Kinderen
alle pijlers
IVF/ PGD, wij starten in augustus, wie ook?
dinsdag 23 juni 2009 om 20:08
Hallo allemaal!
Ik ben dus Nikje en ik ben 27 jaar.
In augustus hoop ik te beginnen met de hormoonkuur voor de IVF. Alle vooronderzoeken hebben inmiddels plaats gevonden, en we hebben groen licht !
Ik vind dit erg spannend, en ik zou het fijn vinden als ik mijn ervaringen (en onzekerheden!) kan delen met meiden die in dezelfde fase zitten! Heb met veel forums rondom IVF meegelezen, maar de mensen daar kennen elkaar al zo goed en zijn al in een verder stadium. Ik ben benieuwd of er andere meiden zijn die dit ook ervaren en met mij een nieuw forum op willen starten!
Oja, wij zitten in een PGD traject. Dit houdt in dat ze in mijn geval alleen vrouwelijke embreyo's terugplaatsen, omdat ik draagster ben van een ernstige erfelijke aandoening (hemofilie) die alleen bij mannen voorkomt.
NaamLeefijdReden PGDStand van zakenIvfpgd 33Draagster CF icm man1 zoontje van 2 jaar
26 oktober start hormoonbehandeling
in UMCUNatas83 26Man drager ziekte van Huntington1e 2 pogingen niet gelukt, 3e poging stopgezet
Start volgende poging februari 2010
Behandeling in UMCUDoortje85 24Man drager ziekte SCA-3Juli '09 intake AZM
Start volgende poging februari 2010
Behandeling in UMCGLientje 2 29Draagster ernstige Hemofilie A1 dochter van 11 maanden
2 oktober intake AZM
Behandeling in het AZM
Gliene 29 Draagster milde Hemofilie A, maar geen PGD1 dochter en zwanger van 2e dochter
Zwangerschappen dmv IVF
Chantalb 29Draagster ernstige Hemofilie A1 zoontje van 14 maanden
Intake in AZM gehad, doorverwezen naar het UMCG
Wachttijd onbekend
Liekie83 26Draagster premutatie fragiele x syndroom1 dochter van 2 jaar
Intake in AZM gehad in januari 2009
Start behandeling eind februari 2010 in AZM
Nikje81 (Diese) 28Draagster ernstige Hemofilie A28 september afspraak in AZM, 30/9 start hormoonbehandeling. Behandeling in AZM
Havanna82 27Draagster BRCA-1 genAfspraak IVF-arts in het UMCG, aangemeld voor intake in AZM
Wachttijd onbekend
Hanne31 27Man drager translocatie2 kindjes
Gestart met hormoonbehandeling in UMCU
Memy 32Draagster & man drager ziekte HLH1 dochter van 4 jaar
1e poging niet gelukt
Cherry 23Draagster ernstige Hemofilie B 1 zoontje van 4 maanden
7 oktober informatief gesprek UMCG
Ik ben dus Nikje en ik ben 27 jaar.
In augustus hoop ik te beginnen met de hormoonkuur voor de IVF. Alle vooronderzoeken hebben inmiddels plaats gevonden, en we hebben groen licht !
Ik vind dit erg spannend, en ik zou het fijn vinden als ik mijn ervaringen (en onzekerheden!) kan delen met meiden die in dezelfde fase zitten! Heb met veel forums rondom IVF meegelezen, maar de mensen daar kennen elkaar al zo goed en zijn al in een verder stadium. Ik ben benieuwd of er andere meiden zijn die dit ook ervaren en met mij een nieuw forum op willen starten!
Oja, wij zitten in een PGD traject. Dit houdt in dat ze in mijn geval alleen vrouwelijke embreyo's terugplaatsen, omdat ik draagster ben van een ernstige erfelijke aandoening (hemofilie) die alleen bij mannen voorkomt.
NaamLeefijdReden PGDStand van zakenIvfpgd 33Draagster CF icm man1 zoontje van 2 jaar
26 oktober start hormoonbehandeling
in UMCUNatas83 26Man drager ziekte van Huntington1e 2 pogingen niet gelukt, 3e poging stopgezet
Start volgende poging februari 2010
Behandeling in UMCUDoortje85 24Man drager ziekte SCA-3Juli '09 intake AZM
Start volgende poging februari 2010
Behandeling in UMCGLientje 2 29Draagster ernstige Hemofilie A1 dochter van 11 maanden
2 oktober intake AZM
Behandeling in het AZM
Gliene 29 Draagster milde Hemofilie A, maar geen PGD1 dochter en zwanger van 2e dochter
Zwangerschappen dmv IVF
Chantalb 29Draagster ernstige Hemofilie A1 zoontje van 14 maanden
Intake in AZM gehad, doorverwezen naar het UMCG
Wachttijd onbekend
Liekie83 26Draagster premutatie fragiele x syndroom1 dochter van 2 jaar
Intake in AZM gehad in januari 2009
Start behandeling eind februari 2010 in AZM
Nikje81 (Diese) 28Draagster ernstige Hemofilie A28 september afspraak in AZM, 30/9 start hormoonbehandeling. Behandeling in AZM
Havanna82 27Draagster BRCA-1 genAfspraak IVF-arts in het UMCG, aangemeld voor intake in AZM
Wachttijd onbekend
Hanne31 27Man drager translocatie2 kindjes
Gestart met hormoonbehandeling in UMCU
Memy 32Draagster & man drager ziekte HLH1 dochter van 4 jaar
1e poging niet gelukt
Cherry 23Draagster ernstige Hemofilie B 1 zoontje van 4 maanden
7 oktober informatief gesprek UMCG
maandag 27 juli 2009 om 21:52
Ja, het zelf spuiten is eigenlijk het enige wat ik niet zo zie zitten. Normaal als ik geprikt moet worden, kijk ik gewoon de andere kant op en praat er een beetje overheen. Maar ja, dat zal dus niet gaan. Ik hoor wel van IVF-ervaringsdeskundigen in mijn omgeving dat het allemaal erg meevalt. Je weet immers waar je het voor doet, dat verzacht een hoop. En sowieso klinkt het erger dan het is. Maarre... jij bent al zoveel geprikt in je leven, toch een eitje ))
maandag 27 juli 2009 om 22:04
Ja ik hoor ook dat het meevalt, dus daar gaan we dan maar vanuit of niet dan?! Ik zie er inderdaad niet tegen op, maar ik ben het niet gewend hoor... voor het PGD-traject hoefde ik nooit bloed te prikken of naar het ziekenhuis oid. Het is echt vanaf april in een stroomversnelling gegaan.
