Overig
alle pijlers
Blunders in alle soorten en maten
woensdag 9 juli 2008 om 20:37
Op de seks-pijler is een blunder-in-bed topic.
Maar ik wil meer. Ik wil alle blunders horen. Zodat ik heerlijk slap van het lachen kan bedenken dat ik iig niet de enige mafketel op aarde ben.
Op een goede dag sta ik te douchen, mijn dochtertje van 2 is in de huiskamer aan het spelen. ( we woonden toendertijd op een klein flatje, douche zat t.o. huiskamer dus ik kon dochter zien, vooooor ik de mmaffia over me heen krijg )
Ineens hoor ik loeiende sirenes ! Kuuuuuuuuuuut, een ramp, een ramp.
Druipend ren ik onder de douche vandaan, sluit in volle glorie alle deuren ( inc balkon ) en ramen. ( In de huiskamer, uitkijkend op het rijtje huizen recht tegenover mij.) Gooi de tv aan op de regionale zender... En bedenk dat het gewoon de 1ste maandag van de maand 12.00 is.
Hoogzwanger was ik met mijn schoonzusje aan het winkelen. Ik struikel over een stoeptegel die net 3mm hoger lag dan de andere ( die gewoonte heb ik ) En val voorover , ik begin te gieren van de lach, plas in mijn broek, waarop omstanders roepen "haar vliezen breken, ze begint te bevallen " en Bah.
Maar ik wil meer. Ik wil alle blunders horen. Zodat ik heerlijk slap van het lachen kan bedenken dat ik iig niet de enige mafketel op aarde ben.
Op een goede dag sta ik te douchen, mijn dochtertje van 2 is in de huiskamer aan het spelen. ( we woonden toendertijd op een klein flatje, douche zat t.o. huiskamer dus ik kon dochter zien, vooooor ik de mmaffia over me heen krijg )
Ineens hoor ik loeiende sirenes ! Kuuuuuuuuuuut, een ramp, een ramp.
Druipend ren ik onder de douche vandaan, sluit in volle glorie alle deuren ( inc balkon ) en ramen. ( In de huiskamer, uitkijkend op het rijtje huizen recht tegenover mij.) Gooi de tv aan op de regionale zender... En bedenk dat het gewoon de 1ste maandag van de maand 12.00 is.
Hoogzwanger was ik met mijn schoonzusje aan het winkelen. Ik struikel over een stoeptegel die net 3mm hoger lag dan de andere ( die gewoonte heb ik ) En val voorover , ik begin te gieren van de lach, plas in mijn broek, waarop omstanders roepen "haar vliezen breken, ze begint te bevallen " en Bah.
Zo ! En dan kunnen we nu weer allemaal normaal doen....
donderdag 9 april 2009 om 22:32
Daar zat ik op kantoor jaren geleden. Mijn keurige nette pakje aan. Mijn mooie schoentjes. Panty's draag ik niet (graag) dus kousen draag ik altijd. Ik had een afspraak met een klant.
Ik had al een beetje een probleem met mijn kous. De plakrand deed het niet zo heel erg goed. Maar het ging wel.
Ik ontvang mijn bezoek en we gaan naar de vergaderkamer. Op het moment dat ik ga zitten zakt mijn kous af. Maar gelukkig net onder de tafel! De man praat en ik praat wat minder, ik ben afgeleid. Hij doet zijn verhaal en ik luister terwijl ik stiekem mijn kous probeer op te heisen.
Nog meer koffie.
Poeh.
Jemig.
Al pratende schuif ik iets naar links op mijn stoel en probeer bij de telefoon te komen. Ik bel naar het secretariaat of ze alsjeblieft nog wat drinken wil brengen. Ik bel nooit voor koffie, ik haal het altijd zelf. Ze klinkt een beetje geïrriteerd. Maar ik kan toch niet opstaan!
We gaan door met ons gesprek en ik probeer mijn kous eindelijk over mijn knie te trekken. Gelukkig. Stijf druk ik mijn benen tegen elkaar aan. Ik haal weer adem. De koffie wordt gebracht, ik bedank mijn collega die me raar aankijkt. Het gesprek gaat verder en dan is het afgelopen.
Dan sta je op, loop je naar de deur, laat je de gast voorgaan etc. etc. we kennen het allemaal.
Hoe moet ik dit doen.
'Wat zegt u?'
'...... '
'Ja, nee, ja precies hoor.'
Hoe moet ik nu toch opstaan, wat moet ik toch doen.
Ik sta op met mijn benen stijf tegen elkaar en schuifel iets naar voren. Ik wijs naar de deur als teken dat hij 'm open mag doen.
Vervolgens schuifel ik door zonder dat hij me ziet schuifelen. We komen op de gang.
De gang uit.
Naar links, daar is de lift.
Dat is zeker 40 meter.
Dat wordt 'm niet.
Ik voel de kous zakken.
Nee.
Nee.
Verdomme NEE!
Ik sta stil. Begin over een schilderij aan de muur wat zo lelijk is dat je er het liefst tegen aan wil piesen als je een man bent.
Hij kijkt. Ik doe een stapje naar achter. Hij blijft kijken en in een flits trek ik mijn kous heel erg omhoog en druk mijn benen tegen elkaar.
*krrrrrrrrrrrrrrrrt*
Een enorme ladder van boven naar beneden. Ik trok zo hard aan die kous.
'En dat is ook een heel apart schilderij. Dat ze die nog zo maken.' Ik wijs in de verte en probeer hem te vangen met mijn blik en hem zo richting dat schilderij te duwen. Hij loopt door. Knieën tegen elkaar en ik er achteraan.
Ik kom een collega tegen. Hij kijkt raar. Ik heb echt een beetje het zweet op mijn voorhoofd staan.
Nog maar 20 meter.
'Loopt u gerust verder hoor' en ik glimlach naar de man. HIj loopt door. Ik geef snel een ruk aan de kous, hij zit weer boven mijn knie. De man draait zich om en begint over nog een schilderij.
Weet ik veel.
Ik weet het niet.
Ik weet niets van kunst.
