Kinderen
alle pijlers
Te jong voor kinderen
maandag 8 september 2008 om 13:50
TO, het is veel eenvoudiger om het naar je zin op je werk te regelen als je al een baan hebt waarin ze blij met je zijn. Als je zwanger of met kind en zonder werkervaring moet solliciteren, zijn je kansen gewoon veel slechter. En daar kun je de rest van je werkleven last van hebben, dus mijn keuze zou het niet zijn.
maandag 8 september 2008 om 13:52
ligt er m.i. ook aan wat je met je carriere wil. Ik ben ook pedagoog (orthopedagoog in verstandelijk gehandicaptenzorg) en vind het werkveld hectisch en druk (leuk ook, natuurlijk!). Het eerste jaar dat ik werkte heb ik héel zwaar gevonden! Als je wel serieus aan de slag wilt als pedagoog zou ik je aanraden eerst een tijd je prioriteit bij je werk te leggen en het krijgen van kinderen nog even uit te stellen.
maandag 8 september 2008 om 13:54
ha, grappig dat je dat zegt Nippo, mijn ervaring is juist andersom:
als je al kinderen hebt dan weet je hoe veel tijd je voor je kinderen nodig hebt en kies je werk wat daarop aansluit. Mijn huidige baan heb ik bijv aangenomen met een aantal kindvriendelijke voorwaarden waar ik van te voren om gevraagd heb.
andersom gaat het vaak mis: mensen zitten in een baan, willen een baby, zwangerschap valt vies tegen dus ziektewet, baby is toch wel druk/vermoeiend dus minder uren--> ontevreden baas/collegas.
als je al kinderen hebt dan weet je hoe veel tijd je voor je kinderen nodig hebt en kies je werk wat daarop aansluit. Mijn huidige baan heb ik bijv aangenomen met een aantal kindvriendelijke voorwaarden waar ik van te voren om gevraagd heb.
andersom gaat het vaak mis: mensen zitten in een baan, willen een baby, zwangerschap valt vies tegen dus ziektewet, baby is toch wel druk/vermoeiend dus minder uren--> ontevreden baas/collegas.
maandag 8 september 2008 om 13:58
RosieRo, maar jij had waarschijnlijk al werkervaring. Als je dat helemaal niet hebt, zal de keus niet snel op jou als kandidaat vallen. En als je het te zwaar hebt, kun je altijd een nieuwe baan zoeken met betere voorwaarden. Terwijl je anders maar moet zien of je een baan vindt.
Als jij ergens goed functioneert, kun je nu eenmaal meer eisen stellen dan als je ergens nog binnen moet komen.
Als jij ergens goed functioneert, kun je nu eenmaal meer eisen stellen dan als je ergens nog binnen moet komen.
maandag 8 september 2008 om 14:10
Ik heb geen tijd gehad de rest te lezen maar voor mij geld dat je dit eigenlijk alleen maar achteraf kan bezien. Pas als je een kind hebt kan je zeggen: Ja ik was er klaar voor (voor zover mogelijk er ooit klaar voor te zijn). En het erge is, niets maar dan ook helemaal niets bereid je voor op hoe het ECHT is met een kind. Dat kan je alleen maar ervaren met je eigen kind en niet anders.
Is 23 te jong? Ik was zelf 22 toen ik beviel en carrierewise was het voor mij het slimst snel aan kinderen (nou, ja, dat ene leuke exemplaar) te beginnen. Mentaal echter zeg ik: het was/is veel te zwaar, juist werken geeft hier verlichting in voor mij. Echter, of dat heel erg anders zou zijn als ik ouder had geweest weet ik niet. Misschien iets minder, ik weet het niet, het blijft raden.
Overigens is van belang bij je afweging dat je rekening houdt met al die keren dat je vrij moet nemen vanwege een ziek kind. Vooral het eerste jaar is hierin zwaar. Ik heb zelf het eerste jaar nog een studierichting erbij gedaan omdat ik wist dat werken in het eerste jaar praktisch heel moeilijk zou zijn. MIjne was ook doorlopend ziek dus ik ben heel blij geweest met die beslissing.
Als je wil blijven werken met je kind is het belangrijk dat je eerst al een tijd gewerkt hebt. Aan een nieuwe baan begin is een verandering die je niet kan gebruiken als je net bevallen bent omdat je energieniveau al op een nulpunt zit. Zoek dus eerst een baan, werk daar een half jaar en begin dan aan de kinders zodat je niet hoeft te wennen aan de baan.
Succes in ieder geval. Kinderen krijgen betekent zeker niet dat je carriere in de goot eindigt hoor, het betekent wel dat de kinderen op de eerste plaats komen en hoe je dát invult is persoonlijk en dus voor iedereen anders. Zwanger zijn en een kind krijgen is een achtbaan waar je nooit meer uitkomt. Soms scheur je de bocht uit, zoals het eerste jaar, soms gaat het op rustiger tempo maar een achtbaan blijft het en elke bocht/situatie is weer anders en moet je in je eentje (met je vriend) ontdekken. Succes met je beslissing
Is 23 te jong? Ik was zelf 22 toen ik beviel en carrierewise was het voor mij het slimst snel aan kinderen (nou, ja, dat ene leuke exemplaar) te beginnen. Mentaal echter zeg ik: het was/is veel te zwaar, juist werken geeft hier verlichting in voor mij. Echter, of dat heel erg anders zou zijn als ik ouder had geweest weet ik niet. Misschien iets minder, ik weet het niet, het blijft raden.
Overigens is van belang bij je afweging dat je rekening houdt met al die keren dat je vrij moet nemen vanwege een ziek kind. Vooral het eerste jaar is hierin zwaar. Ik heb zelf het eerste jaar nog een studierichting erbij gedaan omdat ik wist dat werken in het eerste jaar praktisch heel moeilijk zou zijn. MIjne was ook doorlopend ziek dus ik ben heel blij geweest met die beslissing.
Als je wil blijven werken met je kind is het belangrijk dat je eerst al een tijd gewerkt hebt. Aan een nieuwe baan begin is een verandering die je niet kan gebruiken als je net bevallen bent omdat je energieniveau al op een nulpunt zit. Zoek dus eerst een baan, werk daar een half jaar en begin dan aan de kinders zodat je niet hoeft te wennen aan de baan.
Succes in ieder geval. Kinderen krijgen betekent zeker niet dat je carriere in de goot eindigt hoor, het betekent wel dat de kinderen op de eerste plaats komen en hoe je dát invult is persoonlijk en dus voor iedereen anders. Zwanger zijn en een kind krijgen is een achtbaan waar je nooit meer uitkomt. Soms scheur je de bocht uit, zoals het eerste jaar, soms gaat het op rustiger tempo maar een achtbaan blijft het en elke bocht/situatie is weer anders en moet je in je eentje (met je vriend) ontdekken. Succes met je beslissing
maandag 8 september 2008 om 15:23
overmorgen is het precies 10 jaar geleden dat ik op 23 jarige leeftijd een kindje kreeg.
te jong? achteraf misschien wel, heb niet kunnen doen met mijn leven wat ik altijd van plan was.
spijt? geen haarop mijn hoofd..
2 jaar geleden was ik 31 en kreeg ik mijn tweede kindje.
als ik dit engeltje naar de psz breng sta ik tussen leeftijdsgenoten die pas aan hun eerste zijn begonnen...
nadeel: je lichaam trekt niet meer zo snel terug in ouwe staat
wat is wijsheid? denk dat je dat alleen bij jezelf kan vinden.
te jong? achteraf misschien wel, heb niet kunnen doen met mijn leven wat ik altijd van plan was.
spijt? geen haarop mijn hoofd..
2 jaar geleden was ik 31 en kreeg ik mijn tweede kindje.
als ik dit engeltje naar de psz breng sta ik tussen leeftijdsgenoten die pas aan hun eerste zijn begonnen...
nadeel: je lichaam trekt niet meer zo snel terug in ouwe staat
wat is wijsheid? denk dat je dat alleen bij jezelf kan vinden.
maandag 8 september 2008 om 15:44
Ik ben 22 (vriend 31) en ben net gestopt met de pil. Daarbij studeer ik nog. Wel heb ik een leuke, stabiele relatie en wonen we 3 jaar samen en een leuke woning(ook met hond haha). We hebben allebei een full time inkomen en het lijkt ons ontzettend leuk om jong een kind te krijgen. In het topic 'gaan voor je 1e kindje' waar ik mee schrijf zijn er trouwens meer meiden van deze leeftijd die een kinderwens hebben.
Bij twijfel zou ik het zelf niet doen, anders zou ik er voor gaan. Als je er achter staat is overal wel een oplossing voor te vinden.
Bij twijfel zou ik het zelf niet doen, anders zou ik er voor gaan. Als je er achter staat is overal wel een oplossing voor te vinden.
maandag 8 september 2008 om 22:23
De ene persoon is er (voornamelijk geestelijk) al klaar voor, de ander niet. Zo is mijn beste vriendin bevallen op r 23ste en staat mijn hoofd helemaal niet naar kinderen (ik geloof ook niet dat mijn hoofd er ooit naar zal staan).
