Wat heb jij je kind per ongeluk aangedaan?

24-06-2010 18:55 504 berichten
Alle reacties Link kopieren
Nav het "teennageltje-topic" ben ik wel benieuwd wat alle andere, ontaarde moeders hun kids wel niet hebben aangedaan?



Heb jij je kind van 3 trappen laten stuiteren?

Ben je je kind vergeten bij het tankstation?

Heb je toen ie een blindedarmontsteking had, hem naar school gestuurd want je dacht dat ie schoolziek was?

Heb je je kind bijna opgehangen met het autostoeltje?





Vertel, vertel.



Dan mogen jullie mij over 4-5 jaar pesten als ik een hormonale, hysterisch jankende zwangerosaurus ben
We dont make mistakes here, we just have happy accidents. We want happy, happy paintings. If you want sad things, watch the news. Everything is possible here. This is your little universe -Bob Ross
oefffffff hoe lullig ook, ik voel mij ineens een stuk minder ontaarde moeder na het lezen van dit topic gisteren heb ik zoonlief van de commode laten vallen.... jeetje wat voel je je dan slecht zeg! gelukkig vind ik hier velen lotgenoten :-) en was er met zoonlief niets aan de hand.
quote:oehoeh schreef op 12 september 2011 @ 10:13:

Op vakantie in spanje dacht ik ranja gekocht te hebben heb ik hem 2 dagen wijn gegeven wel verdunt met water gelukkig !! Kwam hier achter toen ik zelf een glas nam oeps !!Oooh, wat erg. Merkte je niets aan hem? Dat hij de hele tijd zo vrolijk was ofzo? (Wel stiekum heel grappig)
Vingers tussen de deur hadden we al gehad toch?

Mijn dochter nu ook... Ik deed de deur dicht zonder te kijken...oeps!

Gelukkig ging het niet heel hard en deed het niet zoveel pijn!
voor wijn in plaats van ranja!



Toen mijn zoon een maand of 2 was, wou ik een broekje over zijn dikke luierbillen trekken. Ik stond er echt aan te sjorren, maar kreeg het niet omhoog. Begon hij ineens keihard te gillen.... Bleek dat er aan de binnenkant van het broekje van die maffe ophanglusjes zaten, voor aan een klerenhaakje. Eén zo'n lusje zat om zijn kleine teentje en ik zat maar aan die broek te trekken...

Heb bij de volgende verkleedbeurt even zachtjes in zijn teentjes geknepen, om te kijken of er niks permanent beschadigd was... En ik wist vanaf toen ineens dat babies inderdáád verschillende huiltjes hebben!
Alle reacties Link kopieren
Oeioei oei, ik moet hardop lachen van herkenning en ook sneuigheid. Wat een brute moeders zijn we soms (kind op sokjes door de sneeuw, prop in de schoen en niet piepen).



Ik heb me erg schuldig gevoeld, omdat ik dochter dikke blaren heb laten lopen. Dochter was al een aantal dagen in een vreselijke zeur en klaagmodus en niks willen. We gingen wandelen met familie en vanaf dat het woord wandelen viel, had dochter al haar bokkepruik op. Ik heb haar dus de hele weg zitten opjagen dat ze moest ophouden met jammeren en mekkeren (ik was het zat). Totdat ze alsmaar langzamer begon te lopen en te klagen dat ze pijn had (leuk smoesje dacht ik). Ik had geen medelijden en sommeerde haar op te houden met piepen en door te lopen (was inmiddels zelf ook chagerijnig van haar). Eenmaal terug op locatie had ze op beide voetjes echt flinke blaren.



OOoohw, wat erg! Ik vond het zo zielig en voelde me zoooo schuldig!
Wat een grappig (en vooruit, ook een best zielig) topic! Zit hier helemaal te schuddebuiken!



Mijn eventuele kinderwens wordt hiermee wel geremd....



