Overig
alle pijlers
Meest idiote dingen die je hebt gedaan als puber
woensdag 1 oktober 2008 om 23:48
Wat is het meest idiote ding wat je ooit gedaan hebt als puber ?
TS begint, in klas 4 van de middelbare school een strijker zo een zware kanonslag in de klas af laten steken door vriendje
Jezus wat een knal was dat zeg
Ik wist als een van de weinige wat er ging gebeuren en had dus al vingers in de oortjes, maar toch suizende oortjes
Nooit voor gepakt omdat hij door het raam naar binnen was gegooid
Nu jullie
TS begint, in klas 4 van de middelbare school een strijker zo een zware kanonslag in de klas af laten steken door vriendje
Jezus wat een knal was dat zeg
Ik wist als een van de weinige wat er ging gebeuren en had dus al vingers in de oortjes, maar toch suizende oortjes
Nooit voor gepakt omdat hij door het raam naar binnen was gegooid
Nu jullie
zondag 5 oktober 2008 om 20:35
O, breek me de bek niet los. Mijn familie bestaat uit uitsluitend geestige, sarcastische, zeer geletterde mensen. Daar kom je echt niet weg met een 'sint zat te bedenken / wat hij korenwolf nu weer eens zou schenken'. Nee, al je zonden van het afgelopen jaar worden verwerkt in sonnetten, ollekebollekes en liederen met refrein, zonder stoplappen of kreupelrijm, & vooral bedoeld om de scherpzinnigheid van de dichter te etaleren.
Ik heb dan maar een keer een sinterklaasgedicht voor mezelf geschreven, waar alleen maar in stond hoe mooi, aardig en vriendelijk was en hoe goed gezelschap.
Ik heb dan maar een keer een sinterklaasgedicht voor mezelf geschreven, waar alleen maar in stond hoe mooi, aardig en vriendelijk was en hoe goed gezelschap.
zondag 5 oktober 2008 om 20:48
"U moet wat minder sarcastisch doen tegen uw kind anders halen we haar weg. En zetten we haar bij mensen die konijnen houden en het alleen over troetelberen en bloemen hebben."
Zoiets? Vraag me af wat je dan gekozen had .
Mijn moeder deed gelukkig niet aan sinterklaasgedichten dus mijn trauma valt mee. Ik wil niet weten hoeveel inspiratie zij wel niet had gehad. *bibbert*
Zoiets? Vraag me af wat je dan gekozen had .
Mijn moeder deed gelukkig niet aan sinterklaasgedichten dus mijn trauma valt mee. Ik wil niet weten hoeveel inspiratie zij wel niet had gehad. *bibbert*
zondag 5 oktober 2008 om 21:00
Wij hadden konijnen. Met namen van historische figuren. En mijn familie praat over bloemen. Over beschermde wilde planten waarvan ze dan weten op wat voor grond en in welk seizoen er vijf exemplaren van d'een of andere sub-onder-variant te vinden zijn.
En mijn neefje wilde zijn troetelbeer 'Robijntje' noemen, maar daar ging tante niet mee accoord, uiteraard.
En mijn neefje wilde zijn troetelbeer 'Robijntje' noemen, maar daar ging tante niet mee accoord, uiteraard.
zondag 5 oktober 2008 om 21:12
quote:korenwolf schreef op 05 oktober 2008 @ 20:35:
O, breek me de bek niet los. Mijn familie bestaat uit uitsluitend geestige, sarcastische, zeer geletterde mensen. Daar kom je echt niet weg met een 'sint zat te bedenken / wat hij korenwolf nu weer eens zou schenken'. Nee, al je zonden van het afgelopen jaar worden verwerkt in sonnetten, ollekebollekes en liederen met refrein, zonder stoplappen of kreupelrijm, & vooral bedoeld om de scherpzinnigheid van de dichter te etaleren.
Ik heb dan maar een keer een sinterklaasgedicht voor mezelf geschreven, waar alleen maar in stond hoe mooi, aardig en vriendelijk was en hoe goed gezelschap.
Wat een geweldig idee, dat laatste! Is nooit in me opgekomen...
De karakterisering van sinterklaasgedichten van je familie komt me akelig bekend voor. Bij ons ook bijzonder scherpzinnige, maatschappijkritische, vermanende, maar vooral ook literair verantwoorde pennevruchten (AA-BB-schema's waren uit den boze, AB-AB mocht, maar liever iets als A-B C-B C-A ofzo. En binnenrijm. En acrostichons etc etc) Op zich grappig, maar vooral mijn vader kon zich niet beheersen in zijn sarcasme - als kind ben je daar niet tegen opgewassen.
Jeugdzorg zou wat mij betreft mogen zeggen: 'Wilt u voortaan niet uw kind publiekelijk vernederen, ook al is dat dan verpakt in kunstige rijmvormen?'
O, breek me de bek niet los. Mijn familie bestaat uit uitsluitend geestige, sarcastische, zeer geletterde mensen. Daar kom je echt niet weg met een 'sint zat te bedenken / wat hij korenwolf nu weer eens zou schenken'. Nee, al je zonden van het afgelopen jaar worden verwerkt in sonnetten, ollekebollekes en liederen met refrein, zonder stoplappen of kreupelrijm, & vooral bedoeld om de scherpzinnigheid van de dichter te etaleren.
Ik heb dan maar een keer een sinterklaasgedicht voor mezelf geschreven, waar alleen maar in stond hoe mooi, aardig en vriendelijk was en hoe goed gezelschap.
Wat een geweldig idee, dat laatste! Is nooit in me opgekomen...
De karakterisering van sinterklaasgedichten van je familie komt me akelig bekend voor. Bij ons ook bijzonder scherpzinnige, maatschappijkritische, vermanende, maar vooral ook literair verantwoorde pennevruchten (AA-BB-schema's waren uit den boze, AB-AB mocht, maar liever iets als A-B C-B C-A ofzo. En binnenrijm. En acrostichons etc etc) Op zich grappig, maar vooral mijn vader kon zich niet beheersen in zijn sarcasme - als kind ben je daar niet tegen opgewassen.
Jeugdzorg zou wat mij betreft mogen zeggen: 'Wilt u voortaan niet uw kind publiekelijk vernederen, ook al is dat dan verpakt in kunstige rijmvormen?'
zondag 5 oktober 2008 om 21:30
quote:korenwolf schreef op 05 oktober 2008 @ 21:00:
Wij hadden konijnen. Met namen van historische figuren. En mijn familie praat over bloemen. Over beschermde wilde planten waarvan ze dan weten op wat voor grond en in welk seizoen er vijf exemplaren van d'een of andere sub-onder-variant te vinden zijn.
En mijn neefje wilde zijn troetelbeer 'Robijntje' noemen, maar daar ging tante niet mee accoord, uiteraard.
Ik kan me niet inhouden KW, sorry.
Wat.... afschuwelijk.
Wij hadden konijnen. Met namen van historische figuren. En mijn familie praat over bloemen. Over beschermde wilde planten waarvan ze dan weten op wat voor grond en in welk seizoen er vijf exemplaren van d'een of andere sub-onder-variant te vinden zijn.
En mijn neefje wilde zijn troetelbeer 'Robijntje' noemen, maar daar ging tante niet mee accoord, uiteraard.
Ik kan me niet inhouden KW, sorry.
Wat.... afschuwelijk.
zondag 5 oktober 2008 om 22:10
Ik heb ook zo'n familie van Sinterklaasfanatics. Zucht.
En ook ik vraag me als ik dit lees af waarom ik in hemelsnaam zo'n lastige puberT was.
Dronk nooit te veel, was altijd op tijd thuis (ook ik werd netjes door mijn ouders opgehaald. Op het moment zelf vreselijk genant, achteraf heel lief dat ze zo bezorgd om me waren), had niet elke week een ander vriendje, haalde goede cijfers op school zonder al te veel inspanning.....
En toch was ik vervelend, dus dat heeft niks met elkaar te maken
Ik ging gewoon overal over in discussie, was het uit principe niet met mijn ouders eens, en vertikte het om eens naar mijn ouders te luisteren.
Vooral dat overal over in discussie gaan staat volgens mij met stip op 1 in de lastige puber top 100
En ook ik vraag me als ik dit lees af waarom ik in hemelsnaam zo'n lastige puberT was.
Dronk nooit te veel, was altijd op tijd thuis (ook ik werd netjes door mijn ouders opgehaald. Op het moment zelf vreselijk genant, achteraf heel lief dat ze zo bezorgd om me waren), had niet elke week een ander vriendje, haalde goede cijfers op school zonder al te veel inspanning.....
En toch was ik vervelend, dus dat heeft niks met elkaar te maken
Ik ging gewoon overal over in discussie, was het uit principe niet met mijn ouders eens, en vertikte het om eens naar mijn ouders te luisteren.
Vooral dat overal over in discussie gaan staat volgens mij met stip op 1 in de lastige puber top 100
668, the neighbour of the Beast
zondag 5 oktober 2008 om 23:02
quote:korenwolf schreef op 05 oktober 2008 @ 21:00:
Wij hadden konijnen. Met namen van historische figuren. En mijn familie praat over bloemen. Over beschermde wilde planten waarvan ze dan weten op wat voor grond en in welk seizoen er vijf exemplaren van d'een of andere sub-onder-variant te vinden zijn.
En mijn neefje wilde zijn troetelbeer 'Robijntje' noemen, maar daar ging tante niet mee accoord, uiteraard.God, ik begin mijn familie (simpel soort) steeds meer te waarderen. En dan te bedenken dat ik -arrogante intellectueel- mijzelf schaamde voor mijn fam.
Wij hadden konijnen. Met namen van historische figuren. En mijn familie praat over bloemen. Over beschermde wilde planten waarvan ze dan weten op wat voor grond en in welk seizoen er vijf exemplaren van d'een of andere sub-onder-variant te vinden zijn.
En mijn neefje wilde zijn troetelbeer 'Robijntje' noemen, maar daar ging tante niet mee accoord, uiteraard.God, ik begin mijn familie (simpel soort) steeds meer te waarderen. En dan te bedenken dat ik -arrogante intellectueel- mijzelf schaamde voor mijn fam.
zondag 5 oktober 2008 om 23:08
Discussieëen met mijn ouders (gescheiden, dus moest alles 2 x verdedigen ) is uiteindelijk vrij zinloos gebleken. Maar leuk was het wel.
Nadat ik op mijn 15e weer eens een nacht niet thuis was gekomen moest ik van mijn moeder maar lekker bij mijn vader gaan wonen. Mijn vader bracht me na 1 nacht al terug, hij wist niet wat hij met me aan moest (ik zat heel demonstratief met een walkman op de luidste stand naar Andre Hazes te luisteren hahahaha. Mijn vader was geen blik waardig ).
Ook dit is gelukkig weer helemaal recht getrokken
Nadat ik op mijn 15e weer eens een nacht niet thuis was gekomen moest ik van mijn moeder maar lekker bij mijn vader gaan wonen. Mijn vader bracht me na 1 nacht al terug, hij wist niet wat hij met me aan moest (ik zat heel demonstratief met een walkman op de luidste stand naar Andre Hazes te luisteren hahahaha. Mijn vader was geen blik waardig ).
Ook dit is gelukkig weer helemaal recht getrokken
maandag 6 oktober 2008 om 00:58
Deze behoord ook wel in het rijtje idioot: De traditie in mijn toenmalige woonplaats was om je op kerstavond helemaal aan gort te zuipen. Aangezien ik toen ook aan graffity deed, toevalligerwijs spuitbussen bij mij had, knetterlam was en me in de winkelstraten bevond, de verleiding te groot werd om alles onder te kliederen met wat vrienden.
Passanten kwamen langs en die groetten we gewoon netjes terug. Helaas kwam de politie ons even later uit de snackbar halen en mochten we een nachte op hun kosten bij hun slapen.
Beetje genant was het dat op 1ste kerstdag mijn oma op visite zou komen.
Passanten kwamen langs en die groetten we gewoon netjes terug. Helaas kwam de politie ons even later uit de snackbar halen en mochten we een nachte op hun kosten bij hun slapen.
Beetje genant was het dat op 1ste kerstdag mijn oma op visite zou komen.
anoniem_74559 wijzigde dit bericht op 10-10-2008 12:47
Reden: Lijst moet niet te lang worden
Reden: Lijst moet niet te lang worden
% gewijzigd
maandag 6 oktober 2008 om 01:20
Oh ja, haha...we lagen met zijn vieren in de tent, twee jongens, twee meisjes. Ik vond het meisje aan linkerkant van de tent erg aantrekkelijk (we hadden trouwens allemaal aardig wat gedronken) en lag zelf in het middenrechts. Jammer genoeg lag er 1 obstakel tussen mijn hitsigheid en dat meisje, namelijk die andere jongen. Ik weet niet meer precies hoe ik het voor elkaar kreeg, maar op een gegeven moment heb ik de hand gepakt van dat meisje en op mijn kruis gelegd (dus haar arm over die jongen), waarbij ze mij lichtelijk begon te trekken. Ik geloof dat uit schaamte die andere jongen er toen maar als een zombie bij ging liggen. Tja, drank geeft soms toch wel aparte wendingen 
.
.
vrijdag 10 oktober 2008 om 11:34
Ik was altijd een superlief kind (en dat ben ik nog steeds):Als 4-jarige fietste ik op mijn driewielertje naar het winkelcentrum in de buurt. In mijn eentje, langs een grote weg. Mijn moeder had geen tijd en ik wilde toch.Dit heb ik als 10-jarige nog een keer overgedaan. Maar dan naar de andere kant van de stad bij vrienden op bezoek. In de schemer en dwars door het centrum heen. En ik kende de weg ook niet.Ik heb als 6-jarige mijn zus met een mes bedreigd.Ik maakte er een sport van om de vriend van mijn moeder ontzettend boos te krijgen. En als hij dan achter me aan ging, knalde hij overal tegen op. Want hij was blind. Ik vond dat zo grappig!Toen ik een jaar of 14 was, gingen we op vakantie en had ik overal een theorie voor. Waarom we gingen bbq-en, waarom bananen krom waren, waarom iedereen altijd blij was wanneer je terug was van vakantie, waarom frankrijk zo populair was, waarom de aarde rond was etcetera etcetera.Toen ik m'n eerste vriendje kreeg (16) bleef ik nachten weg (ook doordeweeks) zonder wat van me te laten horen.Toen mijn zus ziek was speelde ik tikkertje op de Intensive Care.In mijn puberjaren heb ik veel gedronken, ook doordeweek.Ik spijbelde continu (argument 1: ik heb het druk met de commissies, argument 2: ik zorg toch alleen voor onrust in de klas).Ik hitste de klas op tegen de leraren.In de derde klas hadden we een wedstrijd "wie wordt er het vaakst uitgestuurd". Die won ik, met ongeveer 127 keer in een jaar. De nummer twee volgde met 110 ofzoiets.
vrijdag 10 oktober 2008 om 13:28
quote:mirlo schreef op 10 oktober 2008 @ 11:34:In de derde klas hadden we een wedstrijd "wie wordt er het vaakst uitgestuurd". Die won ik, met ongeveer 127 keer in een jaar. De nummer twee volgde met 110 ofzoiets.[/list]Whooo, werden er bij jullie geen consequenties verbonden als je er werd uitgestuurd? Ieder ander bij ons op school zou met dat aantal meteen kunnen vertrekken.
vrijdag 10 oktober 2008 om 13:45
Nou, ik ben vaak erg braaf geweest, maar op de HAVO liep ik de kantjes ervan af. In de tweede klas was er een facultatieve mogelijkheid om Spaans te kiezen. Ik had Spaans in de tweede en derde klas. Maar in de tweede klas hadden we V. als lerares Spaans en dat was een grote puinzooi. Ongeveer 50 leerlingen zaten in haar klas en haar lesgeven werd behoorlijk lastig gemaakt. Het werkwoord ser (zijn) werd in 4 weken behandeld, maar het was alleen de tegenwoordige tijd: soy, eres, es, somos, sois, son.
En toen kwam de dag die ik nooit vergeet. Lesuurtje Spaans. Juffrouw: "Wie nu vervelend is, komt maar naar voren!" Ik zat een beetje te kletsen en toen: "Hans, kom maar naar voren!" Ik pak mijn spullen en ik liep stampend naar voren. En toen ging e deur open. En daar stond een man... kijkend naar mij. "Kom jij maar eens hier..." Ik wist niet wie hij bedoelde. "Wie?" Hij schreeuwde: "Ja, jij! Hierkomen!" Ik kwam naar hem toe, en ik stond met hem op de gang. "Lamstraal!" en hij ging als een gek tekeer. "Jij komt om 15:45 aan de K." (gecensureerde locatie). Ik was al doodsbang voor die man, maar ik denk dat ik niet het lef moest hebben om niet te komen. Ik kende hem als M., waarnemend directeur.
Om 15.45 kwam ik aan de K. Ik klopte. "Binnen..." Ik liep naar binnen. Ik ging tegenover hem op een stoel zitten.
Hij: Heb ik jou uitgenodigd om hier te gaan zitten?
Ik: Wat zegt u?
Hij (schreeuwend): Heb ik jou uitgenodigd om heir te gaan zitten?!
Ik: N... nee.
Hij: STAAN!
Ik ging staan. Maar ik leunde met mijn handen op de tafel.
Hij: STAAN!!!
Ik stond nu recht op.
Hij: Je naam?
Ik zei mijn volledige naam
Hij opende een kaartenbak en zocht mijn naam op. Hij pakt zijn beste pen en schreef wat aantekeningen op.
Hij: Zo, als jij dat nog een keer flikt, ga jij een paar daagjes naar huis.
Ik dacht aan schorsing. Poeh... ik dacht dat hij mij van school af wou trappen door het akkefietje in de Spaanse les.
Hij: En ik wil je hier nooit meer zien!
Ik rende de kamer uit en deed de deur dicht.
Ik was doodsbenauwd voor die man. En dat bleef zo, totdat ik van school afging. Dan heb ik niets meer met die man te maken. Als ik naderhand de klas uitgestuurd werd, omdat ik mijn huiswerk niet afhad meost ik bij die man melden. Maar dat vertikte ik. Ik meldde mij bij een andere adjunct-directeur. Die kon ook zeggen waar het op stond, maar was niet zo snauwerig en angstaanjagend.
En toen kwam de dag die ik nooit vergeet. Lesuurtje Spaans. Juffrouw: "Wie nu vervelend is, komt maar naar voren!" Ik zat een beetje te kletsen en toen: "Hans, kom maar naar voren!" Ik pak mijn spullen en ik liep stampend naar voren. En toen ging e deur open. En daar stond een man... kijkend naar mij. "Kom jij maar eens hier..." Ik wist niet wie hij bedoelde. "Wie?" Hij schreeuwde: "Ja, jij! Hierkomen!" Ik kwam naar hem toe, en ik stond met hem op de gang. "Lamstraal!" en hij ging als een gek tekeer. "Jij komt om 15:45 aan de K." (gecensureerde locatie). Ik was al doodsbang voor die man, maar ik denk dat ik niet het lef moest hebben om niet te komen. Ik kende hem als M., waarnemend directeur.
Om 15.45 kwam ik aan de K. Ik klopte. "Binnen..." Ik liep naar binnen. Ik ging tegenover hem op een stoel zitten.
Hij: Heb ik jou uitgenodigd om hier te gaan zitten?
Ik: Wat zegt u?
Hij (schreeuwend): Heb ik jou uitgenodigd om heir te gaan zitten?!
Ik: N... nee.
Hij: STAAN!
Ik ging staan. Maar ik leunde met mijn handen op de tafel.
Hij: STAAN!!!
Ik stond nu recht op.
Hij: Je naam?
Ik zei mijn volledige naam
Hij opende een kaartenbak en zocht mijn naam op. Hij pakt zijn beste pen en schreef wat aantekeningen op.
Hij: Zo, als jij dat nog een keer flikt, ga jij een paar daagjes naar huis.
Ik dacht aan schorsing. Poeh... ik dacht dat hij mij van school af wou trappen door het akkefietje in de Spaanse les.
Hij: En ik wil je hier nooit meer zien!
Ik rende de kamer uit en deed de deur dicht.
Ik was doodsbenauwd voor die man. En dat bleef zo, totdat ik van school afging. Dan heb ik niets meer met die man te maken. Als ik naderhand de klas uitgestuurd werd, omdat ik mijn huiswerk niet afhad meost ik bij die man melden. Maar dat vertikte ik. Ik meldde mij bij een andere adjunct-directeur. Die kon ook zeggen waar het op stond, maar was niet zo snauwerig en angstaanjagend.
World of Warcraft: Legion
