1. Hoi iedereen!

    Ik ben net terug van drie weken backpacken in Vietnam met een vriendin.
    Dit was voor mij de eerste keer backpacken, en ik ben verliefd geworden. Sinds ik ben afgestudeerd ben ik redelijk veel aan het rondreizen, maar deze reis heeft echt wat met me gedaan.

    Achtergrond info: Ik ben 25 jaar, twee jaar aan het werk nu als verpleegkundige, heb net promotie gekregen, een huisje, leuke vrienden, had een leuke vriend maar dat is net uit gegaan voor dat ik weg ging (eigen keus).

    Nu ik terug ben, staat alles op zijn kop. Alle prioriteiten zijn veranderd. Ik vraag me af waarom ik in godsnaam mijn leven zo op de rit wil hebben. Ik wil weer weg, reizen, nog meer mensen ontmoeten, meer van de wereld zien. Al moet ik mijn net nieuwe baan er voor opzeggen. Als ik hier blijf zal mijn leven heel simpel lopen: nieuwe vriend, nog beter worden in mn werk en misschien weer promotie, kinderen, trouwen, oud worden, af en toe reizen maar voornamelijk het leven als een boekje leiden. Ik had (en heb ergens nog steeds) het idee dat als ik mn leven omgooi ik nooit iemand zal vinden om kinderen mee te krijgen (kinderwens present).
    Dus, wat moet ik doen? Wil ik eerst een maand alleen reizen en mn baan behouden? Ga ik drie maanden naar Azie (doei baan)? Ga ik voor een half jaar/jaar naar Australie/Canada/nieuw zeeland en daar werken (doei huidige leven)?

    Mijn vraag: is er iemand die dit herkent/heeft meegemaakt? Hoe kies je. Ik heb het gevoel dat ik als ik iets wil doen, het NU moet doen ivm mijn leeftijd. Je weet natuurlijk nooit wat de goede keus is. Maar misschien zijn er mensen (dat weet ik eigenlijk wel zeker) die iets soortgelijks hebben meegemaakt.
Log nu in om te reageren
  1. quote:
    SallySpectra schreef op 21 april 2017 @ 11:48:
    [...]

    Dan moet je toch op zijn minst de taal wel spreken?


    Lijkt mij dat er wel allerhande opties zijn, privé ziekenhuizen, privé verpleegster zijn voor iemand die daar woont etc etc.

    Ik weet bijvoorbeeld dat je (als je dik betaalt natuurlijk :) ) gewoon Nederlandse kraamzorg kunt inhuren waar ook ter wereld.
  2. Je bent net terug, ga eerst weer even landen, zou ik zeggen.
    En dan plan je je nieuwe reis. Genoeg opties en genoeg tijd om ze te onderzoeken:

    - Wil ik eerst een maand alleen reizen en mn baan behouden?
    Dat kan sowieso. Vakantiedagen opnemen, boeken en gaan.

    - Ga ik drie maanden naar Azie (doei baan)?
    Hier kun je wellicht onbetaald verlof voor opnemen. Toen ik 3 maanden vrijwilligerswerk deed, ben ik veel mensen tegen gekomen die in NL in de zorg werken en onbetaald verlof hadden opgenomen.

    - Tussenvorm: vraag of je extra diensten mag draaien in ruil voor extra vakantie. Zo doet mijn man (ook verpleegkundige) dat en die kan na een jaar hard werken 7-8 weken met vakantie. Buiten hoogseizoen natuurlijk.

    - Ga ik voor een half jaar/jaar naar Australie/Canada/nieuw zeeland en daar werken (doei huidige leven)?
    Ik zou zeggen: ga eerst nog een keer op reis of bouw het op. Je bent nu 3 weken weg geweest. Dat is echt anders dan 6-12 maanden weg. Waarom ineens zo'n hele andere stap?

    In alle gevallen kies je echt niet voor een koerswijziging op je leven, op zijn hoogst voor een extra pauze. Lijkt me heel gezond op je 25ste.
  3. Maak kans op een reis naar New York!