Ik zie het meest tegen de punctie op (hoor ik ook verschillende verhalen over, de 1 vond dit heel pijnlijk, de andere de tp meer). Het lijkt me echt wel pijnlijk... ik ging zowat al knock out toen ik van de gynaecoloog hoorde dat ze met naalden tot aan 8 cm werken...en ik vind het eng dat ik een verhoogde kans heb op een eierstokbloeding. Maar het is voor een goed doel
Ik zie het meest tegen de punctie op (hoor ik ook verschillende verhalen over, de 1 vond dit heel pijnlijk, de andere de tp meer). Het lijkt me echt wel pijnlijk... ik ging zowat al knock out toen ik van de gynaecoloog hoorde dat ze met naalden tot aan 8 cm werken...en ik vind het eng dat ik een verhoogde kans heb op een eierstokbloeding. Maar het is voor een goed doel
dinsdag 28 juli 2009 om 20:53
Het prikken viel mij echt zo mee. Inmiddels draai ik mijn hand er niet meer voor om. Ik prik eigenlijk liever zelf dan dat iemand anders mij prikt. De eerste keer lukte het me niet. Ik stond daar maar een beetje te staan maar ik kreeg die spuit er niet in;)
Tot vriendlief hem uit mijn hand pakte en het direct voor me deed. haha, was wel een goeie van hem. Deed helemaal geen zeer en vanaf die tijd durfde ik prima zelf.
de punctie (ik heb er 3 gehad) is mij twee keer echt erg meevallen hoor. Ik kreeg ook morfine dus kwa pijn was het echt te doen. Daarna ook helemaal geen last. 1x viel me wel vies tegen maar ook dat was na een paar dagen weer vergeten. Enneh, het doel is bevallen, reken maar dat dat toch wel wat heftiger is;)
Nog even en dan gaat het voor jullie allebei beginnen!
Spannend hoor!
Tot vriendlief hem uit mijn hand pakte en het direct voor me deed. haha, was wel een goeie van hem. Deed helemaal geen zeer en vanaf die tijd durfde ik prima zelf.
de punctie (ik heb er 3 gehad) is mij twee keer echt erg meevallen hoor. Ik kreeg ook morfine dus kwa pijn was het echt te doen. Daarna ook helemaal geen last. 1x viel me wel vies tegen maar ook dat was na een paar dagen weer vergeten. Enneh, het doel is bevallen, reken maar dat dat toch wel wat heftiger is;)
Nog even en dan gaat het voor jullie allebei beginnen!
Spannend hoor!
dinsdag 28 juli 2009 om 21:48
Volgens mij kun je voor het zelf prikken als voor de punctie het volgende aanhouden, heb ik geleerd op zwangerschapsyoga. Als je bang bent, ga je verkrampen en voel je alles veel heftiger. Bovendien ga je adrenaline aanmaken, waardoor je extra waakzaam wordt en alles heel bewust gaat meemaken. Het is dus van belang om je over te geven aan het moment, wetende dat het misschien even niet zo fijn is, maar dat het allemaal goed komt en voor het goede doel is. Bij mijn bevalling heeft het geweldig geholpen, dus probeer ik er met prikken en de punctie maar hetzelfde in te staan.
woensdag 29 juli 2009 om 13:28
Dat heb ik ook hoor Gliene, dat ik mezelf liever spuit dan dat mijn vriend dit moet doen.
Komt mijn minor verpleegkunde toch nog van pas
ivfpgd, ik las op jouw forum dat je jouw "laatste" wijntje hebt gehad. Ik drink alleen in het weekend nog 1 roseetje, maar nu twijfel ik of ik hier ook mee moet stoppen. Houd je ook al rekening met wat je eet?
Gliene hoe heb jij dit gedaan?
Ik heb voor mn zomervakantie gelukkig toestemming om het te verplaatsen naar oktober. Wel met de vraag of ik tussen de behandeling door beschikbaar wil zijn, omdat ivm mn nieuwe functie mijn werkzaamheden en planning tegen die tijd nog niet duidelijk zijn...wel een beetje vreemd toch?? Het is wel mijn zomervakantie...heb dit jaar nog maar een weekje gehad!
Komt mijn minor verpleegkunde toch nog van pas
ivfpgd, ik las op jouw forum dat je jouw "laatste" wijntje hebt gehad. Ik drink alleen in het weekend nog 1 roseetje, maar nu twijfel ik of ik hier ook mee moet stoppen. Houd je ook al rekening met wat je eet?
Gliene hoe heb jij dit gedaan?
Ik heb voor mn zomervakantie gelukkig toestemming om het te verplaatsen naar oktober. Wel met de vraag of ik tussen de behandeling door beschikbaar wil zijn, omdat ivm mn nieuwe functie mijn werkzaamheden en planning tegen die tijd nog niet duidelijk zijn...wel een beetje vreemd toch?? Het is wel mijn zomervakantie...heb dit jaar nog maar een weekje gehad!
woensdag 29 juli 2009 om 16:28
Ach joh, gewoon aangeven dat er voor jou helemaal niets te plannen valt. Je weet wanneer je begint, maar niet wanneer de behandeling is afgelopen dus daar kun je niets van zeggen. Het kan best een tijdje duren toch? Ik weet niet welke medicijnen je krijgt, hoe is de procedure in Maastricht?
Ik kreeg bijv. de eerste 2 behandelingen eerst ..eh.. je vergeet alles!.. volgens mij zo'n 28 dagen decapeptyl en tijdens de decapeptyl de laatste dagen ook Gonal -F een dag of tien.. dan nog een rustdag geloof ik en daarna de Pregnyl en dan x uur later (bij mij 36) de punctie.. Maar dat ligt allemaal helemaal aan hoe de eitjes groeien en is dus per persoon verschillend.
De laatste behandeling was met Cetrotide en Gonal-F. Deze beiden ongeveer 10 dagen geprikt en dan nog de Pregnyl zetten en daarna de punctie. Die behandeling ging dus veel sneller en vond ik ook minder belastend..
Dus.. je weet het gewoon niet. Je kunt alleen je best doen maar je werk kan er ook heus omheen plannen hoor. Gewoon goed praten met je werkgever en aangeven wat je wel en niet kunt doen. Soms moet je ook grenzen stellen helaas..
En ik ben toch van te voren gestopt met alcohol en de sporadische sigaretjes die ik wel eens rookte. Maar een glaasje per week kan volgens mij echt geen kwaad hoor.. doen waar je je goed bij voelt. Als er iets is wat je kunt doen is het dat wel: zorg dat je je goed voelt, lekker relaxed en fit. En dan is het verder duimen
Ik kreeg bijv. de eerste 2 behandelingen eerst ..eh.. je vergeet alles!.. volgens mij zo'n 28 dagen decapeptyl en tijdens de decapeptyl de laatste dagen ook Gonal -F een dag of tien.. dan nog een rustdag geloof ik en daarna de Pregnyl en dan x uur later (bij mij 36) de punctie.. Maar dat ligt allemaal helemaal aan hoe de eitjes groeien en is dus per persoon verschillend.
De laatste behandeling was met Cetrotide en Gonal-F. Deze beiden ongeveer 10 dagen geprikt en dan nog de Pregnyl zetten en daarna de punctie. Die behandeling ging dus veel sneller en vond ik ook minder belastend..
Dus.. je weet het gewoon niet. Je kunt alleen je best doen maar je werk kan er ook heus omheen plannen hoor. Gewoon goed praten met je werkgever en aangeven wat je wel en niet kunt doen. Soms moet je ook grenzen stellen helaas..
