Relaties
alle pijlers
Claim ik mijn vriend teveel?
zaterdag 30 april 2011 om 02:27
Sinds jaaaren heeft mijn vriend via internet mail/chat contact met andere (vaak jongere) vrouwen, op zich niets mis mee, hij vind het leuk en heeft het wellicht ook nodig voor zijn ego
Ik heb eerder weleens tegen hem gezegd dat ik het niet leuk vind als hij de heeeele avond achter de pc zit, maar verder heb ik er geen problemen mee. Een jaar geleden ongeveer heeft hij, ook via internet, contact gekregen met W. Het verdere verhaal draait om haar.
Na een paar maanden mail/chat-contact zei ze en passant dat ze "even naar de psycholoog" ging, maar uiteindelijk kwam hij erachter dat het allemaal heel wat dieper gaat bij haar. Ik zal daar verder niet over in detail treden, maar ik geloof wat mijn vriend zegt, en dat zij inderdaad serieus hulp nodig heeft. Ze krijgt dit ook, in de vorm van 2 soorten therapie wat volgens mijn vriend niet goed aan slaat.
Een andere vorm van 'therapie' is de vriendschap die hij met haar heeft opgebouwd, door bewust in principe elke dag contact met haar te hebben en te praten. De ene keer over koetjes en kalfjes, maar vaak ook over haar problemen. Het schijnt dat hij het meeste op de hoogte is van haar problemen, bij haar thuis en haar vriendinnen weten niets. Zelfs haar therapeut weet niet zoveel als hij.
Mijn vriend is iemand die graag iemand (vooruit) helpt, die waar nodig letterlijlk een sterke arm wil bieden en/of een schouder om op uit te huilen. Toen hij mij vertelde dat hij dit, hoe zal ik het zeggen, project aan ging, vond ik het wel goed voor hem. Hij is namelijk soms naar mijn mening wat kort door de bocht als het gaat om mensen met psychische problemen en hij zou nu zelf kunnen merken dat een (verbale) "schop onder de kont" echt niet voldoende is voor de ander om een knop te kunnen omzetten.
Hij heeft dit inderdaad gemerkt
Op een gegeven moment had hij zo veel contact met haar, ook bv als we 's morgens samen in bed lagen (via z'n pda), dat ik tegen hem heb gezegd dat ik dit niet prettig vond, "met z'n 3-tjes in bed". Daar heeft hij vervolgens rekening mee gehouden.
Vorig jaar november was ik een weekje in Amerika met hem met en de week erna was ik weer thuis, maar was hij nog in Amerika, waar W. inmiddels ook was gekomen, om haar iets leuks te kunnen laten beleven na alle moeilijke gevoelens die door de therapie naar boven waren gekomen. Daar had ik geen moeite mee.
Hoewel ik het eigenlijk wel irritant vind dat hij praktisch ELKE dag contact met haar heeft, houdt hij er zich aardig aan als ik bv zeg dat ik om 21.30 naar bed wil kunnen (hij chat/belt op onze slaapkamer, er is geen andere mogelijkheid ivm geluidsoverlast anders).
Wat een poosje geleden bij mij de emmer even deed overlopen, was de volgende situatie: we waren uit eten geweest, we waren rond 19.30 weer thuis. Na ongeveer 5 minuten vroeg hij aan me of ik eerder naar bed wilde vanavond? Ik vertelde hem dat ik inderdaad wel eerder IN bed wilde liggen, en dacht in stilte dat we dan bv samen uitzending gemist konden kijken, doen we wel vaker. Alleen begreep ik daarna dat hij het niet om die reden vroeg, maar dat hij z'n "sessie" met W. ging starten. Ik gaf aan dat ik dacht dat de sessie al geweest was, omdat ze elkaar die middag toch ook al hadden gesproken?
Nou ja, blijkbaar was er nog een keer contact nodig. Ik werd vervolgens toch wel wat sjacho, waarop hij reageerde met "of mag ik niet praten dan, dan praat ik niet", wat ik dan ook weer te ver vond gaan, want ik wil geen "martelaar" van hem maken. Hij gaf nog aan "ik vraag toch hoe laat je naar bed wil?", maar ik reageerde met "zie maar hoe lang jullie nodig hebben". Maar jeetje zeg, het was dus zeg maar 19.30 en waarom heeft hij nou altijd zoveel tijd nodig met haar?
