Welkom. Je laatste bezoek was dinsdag 22 mei 2012 11:05.
Dit onderwerp heeft 17 reacties, en bestaat uit 1 pagina.
De laatste reactie is geplaatst op 12-02-2012 13:32.
[ Achterlijk reintegratiebedrijf. Gemeentelijke instelling. ]
- Ik ben na een burnout eind 2007 thuis komen te zitten. Heb daarna twee jaar in de ZW gezeten en in de bijstand terecht gekomen. Periode van ZW ben ik vrij goed doorgekomen door middel van therapie en gesprekken. Daarna gaan reintegreren. Bij een commercieel bedrijf. Ze deden geen enkele inspanning noch een participatieplaats regelen (lullen en printen konden ze wel). Solliciteren ging goed en werd veel uitgenodigd waarna de crisis uitbrak. Daarna in januari 2011 brak ik mijn bovenarm op 2 plaatsen, kreeg een sling om het te laten genezen maar het genas niet. In april 2011 volgde een operatie waarbij een stalen pen en dito schroeven werden geplaatst. Er volgde weer een rustperiode tot medio september. Eind september ben ik weer aan de slag gegaan via Pantar bij een internetbedrijf. Onbetaald om weer werkervaring op te doen. Enthousiast aan de slag gegaan maar werkzaamheden verveelde me (continue content aanbrengen op internet) en het feit dat ik mijn eigen computer mee moest nemen(een werkgever hoort voor een werkplek te zorgen). Na 2 maanden gebeld met begeleider of die kerel (lees directeur) of ie een idee had om mij aan te nemen. (ik heb een leidinggevende functie gehad en weet dat soort dingen). Nee die kerel wist het nog niet. Ook een medestander gevonden via het zelfde bedrijf. Die voelde zich ook misbruikt. Enfin om een lang verhaal kort te maken. Ik ben daarna begonnen bij een andere participatieplaats bij een verhuurmakelaar. Daar trof ik op het kantoor een stoel en een bureau noch geen pen of papier in velden of wegen te vinden. Ben daarna een gesprek met werkgever en begeleider vertrokken.
Werd na twee gebeld voor een participatieplaats bij een advocatenkantoor. Geen uitstroommogelijkheden. Klonk voor mij als oke, alles is wel geregeld zoals een werkplaats dat ik aan de slag kan en weer kan wennen. Heb daarna een gesprek gehad met een collega van mijn begeleider die de functie beheert. Op een slinkse wijze heeft ze mijn medische geschiedenis ontfutseld en vroeg ook nog of ik medicijnen gebruikte. Ik ben daarin getuimeld. Nu heeft ze heeft ze voorgesteld om dat wel kenbaar te gaan maken bij het voorstel bij die functie op dat advocatenkantoor. Waarop ik nee heb gezegd. Ik wil geen labels. Ik wil vooral geen sociale werkplaats. Hoe hier mee te handelen.
- Dus het is of op een advocatenkantoor of sociale werkplaats?Verbeter de wereld, begin bij jezelf!
- Tja, je hebt een gat van 4 jaar. Dat is toch moeilijk weg werken.
Wat heb je voor werk gedaan hiervoor? Je geeft aan een leidinggevende functie. Als jij gaat schermen met termen als achterlijk vind ik dat eigenlijk moeilijk aan te nemen.
Er is momenteel weinig werk maar wel veel werkzoekenden, voor jou 10 anderen..... - Commercieel bedrijf, internetbedrijf, verhuurmakelaar, advocatenkantoor.. Hoeveel kansen wil je nog hebben? Je kunt kiezen tussen:
1. Advocatenkantoor dat je ziekte-geschiedenis kent
2. Sociale werkplaats
Lijkt mij geen moeilijke keuze. - Ik snap je punt niet zo.
Bedoel je met sociale werkplaats dat je geen participatieplaats bij een sociale werkvoorziening wilt? Wanneer je beschikt over voldoende werknemersvaardigheden (op tijd kunnen komen, met collega's om kunnen gaan, continuiteit bieden) zul je daar niet snel terecht komen.ehm, juist ja. Dat zeg ik. - Ik vind het een beetje een vaag verhaal. Je bent weggegaan omdat iemand nog niet wist of hij je wilde aannemen.
Daarna omdat ergens geen pen en papier was (om gevraagd?)
En nu wil je niet omdat ze je medische geschiedenis dan kennen?