Ik lul maar iets.
Maar ik moet die vent weg zien te krijgen.
Hij moet die lift in en héél snel.
Ik draag mijn map en mijn rechterhand hangt strak langs mijn lichaam. Ik druk met twee vingers tegen mijn bovenbeen. De kous wordt tegengehouden. Ik kan hem geen hand geven, dat lukt niet, dat kan niet.
'Bedankt mevrouw Djoels, voor het ... fijne gesprek.'
'U ook bedankt.'
'Tot ziens maar weer' en hij steekt zijn hand uit.
Er gaat een seconde voorbij.
Adem in. Been iets buigen. Benen tegen elkaar duwen, verder niet bewegen. Snel hand uitsteken.
'Dag meneer, tot ziens.'
Hij draait zich om en loopt naar de lift en stapt in. Ik draai me om en stap weg. De kous valt onder mijn rok vandaan.
'Mevrouw Djoels, ik vergeet u mijn kaartje te geven.'
Hij kijkt naar mijn rug.
Ik durf niet om te kijken.
Ik durf het niet.
Ik doe het. Heel snel. Pak het kaartje aan, lach een keer en stap het secretariaat binnen.
Daar kijken drie secretaresses me aan. Mijn hoofd, mijn ladder en mijn uitgeklapte kous over mijn knie.
Ze gieren het uit.
Ik voelde me zo voor gek staan.
Of de man in kwestie het heeft gemerkt?
Een jaar later toen we gingen vieren dat we een goed project hadden afgerond bekende hij na een wijntje dat hij vond dat ik heel erg 'raar' deed in ons eerste gesprek. Hij vond me raar, wiebelig zei hij.
Dat was daarna veel minder. Ik was zeker nerveus.
Ik heb hem de waarheid verteld.
Hij heeft gebulderd.
Ik nog harder.
Wat een gedoe.
Ik had al een beetje een probleem met mijn kous. De plakrand deed het niet zo heel erg goed. Maar het ging wel.
Ik ontvang mijn bezoek en we gaan naar de vergaderkamer. Op het moment dat ik ga zitten zakt mijn kous af. Maar gelukkig net onder de tafel! De man praat en ik praat wat minder, ik ben afgeleid. Hij doet zijn verhaal en ik luister terwijl ik stiekem mijn kous probeer op te heisen.
Nog meer koffie.
Poeh.
Jemig.
Al pratende schuif ik iets naar links op mijn stoel en probeer bij de telefoon te komen. Ik bel naar het secretariaat of ze alsjeblieft nog wat drinken wil brengen. Ik bel nooit voor koffie, ik haal het altijd zelf. Ze klinkt een beetje geïrriteerd. Maar ik kan toch niet opstaan!
We gaan door met ons gesprek en ik probeer mijn kous eindelijk over mijn knie te trekken. Gelukkig. Stijf druk ik mijn benen tegen elkaar aan. Ik haal weer adem. De koffie wordt gebracht, ik bedank mijn collega die me raar aankijkt. Het gesprek gaat verder en dan is het afgelopen.
Dan sta je op, loop je naar de deur, laat je de gast voorgaan etc. etc. we kennen het allemaal.
Hoe moet ik dit doen.
'Wat zegt u?'
'...... '
'Ja, nee, ja precies hoor.'
Hoe moet ik nu toch opstaan, wat moet ik toch doen.
Ik sta op met mijn benen stijf tegen elkaar en schuifel iets naar voren. Ik wijs naar de deur als teken dat hij 'm open mag doen.
Vervolgens schuifel ik door zonder dat hij me ziet schuifelen. We komen op de gang.
De gang uit.
Naar links, daar is de lift.
Dat is zeker 40 meter.
Dat wordt 'm niet.
Ik voel de kous zakken.
Nee.
Nee.
Verdomme NEE!
Ik sta stil. Begin over een schilderij aan de muur wat zo lelijk is dat je er het liefst tegen aan wil piesen als je een man bent.
Hij kijkt. Ik doe een stapje naar achter. Hij blijft kijken en in een flits trek ik mijn kous heel erg omhoog en druk mijn benen tegen elkaar.
*krrrrrrrrrrrrrrrrt*
Een enorme ladder van boven naar beneden. Ik trok zo hard aan die kous.
'En dat is ook een heel apart schilderij. Dat ze die nog zo maken.' Ik wijs in de verte en probeer hem te vangen met mijn blik en hem zo richting dat schilderij te duwen. Hij loopt door. Knieën tegen elkaar en ik er achteraan.
Ik kom een collega tegen. Hij kijkt raar. Ik heb echt een beetje het zweet op mijn voorhoofd staan.
Nog maar 20 meter.
'Loopt u gerust verder hoor' en ik glimlach naar de man. HIj loopt door. Ik geef snel een ruk aan de kous, hij zit weer boven mijn knie. De man draait zich om en begint over nog een schilderij.
Weet ik veel.
Ik weet het niet.
Ik weet niets van kunst.
Ik lul maar iets.
Maar ik moet die vent weg zien te krijgen.
Hij moet die lift in en héél snel.
Ik draag mijn map en mijn rechterhand hangt strak langs mijn lichaam. Ik druk met twee vingers tegen mijn bovenbeen. De kous wordt tegengehouden. Ik kan hem geen hand geven, dat lukt niet, dat kan niet.
'Bedankt mevrouw Djoels, voor het ... fijne gesprek.'
'U ook bedankt.'
'Tot ziens maar weer' en hij steekt zijn hand uit.
Er gaat een seconde voorbij.
Adem in. Been iets buigen. Benen tegen elkaar duwen, verder niet bewegen. Snel hand uitsteken.
'Dag meneer, tot ziens.'
Hij draait zich om en loopt naar de lift en stapt in. Ik draai me om en stap weg. De kous valt onder mijn rok vandaan.
'Mevrouw Djoels, ik vergeet u mijn kaartje te geven.'
Hij kijkt naar mijn rug.
Ik durf niet om te kijken.
Ik durf het niet.
Ik doe het. Heel snel. Pak het kaartje aan, lach een keer en stap het secretariaat binnen.
