Psyche
alle pijlers
Paniek door de herbelevingen - deel IV
donderdag 16 februari 2017 om 09:35
Hallo allemaal,
Eind nov 2016 opende ik een topic in verband met paniek klachten, herbelevingen en veel angsten ten gevolge van meerdere trauma's wat zich uit in PTSS. Inmiddels hebben anderen het topic ook gevonden en ervaar ik een enorme steun van andere forummers om deze moeilijke tijd door te komen; voor, tijdens en hopelijk ook nog na de emdr therapie. De intake voor de traumatherapie is inmiddels geweest (eind januari) en vanaf maart zal ik wekelijks die therapie volgen.
De steun die ik hier ontvangen heb afgelopen weken is hartverwarmend en zeer divers, wat het een enorm waardevol topic maakt; bedankt lieve schrijvers!
Van herkenning tot troostende woorden, van borrelnootjes tot paaseitjes, en van afleiding tot Rituals pakketten, alles passeert de revue, en zorgt er tevens voor dat het topic voelt als een warm bad (hoe toepasselijk) en vandaar nu alweer deel 4. De originele post is terug te lezen in deel 1, 2 en 3.
Link naar deel 1:
Paniek door de herbelevingen
Link naar deel 2:
Paniek door de herbelevingen - deel II
Link naar deel 3:
Paniek door de herbelevingen - deel III
Eind nov 2016 opende ik een topic in verband met paniek klachten, herbelevingen en veel angsten ten gevolge van meerdere trauma's wat zich uit in PTSS. Inmiddels hebben anderen het topic ook gevonden en ervaar ik een enorme steun van andere forummers om deze moeilijke tijd door te komen; voor, tijdens en hopelijk ook nog na de emdr therapie. De intake voor de traumatherapie is inmiddels geweest (eind januari) en vanaf maart zal ik wekelijks die therapie volgen.
De steun die ik hier ontvangen heb afgelopen weken is hartverwarmend en zeer divers, wat het een enorm waardevol topic maakt; bedankt lieve schrijvers!
Van herkenning tot troostende woorden, van borrelnootjes tot paaseitjes, en van afleiding tot Rituals pakketten, alles passeert de revue, en zorgt er tevens voor dat het topic voelt als een warm bad (hoe toepasselijk) en vandaar nu alweer deel 4. De originele post is terug te lezen in deel 1, 2 en 3.
Link naar deel 1:
Paniek door de herbelevingen
Link naar deel 2:
Paniek door de herbelevingen - deel II
Link naar deel 3:
Paniek door de herbelevingen - deel III
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
zondag 12 maart 2017 om 23:24
Maar is het destructieve gedrag genoeg? Of schreeuwen ze dan om méér? Dat bedoelde ik namelijk.
Hoef je niet op te antwoorden.
Als je lammetjes of iets anders leuks hebt gezien/gedaan vandaag is daarover nog wat typen vast beter, zo vlak voor het slapen gaan. Blije gedachten. Dan droom je misschien over knuffelige lammetjes.
Ik ga zo kijken of ik kan slapen, dan lees ik morgen over de lammetjes (ofzo). truste.
Hoef je niet op te antwoorden.
Als je lammetjes of iets anders leuks hebt gezien/gedaan vandaag is daarover nog wat typen vast beter, zo vlak voor het slapen gaan. Blije gedachten. Dan droom je misschien over knuffelige lammetjes.
Ik ga zo kijken of ik kan slapen, dan lees ik morgen over de lammetjes (ofzo). truste.
zondag 12 maart 2017 om 23:31
quote:Tobbert schreef op 12 maart 2017 @ 23:24:
Maar is het destructieve gedrag genoeg? Of schreeuwen ze dan om méér? Dat bedoelde ik namelijk.
Dat is genoeg. Daar hebben ze hele duidelijke regels over. Daarom is het ook zo vreselijk moeilijk het niet te doen.. Het zou zo opluchten en het maakt de gedachten even rustiger
Dat is heel heel fijn
Die rust heb ik al maanden niet gevoeld
Dan stoppen ze inderdaad even met schreeuwen
Heel erg fijn is dat
Over die lammetjes (of eigenlijk fijne dingen);
dat is wel een van de eerste (goede) dingen die de kinder peut me leerde. Denk aan prettige dingen voor het slapen gaan. Ik vond dat héél moeilijk. Dus dacht altijd aan dezelfde herinnering. Het hielp wel! Dus een goede tip Tobbie
Welterusten
Maar is het destructieve gedrag genoeg? Of schreeuwen ze dan om méér? Dat bedoelde ik namelijk.
Dat is genoeg. Daar hebben ze hele duidelijke regels over. Daarom is het ook zo vreselijk moeilijk het niet te doen.. Het zou zo opluchten en het maakt de gedachten even rustiger
Dat is heel heel fijn
Die rust heb ik al maanden niet gevoeld
Dan stoppen ze inderdaad even met schreeuwen
Heel erg fijn is dat
Over die lammetjes (of eigenlijk fijne dingen);
dat is wel een van de eerste (goede) dingen die de kinder peut me leerde. Denk aan prettige dingen voor het slapen gaan. Ik vond dat héél moeilijk. Dus dacht altijd aan dezelfde herinnering. Het hielp wel! Dus een goede tip Tobbie
Welterusten
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
maandag 13 maart 2017 om 06:58
quote:Knuffelbeertjes schreef op 12 maart 2017 @ 23:19:
[...]
Maar erover fantaseren
Of ergens tegenaan slaan en bedenken dat je in een oude situatie dat had willen doen
Is toch een ander verhaal?
[...]
Hmm. Ik heb twee jaar lang aan kickboksen gedaan. Elke training sloeg ik mijn herinneringen in elkaar, soms de daders, soms mijzelf, soms iedereen die me niet geholpen heeft. Ik verlang hier nog regelmatig naar terug. Een heerlijk gevoel, een stoot uitdelen aan een boksbal die in mijn hoofd iets verschrikkelijks was.
Bedankt voor het delen van je verhaal Knuff. Je bent heel dapper bezig.
Hier een beroerde nacht gehad. Ik hoop dat de lammetjes bij jou geholpen hebben en dat je goed geslapen hebt.
[...]
Maar erover fantaseren
Of ergens tegenaan slaan en bedenken dat je in een oude situatie dat had willen doen
Is toch een ander verhaal?
[...]
Hmm. Ik heb twee jaar lang aan kickboksen gedaan. Elke training sloeg ik mijn herinneringen in elkaar, soms de daders, soms mijzelf, soms iedereen die me niet geholpen heeft. Ik verlang hier nog regelmatig naar terug. Een heerlijk gevoel, een stoot uitdelen aan een boksbal die in mijn hoofd iets verschrikkelijks was.
Bedankt voor het delen van je verhaal Knuff. Je bent heel dapper bezig.