Ik weet wel dat hij bang is om er "te weinig" voor haar te zijn, hij is bang dat ze zichzelf dan wat aan doet (ze woont trouwens nog (of weer?) thuis, want heeft geen baan en geld om zelfstandig te wonen), maar zoals ik me toen voelde, is ook niet goed.
Hij heeft het blijkbaar nodig, want heus niet alles komt voort uit plichtsgevoel. En aangezien ik hem sommige andere dingen al "ontzeg" (bv uitgaan of lekker uitgebreid uit eten, daar ben ik geen type voor), vind ik het moeilijk om hier een big issue van te maken. Het is tenslotte geven en nemen in een relatie.
Vandaag hadden we echter weer een clash. Hij woont ivm een project even tijdelijk ergens anders, en W. is nu even op vakantie en zit samen met hem in het appartement. Daar heb ik geen probleem mee. Hij komt dit weekend even 1 dag naar huis sinds 3 weken ivm een afspraak vlakbij.
Wat ik jammer vind, is dat hij ook die avond een "sessie" met W. wil houden. Terwijl ze elkaar nu elke dag al meer zien/spreken dan normaal én ik hem heb gevraagd om een W-loze avond, zodat we meer tijd samen hebben, ook omdat ik niet zo'n enorm avondmens ben en rond 22.00 moe begin te worden. Zijn reactie op mijn vraag was "het hoort erbij".
Ligt het nu echt aan mij, claim ik hem teveel? Ik heb aan de andere kant echter ook het gevoel alsof ik niet leuk genoeg voor hem ben om een hele avond mee door te brengen.
Ik heb eerder weleens tegen hem gezegd dat ik het niet leuk vind als hij de heeeele avond achter de pc zit, maar verder heb ik er geen problemen mee. Een jaar geleden ongeveer heeft hij, ook via internet, contact gekregen met W. Het verdere verhaal draait om haar.
Na een paar maanden mail/chat-contact zei ze en passant dat ze "even naar de psycholoog" ging, maar uiteindelijk kwam hij erachter dat het allemaal heel wat dieper gaat bij haar. Ik zal daar verder niet over in detail treden, maar ik geloof wat mijn vriend zegt, en dat zij inderdaad serieus hulp nodig heeft. Ze krijgt dit ook, in de vorm van 2 soorten therapie wat volgens mijn vriend niet goed aan slaat.
Een andere vorm van 'therapie' is de vriendschap die hij met haar heeft opgebouwd, door bewust in principe elke dag contact met haar te hebben en te praten. De ene keer over koetjes en kalfjes, maar vaak ook over haar problemen. Het schijnt dat hij het meeste op de hoogte is van haar problemen, bij haar thuis en haar vriendinnen weten niets. Zelfs haar therapeut weet niet zoveel als hij.
Mijn vriend is iemand die graag iemand (vooruit) helpt, die waar nodig letterlijlk een sterke arm wil bieden en/of een schouder om op uit te huilen. Toen hij mij vertelde dat hij dit, hoe zal ik het zeggen, project aan ging, vond ik het wel goed voor hem. Hij is namelijk soms naar mijn mening wat kort door de bocht als het gaat om mensen met psychische problemen en hij zou nu zelf kunnen merken dat een (verbale) "schop onder de kont" echt niet voldoende is voor de ander om een knop te kunnen omzetten.
Hij heeft dit inderdaad gemerkt
Op een gegeven moment had hij zo veel contact met haar, ook bv als we 's morgens samen in bed lagen (via z'n pda), dat ik tegen hem heb gezegd dat ik dit niet prettig vond, "met z'n 3-tjes in bed". Daar heeft hij vervolgens rekening mee gehouden.
Vorig jaar november was ik een weekje in Amerika met hem met en de week erna was ik weer thuis, maar was hij nog in Amerika, waar W. inmiddels ook was gekomen, om haar iets leuks te kunnen laten beleven na alle moeilijke gevoelens die door de therapie naar boven waren gekomen. Daar had ik geen moeite mee.