Daar kijken drie secretaresses me aan. Mijn hoofd, mijn ladder en mijn uitgeklapte kous over mijn knie.
Ze gieren het uit.
Ik voelde me zo voor gek staan.
Of de man in kwestie het heeft gemerkt?
Een jaar later toen we gingen vieren dat we een goed project hadden afgerond bekende hij na een wijntje dat hij vond dat ik heel erg 'raar' deed in ons eerste gesprek. Hij vond me raar, wiebelig zei hij.
Dat was daarna veel minder. Ik was zeker nerveus.
Ik heb hem de waarheid verteld.
Hij heeft gebulderd.
Ik nog harder.
Wat een gedoe.
DTEEZ!
)
donderdag 9 april 2009 om 23:26
quote:Hermes schreef op 22 juli 2008 @ 12:18:
(nu ex-)Vriend pakt broek uit de kast die nog in het plastic van de stomerij zat. Broek helemaal vol vlekken. Ik nijdig en met broek terug naar stomerij. Bleek dat de broek 3 jaar terug was gestoomd. Stomerijmevrouw en ik hebben de slappe lach gekregen.
Ik woonde in het buitenland en moest alles met de hand wassen. Dat deed ik op een wasplaats met bollen harde zeep, ik zweette flink en het zag er goed uit. Mijn vriend is erg netjes op zijn kleding, zorgt dat alles bij elkaar past, schoenen gepoetst, mooi horloge, zorgvuldig alles uitkiezen. Vriend ging uit 's avonds en trok een zwarte broek aan, en ik bleef thuis, midden in de nacht maakt hij me hartstikke boos wakker, ik snap niet waarom.
Blijkt dat hij er super uitzag, tot de blacklight aanging en zijn broek onder de witte strepen en vlekken zat (van de zeep).
(nu ex-)Vriend pakt broek uit de kast die nog in het plastic van de stomerij zat. Broek helemaal vol vlekken. Ik nijdig en met broek terug naar stomerij. Bleek dat de broek 3 jaar terug was gestoomd. Stomerijmevrouw en ik hebben de slappe lach gekregen.
Ik woonde in het buitenland en moest alles met de hand wassen. Dat deed ik op een wasplaats met bollen harde zeep, ik zweette flink en het zag er goed uit. Mijn vriend is erg netjes op zijn kleding, zorgt dat alles bij elkaar past, schoenen gepoetst, mooi horloge, zorgvuldig alles uitkiezen. Vriend ging uit 's avonds en trok een zwarte broek aan, en ik bleef thuis, midden in de nacht maakt hij me hartstikke boos wakker, ik snap niet waarom.
Blijkt dat hij er super uitzag, tot de blacklight aanging en zijn broek onder de witte strepen en vlekken zat (van de zeep).
donderdag 9 april 2009 om 23:29
quote:bijtje29 schreef op 22 juli 2008 @ 17:41:
Zelfde zus zegt tegen de bakker waar ze dagelijks komt "jeetje ben jij even blij dat die enorme Teringherrie niet de hele dag duurt" over de orgelman. Drie keer raden wie er met zijn centebakje naast haar stond.
Er was een persoon bij mij in het dorp waarvan ik nooit wist of het een mannelijke vrouw of een vrouwelijke man was. Op een gegeven moment is die persoon ook in de kroeg en ik zeg tegen mijn vriendin, hey, diegene die daar aan de bar staat, is dat nou een meisje of een jongen? Zij zegt vol overtuiging: een meisje. Dus ik vraag Hoe weet je dat nou? Oh zegt ze, dat is mijn nichtje.
Zelfde zus zegt tegen de bakker waar ze dagelijks komt "jeetje ben jij even blij dat die enorme Teringherrie niet de hele dag duurt" over de orgelman. Drie keer raden wie er met zijn centebakje naast haar stond.
Er was een persoon bij mij in het dorp waarvan ik nooit wist of het een mannelijke vrouw of een vrouwelijke man was. Op een gegeven moment is die persoon ook in de kroeg en ik zeg tegen mijn vriendin, hey, diegene die daar aan de bar staat, is dat nou een meisje of een jongen? Zij zegt vol overtuiging: een meisje. Dus ik vraag Hoe weet je dat nou? Oh zegt ze, dat is mijn nichtje.
donderdag 9 april 2009 om 23:37
Wat een leuk topic !
Hier mijn grootste werk blunder (ik heb nog een erge maar die komt later wel een keer):
Het zal 2001 geweest zijn. Ik werkte bij een groot (inmiddels failliet) ICT bedrijf en zat daar in het management team. Op een gegeven moment moest er een nieuwe hotshot worden ingehuurd, echter alleen mijn baas en ik waren daarvan op de hoogte. We gingen een stevig proces van werving & selectie in en na een tijdje hadden we dé man gevonden. Weliswaar uit de UK maar dat mocht geen probleem zijn.
We haalden de beste man een paar x naar NL toe en toen eigenlijk wel duidelijk was dat hij de perfecte kandidaat voor de vacature was, nam hij ook zijn vrouw een weekend mee (om naar huizen te kijken e.d.). Ze verbleven in een hotel, ik zocht ze af en toe op en we hadden leuk contact.
Toch keek ik raar op toen ik de maandag erop een e-mail van de vrouw kreeg waarin ze vroeg of ik het hotel wilde bellen om te vragen of ze de "cufflinks" van haar man daar hadden laten liggen. Ik heb het woord "cufflinks" maar half in me opgenomen (alleen "cuff" dus) en dacht dat ze een practical joke met me uithaalde. "Duh, ik ga een beetje bellen naar het hotel om te vragen of ze een paar handboeien hebben gevonden" dacht ik. Ik belde dus niet naar het hotel maar stuurde direct een reply naar haar met het volgende antwoord: "I called the hotel and yes, they did find your cufflinks together with your pink vibrator". Ze stuurde me daarop een mailtje terug met allemaal vraagtekens erin.