Hier een beroerde nacht gehad. Ik hoop dat de lammetjes bij jou geholpen hebben en dat je goed geslapen hebt.
maandag 13 maart 2017 om 08:19
quote:Sofie1979 schreef op 13 maart 2017 @ 06:58:
Hier een beroerde nacht gehad. Ik hoop dat de lammetjes bij jou geholpen hebben en dat je goed geslapen hebt.
wat vervelend Sofie
Moet je de hele dag werken of kun je ergens wat rust pakken?
Mijn nacht was ook beroerd
En tegenwoordig maak ik vooraf afspraken over de volgende dag
In dit geval was de afspraak dat ik naar het zwembad zou gaan wanneer de nacht redelijk was en ik met minder pijn zou opstaan
Helaas is dat niet het geval en ik oefen nu met mij aan die afspraak houden
Dat is moeilijk want van de gedachten moet ik zwemmen en anders werken en anders klusjes en anders familiebezoek en anders etc etc
Maar met m'n lichaam dus gister al afgesproken: bij pijn gaan we rustig aan doen
Vanmiddag dus pas werken...
En nu de gedachten proberen gerust te stellen
Pff
Bedankt ook voor het delen van je kickbokservaringen
Hier een beroerde nacht gehad. Ik hoop dat de lammetjes bij jou geholpen hebben en dat je goed geslapen hebt.
wat vervelend Sofie
Moet je de hele dag werken of kun je ergens wat rust pakken?
Mijn nacht was ook beroerd
En tegenwoordig maak ik vooraf afspraken over de volgende dag
In dit geval was de afspraak dat ik naar het zwembad zou gaan wanneer de nacht redelijk was en ik met minder pijn zou opstaan
Helaas is dat niet het geval en ik oefen nu met mij aan die afspraak houden
Dat is moeilijk want van de gedachten moet ik zwemmen en anders werken en anders klusjes en anders familiebezoek en anders etc etc
Maar met m'n lichaam dus gister al afgesproken: bij pijn gaan we rustig aan doen
Vanmiddag dus pas werken...
En nu de gedachten proberen gerust te stellen
Pff
Bedankt ook voor het delen van je kickbokservaringen
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
maandag 13 maart 2017 om 09:31
Hier ook beroerde nacht.
Ik denk dat alles wat overdag blijft 'hangen', gevoel wat ik niet kan delen (en ik ben nu dus deze hele tijd alleen in dit logeerhuis) ook bijdraagt aan de onrust 's nachts. Ik was gisteren heel boos over omstandigheden en ook op ZH, om het maar heel kort samen te vatten. En ik kon er niets mee. En onder dit alles ben ik ook boos op de mensen van vroeger die iets deden, die niets deden, die wegkeken, die mij niet zagen.
Ik wil rust in mijn hoofd en lijf
Ik denk dat alles wat overdag blijft 'hangen', gevoel wat ik niet kan delen (en ik ben nu dus deze hele tijd alleen in dit logeerhuis) ook bijdraagt aan de onrust 's nachts. Ik was gisteren heel boos over omstandigheden en ook op ZH, om het maar heel kort samen te vatten. En ik kon er niets mee. En onder dit alles ben ik ook boos op de mensen van vroeger die iets deden, die niets deden, die wegkeken, die mij niet zagen.
Ik wil rust in mijn hoofd en lijf
Alles is mooi wanneer het echt is - Sara Kroos
maandag 13 maart 2017 om 10:18
Elmervrouw
logisch die boosheid
Geen idee wat ik ermee aan moet
Herkenbaar dus... helpt delen jou??
Vind het nog steeds iets heel moeilijks
Vind niet dat ik recht heb boos te zijn
Mijn moeder was altijd boos
Boos betekent dat ik net zo ben als zij is
Moeite dat los van elkaar te zien
Heb te vaak gezien welke schade boosheid veroorzaakt
Als ze boos was sloeg ze, schold ze, schopte ze, schreeuwde ze, kneep ze, en kwamen de straffen
Ik ben doodsbang voor boos
Haar woede is mijn boosheid geworden (??)
Of heb ik eigen boosheid?
Ik kan net zo zijn als zij wanneer de gedachten winnen
De woorden die zijn gebruikte richting mij gebruik ik dan tegen vriend
Zeer slecht
Ik ben slecht
Ik ben dan haar
Maar ook het kapot maken van mij
Dat is wat m'n moeder deed met haar boosheid
Ik was goed om op af te reageren
Vind ik ook logisch en goed
(ze had tenminste mij daarvoor)
Maar nu zit dat van haar in (een deel van?) mij
En is er dan de enorme neiging mezelf pijn te doen
De gedachten werken samen met dat deel
Kunnen het inzetten om alles kapot te maken..
Volgens de gedachten heb ik een deel van mijn moeder in mij
En moet ik daar tegen beschermd worden
Dat klinkt heel logisch
En toch werken zij juist samen met dat deel
Dat is heel verwarrend
Van hen mag ik hier niet eerlijk over zijn
Kijk wat het m'n moeder gebracht heeft
Als ik een deel van haar in mij heb, moet ik dat verborgen houden
Sowieso voor therapeuten
Ik voel me zo slecht
Ik wil niet zijn hoe zij was...
logisch die boosheid
Geen idee wat ik ermee aan moet
Herkenbaar dus... helpt delen jou??
Vind het nog steeds iets heel moeilijks
Vind niet dat ik recht heb boos te zijn
Mijn moeder was altijd boos
Boos betekent dat ik net zo ben als zij is
Moeite dat los van elkaar te zien
Heb te vaak gezien welke schade boosheid veroorzaakt
Als ze boos was sloeg ze, schold ze, schopte ze, schreeuwde ze, kneep ze, en kwamen de straffen
Ik ben doodsbang voor boos
Haar woede is mijn boosheid geworden (??)
Of heb ik eigen boosheid?
Ik kan net zo zijn als zij wanneer de gedachten winnen
De woorden die zijn gebruikte richting mij gebruik ik dan tegen vriend
Zeer slecht
Ik ben slecht
Ik ben dan haar
Maar ook het kapot maken van mij
Dat is wat m'n moeder deed met haar boosheid
Ik was goed om op af te reageren
Vind ik ook logisch en goed
(ze had tenminste mij daarvoor)
Maar nu zit dat van haar in (een deel van?) mij
En is er dan de enorme neiging mezelf pijn te doen
De gedachten werken samen met dat deel
Kunnen het inzetten om alles kapot te maken..
Volgens de gedachten heb ik een deel van mijn moeder in mij
En moet ik daar tegen beschermd worden
Dat klinkt heel logisch
En toch werken zij juist samen met dat deel
Dat is heel verwarrend
Van hen mag ik hier niet eerlijk over zijn
Kijk wat het m'n moeder gebracht heeft
Als ik een deel van haar in mij heb, moet ik dat verborgen houden
Sowieso voor therapeuten
Ik voel me zo slecht
Ik wil niet zijn hoe zij was...
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
maandag 13 maart 2017 om 10:46
Ja, delen helpt mij wel, Knuf.