Ik heb de dochter van een broer toen ze baby was eens op mijn schoot gehad (ik was zelf pas 12). Ze kon zich toen net afzetten, dus met haar beentjes tegen je buik duwen. En dat deed ze dus ook. Helaas voor haar zat ik in de bank en stond het salontafeltje achter haar. Met haar hoofd bonkte ze ertegenaan. Zo zielig. Ze is nu bijna 24, heb het pas nog tegen d'r verteld. Je had die blik moeten zien!
Mijn moeder heeft één van mijn broers (de vader van voornoemde baby trouwens) eens met een natte theedoek geslagen. Ze was ergens boos om en ze had het ding in haar handen. Uit frustratie en een beetje als straf sloeg ze toen mijn broer. Maar zo'n natte doek striemt natuurlijk heel erg.



Mijn moeder is inmiddels 83, die broer is 53 jaar, en nog steeds schieten de tranen haar in de ogen als ze dit vertelt.
Zoon zat met regencape om in de buggy. Cape was lang en de zoom kwam onder wieltje van buggy, waardoor m'n zoon met z'n gezicht op straat belandde...
quote:pimpelmeesje67 schreef op 15 september 2011 @ 14:00:

Zoon zat met regencape om in de buggy. Cape was lang en de zoom kwam onder wieltje van buggy, waardoor m'n zoon met z'n gezicht op straat belandde...



Ik herinner me door deze tekst opeens ook een voorval wat ik als tiener eens heb gezien. Ik fietste hier in het dorp en er liep een mama met kinderwagen op de stoep. Het was vast nog een klein babietje, want het was zo'n wagen met bak (weet niet of daar een woord voor is). In die tijd had je nog van die heel hoge kinderwagens. Ik zie dat ze wil oversteken maar ze neemt het bochtje te scherp, en dan ook nog eens bij het schuine deel van een stoep. BOEM, klapt die wagen opeens om. Die moeder krijsen en overstuur! Ze pakte snel die baby eruit maar krijste nog eventjes verder.



Ik als tiener fietste door want ik was compleet overdonderd. Heb nooit geweten wie dat was en hoe het afgelopen is, maar het was wel heel zielig.
Alle reacties Link kopieren
geweldig dit ( al is het stiekum heel zielig natuurlijk)



zusje van net 9 maanden over de vloer , komt ze opeens meet een heel heel vies gezicht aan lopen: heeft ze het aan het kwastje van mijn nagel verharder gelikt( dat was dus het eerste potje die ze open heeft kunnen draaien )



pas kwam ze weer met zo,n heel heel vies gezicht aan lopen ( ze is ondertussen bijna drie) dus ik schrok mee echt al een ongeluk ( wat zou ze nu weer geprobeert hebben: het was gelukkig maar onze zout steen lamp



en vorig jaar zomer op vakantie neemt zus d van 1,89 ons lieve zusje even op haar schouder. van het een op het andere moment zie ik drie mensen tergelijk haar richting in springen ( had ons kleine zusje in eenkeer bijde beetje om hoog gegooit, en wan onderweg om met haar hoofje al salto maken op de stoep tegels terecht gekomen ( gelukkig is ze opgevangen door voor bij gangers) maar echt vriendelijk keken ze niet meer :(
Ik heb mijn dochter op het scholplein laten wachten, per ongeluk... omdat ik dacht dat ze om 12.15 vrij was en het was eigenlijk om 12 uur....



maar toen ze jonger was heb ik wel eens een kokend hete fles in dr mondje gedaan, arm kind...

ik heb haar in een bad laten slapen, ipv in bed... zonder water uiteraard, zodat ze bij mij op de slaapkaer kon liggen, niet wetende dat dit gevaarlijk is wegens risico op wiegendood, maar ik was jong.. en dacht dat het best kon want ik lag er naast, en ik sloeg altijd voor de grap op dr luier, tot ze geen luier meer had en ik het deed uit automatisme, voor de grap dan he... maar zonder luier doet het wel zeer, dus ik hoorde pats, en heb me weken schuldig gevoelt.

ik heb ijn nichtje laten vallen van mijn nek, (maar wel zelf opgevangen) en ben mijn pasgeboren dochter vergeten bij mijn broer.