Ondertussen was ik bij mijn baas binnengelopen en ik begin hem het verhaal te vertellen. Op het moment dat ik het woordje "cufflinks" uitspreek, besef ik me ineens dat ze het niet over handboeien had maar over MANCHETKNOPEN. Hysterisch van het lachen heb ik geprobeerd mijn verhaal te vervolgen maar dat lukte niet. Ik piste zowat in mijn broek van het lachen en mijn baas, die na een tijdje het verhaal wel snapte, lag ook op zijn bureau te janken van het lachen.
Afijn, de kandidaat heeft vriendelijk bedankt voor de baan. Of dat nou door mijn domme aktie kwam, zullen we nooit weten (ik word nog steeds gepest met deze blooper van jewelste, dat snappen jullie).
Hier mijn grootste werk blunder (ik heb nog een erge maar die komt later wel een keer):
Het zal 2001 geweest zijn. Ik werkte bij een groot (inmiddels failliet) ICT bedrijf en zat daar in het management team. Op een gegeven moment moest er een nieuwe hotshot worden ingehuurd, echter alleen mijn baas en ik waren daarvan op de hoogte. We gingen een stevig proces van werving & selectie in en na een tijdje hadden we dé man gevonden. Weliswaar uit de UK maar dat mocht geen probleem zijn.
We haalden de beste man een paar x naar NL toe en toen eigenlijk wel duidelijk was dat hij de perfecte kandidaat voor de vacature was, nam hij ook zijn vrouw een weekend mee (om naar huizen te kijken e.d.). Ze verbleven in een hotel, ik zocht ze af en toe op en we hadden leuk contact.
Toch keek ik raar op toen ik de maandag erop een e-mail van de vrouw kreeg waarin ze vroeg of ik het hotel wilde bellen om te vragen of ze de "cufflinks" van haar man daar hadden laten liggen. Ik heb het woord "cufflinks" maar half in me opgenomen (alleen "cuff" dus) en dacht dat ze een practical joke met me uithaalde. "Duh, ik ga een beetje bellen naar het hotel om te vragen of ze een paar handboeien hebben gevonden" dacht ik. Ik belde dus niet naar het hotel maar stuurde direct een reply naar haar met het volgende antwoord: "I called the hotel and yes, they did find your cufflinks together with your pink vibrator". Ze stuurde me daarop een mailtje terug met allemaal vraagtekens erin.
Ondertussen was ik bij mijn baas binnengelopen en ik begin hem het verhaal te vertellen. Op het moment dat ik het woordje "cufflinks" uitspreek, besef ik me ineens dat ze het niet over handboeien had maar over MANCHETKNOPEN. Hysterisch van het lachen heb ik geprobeerd mijn verhaal te vervolgen maar dat lukte niet. Ik piste zowat in mijn broek van het lachen en mijn baas, die na een tijdje het verhaal wel snapte, lag ook op zijn bureau te janken van het lachen.
Afijn, de kandidaat heeft vriendelijk bedankt voor de baan. Of dat nou door mijn domme aktie kwam, zullen we nooit weten (ik word nog steeds gepest met deze blooper van jewelste, dat snappen jullie).
anoniem_65574 wijzigde dit bericht op 09-04-2009 23:38
Reden: ff alinea's gemaakt voor de leesbaarheid
Reden: ff alinea's gemaakt voor de leesbaarheid
% gewijzigd
donderdag 9 april 2009 om 23:38
Jaren geleden op weg naar familie. Beetje ruzie met mn vent. Onderweg even stoppen om een bloemetje te kopen, Druk in de zaak, ik geirriteerd; waren al laat. Uiteindelijk stap ik met bos bloemen in de auto en snauw: "Ja, rijden!"
Hoor ik ineens: "Waar wil je heen?"
Was ik in de verkeerde auto gestapt. En zag manlief dubbel liggen van de lach, een auto erachter....
Hoor ik ineens: "Waar wil je heen?"
Was ik in de verkeerde auto gestapt. En zag manlief dubbel liggen van de lach, een auto erachter....
donderdag 9 april 2009 om 23:44
quote:Chatterly schreef op 09 april 2009 @ 23:38:
Jaren geleden op weg naar familie. Beetje ruzie met mn vent. Onderweg even stoppen om een bloemetje te kopen, Druk in de zaak, ik geirriteerd; waren al laat. Uiteindelijk stap ik met bos bloemen in de auto en snauw: "Ja, rijden!"
Hoor ik ineens: "Waar wil je heen?"
Was ik in de verkeerde auto gestapt. En zag manlief dubbel liggen van de lach, een auto erachter....
Jaren geleden op weg naar familie. Beetje ruzie met mn vent. Onderweg even stoppen om een bloemetje te kopen, Druk in de zaak, ik geirriteerd; waren al laat. Uiteindelijk stap ik met bos bloemen in de auto en snauw: "Ja, rijden!"
Hoor ik ineens: "Waar wil je heen?"
Was ik in de verkeerde auto gestapt. En zag manlief dubbel liggen van de lach, een auto erachter....
donderdag 9 april 2009 om 23:49
Whahahahaha, heerlijk dames .
Zit me te bedenken of ik nog meer boro aktie's heb gehad...
Wel van de week een grappig misverstand in de trein. Ik was met Terror in de trein op weg naar Amsterdam. Terror is een jongen ( Elijah ) van 2,5 jaar, zonder standaard kuifje en stekels, maar met redelijk lang haar, voor jochie's doen dan ( in zijn nek ). Anyway, in de trein komt er een man naar mij toe:
Man : "Wat een enig dochtertje heeft u, wat een lekker kletskousje zeg ? - tegen E - En hoe heet jij dan ? Hoe doe jij heten dan ? "
Terror kijkt ietwat verschrikt en verdwaasd op.
Ik: " HIJ heet Elijah.."
Man: "Heet ze Liza ? ... naar Liza Minnelli ?... goh, wat leuk zeg, en appart ook om je dochter naar Liza Minnelli te vernoemen... "
Ik: "ja, dat vind ik ook ja, en ik vind het nog steeds apart dat ik mijn zoon naar liza minnelli heb vernoemd. "
Man (onverstoord) tegen Elijah: "Nou , daaahaaag, jij schattig meisje.. daahaaaag, en wie weet tot ooit ! .....