Jij ben t de enige die kunt bepalen wanneer het kan, doch je een kind vaak niet kunt plannen. Mijn beste vriendin r kindje was een ongelukje. Door de pil heen.... Zij had een vaste relatie al 6 jaar en ze woonden al 5 jaar samen.
De samenleving daarentegen is een stuk veroordelender (sorry, tis geen goed woord)....
Ik liep met mijn nichtje in de draagzak toen ze een paar weekjes oud was door de AH en ik werd voornamelijk door de 70+ raar aangekeken. T ging zelfs zo ver dat 1 man mij heel vies en afkeurend bleef aankijken... en nakijken... (ik stond perplex!!)
Ik ben 10 dagen ouder dan mijn beste vriendin, waarvan t kindje was, dus ik was ook 23, maar ik werd aangekeken alsof ik 16 jaar was en een kindje had gekregen.
Jij ben t de enige die kunt bepalen wanneer het kan, doch je een kind vaak niet kunt plannen. Mijn beste vriendin r kindje was een ongelukje. Door de pil heen.... Zij had een vaste relatie al 6 jaar en ze woonden al 5 jaar samen.
De samenleving daarentegen is een stuk veroordelender (sorry, tis geen goed woord)....
Ik liep met mijn nichtje in de draagzak toen ze een paar weekjes oud was door de AH en ik werd voornamelijk door de 70+ raar aangekeken. T ging zelfs zo ver dat 1 man mij heel vies en afkeurend bleef aankijken... en nakijken... (ik stond perplex!!)
Ik ben 10 dagen ouder dan mijn beste vriendin, waarvan t kindje was, dus ik was ook 23, maar ik werd aangekeken alsof ik 16 jaar was en een kindje had gekregen.
anoniem_67874 wijzigde dit bericht op 08-09-2008 22:24
Reden: typfoutje
Reden: typfoutje
% gewijzigd
maandag 8 september 2008 om 23:25
quote:elninjoo schreef op 08 september 2008 @ 12:38:
Met 23 hoor je volgens mij nog wel te studeren om je toekomst op te bouwen of sta je aan de start van je carriere. Als je met 23 aan de kids gaat is het dan je bedoeling dat je een huismus wordt met laagbetaald bijbaantje, of wil je alsnog een goede toekomst voor jezelf opbouwen door jezelf te ontplooien in studie en werk?
Pardon?
Ik was 23 toen ik mijn eerste kreeg, was toen al afgestudeerd (HBO) en had ook al mijn eerste baan. Na het krijgen van mijn eerste kindje ben ik echt niet gestopt met werken en ik ben mijzelf nog steeds aan het ontplooien, als moeder, in mijn hobby's, maar zeker ook in mijn werk. Ook nu ik zwanger ben van de 4e (ik ben 29 als het geboren wordt) ben ik geenzins van plan om te stoppen met werken en ook al zou ik wel stoppen, dan nog betekent dat niet dat ik mezelf dus niet meer verder zou ontplooien.
Met 23 hoor je volgens mij nog wel te studeren om je toekomst op te bouwen of sta je aan de start van je carriere. Als je met 23 aan de kids gaat is het dan je bedoeling dat je een huismus wordt met laagbetaald bijbaantje, of wil je alsnog een goede toekomst voor jezelf opbouwen door jezelf te ontplooien in studie en werk?
Pardon?
Ik was 23 toen ik mijn eerste kreeg, was toen al afgestudeerd (HBO) en had ook al mijn eerste baan. Na het krijgen van mijn eerste kindje ben ik echt niet gestopt met werken en ik ben mijzelf nog steeds aan het ontplooien, als moeder, in mijn hobby's, maar zeker ook in mijn werk. Ook nu ik zwanger ben van de 4e (ik ben 29 als het geboren wordt) ben ik geenzins van plan om te stoppen met werken en ook al zou ik wel stoppen, dan nog betekent dat niet dat ik mezelf dus niet meer verder zou ontplooien.
Whatever, I do what I want
maandag 8 september 2008 om 23:35
Ha die Crini! Ik hoef mijn verhaal al niet meer te vertellen, want dat heb jij al gedaan, ben alleen anderhalf jaar verder.
