht je hier of op msn willen praten, doe dat dan. Misschien een opluchting. Wat RA ook al zei, vind je het vervelend op het forum, laat het weten, dan kunnen we zorgen dat je een emailadres krijgt. Sterkte meis, koppie op en neusje in de wind.

Als je tot je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven.
29-09-2006, 20:00
Bericht verborgen Toon bericht

mylenevalerie

29-09-2006, 20:00

Voor jullie allemaal:

Als je tot je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven.
29-09-2006, 22:19
Bericht verborgen Toon bericht
__mrieke__
- Profiel
- 94 berichten
29-09-2006, 22:19
iedereen bedankt voor jullie hartverwarmende reacties fijn dat jullie erzijn

ja ik gun mijn eigen denk inderdaad geen geluk en plezier meer. ik denk ook bij alles na van hoe zouden me ouders dat gevonden hebben terwijl toen ze er nog waren deed ik dat helemaal niet.

Gesprekken met huisarts doen we op mij aangeven , wil ik het ben ik welkom wil ik even rust dan accepteert hij dat ook. Verders net wat jullie zeggen die jongen me zijn ouders zijn echt zo ontzettend lief, liefde die ik behalve dan van me broer eigenlijk niet meer gehad heb. en dat maatk zo moeilijk van de ene kant ben ik er zo ontzettend blij mee maar daarnaast ja is het ook heel moeilijk. Krijg gelukkig heel veel steun en begrip van me collega;s en van jullie natuurlijk

morgen zouden me ouders 30 jaar getrouwd zijn ook weer zo rotdag en ja in november is het alweer een jaar geleden zeg.

vind heel fijn om hier te schrijven allen afgelopen maand heb ik regelmatig het gevoel gehad dat ik even niks kon uitbrengen en ja heb ook weleens gedacht waarom leef ik nog. Ik zou zo graag weer die oude marieke wilden zijn dat meisje wat met iedereen overweg kon en met iedereen kon lachen. Jaar geleden zag alles nog zo mooi en nu voel ik me soms eenzaam iemand op onbewoond eiland. En dan vraag ik me serieus af waar is dat leuke sociale marieke geweest die opstond met lach en naar bed gaat met lach nu sta ik op met traan en ga ik met een traan.

Contact met me broers is van de ene kant heel goed en van de andere kant ook moeilijk. We willen elkaar altijd steunen en dat lukt ook zeker goed maarja niet alles is meer van zelf sprekend bijvoorbeeld het koken en de was en huis en verzekeringen wat allemaal zo zwaar is omdat we allemaal op shcool zitten en werken en sporten maar wij staan met zijn 4-en heel erg sterk en dat maakt niemand kapot

beetje lang verhaal maar luchte wel even op
fijn weekend
29-09-2006, 22:37
Bericht verborgen Toon bericht

mylenevalerie

29-09-2006, 22:37

Niks lang verhaal Mrieke. Al zou je het tig keer per dag hier zou doen. Geloof mij, ik heb het altijd tegen je gezegd. Uit je verdriet als het kan. Anders ga je er op stuk lopen. En dat heb ik ook meegemaakt. Niets geuit en ik heb toen een zelfmoordpoging gedaan omdat ik het niet meer zag zitten. Hoe je het wilt uiten moet je zelf uitvinden. Maar zoek een manier, meen het. Ik heb een goede relatie in die periode om zeep geholpen omdat ik niet van mijzelf hield, het mijzelf niet gunde, en mij schuldig voelde voor de dierbare die er niet meer waren. Maak niet dezelfde fout als ik toen deed. Ik had geen hulp toen. We willen je niets opdringen maar wel je de mogelijkheid geven. Je voelt je zelfs bezwaard om het ons te vertellen. Je verschuldigt je omdat je verhaal misschien te lang is. NEE, je mag alles zeggen wat je zou willen en zoveel als je zou willen. En ik zou willen zeggen, als ik je verhalen over je vriend en zijn familie hoor, aub, zo'n schat moet je niet kwijt raken. *; voor morgen meis. En lucht je hart zo vaak als je wilt.

Als je tot je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven.
29-09-2006, 23:32
Bericht verborgen Toon bericht
shining
- Profiel
- 16324 berichten
29-09-2006, 23:32
Mrieke, ik wil ook tegen jou zeggen dat je ''moet'' praten. Dingen opkroppen helpt echt niet. Al kom je hier tien keer per dag, praat erover. Denk ook eens over het aanbod van Mylenevalerie en ReinaAura om jou hun emailadres te geven. Mylene heeft zelf veel meegemaakt zoals je leest, dus als er iemand is die begrijpt hoe jij je voelt.....En ReinaAzura is ook een lieverd. Je kunt je hart luchten bij hun.
Wat naar dat de relatie niet meer goed loopt, maar het is zo begrijpelijk. Je wilt geen relatie met wie dan ook aangaan omdat je toch weer wordt gekwetst. Dan kun je beter alleen leven zonder vrienden of vriend dan de kans om weer iemand te moeten verliezen. Zo begrijpelijk. Maar net als wat de anderen hier ook min of meer zeggen, gun het jezelf. Ik lees ook uit jouw verhaal dat het een hele lieve jongen is, en zijn ouders ook. Als je 's avonds thuiskomt na een gezellige dag bij hun val je in een gat, je hebt geen ouders meer. Zo begrijpelijk dat je je dan diep ellendig voelt.
Ik wou dt ik je kon helpen, maar ik weet niet wat te zeggen zodat je je weer beter voelt.
Misschien is het verstandig om nog eens met je (ex)vriend te praten? Je kunt het ook rustig aan doen bijvoorbeeld. Maar waarschijnlijk weet je zelf wel wat het beste voor je is.
Voel je alsjeblieft niet bezwaard om naar de huisarts te gaan of hier te praten! Misschien is het een idee om naar een nabestaandenverwerkingsgroep te gaan net als wat Dasleuk heeft gedaan. Volgens mij heeft ze er veel steun aan gehad. Wellicht kun je erover nadenken. Voel je NIET bezwaard om hier te schrijven, ik heb liever dat je hier tien keer per dag schrijft en jou dat helpt dan dat je denkt dat je je groot moet houden. En ik weet zeker dat de anderen er ook zo over denken.
29-09-2006, 23:38
Bericht verborgen Toon bericht

mylenevalerie

29-09-2006, 23:38

Aan iedereen, we zitten met een aantal mensen op relatie op leuters. Velen ken ik irl en ken ze ook van een topic waar wij schreven over het verlies van een geliefde. Het is een leuter topic, dus je kan over het weer praten of zwaardere dingen wat je dwars zit. Geloof mij. Mochten jullie er behoefte aan hebben, het is het Offleuter topic. Kom als je het wilt

Als je tot je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven.
02-10-2006, 01:41
Bericht verborgen Toon bericht
ReinaAzura
- Profiel
- 819 berichten
02-10-2006, 01:41
Lieve Marieke
Wat fijn om te lezen dat het je oplucht om je verhaal aan ons op te schrijven. En dat het lang is? Nou en? Alleen maar goed, denk ik. Schrijf maar van je af, lucht je hart, vertel maar.....ik zou bijna zeggen: hoe meer hoe beter.

Ik snap je behoefte om weer de 'oude' Marieke te willen worden. Maar weet je? Dat word je niet meer. De oude Marieke had niet de ervaring die jij nu hebt, je kunt niet meer terug naar wie was voordat dit allemaal gebeurd was. Dat klinkt misschien als heel erg, maar dat is het niet.
Jij gaat nu naar een 'nieuwe' Marieke en dat is eigenlijk een 'oude' Marieke, die nu weet dat het leven ook gruwelijk pijn kan doen, dat het leven neemt (maar ook geeft), die haar weg probeert te vinden op haar eigen benen, die het grote gemis met zich meedraagt en daar een plek voor zoekt. Een Marieke die ineens volwassen beslissingen moet nemen, die anders naar het leven kijkt en dingetjes die voorheen 'gewoon' leken, nu niet meer zo vanzelfsprekend vindt.

Je zult ervan groeien Marieke, ook al ervaar je dat nu niet zo. En jouw lach zal ook terugkeren, vertrouw daar maar op. Ik heb ooit eens gelezen: 'In elke oprechte lach zit een traan verborgen' en daar geloof ik wel in.

