Heeft u problemen met inloggen? Klik hier voor meer informatie.
  1. Mijn hond van net 7 jaar oud heeft ruim twee weken geleden van het ene op het andere moment een ruggenmerginfarct gekregen waardoor hij aan zijn rechter voor- en achterpoot verlamd is geraakt. Dit schijnt niet veel voor te komen, zeker niet bij dit ras (whippet) en genezing schijnt mogelijk te zijn, maar volgens de dierenarts kan dit zes tot twaalf weken gaan duren.

    Ik zal er op dit moment niet teveel over uitweiden hoe zwaar dit is (geestelijk en lichamelijk voor onszelf maar natuurlijk ook voor de hond), maar ik vroeg mij af of iemand dit ook wel eens heeft meegemaakt met zijn/haar hond en hoe dit afgelopen is. Op internet kan ik er niet zo heel veel over vinden. Ik heb wel contact gehad met iemand wiens hond dit ook heeft gehad en na drie weken kon de hond weer een beetje lopen. Helaas ging de hond aan zijn eigen poot vreten waardoor hij uiteindelijk toch in moest slapen.

    Zelf ben ik niet iemand die zijn leven onnodig zou willen rekken alleen om mezelf daar een plezier mee te doen, maar omdat er zeker kans is op herstel (al is er weinig verbetering sinds het gebeurd is helaas) wil ik toch niet te snel de handdoek in de ring gooien. Het moeilijkste is eigenlijk dat hij bijna alleen maar ligt (hij staat met hulp wel een paar keer per dag op zijn pootjes) en dat er continue iemand bij hem moet zijn om hem te helpen indien nodig. Bovendien moeten we ook oefeningen met hem doen om zijn spieren soepel te houden. Gelukkig werk ik parttime, maar het is al een hele opgave iemand te vinden voor de twee dagen dat ik werk.

    Kortom, alle ervaringen en tips zijn welkom!
Log nu in om te reageren
  1. Jeetje... wat kl*te zeg! Ik had er gelukkig nog nooit van gehoord, dus kan geen ervaringen met je delen, maar wil je wel veel sterkte wensen. :hug:
  2. ik weet iemand die jou hond kan behandelen.al jaren zeer goede ervaringen daar met geblesseerde paarden,honden,mensen.
    mail me aub op(weg haalt om spam te voorkomen)
    desteny wijzigde dit bericht op 27-03-2012 21:43 met 12%
  3. Ik ken het. Hij zakte ineens helemaal in elkaar bij het uitlaten en kon geen stap meer verzetten. Hij heeft allerlei onderzoeken gehad in het dierenziekenhuis en daar paar dagen geweest. Toen konden ze niks meer doen en mocht hij mee naar huis. Hij kon echter helemaal niet op zijn poten staan en moest elke paar uur omgerold worden om doorliggen te voorkomen. Hij moest gemasseerd worden en hij heeft een soort zwembadje gehad voor water therapie, omdat het dan gewichtloos is, om lopen weer te stimuleren en ook een soort van rollator onder zijn achterpoten toen hij met voorpoten iets leek te kunnen.

    Mijn verhaal loopt echter niet zo goed af. Na 3 maanden was er nog geen enkele vooruitgang en toen was de verwachting ook dat die nooit meer zou komen. Hij had wel veel pijn en hebben hem dus ook in moeten laten slapen :(

    Maar moet wel zeggen dat jouwe iets meer lijkt te kunnen als hij soms nog wel even op zijn poten kan staan, dus hopelijk wordt dat een heel ander verhaal.
  4. Ik had zojuist gereageerd maar hele tekst is weg...

    Zazu, wat erg voor je. Mag ik vragen hoe zwaar jouw hond was en hoe oud? Jouw verhaal is erg herkenbaar. Voorlopig houd ik de moed er maar in, maar het is wel een trieste situatie. Temeer omdat ik nog een hond heb en die is ook helemaal van slag.

    Desteny, ik zal je een mailtje sturen.
  5. je hebt mail terug en ik haal mn mailadres in mn 1ste berichtje nu weg.hopelijk kan je dr iets mee!!! :hug:
  6. Hij was 8 jaar en ongeveer 30 kilo. En sja, leuk is heel anders.
    Er is alles aan gedaan en ook geen kosten bespaard (alles in totaal was denk ik 4000 euro, dan wel inclusief 2000 euro ziekenhuis/onderzoek, dus houd wel rekening met wat kosten). Maar als niks werkt en er geen vooruitgang in zit en wel onleefbaar is voor de hond, dan moet je iets...

