Log nu in om te reageren
  1. Ik heb dat met de olijvenciabatta van de Vomar (zit vol olijven, echt heerlijk). Die koop ik, snij ik in plakjes en gooi ik in de diepvries. Als ik dan trek heb in iets hartigs, dan gooi ik 3 plakjes in de broodrooster en beleg ze met een beetje kaas of gewoon boter en zout. Heerlijk en een stuk gezonder en ook bevredigender dan chips. Dat ik de plakjes invries werkt ook heel goed, anders zou ik zo'n brood in een of twee dagen helemaal opeten. Als ik nu méér wil, moet ik weer een paar plakjes pakken en opnieuw roosteren. Dat doe ik soms evengoed wel hoor, maar uiteindelijk doe ik toch veel langer met zo'n brood.
  2. Dat is ook een goed idee, ja!

    Ga in therapie!
  3. quote:
    impala schreef op 04 september 2014 @ 11:31:
    [...]


    Ik denk dat je goed eten niet moet zien als iets waar je mee begint of ophoudt, het is een continu proces. Als je een dag slecht eet, ben je er niet mee opgehouden. Het was alleen een pauze. Zie het als een lange wandeling. Soms sla je even een zijweg in, of ga je even zitten, maar dat wil niet zeggen dat je wandeling 'mislukt' is. Daar ga je gewoon mee door.


    Hoi, ja, ik denk dat mijn post iets te dramatisch overkwam. Ik wijk ook wel eens bewust af en dan voel ik me daar ook niet schuldig over.
    Mijn 'normale'eetpatroon is gewoon gezond, daar voel ik me sowieso niet schuldig over.
    Ik bedoel meer wanneer ik probeer af te vallen, dan ben ik waarschijnlijk te streng voor mezelf.
  4. Ik bedoel dat ik dat gevoel van falen herken, af en toe voel ik me ook zo, maar echt niet altijd
  5. Ik kwam deze tegen:


    Ga in therapie!
  6. quote:
    dubiootje schreef op 03 september 2014 @ 21:26:

    Je vindt je buik dus een bewijs dat je faalt doordat je geen controle hebt over je lichaam. Interessant. Zo had ik het niet bekeken. Geldt dat ook voor bijvoorbeeld mensen met een ziekte die ze niet onder controle krijgen?


    Nee, dat zie ik niet zo. Een ziekte is voor mij iets dat je overkomt, terwijl ik dikker worden wel mijn eigen verantwoording vind.

    Snacken 's avonds heb ik gelukkig niet zo'n problemen mee. Ik snack op feestjes en met visite, maar verder heb ik er niet vaak behoefte aan. Als ik al wat snack, is het met een stukje worst, wat olijven, nootjes. Laatst heel erg trek gehad en dolmades als lunch gehad, heerlijk ook!
    Waar ik dus wel op moet letten is het overdag dingen eten, met name op mijn werk. Daar liggen altijd koekjes en chocolaatjes en na mijn appeltje is het wel lastig daar niet wat van mee te eten. Doe ik het wel, snack ik thuis sowieso niets meer.

    Ik wilde vandaag weer gaan sporten, daar is niets van gekomen deze week, maar ik voel me eigenlijk nogal belabberd. Nu dus twijfel of ik zal gaan of niet. Mijn hoofd schippert nu dus tussen 'niet gaan: foei MF', 'gun jezelf nu wat rust, weer opstarten is druk en je bent niet fit' en 'zeurpiet, gaan!'.

    Zo eerst maar eens wat te eten pakken en het nog eens bedenken...
    millefleurs wijzigde dit bericht op 06-09-2014 08:36 met 49%
  7. Als je je lichamelijk niet goed voelt zou ik niet gaan sporten en idd rust nemen. Dat is geen foei, maar goed voor jezelf zorgen. Als je psychisch niet lekker bent is sporten wel goed. Ik knap er dan van op. Maar voel ik me lichamelijk belabberd en ga ik toch, dan merk ik altijd dat dat een domme zet was.

    ik vind een ziekte hebben trouwens ook iets anders dan dik worden door teveel eten. Het is ook modern om verslaving te zien als ziekte. Daar ben ik het ook niet helemaal mee eens. Het legt de verantwoordelijkheid te ver buiten jezelf.
    impala wijzigde dit bericht op 06-09-2014 08:44 met 28%
  8. E-Kortingscodes

    Voor alle bezoekers van VIVA zijn er EXCLUSIEVE kortingscodes beschikbaar gesteld die gratis te gebruiken zijn bij de beste webshops van Nederland. Houd deze pagina in de gaten en bespaar nu met jouw kortingscode!