Ik heb mijn oudste ellendig lage tijd bij mij in bed gehad, de jngste trouwens ook.

ijn oudste is wel eens uit mijn bed gevallen.

Ik ben wel eens midden in de nacht bij de huisartsenpost geweets vanwege darmkrampjes.



aar dat was allemaal bij de oudste, die vangt de meeste klappen op.

Met de jongste maak ik niet zulke groffe fouten, omdat ik nu ouder ben en bewuster van het moederschap.
Door te trouwen met een man die later hun narcistisiche vader werd.
Ze is pas 2,5 maand, maar onze dochter heeft ook al een paar keer haar hoofdje geschaafd aan de muur van de trap. Verder heb ik net toen ik haar armpje door haar mouw wilde trekken met mijn nagels in haar vel van jaar vinger geknepen. Ze moest er van huilen :( en pas geleden zat ze bij mijn man op schoot aan tafel, even vergeten dat ze haar hoofd wel rechtop kan houden maar dat dat soms toch best zwaar word. Hoofd viel dus naar voren en klapt zo tegen de tafelrand aan! Was de eerste keer dat ze echt moest huilen van de pijn.

Verder vorige week in een winkelcentrum. Begon ze te krijsen enzo, wij optillen, sussen, beetje wiegen, niks hielp. Beide boos en geïrriteerd natuurlijk, want ze had gegeten, schone broek, waren er pas net (uur rijden) en dan begon ze nu alweer te jengelen. Dus ik pak haar nog maar een keer op en ineens ruik ik een zweetlucht...had ze het gewoon veel te warm met haar jasje aan en dan ook nog onder het dekentje in de reiswieg. Jasje uit en kind was meteen helemaal blij!
Alle reacties Link kopieren
quote:Ivetje schreef op 26 april 2012 @ 16:04:

Ze is pas 2,5 maand, maar onze dochter heeft ook al een paar keer haar hoofdje geschaafd aan de muur van de trap. Verder heb ik net toen ik haar armpje door haar mouw wilde trekken met mijn nagels in haar vel van jaar vinger geknepen. Ze moest er van huilen :( en pas geleden zat ze bij mijn man op schoot aan tafel, even vergeten dat ze haar hoofd wel rechtop kan houden maar dat dat soms toch best zwaar word. Hoofd viel dus naar voren en klapt zo tegen de tafelrand aan! Was de eerste keer dat ze echt moest huilen van de pijn.

Verder vorige week in een winkelcentrum. Begon ze te krijsen enzo, wij optillen, sussen, beetje wiegen, niks hielp. Beide boos en geïrriteerd natuurlijk, want ze had gegeten, schone broek, waren er pas net (uur rijden) en dan begon ze nu alweer te jengelen. Dus ik pak haar nog maar een keer op en ineens ruik ik een zweetlucht...had ze het gewoon veel te warm met haar jasje aan en dan ook nog onder het dekentje in de reiswieg. Jasje uit en kind was meteen helemaal blij!Dat snap ik niet zo goed, boos op zo'n kleine baby?
Alle reacties Link kopieren
Grappig dat je precies dat eruit pikt. Ik snapte die emotie in die situatie ook niet zo goed...
Boos op elkaar, niet op haar
Het is maar goed dat ik geen kinderen heb, want ik zit hier gewoon te huilen van het lachen... soms ook niet, sorry poeziewoezie. Maar een levendige fantasie is soms meer een vloek dan een zegen. Hè hè! Ik hoop echt dat er nog meer komt.
Alle reacties Link kopieren
quote:Ivetje schreef op 26 april 2012 @ 18:21:

Boos op elkaar, niet op haar Dat snap ik ook niet, waarom boos op elkaar omdat de baby huilt?
Alle reacties Link kopieren
Er was ergens een intocht en we (ik en 3 kinderen) moesten in een optocht naar de waterkant lopen. Mijn jongste van 2 jaar had daar geen zin in en stribbelde tegen. Ik hees hem dus op mijn schouder (hand in middel en een hand onder zijn been) maar hij bleef huilen en schreeuwen. Ik dacht dat hij zijn koekje had laten vallen en liep door. We komen bij de waterkant aan en ik zet hem op de grond. Gelijk pakt hij zijn armpje en huilt. Uh-oh... gelijk naar de huisarts, man gebeld en die kwam ook. Hij bleef huilen en zijn arm bleef slap. Uitgelegd aan de assistente hoe het gebeurd kon zijn, en we konden in het kamertje wachten. Zoon kon toen zijn interesse niet meer bedwingen en probeerde iets te pakken waarna het armpje weer goed kwam te zitten en hij gewoon begon te lachen na 45 minuten huilen. We zijn toen maar weer naar huis gegaan... Als ik zijn handje vast heb, dan gooit hij zich soms op de grond waardoor zijn armpje uit de kom gaat... het is nog een keer voorgekomen, maar in de supermarkt bij de kassa. Die kassiere zag ook dat ik niets raars deed. Tegenwoordig moet je daar best voor uit kijken...



Ook wel eens weggereden bij school waarbij ik 2 van de 3 kinderen liet staan. Dacht dat ze al in de auto had zitten en had toen geen goede nachten door baby... Mijn kinderen renden met de auto mee en ik dacht toen: O, wat vreemd... Toen dachten ze dat het een grapje was, maar ik verzekerde ze dat het echt geen grapje was en dat mama een beetje moe was... Af en toe pest een moeder mij er nog wel eens mee en dat heb ik verdiend.
Wegens geen auto zijn wij zeer ervaren OV-reizigers, dus toen we op een goeie dag dochter in buggy de bus in hadden gehesen vingen we meteen aan professioneel te suffen. We werden weer 'wakker' van de klap: bus moest in de ankers voor een overstekende duif, dochter was met buggy en al omgevallen en schoof netjes het gangpad door. Dochter was zelf niet erg onder de indruk: het enige dat ze zei was:"IK ZIE EEN MOLEN!". En dat klopte, we reden inderdaad net langs een molen. De overige passagiers brulden van het lachen, maar ik schaamde me toch wel een beetje .



Ook een leuke: een vriend van ons zat in een rolstoel en dochter was moe, dus wij dochter bij vriend op schoot in de rolstoel gezet. Nou was ik met buggy's erg ervaren, maar met rolstoelen toch wat minder. Bij het eerste het beste stoeprandje (ongeveer 2 cm hoog) kieperde de hele zaak ondersteboven en rolden vriend en dochter gezellig samen over straat. Gelukkig konden ze er allebei wel om lachen.
Orangecowgirl : omdat ze het hele winkelcentrum bij elkaar schreeuwde en mijn man haar niet stil kreeg. En ik dus vond dat hij niet genoeg zijn best deed. Maar ben blij om te horen dat ik de enige nieuwbakken moeder ben die in de stress schiet als je kind alles bij elkaar schreeuwt in een vol winkelcentrum.
Alle reacties Link kopieren
Ivetje rustigaan, wij worden ook wel eens iets boos door dit soort stomme dingetjes. Vermoeid en het gevoel ' ik krijg haar/hem wel stil, hoezo jij nu niet ' ?
Een goed begin is het halve werk, maar een goed begin is maar de helft
quote:Mies85 schreef op 27 april 2012 @ 08:53:

Ivetje rustigaan, wij worden ook wel eens iets boos door dit soort stomme dingetjes. Vermoeid en het gevoel ' ik krijg haar/hem wel stil, hoezo jij nu niet ' ?Het kwam echt over als een verwijt, vandaar mijn reactie ik zweette me de pleuris in dat winkelcentrum, huilend kind, drukte om me heen. Werd ff teveel dus waren boos en geïrriteerd. Lijkt mij vrij normaal, maar als ik die reacties zo lees komt het over alsof dat niet zo is.
Alle reacties Link kopieren
Even uppen, TE leuk topic dit.



Hier geen heule erge missers, maar ik lig dubbel om die van jullie.



Wel knullig: hoe vaak ik niet vergeet om de kaartjes/reserveknopen uit broeken te knippen!

En zoons maar klagen dat de broeken niet lekker zitten!
Alle reacties Link kopieren
Zijn vader.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven