Werk & Studie alle pijlers

Voor 2 jaar naar Amerika

03-01-2015 02:48 332 berichten
Alle reacties Link kopieren
Hai!



Zoals de titel al zegt, staan mijn vriend en ik op het punt om voor ruim 2 jaar ons leven om te gooien.

Vorig jaar oktober heeft mijn vriend een baan aangeboden gekregen in de States, hij kan in September beginnen. We hebben dus nog even de tijd om een definitieve beslissing te nemen.

Voor ons beide was het altijd al een droom om in het buitenland te wonen, we zijn nog jong, we hebben allebei internationaal werk, dus de mogelijkheid is er ook zeker.



Mijn vriend heeft een dochtertje van 3, zij zal daar naar de Kindergarten gaan (3-5 jr.) daarna kan ze dan weer instromen in groep 1 of 2 in Nederland, afhankelijk van haar ontwikkelingen.



Wat ons het zwaarst lijkt is familie en vrienden achterlaten, tuurlijk is er Skype en FaceTime, maar dat voelt toch anders. Onze ouders en vrienden hebben al aangegeven 1 keer per jaar langs te komen, en ook is het voor ons gelukkig mogelijk om 1 of 2 keer per jaar naar Nederland te gaan.



We hebben zo'n ontzettend dubbel gevoel, aan de ene kant hebben we de mogelijkheid om onze droom te verwezenlijken, maar aan de andere kant laten we hier alles achter.

We zijn er beide van bewust dat de mogelijkheid bestaat dat het helemaal niets is daar, en we na 2 maanden al spijt hebben. Ook bestaat er een mogelijkheid dat het té goed bevalt en we niet meer terug willen.



Met dit topic hoop ik op ervaringen van mensen in die zo'n soortgelijke situatie zitten of hebben gezeten. Hoe zijn jullie omgegaan met het achterlaten van je familie en vrienden? Hebben jullie kinderen, zo ja, hoe zijn zij met deze verandering omgegaan? Konden ze zich snel aanpassen daar, en bij terugkomst? Ook tips van mensen die dit niet herkennen zijn natuurlijk welkom!
Alle reacties Link kopieren
Prachtige kans lijkt me.

En mocht het niet bevallen: het is maar 2 jaar. Vliegt voorbij.



Hoe zit het met de moeder van het kind van je vriend? Voogdij?

Ik vind het nogal wat om een kind zomaar zolang bij zijn ouder weg te halen.

Als je zelf gaat prima, maar een kind meenemen naar een ander land zolang zonder de andere ouder is not done vind ik.
All people have the right to stupidity. But some abuse the privilege.
Eens met madame! Gaan! Het is maar tijdelijk en zo'n kans is geweldig! Ik hoop nog steeds dat mijn man ook ooit zo'n aanbieding krijgt om voor een paar jaar die kant op te gaan



Ik vroeg me idd wel ook meteen af hoe het zit met de moeder van het kindje.
Gewoon doen anders heb je levenslang spijt van je gemiste kans! Waar in de VS gaan jullie zitten, maakt nogal verschil nl. Wij hebben in elk geval nooit spijt gehad en hadden (hebben) ook zeer jonge kinderen. Die waren destijds binnen een week helemaal gewend en spreken nu alle talen vloeiend. Houd er rekening mee dat jij overigens niet in de VS mag werken, daar moet je tegen kunnen. Familie en vrienden geen probleem, met alle digitale mogelijkheden is de wereld zó klein tegenwoordig en vliegtickets goedkoop. Enne...die twee jaar vliegen echt om, gaat nergens over. Ikzelf zou het zelfs te kort vinden om die stap te maken denk ik, vier jaar is toch wel het minimum.



Hoe zit het met de voogdij van je stiefdochtertje, woont ze nu ook al bij jullie?
Gaan!

Twee jaar is makkelijk te overzien, de dochter is nog zo jong dat het voor haar school ook geen problemen oplevert en het is een hartstikke mooie kans om eens in een interessant ander land te gaan wonen.
Alle reacties Link kopieren
Inderdaad een prachtige kans! Ik vraag me alleen ook af waar de moeder van de 3-jarige in dit verhaal is...
Nu het dichtbij komt krijg je last van wat koudwatervrees.



TO, ga! Volg jullie droom. Dit is misschien wel once in a lifetime!



Is de moeder van je vriends kindje overleden dat kind zo mee kan?
Het was jullie droom altijd al, dan zou ik maar gaan. Als je het nu niet doet, komt het er nooit meer van, want later zul je nog veel meer zaken hebben die je aan NL gebonden houden.
Alle reacties Link kopieren
Ik vind dat familie/vrienden nooit de reden mag zijn om het niet te doen. Je bent volwassen en hebt een eigen leven



De moeder van kind is er niet?
Frankly my dear, I don"t give a damn
Alle reacties Link kopieren
Zeker doen! Ik zou zo'n kans met beide handen aangrijpen in elk geval.

Waar zouden jullie gaan wonen?



Praktische vragen:kan je je huis hier aanhouden zodat je een plek hebt als jullie terug komen.Soms wordt er iets geregeld door het bedrijf nl. Of je zou het kunnen verhuren misschien?

Heb jij werk waar je zo in terug kan keren?
Alle reacties Link kopieren
Waar is de moeder van het kind?
Never look down on anybody, unless you're helping them Up.
Alle reacties Link kopieren
Gaan! Mijn man en ik hebben (weliswaar maar) 1 jaar in het buitenland gewoond en dat is ZO ontzettend gaaf geweest. Een hele ervaring die niemand meer van je afneemt. Wij vonden het moeilijk om familie achter te laten en ik heb het in het begin ook wel even moeilijk gehad. Maar dat ging over. Er was skype, FaceTime, bellen. En we hebben ze 1 keer over laten komen.