    Wandelen door Hyde Park. Lunchen in Times Square. Wie heeft een tripje naar New York nou niet op haar bucketlist staan? Goed nieuws: dit is je laatste kans om een reis naar deze modestad te winnen! Doe snel mee om nog kans te maken. #adv

    Lees verder

  4. quote:
    Sweety2015 schreef op 21 april 2017 @ 11:13:
    Maar waarom maak je relatie uit voor 3 weken vakantie?
    Ze zegt toch niet dat ze het uit heeft gemaakt voor 3 weken vakantie?
  5. quote:
    Sorcha_ schreef op 21 april 2017 @ 11:53:
    [...]


    Lijkt mij dat er wel allerhande opties zijn, privé ziekenhuizen, privé verpleegster zijn voor iemand die daar woont etc etc.

    Ik weet bijvoorbeeld dat je (als je dik betaalt natuurlijk :) ) gewoon Nederlandse kraamzorg kunt inhuren waar ook ter wereld.
    Ook dan zal op zijn minst je Engels op niveau moeten zijn. En als je een serieuze baan neemt in het buitenland is dat echt wel heel anders dan rondreizen.
  6. Ik zou persoonlijk eerst wel weer gaan werken (ook even landen inderdaad) en weer geld sparen. Voor maandenlang reizen heb je toch echt meer geld nodig dan voor 3 weken.
  7. quote:
    hadea1 schreef op 21 april 2017 @ 11:57:
    Je bent net terug, ga eerst weer even landen, zou ik zeggen.
    En dan plan je je nieuwe reis. Genoeg opties en genoeg tijd om ze te onderzoeken:

    - Wil ik eerst een maand alleen reizen en mn baan behouden?
    Dat kan sowieso. Vakantiedagen opnemen, boeken en gaan.

    - Ga ik drie maanden naar Azie (doei baan)?
    Hier kun je wellicht onbetaald verlof voor opnemen. Toen ik 3 maanden vrijwilligerswerk deed, ben ik veel mensen tegen gekomen die in NL in de zorg werken en onbetaald verlof hadden opgenomen.

    - Tussenvorm: vraag of je extra diensten mag draaien in ruil voor extra vakantie. Zo doet mijn man (ook verpleegkundige) dat en die kan na een jaar hard werken 7-8 weken met vakantie. Buiten hoogseizoen natuurlijk.

    - Ga ik voor een half jaar/jaar naar Australie/Canada/nieuw zeeland en daar werken (doei huidige leven)?
    Ik zou zeggen: ga eerst nog een keer op reis of bouw het op. Je bent nu 3 weken weg geweest. Dat is echt anders dan 6-12 maanden weg. Waarom ineens zo'n hele andere stap?

    In alle gevallen kies je echt niet voor een koerswijziging op je leven, op zijn hoogst voor een extra pauze. Lijkt me heel gezond op je 25ste.


    dit. realiseer je ook dat je nu drie weken hebt geleefd zonder verplichtingen, zonder verantwoordelijkheden etc. Allemaal mooi hoor maar dat gaat gewoon niet voor altijd. Ook als je in het buitenland gaat werken verval je toch in het leven van verplichtingen etc.

    Mijn man en ik reizen nu zo`n 6 weken per jaar en hopen over jaar of 10 genoeg verdiend te hebben om te kunnen stoppen met werken en dan alleen nog maar te reizen of evt emigreren. Wij zijn dan wel 55 +
  8. quote:
    Mevrouw75 schreef op 21 april 2017 @ 11:09:
    [...]

    Ik ook niet helemaal.
    Ik ook niet. Ik heb het ook gedaan destijds. gewerkt, gespaard en een jaar weg. Daarna meerdere keren korten weg geweest. Was te gek. Nu heb ik wel die baan, huis en kinderen. Ook prima. Reizen heb ik gedaan maar is ook weer 'klaar'. Op je 25e hoeft het toch geen keuze voor het leven te zijn?
  9. Maak kans op een reis naar New York!

    Wandelen door Hyde Park. Lunchen in Times Square. Wie heeft een tripje naar New York nou niet op haar bucketlist staan? Goed nieuws: dit is je laatste kans om een reis naar deze modestad te winnen! Doe snel mee om nog kans te maken. #adv

    Lees verder

  10. Er is superveel vraag naar verpleegkundigen, dus je zit qua werk heel gunstig. En ook qua leeftijd. Dus ja, gewoon doen. Plannen maken en gaan .... .
  11. quote:
    arnold103 schreef op 21 april 2017 @ 11:38:
    Je kunt het prima combineren lijkt mij. Heb ik ook gedaan. Gewoon werken en zorgen dat je hogerop komt en ondertussen regelmatig reizen. in de zomervakantie wat langer, in het voor of najaar een week, tussendoor in de weekenden. Dan zie je ook veel maar zorg je niet voor een gat in je CV en geef je ook niet de mooie zaken die je nu geregeld hebt op. Best of both worlds lijkt mij.

    Dat is niet combineren. Dat is leuke dingen doen met je vakantiedagen. Ik vond het te benauwend. Dan had je met veel geduld drie weken vrij bij elkaar gespaard en dan moest je daarna gewoon weer terug in het systeem.

    TO, wat heb je te verliezen?
  12. Jeetje, je bent 25 en nergens aan gebonden. Een beroep waar je zo weer mee aan de slag kan. Je reiswensen zijn ook niet wereldschokkend.
    Geef het twee maanden om weer thuis te 'landen', en als het dan nog kriebelt: gaan!
    patchouli_ wijzigde dit bericht op 21-04-2017 12:38 met 11%
  13. Is dit niet zo'n gevoel dat iedereen (evt op jonge leeftijd, evt zonder verantwoordelijkheden) heeft als je een paar weken op vakantie bent geweest? En dat gevoel dat vanzelf weer wegebt in de meeste gevallen? Je extentiele crisis is vrij normaal, maar doordat je net terug bent van een vakantie koppel je het denk ik daaraan. Beetje acclimatiseren hier en als je binnenkort weer op reis wilt en je hebt geld (want ergens zal er toch gewerkt moeten worden) ga je toch weer?

    Ik ben 30, woon samen en hebben beiden een fulltime baan die we graag doen, maar wij zijn over het algemeen aan het werk om onze vakanties te bekostigen. Zou best vaker willen, maar helaas geen geldboom dus dit is voor ons de beste compromis. Ik had (en heb soms) ook zo'n crisis. Ben allergisch voor routine en het "voor de rest van m'n leven" gevoel, maar binnen de verantwoordelijkheden die ik nu heb (koophuis, baan, relatie, huisdieren) kan ik mijn leven heel goed inrichten op de manier zoals ik dat wil. En mijn vriend natuurlijk ook. Wat ik altijd probeer te onthouden is dat geen enkele keus die je maakt voor altijd is (m.u.v. kinderen dus daarom wordt dat plan nog even uitgesteld). Dat maakt het al minder verstikkend.
  14. Ik zeg: doe het gene waarbij jij je het beste voelt!
    Als je nog meer wilt reizen zou ik het zeker nu gaan doen!
    Straks is het lastiger met dat huisje boompje beestje. ( in mijn ogen dan)
    Nu kan je lekker lang op reis zonder al te veel zorgen.

    Ga ervoor!
  15. TO, ben je er zelf ook nog?
  16. Waarom denken zoveel mensen dat in Nederland wonen, een relatie aangaan, werken en het krijgen van kinderen, 'volgens het boekje' is? Ik zie juist ontzettend veel mensen, die allemaal dezelfde reisjes maken: Azie, Zuid-Amerika, Australie, Nieuw-Zeeland, Japan... dit zou je evengoed 'volgens het boekje' kunnen noemen. Ik hoor maar zelden iemand iets vertellen waar ik steil van achterover sla. De ervaring die jij nu meemaakt hebben miljoenen mensen voor jou ervaren. Net als dat andere miljoenen mensen de ervaring hebben gekend van een huwelijk aangaan, werken en kinderen krijgen.

    Je zal zien dat naarmate je ouder wordt, je de nuance gaat waarnemen. Niet iedereen in Nederland leeft volgens hetzelfde boekje, ook de mensen met een lange relatie, een koophuis en kinderen niet. Het zijn individuen, die hun eigen hindernissen tegenkomen, hun eigen leven leiden, hun eigen doelen stellen, hun eigen fouten maken en hun eigen lessen leren. Net zoals mensen dat doen, die op reis gaan.

    Ga reizen als je daar zin in hebt. Krijg kinderen als je dat verlangen hebt, maar stop met alles in hokjes stoppen. Daarmee beperk je jezelf.
  17. quote:
    valerievaldera schreef op 21 april 2017 @ 12:57:
    Waarom denken zoveel mensen dat in Nederland wonen, een relatie aangaan, werken en het krijgen van kinderen, 'volgens het boekje' is? Ik zie juist ontzettend veel mensen, die allemaal dezelfde reisjes maken: Azie, Zuid-Amerika, Australie, Nieuw-Zeeland, Japan... dit zou je evengoed 'volgens het boekje' kunnen noemen. Ik hoor maar zelden iemand iets vertellen waar ik steil van achterover sla. De ervaring die jij nu meemaakt hebben miljoenen mensen voor jou ervaren. Net als dat andere miljoenen mensen de ervaring hebben gekend van een huwelijk aangaan, werken en kinderen krijgen.

    Je zal zien dat naarmate je ouder wordt, je de nuance gaat waarnemen. Niet iedereen in Nederland leeft volgens hetzelfde boekje, ook de mensen met een lange relatie, een koophuis en kinderen niet. Het zijn individuen, die hun eigen hindernissen tegenkomen, hun eigen leven leiden, hun eigen doelen stellen, hun eigen fouten maken en hun eigen lessen leren. Net zoals mensen dat doen, die op reis gaan.

    Ga reizen als je daar zin in hebt. Krijg kinderen als je dat verlangen hebt, maar stop met alles in hokjes stoppen. Daarmee beperk je jezelf.
    Goede post!
  18. quote:
    Die staat waarschijnlijk op schiphol.
  19. quote:
    winkelfanaat schreef op 21 april 2017 @ 13:12:
    [...]

    Die staat waarschijnlijk op schiphol.
    X-D mocht dat zo zijn: goed zo TO :worship:
  20. quote:
    patchouli_ schreef op 21 april 2017 @ 12:37:
    Jeetje, je bent 25 en nergens aan gebonden. Een beroep waar je zo weer mee aan de slag kan. Je reiswensen zijn ook niet wereldschokkend.
    Geef het twee maanden om weer thuis te 'landen', en als het dan nog kriebelt: gaan!
    eens

    “I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou
  21. quote:
    patchouli_ schreef op 21 april 2017 @ 12:37:
    Jeetje, je bent 25 en nergens aan gebonden. Een beroep waar je zo weer mee aan de slag kan. Je reiswensen zijn ook niet wereldschokkend.
    Geef het twee maanden om weer thuis te 'landen', en als het dan nog kriebelt: gaan!
    Precies dit!

    Keep on, keep keepin' on....
  22. quote:
    valerievaldera schreef op 21 april 2017 @ 12:57:
    Waarom denken zoveel mensen dat in Nederland wonen, een relatie aangaan, werken en het krijgen van kinderen, 'volgens het boekje' is? Ik zie juist ontzettend veel mensen, die allemaal dezelfde reisjes maken: Azie, Zuid-Amerika, Australie, Nieuw-Zeeland, Japan... dit zou je evengoed 'volgens het boekje' kunnen noemen. Ik hoor maar zelden iemand iets vertellen waar ik steil van achterover sla. De ervaring die jij nu meemaakt hebben miljoenen mensen voor jou ervaren. Net als dat andere miljoenen mensen de ervaring hebben gekend van een huwelijk aangaan, werken en kinderen krijgen.

    Je zal zien dat naarmate je ouder wordt, je de nuance gaat waarnemen. Niet iedereen in Nederland leeft volgens hetzelfde boekje, ook de mensen met een lange relatie, een koophuis en kinderen niet. Het zijn individuen, die hun eigen hindernissen tegenkomen, hun eigen leven leiden, hun eigen doelen stellen, hun eigen fouten maken en hun eigen lessen leren. Net zoals mensen dat doen, die op reis gaan.

    Ga reizen als je daar zin in hebt. Krijg kinderen als je dat verlangen hebt, maar stop met alles in hokjes stoppen. Daarmee beperk je jezelf.
    Ik ben het zowaar met je eens!
  23. Ik heb een collega en die gaat om de twee jaar vier maanden weg. Alle vakantiedagen van het ene jaar in december, van het volgende jaar in januari en dan in beide jaren een maand (of soms twee) onbetaald verlof. Daar spaart ze voor.
    Zo heeft ze een vaste baan en ze gaat iedere twee jaar 4 a 5 maanden op vakantie.

    Je kan dit ook misschien jaarlijks doen. 3 weken vakantie en dan misschien nog een paar weken onbetaald verlof (hier kan je bij ons ook nog max 2 weken vakantiedagen kopen van je eindejaarsbonus). Dan kan je ieder jaar 6 weken weg. Als je dat niet doet in topweken (schoolvakantieperiode) dan is dat vaak wel te regelen.
  24. Waarom kijk je niet waar je diploma erkenning heeft en werk een paar maanden in Australië of Nieuw Zeeland en rest de rest van de tijd.
  25. quote:
    valerievaldera schreef op 21 april 2017 @ 12:57:
    Waarom denken zoveel mensen dat in Nederland wonen, een relatie aangaan, werken en het krijgen van kinderen, 'volgens het boekje' is? Ik zie juist ontzettend veel mensen, die allemaal dezelfde reisjes maken: Azie, Zuid-Amerika, Australie, Nieuw-Zeeland, Japan... dit zou je evengoed 'volgens het boekje' kunnen noemen. Ik hoor maar zelden iemand iets vertellen waar ik steil van achterover sla. De ervaring die jij nu meemaakt hebben miljoenen mensen voor jou ervaren. Net als dat andere miljoenen mensen de ervaring hebben gekend van een huwelijk aangaan, werken en kinderen krijgen.

    Je zal zien dat naarmate je ouder wordt, je de nuance gaat waarnemen. Niet iedereen in Nederland leeft volgens hetzelfde boekje, ook de mensen met een lange relatie, een koophuis en kinderen niet. Het zijn individuen, die hun eigen hindernissen tegenkomen, hun eigen leven leiden, hun eigen doelen stellen, hun eigen fouten maken en hun eigen lessen leren. Net zoals mensen dat doen, die op reis gaan.

    Ga reizen als je daar zin in hebt. Krijg kinderen als je dat verlangen hebt, maar stop met alles in hokjes stoppen. Daarmee beperk je jezelf.
    Een waarheid als een koe deze post
  26. Half jaar werken (hier), half jaar reizen de komende 5 jaar?

    Als verpleegkundige heb je de luxe dat er tekort is en dat je telkens wel ergens aan de bak raakt.

    Ik ben ik, dus wen er maar aan ... Een unicum, net als de zon en als de maan!
  27. Ik zou lekker gaan als ik jou was. Beslis niet meteen, slaap er even wat nachten/weekjes over. Maar weet wel dat je maar één leven heb, en je vooral moet doen wat goed voelt. Of je vindt de redenen om het wél te doen, of je slaat de weg van de excuses om het niet te doen in. Beide goede antwoord, maar de keuze is aan jou. Je bent zelf (grotendeels) regisseur van dit soort beslissingen. Spijt ga je écht niet krijgen. Je weet hoe je huidige situatie is, en misschien kan je een inschatting maken hoe die situatie gaat zijn als je besluit op dit spoor door te gaan.
    Mij lijkt de reisoptie dan een stuk interessanter. Ik zit op dit moment in hetzelfde schuitje als jij overigens. De keuze... :) reizen of baan. Levendiger dan dit, en tijdens de reis, ga je je misschien niet meer voelen. Durf te leven! Je moet je hele leven ook nog werken, dus daar is tijd genoeg voor.