Ik : ...
Zit me te bedenken of ik nog meer boro aktie's heb gehad...
Wel van de week een grappig misverstand in de trein. Ik was met Terror in de trein op weg naar Amsterdam. Terror is een jongen ( Elijah ) van 2,5 jaar, zonder standaard kuifje en stekels, maar met redelijk lang haar, voor jochie's doen dan ( in zijn nek ). Anyway, in de trein komt er een man naar mij toe:
Man : "Wat een enig dochtertje heeft u, wat een lekker kletskousje zeg ? - tegen E - En hoe heet jij dan ? Hoe doe jij heten dan ? "
Terror kijkt ietwat verschrikt en verdwaasd op.
Ik: " HIJ heet Elijah.."
Man: "Heet ze Liza ? ... naar Liza Minnelli ?... goh, wat leuk zeg, en appart ook om je dochter naar Liza Minnelli te vernoemen... "
Ik: "ja, dat vind ik ook ja, en ik vind het nog steeds apart dat ik mijn zoon naar liza minnelli heb vernoemd. "
Man (onverstoord) tegen Elijah: "Nou , daaahaaag, jij schattig meisje.. daahaaaag, en wie weet tot ooit ! .....
Ik : ...
Zo ! En dan kunnen we nu weer allemaal normaal doen....
donderdag 9 april 2009 om 23:56
Was echte puber en ging met my best girlfriend haar hond uitlaten, onderweg klessen en klessen en melig zijn.
Choco, de hond (duitse staander) uit het oog verloren. Irritatie: Choco!!! Choco!!! Gvd die rothond ook: Choco!!!!
Uiteindelijk kwam choco aankakken. Maar hard ging het niet. Wij nog harder foeteren: Choco!! Foei! Choco kom hier! CHOCO en nu @#$%@#$ onmiddellijk. En zit! zit! ZIT!!! CHOCO ZITTTTTT !!!!!
Ondertussen kwam er aan man aanlopen en wij voelden ons een beetje betrapt dat we de hond zo aan het uitfoeteren waren. Dus staakten we de verbale dierenbeulerij, riepen: Choco braaf en geven hem een hondenkoekje.
De hond staat op en loopt op de man af en ineens zien we dat hij grijze haren bij zijn kont heeft.
Vriendin en ik stamelen tegelijk: maarrrr.... dat....is.... choco.... helemaal... niet.....
De man lacht: wijst in de verte en zegt: Nee Choco staat daaaaar! Fluit een keer en roept: Rusell ga je mee?
Choco, de hond (duitse staander) uit het oog verloren. Irritatie: Choco!!! Choco!!! Gvd die rothond ook: Choco!!!!
Uiteindelijk kwam choco aankakken. Maar hard ging het niet. Wij nog harder foeteren: Choco!! Foei! Choco kom hier! CHOCO en nu @#$%@#$ onmiddellijk. En zit! zit! ZIT!!! CHOCO ZITTTTTT !!!!!
Ondertussen kwam er aan man aanlopen en wij voelden ons een beetje betrapt dat we de hond zo aan het uitfoeteren waren. Dus staakten we de verbale dierenbeulerij, riepen: Choco braaf en geven hem een hondenkoekje.
De hond staat op en loopt op de man af en ineens zien we dat hij grijze haren bij zijn kont heeft.
Vriendin en ik stamelen tegelijk: maarrrr.... dat....is.... choco.... helemaal... niet.....
De man lacht: wijst in de verte en zegt: Nee Choco staat daaaaar! Fluit een keer en roept: Rusell ga je mee?
donderdag 9 april 2009 om 23:57
quote:Olijfje_ schreef op 09 juli 2008 @ 23:13:
Woehahaha, die van die handboeien!!!
Mijn vriend en ik waren ooit eens zo'n klein puzzeltje op een pakje rizla-vloeitjes aan het invullen. Je moest 5 x hetzelfde woord invullen om een nieuw woord te krijgen. Het invulwoord bleek 'roken' te zijn (tja, rizla). 4 van de 5 nieuwe woorden waren duidelijk, alleen de laatste was rijst-roken. We zaten elkaar aan te kijken: wat is rijst-roken? Geen idee...we wisten niet dat je rijst ook kon roken. Na nog wat gedenk pakte ik het woordenboek en zei stomverbaasd: rijstroken, het staat er nog in ook! Mijn vriend vroeg: wat is dat dan? Ik: wegdelen om op te rijden (of wat het woordenboek ook zei). Pas toen viel het kwartje... Heb dit topic net pas ontdekt en moest ongelofelijk lachen om deze
Woehahaha, die van die handboeien!!!
Mijn vriend en ik waren ooit eens zo'n klein puzzeltje op een pakje rizla-vloeitjes aan het invullen. Je moest 5 x hetzelfde woord invullen om een nieuw woord te krijgen. Het invulwoord bleek 'roken' te zijn (tja, rizla). 4 van de 5 nieuwe woorden waren duidelijk, alleen de laatste was rijst-roken. We zaten elkaar aan te kijken: wat is rijst-roken? Geen idee...we wisten niet dat je rijst ook kon roken. Na nog wat gedenk pakte ik het woordenboek en zei stomverbaasd: rijstroken, het staat er nog in ook! Mijn vriend vroeg: wat is dat dan? Ik: wegdelen om op te rijden (of wat het woordenboek ook zei). Pas toen viel het kwartje... Heb dit topic net pas ontdekt en moest ongelofelijk lachen om deze
donderdag 9 april 2009 om 23:58
vrijdag 10 april 2009 om 00:00
quote:Djoels schreef op 09 april 2009 @ 23:58:
[...]
Dat vroeg nog al iemand aan me.... maar nee, dat heb ik niet gedaan. Zo overtuigd ben ik ook weer niet van mijn eigen stukjes.. maar wel lief!haha, ik denk dat jij meer in je mars hebt dan dat je zelf door hebt . Gelukkig is het geen verplichting en kunnen we gewoon op het forum van je genieten
[...]
