Welkom. Je laatste bezoek was dinsdag 22 mei 2012 11:11.
Dit onderwerp heeft 831 reacties, en bestaat uit 34 pagina's. Je bent momenteel op pagina last van 34.
De laatste reactie is geplaatst op 25-11-2010 11:25.
[ Ik kan er niet meer tegen dat collega me wegpest - Laatste pagina ]
- Jammer Pearle, dat je dit niet wilt lezen. In mijn ogen is wat Madelief hier doet namelijk een schoolvoorbeeld van wat jij ook doet, qua opvatten van gedrag en het betrekken op jou als persoon (zij het behoorlijk wat extremer). Zoals ik in het begin van het topic al heb gezegd, heb jij de controle over hoe je je voelt bij het gedrag van je collega en hoe je dat gedrag opvat. Maar goed, ik heb geen zin om dat voor de 100e keer uit te leggen.
Ik hoop dat je er uit komt, maar leer er alsjeblieft wel van.
Succes
Het verdere verloop van dit topic is een boeiend voorbeeld van zelf-illustrerend-argumenterenquote:
- quote::
[...]
Het verdere verloop van dit topic is een boeiend voorbeeld van zelf-illustrerend-argumenteren
He Rider, ik heb voor de 'Madelief-discussie' een nieuwe topic geopend. Zodat we Pearle haar topic niet verder hoeven te vervuilen.
AQua9Girl in "Over lief zijn, lief doen en lief (wille..." - Ik ga zeker alles nog eens lezen, er zullen zeker handige postings voor me bijstaan.
Ja, ik trek het me teveel persoonlijk aan, moet wel zeggen dat ik, mede door dit draadje, er wel wat verder vanaf sta.
Nog wel even dit (ik vind het zelf wel kinderachtig klinken, maar is als reactie op de voorgaande post).
Ik heb het de dag erna met mijn LG besproken, zij zat een kwartier na het incident al bij P&O.
Ja, dat heb je met een klein kantoor, je ziet en hoort alles van elkaar..
ja ik heb het daarna met LG en met P&O besproken. Ik had weer juist te horen gekregen dat , als er iets is, ik altijd aan mag kloppen en er niet mee moet blijven lopen.
Maar ik ga dit weekend het hele draadje nog eens doornemen
- .
- Ik moet wel zeggen dat ik de laatste dagen opeens alles veel beter naast me neer kan leggen.
Waar je hart luchten al niet goed voor is
Ik vind de titel van het topic nu ook erg dramatisch overkomen. - quote::
Ik moet wel zeggen dat ik de laatste dagen opeens alles veel beter naast me neer kan leggen.
Waar je hart luchten al niet goed voor is
Ik vind de titel van het topic nu ook erg dramatisch overkomen.
Good for you.
Je moet maar zo denken, als zij nog na al die maanden zo boos is dat ze je zelfs negeert, dan doet het haar wat. Zij heeft er dus ook last van. Dus in plaats van het op jezelf te betrekken zou je er beter aan doen het bij haar te laten. En als je er toch over nadenkt, bedenk dan ook eens dat zij er misschien wel zo mee zit omdat ze bijvoorbeeld denkt dat jij die fout bewust gemaakt hebt. Om haar te pesten. Ik noem maar iets geks. En omdat jullie dus niet rechtstreeks met elkaar praten kan dit soort onzin zomaar blijven bestaan.
Fijn weekend.
Yay!quote::
Ik moet wel zeggen dat ik de laatste dagen opeens alles veel beter naast me neer kan leggen.
Waar je hart luchten al niet goed voor is
- quote::
Ik heb zeker wel diverse keren actie ondernomen om de zaak op te lossen.
Vlak erna ben ik bij mijn leidingevende geweest, die zei dat er in mijn vakantie, ik ging de dag erna 3 weken met vakantie, een gesprek met haar zou zijn.
Na mijn vakantie ging zij 3 weken weg. Dus op de dag dat ik terugkom vraag ik ernaar, er is dus in de 3 weken dat ik weg was geen gesprek met haar geweest, terwijl dat wel beloofd was.
Dat was het moment waarop ik me midner serieus genomen voelde.
Er werd toen wederom een gesprek beloofd als ze terug zou zijn.
Toen ze terugkwam werd ik dus genegeerd, heb haar een paar keer gegroet, en als ik wat op haar kamer moest hebben, zei ik: Ik kom even wat opzoeken.
reactie 0,0
Na een paar keer ben ik ook gestopt met wat zeggen.
Ik hoorde toen dat er wel een gesprek in de planning stond met haar, maar dat was zonder mij.
P&O zei toen letterlijk tegen me: Zoek deze week maar geen contact verder tot wij haar hebben gesproken.
Dat was, achteraf gezien, dus het gesprek waarin zij te horen kreeg dat ze wat moest gaan doen aan haar kwaadheid waar ze in vast bleef zitten.
Na dit gesprek werd ik summier ingelicht, ik kreeg alleen te horen dat er over 2 weken weer een gesprek met haar zou zijn.