Oh, zo herkenbaar wat je daar schrijft. Ik dacht als kind al: nooit, NOOIT wil ik zo zijn of worden als mijn moeder, en dat denk ik nog steeds. Dat is zo'n sterk gevoel. Heel typisch dat ik dat al als kind zo voelde. Dat maakt ook dat ik zo hard vecht voor mezelf, om wel de dingen aan te gaan, om wel mezelf (proberen te) zijn, om wel wederkerige relaties te willen. En dat ik wel mijn kinderen wilde laten voelen dat ze welkom waren (dat is tenminste gelukt).
Boos op omstandigheden, die maakten dat manmens en ik elkaar dit weekend niet konden zien terwijl we het allebei wilden.
Boos op ZH die wilde praten enkele dagen geleden. Wilde hierheen komen, tot de volgende dag. Ik heb nee gezegd en ik ben daarbij gebleven. Dat vond hij niet leuk. Je moet mijn mening respecteren, vond hij. En ik vind dat hij de mijne moet respecteren. Praten kan ook overdag, als je niet via telefoon wilt praten. Sindsdien dus gewoon niets meer gehoord. Van dochter ook niet. En ik heb nu eens een keer geen zin om zelf maar weer 'alles te moeten goedmaken' en een stap te zetten. Nu dan maar eens dat rotgevoel uithouden en niets doen.
Oh, zo herkenbaar wat je daar schrijft. Ik dacht als kind al: nooit, NOOIT wil ik zo zijn of worden als mijn moeder, en dat denk ik nog steeds. Dat is zo'n sterk gevoel. Heel typisch dat ik dat al als kind zo voelde. Dat maakt ook dat ik zo hard vecht voor mezelf, om wel de dingen aan te gaan, om wel mezelf (proberen te) zijn, om wel wederkerige relaties te willen. En dat ik wel mijn kinderen wilde laten voelen dat ze welkom waren (dat is tenminste gelukt).
Boos op omstandigheden, die maakten dat manmens en ik elkaar dit weekend niet konden zien terwijl we het allebei wilden.
Boos op ZH die wilde praten enkele dagen geleden. Wilde hierheen komen, tot de volgende dag. Ik heb nee gezegd en ik ben daarbij gebleven. Dat vond hij niet leuk. Je moet mijn mening respecteren, vond hij. En ik vind dat hij de mijne moet respecteren. Praten kan ook overdag, als je niet via telefoon wilt praten. Sindsdien dus gewoon niets meer gehoord. Van dochter ook niet. En ik heb nu eens een keer geen zin om zelf maar weer 'alles te moeten goedmaken' en een stap te zetten. Nu dan maar eens dat rotgevoel uithouden en niets doen.
Alles is mooi wanneer het echt is - Sara Kroos
maandag 13 maart 2017 om 11:09
Slechte nachten zijn naar. Ik las laatst ergens dat de laatste gedachte in je hoofd voor je in slaap valt ook de eerste is als je 's ochtends wakker wordt. Geen idee of het helemaal klopt, maar als je rustig in slaap valt, word je vaak wel rustiger wakker. Vandaar dat denken aan lammetjes. Tel ze desnoods tot je in slaap valt. Hoop dat jullie vannacht beter slapen.
Sofie, als kickboksen je helpt en je het leuk vindt, kun je dat misschien weer oppakken?
EV, goed dat je voet bij stuk hebt gehouden! Natuurlijk vindt ZH dat niet leuk, maar hij is oud genoeg om eraan te wennen dat hij niet altijd zijn zin krijgt.
Knuffel, er moet héél veel gebeuren voordat je je moeder bent. Je staat zoveel stil bij je keuzes en de gevolgen daarvan voor jezelf en anderen dat ik niet geloof dat je ooit in de jongere versie van je moeder zult veranderen. Ook niet nu je zo boos bent; dat lijkt me een manier om alles te verwerken.
Ik ben niet zo goed met woede en boosheid, maar volgens mij is het wel een gezonde, normale reactie op sommige situaties. Dan moet je er vervolgens wel goed mee omgaan; je uit de situatie ontworstelen (zoals EV) of het verleden verwerken (zoals Knuffel). Woede internaliseren, er nooit bewust van zijn, en er manipulatief van worden is een hele onhandige manier om ermee om te gaan (ik denk nu aan zowel de moeder van EV als van Knuffel). Er spreekt veel onmacht uit (ik weet niet of ze ooit geleerd hebben om goed met emoties om te gaan en of ze de kans had om dat te leren in bijvoorbeeld therapie) (en (iig) bij Knuffels moeder ook ziekte,) en het klinkt als een heel verdrietig leven - wat absoluut geen excuus is om je kinderen vervolgens slecht te behandelen!!!!
Wat ik dus wilde zeggen: goed dat jullie zo constructief met die moeilijke boosheid om proberen te gaan!
Sofie, als kickboksen je helpt en je het leuk vindt, kun je dat misschien weer oppakken?
EV, goed dat je voet bij stuk hebt gehouden! Natuurlijk vindt ZH dat niet leuk, maar hij is oud genoeg om eraan te wennen dat hij niet altijd zijn zin krijgt.
Knuffel, er moet héél veel gebeuren voordat je je moeder bent. Je staat zoveel stil bij je keuzes en de gevolgen daarvan voor jezelf en anderen dat ik niet geloof dat je ooit in de jongere versie van je moeder zult veranderen. Ook niet nu je zo boos bent; dat lijkt me een manier om alles te verwerken.
Ik ben niet zo goed met woede en boosheid, maar volgens mij is het wel een gezonde, normale reactie op sommige situaties. Dan moet je er vervolgens wel goed mee omgaan; je uit de situatie ontworstelen (zoals EV) of het verleden verwerken (zoals Knuffel). Woede internaliseren, er nooit bewust van zijn, en er manipulatief van worden is een hele onhandige manier om ermee om te gaan (ik denk nu aan zowel de moeder van EV als van Knuffel). Er spreekt veel onmacht uit (ik weet niet of ze ooit geleerd hebben om goed met emoties om te gaan en of ze de kans had om dat te leren in bijvoorbeeld therapie) (en (iig) bij Knuffels moeder ook ziekte,) en het klinkt als een heel verdrietig leven - wat absoluut geen excuus is om je kinderen vervolgens slecht te behandelen!!!!
Wat ik dus wilde zeggen: goed dat jullie zo constructief met die moeilijke boosheid om proberen te gaan!
maandag 13 maart 2017 om 12:25
Lieve EV, dapper wat je deelt.
Ik herken dingen, en de verwarring van nu.
Heb er geen woorden voor,
wel een dikke
Tobbie, bedankt voor je lieve reactie
Ik merk dat één van de vragen van nieuwe peut van vrijdag dit deels veroorzaakt heeft..
De vraag was; hoe ga je om met boosheid, en wat doe je als je boos bent?
Helaas zorgt zo'n vraag (elke vraag overigens) voor paniek.
Want het ligt eraan welk deel boos is, de overhand heeft...