Dat vroeg nog al iemand aan me.... maar nee, dat heb ik niet gedaan. Zo overtuigd ben ik ook weer niet van mijn eigen stukjes.. maar wel lief!haha, ik denk dat jij meer in je mars hebt dan dat je zelf door hebt . Gelukkig is het geen verplichting en kunnen we gewoon op het forum van je genieten
Zo ! En dan kunnen we nu weer allemaal normaal doen....
vrijdag 10 april 2009 om 00:04
vrijdag 10 april 2009 om 00:05
quote:jaike2 schreef op 09 december 2008 @ 12:56:
Zijn de blunders op? Van mij niet, dus ik ga nog effe door.
Was bij de Makro, daar hebben ze van die "vlakke roltrappen" zodat je met kar en al naar boven kunt. Linker gaat omhoog, rechter naar beneden. Beetje vreemd vond ik dat, maar goed, niet aan mij om daar over te oordelen. Vorig jaar was ik weer eens bij de Makro, loop te suffen en duw intussen de kar de band op naar boven. Kleng! Krijg ik die kar toch met een rotknal terug! Hadden ze bij de Makro inmiddels ook ontdekt dat we in Nederland rechts aanhouden en had ik de kar dus op de naar beneden band geduwd..... Deed nog vies zeer ook.
Hahaha hier ook een makro blunder, ook op de die roltrappen. Het karretje heeft zo;n mechanisme dat hij op slot zit, en dus niet van die vlakke roltrap afrolt. Afijn, ik sta erop, en het karretje voelt "vast". Laat hem los.. RATSSSSSS die hele roltrap af!!! Gelukkig stond er niemand voor me, maar wel het schap met paaseitjes met het gevolg dat er honderden paaseitjes door de markro vlogen. Oeps
p.s. niemand wil meer met mij naar de makro
Zijn de blunders op? Van mij niet, dus ik ga nog effe door.
Was bij de Makro, daar hebben ze van die "vlakke roltrappen" zodat je met kar en al naar boven kunt. Linker gaat omhoog, rechter naar beneden. Beetje vreemd vond ik dat, maar goed, niet aan mij om daar over te oordelen. Vorig jaar was ik weer eens bij de Makro, loop te suffen en duw intussen de kar de band op naar boven. Kleng! Krijg ik die kar toch met een rotknal terug! Hadden ze bij de Makro inmiddels ook ontdekt dat we in Nederland rechts aanhouden en had ik de kar dus op de naar beneden band geduwd..... Deed nog vies zeer ook.
Hahaha hier ook een makro blunder, ook op de die roltrappen. Het karretje heeft zo;n mechanisme dat hij op slot zit, en dus niet van die vlakke roltrap afrolt. Afijn, ik sta erop, en het karretje voelt "vast". Laat hem los.. RATSSSSSS die hele roltrap af!!! Gelukkig stond er niemand voor me, maar wel het schap met paaseitjes met het gevolg dat er honderden paaseitjes door de markro vlogen. Oeps
p.s. niemand wil meer met mij naar de makro
vrijdag 10 april 2009 om 00:12
Ik moet er nu enorm om lachen, maar toen kon ik wel door de grond gaan.
Je kent wel van die buitenlandse studenten die van die zelfgemaakte(?) kaarten aan de deur verkopen. Ik was bij mijn oma toen er zo een voor de deur stond. Dus ik doe open blijkt hij Engels te spreken, sowieso al een ramp als ik ermee overvallen word. Maargoed of ik dus zo'n pakje kaarten wilde kopen. En mee dat hij het vraagt drukt hij me zo'n pakketje in de hand. Ik stamelde dat ik geen interesse had. Geen probleem vond de jongen en hij stak zijn hand uit. Aardig dacht ik nog en ik geef hem ook een hand haha. Hij wilde gewoon zijn kaarten terug. Het schaamrood staat me nog op de kaken.
Je kent wel van die buitenlandse studenten die van die zelfgemaakte(?) kaarten aan de deur verkopen. Ik was bij mijn oma toen er zo een voor de deur stond. Dus ik doe open blijkt hij Engels te spreken, sowieso al een ramp als ik ermee overvallen word. Maargoed of ik dus zo'n pakje kaarten wilde kopen. En mee dat hij het vraagt drukt hij me zo'n pakketje in de hand. Ik stamelde dat ik geen interesse had. Geen probleem vond de jongen en hij stak zijn hand uit. Aardig dacht ik nog en ik geef hem ook een hand haha. Hij wilde gewoon zijn kaarten terug. Het schaamrood staat me nog op de kaken.
vrijdag 10 april 2009 om 00:16
quote:Patti70 schreef op 09 april 2009 @ 23:37:
Wat een leuk topic !
Hier mijn grootste werk blunder (ik heb nog een erge maar die komt later wel een keer):
Het zal 2001 geweest zijn. Ik werkte bij een groot (inmiddels failliet) ICT bedrijf en zat daar in het management team. Op een gegeven moment moest er een nieuwe hotshot worden ingehuurd, echter alleen mijn baas en ik waren daarvan op de hoogte. We gingen een stevig proces van werving & selectie in en na een tijdje hadden we dé man gevonden. Weliswaar uit de UK maar dat mocht geen probleem zijn.
We haalden de beste man een paar x naar NL toe en toen eigenlijk wel duidelijk was dat hij de perfecte kandidaat voor de vacature was, nam hij ook zijn vrouw een weekend mee (om naar huizen te kijken e.d.). Ze verbleven in een hotel, ik zocht ze af en toe op en we hadden leuk contact.
Toch keek ik raar op toen ik de maandag erop een e-mail van de vrouw kreeg waarin ze vroeg of ik het hotel wilde bellen om te vragen of ze de "cufflinks" van haar man daar hadden laten liggen. Ik heb het woord "cufflinks" maar half in me opgenomen (alleen "cuff" dus) en dacht dat ze een practical joke met me uithaalde. "Duh, ik ga een beetje bellen naar het hotel om te vragen of ze een paar handboeien hebben gevonden" dacht ik. Ik belde dus niet naar het hotel maar stuurde direct een reply naar haar met het volgende antwoord: "I called the hotel and yes, they did find your cufflinks together with your pink vibrator". Ze stuurde me daarop een mailtje terug met allemaal vraagtekens erin.
Ondertussen was ik bij mijn baas binnengelopen en ik begin hem het verhaal te vertellen. Op het moment dat ik het woordje "cufflinks" uitspreek, besef ik me ineens dat ze het niet over handboeien had maar over MANCHETKNOPEN. Hysterisch van het lachen heb ik geprobeerd mijn verhaal te vervolgen maar dat lukte niet. Ik piste zowat in mijn broek van het lachen en mijn baas, die na een tijdje het verhaal wel snapte, lag ook op zijn bureau te janken van het lachen.
Afijn, de kandidaat heeft vriendelijk bedankt voor de baan. Of dat nou door mijn domme aktie kwam, zullen we nooit weten (ik word nog steeds gepest met deze blooper van jewelste, dat snappen jullie).
Die verkeerde auto en rijstroken.... ook fantastisch. Zit me te bescheuren hier!
Wat een leuk topic !
Hier mijn grootste werk blunder (ik heb nog een erge maar die komt later wel een keer):
Het zal 2001 geweest zijn. Ik werkte bij een groot (inmiddels failliet) ICT bedrijf en zat daar in het management team. Op een gegeven moment moest er een nieuwe hotshot worden ingehuurd, echter alleen mijn baas en ik waren daarvan op de hoogte. We gingen een stevig proces van werving & selectie in en na een tijdje hadden we dé man gevonden. Weliswaar uit de UK maar dat mocht geen probleem zijn.
We haalden de beste man een paar x naar NL toe en toen eigenlijk wel duidelijk was dat hij de perfecte kandidaat voor de vacature was, nam hij ook zijn vrouw een weekend mee (om naar huizen te kijken e.d.). Ze verbleven in een hotel, ik zocht ze af en toe op en we hadden leuk contact.
Toch keek ik raar op toen ik de maandag erop een e-mail van de vrouw kreeg waarin ze vroeg of ik het hotel wilde bellen om te vragen of ze de "cufflinks" van haar man daar hadden laten liggen. Ik heb het woord "cufflinks" maar half in me opgenomen (alleen "cuff" dus) en dacht dat ze een practical joke met me uithaalde. "Duh, ik ga een beetje bellen naar het hotel om te vragen of ze een paar handboeien hebben gevonden" dacht ik. Ik belde dus niet naar het hotel maar stuurde direct een reply naar haar met het volgende antwoord: "I called the hotel and yes, they did find your cufflinks together with your pink vibrator". Ze stuurde me daarop een mailtje terug met allemaal vraagtekens erin.
Ondertussen was ik bij mijn baas binnengelopen en ik begin hem het verhaal te vertellen. Op het moment dat ik het woordje "cufflinks" uitspreek, besef ik me ineens dat ze het niet over handboeien had maar over MANCHETKNOPEN. Hysterisch van het lachen heb ik geprobeerd mijn verhaal te vervolgen maar dat lukte niet. Ik piste zowat in mijn broek van het lachen en mijn baas, die na een tijdje het verhaal wel snapte, lag ook op zijn bureau te janken van het lachen.
Afijn, de kandidaat heeft vriendelijk bedankt voor de baan. Of dat nou door mijn domme aktie kwam, zullen we nooit weten (ik word nog steeds gepest met deze blooper van jewelste, dat snappen jullie).
Die verkeerde auto en rijstroken.... ook fantastisch. Zit me te bescheuren hier!
Zo. En dan ga ik nu een wijntje inschenken...
vrijdag 10 april 2009 om 00:23
Heerlijk topic! De mooiste vind ik nog die van DOVE!!!!! Zo droog!!!!
Hier nog één, niet van mezelf. Meneer zit in een volle kerk en laat per ongeluk een keiharde scheet die ook stinkt. Iedereen kijkt om en om zich te verontschuldigen zegt hij tegen de vrouw naast hem: 'ach, dat kan iedereen gebeuren'. Waarop die vrouw een knalrood hoofd krijgt en iedereen denkt dat zíj de scheet had gelaten!!!
Hier nog één, niet van mezelf. Meneer zit in een volle kerk en laat per ongeluk een keiharde scheet die ook stinkt. Iedereen kijkt om en om zich te verontschuldigen zegt hij tegen de vrouw naast hem: 'ach, dat kan iedereen gebeuren'. Waarop die vrouw een knalrood hoofd krijgt en iedereen denkt dat zíj de scheet had gelaten!!!
vrijdag 10 april 2009 om 00:28
Toen ik een jaar of 12 was, bestond er nog geen internet forum maar kwamen de telefonische babbelboxen op. Dat was lachen.
Ik in de krant op zoek naar een leuke babbelbox en dat was nog niet makkelijk want 90% was seks. En daar was ik nog lang niet aan toe.
Gelukkig was daar de gay-lijn. En ik had toch echt in de engelse les geleerd gay=vrolijk. (ongelooflijk dat ze te bescheten waren om de andere betekenis van het woord uit te leggen).
Er werd niet zo enthousiast op mij gereageerd, dus gesprek duurde niet lang. En pas jaren later viel ook bij mij het kwartje.
Ik in de krant op zoek naar een leuke babbelbox en dat was nog niet makkelijk want 90% was seks. En daar was ik nog lang niet aan toe.
Gelukkig was daar de gay-lijn. En ik had toch echt in de engelse les geleerd gay=vrolijk. (ongelooflijk dat ze te bescheten waren om de andere betekenis van het woord uit te leggen).
Er werd niet zo enthousiast op mij gereageerd, dus gesprek duurde niet lang. En pas jaren later viel ook bij mij het kwartje.
vrijdag 10 april 2009 om 00:29
Ook een lollige (volgens mij heb ik hem al een keer ergens gepost maar ik kan hem hier niet terug vinden).