En ik ben toch van te voren gestopt met alcohol en de sporadische sigaretjes die ik wel eens rookte. Maar een glaasje per week kan volgens mij echt geen kwaad hoor.. doen waar je je goed bij voelt. Als er iets is wat je kunt doen is het dat wel: zorg dat je je goed voelt, lekker relaxed en fit. En dan is het verder duimen
woensdag 29 juli 2009 om 19:14
Ik weet ook nog niet welke medicijnen ik krijg, maar ik geloof dat ik 28 dagen moet spuiten.
Ik laat het allemaal wel op zn beloop, komt vast goed, ik heb in ieder geval vrij wanneer ik vrij moet hebben!
Er is momenteel toch een discussie aan de gang dat IVF ook onder bijzonder verlof moet gaan vallen ipv dat het vakantiedagen kost. Ik ben benieuwd wat hier uit komt! Het maakt voor mij niets uit, maar ik zou het niet meer dan normaal vinden.
Wanneer ben jij gestopt met de wijntjes en sigaretten dan Gliene? 3 maanden voor het spuiten?
Ik laat het allemaal wel op zn beloop, komt vast goed, ik heb in ieder geval vrij wanneer ik vrij moet hebben!
Er is momenteel toch een discussie aan de gang dat IVF ook onder bijzonder verlof moet gaan vallen ipv dat het vakantiedagen kost. Ik ben benieuwd wat hier uit komt! Het maakt voor mij niets uit, maar ik zou het niet meer dan normaal vinden.
Wanneer ben jij gestopt met de wijntjes en sigaretten dan Gliene? 3 maanden voor het spuiten?
woensdag 29 juli 2009 om 23:46
Hai,
Wat fijn dat jullie dit forum zijn gestart. Ik zoek me rot op internet naar lotgenoten. Wij staan op de lijst voor PGD i.v.m. borst en eierstokkankergen waar mijn man drager van is. We hebben net te horen gekregen dat over twee maanden het benodigde dno-onderzoek kan gaan beginnen. Dus we hebben nog zo'n 11 maanden te gaan voor we op de lijst komen in Utrecht voor de echte behandelingen.
Daarnaast moet ik ook nog eens afvallen voordat ze het bloedonderzoek starten. Ik ben door medicijngebruik zwaar geworden, maar hoef gelukkig nog maar 2 kilo. Ze willen echter pas beginnen na die 2 kilo en die gaan er niet zo makkelijk af omdat ik al niet teveel at en goed sport. Zit dus even tegen.
Wij hebben trouwens al een zoontje van 3,5. Toen konden we nog geen PGD krijgen en hebben 20 weken geduimd dat we een jongen kregen, met goed resultaat. Bijzonder om jullie verhalen te lezen, zoveel verschillende redenen waarom we allemaal in hetzelfde traject zijn belandt.
Tot mailse Groetjes
Wat fijn dat jullie dit forum zijn gestart. Ik zoek me rot op internet naar lotgenoten. Wij staan op de lijst voor PGD i.v.m. borst en eierstokkankergen waar mijn man drager van is. We hebben net te horen gekregen dat over twee maanden het benodigde dno-onderzoek kan gaan beginnen. Dus we hebben nog zo'n 11 maanden te gaan voor we op de lijst komen in Utrecht voor de echte behandelingen.
Daarnaast moet ik ook nog eens afvallen voordat ze het bloedonderzoek starten. Ik ben door medicijngebruik zwaar geworden, maar hoef gelukkig nog maar 2 kilo. Ze willen echter pas beginnen na die 2 kilo en die gaan er niet zo makkelijk af omdat ik al niet teveel at en goed sport. Zit dus even tegen.
Wij hebben trouwens al een zoontje van 3,5. Toen konden we nog geen PGD krijgen en hebben 20 weken geduimd dat we een jongen kregen, met goed resultaat. Bijzonder om jullie verhalen te lezen, zoveel verschillende redenen waarom we allemaal in hetzelfde traject zijn belandt.
Tot mailse Groetjes
donderdag 30 juli 2009 om 12:37
Welkom Nose! Er is inderdaad erg weinig te vinden over ervaringen bij een PGD-traject. Ik vind het ook prettig om verhalen te delen met meiden die ook een IVF-traject in gaan hoor, maar bij PGD zijn er toch weer andere keuzes en motieven.
Ik wist niet dat inmiddels PGD ingezet mocht worden in geval van het borstkankergen! Natuurlijk wel mee gekregen dat dit een tijd terug een discussiepunt was.
Maar wat fijn voor jullie! Lijkt me heel lastig dat, zoals bij jullie eerste, je niet volop kunt genieten van de zwangerschap omdat je eerst het geslacht moet afwachten ivm de aandoening.
Jullie hebben dus nog een lange weg te gaan... Bij ons duurde het niet zo lang omdat ze gaan filteren op geslacht, dus hoeven ze niet eerst de mutatie van de ziekte opsporen.
Succes met afvallen. Lijkt me heel moeilijk, juist die 2 kilo, terwijl je al niet veel eet en wel sport. Willen ze niet vast beginnen met de onderzoeken? Aangezien het nog 11 maanden duurt...
@ Gliene, tuurlijk wil je er alles voor laten, maar je weet idd niet of het helpt. Ik had er helemaal niet aan gedacht dat ik nu al beter kon stoppen met drinken. Dat is wel een nadeel met veel contact per email en niet "in real life". Ze hebben ons dat helemaal niet verteld...Maar goed, beter laat dan nooit!
Ik wist niet dat inmiddels PGD ingezet mocht worden in geval van het borstkankergen! Natuurlijk wel mee gekregen dat dit een tijd terug een discussiepunt was.
Maar wat fijn voor jullie! Lijkt me heel lastig dat, zoals bij jullie eerste, je niet volop kunt genieten van de zwangerschap omdat je eerst het geslacht moet afwachten ivm de aandoening.
Jullie hebben dus nog een lange weg te gaan... Bij ons duurde het niet zo lang omdat ze gaan filteren op geslacht, dus hoeven ze niet eerst de mutatie van de ziekte opsporen.
Succes met afvallen. Lijkt me heel moeilijk, juist die 2 kilo, terwijl je al niet veel eet en wel sport. Willen ze niet vast beginnen met de onderzoeken? Aangezien het nog 11 maanden duurt...
@ Gliene, tuurlijk wil je er alles voor laten, maar je weet idd niet of het helpt. Ik had er helemaal niet aan gedacht dat ik nu al beter kon stoppen met drinken. Dat is wel een nadeel met veel contact per email en niet "in real life". Ze hebben ons dat helemaal niet verteld...Maar goed, beter laat dan nooit!
donderdag 30 juli 2009 om 17:23
Hoi meiden!
Ook ik heb al een tijdje het internet afgezocht naar een forum IVF/PGD. En gevonden... helemaal geweldig! Ik zou graag met jullie mee willen kletsen. Wij hebben 7 juli ons gesprek gehad in Maastricht met de klinisch geneticus. Het is nu wachten op de uitslag van het bloedonderzoek, maar dan kan wel 3 maand duren gaven ze aan. Mijn man is drager van een erfelijke aandoening en wij komen dus in aanmerking voor PGD. Als alles mee zit mogen wij hopelijk in februari starten. Wat duurt wachten toch lang.
Groetjes Doortje
Ook ik heb al een tijdje het internet afgezocht naar een forum IVF/PGD. En gevonden... helemaal geweldig! Ik zou graag met jullie mee willen kletsen. Wij hebben 7 juli ons gesprek gehad in Maastricht met de klinisch geneticus. Het is nu wachten op de uitslag van het bloedonderzoek, maar dan kan wel 3 maand duren gaven ze aan. Mijn man is drager van een erfelijke aandoening en wij komen dus in aanmerking voor PGD. Als alles mee zit mogen wij hopelijk in februari starten. Wat duurt wachten toch lang.
Groetjes Doortje
donderdag 30 juli 2009 om 20:45
Ook welkom Doortje! Gezellig hoor, het clubje wordt steeds groter!
Februari klinkt ook nog ver weg, maar voor je het weet is het zover! Vooral omdat je van uitslag naar onderzoek leeft en die volgen elkaar al redelijk snel op. Op welke bloeduitslagen wacht je precies?
Had jij ook het gesprek met dr. de Die? Ik vond het echt een prettige vrouw, jij?
Februari klinkt ook nog ver weg, maar voor je het weet is het zover! Vooral omdat je van uitslag naar onderzoek leeft en die volgen elkaar al redelijk snel op. Op welke bloeduitslagen wacht je precies?
Had jij ook het gesprek met dr. de Die? Ik vond het echt een prettige vrouw, jij?
donderdag 30 juli 2009 om 22:11
Hoi allemaal,
Ik ben Natascha, 26 jaar en ik zit nu midden in mijn 3e pgd/icsi behandeling.
Via een ander forum hier terecht gekomen. Via jou, Nikje. En ik zou hier graag mee kletsen met jullie!
Wij zitten in het pgd traject omdat mijn man een ernstige erfelijke ziekte heeft (ziekte van Huntington). Wij lopen in Utrecht.
Morgenochtend moet ik voor de 5e echo. Het gaat allemaal heel wat langzamer dan verwacht... Word er erg onzeker van en hoop echt dat het allemaal nog door kan gaan en ik na het weekend toch wel een punctie kan krijgen.
Het is op het moment behoorlijk heftig omdat het allemaal zo lang duurt. Maar ja...
Ik heb iedereen z'n verhaal een beetje gelezen. Bijzonder dat je allemaal op hetzelfde punt terecht komt, met zoveel uiteenlopende oorzaken.
Ik ben erg blij dat deze mogelijkheid er is, maar heb soms wel moeite met het oordeel dat iedereen hier over lijkt te hebben. Heb vaak het gevoel dat ik me heel erg moet verdedigen.
Doortje85, mag ik vragen welke erfelijke aandoening jouw man heeft?
Groetjes Natas
Ik ben Natascha, 26 jaar en ik zit nu midden in mijn 3e pgd/icsi behandeling.
Via een ander forum hier terecht gekomen. Via jou, Nikje. En ik zou hier graag mee kletsen met jullie!
Wij zitten in het pgd traject omdat mijn man een ernstige erfelijke ziekte heeft (ziekte van Huntington). Wij lopen in Utrecht.
Morgenochtend moet ik voor de 5e echo. Het gaat allemaal heel wat langzamer dan verwacht... Word er erg onzeker van en hoop echt dat het allemaal nog door kan gaan en ik na het weekend toch wel een punctie kan krijgen.
Het is op het moment behoorlijk heftig omdat het allemaal zo lang duurt. Maar ja...
Ik heb iedereen z'n verhaal een beetje gelezen. Bijzonder dat je allemaal op hetzelfde punt terecht komt, met zoveel uiteenlopende oorzaken.
Ik ben erg blij dat deze mogelijkheid er is, maar heb soms wel moeite met het oordeel dat iedereen hier over lijkt te hebben. Heb vaak het gevoel dat ik me heel erg moet verdedigen.
Doortje85, mag ik vragen welke erfelijke aandoening jouw man heeft?
Groetjes Natas
vrijdag 31 juli 2009 om 08:00
@nikje81 De uitslagen waar we nu op wachten is of ze de PGD betrouwbaar uit kunnen voeren. Ze gaan kijken of onze repeat van het 14de chromosoom verschillend zijn. Als dit gelijk is kunnen ze namelijk bij de PGD niet nagaan of het van mij of van mijn man komt en dan zijn er nog veel meer stappen die we moeten ondergaan. Jeetje wat moeilijk uitleggen zeg. Ik hoop dat je het nog snapt. Bij jullie ging het toch om geslachtsbepaling als ik dat goed teruggelezen heb? Wij hadden idd een gesprek met Dr. de Die. Een hele vriendelijke vrouw idd. Ik heb echt heel veel vertrouwen in het team in Maasticht. Je hebt trouwens gelijk hoor voor je het weet is het zover, maar je hebt de keus gemaakt om hier voor 100% voor te gaan en dan wil je zo graag starten. Stiekem heb ik nog de hoop dat we misschien nog in 2009 kunnen, maar ja Dr. de Die gaf ook wel aan dat het erg druk is met paren voor de PGD. We wachten maar gewoon af.
@ Natascha Gezellig dat je ook komt meeschrijven in dit forum. Jij zit dus al een stukje verder in het traject. Vervelend dat het alleen langer duurt dan gehoopt. Veel succes vandaag en ik zal voor je duimen dat de punctie toch binnenkort plaats gaat vinden.
Mijn heeft de ziekte SCA-3. Dit is een ziekte in de kleine hersenen en de syptomen zijn te vergelijken met een spierziekte. Op dit moment is hij nog niet ziek. In zijn familie uit de ziekte zich tussen het 40ste en 50ste levensjaar. (Hij is nu 25) Hoe ervaar jij het IVF/PGD traject? Ik hoor daar toch wel wisselende geluiden over. En heb je het ook je werk verteld? En de andere meiden? Hoe voelen/doen jullie dit?
Wij doen trouwens de IVF in samenwerking met Groningen.
Groetjes Doortje
@ Natascha Gezellig dat je ook komt meeschrijven in dit forum. Jij zit dus al een stukje verder in het traject. Vervelend dat het alleen langer duurt dan gehoopt. Veel succes vandaag en ik zal voor je duimen dat de punctie toch binnenkort plaats gaat vinden.
Mijn heeft de ziekte SCA-3. Dit is een ziekte in de kleine hersenen en de syptomen zijn te vergelijken met een spierziekte. Op dit moment is hij nog niet ziek. In zijn familie uit de ziekte zich tussen het 40ste en 50ste levensjaar. (Hij is nu 25) Hoe ervaar jij het IVF/PGD traject? Ik hoor daar toch wel wisselende geluiden over. En heb je het ook je werk verteld? En de andere meiden? Hoe voelen/doen jullie dit?
Wij doen trouwens de IVF in samenwerking met Groningen.
Groetjes Doortje
vrijdag 31 juli 2009 om 11:07
Ja volgens mij wordt het steeds drukker. Ze zeggen dat er geen wachttijd is, maar als ik onze ervaringen zo lees lijkt dit er wel steeds meer te komen. Er komen natuurlijk steeds meer aandoeningen bij waar PGD bij toegepast kan/ mag worden.
En ik snap het helemaal hoor, dat je liever dan ook NU wil beginnen. Wij hebben dat ook wel. 1e doorverwijzing van de HA is nu al meer dan een jaar geleden, en dan begint het ook echt te leven. Het lijkt wel of de tijd je een beetje inhaalt, inmiddels zijn allemaal vriendinnetjes zwanger die er op dat moment nog helemaal niet mee bezig waren (of nog niet eens een relatie hadden haha). Maar ja, bij hen is het allemaal wat simpeler he..
Veel mensen in mijn omgeving weten ervan, ik heb nog geen vervelende reacties gehad. Ik lees ze natuurlijk wel op internet, maar ik trek me er weinig van aan. Je maakt deze keuze niet zomaar, het is al moeilijk genoeg!
Op mijn werk weet alleen mijn manager ervan. Ik begin nl maandag aan een nieuwe functie (wel binnen hetzelfde bedrijf), en ik heb het eerlijk verteld bij de sollicitatie. Was wel een moeilijke beslissing om het wel/niet te vertellen, maar ik moet toch flexibel vrij kunnen krijgen en als ze er tzt vervelend over gaan doen, wil ik daar helemaal niet werken! Ik denk niet dat ik het meteen aan collega's ga vertellen, de behandeling valt in mijn vakantie en andere dagen die ik vrij moet hebben hoop ik onder ATV dagen te kunnen regelen. Wel lastig allemaal!
Doortje, ik snap jouw uitleg hoor! Dan zijn de uitslagen helemaal spannend, als je anders zoveel langer moet wachten...Is het zeker dat jouw man ziek wordt of hoeft dat niet?
En hoe zit dat bij jouw man Natascha?
Pfff heftig zeg! Hoe gaan jullie daar mee om.
Een heel verhaal alweer. Zo, nu even genieten van de zon!
PS ik heb een aantal dagen vrij, omdat ik dus van baan switch, vandaar dat ik zoveel online ben haha.
En ik snap het helemaal hoor, dat je liever dan ook NU wil beginnen. Wij hebben dat ook wel. 1e doorverwijzing van de HA is nu al meer dan een jaar geleden, en dan begint het ook echt te leven. Het lijkt wel of de tijd je een beetje inhaalt, inmiddels zijn allemaal vriendinnetjes zwanger die er op dat moment nog helemaal niet mee bezig waren (of nog niet eens een relatie hadden haha). Maar ja, bij hen is het allemaal wat simpeler he..
Veel mensen in mijn omgeving weten ervan, ik heb nog geen vervelende reacties gehad. Ik lees ze natuurlijk wel op internet, maar ik trek me er weinig van aan. Je maakt deze keuze niet zomaar, het is al moeilijk genoeg!
Op mijn werk weet alleen mijn manager ervan. Ik begin nl maandag aan een nieuwe functie (wel binnen hetzelfde bedrijf), en ik heb het eerlijk verteld bij de sollicitatie. Was wel een moeilijke beslissing om het wel/niet te vertellen, maar ik moet toch flexibel vrij kunnen krijgen en als ze er tzt vervelend over gaan doen, wil ik daar helemaal niet werken! Ik denk niet dat ik het meteen aan collega's ga vertellen, de behandeling valt in mijn vakantie en andere dagen die ik vrij moet hebben hoop ik onder ATV dagen te kunnen regelen. Wel lastig allemaal!
Doortje, ik snap jouw uitleg hoor! Dan zijn de uitslagen helemaal spannend, als je anders zoveel langer moet wachten...Is het zeker dat jouw man ziek wordt of hoeft dat niet?
En hoe zit dat bij jouw man Natascha?
Pfff heftig zeg! Hoe gaan jullie daar mee om.
Een heel verhaal alweer. Zo, nu even genieten van de zon!
PS ik heb een aantal dagen vrij, omdat ik dus van baan switch, vandaar dat ik zoveel online ben haha.
vrijdag 31 juli 2009 om 17:58
Hahaha! Lekker toch een paar daagjes vrij! Lekker van genieten dan met dit heerlijke weer! Enne... vanaf nu maar hier verder inderdaad!
Nou, echo was weer hetzelfde vanmorgen. Wel wat groei, maar nog steeds héél langzaam. Erg zenuwslopend op deze manier! Rechts lijkt er maar 1 eiblaasje echt door te groeien. Links wel wat meer. Ze moeten 17 á 18 mm worden, en er zijn er nu 3 van 14mm. Maar dat is niet genoeg... Was erg verdrietig vanmorgen. Gelukkig is mijn man vrij en zijn we lekker naar de dierentuin gegaan vandaag! Even afleiding zoeken. (behalve natuurlijk het feit dat er alleen maar gezinnen met kleine kinderen en dikke buiken rond lopen...) Zondag weer terug voor een echo. Blijft nog erg onzeker allemaal!
Maar bij ons werkt de pgd hetzelfde als bij jou, Doortje. Moesten ook vooronderzoeken doen ivm de repeat (in ons geval op de 4e chromosoom) bij mij en mijn man. Wij zijn voor die onderzoeken in Maastricht geweest en voor de intake. Het verdere ivf traject verloopt helemaal in Utrecht. Dus gelukkig niet meer naar Maastricht (voor ons erg ver weg!).
Mijn man gaat 100% zeker ziek worden tussen de 35 en 50 jaar. (Hij is nu 32) Is een neurologische ziekte. Zijn lichaam gaat eigenlijk langzaam zijn hersencellen afbreken, met als gevolg vele lichamelijke en geestelijke uitvallen, beweeglijkheid, stoornissen enz. Behoorlijk heftig! Zijn moeder, opa, oom, tante, neef, nicht zijn ook allemaal ziek.
We weten sinds ruim 2 jaar dat hij ziek gaat worden. Sinds die tijd ben ik er al heel open over op mijn werk. Werkte tot vorige maand in de kraamzorg en de collega's van kantoor, mijn baas en dichtbijstaande collega's wisten er van. Sinds vorige maand ben ik van functie gewisseld binnen hetzelfde bedrijf, dus weet iedereen het nog steeds. Ik ervaar dat als heel prettig. Ik kreeg toevallig net nog een kaartje in de bus, en dat kan soms heel opbeurend zijn. Verder merk ik dat er daardoor begrip voor mijn situatie is en dat er beter rekening gehouden wordt met mijn situatie. Nou werk ik ook gewoon bij een heel fijn bedrijf hoor!
Maar ik ervaar de behandelingen wel als heel zwaar en heftig. Het beheerst je leven compleet. Ook omdat je lichamelijk zoveel door maakt. Ik denk als je na 1 behandeling zwanger bent (hoop het voor jullie!!!) dat het allemaal nog wel goed te doen is, maar wanner je teleurstelling na teleurstelling krijgt, merk je dat je steeds minder makkelijk weer opkrabbelt...
Zien jullie er tegenop? Ik had (en ook deze keer weer hoor!!!) iedere keer weer heel veel zin om te beginnen! Ook al weet je dat wat komen gaat zwaar is. Je wilt het gewoon heel graag!!! En hebt er ook alles voor over.