Hoewel ik het eigenlijk wel irritant vind dat hij praktisch ELKE dag contact met haar heeft, houdt hij er zich aardig aan als ik bv zeg dat ik om 21.30 naar bed wil kunnen (hij chat/belt op onze slaapkamer, er is geen andere mogelijkheid ivm geluidsoverlast anders).
Wat een poosje geleden bij mij de emmer even deed overlopen, was de volgende situatie: we waren uit eten geweest, we waren rond 19.30 weer thuis. Na ongeveer 5 minuten vroeg hij aan me of ik eerder naar bed wilde vanavond? Ik vertelde hem dat ik inderdaad wel eerder IN bed wilde liggen, en dacht in stilte dat we dan bv samen uitzending gemist konden kijken, doen we wel vaker. Alleen begreep ik daarna dat hij het niet om die reden vroeg, maar dat hij z'n "sessie" met W. ging starten. Ik gaf aan dat ik dacht dat de sessie al geweest was, omdat ze elkaar die middag toch ook al hadden gesproken?
Nou ja, blijkbaar was er nog een keer contact nodig. Ik werd vervolgens toch wel wat sjacho, waarop hij reageerde met "of mag ik niet praten dan, dan praat ik niet", wat ik dan ook weer te ver vond gaan, want ik wil geen "martelaar" van hem maken. Hij gaf nog aan "ik vraag toch hoe laat je naar bed wil?", maar ik reageerde met "zie maar hoe lang jullie nodig hebben". Maar jeetje zeg, het was dus zeg maar 19.30 en waarom heeft hij nou altijd zoveel tijd nodig met haar?
Ik weet wel dat hij bang is om er "te weinig" voor haar te zijn, hij is bang dat ze zichzelf dan wat aan doet (ze woont trouwens nog (of weer?) thuis, want heeft geen baan en geld om zelfstandig te wonen), maar zoals ik me toen voelde, is ook niet goed.
Hij heeft het blijkbaar nodig, want heus niet alles komt voort uit plichtsgevoel. En aangezien ik hem sommige andere dingen al "ontzeg" (bv uitgaan of lekker uitgebreid uit eten, daar ben ik geen type voor), vind ik het moeilijk om hier een big issue van te maken. Het is tenslotte geven en nemen in een relatie.
Vandaag hadden we echter weer een clash. Hij woont ivm een project even tijdelijk ergens anders, en W. is nu even op vakantie en zit samen met hem in het appartement. Daar heb ik geen probleem mee. Hij komt dit weekend even 1 dag naar huis sinds 3 weken ivm een afspraak vlakbij.
Wat ik jammer vind, is dat hij ook die avond een "sessie" met W. wil houden. Terwijl ze elkaar nu elke dag al meer zien/spreken dan normaal én ik hem heb gevraagd om een W-loze avond, zodat we meer tijd samen hebben, ook omdat ik niet zo'n enorm avondmens ben en rond 22.00 moe begin te worden. Zijn reactie op mijn vraag was "het hoort erbij".
Ligt het nu echt aan mij, claim ik hem teveel? Ik heb aan de andere kant echter ook het gevoel alsof ik niet leuk genoeg voor hem ben om een hele avond mee door te brengen.
dinsdag 21 juni 2011 om 00:57
quote:mumia12 schreef op 20 juni 2011 @ 08:11:
Misschien moet je dan toch eens beter uitleggen want volgens mij is op loopafstand nog altijd wel vlakbij.
Dus daaruit maak ik op dat die W vlakbij jou woont maar jij zegt nu dat het niet zo is????
--> W was op vakantie op de plek waar mijn vrend nu woont voor z'n werk. Op die betreffende zondag hebben ze het vliegtuig gepakt naar mijn (en zijn deeltijd-) woonplaats. W. is weet-ik-veel-wanneer weer terug gegaan naar Nederland.
En hoezo geen stiekeme bezoekjes?
--> Samen in het vliegtuig op stap gaan is geen 'bezoek brengen aan'. Dat bedoelde ik. Stiekum was het wel.
Misschien moet je dan toch eens beter uitleggen want volgens mij is op loopafstand nog altijd wel vlakbij.
Dus daaruit maak ik op dat die W vlakbij jou woont maar jij zegt nu dat het niet zo is????
--> W was op vakantie op de plek waar mijn vrend nu woont voor z'n werk. Op die betreffende zondag hebben ze het vliegtuig gepakt naar mijn (en zijn deeltijd-) woonplaats. W. is weet-ik-veel-wanneer weer terug gegaan naar Nederland.
En hoezo geen stiekeme bezoekjes?
--> Samen in het vliegtuig op stap gaan is geen 'bezoek brengen aan'. Dat bedoelde ik. Stiekum was het wel.
dinsdag 21 juni 2011 om 01:00
dinsdag 21 juni 2011 om 01:08
dinsdag 21 juni 2011 om 01:08
quote:Letgo schreef op 20 juni 2011 @ 09:32:
Weet je wat ik me opeens afvroeg Calimero? Ervaart jouw vriend de spanning die er nu hangt binnen de relatie? Is hij op de hoogte van hoe diep dit bij jou zit? Hoe dit jou aan het twijfelen brengt?
--> Jawel, inmiddels wel. Ook bij hem zijn er nu twijfels.
En als hij dat in de gaten heeft, hoe gaat hij er dan mee om? Loopt hij een stapje harder? Vermijd hij jou/het onderwerp? Doet hij net als anders?
--> Hij durft nauwelijks meer contact met W te hebben als hij bij mij is, maar heeft aangegeven zich er niet prettig onder te voelen. Ik heb aangegeven dat ik me dat kan voorstellen, maar ook dat hij zèlf de keuze heeft gemaakt. Onze problemen vermijd hij niet, want waar ik juist wil oefenen in het face to face praten hierover (is enger, dus leerzamer), heeft hij het er juist af en toe telefonisch over.
Deels doet hij net als anders, maar ik ook. Mijn boog kan niet altijd gespannen zijn. We praten bv nog 'vrolijk' over het samen naar nld gaan voor vakantie over een paar maanden. We hebben ieder onze eigen bezigheden dan, dus worst case scenario zitten we alleen bij elkaar in het vliegtuig, voor de rest hoeven we elkaar dan niet per se te zien.
Ik krijg namelijk steeds het gevoel dat je hier zo ontzettend alleen in staat.
--> Maar dat sta ik niet Ik heb Milly en ik heb een aantal anderen die ik op de hoogte heb gebracht. Op mijn psycholoog na zijn ze wel allemaal in NLD, dus dat is wel wat lastig om doordeweek ook even te bellen (tijdverschil). En ik heb het forum natuurlijk, maar dat voelt wel anders dan mondeling contact.
En ik lees ook steeds de intentie om er samen uit te komen. Maar dat lijkt me zo moeilijk als je het alleen aan het doen bent.
--> Dit weekend probeer ik erachter te komen of mijn vriend 'de toegevoegde waarde' ziet van 'werken aan de relatie'.
Weet je wat ik me opeens afvroeg Calimero? Ervaart jouw vriend de spanning die er nu hangt binnen de relatie? Is hij op de hoogte van hoe diep dit bij jou zit? Hoe dit jou aan het twijfelen brengt?
--> Jawel, inmiddels wel. Ook bij hem zijn er nu twijfels.
En als hij dat in de gaten heeft, hoe gaat hij er dan mee om? Loopt hij een stapje harder? Vermijd hij jou/het onderwerp? Doet hij net als anders?
--> Hij durft nauwelijks meer contact met W te hebben als hij bij mij is, maar heeft aangegeven zich er niet prettig onder te voelen. Ik heb aangegeven dat ik me dat kan voorstellen, maar ook dat hij zèlf de keuze heeft gemaakt. Onze problemen vermijd hij niet, want waar ik juist wil oefenen in het face to face praten hierover (is enger, dus leerzamer), heeft hij het er juist af en toe telefonisch over.
Deels doet hij net als anders, maar ik ook. Mijn boog kan niet altijd gespannen zijn. We praten bv nog 'vrolijk' over het samen naar nld gaan voor vakantie over een paar maanden. We hebben ieder onze eigen bezigheden dan, dus worst case scenario zitten we alleen bij elkaar in het vliegtuig, voor de rest hoeven we elkaar dan niet per se te zien.
Ik krijg namelijk steeds het gevoel dat je hier zo ontzettend alleen in staat.
--> Maar dat sta ik niet Ik heb Milly en ik heb een aantal anderen die ik op de hoogte heb gebracht. Op mijn psycholoog na zijn ze wel allemaal in NLD, dus dat is wel wat lastig om doordeweek ook even te bellen (tijdverschil). En ik heb het forum natuurlijk, maar dat voelt wel anders dan mondeling contact.
En ik lees ook steeds de intentie om er samen uit te komen. Maar dat lijkt me zo moeilijk als je het alleen aan het doen bent.
--> Dit weekend probeer ik erachter te komen of mijn vriend 'de toegevoegde waarde' ziet van 'werken aan de relatie'.
dinsdag 21 juni 2011 om 01:12
quote:appelientjex schreef op 20 juni 2011 @ 10:57:
Of vind je het niet leuk dat ze een dagje uit bij jou in de buurt hebben gedaan zonder dit jou te vertellen? Maar wat is het verschil? Ik snap niet zo goed dat je er wél over valt dat ze samen iets leuks doen bij jou in de buurt, maar dat je er niet over valt dat zij bij hem logeert... Waar het om draait is: HEEFT HIJ GEVOELENS VOOR W? Zo ja, trek je conclusie. Zo nee, waarom spendeert hij dan zoveel tijd met haar?
Met dat laatste ben ik het eens, maar ter verduidelijking even het eerste aanvullen; mijn vriend vertelde mij dat hij speciaal voor mij naar mijn woonplaats kwam en dat bleek achteraf dus grote bullshit te zijn geweest, plus zijn motivatie dat hij mij anders zo lang alleen vond zitten.
Als dat echt zijn motivatie was geweest, dan was hij die zondag bij mij geweest en laat W. maar lekker in haar eentje in het hotel bivakeren. Dat overleeft het zielige meisje wel, dacht ik zo. Maar o nee, ze wist niets van mij, dus wat voor smoes had hij dan tegen W moeten ophangen waarom hij NIET bij haar zou blijven die nacht?
Of vind je het niet leuk dat ze een dagje uit bij jou in de buurt hebben gedaan zonder dit jou te vertellen? Maar wat is het verschil? Ik snap niet zo goed dat je er wél over valt dat ze samen iets leuks doen bij jou in de buurt, maar dat je er niet over valt dat zij bij hem logeert... Waar het om draait is: HEEFT HIJ GEVOELENS VOOR W? Zo ja, trek je conclusie. Zo nee, waarom spendeert hij dan zoveel tijd met haar?
Met dat laatste ben ik het eens, maar ter verduidelijking even het eerste aanvullen; mijn vriend vertelde mij dat hij speciaal voor mij naar mijn woonplaats kwam en dat bleek achteraf dus grote bullshit te zijn geweest, plus zijn motivatie dat hij mij anders zo lang alleen vond zitten.
Als dat echt zijn motivatie was geweest, dan was hij die zondag bij mij geweest en laat W. maar lekker in haar eentje in het hotel bivakeren. Dat overleeft het zielige meisje wel, dacht ik zo. Maar o nee, ze wist niets van mij, dus wat voor smoes had hij dan tegen W moeten ophangen waarom hij NIET bij haar zou blijven die nacht?
dinsdag 21 juni 2011 om 01:19
quote:Zespri79 schreef op 20 juni 2011 @ 13:36:
appelientje.. vraag mij af of t wel echt angst is bij Calimero..
Als je je hele leven zo geleefd hebt , weet je gewoonweg niet beter..
Is het dan angst ?