(OT; Wat super joh, dat je zwanger bent van de 4e, je begrijpt natuurlijk dat ik wel weer erg benieuwd ben naar de naam, straks? Ik vraag me nu ook af of ik de naam van jouw 3e wel heb meegekregen)
Ook ik was 23 toen mijn eerste werd geboren en 29 toen mijn 4e werd geboren, heb daarnaast een leuke baan en nog steeds goede toekomstperspectieven.
Ik was er gewoon klaar voor op mijn 23e, maar er was dan ook nix in mij dat nog twijfelde; ik wilde gewoon een kind: NU! Dus tja, dan is het nix niet te jong, hoor. Heb er tot nu toe ook nog nooit een seconde spijt van gehad en vind het allemaal alleen maar superleuk! Ik kan me argumenten als "reizen met z'n tweetjes" enzo heus wel voorstellen, maar tegen de tijd dat mijn jongste groot is hebben we daar nog alle tijd voor (hoop ik toch?) en ook meer geld (hoop ik toch?) dan dat we hadden toen we begin 20 waren.
(OT; Wat super joh, dat je zwanger bent van de 4e, je begrijpt natuurlijk dat ik wel weer erg benieuwd ben naar de naam, straks? Ik vraag me nu ook af of ik de naam van jouw 3e wel heb meegekregen)
Ook ik was 23 toen mijn eerste werd geboren en 29 toen mijn 4e werd geboren, heb daarnaast een leuke baan en nog steeds goede toekomstperspectieven.
Ik was er gewoon klaar voor op mijn 23e, maar er was dan ook nix in mij dat nog twijfelde; ik wilde gewoon een kind: NU! Dus tja, dan is het nix niet te jong, hoor. Heb er tot nu toe ook nog nooit een seconde spijt van gehad en vind het allemaal alleen maar superleuk! Ik kan me argumenten als "reizen met z'n tweetjes" enzo heus wel voorstellen, maar tegen de tijd dat mijn jongste groot is hebben we daar nog alle tijd voor (hoop ik toch?) en ook meer geld (hoop ik toch?) dan dat we hadden toen we begin 20 waren.
dinsdag 9 september 2008 om 09:51
quote:cle schreef op 08 september 2008 @ 13:30:
Opvang daar ben ik niet zo voor. Als pedaoog ben ik in menig kinderdagverblijf geweest en daar ben ik persoonlijk niet over te spreken. Wel ouders en schoonouders.Lekker makkelijk lullen als je (schoon)ouders hebt die a) nog in leven zijn b) in de buurt wonen en c) op willen en kunnen passen!!
Opvang daar ben ik niet zo voor. Als pedaoog ben ik in menig kinderdagverblijf geweest en daar ben ik persoonlijk niet over te spreken. Wel ouders en schoonouders.Lekker makkelijk lullen als je (schoon)ouders hebt die a) nog in leven zijn b) in de buurt wonen en c) op willen en kunnen passen!!
dinsdag 9 september 2008 om 09:56
quote:Pauline65 schreef op 09 september 2008 @ 09:51:
[...]
Lekker makkelijk lullen als je (schoon)ouders hebt die a) nog in leven zijn b) in de buurt wonen en c) op willen en kunnen passen!!Daarom mag zij er nog wel zo overdenken. Ik vind dat baby's er ook niet horen. Als ze rond de 2 zijn hebben ze er pas wat aan en als ze het zelf leuk vinden. En je het tot een minimum moet beperken hooguit 2 dagen per week. Daarom draai ik alleen nachten/ weekenden. Als je het niet ideaal vind is er vaak wel een andere oplossing te vinden.
[...]
Lekker makkelijk lullen als je (schoon)ouders hebt die a) nog in leven zijn b) in de buurt wonen en c) op willen en kunnen passen!!Daarom mag zij er nog wel zo overdenken. Ik vind dat baby's er ook niet horen. Als ze rond de 2 zijn hebben ze er pas wat aan en als ze het zelf leuk vinden. En je het tot een minimum moet beperken hooguit 2 dagen per week. Daarom draai ik alleen nachten/ weekenden. Als je het niet ideaal vind is er vaak wel een andere oplossing te vinden.
dinsdag 9 september 2008 om 13:12
[quote]pimpel schreef op 08 september 2008 @ 23:35:
Ha die Crini! Ik hoef mijn verhaal al niet meer te vertellen, want dat heb jij al gedaan, ben alleen anderhalf jaar verder.