Vriend, mijn ouders en ik gingen een rondreis maken door NO USA en Canada. Moeders helemaal in de gloria, kon ze eindelijk eens laten zien wat ze allemaal had geleerd tijdens haar cursus Engels die ze al twee jaar volgde op dat moment. (Ik had van tevoren al het vermoeden dat dat wel eens mooie momenten zou kunnen opleveren!)
Op een gegeven moment zaten we ergens te eten. Heerlijk. Maar, USA, dus grote porties. De serveerster die onze tafel kwam leegruimen zag dat er nog het e.e.a. op mijn moeders bord lag en vroeg haar: "Would you like a doggie bag for that?" Waarom mijn moeder heel gedecideerd zegt: "No thank you. We left our dog in Holland!"
Vriend, mijn ouders en ik gingen een rondreis maken door NO USA en Canada. Moeders helemaal in de gloria, kon ze eindelijk eens laten zien wat ze allemaal had geleerd tijdens haar cursus Engels die ze al twee jaar volgde op dat moment. (Ik had van tevoren al het vermoeden dat dat wel eens mooie momenten zou kunnen opleveren!)
Op een gegeven moment zaten we ergens te eten. Heerlijk. Maar, USA, dus grote porties. De serveerster die onze tafel kwam leegruimen zag dat er nog het e.e.a. op mijn moeders bord lag en vroeg haar: "Would you like a doggie bag for that?" Waarom mijn moeder heel gedecideerd zegt: "No thank you. We left our dog in Holland!"
Zo. En dan ga ik nu een wijntje inschenken...
vrijdag 10 april 2009 om 00:35
quote:Winterdip schreef op 10 april 2009 @ 00:29:
Ook een lollige (volgens mij heb ik hem al een keer ergens gepost maar ik kan hem hier niet terug vinden).
Vriend, mijn ouders en ik gingen een rondreis maken door NO USA en Canada. Moeders helemaal in de gloria, kon ze eindelijk eens laten zien wat ze allemaal had geleerd tijdens haar cursus Engels die ze al twee jaar volgde op dat moment. (Ik had van tevoren al het vermoeden dat dat wel eens mooie momenten zou kunnen opleveren!)
Op een gegeven moment zaten we ergens te eten. Heerlijk. Maar, USA, dus grote porties. De serveerster die onze tafel kwam leegruimen zag dat er nog het e.e.a. op mijn moeders bord lag en vroeg haar: "Would you like a doggie bag for that?" Waarom mijn moeder heel gedecideerd zegt: "No thank you. We left our dog in Holland!"
Hahaha! Die is echt super Winterdip!
Ik heb vaak van die hele stomme dingen. Laatst was ik met mijn moeder in de stad. Wat winkels in en uit. Op een gegeven moment zie ik een vrouw met 2 verschillende schoenen aan! Ik kijken en kijken! Raar! Die vrouw is gewoon aan het passen.
Ook een lollige (volgens mij heb ik hem al een keer ergens gepost maar ik kan hem hier niet terug vinden).
Vriend, mijn ouders en ik gingen een rondreis maken door NO USA en Canada. Moeders helemaal in de gloria, kon ze eindelijk eens laten zien wat ze allemaal had geleerd tijdens haar cursus Engels die ze al twee jaar volgde op dat moment. (Ik had van tevoren al het vermoeden dat dat wel eens mooie momenten zou kunnen opleveren!)
Op een gegeven moment zaten we ergens te eten. Heerlijk. Maar, USA, dus grote porties. De serveerster die onze tafel kwam leegruimen zag dat er nog het e.e.a. op mijn moeders bord lag en vroeg haar: "Would you like a doggie bag for that?" Waarom mijn moeder heel gedecideerd zegt: "No thank you. We left our dog in Holland!"
Hahaha! Die is echt super Winterdip!
Ik heb vaak van die hele stomme dingen. Laatst was ik met mijn moeder in de stad. Wat winkels in en uit. Op een gegeven moment zie ik een vrouw met 2 verschillende schoenen aan! Ik kijken en kijken! Raar! Die vrouw is gewoon aan het passen.
vrijdag 10 april 2009 om 00:39
Ja stom he, dat hele normale dingen soms ineens volslagen idioot overkomen. Zo vind ik soms ook ineens een bepaald woord heel raar klinken. Kan ieder willekeuring woord zijn. Dan denk ik ineens: "Wekkerradio, wekkerradio... Wat een achterlijk woord eigenlijk!"
Zo. En dan ga ik nu een wijntje inschenken...
vrijdag 10 april 2009 om 00:41
Oh, dat Engels van mijn moeder. Tijdens de vakantie zei ze ook een keer tegen mijn vader (hij reed en zij zat met de kaart op schoot), "Nee schat, gewoon doorrijden hier. Just follow the main course!"
WAhahhaha... vriend en ik rolden bijna van de achterbank van het lachen. Mijn vader had overigens helemaal niet door dat hij gewoon het hoofdgerecht moest volgen.
WAhahhaha... vriend en ik rolden bijna van de achterbank van het lachen. Mijn vader had overigens helemaal niet door dat hij gewoon het hoofdgerecht moest volgen.
Zo. En dan ga ik nu een wijntje inschenken...
vrijdag 10 april 2009 om 00:43
Ja inderdaad! Het werd hier al gepost, die met dat spiegelbeeld. Dat komt mij helemaal niet onbekend voor. Ik heb het regelmatig dat ik in een winkel sta en dat die persoon daar verderop mij heel bekend voorkomt, en dat ben ik dan..oeps
Laatst ook reed ik door de straat denk ik nou dat is ook gek dat dat makelaarskantoor te koop staat. Nou het was niet zo gek, want het was gewoon een huis dat door een makelaar te koop wordt aangeboden. Och als ik het zo zeg...te erg voor woorden haha!
Laatst ook reed ik door de straat denk ik nou dat is ook gek dat dat makelaarskantoor te koop staat. Nou het was niet zo gek, want het was gewoon een huis dat door een makelaar te koop wordt aangeboden. Och als ik het zo zeg...te erg voor woorden haha!
