Psyche
alle pijlers
Paniek door de herbelevingen - deel II
vrijdag 23 december 2016 om 22:17
Hallo allemaal,
Op 26 nov 2016 opende ik een topic in verband met paniek klachten, herbelevingen en veel angsten ten gevolge van meerdere trauma's wat zich uit in PTSS. Inmiddels hebben anderen het topic ook gevonden en ervaar ik een enorme steun van andere forummers om deze moeilijke tijd door te komen; voor, tijdens en hopelijk ook nog na de emdr therapie. De steun die ik hier ontvangen heb afgelopen weken is hartverwarmend en zeer divers, wat het een enorm waardevol topic maakt; bedankt lieve schrijvers!
Van herkenning tot troostende woorden en van afleiding tot Rituals pakketten, alles passeert de revue, en zorgt er tevens voor dat het topic voelt als een warm bad (hoe toepasselijk) en vandaar deel 2. De originele post was:
Sinds enige tijd lees ik mee op het forum en ik heb nu zelf een account aangemaakt, omdat ik graag van me af wil schrijven en hoop dat er nog goede tips gegeven worden waar ik zelf niet aan denk nu.
Het delen van mijn verhaal laat ik voor nu achterwege, een lange OP zal niemand lezen. Waar het om gaat is dat ik in mijn leven traumatische gebeurtenissen meegemaakt heb; ik ben als kind misbruikt, mishandeld en verwaarloosd (binnen ons gezin de laatste 2, het eerste door een ander persoon).
Afgelopen maand heb ik wederom wat vervelends meegemaakt, ik heb inmiddels een stabiele relatie, ben nu bijna 30 jaar en was in verwachting van ons eerste kindje, uitgelopen op een miskraam.
Op zich ben ik het verdriet van de miskraam redelijk aan het verwerken. Maar door deze gebeurtenis ben ik erg getriggerd, op meerdere gebieden. Daardoor beland ik weer in herbelevingen en nachtmerries en die maken mij vreselijk angstig. Ik weet niet hoe ik ermee om moet gaan en valkuilen liggen op de loer. Ik wil dit graag op een goede manier aanpakken, maar hoe?! De eetbuien, het overgeven, snijden, dissociëren, etc. wil ik niet meer, daar ben ik al twee jaren van af. Maar de drang is zo groot, wat zou het opluchten.
Hulp krijg ik van een psycholoog en ik start binnenkort weer met EMDR, waar ik heel angstig voor ben, maar vast zal helpen. Tot die tijd zijn er ontelbaar veel momenten waarop ik in paniek ben, en niet wil terugvallen in het vroegere gedrag. Maar wat is het alternatief??
Bedankt voor het lezen, als het niet duidelijk is, spijt me dat, ik denk het zo goed geschreven te hebben.
Link naar het vorige topic:
Paniek door de herbelevingen
Op 26 nov 2016 opende ik een topic in verband met paniek klachten, herbelevingen en veel angsten ten gevolge van meerdere trauma's wat zich uit in PTSS. Inmiddels hebben anderen het topic ook gevonden en ervaar ik een enorme steun van andere forummers om deze moeilijke tijd door te komen; voor, tijdens en hopelijk ook nog na de emdr therapie. De steun die ik hier ontvangen heb afgelopen weken is hartverwarmend en zeer divers, wat het een enorm waardevol topic maakt; bedankt lieve schrijvers!
Van herkenning tot troostende woorden en van afleiding tot Rituals pakketten, alles passeert de revue, en zorgt er tevens voor dat het topic voelt als een warm bad (hoe toepasselijk) en vandaar deel 2. De originele post was:
Sinds enige tijd lees ik mee op het forum en ik heb nu zelf een account aangemaakt, omdat ik graag van me af wil schrijven en hoop dat er nog goede tips gegeven worden waar ik zelf niet aan denk nu.
Het delen van mijn verhaal laat ik voor nu achterwege, een lange OP zal niemand lezen. Waar het om gaat is dat ik in mijn leven traumatische gebeurtenissen meegemaakt heb; ik ben als kind misbruikt, mishandeld en verwaarloosd (binnen ons gezin de laatste 2, het eerste door een ander persoon).
Afgelopen maand heb ik wederom wat vervelends meegemaakt, ik heb inmiddels een stabiele relatie, ben nu bijna 30 jaar en was in verwachting van ons eerste kindje, uitgelopen op een miskraam.
Op zich ben ik het verdriet van de miskraam redelijk aan het verwerken. Maar door deze gebeurtenis ben ik erg getriggerd, op meerdere gebieden. Daardoor beland ik weer in herbelevingen en nachtmerries en die maken mij vreselijk angstig. Ik weet niet hoe ik ermee om moet gaan en valkuilen liggen op de loer. Ik wil dit graag op een goede manier aanpakken, maar hoe?! De eetbuien, het overgeven, snijden, dissociëren, etc. wil ik niet meer, daar ben ik al twee jaren van af. Maar de drang is zo groot, wat zou het opluchten.
Hulp krijg ik van een psycholoog en ik start binnenkort weer met EMDR, waar ik heel angstig voor ben, maar vast zal helpen. Tot die tijd zijn er ontelbaar veel momenten waarop ik in paniek ben, en niet wil terugvallen in het vroegere gedrag. Maar wat is het alternatief??
Bedankt voor het lezen, als het niet duidelijk is, spijt me dat, ik denk het zo goed geschreven te hebben.
Link naar het vorige topic:
Paniek door de herbelevingen
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
maandag 2 januari 2017 om 20:51
quote:aaaanne schreef op 02 januari 2017 @ 20:40:
Ga je het echt proberen niet meer zo ver te laten komen nu? Je hebt de laatste weken laten zien dat je het kan, echt waar: jij kan zo ver komen als Snowfall, dat je een paniekaanval doorstaat, je schouders ophaalt en doorgaat me je leven. Aaaanne je hoeft niet alles te lezen om te reageren he? Ik vind het al heel lief dat je hier schrijft!
Om antwoord te geven op je vraag: ik twijfel nogal... Ergens voelt het hartstikke rot hoor, de pijn en de lege maag en de seks. Maar tegelijk enorm vertrouwd en een stuk makkelijker..
Het vreet energie om mezelf zo te behandelen maarr het vreet nog veel meer energie om het niet te doen..
De reden om het niet te doen moet van heel ver komen en dat zegt mij eigenlijk al genoeg; als ikzelf het mezelf al niet waard vind... dan wordt het nooit wat.
En ik kan niet zover komen als Snowfall.
Ga je het echt proberen niet meer zo ver te laten komen nu? Je hebt de laatste weken laten zien dat je het kan, echt waar: jij kan zo ver komen als Snowfall, dat je een paniekaanval doorstaat, je schouders ophaalt en doorgaat me je leven. Aaaanne je hoeft niet alles te lezen om te reageren he? Ik vind het al heel lief dat je hier schrijft!
Om antwoord te geven op je vraag: ik twijfel nogal... Ergens voelt het hartstikke rot hoor, de pijn en de lege maag en de seks. Maar tegelijk enorm vertrouwd en een stuk makkelijker..
Het vreet energie om mezelf zo te behandelen maarr het vreet nog veel meer energie om het niet te doen..
