Relaties
alle pijlers
Escalatie ruzie met man
dinsdag 3 januari 2017 om 14:59
Het gaat al een tijdje minder goed tussen mijn man en mij. We hebben het heel druk met jonge kinderen en een grote verbouwing. Hierdoor zijn we elkaar wat uit het oog verloren en zijn er heel wat opgebouwde frustraties. Gisteren is het helemaal geëscaleerd.
Met de feestdagen was hij twee weken thuis, wat we beiden fijn vonden. We hebben kunnen praten, hebben een werkschema opgesteld voor de verbouwingen en hebben het fijn gehad met mijn familie.
Gisteren was zijn laatste dag verlof. We wilden dit 'vieren', ik ging voor hem koken en ik had de kinderen bij de buren laten logeren (wat ik héél moeilijk vind). Hij had eerst een nieuwsjaarreceptie op het werk. Hij zou snel zijn hoofd laten zien en naar huis komen. Na twee uur (wat ik al lang vond) belde hij om te zeggen dat hij nog wat langer ging blijven en nog iets ging drinken. Ik heb gezegd dat ik liever zou hebben dat hij naar huis komt omdat ik had gekookt. Hij zei dat het ook nog goed zou zijn in een uurtje en dat "het geen vraag was, maar een mededeling". We hebben ruzie gemaakt aan de telefoon. Hij zei dat het maar éénmaal per jaar nieuwjaar is, dat ik mij aanstel en dat hij helemaal geen zin meer had om thuis te komen. Hij is uiteindelijk maar om drie uur vannacht naar huis gekomen, is zonder iets te zeggen gaan slapen (ik lag op de sofa). Vanmorgen is hij zonder iets te zeggen gaan werken.
Ik ben heel kwaad en teleurgesteld dat hij alweer zijn eigen tijd en ontspanning boven ons stelt. Over enkele uren komt hij thuis en ik weet niet wat ik moet zeggen of doen. Ik weet niet wat ik wil met dit topic, ik moet gewoon ergens mijn hoofd ordenen.
Met de feestdagen was hij twee weken thuis, wat we beiden fijn vonden. We hebben kunnen praten, hebben een werkschema opgesteld voor de verbouwingen en hebben het fijn gehad met mijn familie.
Gisteren was zijn laatste dag verlof. We wilden dit 'vieren', ik ging voor hem koken en ik had de kinderen bij de buren laten logeren (wat ik héél moeilijk vind). Hij had eerst een nieuwsjaarreceptie op het werk. Hij zou snel zijn hoofd laten zien en naar huis komen. Na twee uur (wat ik al lang vond) belde hij om te zeggen dat hij nog wat langer ging blijven en nog iets ging drinken. Ik heb gezegd dat ik liever zou hebben dat hij naar huis komt omdat ik had gekookt. Hij zei dat het ook nog goed zou zijn in een uurtje en dat "het geen vraag was, maar een mededeling". We hebben ruzie gemaakt aan de telefoon. Hij zei dat het maar éénmaal per jaar nieuwjaar is, dat ik mij aanstel en dat hij helemaal geen zin meer had om thuis te komen. Hij is uiteindelijk maar om drie uur vannacht naar huis gekomen, is zonder iets te zeggen gaan slapen (ik lag op de sofa). Vanmorgen is hij zonder iets te zeggen gaan werken.
Ik ben heel kwaad en teleurgesteld dat hij alweer zijn eigen tijd en ontspanning boven ons stelt. Over enkele uren komt hij thuis en ik weet niet wat ik moet zeggen of doen. Ik weet niet wat ik wil met dit topic, ik moet gewoon ergens mijn hoofd ordenen.
vrijdag 6 januari 2017 om 09:09
Maar als hij naar zijn eigen broodnodige ontspanning is, die jij hem zo gunt, dan kun jij toch op de bank hangen met een filmpje en ontspannen? Of moet je daarvoor per se tegen hem aanliggen? En zie je zelf hoe afhankelijk dat dan is, als je alleen kunt ontspannen, door mét hem een filmpje te kijken? Daar schort het waarschijnlijk. Hij ontspant zelf, jij hebt hem ervoor nodig. Dat is dan ook al de 2e avond dat hij niet kan klussen.
Verder: jullie hebben de afgelopen weken in de vakantie afspraken gemaakt. Die zijn natuurlijk niet allemaal van tafel, door deze ene (voor jou) verpeste avond. Jullie gingen voor een nieuw begin, die helaas eerst struikelde over een drempeltje, bij wijze van spreken. Gaan jullie nu wél door met de gemaakte afspraken? Zie je daar nog wat in?
En hoe komt het dat je na 2 weken vakantie nog steeds op je tandvlees loopt, eigenlijk?
Verder: jullie hebben de afgelopen weken in de vakantie afspraken gemaakt. Die zijn natuurlijk niet allemaal van tafel, door deze ene (voor jou) verpeste avond. Jullie gingen voor een nieuw begin, die helaas eerst struikelde over een drempeltje, bij wijze van spreken. Gaan jullie nu wél door met de gemaakte afspraken? Zie je daar nog wat in?
En hoe komt het dat je na 2 weken vakantie nog steeds op je tandvlees loopt, eigenlijk?