Solliciteer je zelf ook? In welke branche zoek je? Welk niveau? - Ze mogen geen medische gegevens verstrekken aan het advocatenkantoor.Ga in therapie!
- Achterlijk reïintegratiebedrijf? Wow. Je klinkt nogal boos en gefrustreerd. Dat maakt het vast ook niet makkelijker.
- Pantar is een bedrijf met een vreselijk slechte reputatie. Veel mensen weten of geloven niet dat er sowieso vreselijk veel misstanden zijn in de reïntegratiebranche. Terwijl er al zo vaak media-aandacht voor is geweest, ook mbt Pantar.
TO, doet iets met je ervaringen. Neem contact op met bijvoorbeeld de FNV of de SP in je woonplaats en vertel wat je hebt meegemaakt. Zij weten (of kunnen je anders helpen te onderzoeken) wat je rechten zijn en of Pantar bij jou over de schreef is gegaan. En als er veel meldingen binnenkomen die terecht blijken te zijn, kunnen ze proberen het op een hoger niveau aan te kaarten. Door bijvoorbeeld een zwartboek aan te leggen en de media op te zoeken.
Echt, dat heeft zin. Doe het.
Veel sterkte.
Dana wijzigde dit bericht op 11-02-2012 00:58 met 24%: beetje ingekortWerklozen die iets nuttigs willen doen, moeten niet vergeten dat heel wat werkenden dat ook best willen. - Toon Verhoeven - Toevallig werkt mijn man als teamleider bij Pantar in Diemen. Pantar is een enorm groot met verschillende onderdelen op verschillende locaties. Er zal best wel eea mis zijn, maar vergeet niet dat hier mensen werken met een grote afstand tot de arbeidsmarkt en met verschillende problematiek (bijv. psychiatrische problemen, somatische aandoeningen, verstandelijke beperkingen, crimineel verleden). Niet alles wat je hoort in de media berust op waarheid.
- Trouwens, afvaardigingen van alle linkse partijen zijn recent al op bezoek geweest bij Pantar.
- quote:Gemini6 schreef op 11 februari 2012 @ 01:59:
Toevallig werkt mijn man als teamleider bij Pantar in Diemen. Pantar is een enorm groot met verschillende onderdelen op verschillende locaties. Er zal best wel eea mis zijn, maar vergeet niet dat hier mensen werken met een grote afstand tot de arbeidsmarkt en met verschillende problematiek (bijv. psychiatrische problemen, somatische aandoeningen, verstandelijke beperkingen, crimineel verleden).Niet alles wat je hoort in de media berust op waarheid.
Nee, daarom raad ik ook aan om de klachten te melden bij een onafhankelijke instantie die kan onderzoeken of het terechte klachten zijn.
Ik ken trouwens zelf ook iemand die bij Pantar heeft gewerkt en enorm ontevreden was over de manier waarop hij mensen moest 'toeleiden' naar werk. Veel draait om cijfertjes en geld en stukken minder om de mensen. Dat is niet de schuld van mensen als hem of je man, die doorgaans ook maar roeien met de riemen die ze krijgen. Maar als die riemen ontoereikend zijn, dan helpt 'tanden op elkaar, kop in het zand en doorgaan' niet. Als je zulk werk echt bent gaan doen met de missie om ménsen te gaan helpen, dan ben je juist blij met kritiek en onafhankelijk onderzoek. Want dat zou weleens tot gevolg kunnen hebben dat je voortaan je werk beter kunt gaan doen. 'Beter' in de zin van: je roeping volgen om mensen te helpen. (En dat helpen kan trouwens soms bijvoorbeeld ook inhouden: ze met rust te laten - maar goed dat is weer een andere discussie).
Roepen dat alle linkse partijen al geweest zijn, klinkt niet erg betrokken, eerlijk gezegd. Nieuwe meldingen en nieuwe klachten zijn altijd van belang, anders verandert er nooit wat (of beklijven veranderingen niet).Werklozen die iets nuttigs willen doen, moeten niet vergeten dat heel wat werkenden dat ook best willen. - Toon Verhoeven - Weet je dat je heel erg klinkt als: 'Ik weet het allemaal beter, waarom zien zij dat niet in en zorgen ze er voor dat alle gebraden kippetjes mijn mond invliegen in plaats van dat ik daar al deze moeite voor moet doen?'