De reden om het niet te doen moet van heel ver komen en dat zegt mij eigenlijk al genoeg; als ikzelf het mezelf al niet waard vind... dan wordt het nooit wat.
En ik kan niet zover komen als Snowfall.
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
maandag 2 januari 2017 om 20:54
quote:pruttel schreef op 02 januari 2017 @ 20:43:
Een shitdag is ontzettend normaal. En een shitweek is ook niet heel bijzonder, zelfs hele blije eieren zoals ik hebben dat. Soms met en soms zonder reden. Daarom is er ook elke dag een nieuwe dag. Die misschien wél beter is. En soms ook niet. Maar dat geeft niet.
Pruttel, eigenlijk zeg je hiermee dat alles oke is, dus wat hier gezegd wordt met: het is wat het is.. daarmee maak je het jezelf wel erg makkelijk en loop je wel voor heel veel weg vind ik..
Snap je wat ik bedoel...
Een shitdag is ontzettend normaal. En een shitweek is ook niet heel bijzonder, zelfs hele blije eieren zoals ik hebben dat. Soms met en soms zonder reden. Daarom is er ook elke dag een nieuwe dag. Die misschien wél beter is. En soms ook niet. Maar dat geeft niet.
Pruttel, eigenlijk zeg je hiermee dat alles oke is, dus wat hier gezegd wordt met: het is wat het is.. daarmee maak je het jezelf wel erg makkelijk en loop je wel voor heel veel weg vind ik..
Snap je wat ik bedoel...
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
maandag 2 januari 2017 om 21:00
quote:Knuffelbeertjes schreef op 02 januari 2017 @ 20:51:
[...]
Aaaanne je hoeft niet alles te lezen om te reageren he? Ik vind het al heel lief dat je hier schrijft!
Om antwoord te geven op je vraag: ik twijfel nogal... Ergens voelt het hartstikke rot hoor, de pijn en de lege maag en de seks. Maar tegelijk enorm vertrouwd en een stuk makkelijker..
Het vreet energie om mezelf zo te behandelen maarr het vreet nog veel meer energie om het niet te doen..
De reden om het niet te doen moet van heel ver komen en dat zegt mij eigenlijk al genoeg; als ikzelf het mezelf al niet waard vind... dan wordt het nooit wat.
En ik kan niet zover komen als Snowfall.
Dat is het juist; het is heel moeilijk, je standaard patroon doorbreken, tegen de gedachten in gaan, alles opnieuw leren hoe het ook kan. De reden om het niet te doen is een heel goede reden: jij wil lekker jezelf kunnen zijn, en op een evenwichtige manier samen met je vriend zijn, zonder dat er de hele tijd gedachten en beelden doorheen fietsen. Alleen kost het je zo verrekte veel energie en moeite en nieuwe dingen leren dat je het niet 'gewoon even' kan doen. Niet omdat je het, ergens diep in jezelf, niet de moeite vond.
Heb je vanavond al iets gegeten?
Waar zou je het meeste zin in hebben?
Iets gezonds: groenten, sapje, of een echte snack: een zak chips, koekjes, chocolade? Of iets er tussenin: bak vla, boterham met kaas?
En niet onbelangrijk: wat heb je in huis?
Wij hebben vanavond bonen-met-worst stoofpot gegeten. Oud recept uit de Allerhande. Met tijm, hmmm.
En ohja, je kan wel zo ver komen. Niet meteen.. maar je komt er wel, want je bent al zo'n belangrijk stuk gekomen.
[...]
Aaaanne je hoeft niet alles te lezen om te reageren he? Ik vind het al heel lief dat je hier schrijft!
Om antwoord te geven op je vraag: ik twijfel nogal... Ergens voelt het hartstikke rot hoor, de pijn en de lege maag en de seks. Maar tegelijk enorm vertrouwd en een stuk makkelijker..
Het vreet energie om mezelf zo te behandelen maarr het vreet nog veel meer energie om het niet te doen..
De reden om het niet te doen moet van heel ver komen en dat zegt mij eigenlijk al genoeg; als ikzelf het mezelf al niet waard vind... dan wordt het nooit wat.
En ik kan niet zover komen als Snowfall.
Dat is het juist; het is heel moeilijk, je standaard patroon doorbreken, tegen de gedachten in gaan, alles opnieuw leren hoe het ook kan. De reden om het niet te doen is een heel goede reden: jij wil lekker jezelf kunnen zijn, en op een evenwichtige manier samen met je vriend zijn, zonder dat er de hele tijd gedachten en beelden doorheen fietsen. Alleen kost het je zo verrekte veel energie en moeite en nieuwe dingen leren dat je het niet 'gewoon even' kan doen. Niet omdat je het, ergens diep in jezelf, niet de moeite vond.
Heb je vanavond al iets gegeten?
Waar zou je het meeste zin in hebben?
Iets gezonds: groenten, sapje, of een echte snack: een zak chips, koekjes, chocolade? Of iets er tussenin: bak vla, boterham met kaas?
En niet onbelangrijk: wat heb je in huis?
Wij hebben vanavond bonen-met-worst stoofpot gegeten. Oud recept uit de Allerhande. Met tijm, hmmm.
En ohja, je kan wel zo ver komen. Niet meteen.. maar je komt er wel, want je bent al zo'n belangrijk stuk gekomen.
maandag 2 januari 2017 om 21:07
En eens met Pruttel. Soms heb je gewoon een shitdag. Net domino. Je begint verkeerd, iets te kort geslapen ofzo. Beetje sjacherijnig, zet iets te hard op tafel, gaat het stuk. En je had al haast natuurlijk. In de haast het op te ruimen en toch op tijd weg te komen loop je ergens tegenaan, vergeet een belangrijk ding, daardoor loopt er op je werk iets mis, en wordt je nog 10x sjacherijniger. Enzovoort.
Jij zit ook in zo'n soort loopje vandaag: je vind dat je het niet goed doet en dat je er toch niet komt, je geeft toe aan je gedachten, daarmee krijgen ze een beetje gelijk, dus geef je ze maar vast veel gelijk in dat jij slecht zou zijn, dus ga je niet eten, tjonge, dan voel je je meteen super slecht fysiek gezien, en je denkt natuurlijk de hele tijd aan eten daardoor, dat vinden je gedachten natuurlijk ook al slecht (terwijl het doodnormaal is als je honger hebt), dan nog dat verleiden om er wat aan te 'doen', weet je zeker dat je je niet aan de afspraken met je peut hebt gehouden, heb je nog meer het gevoel dat je het niet kan.
Maar het mooie is: je kan morgen aangeven dat je het weken hebt volgehouden en maar 1 dag niet. Prima score dus
Jij zit ook in zo'n soort loopje vandaag: je vind dat je het niet goed doet en dat je er toch niet komt, je geeft toe aan je gedachten, daarmee krijgen ze een beetje gelijk, dus geef je ze maar vast veel gelijk in dat jij slecht zou zijn, dus ga je niet eten, tjonge, dan voel je je meteen super slecht fysiek gezien, en je denkt natuurlijk de hele tijd aan eten daardoor, dat vinden je gedachten natuurlijk ook al slecht (terwijl het doodnormaal is als je honger hebt), dan nog dat verleiden om er wat aan te 'doen', weet je zeker dat je je niet aan de afspraken met je peut hebt gehouden, heb je nog meer het gevoel dat je het niet kan.
Maar het mooie is: je kan morgen aangeven dat je het weken hebt volgehouden en maar 1 dag niet. Prima score dus
maandag 2 januari 2017 om 21:16
quote:Elmervrouw schreef op 02 januari 2017 @ 20:37:
[...]
.... Wil je hiermee zeggen dat je het ontbreken van een basis nog kunt herstellen dan? Als je geen veilige basis hebt gehad, en geen veilige opvoeding, is dat werkelijk te herstellen? Ik kan het me niet voorstellen. Het is waar ik de hele tijd tegenaan loop en wat constant getriggerd wordt.
En toch geloof ik hier wel in. En nee, het gaat niet vanzelf. We hebben hulp nodig, sommigen veel hulp ( ook niets mis mee) maar hulp in de vorm van pillen, therapie om emdr. Maar er speelt ook een stukje karakter mee, en in alle dames die ik lees lees zie ik de wil om te overleven, om het beter te maken, voor zichzelf, voor kinderen of de toekomst.
Want wat let ons....er is niemand die ons dwingt in therapie te gaan, dat moet toch voortkomen uit een geloof dat het beter kan.
So what, als het vandaag niet gaat, er is altijd morgen nog. En ook al is die ook k*t, in vergelijking met vandaag een miniscuul stukje beter.
Hulde aan allen hier!
[...]
.... Wil je hiermee zeggen dat je het ontbreken van een basis nog kunt herstellen dan? Als je geen veilige basis hebt gehad, en geen veilige opvoeding, is dat werkelijk te herstellen? Ik kan het me niet voorstellen. Het is waar ik de hele tijd tegenaan loop en wat constant getriggerd wordt.
En toch geloof ik hier wel in. En nee, het gaat niet vanzelf. We hebben hulp nodig, sommigen veel hulp ( ook niets mis mee) maar hulp in de vorm van pillen, therapie om emdr. Maar er speelt ook een stukje karakter mee, en in alle dames die ik lees lees zie ik de wil om te overleven, om het beter te maken, voor zichzelf, voor kinderen of de toekomst.
Want wat let ons....er is niemand die ons dwingt in therapie te gaan, dat moet toch voortkomen uit een geloof dat het beter kan.
So what, als het vandaag niet gaat, er is altijd morgen nog. En ook al is die ook k*t, in vergelijking met vandaag een miniscuul stukje beter.
Hulde aan allen hier!
maandag 2 januari 2017 om 21:23
quote:Elmervrouw schreef op 02 januari 2017 @ 20:37:
[...]
.... Wil je hiermee zeggen dat je het ontbreken van een basis nog kunt herstellen dan? Als je geen veilige basis hebt gehad, en geen veilige opvoeding, is dat werkelijk te herstellen? Ik kan het me niet voorstellen. Het is waar ik de hele tijd tegenaan loop en wat constant getriggerd wordt.Ik weet niet of het hetzelfde wordt als wanneer je wel een veilige jeugd hebt gehad en ik weet natuurlijk niet of elke onveilige jeugd te herstellen is. Maar deze vriendin is wel stabiel, is getrouwd, heeft 2 kinderen en het gaat goed met haar. Ik geloof niet dat het dagelijks bestaan voor haar vaak een strijd is, zoals ik toch wel lees bij jou en bij anderen in dit topic. Dus kennelijk kan het zodanig hersteld worden dat een stabiel en prettig leven mogelijk is. Ze heeft daarvoor wel flink in zichzelf geïnvesteerd met ruim een jaar die intensieve dagelijkse therapie.
[...]
.... Wil je hiermee zeggen dat je het ontbreken van een basis nog kunt herstellen dan? Als je geen veilige basis hebt gehad, en geen veilige opvoeding, is dat werkelijk te herstellen? Ik kan het me niet voorstellen. Het is waar ik de hele tijd tegenaan loop en wat constant getriggerd wordt.Ik weet niet of het hetzelfde wordt als wanneer je wel een veilige jeugd hebt gehad en ik weet natuurlijk niet of elke onveilige jeugd te herstellen is. Maar deze vriendin is wel stabiel, is getrouwd, heeft 2 kinderen en het gaat goed met haar. Ik geloof niet dat het dagelijks bestaan voor haar vaak een strijd is, zoals ik toch wel lees bij jou en bij anderen in dit topic. Dus kennelijk kan het zodanig hersteld worden dat een stabiel en prettig leven mogelijk is. Ze heeft daarvoor wel flink in zichzelf geïnvesteerd met ruim een jaar die intensieve dagelijkse therapie.
maandag 2 januari 2017 om 21:25
quote:aaaanne schreef op 02 januari 2017 @ 21:07:
En eens met Pruttel. Soms heb je gewoon een shitdag. Net domino.
Maar het mooie is: je kan morgen aangeven dat je het weken hebt volgehouden en maar 1 dag niet. Prima score dus Ja ik herken het wel, het is net domino... Gelukkig krijg ik geen honger als ik niks eet, Ik voel me juist beter, want ik voel minder... net als met het bijten op m'n nagels etc, dan is er even alleen dat gevoel, die pijn. Niks geen stom verdriet of boosheid, machteloosheid of radeloosheid. Enorm fijn toch wel...
Wat betreft je laatste zin, daar moet ik toch wel een beetje om lachen. Wie vindt het nou een prima score om maar 1 keer seks te hebben in 2 weken tijd, want dat was de belangrijkste afspraak...
Niet dat ze dat gezegd heeft, ze heeft gezegd dat het niet mocht icm dissociëren. Nou ja, dat komt dus neer op hetzelfde. En met haar stomme oefening heeft ze het sowieso al enorm complex gemaakt, waardoor de seks niet meer op de automatische piloot kan. Eigenlijk is ze m'n relatie aan het verprutsen als ik er heel realistisch naar kijk
En eens met Pruttel. Soms heb je gewoon een shitdag. Net domino.
Maar het mooie is: je kan morgen aangeven dat je het weken hebt volgehouden en maar 1 dag niet. Prima score dus Ja ik herken het wel, het is net domino... Gelukkig krijg ik geen honger als ik niks eet, Ik voel me juist beter, want ik voel minder... net als met het bijten op m'n nagels etc, dan is er even alleen dat gevoel, die pijn. Niks geen stom verdriet of boosheid, machteloosheid of radeloosheid. Enorm fijn toch wel...
Wat betreft je laatste zin, daar moet ik toch wel een beetje om lachen. Wie vindt het nou een prima score om maar 1 keer seks te hebben in 2 weken tijd, want dat was de belangrijkste afspraak...
Niet dat ze dat gezegd heeft, ze heeft gezegd dat het niet mocht icm dissociëren. Nou ja, dat komt dus neer op hetzelfde. En met haar stomme oefening heeft ze het sowieso al enorm complex gemaakt, waardoor de seks niet meer op de automatische piloot kan. Eigenlijk is ze m'n relatie aan het verprutsen als ik er heel realistisch naar kijk
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
maandag 2 januari 2017 om 21:28
quote:Knuffelbeertjes schreef op 02 januari 2017 @ 21:25:
[...]
Ja ik herken het wel, het is net domino... Gelukkig krijg ik geen honger als ik niks eet, Ik voel me juist beter, want ik voel minder... net als met het bijten op m'n nagels etc, dan is er even alleen dat gevoel, die pijn. Niks geen stom verdriet of boosheid, machteloosheid of radeloosheid. Enorm fijn toch wel...
Wat betreft je laatste zin, daar moet ik toch wel een beetje om lachen. Wie vindt het nou een prima score om maar 1 keer seks te hebben in 2 weken tijd, want dat was de belangrijkste afspraak...
Niet dat ze dat gezegd heeft, ze heeft gezegd dat het niet mocht icm dissociëren. Nou ja, dat komt dus neer op hetzelfde. En met haar stomme oefening heeft ze het sowieso al enorm complex gemaakt, waardoor de seks niet meer op de automatische piloot kan. Eigenlijk is ze m'n relatie aan het verprutsen als ik er heel realistisch naar kijk Je spreekt jezelf een beetje tegen . Je hebt tijdenlang niet gehongerd, jezelf niet pijn gedaan en de laatste tijd ook al geen sex gehad met dissocieren. Vooruitgang dus
[...]
Ja ik herken het wel, het is net domino... Gelukkig krijg ik geen honger als ik niks eet, Ik voel me juist beter, want ik voel minder... net als met het bijten op m'n nagels etc, dan is er even alleen dat gevoel, die pijn. Niks geen stom verdriet of boosheid, machteloosheid of radeloosheid. Enorm fijn toch wel...
Wat betreft je laatste zin, daar moet ik toch wel een beetje om lachen. Wie vindt het nou een prima score om maar 1 keer seks te hebben in 2 weken tijd, want dat was de belangrijkste afspraak...
Niet dat ze dat gezegd heeft, ze heeft gezegd dat het niet mocht icm dissociëren. Nou ja, dat komt dus neer op hetzelfde. En met haar stomme oefening heeft ze het sowieso al enorm complex gemaakt, waardoor de seks niet meer op de automatische piloot kan. Eigenlijk is ze m'n relatie aan het verprutsen als ik er heel realistisch naar kijk Je spreekt jezelf een beetje tegen . Je hebt tijdenlang niet gehongerd, jezelf niet pijn gedaan en de laatste tijd ook al geen sex gehad met dissocieren. Vooruitgang dus
maandag 2 januari 2017 om 21:28
quote:branningbrothers schreef op 02 januari 2017 @ 21:16:
[...]
En toch geloof ik hier wel in. En nee, het gaat niet vanzelf. We hebben hulp nodig, sommigen veel hulp ( ook niets mis mee) maar hulp in de vorm van pillen, therapie om emdr. Maar er speelt ook een stukje karakter mee, en in alle dames die ik lees lees zie ik de wil om te overleven, om het beter te maken, voor zichzelf, voor kinderen of de toekomst.
Want wat let ons....er is niemand die ons dwingt in therapie te gaan, dat moet toch voortkomen uit een geloof dat het beter kan.
So what, als het vandaag niet gaat, er is altijd morgen nog. En ook al is die ook k*t, in vergelijking met vandaag een miniscuul stukje beter.
Hulde aan allen hier! Ja.. ik twijfel daarom wel eens over stoppen met de therapie en hier schrijven en de medicatie nemen en de oefeningen allemaal. Want daarmee zeg ik eigenlijk: ik denk dat ik beter verdien.
Hoe slecht is dat...?!
Morgen kan ook slechter zijn dan vandaag, en volgende week kan ook blijken dat het nóg slechter kan....
[...]
En toch geloof ik hier wel in. En nee, het gaat niet vanzelf. We hebben hulp nodig, sommigen veel hulp ( ook niets mis mee) maar hulp in de vorm van pillen, therapie om emdr. Maar er speelt ook een stukje karakter mee, en in alle dames die ik lees lees zie ik de wil om te overleven, om het beter te maken, voor zichzelf, voor kinderen of de toekomst.
Want wat let ons....er is niemand die ons dwingt in therapie te gaan, dat moet toch voortkomen uit een geloof dat het beter kan.
So what, als het vandaag niet gaat, er is altijd morgen nog. En ook al is die ook k*t, in vergelijking met vandaag een miniscuul stukje beter.
Hulde aan allen hier! Ja.. ik twijfel daarom wel eens over stoppen met de therapie en hier schrijven en de medicatie nemen en de oefeningen allemaal. Want daarmee zeg ik eigenlijk: ik denk dat ik beter verdien.
Hoe slecht is dat...?!
Morgen kan ook slechter zijn dan vandaag, en volgende week kan ook blijken dat het nóg slechter kan....
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
maandag 2 januari 2017 om 21:30
quote:aaaanne schreef op 02 januari 2017 @ 21:28:
[...]
Je spreekt jezelf een beetje tegen . Je hebt tijdenlang niet gehongerd, jezelf niet pijn gedaan en de laatste tijd ook al geen sex gehad met dissocieren. Vooruitgang dus Gevolgd door stappen achteruit he? Dat kun je wel niet noemen, maar het is alsnog wel zo.
Misschien wel meer achteruit dan vooruit? Dat is ook nog een optie he..
[...]
Je spreekt jezelf een beetje tegen . Je hebt tijdenlang niet gehongerd, jezelf niet pijn gedaan en de laatste tijd ook al geen sex gehad met dissocieren. Vooruitgang dus Gevolgd door stappen achteruit he? Dat kun je wel niet noemen, maar het is alsnog wel zo.
Misschien wel meer achteruit dan vooruit? Dat is ook nog een optie he..
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
maandag 2 januari 2017 om 21:33
Aikidoka, voor de miskraam ging het met mij ook goed, want was stabiel, stabiel leven, plezier in m'n werk, leuke contacten, etc. Het is belachelijk hoe zoiets kleins als een afgebroken zwangerschap zoiets groots in werking kan zetten.
Ik weet inmiddels wel hoe ik het weer uit kan zetten, hoe ik het weer weg moet drukken.
Dat stukje is terug en weer in staat om te functioneren.
Ik vraag me alleen af of ik het moet willen...
Ik denk dat jouw vriendin het écht aangegaan is..
Ik weet niet of ik dat moet willen..
Ik weet inmiddels wel hoe ik het weer uit kan zetten, hoe ik het weer weg moet drukken.
Dat stukje is terug en weer in staat om te functioneren.
Ik vraag me alleen af of ik het moet willen...
Ik denk dat jouw vriendin het écht aangegaan is..
Ik weet niet of ik dat moet willen..
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
maandag 2 januari 2017 om 21:36
quote:pruttel schreef op 02 januari 2017 @ 21:30:
Nee lieve Knuf. Ik probeer te zeggen dat je niet meteen keihard met jezelf moet afrekenen op een slechte dag. Dat heeft niks met weglopen te maken. Zoveel begrip als jullie tonen is gewoon niet realistisch. Is ook niet handig denk ik. Maar gewoon denken: nou het is hoe het is, een slechte dag, vervelend, maar dat hoort erbij.
Dat slaat toch nergens op? Natuurlijk moet je jezelf daar keihard op aanspreken (jij noemt het afrekenen maar dat vind ik wel wat negatief). Het is namelijk niet goed en het moet beter.
Nee lieve Knuf. Ik probeer te zeggen dat je niet meteen keihard met jezelf moet afrekenen op een slechte dag. Dat heeft niks met weglopen te maken. Zoveel begrip als jullie tonen is gewoon niet realistisch. Is ook niet handig denk ik. Maar gewoon denken: nou het is hoe het is, een slechte dag, vervelend, maar dat hoort erbij.
Dat slaat toch nergens op? Natuurlijk moet je jezelf daar keihard op aanspreken (jij noemt het afrekenen maar dat vind ik wel wat negatief). Het is namelijk niet goed en het moet beter.
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
maandag 2 januari 2017 om 21:41
Morgenochtend kun je beter wel wat eten hoor, Knuffel. Want door niet te eten voel je nu minder, ben je een beetje verdoofd en afgeleid, maar kun je ook minder goed je bezwaren en zorgen uiten tegen je psycholoog, en je vriend is er ook bij, dus dan lijkt het me wel belangrijk dat je scherp bent. Jij én je gedachten.
Ik denk trouwens dat je psycholoog je relatie wil verdiepen. Je vriend vindt het ook fijn als je meer met hem deelt, toch?
"De reden om het niet te doen moet van heel ver komen en dat zegt mij eigenlijk al genoeg; als ikzelf het mezelf al niet waard vind... dan wordt het nooit wat."
Ik denk dat je gedachten het je nu niet toestaan jezelf het waard te vinden. Dat is wat anders dan het jezelf niet waard vinden of het niet waard zijn. Ik vind je het wel waard, en ik hoop dat je dat zelf ook weer gaat zien.
"En ik kan niet zover komen als Snowfall."
Ik heb er alle vertrouwen in dat dat je lukt. En EV en Sunemom en alle anderen hier. Gewoon altijd een keertje meer weer overeind krabbelen dan omvallen, dan wordt het steeds beter. Moeilijk? Ja! Voelt het soms kut? Ja, dat ook. Maar kan het? Ik geloof van wel. Ik zie jullie allemaal stappen zetten, en al die stappen gaan voor jullie allemaal resultaat hebben.
Ik denk trouwens dat je psycholoog je relatie wil verdiepen. Je vriend vindt het ook fijn als je meer met hem deelt, toch?
"De reden om het niet te doen moet van heel ver komen en dat zegt mij eigenlijk al genoeg; als ikzelf het mezelf al niet waard vind... dan wordt het nooit wat."
Ik denk dat je gedachten het je nu niet toestaan jezelf het waard te vinden. Dat is wat anders dan het jezelf niet waard vinden of het niet waard zijn. Ik vind je het wel waard, en ik hoop dat je dat zelf ook weer gaat zien.
"En ik kan niet zover komen als Snowfall."
Ik heb er alle vertrouwen in dat dat je lukt. En EV en Sunemom en alle anderen hier. Gewoon altijd een keertje meer weer overeind krabbelen dan omvallen, dan wordt het steeds beter. Moeilijk? Ja! Voelt het soms kut? Ja, dat ook. Maar kan het? Ik geloof van wel. Ik zie jullie allemaal stappen zetten, en al die stappen gaan voor jullie allemaal resultaat hebben.
maandag 2 januari 2017 om 21:46
quote:aikidoka schreef op 02 januari 2017 @ 21:23:
[...]Ik weet niet of het hetzelfde wordt als wanneer je wel een veilige jeugd hebt gehad en ik weet natuurlijk niet of elke onveilige jeugd te herstellen is. Maar deze vriendin is wel stabiel, is getrouwd, heeft 2 kinderen en het gaat goed met haar. Ik geloof niet dat het dagelijks bestaan voor haar vaak een strijd is, zoals ik toch wel lees bij jou en bij anderen in dit topic. Dus kennelijk kan het zodanig hersteld worden dat een stabiel en prettig leven mogelijk is. Ze heeft daarvoor wel flink in zichzelf geïnvesteerd met ruim een jaar die intensieve dagelijkse therapie.Daarom geloof ik er voor mezelf niet in. Geen stabiel leven en geen stabiele relatie (daar ben ik blijkbaar niet toe in staat). Klap erbovenop gehad door eigen gezin kwijt. Teveel.
[...]Ik weet niet of het hetzelfde wordt als wanneer je wel een veilige jeugd hebt gehad en ik weet natuurlijk niet of elke onveilige jeugd te herstellen is. Maar deze vriendin is wel stabiel, is getrouwd, heeft 2 kinderen en het gaat goed met haar. Ik geloof niet dat het dagelijks bestaan voor haar vaak een strijd is, zoals ik toch wel lees bij jou en bij anderen in dit topic. Dus kennelijk kan het zodanig hersteld worden dat een stabiel en prettig leven mogelijk is. Ze heeft daarvoor wel flink in zichzelf geïnvesteerd met ruim een jaar die intensieve dagelijkse therapie.Daarom geloof ik er voor mezelf niet in. Geen stabiel leven en geen stabiele relatie (daar ben ik blijkbaar niet toe in staat). Klap erbovenop gehad door eigen gezin kwijt. Teveel.
Alles is mooi wanneer het echt is - Sara Kroos
maandag 2 januari 2017 om 21:48
quote:Knuffelbeertjes schreef op 02 januari 2017 @ 21:33:
Aikidoka, voor de miskraam ging het met mij ook goed, want was stabiel, stabiel leven, plezier in m'n werk, leuke contacten, etc. Het is belachelijk hoe zoiets kleins als een afgebroken zwangerschap zoiets groots in werking kan zetten.
Ik weet inmiddels wel hoe ik het weer uit kan zetten, hoe ik het weer weg moet drukken.
Dat stukje is terug en weer in staat om te functioneren.
Ik vraag me alleen af of ik het moet willen...
Ik denk dat jouw vriendin het écht aangegaan is..
Ik weet niet of ik dat moet willen..
Zou je een miskraam bij iemand anders ook "zoiets kleins" durven noemen?
En nee, ik begrijp niet waarom dat voor jou heel anders zou zijn dan voor anderen. Ik hoop dat je met iets van de compassie waarmee je naar anderen kijkt naar jezelf kan leren kijken.
Aikidoka, voor de miskraam ging het met mij ook goed, want was stabiel, stabiel leven, plezier in m'n werk, leuke contacten, etc. Het is belachelijk hoe zoiets kleins als een afgebroken zwangerschap zoiets groots in werking kan zetten.
Ik weet inmiddels wel hoe ik het weer uit kan zetten, hoe ik het weer weg moet drukken.
Dat stukje is terug en weer in staat om te functioneren.
Ik vraag me alleen af of ik het moet willen...
Ik denk dat jouw vriendin het écht aangegaan is..
Ik weet niet of ik dat moet willen..
Zou je een miskraam bij iemand anders ook "zoiets kleins" durven noemen?
En nee, ik begrijp niet waarom dat voor jou heel anders zou zijn dan voor anderen. Ik hoop dat je met iets van de compassie waarmee je naar anderen kijkt naar jezelf kan leren kijken.
tobbert wijzigde dit bericht op 02-01-2017 21:54
Reden: Aanvulling, stond er wel heel hard.
Reden: Aanvulling, stond er wel heel hard.
% gewijzigd
maandag 2 januari 2017 om 21:52
quote:Elmervrouw schreef op 02 januari 2017 @ 21:46:
[...]
Daarom geloof ik er voor mezelf niet in. Geen stabiel leven en geen stabiele relatie (daar ben ik blijkbaar niet toe in staat). Klap erbovenop gehad door eigen gezin kwijt. Teveel. Ik kan niet in de toekomst kijken, maar ik denk dat je jezelf nog zoveel te bieden hebt - en daarmee aan anderen en anderen aan jou. Dat doe je nu namelijk al, hier en - wat ik lees - ook in je echte leven. Ik hoop dat je de hoop niet opgeeft. Het verleden kan niet ongedaan gemaakt worden, maar de invloed die het op je toekomst heeft, ligt niet vast, denk ik. En omdat ik denk dat je het vandaag nodig hebt nog een
[...]
Daarom geloof ik er voor mezelf niet in. Geen stabiel leven en geen stabiele relatie (daar ben ik blijkbaar niet toe in staat). Klap erbovenop gehad door eigen gezin kwijt. Teveel. Ik kan niet in de toekomst kijken, maar ik denk dat je jezelf nog zoveel te bieden hebt - en daarmee aan anderen en anderen aan jou. Dat doe je nu namelijk al, hier en - wat ik lees - ook in je echte leven. Ik hoop dat je de hoop niet opgeeft. Het verleden kan niet ongedaan gemaakt worden, maar de invloed die het op je toekomst heeft, ligt niet vast, denk ik. En omdat ik denk dat je het vandaag nodig hebt nog een
maandag 2 januari 2017 om 21:55
quote:Tobbert schreef op 02 januari 2017 @ 21:41:
. Bedankt voor je woorden en het vertrouwen Tobbert. Ik vrees dat ik wel moet eten, want vriend zit me in de gaten te houden. Die wil niet eens dat ik m'n vingers zo bewerk, maar dan doe ik het wel stiekem.
Maar ik probeer het nu weer te stoppen en zal morgen proberen het andere ritme weer op te pakken..
Voel me alleen enorm dik en weet niet wat ik ermee moet/kan.. Nou ja, weet ik wel, maar de gedachten maken me bang, dat ik alleen maar dikker zal worden als ik blijf eten. En van de pillen word ik volgens hen ook heel dik... Ik eet niets extra's, maar ben wel aangekomen. Terwijl ik weken lang stabiel was of zelfs afviel... Maar elke ad heeft zo'n effect? Ik heb ze vandaag nog niet genomen ook.
Volgens vriend komt het omdat ik ongesteld moet worden en van kerst/oud&nieuw, maar volgens m'n gedachten komt het door de nieuwe weg die ik ingeslagen heb... Nog meer bewijs volgens hen dat ik verkeerd bezig ben geweest... en ze zeggen dat die bewijzen zich alleen maar zullen opstapelen de komende maanden.
Dat ik niet alleen eenzaam, werkeloos, single, contactloos, in de schuldsanering, door iedereen uitgekotst zal eindigen, maar ook nog eens met 30 kg meer.. ze waarschuwen me gewoon..
. Bedankt voor je woorden en het vertrouwen Tobbert. Ik vrees dat ik wel moet eten, want vriend zit me in de gaten te houden. Die wil niet eens dat ik m'n vingers zo bewerk, maar dan doe ik het wel stiekem.
Maar ik probeer het nu weer te stoppen en zal morgen proberen het andere ritme weer op te pakken..
Voel me alleen enorm dik en weet niet wat ik ermee moet/kan.. Nou ja, weet ik wel, maar de gedachten maken me bang, dat ik alleen maar dikker zal worden als ik blijf eten. En van de pillen word ik volgens hen ook heel dik... Ik eet niets extra's, maar ben wel aangekomen. Terwijl ik weken lang stabiel was of zelfs afviel... Maar elke ad heeft zo'n effect? Ik heb ze vandaag nog niet genomen ook.
Volgens vriend komt het omdat ik ongesteld moet worden en van kerst/oud&nieuw, maar volgens m'n gedachten komt het door de nieuwe weg die ik ingeslagen heb... Nog meer bewijs volgens hen dat ik verkeerd bezig ben geweest... en ze zeggen dat die bewijzen zich alleen maar zullen opstapelen de komende maanden.
Dat ik niet alleen eenzaam, werkeloos, single, contactloos, in de schuldsanering, door iedereen uitgekotst zal eindigen, maar ook nog eens met 30 kg meer.. ze waarschuwen me gewoon..
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
maandag 2 januari 2017 om 21:59
quote:Elmervrouw schreef op 02 januari 2017 @ 21:46:
[...]
Daarom geloof ik er voor mezelf niet in. Geen stabiel leven en geen stabiele relatie (daar ben ik blijkbaar niet toe in staat). Klap erbovenop gehad door eigen gezin kwijt. Teveel.Denk wel dat jij er toe in staat bent. Maar voor een relatie heb je 2 personen nodig, dat zegt niks over jou alleen. Jij bent goed zoals je bent En hoezo heb je geen stabiel leven...? Je hebt dingen die je doet en vrienden, je hebt hier mensen die aan je denken, je staat op eigen benen met een eigen huis, je werkt met de poh-er aan je verleden, dat is hartstikke knap allemaal!
[...]
Daarom geloof ik er voor mezelf niet in. Geen stabiel leven en geen stabiele relatie (daar ben ik blijkbaar niet toe in staat). Klap erbovenop gehad door eigen gezin kwijt. Teveel.Denk wel dat jij er toe in staat bent. Maar voor een relatie heb je 2 personen nodig, dat zegt niks over jou alleen. Jij bent goed zoals je bent En hoezo heb je geen stabiel leven...? Je hebt dingen die je doet en vrienden, je hebt hier mensen die aan je denken, je staat op eigen benen met een eigen huis, je werkt met de poh-er aan je verleden, dat is hartstikke knap allemaal!
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
maandag 2 januari 2017 om 22:01
quote:Knuffelbeertjes schreef op 02 januari 2017 @ 20:42:
[...]
Precies
Deze vraag blijft toch terugkomen denk ik,
Altijd
Sorry ik wou dat ik er wat positiever over dacht
Herstellen denk ik niet, niet dat het verleden weggepoetst is. Die basis is je basis, dat wordt niet anders. Máár het hoeft ook niet zo rottig te blijven zoals het nu is. Je kunt je basis niet veranderen, maar wel dingen bijleren, afleren, je van dingen bewust worden en dan dus een heel prima leven leiden. Zonder zoveel angst en ellende.
Maar het enge eraan is dat je wat je wél kent onder ogen moet zien en los moet laten, doodeng.
[...]
Precies
Deze vraag blijft toch terugkomen denk ik,
Altijd
Sorry ik wou dat ik er wat positiever over dacht
Herstellen denk ik niet, niet dat het verleden weggepoetst is. Die basis is je basis, dat wordt niet anders. Máár het hoeft ook niet zo rottig te blijven zoals het nu is. Je kunt je basis niet veranderen, maar wel dingen bijleren, afleren, je van dingen bewust worden en dan dus een heel prima leven leiden. Zonder zoveel angst en ellende.
Maar het enge eraan is dat je wat je wél kent onder ogen moet zien en los moet laten, doodeng.
maandag 2 januari 2017 om 22:04
quote:Knuffelbeertjes schreef op 02 januari 2017 @ 21:55:
[...]
Bedankt voor je woorden en het vertrouwen Tobbert. Ik vrees dat ik wel moet eten, want vriend zit me in de gaten te houden. Die wil niet eens dat ik m'n vingers zo bewerk, maar dan doe ik het wel stiekem.
Maar ik probeer het nu weer te stoppen en zal morgen proberen het andere ritme weer op te pakken..
Voel me alleen enorm dik en weet niet wat ik ermee moet/kan.. Nou ja, weet ik wel, maar de gedachten maken me bang, dat ik alleen maar dikker zal worden als ik blijf eten. En van de pillen word ik volgens hen ook heel dik... Ik eet niets extra's, maar ben wel aangekomen. Terwijl ik weken lang stabiel was of zelfs afviel... Maar elke ad heeft zo'n effect? Ik heb ze vandaag nog niet genomen ook.
Volgens vriend komt het omdat ik ongesteld moet worden en van kerst/oud&nieuw, maar volgens m'n gedachten komt het door de nieuwe weg die ik ingeslagen heb... Nog meer bewijs volgens hen dat ik verkeerd bezig ben geweest... en ze zeggen dat die bewijzen zich alleen maar zullen opstapelen de komende maanden.
Dat ik niet alleen eenzaam, werkeloos, single, contactloos, in de schuldsanering, door iedereen uitgekotst zal eindigen, maar ook nog eens met 30 kg meer.. ze waarschuwen me gewoon..
Bangmaken is niet hetzelfde als waarschuwen. Controle krijgen is niet hetzelfde als helpen, en straffen ook niet. Een liefdevol mens praat niet zo tegen je, dei maakt zich zorgen en uit dat, maar niet op die toon.
Als je van iemand houdt dan zeg je niet als jij zo doorgaat wordt je dik en lelijk en raak je je relatie kwijt.....
Zou jij ooit zoiets tegen een vriendin zeggen? Onder het mom van ik waarschuw maar?
[...]
Bedankt voor je woorden en het vertrouwen Tobbert. Ik vrees dat ik wel moet eten, want vriend zit me in de gaten te houden. Die wil niet eens dat ik m'n vingers zo bewerk, maar dan doe ik het wel stiekem.
Maar ik probeer het nu weer te stoppen en zal morgen proberen het andere ritme weer op te pakken..
Voel me alleen enorm dik en weet niet wat ik ermee moet/kan.. Nou ja, weet ik wel, maar de gedachten maken me bang, dat ik alleen maar dikker zal worden als ik blijf eten. En van de pillen word ik volgens hen ook heel dik... Ik eet niets extra's, maar ben wel aangekomen. Terwijl ik weken lang stabiel was of zelfs afviel... Maar elke ad heeft zo'n effect? Ik heb ze vandaag nog niet genomen ook.
Volgens vriend komt het omdat ik ongesteld moet worden en van kerst/oud&nieuw, maar volgens m'n gedachten komt het door de nieuwe weg die ik ingeslagen heb... Nog meer bewijs volgens hen dat ik verkeerd bezig ben geweest... en ze zeggen dat die bewijzen zich alleen maar zullen opstapelen de komende maanden.
Dat ik niet alleen eenzaam, werkeloos, single, contactloos, in de schuldsanering, door iedereen uitgekotst zal eindigen, maar ook nog eens met 30 kg meer.. ze waarschuwen me gewoon..
Bangmaken is niet hetzelfde als waarschuwen. Controle krijgen is niet hetzelfde als helpen, en straffen ook niet. Een liefdevol mens praat niet zo tegen je, dei maakt zich zorgen en uit dat, maar niet op die toon.
Als je van iemand houdt dan zeg je niet als jij zo doorgaat wordt je dik en lelijk en raak je je relatie kwijt.....
Zou jij ooit zoiets tegen een vriendin zeggen? Onder het mom van ik waarschuw maar?
maandag 2 januari 2017 om 22:09
quote:Tobbert schreef op 02 januari 2017 @ 21:48:
[...]
Zou je een miskraam bij iemand anders ook "zoiets kleins" durven noemen?
En nee, ik begrijp niet waarom dat voor jou heel anders zou zijn dan voor anderen. Ik hoop dat je met iets van de compassie waarmee je naar anderen kijkt naar jezelf kan leren kijken. Nou, weet je Tobbert, de miskraam heb ik eigenlijk best wel een plekje kunnen geven. Het is en blijft verdrietig en ik had mezelf en vriend écht wat beters gegund dan een zwangerschap die, zelfs na de magische 3 maanden grens, uitliep op een curretage. Maar ik heb het zelf goed aangevoeld, we waren meteen zwanger, het ziekenhuispersoneel was enorm begripvol én we hebben enorme lieve reacties gekregen van onze vrienden. Zelfs met oud & nieuw werd er door twee van de meiden die er bij waren bij stil gestaan en hebben ze me geknuffeld en erover gepraat.
Dus daar heb ik best wel vrede mee en vertrouwen voor de toekomst dat het ons wel weer gegund is.
Waar ik geen vrede mee heb, is wat het teweeg gebracht heeft. En dat valt ook niet uit te leggen en dat hoeft ook niet. Maar bepaalde mensen hebben wel door dat het niet helemaal lekker met mij gaat en denken dat het aan de miskraam ligt. Prima, maar dat is niet waar. En het stoort me enorm dat de miskraam wederom hét moment was van mijn geest om álle zooi eruit te gooien.
En dat terwijl ik écht wel hard aan mezelf gewerkt heb in het verleden. Ik ben bij een nieuwe zwangerschap bang dit opnieuw zal gebeuren. Hopelijk heb ik dan nog een therapeut waar ik terecht kan....
Want per echo/controle werd de ptss actiever en werd het stuk in mij wat zich redelijk 'koest' had gehouden, steeds een stukje meer wakker. Tot het punt van de slechte echo, toen kwam het er in alle hevigheid uit. En tot ongeveer vorige week was het enorm aan de oppervlakte en liet het zich niet meer wegstoppen. Alleen nu voel ik het weer, weet ik het weer te temmen en terug te drukken...
Ik denk alleen dat als ik het steeds weg blijf drukken, het altijd weer terug zal komen.
Maar als ik het nu aanga, zal het misschien ook wel terugkomen.... iets wat altijd bij me hoort...iets wat ik maar beter kan temmen en wegstoppen, omdat het toch altijd er zal zijn...
[...]
Zou je een miskraam bij iemand anders ook "zoiets kleins" durven noemen?
En nee, ik begrijp niet waarom dat voor jou heel anders zou zijn dan voor anderen. Ik hoop dat je met iets van de compassie waarmee je naar anderen kijkt naar jezelf kan leren kijken. Nou, weet je Tobbert, de miskraam heb ik eigenlijk best wel een plekje kunnen geven. Het is en blijft verdrietig en ik had mezelf en vriend écht wat beters gegund dan een zwangerschap die, zelfs na de magische 3 maanden grens, uitliep op een curretage. Maar ik heb het zelf goed aangevoeld, we waren meteen zwanger, het ziekenhuispersoneel was enorm begripvol én we hebben enorme lieve reacties gekregen van onze vrienden. Zelfs met oud & nieuw werd er door twee van de meiden die er bij waren bij stil gestaan en hebben ze me geknuffeld en erover gepraat.
Dus daar heb ik best wel vrede mee en vertrouwen voor de toekomst dat het ons wel weer gegund is.
Waar ik geen vrede mee heb, is wat het teweeg gebracht heeft. En dat valt ook niet uit te leggen en dat hoeft ook niet. Maar bepaalde mensen hebben wel door dat het niet helemaal lekker met mij gaat en denken dat het aan de miskraam ligt. Prima, maar dat is niet waar. En het stoort me enorm dat de miskraam wederom hét moment was van mijn geest om álle zooi eruit te gooien.
En dat terwijl ik écht wel hard aan mezelf gewerkt heb in het verleden. Ik ben bij een nieuwe zwangerschap bang dit opnieuw zal gebeuren. Hopelijk heb ik dan nog een therapeut waar ik terecht kan....
Want per echo/controle werd de ptss actiever en werd het stuk in mij wat zich redelijk 'koest' had gehouden, steeds een stukje meer wakker. Tot het punt van de slechte echo, toen kwam het er in alle hevigheid uit. En tot ongeveer vorige week was het enorm aan de oppervlakte en liet het zich niet meer wegstoppen. Alleen nu voel ik het weer, weet ik het weer te temmen en terug te drukken...
Ik denk alleen dat als ik het steeds weg blijf drukken, het altijd weer terug zal komen.
Maar als ik het nu aanga, zal het misschien ook wel terugkomen.... iets wat altijd bij me hoort...iets wat ik maar beter kan temmen en wegstoppen, omdat het toch altijd er zal zijn...
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
maandag 2 januari 2017 om 22:13
quote:Rhae schreef op 02 januari 2017 @ 22:01:
[...]
Herstellen denk ik niet, niet dat het verleden weggepoetst is. Die basis is je basis, dat wordt niet anders. Máár het hoeft ook niet zo rottig te blijven zoals het nu is. Je kunt je basis niet veranderen, maar wel dingen bijleren, afleren, je van dingen bewust worden en dan dus een heel prima leven leiden. Zonder zoveel angst en ellende.
Maar het enge eraan is dat je wat je wél kent onder ogen moet zien en los moet laten, doodeng.
Dat had ik wel... in elk geval voor 2 jaren.. een prima leven, zonder veel angst en ellende. Wist ik veel dat de ptss weer zo heftig zou terugkeren na de miskraam.. Dat is enorm frustrerend.
Geeft ook weinig hoop voor de toekomst. Want ga nu wel weer in therapie en weer emdr, maar hoeveel helpt het nou uiteindelijk... Bij een gebeurtenis ligt het zo weer overhoop.
En ja dat loslaten en zo is doodeng, gelukkig begrijp jij dat
[...]
Herstellen denk ik niet, niet dat het verleden weggepoetst is. Die basis is je basis, dat wordt niet anders. Máár het hoeft ook niet zo rottig te blijven zoals het nu is. Je kunt je basis niet veranderen, maar wel dingen bijleren, afleren, je van dingen bewust worden en dan dus een heel prima leven leiden. Zonder zoveel angst en ellende.
Maar het enge eraan is dat je wat je wél kent onder ogen moet zien en los moet laten, doodeng.
Dat had ik wel... in elk geval voor 2 jaren.. een prima leven, zonder veel angst en ellende. Wist ik veel dat de ptss weer zo heftig zou terugkeren na de miskraam.. Dat is enorm frustrerend.
Geeft ook weinig hoop voor de toekomst. Want ga nu wel weer in therapie en weer emdr, maar hoeveel helpt het nou uiteindelijk... Bij een gebeurtenis ligt het zo weer overhoop.
En ja dat loslaten en zo is doodeng, gelukkig begrijp jij dat
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
maandag 2 januari 2017 om 22:15
quote:Rhae schreef op 02 januari 2017 @ 22:04:
[...]
Bangmaken is niet hetzelfde als waarschuwen. Controle krijgen is niet hetzelfde als helpen, en straffen ook niet. Een liefdevol mens praat niet zo tegen je, dei maakt zich zorgen en uit dat, maar niet op die toon.
Als je van iemand houdt dan zeg je niet als jij zo doorgaat wordt je dik en lelijk en raak je je relatie kwijt.....
Zou jij ooit zoiets tegen een vriendin zeggen? Onder het mom van ik waarschuw maar? Ik snap niet zo goed wat die vriendin ermee te maken heeft. Want ik ken niemand die is zoals ik. Dus dan is het nooit te vergelijken...
En misschien heb je wel gelijk, zeggen de gedachten het op een nare manier. Maar alsnog bedoelen ze het misschien wel goed? Ze zijn alleen dus niet zo tactisch, nou ja..
[...]
Bangmaken is niet hetzelfde als waarschuwen. Controle krijgen is niet hetzelfde als helpen, en straffen ook niet. Een liefdevol mens praat niet zo tegen je, dei maakt zich zorgen en uit dat, maar niet op die toon.
Als je van iemand houdt dan zeg je niet als jij zo doorgaat wordt je dik en lelijk en raak je je relatie kwijt.....
Zou jij ooit zoiets tegen een vriendin zeggen? Onder het mom van ik waarschuw maar? Ik snap niet zo goed wat die vriendin ermee te maken heeft. Want ik ken niemand die is zoals ik. Dus dan is het nooit te vergelijken...
En misschien heb je wel gelijk, zeggen de gedachten het op een nare manier. Maar alsnog bedoelen ze het misschien wel goed? Ze zijn alleen dus niet zo tactisch, nou ja..
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
maandag 2 januari 2017 om 22:19
Kerst, oud&nieuw, hormonen en ongesteld moeten worden, je hebt al even niet gezwommen... allemaal redenen waarom je je dikker kunt voelen. Misschien ook de pillen, geen idee. Ik zou ze voor nu gewoon innemen, en de vraag 'kan ik zijn aangekomen dankzij die pillen' op de lijst met dingen zetten die je morgen wilt bespreken.
Ik kan nu wel heel hypocriet gaan zeggen dat je ze moet nemen omdat je beter gelukkig en gezond met tien kilo meer kunt zijn, maar ik zou ook heel weinig gaan eten als ik dacht dat ik er van aan kwam. Dus dat zal ik je besparen.
Ik kan nu wel heel hypocriet gaan zeggen dat je ze moet nemen omdat je beter gelukkig en gezond met tien kilo meer kunt zijn, maar ik zou ook heel weinig gaan eten als ik dacht dat ik er van aan kwam. Dus dat zal ik je besparen.