(OT; Wat super joh, dat je zwanger bent van de 4e, je begrijpt natuurlijk dat ik wel weer erg benieuwd ben naar de naam, straks? Ik vraag me nu ook af of ik de naam van jouw 3e wel heb meegekregen)
Ha pimpel, de naam van mijn derde heb ik je al wel een keer genoemd hoor, ze heet Feline. Maar de naam van jouw vierde, die weet ik niet, ik weet alleen welk geslacht het heeft. Ik ben ook erg nieuwsgierig
Deze vierde zwangerschap was eigenlijk een grote verrassing voor ons, want waarschijnlijk wilden we wel ooit een vierde (naja, ik iig ), alleen toen had nummer 4 zich al aangekondigd.
We hebben even aan het idee moeten wennen, maar inmiddels vinden we het allebei heel erg leuk.
En idd, jij hebt het precies zo gedaan als ik, grappig.
Ha die Crini! Ik hoef mijn verhaal al niet meer te vertellen, want dat heb jij al gedaan, ben alleen anderhalf jaar verder.
(OT; Wat super joh, dat je zwanger bent van de 4e, je begrijpt natuurlijk dat ik wel weer erg benieuwd ben naar de naam, straks? Ik vraag me nu ook af of ik de naam van jouw 3e wel heb meegekregen)
Ha pimpel, de naam van mijn derde heb ik je al wel een keer genoemd hoor, ze heet Feline. Maar de naam van jouw vierde, die weet ik niet, ik weet alleen welk geslacht het heeft. Ik ben ook erg nieuwsgierig
Deze vierde zwangerschap was eigenlijk een grote verrassing voor ons, want waarschijnlijk wilden we wel ooit een vierde (naja, ik iig ), alleen toen had nummer 4 zich al aangekondigd.
We hebben even aan het idee moeten wennen, maar inmiddels vinden we het allebei heel erg leuk.
En idd, jij hebt het precies zo gedaan als ik, grappig.
Whatever, I do what I want
dinsdag 9 september 2008 om 14:55
Ach, vooral de toevoeging 'als pedagoog' vind ik dan wel weer komisch. Je mening extra gewicht willen geven door te gaan schermen met een beroep / opleiding; terwijl het in dit geval toch echt om een mening gaat en niet om een feit.
Kan je het proefschrift van een vriendin aanraden; zij is zelfs gepromoveerd als orthopedagoog; misschien kun je daar nog iets van opsteken!
Verder vind ik het vooral een non-topic; want er kunnen tig argumenten voor en tig argumenten tegen worden gegeven; maar het gevoel van jezelf (en je partner) telt.
Kan je het proefschrift van een vriendin aanraden; zij is zelfs gepromoveerd als orthopedagoog; misschien kun je daar nog iets van opsteken!
Verder vind ik het vooral een non-topic; want er kunnen tig argumenten voor en tig argumenten tegen worden gegeven; maar het gevoel van jezelf (en je partner) telt.
dinsdag 9 september 2008 om 15:16
ik, als boekhouder, vind 23 niet per definitie te jong om aan kinderen te beginnen. het is eerder gezegd dat het van de situatie afhangt.
verder vind ik dat als je een kind liefdevol opvoedt en ervoor zorgt dat ze een fijne plek hebben om op te groeien dat je het haast niet verkeerd kúnt doen. een fijne plek kan zijn een klein flatje of een kast van een huis, als het voor hen maar een goed thuis biedt.
verder vind ik dat als je een kind liefdevol opvoedt en ervoor zorgt dat ze een fijne plek hebben om op te groeien dat je het haast niet verkeerd kúnt doen. een fijne plek kan zijn een klein flatje of een kast van een huis, als het voor hen maar een goed thuis biedt.
anoniem_57128 wijzigde dit bericht op 09-09-2008 15:28
Reden: spelfoutje
Reden: spelfoutje
% gewijzigd
dinsdag 9 september 2008 om 15:21
Nee joh, niet te jong. Leeftijd zegt niets. Als je eraan toe bent, go for it! Maar besef je wel dat de kans groot is dat je al je eigen ambities even op een lager pitje moet zetten. Mijn kindjes zijn 3 en 1 (was 26 bij 1e) en nu pas heb ik het idee dat ik weer een beetje aan m'n carriere kan denken. Is ook voor iedereen anders natuurlijk maar dat geldt wel voor mij en dat had ik van tevoren niet bedacht. Mijn vrienden zijn nu rond de 30 en langzaam raken zij nu ook zwanger. Zij hebben het gewoon andersom gedaan (of ik..). Kindjes hebben is heeeeerlijk, maar niet zaligmakend. Enne, dat huis, ach... als dat bedje maar ergens kan staan! Succes met de beslissing!