Hij is wel erg lang nu... Ga stoppen hoor!!!
Nou, echo was weer hetzelfde vanmorgen. Wel wat groei, maar nog steeds héél langzaam. Erg zenuwslopend op deze manier! Rechts lijkt er maar 1 eiblaasje echt door te groeien. Links wel wat meer. Ze moeten 17 á 18 mm worden, en er zijn er nu 3 van 14mm. Maar dat is niet genoeg... Was erg verdrietig vanmorgen. Gelukkig is mijn man vrij en zijn we lekker naar de dierentuin gegaan vandaag! Even afleiding zoeken. (behalve natuurlijk het feit dat er alleen maar gezinnen met kleine kinderen en dikke buiken rond lopen...) Zondag weer terug voor een echo. Blijft nog erg onzeker allemaal!
Maar bij ons werkt de pgd hetzelfde als bij jou, Doortje. Moesten ook vooronderzoeken doen ivm de repeat (in ons geval op de 4e chromosoom) bij mij en mijn man. Wij zijn voor die onderzoeken in Maastricht geweest en voor de intake. Het verdere ivf traject verloopt helemaal in Utrecht. Dus gelukkig niet meer naar Maastricht (voor ons erg ver weg!).
Mijn man gaat 100% zeker ziek worden tussen de 35 en 50 jaar. (Hij is nu 32) Is een neurologische ziekte. Zijn lichaam gaat eigenlijk langzaam zijn hersencellen afbreken, met als gevolg vele lichamelijke en geestelijke uitvallen, beweeglijkheid, stoornissen enz. Behoorlijk heftig! Zijn moeder, opa, oom, tante, neef, nicht zijn ook allemaal ziek.
We weten sinds ruim 2 jaar dat hij ziek gaat worden. Sinds die tijd ben ik er al heel open over op mijn werk. Werkte tot vorige maand in de kraamzorg en de collega's van kantoor, mijn baas en dichtbijstaande collega's wisten er van. Sinds vorige maand ben ik van functie gewisseld binnen hetzelfde bedrijf, dus weet iedereen het nog steeds. Ik ervaar dat als heel prettig. Ik kreeg toevallig net nog een kaartje in de bus, en dat kan soms heel opbeurend zijn. Verder merk ik dat er daardoor begrip voor mijn situatie is en dat er beter rekening gehouden wordt met mijn situatie. Nou werk ik ook gewoon bij een heel fijn bedrijf hoor!
Maar ik ervaar de behandelingen wel als heel zwaar en heftig. Het beheerst je leven compleet. Ook omdat je lichamelijk zoveel door maakt. Ik denk als je na 1 behandeling zwanger bent (hoop het voor jullie!!!) dat het allemaal nog wel goed te doen is, maar wanner je teleurstelling na teleurstelling krijgt, merk je dat je steeds minder makkelijk weer opkrabbelt...
Zien jullie er tegenop? Ik had (en ook deze keer weer hoor!!!) iedere keer weer heel veel zin om te beginnen! Ook al weet je dat wat komen gaat zwaar is. Je wilt het gewoon heel graag!!! En hebt er ook alles voor over.
Hij is wel erg lang nu... Ga stoppen hoor!!!
vrijdag 31 juli 2009 om 23:30
Hoi meiden,
Wat leuk dat dit forum zo aan het groeien is! Iedereen heeft echt haar eigen verhaal, maar ons eindpunt is allemaal hetzelfde: PGD in Maastricht. Bijzonder clubje zijn wij eigenlijk
Ik sluit mij aan bij alles geschreven is, lekker dat dingen zo herkenbaar zijn en dat wij elkaar over de keuze voor PGD niets hoeven uit te leggen.
Voor nu reageer ik alleen even op de vraag wel of geen alcohol, anders lig ik weer veel te laat in bed door de computer ha ha! In Utrecht staat de fertiliteitsarts die wij hebben gesproken op het standpunt: als je kiest voor IVF, dan moet je je best doen om alle voorwaarden zo optimaal mogelijk te hebben. Natuurlijk is het je eigen keuze om wel of niet te drinken/roken, maar het heeft wel invloed op je zeg maar eierkwaliteit dan wel zaadkwaliteit. Als je dan een heftig traject ingaat en je beseft dat er nog genoeg stellen op de wachtlijst staan, dan mag je best een beetje meewerken om alles te laten slagen. Een paar glaasjes per week vond ze geen probleem, al hebben ze liever dat je stopt. Keuze is aan de persoon zelf.
Voor mij is het een goede reden om een paar maanden gezonder te leven en de sportschool weer eens van binnen te zien. Daarnaast geeft het ook een gevoel dat ik alvast bezig ben met het hele traject en geeft het tegelijk wat afleiding. Dus vandaar dat ik nog bij uitzondering drink, weer netjes genoeg groente en fruit eet en weer twee keer per week sport. Zo lang het mooi weer is, fiets ik ook af en toe naar het werk. Eind oktober wil ik in goede conditie zijn, misschien dat de hormoonkuur dan ook minder heftig aankomt, wie weet.
Nou meiden, slaap lekker en sterkte allemaal, en tot snel weer!
Wat leuk dat dit forum zo aan het groeien is! Iedereen heeft echt haar eigen verhaal, maar ons eindpunt is allemaal hetzelfde: PGD in Maastricht. Bijzonder clubje zijn wij eigenlijk
Ik sluit mij aan bij alles geschreven is, lekker dat dingen zo herkenbaar zijn en dat wij elkaar over de keuze voor PGD niets hoeven uit te leggen.Voor nu reageer ik alleen even op de vraag wel of geen alcohol, anders lig ik weer veel te laat in bed door de computer ha ha! In Utrecht staat de fertiliteitsarts die wij hebben gesproken op het standpunt: als je kiest voor IVF, dan moet je je best doen om alle voorwaarden zo optimaal mogelijk te hebben. Natuurlijk is het je eigen keuze om wel of niet te drinken/roken, maar het heeft wel invloed op je zeg maar eierkwaliteit dan wel zaadkwaliteit. Als je dan een heftig traject ingaat en je beseft dat er nog genoeg stellen op de wachtlijst staan, dan mag je best een beetje meewerken om alles te laten slagen. Een paar glaasjes per week vond ze geen probleem, al hebben ze liever dat je stopt. Keuze is aan de persoon zelf.
Voor mij is het een goede reden om een paar maanden gezonder te leven en de sportschool weer eens van binnen te zien. Daarnaast geeft het ook een gevoel dat ik alvast bezig ben met het hele traject en geeft het tegelijk wat afleiding. Dus vandaar dat ik nog bij uitzondering drink, weer netjes genoeg groente en fruit eet en weer twee keer per week sport. Zo lang het mooi weer is, fiets ik ook af en toe naar het werk. Eind oktober wil ik in goede conditie zijn, misschien dat de hormoonkuur dan ook minder heftig aankomt, wie weet.
Nou meiden, slaap lekker en sterkte allemaal, en tot snel weer!
zaterdag 1 augustus 2009 om 10:31
Jeetje wat een verhalen al weer. Helemaal leuk!