Ik zou zo weer terug gaan, maar we zijn toch terug naar Nederland gekomen omdat ik zwanger ben en we ons kindje liever hier zien opgroeien.



Grijp die kans!
Alle reacties Link kopieren
Heel leuk! Waarheen in de states als ik vragen mag?
Ik heb ook een killer body. Als ik maar lang genoeg op je hoofd blijf zitten ga je dood.
Alle reacties Link kopieren
Doen! Ik heb een paar jaar in de VS gewoond en vond het met Skype het prima te doen. De tijd vloog voorbij.

Je hebt het in je post over je vriend. Zijn jullie niet getrouwd? Dat zal wel nodig zijn als jij mee wilt gaan.
Alle reacties Link kopieren
Leuk! Een mooie kans.



Waar is de moeder van je stiefkind? En waar in Amerika gaan jullie wonen?
Alle reacties Link kopieren
even kritisch:

Moeder van het kind?

Jouw werk?

Jouw Visum?

Onderkomen?



Klinkt heel romatisch allemaal en heel leuk, maar je wandelt niet zo even amerika binnen.
Er wordt hier meer gezogen dan in de gemiddelde pornofilm.
Alle reacties Link kopieren
Ik heb zelf 1,5 jaar in de VS gewoond, wat een fantastische ervaring! Zelf geen kinderen, maar had wel expat vrienden met kinderen, die deden het heel goed daar.

Ik denk dat het voor je ervaring wel uitmaakt waar je gaat wonen (suburb vs stad) en of je zelf wel/niet mag of wil werken. Een vriendin werkte niet, deed veel vrijwilligerswerk in het hospital waar haar man werkte en vond daar genoeg voldoening in. Een ander werd gek van het thuiszitten en ze zijn daardoor eerder terug gegaan. Ze is wel gaan studeren, maar was o zo blij toen ze thuis weer een baan had. Weet je al hoe het bij jullie geregeld gaat worden qua visum? En kun jij je baan 2 jaar on hold zetten? Je zal moeten trouwen om mee te kunnen gaan, had je dat al bedacht?



Zijn jullie al eens geweest in de stad waar je naar toe gaat? Zo nee, ga er dan eerst eens naar toe, kijk rond, schrijf wat wijken/suburbs op waar je graag zou willen wonen.



Veel plezier met de voorbereidingen!
Ik zeg doen! Als de enige reden is dat je twijfelt dat je familie & vrienden gaat missen.
Alle reacties Link kopieren
quote:boannan schreef op 03 januari 2015 @ 09:35:

Heel leuk! Waarheen in de states als ik vragen mag?Manhattan, New York
Alle reacties Link kopieren
Even ter verduidelijking, ons visum is zo goed als geregeld! Ik werk als stewardess, dus ik kan daar wel gewoon werken. :-)



De moeder van zijn dochtertje werkt voor hetzelfde bedrijf als mijn vriend, haar is ook ditzelfde aangeboden, we gaan dus samen!
Oew, dat is wel heel gaaf! Maar volgens mij ook wel erg duur qua levensonderhoud.
Alle reacties Link kopieren
quote:hkgirl schreef op 03 januari 2015 @ 07:12:

Gewoon doen anders heb je levenslang spijt van je gemiste kans! Waar in de VS gaan jullie zitten, maakt nogal verschil nl. Wij hebben in elk geval nooit spijt gehad en hadden (hebben) ook zeer jonge kinderen. Die waren destijds binnen een week helemaal gewend en spreken nu alle talen vloeiend. Houd er rekening mee dat jij overigens niet in de VS mag werken, daar moet je tegen kunnen. Familie en vrienden geen probleem, met alle digitale mogelijkheden is de wereld zó klein tegenwoordig en vliegtickets goedkoop. Enne...die twee jaar vliegen echt om, gaat nergens over. Ikzelf zou het zelfs te kort vinden om die stap te maken denk ik, vier jaar is toch wel het minimum.



Hoe zit het met de voogdij van je stiefdochtertje, woont ze nu ook al bij jullie?



Dankjewel voor je reactie!

Hoe ging het met jouw kinderen toen ze weer in Nederland waren, hadden ze bij terugkomst moeite met zich weer aanpassen aan Nederland? Op school en met vriendjes, de taal etc?
Alle reacties Link kopieren
quote:Desperate_Housewive schreef op 03 januari 2015 @ 11:34:

Oew, dat is wel heel gaaf! Maar volgens mij ook wel erg duur qua levensonderhoud.Dit ligt er maar net aan waar in Amerika je woont. Huren is wel belachelijk duur, terwijl de prijs van een koophuis in verhouding met Nederland heel erg laag is.
Alle reacties Link kopieren
quote:Heavylifting schreef op 03 januari 2015 @ 11:47:

[...]





Dit ligt er maar net aan waar in Amerika je woont. Huren is wel belachelijk duur, terwijl de prijs van een koophuis in verhouding met Nederland heel erg laag is.Maar juist Manhattan is onbetaalbaar
quote:Heavylifting schreef op 03 januari 2015 @ 11:47:

[...]





Dit ligt er maar net aan waar in Amerika je woont. Huren is wel belachelijk duur, terwijl de prijs van een koophuis in verhouding met Nederland heel erg laag is.Maar Manhattan is wel het duurste stukje Amerika zo ongeveer.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven