Log nu in om te reageren
  1. Ah, hier zijn jullie gebleven!

    @Klussen: ik ben blij dat wij een iets ouder huis hebben, niet van hout, maar wel van baksteen ipv beton. Dat maakt veel klussen toch wel net iets makkelijker. Ik durf ondertussen ook steeds meer aan qua klussen. Ik ben geen perfectionist, dat scheelt. Het gevoel dat ik iets helemaal zelf heb gedaan vind ik al fijn genoeg, dan hoeft het echt niet perfect te zijn.
  2. ik ben ook altijd huiverig om klussen zelf te doen, al heb ik vorig jaar voor het eerst wat buitenschilderwerk zelf opgepakt en dat ging eigenlijk best goed. Maar dingen die nu in mijn huis moeten gebeuren (nieuwe plafonds en vloeren op één verdieping) gaan me toch echt boven de pet... dan maar wat geld eraan uitgeven (wel eerst sparen natuurlijk....) en ja, dat is dan inderdaad wel meer dan 1% van de WOZ waarde.
  3. quote:
    cybermeisje schreef op 09 maart 2017 @ 10:15:
    [...]


    Klein beginnen? Ik ben ooit begonnen met het zelf maken van een tv-meubel en buiten elektro durf ik eigenlijk overal wel aan te beginnen.


    Oh timmerwerk ben ik niet bang voor. Genoeg gezien en meegeholpen. Schilderen enzo is ook geen punt. Het is eerder het loodgieters werk en tegelwerk waar ik wat huiverig voor ben. Denk niet dat de huurbaas het kan waarderen als ik vast ga oefenen hier in huis.

    Hoewel, om eerlijk te zijn kan deze badkamer er bijna alleen maar op vooruit gaan. De tegels zijn al kapot geboord, gescheurd, kit is beschimmeld en voegen niet meer wit te krijgen. Wanneer kan je als (particuliere) huurder eigenlijk aanspraak maken op een nieuwe badkamer? Want dit is geen porem maar zolang er niks daadwerkelijk onvervangbaar stuk is....?
  4. quote:
    Chocoladestukjes schreef op 09 maart 2017 @ 09:59:
    Wij komen niet aan die 1% per jaar. Ons huis is ruim 40 jaar oud maar was helemaal opgeknapt en geïsoleerd toen we het kochten. Wij hebben op een paar dingen na vooral smaak dingen veranderd en dan komen nog niet op 1% (zonder de dakkapel dan). Dit hebben we in ruim 3 jaar gedaan.

    - alles geschilderd binnen en deels buiten
    - Dakkapel en boeidelen laten schilderen
    - Nieuwe vloer 1e en 2e verdieping
    - plaffonds 1e verdieping laten stucen
    - reparaties ketel
    - loodgieter 1x
    - voortuin laten doen
    - nieuwe deuren 1e verdieping
    - kitten voegen badkamer

    Gemeentelijke belastingen zijn 83 euro per maand en waterschapsbelasting komt daar nog apart bij. Dus kopen is zeker niet zaligmakend wat mij betreft
    Maar eens zul je de keuken en de badkamer en de vloer in de woonkamer en de cv-ketel en het dak (op de dakkapel bijv) moeten vervangen/opknappen, als je het geld dat je daarvoor reserveert meerekent kom je al een stuk hoger uit.
  5. quote:
    Marana_ schreef op 09 maart 2017 @ 09:29:
    Tr0tter, jullie hebben een nieuw appartement. Degene die 700 euro reserveert (en daar zelf ook wel over zei dat het vrij ruim was) heeft als ik het goed heb onthouden een jaren dertig woning waarin nog veel moet gebeuren. Dat is wel een groot verschil
    Klopt, een nieuw appartement lijkt me veel minder onderhoud dan een wat oudere eengezinswoning. Huis is overigens 30 jaar oud, dus jaren '80. Jaren '30 woning lijkt me helemaal veel qua onderhoud, met houten plafonds/vloeren enzo. Onze woning was op zich best goed onderhouden toen we hem kochten, maar wel met originele badkamer, keuken en toilet. Dat zijn dingen die enorm oplopen. Of je daarvoor per maand een bedrag reserveert of het gewoon van de grote hoop haalt wanneer nodig is om het even, maar een groot bedrag blijft het.
  6. quote:
    Pluuus schreef op 09 maart 2017 @ 10:37:
    [...]
    Wanneer kan je als (particuliere) huurder eigenlijk aanspraak maken op een nieuwe badkamer? Want dit is geen porem maar zolang er niks daadwerkelijk onvervangbaar stuk is....?


    Dat verschilt enorm per verhuurder. Ik heb in sociale woningbouw gewoond waar het trappenhuis compleet uitgewoond was, maar de verhuurder zei: "Er zijn woningen die er erger aan toe zijn, jullie zijn pas over 5 jaar aan de beurt.". En in particuliere verhuur waarbij ze alle badkamers, keukens en toiletten uit de hele flat gingen vervangen terwijl wij het eigenlijk nog prima vonden.

    Als er echt gebreken zijn dan kun je wel kijken of je huurprijs niet omlaag zou moeten volgens de puntentelling, daar kun je even op googelen. En bijv een beschimmelde, halfvergane kitrand zou je misschien zelf kunnen verwijderen en opnieuw kitten? Of mag dat niet van de verhuurder?
  7. Ik kende de 1% 'regel' ook nog niet. Het zou voor ons te weinig zijn voor de plannen die we komende jaren hebben. Nu moet er wel bijgezegd worden dat wij ons huis pas 1.5 jaar geleden gekocht hebben en wisten dat we in de komende jaren de keuken, badkamer, schilderwerk moeten (laten) doen.

    Zelf doen vs. laten doen; ik denk dat wij kiezen voor een tussenweg. Dus bijvoorbeeld zelf slopen en sanitair aankopen en de installatie en tegelwerk laten doen.
  8. Door deze rare tip doen jouw pumps geen pijn meer

    De spreuk 'wie mooi wil zijn, moet pijn lijden' is voor niets zo toepasselijk als voor het dragen van pumps. Want die hoge hakken mogen je benen dan wel langer laten lijken, je betaalt er vaak een blarende prijs voor. En dan hebben we het nog niet eens over die arme tenen die afgekneld worden.

    Lees verder

  9. quote:
    nicole123 schreef op 09 maart 2017 @ 10:52:
    [...]


    Klopt, een nieuw appartement lijkt me veel minder onderhoud dan een wat oudere eengezinswoning. Huis is overigens 30 jaar oud, dus jaren '80. Jaren '30 woning lijkt me helemaal veel qua onderhoud, met houten plafonds/vloeren enzo. Onze woning was op zich best goed onderhouden toen we hem kochten, maar wel met originele badkamer, keuken en toilet. Dat zijn dingen die enorm oplopen. Of je daarvoor per maand een bedrag reserveert of het gewoon van de grote hoop haalt wanneer nodig is om het even, maar een groot bedrag blijft het.

    jaren 30, 30 jaar oud, potato potato

    :-$
  10. Girls compete with each other, women empower one another
  11. quote:
    Tr0tter schreef op 09 maart 2017 @ 09:10:
    Mijn vorige twee huizen (eengezinswoningen) heb ik (met behulp van mijn man) helemaal zelf verbouwd. In beide huizen hebben we keuken, badkamer, toilet, vloeren, kozijnen, cv-ketel en tuin helemaal vervangen. Alleen de kozijnen en de cv-ketel hebben we laten doen, de rest deden we allemaal zelf. Ik schrik me rot als ik zie wat vakmensen vragen voor een verbouwinkje. Zelf waren we er waarschijnlijk een stuk langer mee bezig dan wanneer we een professional hadden ingehuurd, maar de kwaliteit is zeker niet minder. En we hadden nu eenmaal geen geld om alles te laten doen, wel om dingen zelf op te knappen.
    Ik schrik me ook altijd rot van de bedragen, arbeid is gewoon flink duur in Nederland. Ik heb altijd wel bewondering voor mensen die het zelf doen en tegelijk denk ik in sommige situaties wel eens: 'waar begin je in vredesnaam aan?!'. Vooral als mensen een gezin hebben. Als ik een topic als dit lees, waar een gezin er gewoon aan onderdoor lijkt te gaan tijdens zo'n verbouwing, dan ben ik altijd weer heel blij dat wij de luxe hebben om het te laten doen. Dan maar veel geld eraan besteden, het zij zo. Ik besteed het geld dan liever aan arbeid (in feite dus het in stand houden van iemand anders zijn baan) dan aan consumptieartikelen, dan is het toch nog een best wel consuminderig.
  12. HNT

    Ik schrijf momenteel niet echt mee, misschien in de toekomst weer. Speelt momenteel zoveel dat besparen op een laag pitje staat.
  13. HNT :cheer2:
    Ik lees ook graag weer mee

    If chocolate can't fix it, it's a real problem
  14. quote:
    nicole123 schreef op 09 maart 2017 @ 10:57:
    [...]


    Dat verschilt enorm per verhuurder. Ik heb in sociale woningbouw gewoond waar het trappenhuis compleet uitgewoond was, maar de verhuurder zei: "Er zijn woningen die er erger aan toe zijn, jullie zijn pas over 5 jaar aan de beurt.". En in particuliere verhuur waarbij ze alle badkamers, keukens en toiletten uit de hele flat gingen vervangen terwijl wij het eigenlijk nog prima vonden.

    Als er echt gebreken zijn dan kun je wel kijken of je huurprijs niet omlaag zou moeten volgens de puntentelling, daar kun je even op googelen. En bijv een beschimmelde, halfvergane kitrand zou je misschien zelf kunnen verwijderen en opnieuw kitten? Of mag dat niet van de verhuurder?
    Kitrand in de keuken wel zelf gedaan, meteen een scheur in het aanrechtblad meegenomen. In de badkamer twijfel ik omdat ik vrees de oude rand daar minder goed weg te krijgen en kit hecht niet op kit, dus risico op lekkage op een plek waar je er echt slecht bij kunt om dat te herstellen. Wil het iig niet ongevraagd doen en ben een beetje een schijtluis, zit tegen de vraag bij huurbaas aan te hikken.
  15. HNT!

    Ik herken wel een beetje wat Nicole schrijft over pennywise poundfoulish. Zelf zou ik absoluut niet besparen op iets als arbeidskosten bij een grote verbouwing. Ik geef graag alles uit handen en wil ook niet bezuinigen om dan iets moois (en kwalitatief goeds) te krijgen. Ik vind het dan wel weer een sport om boodschappenkosten zo laag mogelijk te houden al komt het er in de praktijk ook niet van.

    Wel merk ik twee dingen en ik vraag me af of het herkenbaar is.

    1) het lijkt een soort controlebehoefte. Zoals ik als tiener een kick kreeg om mijn calorie-inname laag te houden - het ging me niet eens om af te vallen - maar het voelde als een kick als ik van 1200 naar 1000 naar 900 cal op een dag kon gaan. Heel stom eigenlijk en waar vandaan het kwam weet ik niet, maar diezelfde kick lijk ik nu te krijgen door te kunnen zeggen: mijn weekboodschappen waren van 80 naar 60 naar 40,- gegaan.

    2) als ik slechter in mijn vel zit krijg ik meer behoefte aan die controle, dan voelt het bijvoorbeeld goed een aflossing te doen. Wel behoudend overigens, niet dat ik in één klap door mijn spaargeld heen ben. Maar toch, dan wil ik ineens iets concreets zien.
    Het investeren in iets blijvends kan ook een optie zijn dan, meubels of een verbouwing, alsof ik gevoelsmatig kan afstrepen: zo dat hebben we ook gehad.