Natas wat jammer dat het nog steeds zo moeizaam verloopt. Kan me voorstellen dat je daar toch wel moedeloos van wordt en dan toch echt wel even afleiding nodig hebt. Hopelijk heb je morgen dan eindelijk een goed resultaat.
Wij weten nu ongeveer een jaar dat mijn man ziek wordt. En ook bij hem is het 100% zeker dat hij ziek gaat worden. Zijn vader heeft deze ziekte ook en zijn opa en oom hadden de ziekte. We maken het dus ook van heel dichtbij mee. Ik moet eerlijk zeggen dat ik met de gedachte dat hij ziek zal worden nog niet zo bezig ben. Wat me op dit moment veel meer bezig houdt is de IVF/PGD. Dat is natuurlijk actueel en het ziek worden duurt hopelijk nog heel lang.
Op mijn werk weten een aantal collega's ervan. Toen wij vorig jaar de uitslag kregen en ik weer aan het werk ging was ik echt gesloopt. Ik heb toen besloten het toch te vertellen. Ik ervaar dat als zeer prettig, want soms moet ik er even over praten en dan zijn er vaak wel mensen om me heen die er vanaf weten. Daarnaast hebben we het een aantal goede vrienden ook verteld.
Wij zijn in juni getrouwd en ik heb nu al meerdere mensen de vraag horen stellen: zo en nu kindjes krijgen hoe zit het ben je al zwanger? Jeetje wat kan ik daar slecht tegen. Ik zeg altijd maar dat we het daar nog veel te druk voor hebben, maar het komt wel hard aan. Ze moesten eens weten.
Ik zie nog niet heel erg op tegen de behandelingen. Het duurt ook nog even, maar zoals je ook al zegt Natas ik heb er echt zin in. We willen allemaal graag denk ik. Laten we bij deze maar afspreken dat het een vruchtbaar forum gaat worden
Zo het is weer een heel verhaal geworden. Ik heb een druk weekend dus weet niet of ik nog online kom. Ik wens je alvast heel veel succes maandag nikje in je nieuwe functie.
Fijn weekend.
Liefs
Natas wat jammer dat het nog steeds zo moeizaam verloopt. Kan me voorstellen dat je daar toch wel moedeloos van wordt en dan toch echt wel even afleiding nodig hebt. Hopelijk heb je morgen dan eindelijk een goed resultaat.
Wij weten nu ongeveer een jaar dat mijn man ziek wordt. En ook bij hem is het 100% zeker dat hij ziek gaat worden. Zijn vader heeft deze ziekte ook en zijn opa en oom hadden de ziekte. We maken het dus ook van heel dichtbij mee. Ik moet eerlijk zeggen dat ik met de gedachte dat hij ziek zal worden nog niet zo bezig ben. Wat me op dit moment veel meer bezig houdt is de IVF/PGD. Dat is natuurlijk actueel en het ziek worden duurt hopelijk nog heel lang.
Op mijn werk weten een aantal collega's ervan. Toen wij vorig jaar de uitslag kregen en ik weer aan het werk ging was ik echt gesloopt. Ik heb toen besloten het toch te vertellen. Ik ervaar dat als zeer prettig, want soms moet ik er even over praten en dan zijn er vaak wel mensen om me heen die er vanaf weten. Daarnaast hebben we het een aantal goede vrienden ook verteld.
Wij zijn in juni getrouwd en ik heb nu al meerdere mensen de vraag horen stellen: zo en nu kindjes krijgen hoe zit het ben je al zwanger? Jeetje wat kan ik daar slecht tegen. Ik zeg altijd maar dat we het daar nog veel te druk voor hebben, maar het komt wel hard aan. Ze moesten eens weten.
Ik zie nog niet heel erg op tegen de behandelingen. Het duurt ook nog even, maar zoals je ook al zegt Natas ik heb er echt zin in. We willen allemaal graag denk ik. Laten we bij deze maar afspreken dat het een vruchtbaar forum gaat worden
Zo het is weer een heel verhaal geworden. Ik heb een druk weekend dus weet niet of ik nog online kom. Ik wens je alvast heel veel succes maandag nikje in je nieuwe functie.
Fijn weekend.
Liefs
zaterdag 1 augustus 2009 om 14:22
Natas, de film is errug leuk! Ik moet wel zeggen dat ik de eerste nog steeds het leukst vindt. Is wat vriendelijker en "sprookjesachtiger" allemaal, het wordt nu wel heel donker en duister. Ik heb zelfs 2 HP-spellen op mn vriends PS3
Wat knap van jullie dat jullie zo "nuchter" en sterk met de aandoening van jullie mannen omgaan! Maar het is natuurlijk ook zo dat jullie eerst nog een hele mooie toekomst voor jullie hebben. Eerst focussen op de PGD en straks hopelijk genieten van jullie kindje!!
Laten we zeker hopen dat dit een vruchtbaar forum is!
Doortje, wat onzettend ondoordacht dat mensen dat toch steeds vragen/ zeggen he. Overal lees je dat mensen die met IVF bezig zijn hier zo tegenaan lopen. Alsof het al niet moeilijk genoeg is!
ivfpgd, mijn lichaam weet ook niet wat het opeens aan moet met al die vitaminen haha. En ik ga als het goed is deze week een proefles Zumba volgen. Lijkt me erg leuk! Ik word niet zo snel enthousiast van sportieve bezigheden
Natas, veel succes met de echo morgen. Hopen dat de eiblaasjes flink gegroeid zijn!!
Ik heb zo heerlijk een BBQ, mooi mn gedachten verzetten. Ben wel een beetje zenuwachtig voor maandag...
Liefs!
Wat knap van jullie dat jullie zo "nuchter" en sterk met de aandoening van jullie mannen omgaan! Maar het is natuurlijk ook zo dat jullie eerst nog een hele mooie toekomst voor jullie hebben. Eerst focussen op de PGD en straks hopelijk genieten van jullie kindje!!
Laten we zeker hopen dat dit een vruchtbaar forum is!
Doortje, wat onzettend ondoordacht dat mensen dat toch steeds vragen/ zeggen he. Overal lees je dat mensen die met IVF bezig zijn hier zo tegenaan lopen. Alsof het al niet moeilijk genoeg is!
ivfpgd, mijn lichaam weet ook niet wat het opeens aan moet met al die vitaminen haha. En ik ga als het goed is deze week een proefles Zumba volgen. Lijkt me erg leuk! Ik word niet zo snel enthousiast van sportieve bezigheden
Natas, veel succes met de echo morgen. Hopen dat de eiblaasjes flink gegroeid zijn!!
Ik heb zo heerlijk een BBQ, mooi mn gedachten verzetten. Ben wel een beetje zenuwachtig voor maandag...
Liefs!
zaterdag 1 augustus 2009 om 14:48
Dank je. Laat wel weer horen hoe het morgen is gegaan. Hopelijk weer iets groter...
Ik ben het met je eens dat de eerste iets "gezelliger" was. Het zijn nu bijna flinke thrillers. Maar misschien gaan we volgende week wel een keer. Ben erg benieuwd!