En daarnaast kunnen ze allemaal niet zo goed om gaan met boosheid,
wat weer als falen voelt...
De gedachten zijn al een tijdje aan het nadenken over welk deel de huidige therapie gaat ondergaan.
Welk deel het beste aansluit bij nieuwe peut,
en met haar gaat praten en alleen een deel van werkelijkheid gaat vertellen...
Het is voor de gedachten wel duidelijk dat het een deel wordt wat door hen aangestuurd wordt.
Het is précies wat ik deze keer niet wil...
De enige manier om het aan te geven, is hier eerlijk over te zijn.
En dat is vreselijk moeilijk.
Ook al hoef ik helemaal niet veel aan te geven, of details,
het feit dát ik hier iets over ga aangeven, richting een therapeut, is een afschuwelijk iets voor de gedachten..
Het is weer m'n eigen kuil graven
Dus een enorme drempel.
Maar ik weet wel dat het anders weer wordt als altijd,
en dat de gedachten sterker worden, en de andere delen zwakker.
Ik begrijp ze heel goed,
nieuwe peut is eng, en nieuwe therapie ook...
Ik herken dingen, en de verwarring van nu.
Heb er geen woorden voor,
wel een dikke
Tobbie, bedankt voor je lieve reactie
Ik merk dat één van de vragen van nieuwe peut van vrijdag dit deels veroorzaakt heeft..
De vraag was; hoe ga je om met boosheid, en wat doe je als je boos bent?
Helaas zorgt zo'n vraag (elke vraag overigens) voor paniek.
Want het ligt eraan welk deel boos is, de overhand heeft...
En daarnaast kunnen ze allemaal niet zo goed om gaan met boosheid,
wat weer als falen voelt...
De gedachten zijn al een tijdje aan het nadenken over welk deel de huidige therapie gaat ondergaan.
Welk deel het beste aansluit bij nieuwe peut,
en met haar gaat praten en alleen een deel van werkelijkheid gaat vertellen...
Het is voor de gedachten wel duidelijk dat het een deel wordt wat door hen aangestuurd wordt.
Het is précies wat ik deze keer niet wil...
De enige manier om het aan te geven, is hier eerlijk over te zijn.
En dat is vreselijk moeilijk.
Ook al hoef ik helemaal niet veel aan te geven, of details,
het feit dát ik hier iets over ga aangeven, richting een therapeut, is een afschuwelijk iets voor de gedachten..
Het is weer m'n eigen kuil graven
Dus een enorme drempel.
Maar ik weet wel dat het anders weer wordt als altijd,
en dat de gedachten sterker worden, en de andere delen zwakker.
Ik begrijp ze heel goed,
nieuwe peut is eng, en nieuwe therapie ook...
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
maandag 13 maart 2017 om 17:44
quote:Knuffelbeertjes schreef op 13 maart 2017 @ 12:25:
[...]
De enige manier om het aan te geven, is hier eerlijk over te zijn.
En dat is vreselijk moeilijk.
Ook al hoef ik helemaal niet veel aan te geven, of details,
het feit dát ik hier iets over ga aangeven, richting een therapeut, is een afschuwelijk iets voor de gedachten..
[...]Ontzettend knap dat je dit beseft, dat je doorziet wat er gebeurt. Het is moeilijk en je gaat het doen.
[...]
De enige manier om het aan te geven, is hier eerlijk over te zijn.
En dat is vreselijk moeilijk.
Ook al hoef ik helemaal niet veel aan te geven, of details,
het feit dát ik hier iets over ga aangeven, richting een therapeut, is een afschuwelijk iets voor de gedachten..
[...]Ontzettend knap dat je dit beseft, dat je doorziet wat er gebeurt. Het is moeilijk en je gaat het doen.
maandag 13 maart 2017 om 17:51
maandag 13 maart 2017 om 20:31
Bedankt Sofie, lief van je
Hoe gaat het nu met je, na zo'n zware nacht?
Je zult wel heel moe zijn nu, hopelijk zit je in de rust
Vandaag was voor mij in elk geval wel een zware dag, helaas.
Ik wilde zo graag iets positiefs schrijven,
en vertellen hoe geweldig deze dag was...
Maar dat is het gewoon niet.
Ik voel me continu tussen vroeger en nu zweven.
Kan de wereld niet grijpen,
laat staan begrijpen...
Er komt zoveel op mij af en zoveel beelden, herinneringen,
zoveel is het naast het dagelijkse leven...
Mijn werk is iets wat ik 'erbij' doe ipv mijn volle energie geef.
Die energie heb ik nodig voor mijzelf.
En doe ik de gesprekken met minder voorbereiding,
en veel minder stress, want die stress ben ik allang kwijt aan mezelf,
aan de beelden, aan staande blijven.
En dan erachter komen dat de gesprekken op mijn werk goed blijven gaan,
dat ik geen stress vooraf nodig heb,
is best fijn...
Net als met vriendschappen; het is ergens natuurlijk heel fijn om minder stress te ervaren,
en gewoon te denken; take it or leave it.
Ik kán namelijk niet meer geven, ik ben zo op....
En dan erachter komen dat dat voldoende is, niet erg is,
pfff, dat is zo verwarrend...
Ik heb het eigenlijk echt helemaal gehad met het leven.
Er is niks aan op deze manier.
Terwijl er ondertussen de mooiste dingen ooit gebeuren...
Hoe kan dat he?
Op de slechtste momenten, blijkt er ruimte voor de mooiste contacten..
Omdat ik niks anders kan dan zijn wie ik ben,
nu op dit moment.
En dat is zwaar kansloos in mijn eigen ogen,
en mag er niet zijn.
Maar het vechten lukt niet meer, ik kan niet meer,
en blijkbaar vinden mensen me dan nog steeds mooi,
waardevol en lief...
Hoe het mogelijk is, kan ik niet bevatten.
Dat het zo is, bewijst elke dag opnieuw.
Ik vind het bizar.
Ik wil het controleren en pleasen.
Maar het hoeft niet, het hoeft niet meer..
Blijkbaar
Hoe gaat het nu met je, na zo'n zware nacht?
Je zult wel heel moe zijn nu, hopelijk zit je in de rust
Vandaag was voor mij in elk geval wel een zware dag, helaas.
Ik wilde zo graag iets positiefs schrijven,
en vertellen hoe geweldig deze dag was...
Maar dat is het gewoon niet.
Ik voel me continu tussen vroeger en nu zweven.
Kan de wereld niet grijpen,
laat staan begrijpen...
Er komt zoveel op mij af en zoveel beelden, herinneringen,
zoveel is het naast het dagelijkse leven...
Mijn werk is iets wat ik 'erbij' doe ipv mijn volle energie geef.
Die energie heb ik nodig voor mijzelf.
En doe ik de gesprekken met minder voorbereiding,
en veel minder stress, want die stress ben ik allang kwijt aan mezelf,
aan de beelden, aan staande blijven.
En dan erachter komen dat de gesprekken op mijn werk goed blijven gaan,
dat ik geen stress vooraf nodig heb,
is best fijn...
Net als met vriendschappen; het is ergens natuurlijk heel fijn om minder stress te ervaren,
en gewoon te denken; take it or leave it.
Ik kán namelijk niet meer geven, ik ben zo op....
En dan erachter komen dat dat voldoende is, niet erg is,
pfff, dat is zo verwarrend...
Ik heb het eigenlijk echt helemaal gehad met het leven.
Er is niks aan op deze manier.
Terwijl er ondertussen de mooiste dingen ooit gebeuren...
Hoe kan dat he?
Op de slechtste momenten, blijkt er ruimte voor de mooiste contacten..
Omdat ik niks anders kan dan zijn wie ik ben,
nu op dit moment.
En dat is zwaar kansloos in mijn eigen ogen,
en mag er niet zijn.
Maar het vechten lukt niet meer, ik kan niet meer,
en blijkbaar vinden mensen me dan nog steeds mooi,
waardevol en lief...
Hoe het mogelijk is, kan ik niet bevatten.
Dat het zo is, bewijst elke dag opnieuw.
Ik vind het bizar.
Ik wil het controleren en pleasen.
Maar het hoeft niet, het hoeft niet meer..
Blijkbaar
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
maandag 13 maart 2017 om 22:54
Lieve Knuff, ik kan me je verwarring helemaal voorstellen. Het is ook vreemd allemaal, al die nieuwe ervaringen, positief maar ook eng. Lukt het je een beetje om er op te vertrouwen dat dat wat je nu aan succesjes ervaart echt helemaal 'waar' is?
Er komt zoveel op je af, het is vermoeiend en je doet het heel goed!
Mijn dag is uitputtend geweest. Ik had een heel moeilijke nacht, met veel verdriet, veel nare herinneringen, wanhoop en even totaal kwijt zijn waar ik het allemaal voor doe. Hoeveel mooie dingen ik ook mee maak (juist nu, dit lees ik ook terug in jouw stukje), het weegt even niet op tegen het gebrek aan perspectief. Het gevoel dat dit mijn leven is en altijd mijn leven zal blijven. Dat ik zo graag dingen wil veranderen, maar dat ik me niet bij machte voel om dit te doen. Ik weet dat het wel kan, er zijn mensen om mij heen, een paar, die ik vertrouw en die nog steeds geloven in mijn proces. Ik kan zelf niet anders dan er in geloven, omdat ik anders niet meer weet wat ik moet doen.
Ik heb nauwelijks geslapen vannacht en wilde mezelf niet ziek melden, omdat ik vanmiddag een paar belangrijke afspraken had staan. Dat is allemaal goed gegaan. Eenmaal thuis had ik een half uurtje om te eten, daarna moest ik weer weg. Dat was dom. En ik ben ook nog met de fiets gegaan, 10 kilometer fietsen. Dat was nog veel dommer.
Ik ben nu net thuis, mijn lichaam begint voorzichtig aan te geven dat het echt wel moe is. Het is genoeg voor vandaag.
Slaap lekker allemaal
Er komt zoveel op je af, het is vermoeiend en je doet het heel goed!
Mijn dag is uitputtend geweest. Ik had een heel moeilijke nacht, met veel verdriet, veel nare herinneringen, wanhoop en even totaal kwijt zijn waar ik het allemaal voor doe. Hoeveel mooie dingen ik ook mee maak (juist nu, dit lees ik ook terug in jouw stukje), het weegt even niet op tegen het gebrek aan perspectief. Het gevoel dat dit mijn leven is en altijd mijn leven zal blijven. Dat ik zo graag dingen wil veranderen, maar dat ik me niet bij machte voel om dit te doen. Ik weet dat het wel kan, er zijn mensen om mij heen, een paar, die ik vertrouw en die nog steeds geloven in mijn proces. Ik kan zelf niet anders dan er in geloven, omdat ik anders niet meer weet wat ik moet doen.
Ik heb nauwelijks geslapen vannacht en wilde mezelf niet ziek melden, omdat ik vanmiddag een paar belangrijke afspraken had staan. Dat is allemaal goed gegaan. Eenmaal thuis had ik een half uurtje om te eten, daarna moest ik weer weg. Dat was dom. En ik ben ook nog met de fiets gegaan, 10 kilometer fietsen. Dat was nog veel dommer.
Ik ben nu net thuis, mijn lichaam begint voorzichtig aan te geven dat het echt wel moe is. Het is genoeg voor vandaag.
Slaap lekker allemaal
maandag 13 maart 2017 om 23:00
quote:Knuffelbeertjes schreef op 13 maart 2017 @ 20:31:
Op de slechtste momenten, blijkt er ruimte voor de mooiste contacten..
Omdat ik niks anders kan dan zijn wie ik ben,
nu op dit moment.Herkenbaar......... en dat is niet kansloos, dat is goed, en dat is echt. Zie mijn onderschrift.
Ik ga offline.
Morgen de intake met de psych.
En morgen zie ik eindelijk manmens weer
(nadat we vanavond heeeel lang gebeld hebben. We hebben elkaar vast niets meer te vertellen)
Ook vandaag niets gehoord van ZH en dochter en zoon.
Typisch
Maar het is goed zo.....
nu nog RUST van binnen zien te vinden.
Ik herken het ook Knuf. Ben zo moe van alles, steeds maar weer mezelf bij elkaar rapen.
Hopelijk vannacht beter slapen. Het was zo fijn om zijn stem eindelijk weer te horen.
Laat ik dat maar meenemen, dat is fijn.
Op de slechtste momenten, blijkt er ruimte voor de mooiste contacten..
Omdat ik niks anders kan dan zijn wie ik ben,
nu op dit moment.Herkenbaar......... en dat is niet kansloos, dat is goed, en dat is echt. Zie mijn onderschrift.
Ik ga offline.
Morgen de intake met de psych.
En morgen zie ik eindelijk manmens weer
(nadat we vanavond heeeel lang gebeld hebben. We hebben elkaar vast niets meer te vertellen)
Ook vandaag niets gehoord van ZH en dochter en zoon.
Typisch
Maar het is goed zo.....
nu nog RUST van binnen zien te vinden.
Ik herken het ook Knuf. Ben zo moe van alles, steeds maar weer mezelf bij elkaar rapen.
Hopelijk vannacht beter slapen. Het was zo fijn om zijn stem eindelijk weer te horen.
Laat ik dat maar meenemen, dat is fijn.
Alles is mooi wanneer het echt is - Sara Kroos
dinsdag 14 maart 2017 om 07:54
Knuffelbeertjes, boosheid is voor veel mensen een moeilijke emotie. Ik ken echt veel mensen die bang zijn voor hun eigen boosheid, voor de hoeveelheid energie die dan vrijkomt. Daar sta je dus niet alleen in. Ik vind het zelf ook moeilijk hoor. Boosheid vind ik ook lastig. Moeilijker dan bijvoorbeeld verdriet.
Ik vind het verdrietig dat jij het normaal vindt dat jouw moeder zich afreageerde op jou. Ik vind het niet normaal. Het gebeurt iedereen wel eens dat een naaste de volle laag krijgt, terwijl je eigenlijk boos of gefrustreerd bent over iets anders. Maar ik vind het niet normaal. Ik vind ook dat je zo voor jezelf moet zorgen dat het zo min mogelijk gebeurt. Jouw moeder had hulp moeten vragen om te zorgen dat ze haar frustraties niet op jou uitleefde, vind ik.
Jij bent niet je moeder, je bent Knuf! En dat je kijkt naar wat je doet geeft al aan dat jij hier heel anders mee omgaat.
Ik vind het verdrietig dat jij het normaal vindt dat jouw moeder zich afreageerde op jou. Ik vind het niet normaal. Het gebeurt iedereen wel eens dat een naaste de volle laag krijgt, terwijl je eigenlijk boos of gefrustreerd bent over iets anders. Maar ik vind het niet normaal. Ik vind ook dat je zo voor jezelf moet zorgen dat het zo min mogelijk gebeurt. Jouw moeder had hulp moeten vragen om te zorgen dat ze haar frustraties niet op jou uitleefde, vind ik.
Jij bent niet je moeder, je bent Knuf! En dat je kijkt naar wat je doet geeft al aan dat jij hier heel anders mee omgaat.
dinsdag 14 maart 2017 om 13:51
Lieve Sofie, dat klinkt alsof je gisteren een hele zware dag had, en het is moeilijk om dan vertrouwen te blijven houden, maar wel heel fijn dat er lieve mensen om je heen zijn die geloven in je proces en in jou, dat is zeer waardevol, hopelijk krijg je zelf dat vertrouwen ook weer, maar het is niet niks wat je allemaal aangaat, en daar horen (helaas) veel moeilijke momenten bij. Maar uiteindelijk zorgen ook die weer voor groei en ontwikkeling, en horen hierbij, hoe naar het ook is
Elmervrouw ik hoop dat je een fijne intake hebt (gehad?)
Aikidoka, bedankt voor je woorden. Ik ga ze later vaker lezen.
Ze komen nu niet binnen, want hierin heb ik wel een hele duidelijke mening...
Mijn moeder had niemand anders om op te leunen/die haar steunde.
Ik was er wel, en wat is daar erg aan...?
Als ik wijzer, sterker, beter was geweest, was ze nu misschien niet zo ziek geweest...
Ze had mij nodig als steun, want heel veel andere mensen konden het niet;
mijn vader was druk met werk, mijn broertje met zijn gedragsproblemen,
mijn grootouders met het familiegeheim, mijn ooms/tantes met grote-mensen-problemen,
de hulpverleners waren niet te vertrouwen....
Wie had ze dan, behalve mij?
En waarom heb ik haar niet goed genoeg kunnen steunen...
Ik herken heel veel van wat je schrijft Sofie
Ik heb gisteren nieuws gekregen waardoor er weer veel herinneringen boven kwamen, aan mijn kindertijd en mijn ouders.
Hoe weinig mijn vader er voor me geweest is, hoeveel pijn mijn moeder me gedaan heeft, hoe weinig fijne, lieve mensen er waren...
Ik heb bij mijn oude peut aangegeven dat ik geen idee heb hoe ik met mijn (stief)ouders nu om moet gaan,.
Zij gaf aan dat dat hoort bij dit proces en afstand nemen nu heel goed is,
en dat het heel hard is om te voelen/ervaren/zien hoe het werkelijk was...
Dat het heel moeilijk is negatief over je ouders te denken, maar wel nodig om een realistischer beeld te krijgen...
Bij nieuwe peut heb ik aangegeven dat er veel onrust is bij de delen,
dankzij (de gesprekken met) haar
en dat ze nog aan het beslissen zijn wie het contact met haar aangaat,
en dat dat weer voor veel chaos zorgt en spanning in mij.
Van haar heb ik nog geen reactie, maar ik ben blij dat ik het tenminste eerlijk aangegeven heb.
Gister extra medicatie genomen
Tot nu ongeveer wazig geweest..
Hele belangrijke bespreking op mijn werk vanmorgen
en het is totaal langs me heen gegaan,
maar alsnog complimenten van lg,
want blijkbaar heb ik complimenten van opperbaas gekregen..
Kan er niet eens blij mee zijn,
kan alleen maar denken; ik wil niet meer,
ik kan niet meer, ik wil rust
Ik wil in bed liggen met de dekens over mij heen.
Wat helemaal niks helpt
Maar ik ben zo op....
En ik wil niet horen dat ik het goed doe,
want dat doe ik niet,
ik doe. Punt.
Ik kán niet anders dan nu doen wie/wat ik ben,
want er is geen energie voor iets anders.
Er is geen energie om dingen aan te gaan,
om ergens tegen in te gaan,
om iets op te pakken....
Ik ben helemaal op, en wil ook gewoon niet meer voelen, ervaren, denken..
omdat ik niet kan, omdat het teveel is
Elmervrouw ik hoop dat je een fijne intake hebt (gehad?)
Aikidoka, bedankt voor je woorden. Ik ga ze later vaker lezen.
Ze komen nu niet binnen, want hierin heb ik wel een hele duidelijke mening...
Mijn moeder had niemand anders om op te leunen/die haar steunde.
Ik was er wel, en wat is daar erg aan...?
Als ik wijzer, sterker, beter was geweest, was ze nu misschien niet zo ziek geweest...
Ze had mij nodig als steun, want heel veel andere mensen konden het niet;
mijn vader was druk met werk, mijn broertje met zijn gedragsproblemen,
mijn grootouders met het familiegeheim, mijn ooms/tantes met grote-mensen-problemen,
de hulpverleners waren niet te vertrouwen....
Wie had ze dan, behalve mij?
En waarom heb ik haar niet goed genoeg kunnen steunen...
Ik herken heel veel van wat je schrijft Sofie
Ik heb gisteren nieuws gekregen waardoor er weer veel herinneringen boven kwamen, aan mijn kindertijd en mijn ouders.
Hoe weinig mijn vader er voor me geweest is, hoeveel pijn mijn moeder me gedaan heeft, hoe weinig fijne, lieve mensen er waren...
Ik heb bij mijn oude peut aangegeven dat ik geen idee heb hoe ik met mijn (stief)ouders nu om moet gaan,.
Zij gaf aan dat dat hoort bij dit proces en afstand nemen nu heel goed is,
en dat het heel hard is om te voelen/ervaren/zien hoe het werkelijk was...
Dat het heel moeilijk is negatief over je ouders te denken, maar wel nodig om een realistischer beeld te krijgen...
Bij nieuwe peut heb ik aangegeven dat er veel onrust is bij de delen,
dankzij (de gesprekken met) haar
en dat ze nog aan het beslissen zijn wie het contact met haar aangaat,
en dat dat weer voor veel chaos zorgt en spanning in mij.
Van haar heb ik nog geen reactie, maar ik ben blij dat ik het tenminste eerlijk aangegeven heb.
Gister extra medicatie genomen
Tot nu ongeveer wazig geweest..
Hele belangrijke bespreking op mijn werk vanmorgen
en het is totaal langs me heen gegaan,
maar alsnog complimenten van lg,
want blijkbaar heb ik complimenten van opperbaas gekregen..
Kan er niet eens blij mee zijn,
kan alleen maar denken; ik wil niet meer,
ik kan niet meer, ik wil rust
Ik wil in bed liggen met de dekens over mij heen.
Wat helemaal niks helpt
Maar ik ben zo op....
En ik wil niet horen dat ik het goed doe,
want dat doe ik niet,
ik doe. Punt.
Ik kán niet anders dan nu doen wie/wat ik ben,
want er is geen energie voor iets anders.
Er is geen energie om dingen aan te gaan,
om ergens tegen in te gaan,
om iets op te pakken....
Ik ben helemaal op, en wil ook gewoon niet meer voelen, ervaren, denken..
omdat ik niet kan, omdat het teveel is
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
dinsdag 14 maart 2017 om 13:55
Knuffel
Ik ga over een half uurtje weg. Zenuwachtig over of ik de weg wel kan vinden (hoe onnozel. Ik heb op internet gekeken, maar ik moet met de fiets, geen navigatie want geen internet onderweg). Om 15.00 uur de intake. Brrrr
Gelukkig 1 troost: straks zie ik manmens. Eindelijk!
Ik ga over een half uurtje weg. Zenuwachtig over of ik de weg wel kan vinden (hoe onnozel. Ik heb op internet gekeken, maar ik moet met de fiets, geen navigatie want geen internet onderweg). Om 15.00 uur de intake. Brrrr
Gelukkig 1 troost: straks zie ik manmens. Eindelijk!
Alles is mooi wanneer het echt is - Sara Kroos
dinsdag 14 maart 2017 om 14:23
Wat betekent dat Allesmag, een eigen identiteit?
Hoor graag het verschil, tussen egostaten, gedachten en delen
Blijkbaar heb jij er verstand van, of schrijf je dit vanuit eigen ervaringen? (beiden is prima hoor, ben alleen benieuwd)
Enne, ik blijf ze misschien wel delen noemen omdat het voor mij zo voelt
En lieve Elmervrouw, heel veel succes zo!
Hoor graag het verschil, tussen egostaten, gedachten en delen
Blijkbaar heb jij er verstand van, of schrijf je dit vanuit eigen ervaringen? (beiden is prima hoor, ben alleen benieuwd)
Enne, ik blijf ze misschien wel delen noemen omdat het voor mij zo voelt
En lieve Elmervrouw, heel veel succes zo!
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
dinsdag 14 maart 2017 om 16:10
quote:Knuffelbeertjes schreef op 14 maart 2017 @ 14:23:
Wat betekent dat Allesmag, een eigen identiteit?
Hoor graag het verschil, tussen egostaten, gedachten en delen
Blijkbaar heb jij er verstand van, of schrijf je dit vanuit eigen ervaringen? (beiden is prima hoor, ben alleen benieuwd)
Enne, ik blijf ze misschien wel delen noemen omdat het voor mij zo voelt
[...]
@Allesmag, ik ben ook benieuwd naar wat je bedoelt.
Mijn therapeut werkt met mij volgens o.a. de Voice Dialogue methode en daar noemen ze het 'delen'. Al die delen vormen samen je 'innerlijke familie'. Door als afzonderlijke delen met ze te praten, naar ze te kijken en luisteren, leer je ze beter kennen. Ze vormen geen losse identiteiten, doordat je je er van bewust bent dat het afzonderlijke delen zijn, in plaats van afzonderlijke persoontjes (ik heb daar heel uitdrukkelijk naar gevraagd bij mijn therapeut omdat ik het allemaal nogal schizofreen vond klinken).
@Knuff, je bent er zo goed mee bezig. Heb je door welk deel van Knuff je daarstraks aan het woord liet, over je moeder en dat ze recht had op jou als beschermer omdat er niemand anders voor haar was?
@EV, ik hoop dat je een fijne intake hebt gehad. En nu lekker genieten met Manmens!
Wat betekent dat Allesmag, een eigen identiteit?
Hoor graag het verschil, tussen egostaten, gedachten en delen
Blijkbaar heb jij er verstand van, of schrijf je dit vanuit eigen ervaringen? (beiden is prima hoor, ben alleen benieuwd)
Enne, ik blijf ze misschien wel delen noemen omdat het voor mij zo voelt
[...]
@Allesmag, ik ben ook benieuwd naar wat je bedoelt.
Mijn therapeut werkt met mij volgens o.a. de Voice Dialogue methode en daar noemen ze het 'delen'. Al die delen vormen samen je 'innerlijke familie'. Door als afzonderlijke delen met ze te praten, naar ze te kijken en luisteren, leer je ze beter kennen. Ze vormen geen losse identiteiten, doordat je je er van bewust bent dat het afzonderlijke delen zijn, in plaats van afzonderlijke persoontjes (ik heb daar heel uitdrukkelijk naar gevraagd bij mijn therapeut omdat ik het allemaal nogal schizofreen vond klinken).
@Knuff, je bent er zo goed mee bezig. Heb je door welk deel van Knuff je daarstraks aan het woord liet, over je moeder en dat ze recht had op jou als beschermer omdat er niemand anders voor haar was?
@EV, ik hoop dat je een fijne intake hebt gehad. En nu lekker genieten met Manmens!
dinsdag 14 maart 2017 om 16:17
quote:Knuffelbeertjes schreef op 14 maart 2017 @ 13:51:
Lieve Sofie, dat klinkt alsof je gisteren een hele zware dag had, en het is moeilijk om dan vertrouwen te blijven houden, maar wel heel fijn dat er lieve mensen om je heen zijn die geloven in je proces en in jou, dat is zeer waardevol, hopelijk krijg je zelf dat vertrouwen ook weer, maar het is niet niks wat je allemaal aangaat, en daar horen (helaas) veel moeilijke momenten bij. Maar uiteindelijk zorgen ook die weer voor groei en ontwikkeling, en horen hierbij, hoe naar het ook is
[..]
Dank je wel Knuff
Het was echt niet zo fijn.
De psych heeft me vandaag weer op het juiste pad gezet. Stapje voor stapje, niet te ver vooruit kijken. Zodra ik dat doe, zodra ik verder kijk dan over een week als het gaat over mijn lichaam, seks, enzovoorts, schieten verschillende delen van mij in de stress en neemt de paniek het over. Dan is alles nutteloos, zinloos, heel gevaarlijk en voel ik me niet bij machte ooit iets te veranderen.
Nu voel ik weer: dat hoeft ook niet.
Niet-alles-hoeft-nu-meteen. Sommige-dingen-hoeven-nooit. Er-gebeurt-niets-wat-ik-niet-met-al-mijn-delen-wil.
Ik kan het niet vaak genoeg zeggen en ik kan het niet vaak genoeg horen. Ik ben veilig. Daar hoef ik niets voor te doen. Niet minder te eten, niet harder te rennen, niet 's nachts waakzaam te zijn, niet te presteren op mijn werk, niet de liefste dochter te zijn, niet altijd het slimste meisje van de klas te zijn.
Lieve Sofie, dat klinkt alsof je gisteren een hele zware dag had, en het is moeilijk om dan vertrouwen te blijven houden, maar wel heel fijn dat er lieve mensen om je heen zijn die geloven in je proces en in jou, dat is zeer waardevol, hopelijk krijg je zelf dat vertrouwen ook weer, maar het is niet niks wat je allemaal aangaat, en daar horen (helaas) veel moeilijke momenten bij. Maar uiteindelijk zorgen ook die weer voor groei en ontwikkeling, en horen hierbij, hoe naar het ook is
[..]
Dank je wel Knuff
Het was echt niet zo fijn.
De psych heeft me vandaag weer op het juiste pad gezet. Stapje voor stapje, niet te ver vooruit kijken. Zodra ik dat doe, zodra ik verder kijk dan over een week als het gaat over mijn lichaam, seks, enzovoorts, schieten verschillende delen van mij in de stress en neemt de paniek het over. Dan is alles nutteloos, zinloos, heel gevaarlijk en voel ik me niet bij machte ooit iets te veranderen.
Nu voel ik weer: dat hoeft ook niet.
Niet-alles-hoeft-nu-meteen. Sommige-dingen-hoeven-nooit. Er-gebeurt-niets-wat-ik-niet-met-al-mijn-delen-wil.
Ik kan het niet vaak genoeg zeggen en ik kan het niet vaak genoeg horen. Ik ben veilig. Daar hoef ik niets voor te doen. Niet minder te eten, niet harder te rennen, niet 's nachts waakzaam te zijn, niet te presteren op mijn werk, niet de liefste dochter te zijn, niet altijd het slimste meisje van de klas te zijn.
dinsdag 14 maart 2017 om 17:01
Net terug. Dat was pittig zeg. Ben erg moe.
Ze had wel contact gehad met de poh, én ze kent ook mijn vorige therapeute.
Toch moest ik natuurlijk zelf mijn verhaal vertellen, en hoe ik vond dat het nu ging.
Een heel verhaal, om dat zo even zo goed mogelijk samen te vatten. Ik moet zeggen dat ze erg goed de emoties (die vlak onder de oppervlakte liggen tegenwoordig) goed bewaakte, en dan zei dat het nu niet de bedoeling was om al diep op de dingen in te gaan. Stap voor stap - oké. Het verhaal over ZH en de kinderen is al lastig om te vertellen, en dan is daar nog het verleden.
Toen het over vroeger ging voelde ik een heel stuk van mezelf angstig terugschrikken en zeker toen ze vroeg of ik stemmen tegen me hoorde praten. Nee, dat niet, maar hoe verwoord ik dan hoe het wel is bij mij? Maar ze begreep dat heel goed en hielp mij woorden te vinden. Hier voelde het ineens allemaal ook anders (alsof er vanalles naar de oppervlakte wil en wil meepraten). We hebben het ook over de vergoeding gehad en dat is gelukkig oké, ik hoef niet te gaan bijbetgalen. Volgende keer verder met het intakegesprek.
Ik heb iig nu wel slaapmedicatie, die vergoed wordt ook. De huisarts had geen code (B2?) op het eerdere recept gezet, zei ze, want daarmee wordt het dus wel vergoed. Ik heb Lorazepam gekregen, kent iemand van jullie dat?
Enne Knuf.... ik vind haar ook eng.
Maar we gaan elkaar leren kennen, zei ze. Er moet eerst een vertrouwensband zijn, voordat we echt aan dingen gaan werken.
Dat klinkt logisch. Toch, heel veel in mij is bang. Ik heb gezegd dat ik het eng vond. Maar dat vond ze niet erg.
En volgens mij heb ik geen doosjes tissues gezien. Het is een fijne praktijkruimte.
Erg moe nu. Het leek wel of ik bijna dubbel zag, toen ik naar huis fietste. Heel raar.
Maar dat dizzy etc. kan ook door de stress en spanning komen, zei ze.
Oef....... Manmens appt nu dat hij wegrijdt bij zijn werk. Over zo'n 20 minuten is hij hier.
Ook eng nu
Moet even omschakelen!
Ze had wel contact gehad met de poh, én ze kent ook mijn vorige therapeute.
Toch moest ik natuurlijk zelf mijn verhaal vertellen, en hoe ik vond dat het nu ging.
Een heel verhaal, om dat zo even zo goed mogelijk samen te vatten. Ik moet zeggen dat ze erg goed de emoties (die vlak onder de oppervlakte liggen tegenwoordig) goed bewaakte, en dan zei dat het nu niet de bedoeling was om al diep op de dingen in te gaan. Stap voor stap - oké. Het verhaal over ZH en de kinderen is al lastig om te vertellen, en dan is daar nog het verleden.
Toen het over vroeger ging voelde ik een heel stuk van mezelf angstig terugschrikken en zeker toen ze vroeg of ik stemmen tegen me hoorde praten. Nee, dat niet, maar hoe verwoord ik dan hoe het wel is bij mij? Maar ze begreep dat heel goed en hielp mij woorden te vinden. Hier voelde het ineens allemaal ook anders (alsof er vanalles naar de oppervlakte wil en wil meepraten). We hebben het ook over de vergoeding gehad en dat is gelukkig oké, ik hoef niet te gaan bijbetgalen. Volgende keer verder met het intakegesprek.
Ik heb iig nu wel slaapmedicatie, die vergoed wordt ook. De huisarts had geen code (B2?) op het eerdere recept gezet, zei ze, want daarmee wordt het dus wel vergoed. Ik heb Lorazepam gekregen, kent iemand van jullie dat?
Enne Knuf.... ik vind haar ook eng.
Maar we gaan elkaar leren kennen, zei ze. Er moet eerst een vertrouwensband zijn, voordat we echt aan dingen gaan werken.
Dat klinkt logisch. Toch, heel veel in mij is bang. Ik heb gezegd dat ik het eng vond. Maar dat vond ze niet erg.
En volgens mij heb ik geen doosjes tissues gezien. Het is een fijne praktijkruimte.
Erg moe nu. Het leek wel of ik bijna dubbel zag, toen ik naar huis fietste. Heel raar.
Maar dat dizzy etc. kan ook door de stress en spanning komen, zei ze.
Oef....... Manmens appt nu dat hij wegrijdt bij zijn werk. Over zo'n 20 minuten is hij hier.
Ook eng nu
Moet even omschakelen!
Alles is mooi wanneer het echt is - Sara Kroos