Pas nadat ik gisteren weer bij P&O ben geweest, omdat collega toen wel tegen me zei dat ze nog steeds erg kwaad op me was, heb ik meer van het gesprek gehoord.
Ik moet nu weer een week afwachten en dan hoor ik wel weer hoe en wat.
Ik heb me gisteren pas voor het eerst serieus genomen gevoeld, maar ik snap werkelijk niet waarom het allemaal zo eeuwig lang moet duren, we zijn nu bijna 3 maanden verder.
En ik heb er genoeg van, ik wil normaal gegroet worden en als ze werk hier brengt wil ik dat er normaal gezegd wordt hoe en wat, en niet dat het neergegooid wordt.
Dat is voldoende, ik hoef geen gezellige kletspraatjes.
Ik wil niet meer invallen voor iemand die niet her respect kan opbrengen om beleefd te doen.
Ik druk me zeker niet in een slachtofferrol, ik zat er alleen mee. Dat mag toch> Ik heb ook heel gewone gevoelens, ik wil gewoon lekker en ontspannen kunnen werken.
Over dat ik hier ook weer wegren, slaat nergens op, ik logde vanmorgen om 7 uur even in, voordat ik ging werken, en ik zag, net als de dag ervoor, weer pagina's vol met een wellus/nietus spelletje.
Ik heb geen behoefte om dat soort dingen te lezen, dus vandaar..
Maar ben nu in de pauze toch weer even ingelogd
Over het incindent: ja ik ben toen weggelopen, ik ging naar haar toe, had tijdens het invallen een fout gemaakt.
Ik heb altijd gezegd als ik een fout maak, zeg het dan gewoon.
Dat had ze niet gedaan maar wel opgeschreven, en dan niet even een aantekening, maar een A4tje vol. Met daarin ondermeer: "" jij hebt die fout gemaakt, terwijl ik al diverse keren gezegd heb hoe het moest...waarom??WAAROM???????"""
Ik was daardoor geirriteerd, overdracht door briefjes werkt niet, en dan diverse keren waarom, waarom, met veel vraagtkens en uitroeptkens erbij.
Ik had daar misschien niet geirriteerd over moeten zijn, maar goed, ik was het wel.
Dus toen naar haar Buraeu, en toen begon het , ik wilde wat zeggen, en toen zei ze (dus echt letterlijk ik vergeet het nooit)
"Jij houdt NU je mond dicht , want ik ben aan het woord" Toen ik daarop wilde reageren (ik was verbijsterd) zei ze : "Ga je nu naar me luisteren?"
Daarna nog een keer dat ik moest luisteren en toen ben ik weggelopen.
Ik laat me niet afblaffen.
dat heb ik ook tegen LG gezegd, dat ik het moeilijk te verkroppen vond dat ik terugkwam van vakantie en dus merkte dat ze niet eens op haar gedrag is aangesproken, dat er wordt gezegd: Ach ze is nu eenmaal soms wat fel.....
Ik begrijp werkelijk niet dat je lg zo reageert. 'Ach, ze is wat fel' terwijl het gewoon agressief genoemd kan worden.
Ik heb op mijn werk ook zo iemand gehad, die andere mensen afblafde. Het ging om iets heel futiels: een recept wat voor een personeelsdag in een blaadje moest komen. Ze trok keihard van leer tegen die persoon en die stond er bij. Ze liep weg en die man mompelde: "Zo. Mijn moeder is zelfs nog nooit zo tegen me te keer gegaan" en de hele afdeling bulderde van het lachen. Dat voelde die muts wel even. Ze dacht ook dat ik een on-demand engels woordenboek was: schreeuwde ze gewoon over de hoofden van 10 mensen heen naar een vertaling van een woord. Deed ik dus eventjes niet aan mee; werd ze nog bozer.
Jij wil dat ze normaal tegen je doet. Dat wil zij niet. Je wil dat er respectvol met elkaar om wordt omgegaan. Op het moment dat zij onrespectvol tegen jou is, heb jij de macht om heel rustig te zeggen: "Dit lijkt mij niet het goede moment er over te praten. Je reageert nogal emotioneel. Kom je bij me als de woede wat gezakt is?". En dan ga je even naar de wc en scheur je een wc-rol doormidden ofzo. Laat die valse labrador lekker niks merken. Is ze nou helemaal betoeterd om je zo toe te spreken. Er is overigens een verschil tussen gewoon zeggen dat je even het verhaal af wil maken en dat op zo'n manier doen. En die briefjes met uitroeptekens en vraagtekens moet je bij pz neerleggen en niet opvolgen. "Op zo'n manier wens ik niet te werken." - geen RSI klachten meer, zo zie je maar dat zo'n verstoorde arbeidsrelatie ten koste gaat dan meer dan alleen maar een 'prettige werksfeer'!
Hartstikke fijn Delfia dat het uiteindelijk weer ten goede gekeerd is voor jou
