Plaats maken voor een vluchteling, ik denk er over na.

Ik doe mee!! Ik maak plaats voor een vluchteling!

Geen haar op mij hoofd die daarover denkt....

Drie weken geleden was deze vraag bij Dilemma. Misschien interessant om te kijken? Werden voors en tegen van ervaringsdeskundigen verteld

Ik zou het ook willen overwegen. Alleen heb ik echt heel weinig ruimte. En inderdaad zijn er genoeg bezwaren. Het zou mooi zijn als de overheid hier mogelijkheden voor zou bieden. Of bestaat dat al? Dat ze een kost en inwoning vergoeding krijgen ofzo, volgens mij moet zo'n systeem voordeliger zijn dan wat ze nu doen.

Fijn om te lezen dat er ook mensen zijn die voor zulke mogelijkheden open staan.

Ik lijk alleen maar "stuur ze terug en vol = vol " verhalen te lezen

Ik ook. Ik heb plek. Maar huiverig voor de gevolgen. Ik vertrouw de overheid niet.

Nobel maar hou rekening met onverwerkte trauma's, cultuur verschillen en geloofs kwesties.



Je zal je enorm moeten aanpassen in je eigen huis, als in wat je draagt, hoe je privacy waarborgt voor iedereen, kun je maaltijden voorzien voor iedereen, als je huisdieren hebt, of kinderen hoe ga je dan te werk?



De overheid zal vast een vergoeding geven maar dit zal niet vooruit betaald worden...

Ook ik dacht hier vanochtend toevallig ook aan. Ik heb wat ruimte en mocht het nodig zijn bereid om dit te overwegen. Ik ga vd week die aflevering van dilemma eens opzoeken!

Nee.

Man en ik hadden het er ook over. Wij hebben een aparte afsluitbare ruimte in het huis met sanitair en keukenblokje. Ik vind het ook een fijn idee als we iemand kunnen helpen. Stel dat je zelf in zo'n situatie zit, zou je het ook fijn vinden als je een plekje krijgt.

Maar goed, en dan? Hoe lang? krijg je een vergoeding voor stroom/water/gas? Hoe krijg je je ruimte weer terug? Krijgen deze mensen leefgeld of moeten ze met ons mee eten?

Hier was eerder een topic over: http://forum.viva.nl/forum/actueel/help ... ges/265503

Ik vind het een mooi initiatief, maar vind het ook een soort paniekvoetbal. Het woningtekort moet op zeer korte termijn aangepakt worden om dit soort problemen te voorkomen.

En hoe zit het met vervolgopvang voor deze mensen? Ik neem aan dat ze niet jaren bij je inwonen.

Steek je licht eens op bij de dichtstbijzijnde afdeling van Vluchtelingenwerk. Die kunnen je er alles over vertellen.

Ik heb hier laatst de site van vluchtelingenwerk over geraadpleegd. Deze raden het af om verschillende redenen (ik zal het zo even opzoeken).



Qua ruimte is het voor mij prima en humaan gezien zou ik het zo doen, maar aangezien zij het afraden heb ik me daar door laten leiden. Zij zijn hier tenslotte in gespecialiseerd.

Ik zou met alle liefde een kind in huis nemen en bij meer ruimte ook de moeder.

Maar een vreemde man in huis zou ik denk ik niet kunnen, zou het niet fijn vinden denk ik.

Ik heb de ruimte niet, maar ook als ik die wel zou hebben zou ik het niet doen. Ik zie te veel beren op de weg helaas. Je weet niet wie je in huis haalt. En zou je zo iemand weer er uit kunnen zetten als het niet gaat? Hoe moet je communiceren? Wat als die (per ongeluk) iets kapot maak, wie draait voor de kosten op? Wie betaald het levensonderhoud? Ga je langs elkaar heen leven of is het idee dat je echt samen leeft? Dus samen koken, eten ed. In hoeverre zullen ze mee gaan met hoe jij leeft? In hoeverre moet jij je aanpassen aan hun?



Als je iemand kan helpen is dat heel mooi, zeker als die persoon daar dankbaar voor is en het allemaal zo makkelijk mogelijk wil maken om samen te leven en alles goed gaat. Alleen ik zou heel huiverig zijn omdat je niet kan weten wie je in huis haalt en wat de normen en waarden van die persoon zijn. Dat zou ik al hebben bij andere Nederlanders en bij Asielzoekers met wie je niet of lastig kunt communiceren al helemaal.

Een vrouw met kind zou ik nog overwegen, maar een man niet. Dan mag ik zeker alleen in de keuken zitten ofzo. Daar is het cultuurverschil echt te groot voor.



Maar er moet wel een flinke vergoeding to staan, je privacy krijgt een flinke klap en je maakt ook flink meer kosten.

VluchtelingenWerk Nederland wordt zo nu en dan benaderd door particulieren die vluchtelingen of asielzoekers willen verwelkomen in hun eigen huis. Deze hartverwarmende betrokkenheid heeft een nieuwe impuls gekregen door het recent uit Duitsland overgewaaide initiatief 'Vluchtelingen Welkom'. Er zijn mensen die zelf iets willen doen voor vluchtelingen en bereid zijn om hun huis open te stellen. Ervaringen uit het verleden hebben ons geleerd dat verblijf bij particulieren niet de beste manier is om vluchtelingen en asielzoekers op te vangen. Sommige mensen zijn verrast als ze horen dat VluchtelingenWerk hier kritisch tegenover staat. Wij leggen graag uit waarom.



Hoe is opvang en huisvesting geregeld?