Doortje, inderdaad ontzettend vervelend als mensen dat vragen. Ik werkte tot vorige maand in de kraamzorg, dus kwam ook heel vaak voor zulke vragen te staan. "Denken jullie ook al aan kinderen?". Dan zeg ik inderdaad ook altijd: "alles op zijn tijd" ofzoiets. Je staat vaak toch ff met je mond vol tanden. Wij zijn volgende week een jaar getrouwd, en ik weet gewoon dat er hier in de straat ook mensen denken dat het er dan binnekort wel van zal komen... Zo praten mensen toch vaak! Maar ja. Je doet er weinig aan.
ivfpgd, ik denk er inderdaad net zo over!!! Ik ben nu bezig en let gewoon goed op. Gezond eten, fruit eten (mijn man komt ook iedere keer met van die gezonde fuitshakes thuis.. hihihi. Lief hoor, maar DUUR!!! Hahaha!), 's avonds ff een stuk fietsen samen, en geen alcohol. Ik heb er zelfs al moeite mee om in een rokerige ruimte te zitten met een verjaardag ofzo. Beetje overdreven misschien, maar ik wil gewoon niet dat ik achteraf mezelf kwalijk kan nemen dat ik er niet alles aan heb gedaan. De kansen zijn al zo klein...
Ik ga nu meteen aan de slag: lekker stuk fietsen!
Iedereen fijn weekend!!!
Ik ben het met je eens dat de eerste iets "gezelliger" was. Het zijn nu bijna flinke thrillers. Maar misschien gaan we volgende week wel een keer. Ben erg benieuwd!
Doortje, inderdaad ontzettend vervelend als mensen dat vragen. Ik werkte tot vorige maand in de kraamzorg, dus kwam ook heel vaak voor zulke vragen te staan. "Denken jullie ook al aan kinderen?". Dan zeg ik inderdaad ook altijd: "alles op zijn tijd" ofzoiets. Je staat vaak toch ff met je mond vol tanden. Wij zijn volgende week een jaar getrouwd, en ik weet gewoon dat er hier in de straat ook mensen denken dat het er dan binnekort wel van zal komen... Zo praten mensen toch vaak! Maar ja. Je doet er weinig aan.
ivfpgd, ik denk er inderdaad net zo over!!! Ik ben nu bezig en let gewoon goed op. Gezond eten, fruit eten (mijn man komt ook iedere keer met van die gezonde fuitshakes thuis.. hihihi. Lief hoor, maar DUUR!!! Hahaha!), 's avonds ff een stuk fietsen samen, en geen alcohol. Ik heb er zelfs al moeite mee om in een rokerige ruimte te zitten met een verjaardag ofzo. Beetje overdreven misschien, maar ik wil gewoon niet dat ik achteraf mezelf kwalijk kan nemen dat ik er niet alles aan heb gedaan. De kansen zijn al zo klein...
Ik ga nu meteen aan de slag: lekker stuk fietsen!
Iedereen fijn weekend!!!
zaterdag 1 augustus 2009 om 19:40
Wat leuk dat jullie elkaar gevonden hebben! Ik als zwangere, niet PGD-er zal zeker blijven meelezen en vast ook schrijven.
Natas, hoe vaak heb je al een behandeling gehad? Ik hoop dat het morgen er wat beter uit ziet. Wel spannend zeg.
Erg heftig ook dat jullie mannen ooit ziek gaan worden. Lijkt me echt een enorme schok. Maar ook super te lezen dat jullie allemaal gewoon jullie leven gaan leven zoals jullie willen. Ik hoop dat een kindje er snel bij gaat horen!
Oh ja.. ik zei altijd gewoon: ja, kinderen! Lijkt me geweldig! En meestal houden mensen dan wel op omdat ze toch wel snappen dat er dan iets aan de hand is omdat ik niet zwanger was. Ach, mensen zijn nu eenmaal zo denk ik dan maar. Als ik om me heen kijk.. iedereen wordt ook altijd gewoon zwanger dus waarom zou er iets zijn? Dat past gewoon niet in het plaatje van jong gezond stel dat andere mensen zien.
Zet hem op stelletje sporty spices!
Ik ben gewoon met de dikke buik om de bank vanavond;)
Natas, hoe vaak heb je al een behandeling gehad? Ik hoop dat het morgen er wat beter uit ziet. Wel spannend zeg.
Erg heftig ook dat jullie mannen ooit ziek gaan worden. Lijkt me echt een enorme schok. Maar ook super te lezen dat jullie allemaal gewoon jullie leven gaan leven zoals jullie willen. Ik hoop dat een kindje er snel bij gaat horen!
Oh ja.. ik zei altijd gewoon: ja, kinderen! Lijkt me geweldig! En meestal houden mensen dan wel op omdat ze toch wel snappen dat er dan iets aan de hand is omdat ik niet zwanger was. Ach, mensen zijn nu eenmaal zo denk ik dan maar. Als ik om me heen kijk.. iedereen wordt ook altijd gewoon zwanger dus waarom zou er iets zijn? Dat past gewoon niet in het plaatje van jong gezond stel dat andere mensen zien.
Zet hem op stelletje sporty spices!
Ik ben gewoon met de dikke buik om de bank vanavond;)
zondag 2 augustus 2009 om 09:15
We zijn klaar...
De behandeling is stop gezet... Rechts is er inderdaad maar 1 groter geworden (17mm) en links waren er nog steeds maar 2 groter (17 en 20mm). Er moeten er minimaal 4 groter dan 14mm zijn voor een punctie. Omdat er nu geen punctie is, hebben we wel nog een behandeling te gaan, gelukkig!
Maar wel KLOTE!!! Ben 5 weken aan het spuiten geweest voor niets...
De arts gaat het wel nog even overleggen met onze pgd-arts, en ze bellen dan aan het einde van de ochtend op. Krijg dan hopelijk te horen hoe het verder zal gaan verlopen. Ik denk dat ik nu gewoon moet stoppen met alles en weer wachten op een menstruatie.
Ben erg verdrietig, en hoop in ieder geval dat de volgende behandeling een beetje snel weer kan. maar ik verwacht dat dat pas november/december gaat worden... Afwachten maar...
Liefs...
De behandeling is stop gezet... Rechts is er inderdaad maar 1 groter geworden (17mm) en links waren er nog steeds maar 2 groter (17 en 20mm). Er moeten er minimaal 4 groter dan 14mm zijn voor een punctie. Omdat er nu geen punctie is, hebben we wel nog een behandeling te gaan, gelukkig!
Maar wel KLOTE!!! Ben 5 weken aan het spuiten geweest voor niets...
De arts gaat het wel nog even overleggen met onze pgd-arts, en ze bellen dan aan het einde van de ochtend op. Krijg dan hopelijk te horen hoe het verder zal gaan verlopen. Ik denk dat ik nu gewoon moet stoppen met alles en weer wachten op een menstruatie.
Ben erg verdrietig, en hoop in ieder geval dat de volgende behandeling een beetje snel weer kan. maar ik verwacht dat dat pas november/december gaat worden... Afwachten maar...
Liefs...