Ik zal je wat vertellen over mijn verlies: Ik heb mijn vader ook heel plotseling verloren toen ik jong was. Omdat ik daarna weinig steun kreeg van mijn moeder (die zat met haar eigen dingen en had geen aandacht voor mijn verdriet), had ik ook het gevoel er alleen voor te staan. Ook ik vond dat ik dóór moest en me niet mocht laten kennen. Dus ik heb heel lang met een soort masker op gelopen. Ik was een heel 'stoer' meisje aan de buitenkant, maar vanbinnen had ik zoveel pijn en verdriet en voelde me zo eenzaam. Maar niemand mocht het zien, want ik wilde niet zielig zijn of me aanstellen.
Dat heb ik jaren vol kunnen houden, totdat ik niet langer kon en mijn hele wereldje instortte. Daarna kwam alsnog alles naar buiten en dat was een heel pijnlijk proces. Ik kan je zeggen dat ik daar nu nog weleens last van heb. Dat jij jezelf geen geluk gunt en bang bent voor een nieuw verlies herken ik maar al te goed.

Daarom hoop ik ook meis, dat je gehoor geeft aan wat je gevoel zegt. Hou je niet tč groot, maar uit je verdriet en je gemis bij mensen die je vertrouwt en waar je je goed bij voelt. Dat mŕg!
Wat jou en je broers overkomen is, is bijna niet in woorden te vatten zo groot. Dat kost een heleboel tijd, vallen en opstaan, tranen, angst en wanhoop, om weer het gevoel te hebben dat je 'er' weer een beetje bent. Dat je af en toe weer van het leven kunt genieten in plaats van de tranen te tellen en dat loodzware gemis even los te kunnen laten.
De weg daar naartoe hoef je niet alleen af leggen Marieke. Kůn je ook niet alleen afleggen, denk ik. Je mag je af en toe overgeven aan de hulp, steun en troost van anderen. Leg het maar even van je af en deel je gevoel en verdriet maar...en zie maar dat anderen een stukje op zich willen nemen. Je een schouder bieden, een lief gebaar, een luisterend oor en geduld met je hebben. Daar hoef je je niet bezwaard in te voelen, iedereen doet dat omdat ze dat zelf willen. Omdat ze ervoor kiezen om jou te willen steunen.

Ik heb jou hier, de afgelopen maanden, leren kennen als een dapper, lief meisje, dat het hart op de goede plaats heeft en eigenlijk niemand tot last wil zijn. Ik heb heel veel bewondering voor de manier waarop je je je best doet om verder te gaan, om positief te blijven en je staande te houden.
Maar soms denk ik weleens dat je zo je best doet om het goed te doen, dat je het daarmee extra zwaar maakt voor jezelf. Dat je bijna niet zwak en verdrietig mŕg zijn van jezelf. Dat je bang bent anderen te belasten met jouw verdriet en jouw moeilijkheden. Dat je denkt dat je je ouders misschien zou teleurstellen als het jij je niet groot houdt.

Dat het zo eenzaam voelt, kan ik ook begrijpen. Natuurlijk is mijn gemis heel anders dan de jouwe, maar ik ken het gevoel wel. Zo was ik dit weekend bij familie. Heel fijn, allemaal lieve mensen. Zitten we met z'n allen rond de tafel en dan ineens voel ik me alleen. Zij hebben elkaar (mijn tante met m'n neven en nichten), en ik sta daar dan toch buiten. Zo lief als ze zijn voor mij, ik 'hoor' toch niet bij hun gezin en dat voel ik ook.
Ik heb geen broers of zussen, dus ik heb niet zo'n band. Sta er alleen voor.
Daarom ben ik zo blij dat jij in elk geval je broers hebt en dat jullie samen zo sterk zijn. Ik hoop dat je daar wat kracht uit kunt putten meis.

Dat ik je heb aangeboden te mailen, mag je als een uitnodiging zien. Voel je niet bezwaard, want ik bied het je vrijwillig aan. Maar je hoeft je ook niet verplicht te voelen als je dat niet wilt. Ik bied het je aan als een mogelijkheid om van je af te schrijven. Ik heb een 'schouder' voor je en je mag je mag me bij me neerleggen wat je kwijt wil en misschien liever niet in de openbaarheid van een forum.
Maar nogmaals: jij mag zelf bepalen wat jij prettig vind en nodig hebt!
Ik ben in elk geval blij dat je ook steun van je collega's, je broers en je huisarts hebt. Je hoeft het niet alleen te doen!