    Herkenbaar? Of beetje zorgwekkend gedrag? :-|

    The most important things in life aren't things.
  16. Mensen wat gaan jullie hard, krijg het haast niet meer bij gelezen :P

    Hier besparen wij juist wel op arbeidskosten bij een grote verbouwing. Man is handig en doet dingen graag zelf. Wat hij niet kan vragen we dan wel een aannemer voor. Zeker sloop en voorbereidingswerk kan hij prima zelf. Zo is onze nokverhoging casco opgeleverd en heeft man de hele binnenafwerking zelf gedaan (cv leiding lag al wel op die verdieping bv, maar verwarming zelf moest nog aangelegd worden)
    Ook probeer ik te besparen op boodschappen, maar wel gezond te eten. Zoonlief van 15mnd krijg bv zelden een potje (alleen als we bv een dagje weg zijn en ik geen mogelijheid heb het goed te bewaren) en ik maak al zijn fruit/groentehappen zelf. Is zelfs makkelijker ivm koemelkallergie.
    Kinderkleding wordt hier of tweedehands of in de opruiming gekocht (en ik koop dan een maat vooruit in, op bv de rommelmarkt) Met een 1 en een 4 jarige gaat dat prima.
    Inmiddels zijn we zelfs aan het besparen door wasbare luiers te gebruiken. De aanschaf was even een flinke smak geld, maar nu hoef ik tot hij 15kg weegt bijna niets meer aan te schaffen, alleen inlegvellen (al zou ik die ook zelf kunnen knippen van een fleece deken maar v ind het makkelijker om die door de wc te kunnen spoelen)
  17. quote:
    NYC schreef op 09 maart 2017 @ 12:07:
    HNT!

    Ik herken wel een beetje wat Nicole schrijft over pennywise poundfoulish. Zelf zou ik absoluut niet besparen op iets als arbeidskosten bij een grote verbouwing. Ik geef graag alles uit handen en wil ook niet bezuinigen om dan iets moois (en kwalitatief goeds) te krijgen. Ik vind het dan wel weer een sport om boodschappenkosten zo laag mogelijk te houden al komt het er in de praktijk ook niet van.

    Wel merk ik twee dingen en ik vraag me af of het herkenbaar is.

    1) het lijkt een soort controlebehoefte. Zoals ik als tiener een kick kreeg om mijn calorie-inname laag te houden - het ging me niet eens om af te vallen - maar het voelde als een kick als ik van 1200 naar 1000 naar 900 cal op een dag kon gaan. Heel stom eigenlijk en waar vandaan het kwam weet ik niet, maar diezelfde kick lijk ik nu te krijgen door te kunnen zeggen: mijn weekboodschappen waren van 80 naar 60 naar 40,- gegaan.

    2) als ik slechter in mijn vel zit krijg ik meer behoefte aan die controle, dan voelt het bijvoorbeeld goed een aflossing te doen. Wel behoudend overigens, niet dat ik in één klap door mijn spaargeld heen ben. Maar toch, dan wil ik ineens iets concreets zien.
    Het investeren in iets blijvends kan ook een optie zijn dan, meubels of een verbouwing, alsof ik gevoelsmatig kan afstrepen: zo dat hebben we ook gehad.

    Herkenbaar? Of beetje zorgwekkend gedrag? :-|


    Zo specifiek herken ik het niet, maar heb ook wel een zekere controlebehoefte. Die uit zich bij mij in het maken van excel tabellen en grafieken waarin ik de tijd tegen onze netto waarde uitzet enzo. Het voelt prettig om goed (visueel) overzicht te hebben. Hoeveel zin ik daarin heb gaat bij vlagen. Ik zit er niet zo mee dat ik dat heb, het is in principe juist goed als je goede controle hebt over je financien. Als je er maar niet in doordraaft. Heb jij het gevoel dat je dat doet?

    Als ik minder lekker in mijn vel zit heb ik overigens eerder nog de neiging om dingen te gaan kopen. Dan kun je toch nog beter een emo-bespaarder zijn dan een emo-shopper! X-D
  18. Ik sta toch iets relaxter in het leven NYC. Mijn boodschappen zijn in korte tijd een stuk duurder geworden, maar ja kinderen worden groter, groeispurt etc. Tuurlijk hoop ik bij de kassa dat het meevalt, maar als het niet zo is dan kan ik ook wel denken dat we er lekker van eten.
    Ik wil wel een soort van controle hebben dat ik wil weten waar mijn geld heengaat, dat het niet verloren gaat aan "rommeltjes", maar mijn boodschappen alsmaar naar beneden krijgen is geen doel op zich, het zou meegenomen zijn, maar ik wil ook normaal en zonder teveel gedoe kunnen eten. En dan moet ik realistisch zijn; de kosten zullen stijgen.

    Dat met die calorieën is niet goed voor je hoor. Maar ik heb dan ook een soort omgekeerde anorexia. Ik denk nog steeds dat ik heel slank ben, tot ik mij in maatje 36 probeer te wurmen. X-D
  19. Wij hebben bij onze verbouwing een mix gedaan tussen zelf doen en laten doen. Voornamelijk de sloopwerken en het schilderwerk hebben we zelf gedaan, de rest is door de aannemer gedaan, met, waar mogelijk, onze hulp. Voornamelijk ook omdat man het niet zag zitten (te weinig ervaring en te grote klus)
  20. quote:
    NYC schreef op 09 maart 2017 @ 12:07:
    HNT!

    Ik herken wel een beetje wat Nicole schrijft over pennywise poundfoulish. Zelf zou ik absoluut niet besparen op iets als arbeidskosten bij een grote verbouwing. Ik geef graag alles uit handen en wil ook niet bezuinigen om dan iets moois (en kwalitatief goeds) te krijgen. Ik vind het dan wel weer een sport om boodschappenkosten zo laag mogelijk te houden al komt het er in de praktijk ook niet van.

    Wel merk ik twee dingen en ik vraag me af of het herkenbaar is.

    1) het lijkt een soort controlebehoefte. Zoals ik als tiener een kick kreeg om mijn calorie-inname laag te houden - het ging me niet eens om af te vallen - maar het voelde als een kick als ik van 1200 naar 1000 naar 900 cal op een dag kon gaan. Heel stom eigenlijk en waar vandaan het kwam weet ik niet, maar diezelfde kick lijk ik nu te krijgen door te kunnen zeggen: mijn weekboodschappen waren van 80 naar 60 naar 40,- gegaan.

    2) als ik slechter in mijn vel zit krijg ik meer behoefte aan die controle, dan voelt het bijvoorbeeld goed een aflossing te doen. Wel behoudend overigens, niet dat ik in één klap door mijn spaargeld heen ben. Maar toch, dan wil ik ineens iets concreets zien.
    Het investeren in iets blijvends kan ook een optie zijn dan, meubels of een verbouwing, alsof ik gevoelsmatig kan afstrepen: zo dat hebben we ook gehad.

    Herkenbaar? Of beetje zorgwekkend gedrag? :-|


    alleen de calorieën vind ik zorgwekkend klinken - hoop dat je dat alleen als tiener deed en dat het nu achter je ligt!
    voor de rest herken ik het wel een beetje. Bij boodschappen voelt het als een sport om het met zo min mogelijk te redden, zonder in te leveren op dingen die ik belangrijk vind, zoals bv. zuivel en eieren biologisch.
    Bij je tweede punt herken ik dat ik financiële zekerheid zoek als ik slechter in mijn vel zit, en dat behoudende ken ik ook wel. Dat is overigens sterk toegenomen sinds ik alleen leef. Wat ik aan mezelf als effect merk o.a. is dat ik heel slecht ben in mezelf dingen gunnen die niet echt functioneel of noodzakelijk zijn. Daar moet ik echt moeite voor doen. Dan laat ik het liever op mijn spaarrekening staan, ook als daar in principe al een ruim voldoende buffer aanwezig is...
  21. quote:
    bubbelwijn schreef op 09 maart 2017 @ 12:26:
    Dat met die calorieën is niet goed voor je hoor. Maar ik heb dan ook een soort omgekeerde anorexia. Ik denk nog steeds dat ik heel slank ben, tot ik mij in maatje 36 probeer te wurmen. X-D
    Oh, dat doe ik ook al meer dan twintig jaar niet meer hoor, was echt iets uit mijn tienertijd. Maar ik doelde dus vooral op het patroon dat ik zag (de kick van "met minder kunnen") maar gelukkig ben ik ook wel tamelijk lui van aard dus gefixeerd erop ben ik in de praktijk niet. Ik hield en houd mezelf alleen vaak voor dat het wel zou moeten. Toen dus met calorieën en nu mbt weekboodschappen.