Asielzoekers worden tijdens de asielprocedure opgevangen in asielzoekerscentra (AZC's), erkende vluchtelingen worden zo snel mogelijk gehuisvest vanuit het AZC naar een eigen woonruimte in een gemeente. Uitgeprocedeerde asielzoekers kunnen, indien ze aangeven mee te werken aan terugkeer terecht in de vrijheidsbeperkende locatie. Degenen die niet terug kunnen, durven of willen en daarom niet willen meewerken aan terugkeer, komen uiteindelijk op straat terecht. Voor deze situatie wordt momenteel gewerkt aan een vorm van nachtopvang via de zogenoemde 'bed, bad, en broodregeling'.



Hartverwarmende chaos

Toen in 1992 de oorlog in voormalig-Joegoslavië uitbrak, besloot VluchtelingenWerk wegens gebrek aan opvangplaatsen (asielzoekerscentra bestonden nog niet) en op verzoek van de Nederlandse overheid een gastgezinnenproject te starten. De bereidheid van mensen om Joegoslaven in huis te nemen was enorm. Sommigen lieten zelfs voor veel geld hun garage verbouwen en isoleren. VluchtelingenWerk nam de coördinatie voor een groot deel op zich en was verantwoordelijk voor de selectie van gastgezinnen en locaties. Wij kijken nu met gemengde gevoelens terug op een periode van hartverwarmende chaos.



Trauma's en cultuurverschillen

In hun grote enthousiasme onderschatten sommige mensen de impact op hun privacy die het langdurig opvangen van een vluchteling of asielzoeker in een eigen woning heeft. Want het gaat hier niet om een logeerpartij van een dag of twee. Wat als de nieuwe gast per sé de hele dag voor de televisie het nieuws over de oorlog in Syrië wil volgen? Tel daar cultuurverschillen en een taalbarrière bij op. Bovendien kampen veel vluchtelingen met trauma's, en zijn de meeste particulieren hier niet op voorbereid. Goede psychische zorg is bovendien niet altijd gegarandeerd.



Afhankelijkheidspositie

Ook de afhankelijkheidspositie van de vluchteling of asielzoeker ten opzichte van een gastheer of -vrouw kan voor problemen zorgen. In de jaren '90 zagen wij dat gastgezinnen ook juridische zaken gingen regelen zonder daar verstand van te hebben. Juridische of procedurele fouten kunnen grote gevolgen hebben voor de persoon in kwestie. En het voorschieten van geld kan ingewikkelde financiële conflicten opleveren.

Recht op woning enfinanciëlebasis

Als vluchtelingen zonder bemiddeling van het COA elders gaan wonen, verliezen ze hun voorrangspositie op grond van de Huisvestingswet. Mochten ze na enkele weken of maanden een andere woonruimte zoeken, dan is die voorrang verspeeld en komen ze onderaan de wachtlijst. Het delen van een woning zal ook gevolgen hebben voor een eventuele bijstandsuitkering (korting), en voor de lening die de meeste gemeenten geven voor de inrichting van een eerste woning.



Begeleiding gastheer of -vrouw

Degene die verantwoordelijk is voor een goede match is daarmee eigenlijk als vanzelf ook verantwoordelijk voor de gevolgen. Wie begeleidt de gastheer of -vrouw met de meest uiteenlopende vragen? Wie bemiddelt bij conflicten? Wie zorgt ervoor dat er geen misbruik wordt gemaakt van de afhankelijkheidsrelatie? In de jaren '90 moesten soms op stel en sprong (figuurlijke) brandjes worden geblust. Dit heeft van VluchtelingenWerk destijds heel veel extra inzet gevraagd.



Bron: bron

Inderdaad ik zou een vrouw met kind doen of alleen een kind.



Laten we het vragen aan Redbulletje en Eindeloos en Fiona wat ze zullen doen

Ik heb geen plek en geen partner die ervoor openstaat. Heb beroepshalve een hele periode mensen gesproken die dit wel deden.

Vaak waren dat meer vriendschsapsrelaties, dus mensen die elkaar kenden vanuit vrijwilligerswerk (veel vluchtelingen of uitgeprocedeerden zijn heel.actief) of elkaar op een andere manier hadden leren kennen.

De 'opvangers' die ik kende waren vaak alleenstaand, goed inkomen en ruimte zat dus kamer over. Soms afspraken over bijv alleen slapen dus niet verblijven, soms echt inwonend.

Een mevrouw vertelde me ooit dat ze in het begon huiverig was vanwege de onzekerheid over de verblijfsduur in haar huis. Diegene woont er al decennia als illegaal.

. ze zei dat ze haar inwonende vriend niet meer kon missen maar dat het haar wel een relatie had gekost.

zij gaat er zelf vanuit dat 'de illegaal' tot haar dood bij haar blijft, die relatie kon dat niet aan.

Als je niet afhankelijk bent van instanties kraait er geen haan naar. Mensen met een uitkering kunnen er in grote problemen mee komen.

Opvallend was dat die mensen vaak dus wel wilden helpen, dus zelf met een laag inkomen, maar dan adviseerden wij dat dus niet te doen.

Een tijd geleden werd het in huis nemen van je ouders aangemoedigd. Dat de inwonende ouder vervolgens AOW moet inleveren vertelden ze er voor het gemak maar even niet bij. Andere fiscale nadelen zijn ook verzwegen.



Dus al had ik de ruimte, dan zou ik er vooralsnog toch niet over nadenken.



Maar mijn tuin is groot zat. Dat ze er maar zo´n wooncontainer neerzetten.

quote:Yggdrasil- schreef op 02 september 2015 @ 21:23:

Ik doe mee!! Ik maak plaats voor een vluchteling!



Yeah right!

Denk toch eerst een na over de consequenties ipv gelijk te gaan blaten over meedoen