Paniek door de herbelevingen

Hallo,



Sinds enige tijd lees ik mee op het forum en ik heb nu zelf een account aangemaakt, omdat ik graag van me af wil schrijven en hoop dat er nog goede tips gegeven worden waar ik zelf niet aan denk nu.



Het delen van mijn verhaal laat ik voor nu achterwege, een lange OP zal niemand lezen. Waar het om gaat is dat ik in mijn leven traumatische gebeurtenissen meegemaakt heb; ik ben als kind misbruikt, mishandeld en verwaarloosd (binnen ons gezin de laatste 2, het eerste door een ander persoon).



Afgelopen maand heb ik wederom wat vervelends meegemaakt, ik heb inmiddels een stabiele relatie, ben nu bijna 30 jaar en was in verwachting van ons eerste kindje, uitgelopen op een miskraam.



Op zich ben ik het verdriet van de miskraam redelijk aan het verwerken. Maar door deze gebeurtenis ben ik erg getriggerd, op meerdere gebieden. Daardoor beland ik weer in herbelevingen en nachtmerries en die maken mij vreselijk angstig. Ik weet niet hoe ik ermee om moet gaan en valkuilen liggen op de loer. Ik wil dit graag op een goede manier aanpakken, maar hoe?! De eetbuien, het overgeven, snijden, dissociëren, etc. wil ik niet meer, daar ben ik al twee jaren van af. Maar de drang is zo groot, wat zou het opluchten.



Hulp krijg ik van een psycholoog en ik start binnenkort weer met EMDR, waar ik heel angstig voor ben, maar vast zal helpen. Tot die tijd zijn er ontelbaar veel momenten waarop ik in paniek ben, en niet wil terugvallen in het vroegere gedrag. Maar wat is het alternatief??



Bedankt voor het lezen, als het niet duidelijk is, spijt me dat, ik denk het zo goed geschreven te hebben.

Branningbrothers bedankt voor je lieve berichtje nog, ik heb het een paar keer gelezen vannacht en het is fijn om van een ander te horen dat ik goed bezig ben en dat deze stappen echt de juiste zijn..



Aikidoka ja je naam deed al iets vermoeden, nog gefeliciteerd met het examen! En fijn om te lezen dat je het herkent, en ook leert daarin.



Snowfall, ik weet het, mijn vader is heel onzeker en wil zich ook continu bewijzen. Dus ik heb het gevoel hem erg te moeten beschermen, als ik hem zie lijkt hij zo kwetsbaar...

Herkenbaar van dat je bang bent als je ergens enthousiast over bent.. het is wel ons eigen leven, maar ik ben zó gewend af te gaan op reacties van anderen, dat ik heel vaak niet eens meer weet wat IK wil/vind/kan/...



Rhae, bedankt voor je positieve berichtje!



Pruttel, je hebt gelijk hoor.. fijn zo'n dagje, doe je lekker rustig aan of is het veel werk?



Tobbert, lief je berichtje, ik ga proberen het te onthouden..



Elmervrouw, fijn dat je wat uit dit topic kunt halen, ik blijf dat lastig vinden te geloven, maar het gaat al beter door jullie berichtjes.



Jasse, ik vind het lief wat je me gunt, maar deze dag is heel zwaar.. Ik heb geen rust en zelfs bij het lezen van dit topic dansten de letters op het beeldscherm. Ik ben vooral heel erg moe, ik kan gewoon niet meer... Ik vind het fijn dat ik daar toch over mag schrijven, hoe het echt gaat, dat jullie blijven..

Veel plezier met het kopen van de kerstboom(pje), goed idee!



MevrouwJack, dank je wel



Ik had bij de therapeut aangegeven, toen ze voorstelde dat het dinsdag en anders vrijdag wel kon deze week (eigenlijk pas volgende week afspraak), dat ze vast belangrijkere afspraken had, dus dat ik me bezwaard voelde. Ze reageerde niet op dat bericht (wel op andere dingen), dus ik vroeg vanmorgen: wanneer hebben we een afspraak? Toen zei ze: volgende week pas, maar vrijdag staat ook nog open. Ik dus: vandaag niet? Nee, want jij gaf aan dat het niet belangrijk genoeg was en dus heb ik anderen ingepland. Maar geef maar even of het nodig is dat je vrijdag bij me komt.

Dus toen zei ik: hoe weet ik nou of ik het nodig heb?

Waarop zij zegt: ja, dat is dus goed naar jezelf luisteren, dat kun je echt wel. Ik hoor het wel van je.

Daarop heb ik weer gezegd: ik zou het vrijdag wel fijn vinden, maar voor jou niet omdat je weekend dan later begint.

Waarop zij me mailt: ja, dat is ook wel heel erg he, grapjas, ik zie je vrijdag.



Kortom: zij dwingt me aan te geven wanneer ik een afspraak wil en dat vind ik heel, heel moeilijk. Want natuurlijk, ondanks dat ik het lastig vind, had ik haar vandaag wel willen spreken..

Maar dat doet ze ook met vervolgafspraken, dan ben ik bij haar en zegt ze: nou noem maar een datum voor de volgende keer. Dan zeg ik: ik weet niet wat gebruikelijk is, hoe vaak ik je mag zien. Daarop zegt zij dan: hoe vaak jij nodig hebt, dus noem maar wat.

Nou, dan denk ik: als ik volgende week zeg, lijkt het alsof het slecht met me gaat. Als ik 2 weken zeg, is dat beter voor dat gevoel, maar vind ik niet leuk dat het zo lang duurt, maar daar moet ik me maar mee redden. Dus dan zeg ik over 2 weken en is dat prima. Terwijl ik eigenlijk ook wel elke week zou willen...



Nu voel ik me dus rot dat het vandaag niet doorgaat (terwijl ik me eigenlijk bezwaard voelde erover) en dat ze zo tegen me doet. Ik snap wel dat ze me wat duidelijk probeert te maken, maar moet dat op zo'n harde manier..? En ook daar weet ik het antwoord op, want anders leer ik het denk ik niet zo snel af om me zo te gedragen, maar toch... het voelt even helemaal niet leuk dat het vandaag niet kan

En wat ze ook nog zei is dat ze snapt dat ik me heel rot voel, maar dat therapie betekent dat je kijkt naar wat werkt en dingen anders doet dan in het verleden en dat ze er alle vertrouwen in had met mij.

Nou, ik niet.. want 'dingen anders doen dan in het verleden' snap ik en wil ik en doe ik, maar het kost bergen energie. En het betekent ook dat ik in het verleden alles fout aangepakt heb en nu nog en moet leren het goed te doen.. dan voel ik me zo'n mislukkeling...

quote:Snowfall schreef op 13 december 2016 @ 12:36:

Juist omdat je daar moeite mee hebt, laat je therapeute je daarmee oefenen. Dat denk ik tenminste. Bij haar kun je veilig oefenen. Je kunt het niet verkeerd doen namelijk.



Een ander kan niet aanvoelen wat jij wilt, dus dat zul je duidelijk(er) moeten verwoorden. Als jij zegt dat een afspraak vandaag niet nodig is, dat ze vast belangrijkere dingen te doen heeft, dat dit en dat dat, dan kun je het de ander niet kwalijk nemen dat ze jouw urgentie niet oppikken. Probeer een volgende keer duidelijker te zijn, stapje voor stapje, want bij haar kun je juist goed oefenen hiermee.



Ken je het gezegde "vragen staat vrij"? Jij mag dingen vragen, de ander mag beslissen of hij akkoord gaat of weigert.

Ze doet het zeker zo, en ook nog eens zo expliciet: ik moet aangeven of het nodig is en daarbij naar mijn eigen gevoel luisteren. Ja, als ik dat kon, was ik toch in de eerste plaats al niet bij haar??

Ik snap gewoon niet hoe dit werkt, dat dik gedrukte wat jij schreef. Het gaat er toch niet alleen om wat ik wil? Lekker egoïstisch zou ik dan zijn..

En het is al lastig om te bepalen wat ik wil, daar gaat het al mis. Nu in dit geval wilde ik wel graag met haar spreken, maar dat wordt zo overschaduwd door de gedachten (je vraagt teveel aandacht, anderen hebben daar meer recht op, het gaat niet slecht genoeg om ernaar toe te mogen, etc. etc.). Daar handel ik naar.

quote:Snowfall schreef op 13 december 2016 @ 12:38:

[...]

Ik doe nog steeds dingen fout. Er zijn genoeg situaties waarvan ik later vind dat ik ze beter had kunnen aanpakken. Tja, zo is het leven. Dat maakt mij geen mislukkeling, maar eigenlijk gewoon menselijk.



Heb je de complimenten gelezen over jouw reacties op je vader wat betreft de kerstboom en het Chinees eten? Je BENT al aan het veranderen. Je bent op de goede weg!

Ik geloof wel dat iedereen fouten maakt en dat het menselijk is. Maar dat ik nu weer in therapie ben, voelt zo verkeerd en dat ik dingen moet veranderen, voelt als een hopeloze missie..

Want het verschil is dat jij (en anderen) fouten maken, maar daar wat van leren. En ik blijf gewoon steeds dezelfde domme dingen doen. Ook al gaat het nu even goed en ja, daar heb ik complimenten over gelezen, het is maar zo'n kleine stap.. De gedachten zeggen dat ik het toch allemaal niet volhoud en dat ik kansloos ben..

En bedankt dat je blijft reageren Snowfall, jouw geduld lijkt me wel bijna op.

Maar je hebt steeds een luisterend 'oor' en ik waardeer dat ontzettend

quote:Tobbert schreef op 13 december 2016 @ 12:41:

Wat jammer dat je vandaag niet naar je therapeut kan, maar het is al heel snel vrijdag. Tot die tijd mag je hier zoveel berichtjes plaatsen als je zelf wilt. Je hebt trouwens wel eens geschreven dat je bang bent je therapeut te overvragen, maar zie je dat zij haar grenzen aangeeft (vandaag is vol) terwijl ze er toch voor jou probeert te zijn (mailen, eerder afspreken)? Dus je mag volgende keer gerust vragen om een afspraak wanneer jij die nodig denkt te hebben; zij laat wel weten of dat mogelijk is voor haar. En je mag gerust vragen om iedere week af te spreken hoor, zeker rond kerst lijkt me dat heel fijn voor je.

Tobbert, ik vind het heel lief dat je zo reageert en zegt dat ik hier zoveel mag schrijven als ik wil, dank je wel. Ja, ik zie nu dat ik misschien niet op haar (werkdruk/agenda/...) hoef te passen (wat ook eigenlijk een heel raar iets is, dat ik dat automatisch doe) en dat ze zelf haar grenzen bewaakt.

En ik weet ook dat het haar werk is, dat ik bij haar kom. En toch voel ik me er ontzettend naar over. Als iets waar ik geen gebruik van mag maken, omdat ik me wel red...

quote:Tobbert schreef op 13 december 2016 @ 12:45:

[...]

Zo herkenbaar, echt waar. Maar je bent geen mislukkeling, hoor, echt niet. Je hebt strategieën ontwikkeld die voor jou heel goed werkten toen je een kind was. Nu werken ze minder goed, dus nu ben je je aan het ontwikkelen, aan het groeien als persoon. Iedereen groeit volgens mij in iedere levensfase; leren en je ontwikkelen gaat altijd door. Het was dus niet fout, jij bent geen mislukkeling, maar je ontwikkelt je verder. Denk ik, althans.Weet je, ergens begrijp ik dit principe wel: ik heb mezelf dingen aangeleerd die nu onhandig blijken te zijn en die ga ik weer afleren. Maar het voelt heel slecht dat ik mezelf de verkeerde dingen aangeleerd heb, dat zegt heel veel over mij (in negatieve zin). Want ik kan me niet voorstellen dat gezonde mensen zichzelf aanleren dat wanneer er iets ergs gebeurt, ze zichzelf pijn willen doen of straf verdienen. Dat is best wel iets heel slechts..



Wat ik nu ook heel erg graag wil doen. Ik heb al verschillende plannen in mijn hoofd zitten en de gedachten zijn best wel 'opgewekt' dat ik al die manieren verzonnen heb om mezelf zo meteen pijn te kunnen doen. Maar ergens twijfel ik natuurlijk ontzettend, want ik denk dat ik er niks mee bereik op de lange termijn. Maar op de korte termijn heel veel: even af van dit rot gevoel, even ontspannen en ontsnappen aan deze hele dag, wat zou dat fijn zijn.

Ze zeggen dat ik het allemaal toch niet volhoud en dat ik nooit al die nieuwe dingen kan leren. Dat ik het al zolang zo anders doe, dat ik zo geprogrammeerd ben en blijf en dat de therapie alleen maar een hele grote faalervaring zal worden...

quote:Snowfall schreef op 13 december 2016 @ 15:12:

[...]

Het gaat er juist wél om wat jij wil. En de ander kan vervolgens besluiten en aangeven of ie daarin meegaat of niet. "Noem maar een datum voor de volgende keer." zegt zij. Dan kun jij zeggen "Is volgende week goed?" of "Wat vind je van aanstaande donderdag?" En dan mag zij weer wat zeggen en dat kan dan "ja, is goed" zijn of "nee, die dag zit ik helaas vol".

Ik snap best dat dat moeilijk is voor je. Misschien kun je vragen of je een wekelijkse afspraak mag op een bepaalde dag en een bepaald tijdstip. Dan ligt dat vast en hoef je het daar niet meer te hebben.Ja, dat is moeilijk Snowfall. Wat jij aangeeft is een goed idee, ik hoop dat dat mogelijk is.

quote:MevrouwJack schreef op 13 december 2016 @ 15:16:

[...]

Natuurlijk zeggen ze dat! Je bent goed bezig en dat is eng, want er komen allerlei vreemde ervaringen en emoties op je af. Logisch dat die oude gewoonten (gedachten) zich in het nauw gedrukt voelen en nog harder gaan roepen. Tot nu toe ben je ze continu hun ongelijk aan het bewijzen en dat zorgt voor wrijving in je hoofd.Ja, dit klopt precies....