Het zal bést dat jij heel veel capaciteiten hebt, waaronder leidinggevende capaciteiten (al zou ik wel wat aan je Nederlands doen als je inderdaad op zó'n hoog niveau thuishoort), maar je hebt een flink ziekteverleden, en daardoor een flink gat in je cv.
Je hebt twee opties: wachten op wat je aangeboden wordt, of zelf de markt op gaan. En dat wordt heel moeilijk door dat gat in je cv, maar zoals je je nu opstelt richting reintegratiebedrijf schiet het ook niet op. Dat je via een reintegratiebedrijf de markt opgaat, houdt in dat ze al veel van je weten, en eerlijk is eerlijk, anders bedenken ze het er zelf wel bij. Misschien denkt je begeleider dat het in je voordeel werkt om die gegevens vrij te geven?Support bacteria, they\'re the only culture some people have. - Je zegt je wil geen labels, en daarom wil je eigenlijk niet op een sociale werkplaats?
Ik zou proberen om dat label gevoel te begrijpen en te accepteren (klinkt makkelijker gezegd dan gedaan indd) dat je in deze situatie bent belandt zonder het te verwacht te hebben. Kijk je kunt de werksfeer ergens niet leuk vinden, het werk zelf niet, maarmom nou ergens niet te willen werken omdat je dan het gevoel hebt een label te krijgen?
Ik denk dat daar misschien ook wel een interessante schoen zit die wringt?
Succes!What doesnt kill you makes you stronger - Op het moment dat jij via Pantar bij een bedrijf aan het werk gaat, dan heb je al een label! Als je geen label wilt, dan zul je zelf moeten solliciteren, zonder reintegratiebureau. Als jouw begeleider denkt dat hij jou in een positiever daglicht kan stellen door bespreekbaar te maken wat er aan de hand is, dan zou ik daar maar in mee gaan. Zonder die openheid zou er van alles mis met je kunnen zijn en wordt het misschien in gedachte wel veel erger gemaakt dan het is. Doe je voordeel met de adviezen van je begeleider, in plaats van je er zo tegen te verzetten. Met een recalcitrante houding kom je nooit uit deze situatie!Solliciteren? Mail naar nummerzoveel@utopia.nl!
10? dan heb je geluk en maak je nog een kans. In deze tijd kun je daar nog een nul achter zetten.quote:Gravinnetje schreef op 10 februari 2012 @ 23:34:
Tja, je hebt een gat van 4 jaar. Dat is toch moeilijk weg werken.
Er is momenteel weinig werk maar wel veel werkzoekenden, voor jou 10 anderen.....Welkom in de grote-mensen-wereld.- En helemaal eens met nummerzoveel!Welkom in de grote-mensen-wereld.
Waarom zou een werkgever een werknemer aan gaan nemen waarvan hij niet eens weet welke risico's daar aan vast zitten? Je bent 4 jaar thuis geweest vanwege psychische en lichamelijke problemen, dus me dunkt dat er een behoorlijk risico is voor wat betreft de ziektewet. Als je daarnaast je uitdrukt in termen als 'die kerel' en 'neem je me nu aan of niet?' dan kom je in ieder geval naast risicovol ook als negatief over. Elke potentiele werkgever zal zich wel twee keer bedenken om met zo iemand in zee te gaan. En de gemeentelijke sociale dienst zal een briefje van het reintegratiebureau krijgen waarin staat dat je niet WIL .... Met alle gevolgen van dien.quote:nummerzoveel schreef op zaterdag 11 februari 2012 09:11 Op het moment dat jij via Pantar bij een bedrijf aan het werk gaat, dan heb je al een label! Als je geen label wilt, dan zul je zelf moeten solliciteren, zonder reintegratiebureau. Als jouw begeleider denkt dat hij jou in een positiever daglicht kan stellen door bespreekbaar te maken wat er aan de hand is, dan zou ik daar maar in mee gaan. Zonder die openheid zou er van alles mis met je kunnen zijn en wordt het misschien in gedachte wel veel erger gemaakt dan het is. Doe je voordeel met de adviezen van je begeleider, in plaats van je er zo tegen te verzetten. Met een recalcitrante houding kom je nooit uit deze situatie!
Dit onderwerp heeft 17 reacties, en bestaat uit 1 pagina.
De laatste reactie is geplaatst op 12-02-2012 13:32.