Als ik nooit chocolade zou eten puur omdat ik t nooit gehad heb , nooit gekend heb. Zou ik dan angst hebben om een stuk van de reep te nemen als iemand t mij voorhoudt ?Dit voorbeeld even heel letterlijk nemend: ja hoor, dat kan angst oproepen. Weet ik uit ervaring (niet met chocola dan).
appelientje.. vraag mij af of t wel echt angst is bij Calimero..
Als je je hele leven zo geleefd hebt , weet je gewoonweg niet beter..
Is het dan angst ?
Als ik nooit chocolade zou eten puur omdat ik t nooit gehad heb , nooit gekend heb. Zou ik dan angst hebben om een stuk van de reep te nemen als iemand t mij voorhoudt ?Dit voorbeeld even heel letterlijk nemend: ja hoor, dat kan angst oproepen. Weet ik uit ervaring (niet met chocola dan).
dinsdag 21 juni 2011 om 01:22
quote:Francelle schreef op 20 juni 2011 @ 13:41:
[...]
Maar het kan ook zo zijn geweest dat hij W. niet moest wegbrengen, en dat hij allereerst met jou die maandag had afgesproken en pas daarna omdat hij dan toch bij jullie thuis moest zijn het dagje uit met W.
Je hebt het aardig goed begrepen ja
Het laatste kan echter niet, want hij heeft hun dagje uit gepland weken voordat hij tegen mij zei dat hij speciaal voor mij zou komen.
[...]
Maar het kan ook zo zijn geweest dat hij W. niet moest wegbrengen, en dat hij allereerst met jou die maandag had afgesproken en pas daarna omdat hij dan toch bij jullie thuis moest zijn het dagje uit met W.
Je hebt het aardig goed begrepen ja
Het laatste kan echter niet, want hij heeft hun dagje uit gepland weken voordat hij tegen mij zei dat hij speciaal voor mij zou komen.
dinsdag 21 juni 2011 om 01:28
quote:fashionvictim schreef op 20 juni 2011 @ 14:20:
[...]
Alleen nou doet Calimero ineens moeilijk, dus moet ie even naar huis om ervoor te zorgen dat die niet ineens de kolder in d'r kop krijgt en bijvoorbeeld W. gaat bellen.
--> Ik ontken niet dat er een kern van waarheid in jouw scenario kan zitten, maar bovenstaande zin kan niet kloppen, omdat mijn vriend toen nog niet wist dat ik 'moeilijk' ging doen.
Als Calimero ineens het licht ziet en W. belt, is hij W. kwijt.
--> Dan is-t-ie heel dom om mij 1) haar adres te geven en 2) haar telefoonnummer in de gezamenlijke telefoon te zetten. Of hij vraagt erom, kan natuurlijjk ook. Dan is het zogenaamd mijn schuld.
[...]
Alleen nou doet Calimero ineens moeilijk, dus moet ie even naar huis om ervoor te zorgen dat die niet ineens de kolder in d'r kop krijgt en bijvoorbeeld W. gaat bellen.
--> Ik ontken niet dat er een kern van waarheid in jouw scenario kan zitten, maar bovenstaande zin kan niet kloppen, omdat mijn vriend toen nog niet wist dat ik 'moeilijk' ging doen.
Als Calimero ineens het licht ziet en W. belt, is hij W. kwijt.
--> Dan is-t-ie heel dom om mij 1) haar adres te geven en 2) haar telefoonnummer in de gezamenlijke telefoon te zetten. Of hij vraagt erom, kan natuurlijjk ook. Dan is het zogenaamd mijn schuld.
dinsdag 21 juni 2011 om 01:37
quote:Francelle schreef op 20 juni 2011 @ 14:58:
Ik heb ook het gevoel dat het je eigenlijk niet zoveel raakt als er echt iets is tussen W. en jouw vriend.
Je vertrouwt hem eigenlijk niet meer, dus dan weet je toch dat hij waarschijnlijk met haar aan 't rotzooien is in dat appartement? Verdring je dat dan, of raakt dat je niet? Hoe komt het dat wij jouw boosheid, jaloersheid, emotie hierin missen?
Jullie hadden dus twee hele dagen samen kunnen hebben i.p.v. die ene dag die jij gekregen hebt omdat zij toevallig die andere dag naar huis moest. Die leuke dingen die hij met haar 's zondags deed, hadden jullie samen kunnen doen.