Later is nu
vrijdag 6 januari 2017 om 09:36
quote:Dreamer schreef op 06 januari 2017 @ 09:09:
En hoe komt het dat je na 2 weken vakantie nog steeds op je tandvlees loopt, eigenlijk?Met een baby-tweeling heeft ze geen vakantie, alleen haar werk stopt dan tijdelijk, maar voor veel ouders is op het werk zitten juist meer ontspannen dan de hele dag thuis met kinderen. En dan zit ze ook nog midden in de troep van de verbouwing waar ze zich zo aan stoort. Ik weet niet of dit voor TO geldt, maar van echte vakantie is in haar geval denk ik geen sprake.
En hoe komt het dat je na 2 weken vakantie nog steeds op je tandvlees loopt, eigenlijk?Met een baby-tweeling heeft ze geen vakantie, alleen haar werk stopt dan tijdelijk, maar voor veel ouders is op het werk zitten juist meer ontspannen dan de hele dag thuis met kinderen. En dan zit ze ook nog midden in de troep van de verbouwing waar ze zich zo aan stoort. Ik weet niet of dit voor TO geldt, maar van echte vakantie is in haar geval denk ik geen sprake.
vrijdag 6 januari 2017 om 09:45
quote:valerievaldera schreef op 06 januari 2017 @ 09:36:
[...]
Met een baby-tweeling heeft ze geen vakantie, alleen haar werk stopt dan tijdelijk, maar voor veel ouders is op het werk zitten juist meer ontspannen dan de hele dag thuis met kinderen. En dan zit ze ook nog midden in de troep van de verbouwing waar ze zich zo aan stoort. Ik weet niet of dit voor TO geldt, maar van echte vakantie is in haar geval denk ik geen sprake.
Haar man was toch ook die 2 weken thuis. Ze maakten afspraken, tenslotte. Zijn die ook nagekomen?
Ik had dan wel geen tweeling, maar wel 2 kinderen 1,5 jaar na elkaar. Ik weet wel wat van kinderen hoor.
Na 2 weken de kinderen met z'n 2en opvangen, ben je als het goed is in elk geval weer van je tandvlees af. Dat je nog niet optimaal functioneert, dat kan, maar ook met 2 kinderen moet je in een vakantie uit kunnen rusten. Lukt dat niet, dan moet je toch eens gaan kijken wat dan wél werkt, als vakantie het al niet doet, gaat het nu helemaal niet meer gebeuren.
[...]
Met een baby-tweeling heeft ze geen vakantie, alleen haar werk stopt dan tijdelijk, maar voor veel ouders is op het werk zitten juist meer ontspannen dan de hele dag thuis met kinderen. En dan zit ze ook nog midden in de troep van de verbouwing waar ze zich zo aan stoort. Ik weet niet of dit voor TO geldt, maar van echte vakantie is in haar geval denk ik geen sprake.
Haar man was toch ook die 2 weken thuis. Ze maakten afspraken, tenslotte. Zijn die ook nagekomen?
Ik had dan wel geen tweeling, maar wel 2 kinderen 1,5 jaar na elkaar. Ik weet wel wat van kinderen hoor.
Na 2 weken de kinderen met z'n 2en opvangen, ben je als het goed is in elk geval weer van je tandvlees af. Dat je nog niet optimaal functioneert, dat kan, maar ook met 2 kinderen moet je in een vakantie uit kunnen rusten. Lukt dat niet, dan moet je toch eens gaan kijken wat dan wél werkt, als vakantie het al niet doet, gaat het nu helemaal niet meer gebeuren.
Later is nu
vrijdag 6 januari 2017 om 09:55
TO, je zegt met niemand te kunnen praten hierover. Ik denk dat het goed is als je eens professionele hulp zoekt. Je loopt behoorlijk op je tandvlees, wellicht kan een psycholoog je wat lucht geven. Relatietherapie lijkt mij ook goed, kan me echter herinneren dat je man daar geen heil inziet cq geen tijd voor vrij wil maken.
vrijdag 6 januari 2017 om 09:57
Het ligt er denk ik heel erg aan hoe de taken zijn verdeeld (uit TO haar posts maak ik op dat ze veel alleen voor de tweeling zorgt) en wat voor kinderen je hebt (slapen ze de nacht door, hebben zij nog extra zorg nodig door de vroeggeboorte?) Ook temperament kan veel uitmaken. Een rustig kind dat 12 uur doorslaapt en overdag goed slaapt, is iets totaal anders dan een pittig kind dat veel huilt en nog iedere paar uur wakker is 's nachts.
vrijdag 6 januari 2017 om 10:01
Precies wat ik me met het doorlezen van dit topic afvroeg: wat voor vader is Poeff's man? Welke rol neemt hij op zich in de verzorging? Is hij wel eens alleen met de kids? Komt het inderdaad allemaal op Poeff's schouders? En is dat omdat hij niet zo nodig hoeft of omdat Poeff het liever niet uit handen geeft? En welke afspraken hebben ze hierover van te voren gemaakt?
Ik geloof niet meer in sprookjes.
vrijdag 6 januari 2017 om 10:02
quote:valerievaldera schreef op 06 januari 2017 @ 09:57:
Het ligt er denk ik heel erg aan hoe de taken zijn verdeeld (uit TO haar posts maak ik op dat ze veel alleen voor de tweeling zorgt) en wat voor kinderen je hebt (slapen ze de nacht door, hebben zij nog extra zorg nodig door de vroeggeboorte?) Ook temperament kan veel uitmaken. Een rustig kind dat 12 uur doorslaapt en overdag goed slaapt, is iets totaal anders dan een pittig kind dat veel huilt en nog iedere paar uur wakker is 's nachts.
Maar TO had deze vakantie nieuwe afspraken gemaakt, waar ze tevreden over was. Daar zegt ze verder niets over, maar daar zal dan toch ook de verdeling voor de zorg bij zitten. Zéker bij 2 weken vakantie. Zo niet, wat voor afspraken dan? En dan nog, 2 weken vakantie, nu is er weer werk en andere zaken, dus ik blijf erbij: als de vakantie niet hielp, wordt het nu niet beter, ondanks afspraken.
Mijn kinderen sliepen allebei pas bij 2,5 jaar door en wij hebben dus inderdaad een jaar lang gehad, dat we om de beurt met een kind zaten.
Het ligt er denk ik heel erg aan hoe de taken zijn verdeeld (uit TO haar posts maak ik op dat ze veel alleen voor de tweeling zorgt) en wat voor kinderen je hebt (slapen ze de nacht door, hebben zij nog extra zorg nodig door de vroeggeboorte?) Ook temperament kan veel uitmaken. Een rustig kind dat 12 uur doorslaapt en overdag goed slaapt, is iets totaal anders dan een pittig kind dat veel huilt en nog iedere paar uur wakker is 's nachts.
Maar TO had deze vakantie nieuwe afspraken gemaakt, waar ze tevreden over was. Daar zegt ze verder niets over, maar daar zal dan toch ook de verdeling voor de zorg bij zitten. Zéker bij 2 weken vakantie. Zo niet, wat voor afspraken dan? En dan nog, 2 weken vakantie, nu is er weer werk en andere zaken, dus ik blijf erbij: als de vakantie niet hielp, wordt het nu niet beter, ondanks afspraken.
Mijn kinderen sliepen allebei pas bij 2,5 jaar door en wij hebben dus inderdaad een jaar lang gehad, dat we om de beurt met een kind zaten.
Later is nu
vrijdag 6 januari 2017 om 10:22
To, hoe bedoel je dat je man jouw geen ontspanning gunt? Welke vormen van ontspanning draag je dan aan die van hem niet mogen? Als dat alleen maar iets is waarbij zijn aanwezigheid verplicht is dan begrijp ik het wel.. voor hem zijn de verplichte nummertjes geen ontspanning blijkbaar. Niet op deze manier. Verzin ontspanning voor jou alleen en kijk eens of hij het je dan nog steeds niet gunt. Ik denk dat hij het juist zal aanmoedigen.
Je kan mij trouwens niet wijs maken dat het ontspannen is als je afhankelijk bent van iemand anders die je aan zijn haren bij jouw ontspanningsmomentje moet trekken..
Je kan mij trouwens niet wijs maken dat het ontspannen is als je afhankelijk bent van iemand anders die je aan zijn haren bij jouw ontspanningsmomentje moet trekken..
zondag 8 januari 2017 om 08:50
quote:Dreamer schreef op 06 januari 2017 @ 09:09:
Maar als hij naar zijn eigen broodnodige ontspanning is, die jij hem zo gunt, dan kun jij toch op de bank hangen met een filmpje en ontspannen? Of moet je daarvoor per se tegen hem aanliggen? En zie je zelf hoe afhankelijk dat dan is, als je alleen kunt ontspannen, door mét hem een filmpje te kijken? Daar schort het waarschijnlijk. Hij ontspant zelf, jij hebt hem ervoor nodig. Dat is dan ook al de 2e avond dat hij niet kan klussen.
Verder: jullie hebben de afgelopen weken in de vakantie afspraken gemaakt. Die zijn natuurlijk niet allemaal van tafel, door deze ene (voor jou) verpeste avond. Jullie gingen voor een nieuw begin, die helaas eerst struikelde over een drempeltje, bij wijze van spreken. Gaan jullie nu wél door met de gemaakte afspraken? Zie je daar nog wat in?
En hoe komt het dat je na 2 weken vakantie nog steeds op je tandvlees loopt, eigenlijk?
Dat is toch geen huwelijk? Hij die de hort op gaat en ik die altijd thuis voor de bank hang om voor de kinderen te zorgen. De kinderen slapen nog niet door, een rustige avond voor de bank zit er bijna nooit in. Ik vind het fijner om af en toe iets met hem te doen (niets eens 1x/week), daar is toch niets afhankelijk aan.
De afspraken ging over de verbouwing, maar het was nog maar de eerste dag en hij hield zich er al niet meer aan.
Het was vakantie, maar het grootste deel van mijn werk bleef doorgaan (kinderen, huishouden, verbouwing).
Ik weet trouwens uit ervaring dat mijn benen te dik zijn onder een rok.
Maar als hij naar zijn eigen broodnodige ontspanning is, die jij hem zo gunt, dan kun jij toch op de bank hangen met een filmpje en ontspannen? Of moet je daarvoor per se tegen hem aanliggen? En zie je zelf hoe afhankelijk dat dan is, als je alleen kunt ontspannen, door mét hem een filmpje te kijken? Daar schort het waarschijnlijk. Hij ontspant zelf, jij hebt hem ervoor nodig. Dat is dan ook al de 2e avond dat hij niet kan klussen.
Verder: jullie hebben de afgelopen weken in de vakantie afspraken gemaakt. Die zijn natuurlijk niet allemaal van tafel, door deze ene (voor jou) verpeste avond. Jullie gingen voor een nieuw begin, die helaas eerst struikelde over een drempeltje, bij wijze van spreken. Gaan jullie nu wél door met de gemaakte afspraken? Zie je daar nog wat in?
En hoe komt het dat je na 2 weken vakantie nog steeds op je tandvlees loopt, eigenlijk?
Dat is toch geen huwelijk? Hij die de hort op gaat en ik die altijd thuis voor de bank hang om voor de kinderen te zorgen. De kinderen slapen nog niet door, een rustige avond voor de bank zit er bijna nooit in. Ik vind het fijner om af en toe iets met hem te doen (niets eens 1x/week), daar is toch niets afhankelijk aan.
De afspraken ging over de verbouwing, maar het was nog maar de eerste dag en hij hield zich er al niet meer aan.
Het was vakantie, maar het grootste deel van mijn werk bleef doorgaan (kinderen, huishouden, verbouwing).
Ik weet trouwens uit ervaring dat mijn benen te dik zijn onder een rok.
zondag 8 januari 2017 om 08:59
quote:Coco87 schreef op 06 januari 2017 @ 10:22:
To, hoe bedoel je dat je man jouw geen ontspanning gunt? Welke vormen van ontspanning draag je dan aan die van hem niet mogen? Als dat alleen maar iets is waarbij zijn aanwezigheid verplicht is dan begrijp ik het wel.. voor hem zijn de verplichte nummertjes geen ontspanning blijkbaar. Niet op deze manier. Verzin ontspanning voor jou alleen en kijk eens of hij het je dan nog steeds niet gunt. Ik denk dat hij het juist zal aanmoedigen.
Je kan mij trouwens niet wijs maken dat het ontspannen is als je afhankelijk bent van iemand anders die je aan zijn haren bij jouw ontspanningsmomentje moet trekken..Het zijn altijd zijn noden die voorgaan. Als hij zin heeft om weg te gaan of om iets te gaan doen, dan doet hij het maar zonder ergens over na te moeten denken. Ik blijf graag thuis, maar de kinderen en de verbouwing blijven er wel altijd
To, hoe bedoel je dat je man jouw geen ontspanning gunt? Welke vormen van ontspanning draag je dan aan die van hem niet mogen? Als dat alleen maar iets is waarbij zijn aanwezigheid verplicht is dan begrijp ik het wel.. voor hem zijn de verplichte nummertjes geen ontspanning blijkbaar. Niet op deze manier. Verzin ontspanning voor jou alleen en kijk eens of hij het je dan nog steeds niet gunt. Ik denk dat hij het juist zal aanmoedigen.
Je kan mij trouwens niet wijs maken dat het ontspannen is als je afhankelijk bent van iemand anders die je aan zijn haren bij jouw ontspanningsmomentje moet trekken..Het zijn altijd zijn noden die voorgaan. Als hij zin heeft om weg te gaan of om iets te gaan doen, dan doet hij het maar zonder ergens over na te moeten denken. Ik blijf graag thuis, maar de kinderen en de verbouwing blijven er wel altijd
zondag 8 januari 2017 om 10:19
quote:Poeff schreef op 08 januari 2017 @ 08:50:
[...]
Dat is toch geen huwelijk? Hij die de hort op gaat en ik die altijd thuis voor de bank hang om voor de kinderen te zorgen. De kinderen slapen nog niet door, een rustige avond voor de bank zit er bijna nooit in. Ik vind het fijner om af en toe iets met hem te doen (niets eens 1x/week), daar is toch niets afhankelijk aan.
De afspraken ging over de verbouwing, maar het was nog maar de eerste dag en hij hield zich er al niet meer aan.
Het was vakantie, maar het grootste deel van mijn werk bleef doorgaan (kinderen, huishouden, verbouwing).
Ik weet trouwens uit ervaring dat mijn benen te dik zijn onder een rok.
Misschien moet je jouw idee van wat een huwelijk is loslaten?
Overigens had ik het over z'n ontspanning buitenshuis, nog steeds niet elke dag. Je trekt het erg in het extreme. Jij vindt het fijner iets met hem te doen ter ontspanning, hij heeft het nodig om in elk geval 1x per week alleen te ontspannen. En hoewel jij steeds zégt dat je hem dat 'gunt', kom je er wel steeds op terug. Nu is het weer geen huwelijk, hij 'steeds de hort op'. Je hebt het over 1x per week!
En je vindt het fijn iets met hem te doen, maar nogmaals: wat is dan jouw ontspanning zonder hem?
En hoe spreek je hem aan op het feit dat hij z'n afspraken niet nakomt?
GA in gesprek over een bedrijf, die langzamerhand die verbouwing aanpakt, want zoals ik het lees gaat dat je je huwelijk kosten.
GA in gesprek met man, dat je in een vakantie de taken verdeelt, omdat jij op je tandvlees loopt en hij anders wel eens een tijdlang alles zou moeten kunnen doen. En hóe deed hij niets met de kinderen? Stond hij niet direct op, als ze huilden? Pakten jullie niet elk een kind, als er wat was, maar moest jij alles met beide kinderen doen? Doet hij het niet op jouw manier, dus niet goed? (een valkuil bij veel vrouwen)
En praat eens met een professional. Als hij niet meewil (hij heeft geen probleem?) dan ga je alleen. Kijken hoe jij de situatie zo kunt krijgen, dat het voor jou wél behapbaar is. Kijk anders eens wat jij nog uit de relatie haalt. Houdt op naar kruimels te zoeken, waarmee je je blij en ontspannen zou kunnen voelen, ga zelf aan de slag. Want ja.. je hoeft niet elke week met hem op de bank, maar dat is wel jouw enige manier van ontspannen, zeg je zelf. Dat maakt jou voor je ontspanning dus afhankelijk van hem. Dit moet uit jezelf kunnen komen. Je moet zo blij zijn met jezelf, dat je hem in feite niet nodig hebt. Dat je blij kunt zijn als hij er is, maar tevreden als hij er niet is. Klinkt misschien heel ver van jouw bed, maar probeer het eens.
[...]
Dat is toch geen huwelijk? Hij die de hort op gaat en ik die altijd thuis voor de bank hang om voor de kinderen te zorgen. De kinderen slapen nog niet door, een rustige avond voor de bank zit er bijna nooit in. Ik vind het fijner om af en toe iets met hem te doen (niets eens 1x/week), daar is toch niets afhankelijk aan.
De afspraken ging over de verbouwing, maar het was nog maar de eerste dag en hij hield zich er al niet meer aan.
Het was vakantie, maar het grootste deel van mijn werk bleef doorgaan (kinderen, huishouden, verbouwing).
Ik weet trouwens uit ervaring dat mijn benen te dik zijn onder een rok.
Misschien moet je jouw idee van wat een huwelijk is loslaten?
Overigens had ik het over z'n ontspanning buitenshuis, nog steeds niet elke dag. Je trekt het erg in het extreme. Jij vindt het fijner iets met hem te doen ter ontspanning, hij heeft het nodig om in elk geval 1x per week alleen te ontspannen. En hoewel jij steeds zégt dat je hem dat 'gunt', kom je er wel steeds op terug. Nu is het weer geen huwelijk, hij 'steeds de hort op'. Je hebt het over 1x per week!
En je vindt het fijn iets met hem te doen, maar nogmaals: wat is dan jouw ontspanning zonder hem?
En hoe spreek je hem aan op het feit dat hij z'n afspraken niet nakomt?
GA in gesprek over een bedrijf, die langzamerhand die verbouwing aanpakt, want zoals ik het lees gaat dat je je huwelijk kosten.
GA in gesprek met man, dat je in een vakantie de taken verdeelt, omdat jij op je tandvlees loopt en hij anders wel eens een tijdlang alles zou moeten kunnen doen. En hóe deed hij niets met de kinderen? Stond hij niet direct op, als ze huilden? Pakten jullie niet elk een kind, als er wat was, maar moest jij alles met beide kinderen doen? Doet hij het niet op jouw manier, dus niet goed? (een valkuil bij veel vrouwen)
En praat eens met een professional. Als hij niet meewil (hij heeft geen probleem?) dan ga je alleen. Kijken hoe jij de situatie zo kunt krijgen, dat het voor jou wél behapbaar is. Kijk anders eens wat jij nog uit de relatie haalt. Houdt op naar kruimels te zoeken, waarmee je je blij en ontspannen zou kunnen voelen, ga zelf aan de slag. Want ja.. je hoeft niet elke week met hem op de bank, maar dat is wel jouw enige manier van ontspannen, zeg je zelf. Dat maakt jou voor je ontspanning dus afhankelijk van hem. Dit moet uit jezelf kunnen komen. Je moet zo blij zijn met jezelf, dat je hem in feite niet nodig hebt. Dat je blij kunt zijn als hij er is, maar tevreden als hij er niet is. Klinkt misschien heel ver van jouw bed, maar probeer het eens.
Later is nu
zondag 8 januari 2017 om 10:24
quote:Poeff schreef op 08 januari 2017 @ 08:59:
[...]
Het zijn altijd zijn noden die voorgaan. Als hij zin heeft om weg te gaan of om iets te gaan doen, dan doet hij het maar zonder ergens over na te moeten denken. Ik blijf graag thuis, maar de kinderen en de verbouwing blijven er wel altijd
Maar wat doet hij als jij zegt "ik ga nu eens een dag/weekend" weg. Gunt hij jou dat inderdaad neit? Hoevaak gaat hij weg? Toen mijn kinderen zo klein waren, gingen man en ik ook regelmatig een weekend met vrienden weg, bleef de ander thuis.
Je hebt in deze omgeving geen vrienden, zeg je, maar hoe zit het met vriendinnen, die je achterliet? Heb je dat laten verwateren, want je had toch je man? Is het niet een idee die weer eens te bellen en een afspraak te maken? Iets voor jezelf, toch weer.
Je zegt steeds weer dat je er tevreden mee bent om thuis te zijn en te blijven, toch verwijt je hem dat je thuis zit en 'steeds' alleen bent. Je spreekt jezelf hier best tegen.
Oh en 'geen huwelijk als hij steeds de hort op is?'. Mijn man sport 3x per week. Lange tijd ging ik dan ook nog 1-2 avond per week weg, voor sport en theater. Niet de dagen dat hij weg was, dus we waren alleen in het weekend 's avonds samen thuis. We hebben nu al 23 jaar een hele fijne relatie. Geen huwelijk nee, maar daar zullen we nooit voor kiezen. Dit is wat voor ons werkt. Jij zou het liever anders zien, maar ga me niet vertellen dat je per se elke avond samen op de bank moet zitten om een goede relatie te hebben zeg.
[...]
Het zijn altijd zijn noden die voorgaan. Als hij zin heeft om weg te gaan of om iets te gaan doen, dan doet hij het maar zonder ergens over na te moeten denken. Ik blijf graag thuis, maar de kinderen en de verbouwing blijven er wel altijd
Maar wat doet hij als jij zegt "ik ga nu eens een dag/weekend" weg. Gunt hij jou dat inderdaad neit? Hoevaak gaat hij weg? Toen mijn kinderen zo klein waren, gingen man en ik ook regelmatig een weekend met vrienden weg, bleef de ander thuis.
Je hebt in deze omgeving geen vrienden, zeg je, maar hoe zit het met vriendinnen, die je achterliet? Heb je dat laten verwateren, want je had toch je man? Is het niet een idee die weer eens te bellen en een afspraak te maken? Iets voor jezelf, toch weer.
Je zegt steeds weer dat je er tevreden mee bent om thuis te zijn en te blijven, toch verwijt je hem dat je thuis zit en 'steeds' alleen bent. Je spreekt jezelf hier best tegen.
Oh en 'geen huwelijk als hij steeds de hort op is?'. Mijn man sport 3x per week. Lange tijd ging ik dan ook nog 1-2 avond per week weg, voor sport en theater. Niet de dagen dat hij weg was, dus we waren alleen in het weekend 's avonds samen thuis. We hebben nu al 23 jaar een hele fijne relatie. Geen huwelijk nee, maar daar zullen we nooit voor kiezen. Dit is wat voor ons werkt. Jij zou het liever anders zien, maar ga me niet vertellen dat je per se elke avond samen op de bank moet zitten om een goede relatie te hebben zeg.
Later is nu
zondag 8 januari 2017 om 10:30
quote:julius schreef op 03 januari 2017 @ 15:06:
Lees je vorige topic nog eens door. Ik denk niet dat een nieuw topic je nieuwe inzichten gaat verstrekken.
Aha. Dan ga ik geen moeite doen. Alweer een vrouw die tips wil over hoe je een man kunt veranderen terwijl dat niet kan.
Manlief is onverschillig voor zijn vrouw. Dat verandert niet. Accepteren of scheiden.
Lees je vorige topic nog eens door. Ik denk niet dat een nieuw topic je nieuwe inzichten gaat verstrekken.
Aha. Dan ga ik geen moeite doen. Alweer een vrouw die tips wil over hoe je een man kunt veranderen terwijl dat niet kan.
Manlief is onverschillig voor zijn vrouw. Dat verandert niet. Accepteren of scheiden.
zondag 8 januari 2017 om 10:35
quote:iones schreef op 08 januari 2017 @ 10:30:
[...]
Aha. Dan ga ik geen moeite doen. Alweer een vrouw die tips wil over hoe je een man kunt veranderen terwijl dat niet kan.
Manlief is onverschillig voor zijn vrouw. Dat verandert niet. Accepteren of scheiden.Ik lees een man die onverschillig geworden is, met begrijpelijke reden. Ik denk dat dat zeker te veranderen is, als beiden openstaan voor verandering. Maar dat blijkt lastig.
[...]
Aha. Dan ga ik geen moeite doen. Alweer een vrouw die tips wil over hoe je een man kunt veranderen terwijl dat niet kan.
Manlief is onverschillig voor zijn vrouw. Dat verandert niet. Accepteren of scheiden.Ik lees een man die onverschillig geworden is, met begrijpelijke reden. Ik denk dat dat zeker te veranderen is, als beiden openstaan voor verandering. Maar dat blijkt lastig.
zondag 8 januari 2017 om 10:54
Nou ik snap wel dat to baalt hoe het is gelopen. Maar ik snap ook heel goed dat het bij man gezelliger was dan verwacht en dat hij na reactie to op zijn telefoontje geen zin meer had om naar huis te komen. Al met al gevalletje onhandig plannen en slechte communicatie.
Wat anderen ook al zeggen: plan zulke dingen niet als hij ook andere verplichtingen heeft. Verder is 1 avond in de week iets buitenshuis doen echt niet veel en klinkt het of je hem constant loopt te pushen, ik zou om minder al zoveel mogelijk jou ontwijken.
Wat anderen ook al zeggen: plan zulke dingen niet als hij ook andere verplichtingen heeft. Verder is 1 avond in de week iets buitenshuis doen echt niet veel en klinkt het of je hem constant loopt te pushen, ik zou om minder al zoveel mogelijk jou ontwijken.
zondag 8 januari 2017 om 10:54
quote:Poeff schreef op 08 januari 2017 @ 08:59:
[...]
Het zijn altijd zijn noden die voorgaan.
Dit werkt niet voor jou. Dat hij jouw noden (verbouwing klaar, eens in de week wat samen doen) niet in overweging neemt en wel zelf een bevredigend leven inricht.
En jij kan wel de hele week buiten de deur gaan feest vieren, maar dat is niet wat jij nodig hebt.
Veel mensen begrijpen hem wel. Maar hij is nu eenmaal met jou samen en niet met het grootste deel van VIVA-forum. Daarom zal hij toch met jou door een deur moeten kunnen.
Therapie voor jou zou best wel handig zijn, al is het maar om onder woorden en concreet te krijgen wat jij nodig hebt en hoe je de boodschap over kan brengen.
[...]
Het zijn altijd zijn noden die voorgaan.
Dit werkt niet voor jou. Dat hij jouw noden (verbouwing klaar, eens in de week wat samen doen) niet in overweging neemt en wel zelf een bevredigend leven inricht.
En jij kan wel de hele week buiten de deur gaan feest vieren, maar dat is niet wat jij nodig hebt.
Veel mensen begrijpen hem wel. Maar hij is nu eenmaal met jou samen en niet met het grootste deel van VIVA-forum. Daarom zal hij toch met jou door een deur moeten kunnen.
Therapie voor jou zou best wel handig zijn, al is het maar om onder woorden en concreet te krijgen wat jij nodig hebt en hoe je de boodschap over kan brengen.
zondag 8 januari 2017 om 11:22
quote:Dreamer schreef op 08 januari 2017 @ 10:19:
[...]
Misschien moet je jouw idee van wat een huwelijk is loslaten?
Overigens had ik het over z'n ontspanning buitenshuis, nog steeds niet elke dag. Je trekt het erg in het extreme. Jij vindt het fijner iets met hem te doen ter ontspanning, hij heeft het nodig om in elk geval 1x per week alleen te ontspannen. En hoewel jij steeds zégt dat je hem dat 'gunt', kom je er wel steeds op terug. Nu is het weer geen huwelijk, hij 'steeds de hort op'. Je hebt het over 1x per week!
En je vindt het fijn iets met hem te doen, maar nogmaals: wat is dan jouw ontspanning zonder hem?
En hoe spreek je hem aan op het feit dat hij z'n afspraken niet nakomt?
GA in gesprek over een bedrijf, die langzamerhand die verbouwing aanpakt, want zoals ik het lees gaat dat je je huwelijk kosten.
GA in gesprek met man, dat je in een vakantie de taken verdeelt, omdat jij op je tandvlees loopt en hij anders wel eens een tijdlang alles zou moeten kunnen doen. En hóe deed hij niets met de kinderen? Stond hij niet direct op, als ze huilden? Pakten jullie niet elk een kind, als er wat was, maar moest jij alles met beide kinderen doen? Doet hij het niet op jouw manier, dus niet goed? (een valkuil bij veel vrouwen)
Ik heb het over minstens 1x per week, het is meestal meer. Ik ontspan voor de TV. Ik heb hem niet gezegd dat hij zijn afspraken niet nakomt, dat zou toch alleen maar herrie opleveren.
We hebben geen geld om de verbouwing uit te besteden.
Ik heb niet gezegd dat hij niets doet met de kinderen, maar als hij niet thuis is, dan is het ik die voor de kinderen moet zorgen. Hij klust en ik doe het huishouden. Hij doet iets als ik het lang genoeg vraag, uit zichzelf niet.
[...]
Misschien moet je jouw idee van wat een huwelijk is loslaten?
Overigens had ik het over z'n ontspanning buitenshuis, nog steeds niet elke dag. Je trekt het erg in het extreme. Jij vindt het fijner iets met hem te doen ter ontspanning, hij heeft het nodig om in elk geval 1x per week alleen te ontspannen. En hoewel jij steeds zégt dat je hem dat 'gunt', kom je er wel steeds op terug. Nu is het weer geen huwelijk, hij 'steeds de hort op'. Je hebt het over 1x per week!
En je vindt het fijn iets met hem te doen, maar nogmaals: wat is dan jouw ontspanning zonder hem?
En hoe spreek je hem aan op het feit dat hij z'n afspraken niet nakomt?
GA in gesprek over een bedrijf, die langzamerhand die verbouwing aanpakt, want zoals ik het lees gaat dat je je huwelijk kosten.
GA in gesprek met man, dat je in een vakantie de taken verdeelt, omdat jij op je tandvlees loopt en hij anders wel eens een tijdlang alles zou moeten kunnen doen. En hóe deed hij niets met de kinderen? Stond hij niet direct op, als ze huilden? Pakten jullie niet elk een kind, als er wat was, maar moest jij alles met beide kinderen doen? Doet hij het niet op jouw manier, dus niet goed? (een valkuil bij veel vrouwen)
Ik heb het over minstens 1x per week, het is meestal meer. Ik ontspan voor de TV. Ik heb hem niet gezegd dat hij zijn afspraken niet nakomt, dat zou toch alleen maar herrie opleveren.
We hebben geen geld om de verbouwing uit te besteden.
Ik heb niet gezegd dat hij niets doet met de kinderen, maar als hij niet thuis is, dan is het ik die voor de kinderen moet zorgen. Hij klust en ik doe het huishouden. Hij doet iets als ik het lang genoeg vraag, uit zichzelf niet.
zondag 8 januari 2017 om 11:24
quote:Dreamer schreef op 08 januari 2017 @ 10:24:
[...]
Maar wat doet hij als jij zegt "ik ga nu eens een dag/weekend" weg. Gunt hij jou dat inderdaad neit? Hoe vaak gaat hij weg? Toen mijn kinderen zo klein waren, gingen man en ik ook regelmatig een weekend met vrienden weg, bleef de ander thuis.
Je hebt in deze omgeving geen vrienden, zeg je, maar hoe zit het met vriendinnen, die je achterliet? Heb je dat laten verwateren, want je had toch je man? Is het niet een idee die weer eens te bellen en een afspraak te maken? Iets voor jezelf, toch weer.
Voor de zoveelste keer, ik wil geen dag of weekend weg.
Ik spreek mezelf niet tegen. Ik wil niet dat hij altijd thuis is, wel één avond in de maand die gewoon voor ons tweetjes is.
Waarom woon je dan eigenlijk samen als je elkaar maar twee avonden in de week ziet? Om de kosten te drukken? Dat is nog minder dan dat je gewoon gaat daten.
[...]
Maar wat doet hij als jij zegt "ik ga nu eens een dag/weekend" weg. Gunt hij jou dat inderdaad neit? Hoe vaak gaat hij weg? Toen mijn kinderen zo klein waren, gingen man en ik ook regelmatig een weekend met vrienden weg, bleef de ander thuis.
Je hebt in deze omgeving geen vrienden, zeg je, maar hoe zit het met vriendinnen, die je achterliet? Heb je dat laten verwateren, want je had toch je man? Is het niet een idee die weer eens te bellen en een afspraak te maken? Iets voor jezelf, toch weer.
Voor de zoveelste keer, ik wil geen dag of weekend weg.
Ik spreek mezelf niet tegen. Ik wil niet dat hij altijd thuis is, wel één avond in de maand die gewoon voor ons tweetjes is.
Waarom woon je dan eigenlijk samen als je elkaar maar twee avonden in de week ziet? Om de kosten te drukken? Dat is nog minder dan dat je gewoon gaat daten.
zondag 8 januari 2017 om 11:26
zondag 8 januari 2017 om 11:31
quote:Poeff schreef op 08 januari 2017 @ 11:22:
[...]
Ik heb het over minstens 1x per week, het is meestal meer. Ik ontspan voor de TV. Ik heb hem niet gezegd dat hij zijn afspraken niet nakomt, dat zou toch alleen maar herrie opleveren.
We hebben geen geld om de verbouwing uit te besteden.
Ik heb niet gezegd dat hij niets doet met de kinderen, maar als hij niet thuis is, dan is het ik die voor de kinderen moet zorgen. Hij klust en ik doe het huishouden. Hij doet iets als ik het lang genoeg vraag, uit zichzelf niet.
Dus.. je laat de situatie zoals het is en blijft hier topics openen over je man, die kennelijk niet voor jou geschikt is en andersom.
Of...
[...]
Ik heb het over minstens 1x per week, het is meestal meer. Ik ontspan voor de TV. Ik heb hem niet gezegd dat hij zijn afspraken niet nakomt, dat zou toch alleen maar herrie opleveren.
We hebben geen geld om de verbouwing uit te besteden.
Ik heb niet gezegd dat hij niets doet met de kinderen, maar als hij niet thuis is, dan is het ik die voor de kinderen moet zorgen. Hij klust en ik doe het huishouden. Hij doet iets als ik het lang genoeg vraag, uit zichzelf niet.
Dus.. je laat de situatie zoals het is en blijft hier topics openen over je man, die kennelijk niet voor jou geschikt is en andersom.
Of...
Later is nu
zondag 8 januari 2017 om 11:33
quote:Poeff schreef op 08 januari 2017 @ 11:24:
[...]
Voor de zoveelste keer, ik wil geen dag of weekend weg.
Ik spreek mezelf niet tegen. Ik wil niet dat hij altijd thuis is, wel één avond in de maand die gewoon voor ons tweetjes is.
Waarom woon je dan eigenlijk samen als je elkaar maar twee avonden in de week ziet? Om de kosten te drukken? Dat is nog minder dan dat je gewoon gaat daten.
Wowwww gewoon wowwww
Omdat we van elkaar houden
Omdat er meer samen is dan 's avonds op de bank een film kijken
Omdat we niet alleen een stel zijn, maar ook onszelf
En nee.. je wilt geen dag of weekend weg, maar vervolgens doe je wel moeilijk over het feit dat je nooit weg kúnt, omdat je man wél weg wil. Daarin spreek je jezelf dus tegen.
En je wilt 1 avond per maand wat samen met je man doen. En ook al is hij 4 avonden per week weg, dan kan dat nog gewoon. Je wilt dus méér dan 1 avond per maand. Je wilt hele andere dingen dan je hier zegt. Als je zo ook tegen je man doet, is het geen wonder dat hij z'n eigen plan maar trekt.
echt
zoek hulp
[...]
Voor de zoveelste keer, ik wil geen dag of weekend weg.
Ik spreek mezelf niet tegen. Ik wil niet dat hij altijd thuis is, wel één avond in de maand die gewoon voor ons tweetjes is.
Waarom woon je dan eigenlijk samen als je elkaar maar twee avonden in de week ziet? Om de kosten te drukken? Dat is nog minder dan dat je gewoon gaat daten.
Wowwww gewoon wowwww
Omdat we van elkaar houden
Omdat er meer samen is dan 's avonds op de bank een film kijken
Omdat we niet alleen een stel zijn, maar ook onszelf
En nee.. je wilt geen dag of weekend weg, maar vervolgens doe je wel moeilijk over het feit dat je nooit weg kúnt, omdat je man wél weg wil. Daarin spreek je jezelf dus tegen.
En je wilt 1 avond per maand wat samen met je man doen. En ook al is hij 4 avonden per week weg, dan kan dat nog gewoon. Je wilt dus méér dan 1 avond per maand. Je wilt hele andere dingen dan je hier zegt. Als je zo ook tegen je man doet, is het geen wonder dat hij z'n eigen plan maar trekt.
echt
zoek hulp
Later is nu