    Lees verder

  9. Ik ben het met jullie eens dat een ziekte iets anders is dan te veel eten (ik vind ook dat verslaving en ziekte iets anders zijn).
    Maar ik bedoel dat het wel zo kan voelen. Als je (chronisch) ziek wordt kun je op verschillende manieren reageren, 'waarom overkomt míj dit' of je legt de schuld bij jezelf en nog ontelbaar andere manieren natuurlijk.
    Ik heb een chronische aandoening en heb wel eens gedachten gehad dat dat mijn eigen schuld is (dat het getriggered is omdat ik heb gerookt bijv.), vervolgens heb ik heel veel gedaan om de aandoening onder controle te krijgen, westerse geneeskunde, alternatieve geneeskunde, voeding en toch lukt het niet. Dat kán als falen voelen, en ook ik voel dat wel eens zo.
    En nee, ik denk dat soort dingen niet elke dag, maar het komt wel eens voor. Wanneer je een chronische ziekte/aandoening hebt kun je daar elke dag anders tegenaan kijken, en het gevoel dat je faalt hoort daar ook wel eens bij
  10. Oh bedoel je het faalgevoel echt specifiek in relatie tot een ziekte? Dat is eigenlijk een heel ander topic. Maar het lijkt me heel vervelend, als je daar last van hebt. Het is al naar genoeg dat je ziek bent. En zélfs als de ziekte min of meer je eigen schuld is, dat wil dan nog niet zeggen dat je er dan nog controle over hebt. Sommige dingen zijn nu eenmaal niet meer te genezen.
    Het doet me denken aan sommige goeroes die doen alsof je met een bepaalde manier van denken zelfs van kanker af kan komen. Schandalig, want zo gaan mensen denken dat ze falen als dat hun niet lukt. Maar goed, dit is dus eigenlijk een heel ander topic.
  11. Ik ging uit van ziekte in het algemeen. Ik voel me niet falen als ik griep heb, verkouden word, hooikoorts heb, kanker zou krijgen. Over het algemeen heeft iedereen daar evenveel kans op. Ik ben wel serieus gestopt met roken doordat ik het gevoel kreeg moedwillig mijn gezondheid te saboteren.

    Ben niet gaan sporten, voel me nog steeds slap. Heb ook licht verhoging, heb het net even gemeten. Rustig aan dus maar even. Gelukkig nog een paar dagen vrij!
    millefleurs wijzigde dit bericht op 06-09-2014 12:10 met 16%
  12. Omdat Dubiootje zei: Geldt dat ook voor bijvoorbeeld mensen met een ziekte die ze niet onder controle krijgen? ging ik uit van chronische ziekten, niet van griep o.i.d. Ik kan me ook niet zo goed voorstellen dat je het gevoel hebt dat je faalt omdat je griep hebt.. Maar je weet het niet, er zijn allerlei soorten mensen
  13. Maar inderdaad, dat is weer een heel ander topic
  14. Dat bedoelde ik inderdaad, Chimaera. Kortdurende ziektes vond ik in deze context niet zo relevant. Je kan misschien een verkoudheid of griep oplopen door niet goed op te passen, maar ik denk dat dat niet heel diep ingrijpt in hoe je over je eigen lijf denkt.

    Ik vind het eigenlijk wel on-topic. Als je denkt dat je volledige controle hebt over je eigen lichaam, denk je ook dat je volledige controle hebt over je gewicht. Als je dan te dik of te dun bent, is het volgens die gedachtegang "je eigen schuld".

    Ik denk dat die gedachtegang destructief kan werken als je niet tevreden bent met je lijf en wilt aankomen of afvallen. Als je lijf dan niet reageert op wat je doet om je gewenste figuur te krijgen, voelt het als persoonlijk falen. Je zal dan toch wel zelf iets fout hebben gedaan, anders had je dat figuur wel (want: het lijf is maakbaar). Daarmee kun je in een negatieve spiraal terechtkomen waardoor het goede gedrag moeilijker is vol te houden, doordat je slecht over jezelf gaat denken. Het negatieve zelfbeeld dat het gevolg is van het "ongewenste lichaam" draagt daar ook nog eens toe bij.

    Dat is volgens mij wat ik bij jou zie, MF. Je schreef eerder dat je niet afvalt ondanks alles wat je deed om af te vallen. Alsof het een optelsom was van handelingen die per definitie als resultaat een slank lijf moesten opleveren. Dat dat bij jou niet zo werkte, kon dus alleen aan jou liggen. Dit ondanks dat je wist dat je schildklier niet goed werkt en dat iets is waar je geen volledige controle over hebt.

    Ik vind dat je het goed doet, lieve MF :kiss: Je mag best wat minder hard tegen jezelf zijn. Wees vandaag gewoon lief voor jezelf.

    Ga in therapie!
  15. quote:
    dubiootje schreef op 06 september 2014 @ 13:22:


    Ik vind het eigenlijk wel on-topic. Als je denkt dat je volledige controle hebt over je eigen lichaam, denk je ook dat je volledige controle hebt over je gewicht. Als je dan te dik of te dun bent, is het volgens die gedachtegang "je eigen schuld".

    Ik denk dat die gedachtegang destructief kan werken als je niet tevreden bent met je lijf en wilt aankomen of afvallen. Als je lijf dan niet reageert op wat je doet om je gewenste figuur te krijgen, voelt het als persoonlijk falen. Je zal dan toch wel zelf iets fout hebben gedaan, anders had je dat figuur wel (want: het lijf is maakbaar). Daarmee kun je in een negatieve spiraal terechtkomen waardoor het goede gedrag moeilijker is vol te houden, doordat je slecht over jezelf gaat denken. Het negatieve zelfbeeld dat het gevolg is van het "ongewenste lichaam" draagt daar ook nog eens toe bij.

    Dat is volgens mij wat ik bij jou zie, MF. Je schreef eerder dat je niet afvalt ondanks alles wat je deed om af te vallen. Alsof het een optelsom was van handelingen die per definitie als resultaat een slank lijf moesten opleveren. Dat dat bij jou niet zo werkte, kon dus alleen aan jou liggen. Dit ondanks dat je wist dat je schildklier niet goed werkt en dat iets is waar je geen volledige controle over hebt.



    Maar nu trek jij het in het extreme, want wie denkt dat nou? Dat hij volledige controle heeft over zijn lichaam? Zeker niet als het gaat om ziekte. En over je figuur heb je ook weinig controle, je lichaam heeft nu eenmaal een bepaalde vorm. Maar je gewicht, dat is wél iets waar je vrij veel controle over kunt hebben. Niet tot op de kilo nauwkeurig natuurlijk, maar niemand hoeft ongezond zwaar te zijn (ik heb het dan niet over ziektes en medicijngebruik).
    En als je er niet in slaagt om af te vallen, dan doe je wel iets 'verkeerd'. Dat dan zien als een persoonlijk falen is weer iets heel anders, en dat is niet constructief nee. Maar het is óók niet constructief om te denken dat het iets is waar je 'geen controle over hebt'.

    Vriend is vandaag thuisgekomen van vakantie en heeft een énorme hoeveelheid Marokkaanse koekjes meegenomen die hij zelf ook weer heeft gekregen. Ik vind het dom, want wie gaat dat allemaal opeten? Ik niet, maar voor vriend is het ook niet goed.
    Ik zou het liefst minstens de helft weggooien of weggeven, maar daar is vriend niet voor te porren. Nu moet ik bij trek dus elke keer de neiging gaan bedwingen om in de koekdoos te duiken. Want het is zo makkelijk, even een koekje pakken.
  16. quote:
    dubiootje schreef op 06 september 2014 @ 13:22:
    Dat is volgens mij wat ik bij jou zie, MF. Je schreef eerder dat je niet afvalt ondanks alles wat je deed om af te vallen. Alsof het een optelsom was van handelingen die per definitie als resultaat een slank lijf moesten opleveren. Dat dat bij jou niet zo werkte, kon dus alleen aan jou liggen. Dit ondanks dat je wist dat je schildklier niet goed werkt en dat iets is waar je geen volledige controle over hebt.

    Ik vind dat je het goed doet, lieve MF :kiss: Je mag best wat minder hard tegen jezelf zijn. Wees vandaag gewoon lief voor jezelf.


    Lief...
    Ik zie het ook wel als een optelsom van handelingen die me een slank lijf moeten opleveren. Nu nog. Ik bedoel, zoals Impala schrijft heb ik voor mijn gevoel nog wel enig invloed over mijn gewicht. Ja, mijn lijf werkt me tegen, maar zolang niemand heeft bewezen dat het niet kan, voelt het als of ik gewoon een tandje erbij moet doen. Mijn lijf mag dan falen, met wat extra wil kan ik dat misschien wel rechttrekken is dan de gedachtengang. Probleem is, daar gaat het mis. Ik denk ook dat er veel mensen zijn die veel strenger diëten dan ik, dus misschien moet ik niet zeuren. Ik wil niet op dieet, ik wil wel gezond eten. Geen calorien tellen, maar wel weten wat er in mijn voeding zit. Consequentie van mezelf toch wel redelijk wat toestaan is dat ik niet afval. Want misschien faal ik wel daadwerkelijk. Misschien vind ik mezelf wel gezonder bezig dan ik daadwerkelijk ben. Misschien gun ik mezelf wel te vaak een break-momentje, juist omdat het kleine momentjes zijn en nooit echte vreetbuien. Dat maakt het voor mij lastig: ik wil niet heel streng opletten, ik hoef niet in maatje 36, maar ik wil wel iets. En wat ik nu doe, werkt dus niet zo heel goed.

    Die Marokkaanse koekjes ook. Ik kreeg laatst Turks fruit. Zo heerlijk! Maar ik kan er niet afblijven. Heb het zakje in twee dagen weggegeten zodat ik daarna ten minste weer bij mijn eetvoornemens kon blijven. In de winkel het Turks fruit laten liggen kost me dan weer geen enkel probleem, juist omdat ik zo goed weet dat ik er dan niet af kan blijven. kopen is eten. Wil ik het niet eten, moet ik het niet kopen.
  17. Maar begrijp ik nu dat jij problemen heb met je schildklier? Dan kan het idd wel moeilijk zijn om af te vallen. Slik je ook medicijnen? Ik heb wel eens begrepen dat er weinig consensus is onder artsen over wat precies de goede dosis is. De een geeft je meer dan de ander. Als je er met je huidige arts niet uitkomt, zou je misschien eens een second opinion kunnen vragen?
  18. Dat is mijn punt, impala. Ik heb het idee dat MF veel te hard voor zichzelf is, want ook als ze gezond leeft, sport e.d. valt ze niet of weinig af. Vandaar dat ik vroeg naar dat extreme idee van "je lichaam volledig onder controle hebben". Want een zekere mate van controle heb je, maar dingen als een schildklierafwijking zijn heel lastig onder controle te krijgen. Onder andere omdat bij jou, MF, de juiste dosering waarschijnlijk nog steeds niet helemaal gevonden is.

    Nou ja, daar wilde ik dus mijn vinger op leggen :)

    Ga in therapie!
  19. En MF, jezelf vergelijken met mensen die het nóg beter doen, is onzin. Diëten is onverstandig, je valt er op termijn niet van af maar komt er van aan. Daar moet je dus gewoon helemaal niet naar kijken. Vind ik dan hè X-D

    Ga in therapie!
  20. Ik vind diëten ook stom! :-d
    Ik denk dat ik redelijk afgesteld ben nu. Ik ben een paar maanden geleden omhoog gegaan met mijn medicatie en meer mag gewoon niet, dan komen mijn bloedwaarden te laag uit. Het is wel zo dat ik slecht afval, maar het is me zo'n 5 jaar geleden ook gelukt (kilo of 5), en ook toen had ik mijn schildklierproblemen. Ik deed niets anders dan nu. Zou mijn leeftijd dan ook echt gaan meespelen? Ik word 40 komend jaar. Ik heb ook het idee dat mijn gewicht door hormonen is toegenomen. Ik ben overgezet naar een nieuwe pil zo'n drie jaar geleden en kwam 5 kilo aan. Gestopt met de pil, sterilisatie en het gewicht ging er niet af. Ik denk dat ik zo'n anderhalf jaar nodig heb gehad om weer in een mooie cyclus te komen en mijn huid weer normaal te krijgen, maar nu is dat dus wel weer ok. Dosis Thyrax is omhoog gegaan, dus voor mijn gevoel is dit Het moment! Of niet...

    Ja, ik ben misschien hard voor mezelf, maar, maar... maar. Ik denk dat ik het moet proberen los te laten. Wie wil er nou op zijn 40e zo bezig zijn met de lijn. Ik niet, dus ik ben mezelf te stom af. :-$
  21. Leeftijd speelt zeker een rol, eind dertig, begin veertig beginnen de meeste vrouwen aan te komen. Ook vrouwen die álles konden eten toen ze nog jong waren moeten dan gaan opletten.

    Wat is trouwens diëten? Calorieën tellen en honger lijden? Dat vind ik ook stom. En nutteloos, want dat hou je niet vol en als je ermee ophoudt kom je weer aan. Maar op een andere manier gaan eten, vind ik zelf eigenlijk ook diëten. Je went jezelf een ander dieet aan. En daar is niks mis mee. Het is alleen niet iets tijdelijks. Maar als je een manier vind die bij jou past, dan is het helemaal niet moeilijk om dat vol te blijven houden.
  22. Interessante discussie hebben jullie, goede spiegels die jullie elkaar voorhouden. Mijn hoofd zit propvol, dus ik heb even geen zinnige bijdrage.

    Maarrrr... Ik ben vanochtend wezen sporten!
    En ik heb net in de keuken heel wat voorbereidingen gedaan voor de komende week.
    Ontbijt, lunch, tussendoors en diner voor morgen klaar. De basis van mijn lunch voor dinsdag klaar (wordt een pasta salade) en wat soepjes geblenderd voor de rest van de week. Groene smoothies gemaakt en wat ingevroren, dito geldt voor homemade hummus.
    Feitelijk betekent dat, dat ik alleen mijn rauwkostsnack deze week hoef voor te bereiden en vanwege (gezonde!) avond eetafspraken pas donderdag weer hoef te koken. Kortom, ik weet nu al dat dit een goede week gaat worden :cheer:
    Enige obstakel is mijn zoete trek 's avonds. Ik overweeg morgen speltmuffins te maken oid of misschien een keer yoghurt te pakken. Dit is een beetje mijn dag 'schema'. Kunnen jullie een beetje meedenken?
    ontbijt: mueslibol + groene smoothie (groente en fruit)
    Tussendoor: kwark + fruit
    Lunch: zelfgemaakte soep/volkoren pastasalade/speltbrood met rosbief/zalm + alfalfa en rauwkost
    Tussendoor: rauwkost + dip
    Avondeten: Pasta (volkoren/AGV)
    Tussendoor: ??? -> yoghurt (maar ik eet al kwark) iets zoets, zoals zelfgebakken speltmeelmuffins (wel suikervrij)

    Ik weeg mijn pasta altijd af, zodat het in nette porties zijn. Als ik opschep heb ik anders meer pasta dan groente.

    Ik had me sinds vorige week nooit gerealiseerd dat je wasabi gewoon los kunt kopen. Terwijl ik heel vaak in de toko kom en in de Aziatische hoek van de supermarkt kom. Gelijk in mijn karretje gegooid en sindsdien de uitvinding van 2014 gedaan: sushi-boterhammen. Lekker stevig speltbrood, laagje wasabi, plakje zalm, drupje soja, beetje alfalfa en komkommer... Heerlijk!
  23. quote:
    impala schreef op 07 september 2014 @ 11:16:
    Leeftijd speelt zeker een rol, eind dertig, begin veertig beginnen de meeste vrouwen aan te komen. Ook vrouwen die álles konden eten toen ze nog jong waren moeten dan gaan opletten.

    Wat is trouwens diëten? Calorieën tellen en honger lijden? Dat vind ik ook stom. En nutteloos, want dat hou je niet vol en als je ermee ophoudt kom je weer aan. Maar op een andere manier gaan eten, vind ik zelf eigenlijk ook diëten. Je went jezelf een ander dieet aan. En daar is niks mis mee. Het is alleen niet iets tijdelijks. Maar als je een manier vind die bij jou past, dan is het helemaal niet moeilijk om dat vol te blijven houden.


    Is dat even de essentie van EMJV Impala, mooi opgeschreven! Zo zie ik mijn eetschema ook: als iets wat ik blijvend wil doen. En ja, ik wil daarbij ook graag afvallen. Ik ben nu 34 en vrees ook die overgang van 30 naar 40 met extra kilo's op de heupen en misschien nog de sporen van een lief nieuw kindje, als dat ons gegeven is. Maar dat veroorzaakt bij mij ook de laat-maar-waaien-het-komt-toch-nooit-meer-goed-houding. En ik heb iets teveel naar omroep max 'we zijn er bijna' gekeken, dat bevestigde dat gevoel nog eens extra:rofl:

    Ik vind het wel graopig gekke MF, dat je na al de spiegels van Duub benoemt dat hormonen en de pil ook hoop doen. En ondertussen grijp je in een zin terug naar een ander moment waarop je in zo'n situatie wél afviel. Terwijl dit ook weer een moment is waarop je niks nakka nada aan je lijf kan doen, hoezeer je je best ook doet om je lijf onder controle te houden. Interessant X-D

    Lieve Dreamer, lees je nog mee? Ik mis je! :kiss:
  24. Ik bekijk dingen graag van vele kanten Ziem, om daarna te willen wat ik wil. ;-)
    Hier drukke dagen zo weer aan het werk. Nieuwe kinderen, alles weer opstarten.
    Eten gaat wel goed, ik stop iets eerder met eten. Ben nu een jamie-bloemkool-soepje aan het brouwen van restjes groenten, daar ga ik morgen mee lunchen. En dan alweer weekend! Zin in!

    Ik heb in mijn hoofd besloten het even los te laten. Wat ik wil, morgen 8 kilo kwijt, dat kan niet. Nee, echt niet! :-$ Dus wat doe ik wel? Zo min mogelijk in dit lichaam stoppen dat niets voor me doet, ontspanning zoeken, lekker bewegen maar mezelf ook niet gek maken als het erbij inschiet.
    Met vriend gaat het niet heel lekker en dat kost me ook al de nodige energie. Hopen dat hij zich binnenkort wat lekkerder voelt en het daardoor wat soepeler loopt allemaal. En voor nu dus mijn eigen zenn-factor bewaken.
  25. quote:
    millefleurs schreef op 11 september 2014 @ 21:13:


    Ik heb in mijn hoofd besloten het even los te laten. Wat ik wil, morgen 8 kilo kwijt, dat kan niet. Nee, echt niet! :-$ Dus wat doe ik wel? Zo min mogelijk in dit lichaam stoppen dat niets voor me doet, ontspanning zoeken, lekker bewegen maar mezelf ook niet gek maken als het erbij inschiet.
    .
    Mooi beschreven. Print je hem even uit in een kek photoshop design ;-) Zonder dollen, je raakt daar wel een kern die voor mij ook geldt.
  26. Welke? Wat ik wil kan echt niet? ;-)
    Het gaat best goed. dat acceptatiegebeuren. O ik stop mijn kop n het zand, kan ook. Ben ook zo druk geweest, dan denk je automatisch aan andere dingen! Ik zag Meds net in het topic over schildklierafwijking zeggen: accepteer het je doet wat je kan. Toen dacht ik wel... Jee, als zelfs Meds het zegt! :facepalm:

    Ik heb pijn trouwens, dikke opgezette klier in mijn nek. Zou het soms herfst worden??