En dan ben jij boos over het feit dat jouw afspraak met hem afhing van die met haar. Calimero, als het jou niet echt interesseert dat hij leuke dingen met een andere vrouw doet, hoe komt dat dan?
Bijna alle leuke dingen die hij met haar heeft gedaan, heeft hij het weekend erop met mij gedaan... Ik voelde me lekker 2e keus achteraf. Het viel nog mee dat ze in het hotel niet tegen mijn vriend zeiden "ah, u bent er weer!'.
Voor mij is met name het sex-deel belangrijk om als Iets te bestempelen. Leuke dingen doen heb ik an sich geen probleem mee, nee. De avond dat ik erachter kwam dat hij met haar hier was geweest, dacht ik wel direct dat er nu dan toch Iets was, want waarom anders zo geheimzinnig doen? Ik had het gevoel alsof mijn wereld in elkaar stortte, mijn vriendin Milly kan beamen dat ik wel degelijk gevoel had op dat moment.
Geen idee waarom ik hier over het algemeen koel over kom, ik doe het niet bewust.
En deze of deze en al helemaal niet deze gebruik ik inderdaad. Zelden tenminste. Zit niet in me.
Ik heb ook het gevoel dat het je eigenlijk niet zoveel raakt als er echt iets is tussen W. en jouw vriend.
Je vertrouwt hem eigenlijk niet meer, dus dan weet je toch dat hij waarschijnlijk met haar aan 't rotzooien is in dat appartement? Verdring je dat dan, of raakt dat je niet? Hoe komt het dat wij jouw boosheid, jaloersheid, emotie hierin missen?
Jullie hadden dus twee hele dagen samen kunnen hebben i.p.v. die ene dag die jij gekregen hebt omdat zij toevallig die andere dag naar huis moest. Die leuke dingen die hij met haar 's zondags deed, hadden jullie samen kunnen doen.
En dan ben jij boos over het feit dat jouw afspraak met hem afhing van die met haar. Calimero, als het jou niet echt interesseert dat hij leuke dingen met een andere vrouw doet, hoe komt dat dan?
Bijna alle leuke dingen die hij met haar heeft gedaan, heeft hij het weekend erop met mij gedaan... Ik voelde me lekker 2e keus achteraf. Het viel nog mee dat ze in het hotel niet tegen mijn vriend zeiden "ah, u bent er weer!'.
Voor mij is met name het sex-deel belangrijk om als Iets te bestempelen. Leuke dingen doen heb ik an sich geen probleem mee, nee. De avond dat ik erachter kwam dat hij met haar hier was geweest, dacht ik wel direct dat er nu dan toch Iets was, want waarom anders zo geheimzinnig doen? Ik had het gevoel alsof mijn wereld in elkaar stortte, mijn vriendin Milly kan beamen dat ik wel degelijk gevoel had op dat moment.
Geen idee waarom ik hier over het algemeen koel over kom, ik doe het niet bewust.
En deze of deze en al helemaal niet deze gebruik ik inderdaad. Zelden tenminste. Zit niet in me.
dinsdag 21 juni 2011 om 01:40
quote:fashionvictim schreef op 20 juni 2011 @ 15:06:
[...]
Ik heb geen idee. Wellicht om dezelfde reden dat Calimero het niet uitmaakt met hem. Ze lijken allebei niet emotionally invested in hun relatie, maar ze maken het ook geen van beiden uit. Gewenning, wellicht? Bang voor verandering? Voor hem wellicht: financien? Weet ik veel. Ze lijken allebei nogal lafjes.Hij heeft praktisch als motto: "Leef elke dag alsof het je laatste is" en 'Ik laat niemand in de steek'. Het laatste verklaart wellicht waarom hij -als hij al zou willen- het niet wil uitmaken.
[...]
