Welkom. Je laatste bezoek was dinsdag 22 mei 2012 11:40.
Dit onderwerp heeft 2945 reacties, en bestaat uit 118 pagina's. Je bent momenteel op pagina 12 van 118.
De laatste reactie is geplaatst op 15-03-2010 19:01. Dit onderwerp is gesloten!
[ En we tetteren door over onze dieren - Pagina 12 ]
- Voortgekomen uit 'Tetter hier over je dier' dat weer voortkwam uit 'Kootje de Beer is weg' is dit een plek waar je kunt kletsen over alle vreugde, vrolijkheid, gezelligheid die je harige (of kale) huisgenoten je brengen. Maar ook als er verdriet of narigheid is, ben je hier van harte welkom, voor harten onder riemen van de andere dierenliefhebbers.
Plak foto's, vraag raad, blaas stoom af!
Dit is het tetter-deel waarin Lotje, Siepie en Tunya weg waren en weer thuiskwamen
Een ereportret van de oorspronkelijke aanleiding van het topic, Kootje (van Leo):
De tabel met vaste posters in dit topic en hun dieren is te vinden in de eerste post van het topic: biebelie in "En we tetteren door over onze dieren". De tabel is zo groot, dat je een muisvinger krijgt van het scrollen
Oorspronkelijke topic: Tetter hier over je dier
- Mijn dag is weer (bijna) goed.
Nu nog Zoebies kat!!!
Laten we die niet vergeten
En die van Bumper.... Die is ook al sinds 29 januari weg... Bumper is radeloos. Zou ik ook zijn, al bijna 2 weken...quote::
Mijn dag is weer (bijna) goed.
Nu nog Zoebies kat!!!
Laten we die niet vergeten- Vanmorgen ging ik weer op pad, zoeken naar de poes.
Rijden, stoppen, uitstappen, fluiten, roepen, mensen te woord staan die naar buiten kwamen vragen hoe of wat, uitleggen, grijze poessie, weg, 9 dagen al, ja het is wat, stuk van, verhalen terug van zoekgeraakte honden, konijnen en collega poezen met soms goede en soms slechte afloop.
Na een uur zoeken, in -6 graden, weer thuis.
Mijn helderziende buurvrouw heeft gisteren, ondanks mijn scepsis (ik geloof namelijk nergens in) 'contact' gemaakt met Lotje en ze schreef me dat Lotje nog leeft en dat ze opgejaagd was door honden en erg bang was.
Op de een of andere manier gaf me dat zowel hoop als dat het me vreselijk verdrietig maakte. Lot bang en opgejaagd, geen fijn idee. Maar of ik er nou belang aan moest hechten, ik wist het echt niet. Nogmaals, ik ben een enorme scepticus als het om dat soort dingen gaat.
Ik was ontzettend down vanmorgen. Tegen de tijd dat ik Fien moest halen, probeerde ik mezelf een beetje op te peppen, Fien had vanmiddag vrij en ik wilde gaan schilderen met haar en ik had een snelle schrijfklus die af moest.
Geluncht, Fien wilde spelen en ik heb mijn klus geklaard, gemaild, zodat ik daar vanaf was en ik ging op de bank zitten, even wachten tot Fien naar beneden zou komen om te gaan schilderen. Telefoon.
Ik heb een groot huis en ik moest rennen om het te redden voor de voicemail het over zou nemen. Ik kwam te laat en ik zag dat er al vaker gebeld was, door een onbekend nummer. Zonder de voice mail af te luisteren belde ik terug. Dit kon maar twee dingen betekenen; werk óf Lotje.
Een overduidelijke Drenth nam op. Ik stelde me voor en hij vroeg (lekker direct als men hier is); ben je 'n poes kwiet?
Ik zeg ja, een grijze, langharige......
Die zit bij mij in de loods.......
Ik krijste nog net niet.
Wel stamelde ik iets over hoe en wat maar gelukkig was ik snel hersteld en vroeg om het adres.
Werkelijk waar, de boerderij annex loonbedrijf waar Lot zat is hier nog geen 100 meter vandaan.
Als de wind met een kattenkorf in de auto gesprongen en slippend (het is hier spiegelglad) en met rokende banden naar de boerderij gescheurd.
In de loods stonden allemaal enorme landbouwmachines, werkelijk, een hele loods vol. Een van de knechten was juist bezig om zich een weg te banen naar een vrolijk gekleurde, dodelijk gevaarlijke dorsmachine, daar zat mijn Lotje in!
Vanmorgen om net geen 12 uur was de boer zijn combine in gestapt en Lotje was er uit gevlogen.Hij had haar al eerder gezien want zijn honden hadden haar opgejaagd maar pas vandaag had hij de poster gezien die vlakbij zijn huis aan een boom hing en begreep hij dat Lotje geen konijn was maar een poes. De loods waar ze in zat werd normaal gesproken bewoond door zijn twee jachthonden die haar dus opjoegen.
Nu zat ze in de dorsmachine.
Ik hoorde haar in de verte (loods vólgestapeld met zwaar materieel) klagerig mauwen. Ik bleef roepen en fluiten in de hoop dat ze naar buiten zou komen maar ze durfde niet.
De mannen nodigden me uit om koffie te gaan drinken en dan straks weer terug te komen maar ik vroeg of ik mocht blijven om haar te roepen. De boer dacht dat ze niet te voorschijn zou komen omdat het lawaaierig was op het terrein en ze erg bang was maar ik had er wel vertrouwen in, als ik maar met haar alleen was.