    The most important things in life aren't things.
  22. quote:
    NYC schreef op 09 maart 2017 @ 12:39:
    [...]


    Oh, dat doe ik ook al meer dan twintig jaar niet meer hoor, was echt iets uit mijn tienertijd. Maar ik doelde dus vooral op het patroon dat ik zag (de kick van "met minder kunnen") maar gelukkig ben ik ook wel tamelijk lui van aard dus gefixeerd erop ben ik in de praktijk niet. Ik hield en houd mezelf alleen vaak voor dat het wel zou moeten. Toen dus met calorieën en nu mbt weekboodschappen.
    Ik weet niet of dat zo gelukkig is. Je weekboodschappen zullen hiermee op een mooi gemiddelde uitkomen, maar waarschijnlijk baal je er dan weer van dat je in de praktijk niet redt waar je naar streefde. Niet bereiken wat je van jezelf wel zou moeten kan behoorlijk vermoeiend zijn lijkt me.
  23. quote:
    nicole123 schreef op 09 maart 2017 @ 13:24:
    [...]


    Ik weet niet of dat zo gelukkig is. Je weekboodschappen zullen hiermee op een mooi gemiddelde uitkomen, maar waarschijnlijk baal je er dan weer van dat je in de praktijk niet redt waar je naar streefde. Niet bereiken wat je van jezelf wel zou moeten kan behoorlijk vermoeiend zijn lijkt me.
    Juist geruststellend vind ik.

    The most important things in life aren't things.
  24. quote:
    Marana_ schreef op 09 maart 2017 @ 10:38:
    [...]

    Maar eens zul je de keuken en de badkamer en de vloer in de woonkamer en de cv-ketel en het dak (op de dakkapel bijv) moeten vervangen/opknappen, als je het geld dat je daarvoor reserveert meerekent kom je al een stuk hoger uit.


    Van dit bedrag kan ik elke 3 a 3,5 jaar een nieuw keuken of badkamer kopen dus ik denk in ons geval dat 1% wel realistisch is.

    Wij proberen kleine dingen zelf te doen zoals schilderen maar met een gezin en bedrijven levert zelf doen ook veel stress op en dan besteden we het liever uit. Wel vergelijken we dan goed door wie we een klus laten doen.

    Ik wil graag het meeste uit ons geld halen maar niet perse zo min mogelijk uitgeven. Dus ik koop lekker groene asperges in de aanbieding die nog steeds duur zijn maar erg lekker en ik zoek de goedkoopste vakantie naar de plaats waar wij graag heen gaan.

    A man is rich in proportion to the number of things he can afford to let alone.
  25. quote:
    Chocoladestukjes schreef op 09 maart 2017 @ 14:14:
    [...]

    Wij proberen kleine dingen zelf te doen zoals schilderen maar met een gezin en bedrijven levert zelf doen ook veel stress op en dan besteden we het liever uit. Wel vergelijken we dan goed door wie we een klus laten doen.
    Ik maak voor mezelf ook regelmatig de afweging 'vind ik het de tijd/stress/moeite waard, of vind ik het fijner om het tegen betaling door een ander te laten doen'. Vrije tijd nu is mij ook veel waard, ik ga niet zoveel mogelijk opzij zetten om later meer vrije tijd te hebben (eerder stoppen met werken) als me dat nu teveel vrije tijd kost om dingen te doen die ik niet leuk vind. Daarom komt bij ons een huishoudelijke hulp eens per twee weken, huur ik een tuinman in voor het grote werk en liet ik in mijn vorige huis (waar ik veel ramen had) een glazenwasser langskomen.
  26. Wij wonen in een klushuis, en we pakken het project per project aan. Alles zo goedkoop mogelijk, van materiaal tot arbeid. We doen zo veel mogelijk zelf, behalve de zeer specialistische klussen, zoals een verwarmingsketel plaatsen of dakdekken. Wij hebben recentelijk een dakkapel geplaatst, grotendeels zelf gedaan. Heeft ons in totaal ongeveer 5000 euro gekost. Hadden we dit laten doen, had het ongeveer 15.000 gekost.