    Maar jouw hond lijkt er wel iets beter aan toe te zijn hoor, als hij dus nog met hulp wel kan staan. Dus hopelijk kan hij ook beter herstellen, want ze zeggen wel dat het mogelijk is, maar je moet wel binnen afzienbare tijd wat verbetering zien normaliter. Veel sterkte iig!
  7. Het kost inderdaad veel geld; gelukkig is mijn hond verzekerd dus het grootste gedeelte van de kosten krijg ik vergoed.
    Sinds gisteren zijn er wel een paar lichtpuntjes: gisteravond toen vriend thuis kwam sprong hij spontaan overeind en begon heftig te kwispelen. En toen vriend vanmorgen wakker werd (hij slaapt op de bank in de woonkamer en de hond op een matras) schrok hij zich een hoedje. Hond lag niet meer op zijn matras, maar een paar meter verderop in zijn mand! Hij schijnt dus vannacht wel een paar stapjes te hebben gelopen.
    Vandaag ook nog met de dierenarts gesproken, en volgens hem was het een klein infarct dus er is wel hoop dat het goed komt.
    En ten slotte: toen ik vandaag thuis kwam van het werk, wederom woest gekwispel!
    We hopen er dan ook maar het beste van; we moeten gewoon geduld hebben.

    En Zazu; lijkt me erg moeilijk als je hond ook nog zo zwaar is. Optillen lukt dan niet lijkt me. 17 kilo is al bijna niet te doen. Ik begreep van jou dat je het drie maanden geprobeerd hebt; het lijkt me zo moeilijk om dan na al die tijd en alles wat je geprobeerd hebt, toch tot de conclusie te moeten komen dat het zo niet verder gaat.
  8. De hond die wij 35 jaar geleden hadden heeft iets dergelijks gehad, de diergeneeskunde was nog niet zo ver als nu maar ze heeft het gehaald, met medicijnen, veel rust en vooral heel veel geduld.
  9. Dat klinkt erg goed Fleur, beterschap voor de hond!
  10. Hallo Fleurtje,
    Hoe gaat het nu met je hond?
    Ik reageer omdat ik hier een soortgelijke situatie heb, geen ruginfarct (ik had er nog nooit van gehoord), maar hondje dat een ongeluk heeft gehad, waardoor een wervel iets is verschoven en hij verlamd is geraakt aan z'n achterpootjes. Hij is twee weken geleden geopereerd en nu is het revalideren en afwachten of en hoe hij kan herstellen. Hier ook om de paar uur even op de pootjes zetten, en de spieren wat masseren, prikkels geven op de voetzooltjes.
    Het is een Jack Russeltje dus gelukkig makkelijk te tillen. Met z'n rolstoeltje kan hij lekker uit en daar heeft ie ook lol in gelukkig, maar hij vindt het wel zwaar dat hij niet zelf kan lopen merk ik (en ik ook).
    Veel sterkte met je hond!
  11. Ik merk wel dat hij wat meer kracht in zijn verlamde pootjes krijgt, maar lopen gaat nog niet echt; hij klapt steeds dubbel met het onderste gedeelte van zijn pootjes. Maar volgens de fysio is dat oo het laatste gedeelte dat herstelt.
    Als we met hem oefenen moeten we hem ook goed begeleiden, want hij is gewoon te bang om te lopen (en omvalt). Lokken met eten of snoepjes gaat nog het beste; dat gaat er altijd wel in!
    Het lastige is dat het om zijn rechterpoten gaat waardoor een rolstoeltje ook niet gaat.
    De laatste keer bij de fysio heeft hij wel op de loopband in het water gestaan. Drie poten deden toen goed mee, alleen rechtsvoor niet. Voorlopig moeten we dus nog even geduld hebben en volhouden.
    Verder hebben we mensen ontmoet die een labrador hebben die hetzelfde is overkomen en die loopt weer. Ruim een uur in het bos en rennen doet hij ook. Het ziet er weliswaar uit alsof hij een beetje dronken is, maar toch, hij loopt weer! Dat heeft al met al wel maanden geduurd.
    Ik hoop dat jouw hond ook weer gezond wordt!