Ik hoop Marieke, dat je dit weekend goed doorstaan heb. De 30-jarige huwelijksdag van je ouders moet ook zwaar geweest zijn voor jullie.
Ik hoop ook dat je het contact met Mark houdt ook al is het moeilijk, misschien voel je je nu eerst beter bij vriendschap. Maar hij kent je situatie, dus hij zal vast begrip hebben voor hoe je je voelt.

Nou, ik heb inmiddels dus ook een héél verhaal getypt. Was niet helemaal de bedoeling, maar het ging nou eenmaal zo..................

Heel veel sterkte meis. Ik denk aan je. :R
Liefs Reina

Enne meiden...wat fijn dat jullie ook allemaal reageren en er nog zijn.
MV, ik zal binnenkort eens op leutertopic kijken. Klinkt goed!
02-10-2006, 13:49
Bericht verborgen Toon bericht
dasleuk
- Profiel
- 211 berichten
02-10-2006, 13:49
Reina, wat ben je toch een fantastische vrouw. Je verwoordt het zo goed. Alles wat je zegt, daar sluit ik me bij aan. Ook bij dat ik het gevoel van gemis ken, maar inderdaad niet/nooit precies kan weten hoe marieke zich voelt. Je woorden sterken mij ook. Bedankt.

Marieke, je bent een sterke vrouw, op weg naar volwassenheid. Je jong volwassentijd is je te vroeg afgenomen, je hebt een vreslijk verlies mee gemaakt. Huilen en je verdriet tonen is moedig. Je doet het hier, maar je mag het altijd overal doen! Vertrouw erop dat mensen het begrijpen en mijd de mensen die er geen begrip voor op willen brengen. Breng tijd door met je broers en je vriendinnen en Mark. Blijf voelen, verstop je niet. Dat is heel erg moeilijk, maar je zult je er beter door voelen. Huilen lucht op en het geeft je de mogelijkheid om aan je ouders te denken. Hen aandacht te geven en je verlies een klein beetje meer een plekje te geven. Ik ben heel trots op je dat je hier blijft schrijven, je loopt niet weg, maar staat bij je verdriet stil. Dat is goed, hou dat vast.
De nieuwe marieke (zoals Reina zei) wordt sterker en meer ervaren in het leven. Je bent een mooi mens. Een *; en veel sterkte.
09-10-2006, 23:54
Bericht verborgen Toon bericht
ReinaAzura
- Profiel
- 819 berichten
09-10-2006, 23:54
Hey Marieke
'k Geef ff je topic een schopje om je te laten weten dat ik aan je denk!

Liefs Reina
10-10-2006, 12:47
Bericht verborgen Toon bericht
__mrieke__
- Profiel
- 94 berichten
10-10-2006, 12:47
reina en de andere
bedankt voor je schopje he fijn dat je er zo met me meeleeft

het gaat hier zo zijn gangetje, beetje druk met voetballen en tennisen en werken en het huishouden wel effe lekker om alles te vergeten

van de week met mark gepraat was heel opluchtend en hij geeft mij alle tijd zodat ik kan wennen aan het idee dat hij me vriend weer is. en ook zijn ouders heb ik gesproken en ze snappen het helemaal.

maarja 1 opmerking kan ook weer genoeg zijn om me weer helemaal verdrietig te maken maar dat zal waarschijnlijk altijd zo wel blijven

het 30 jarige huwelijk van me ouders was aparte dag zijn met zij alle wezen eten en zo samen gelachen en een traan gelaten en ja dadelijk komt de dag dat alles een jaar geleden is.

Pagina's:: Vorige 1 2 3 … 8 9 10 11 12 … 20 21 22 Laatste Volgende

Viva
Forum
Relaties
verdriet

Welkom.
Je laatste bezoek was maandag 20 mei 2013 07:19.
Dit onderwerp heeft 542 reacties, en bestaat uit 22 pagina's.
De laatste reactie is geplaatst op 15-05-2013 16:10.

Relatiesverdriet - Pagina 10

Ga naar een onderdeel

Pagina's:: Vorige 1 2 3 … 8 9 10 11 12 … 20 21 22 Laatste Volgende

Snel zoeken

Zoeken naar
Zoeken

Powered by React - www.react.nl

Zoeken

Wachtwoord vergeten?
Registreren

Bedankt voor de vriendschap
Er zijn van die vriendschappen die uit een … ť
Je moeder is een boer!
De muziek start en ze komt het podium op. Op … ť
Nieuw Beleid
Een hapje van het één of ander. Langzaamaan … ť

Nieuwe topics
Top 10 topics
Berichten

Probleem met mijn vriendin
Waarom :-( ?
Succesverhalen?!
Brand hier je kaars voor Julian en Ruben.
Hulp nodig vertaling heel oud arabisch...
Hoeveel personen onder jouw negeerknop?
Kwaad bestaat niet?
Jurk bruiloft en borstvoeding gezocht
Wanneer testen?
Lekkerste koekjes?
Kramp tijdens menstruatie ( koperspiraal)
Ik wil werken!!
Decentrale selectie fysiotherapie
Het is uit.
Pickwick IJsthee Peach, waar ben je?

Leeftijd/baan/salaris; vergelijk hier met je...
Sterren, toen en nu....schrik niet!
Verdriet
Niet te geloven - nét getrouwd, zwanger en...
Wel/niet/bijna/al lang zwanger en bevallen...
Betaalde seks, no. 2
Persoonlijkheidsstoornis. Hoe ga je daar mee...
Beschrijf je laatste neuk
De Pfaff´s
Wie wil zijn meest afgrijselijke date...
Show hier je outfit van vandaag, deel 2!
Alle onderzoeken en echo's goed, maar...
Peuter humor, schattig en schaamteloos
Boer Zoekt Vrouw 2010 - vervolg
Sperma slikken

Rifkaa in Hoeveel personen onder jouw negeerknop?
Eentje. Al jaren dezelfde. Af en toe probeer ik het zonder, maar kom daar toch...
Rifkaa in Hoe vind je een topic terug waarin je mee leest?
quote:Even off-topic Rifkaa vind ik een prachtige naam...is dat niet joods voor...
grecanico in Probleem met mijn vriendin
Hallo iedereen, Ik ben nieuw hier, maar hoop dat jullie me kunnen helpen. Ik ben...
Ephina in Waarom :-( ?
http://www.weer.nl/wereld ... tad/31X3965/den-haag.html Waar blijft de échte...
renza in Boven de 30 en in de startblokken voor een tweede kindje!
Wat lastig Zjane dat je het blijde nieuws moet gaancdelen met vriendinnen die heel...
Ephina in Kramp tijdens menstruatie ( koperspiraal)
Ik had hetzelfde als Biebelie. Helaas nooit over gegaan en de spiraal na een jaar...
Ephina in succesverhalen?!
Mijn vriend is fantastisch :-) . We hebben elkaar 3,5 jaar geleden al ontmoet op...
Mirremara in Wij gaan voor een derde kindje! - deel 2
quote:suzy1977 schreef op 19 mei 2013 @ 21:23: Pipoo, heerlijk zo genieten van je...
Ephina in partner geeft sexy kado aan collega
Op je strepen gaan staan heeft ÁLTIJD zin Lanamama. Ik krijg kippevel van je...
Ephina in Nou, dit wordt 'm dus ook niet...
Je bent begin 20.. Alle mannen van begin 20 die ik gedate heb hebben dit gedaan. Pas...
oddjobx in Welke goedkope smartphone?
Oh, ik reageerde op de reageerders, maarre Stefanie wil 150 euro uitgeven. De...
Frizzy in Hoe om te gaan met vriendinnetje?
Dat had je sowieso toch al bepaald? Dat ze niet meer mee mag op langere speeldates,...
Aminah in Twee jongetjes (nog steeds) vermist in Doorn deel 2
Ik bedenk me opeens dat het vandaag tweede pinksterdag is. Het zou me niet verbazen...
esther55 in zonnebank crĂ?me
quote:kookwekkertje01 schreef op maandag 20 mei 2013 02:24 Je hebt kans, dat wanneer...
thee in vriendin zoekt contact met ex
Weer zo'n debiel van een TO......OP plaatsen en nergens meer op...