De mannen gingen weg en lieten me alleen met de doodsbange poes.
Ik riep haar, floot zachtjes en ze kwam. Ik zag haar pootjes tussen de machines door. Mauwend, klagend maar steeds dichterbij en ze kwam gewoon naar me toe, met opgeheven staart, vol vertrouwen. Ik pakte haar, duwde haar in de kattenkorf en wandelde de loods uit.
De boer was nog buiten, en stomverbaasd dat ik haar te pakken had gekregen.
Ik ga hem en zijn lieve, zorgzame zoon een hele krat bier brengen.
Thuisgekomen renden de kittens meteen op haar af en ze likte ze. Ongelooflijk maar waar. Ik heb haar rustig aan gevoerd, ze was uitgehongerd en daarna wilde ze maar op schoot, stinkend en wel. Haar poten zoals vanouds op mijn lippen, zweetvoeten maar de heerlijkste poezenpoten ooit.
Ze ruikt naar viezigheid en olie en smeer en troep en ze meurt als een bunzing maar ik vind het een goddelijke lucht. Ze is vettig en dof en erg mager maar haar ogen zijn helder en ze is aanhalig en lief en gewoon helemaal Lotje.
Ik ben zó gelukkig, ik weet me nauwelijks raad......
Nu Siep van Zoebie, de poes van Bumper en de poes van Mariannanas nog terug. - Wat een mooi verhaal Lé. Had je helderziende buurvrouw eigenlijk toch gelijk he? Geef haar maar heel veel knuffels vanavond ondanks de stank en viezigheid. Dat gaat wel weer weg,
En wat fijn dat de andere poezen gelijk op haar afkwamen!
Fien ook helemaal door het dolle heen natuurlijk? En wat heerlijk dat ze gelijk op je af kwam, met staart omhoog. Ze houdt van je! En ze vertrouwd je. De boer verdient zeker een krat bier! Wel 2
Maar is Mariannanas haar kat ook kwijt? Dat wist ik nog niet. Nu heel hard hopen voor alle andere poezeneigenaren, dit is iig een heel goed voorbeeld. En je weet wat ze daar van zeggen, een goed voorbeeld doet goed volgen, dus.... - quote:
Ik zit hier ook al met tranen in mn ogen. Ik dacht nog, niet huilen miek, het is een forum, maar ik zie het helemaal voor me, en ben echt zo blij voor je.......
Nu de andere poezen nog
Emotioneel incontinent, mooie omschrijving
- Leo wat een mooi verhaal
wat heerlijk dat ze weer thuis is. En wat bizar dat de helderziende vriendin het toch goed had met dat opjagen door honden. Ga lekker door met kroelen en genieten 
En nu hoop ik dat Siep en Bumper ook snel terug komen naar huis - Yas, wat lief dat ook jij hier even komt om naar me te knipogen. Je hebt een gouden hart, op hyves was je ook al zo lief.
Ja, die buuv van mij.....
Ze wist het precies te zeggen. Honden hadden haar bang gemaakt en opgejaagd en dat waren exact de woorden van de boer.
Lastig voor een ongelovige Thomas als ik dit hoor.
O en meiden, ze wil steeds op schoot, zo heerlijk en gezellig. Ik ben intussen ook helemaal vettig en ik stink net als zij naar de olie maar dat warme, zachte beest op schoot, de poten weer majestueus gestrekt, het liefst met de voeten op mijn onderlip, ik kan er niet genoeg van krijgen.
Zoebiedoebiedoewaa, ik vind het ontzettend erg voor jou dat Siepje nog niet terug is. Houd alsjeblieft moed. Gisteren sprak ik een moeder op het schoolplein die me vertelde dat haar kat na drie maanden van afwezigheid binnen kwam lopen.
Het kan even duren maar alles kán nog goedkomen.
Ik hoop het zo, ik duim ontzettend voor je en ik denk aan je.
Tettermeiden, nogmaals, jullie zijn inderdaad een warm bad, zoals Angel5 ook al zei. Het is fijn te weten dat jullie er zijn. Weet dat ik er ook voor jullie ben in gevallen van dierennood (en andere nood ook hoor). 
Wat fijn Zoeb!!
Dat ie er weer is,niet van het ziek zijn...
Kom je straks vertellen?- Zoeb, sterkte lieve schat, heel veel sterkte!!!!
- Wat fijn dat Lot en Siep weer terug zijn! Helaas, helaas ga ik weer een vermissing aan het rijtje toevoegen...
Onze grijsblauwe Tunya is sinds eergisteravond verdwenen. Ze kan naar buiten maar komt dan normaal gesproken in een grote binnentuin terecht waar ze niet uit kan. Maar ze is nu al twee dagen weg dus er moet iets gebeurd zijn: of ze zit ergens opgesloten, of ze is via een van de huizen naar de voorkant gesneaked en kan ons huis niet meer vinden.
We hebben al een flink aantal rondjes gemaakt, ook 's avonds laat. Overal gevraagd, opgegeven bij Amivedi en Katvinder, dierenarts gebeld... maar nog niks. En ze is de bangste van de vier, dus ik ben zo bang dat ze op zich vlakbij is maar niet tevoorschijn durft te komen...
Dus het houdt niet op ben ik bang, met de vermissingen. - Etosha.... Neeeee niet jij ook!