Ik heb geen idee. Wellicht om dezelfde reden dat Calimero het niet uitmaakt met hem. Ze lijken allebei niet emotionally invested in hun relatie, maar ze maken het ook geen van beiden uit. Gewenning, wellicht? Bang voor verandering? Voor hem wellicht: financien? Weet ik veel. Ze lijken allebei nogal lafjes.Hij heeft praktisch als motto: "Leef elke dag alsof het je laatste is" en 'Ik laat niemand in de steek'. Het laatste verklaart wellicht waarom hij -als hij al zou willen- het niet wil uitmaken.
dinsdag 21 juni 2011 om 01:43
quote:appelientjex schreef op 20 juni 2011 @ 15:09:
[...]
Calimero, wil jij een vriend die weigert afsrpaken te maken?
--> Nee, dat wil ik niet. Maar het is -vooralsnog- geen motivatie voor mij om de relatie te verbreken.
Dat hoor toch in elke relatie? Je hebt toch ongeschreven regels in een relatie en dingen met elkaar afgesproken? Waarom pik je dit?
en
Ik heb afgesproken met mijn vriend dat we niet vreemdgaan bijv. Heb jij dat niet met hem afgesproken 'omdat hij niet aan afspraken doet'?
een
Hoe doe je dat later met kinderen?
--> Sorry, maar ik blijf mezelf niet herhalen.
[...]
Calimero, wil jij een vriend die weigert afsrpaken te maken?
--> Nee, dat wil ik niet. Maar het is -vooralsnog- geen motivatie voor mij om de relatie te verbreken.
Dat hoor toch in elke relatie? Je hebt toch ongeschreven regels in een relatie en dingen met elkaar afgesproken? Waarom pik je dit?
en
Ik heb afgesproken met mijn vriend dat we niet vreemdgaan bijv. Heb jij dat niet met hem afgesproken 'omdat hij niet aan afspraken doet'?
een
Hoe doe je dat later met kinderen?
--> Sorry, maar ik blijf mezelf niet herhalen.
dinsdag 21 juni 2011 om 01:50
quote:lila01 schreef op 20 juni 2011 @ 15:43:
Dat verklaart ook waarom ze niet als een gillende heks W. opbelt en vraagt wat ze met haar kerel moet!
Vorige week, de avond nadat ik dat 2,5 uur telefoongesprek met hem heb gehad en ik naar zijn hoofd had geslingerd dat ik W misschien maar eens moest bellen en hij reageerde dat ik dat vooral maar moest doen, belde hij me op en vroeg of ik inderdaad W had gebeld, want 'ze deed zo raar'.
Ik was 100% eerlijk toen ik antwoordde dat ik haar niet had gebeld.
Een deel van mij denkt, hoe krom het ook mag lijken, aan W als ze inderdaad zo labiel is. Is het me het waard om haar leven een volgende knauw te geven, omdat ik haar input nodig heb? Is dat eerlijk? Stel dat ze inderdaad van niets af weet, dan treft haar helemaal geen blaam.
Dat verklaart ook waarom ze niet als een gillende heks W. opbelt en vraagt wat ze met haar kerel moet!
Vorige week, de avond nadat ik dat 2,5 uur telefoongesprek met hem heb gehad en ik naar zijn hoofd had geslingerd dat ik W misschien maar eens moest bellen en hij reageerde dat ik dat vooral maar moest doen, belde hij me op en vroeg of ik inderdaad W had gebeld, want 'ze deed zo raar'.
Ik was 100% eerlijk toen ik antwoordde dat ik haar niet had gebeld.
Een deel van mij denkt, hoe krom het ook mag lijken, aan W als ze inderdaad zo labiel is. Is het me het waard om haar leven een volgende knauw te geven, omdat ik haar input nodig heb? Is dat eerlijk? Stel dat ze inderdaad van niets af weet, dan treft haar helemaal geen blaam.
dinsdag 21 juni 2011 om 01:52
quote:foreverfriends schreef op 20 juni 2011 @ 15:44:
[...]
Was het niet zo dat Calimero iets tegen haar vriend had gezegd over het contact verbreken met W?
Nee, dat heb ik nooit gezegd, daar kwam hij zelf mee.
Over het woord contact: geen idee meer of dat het woord was en wie het heeft verzonnen. Ik doe daar niet moeilijk over, dat merken jullie
[...]
Was het niet zo dat Calimero iets tegen haar vriend had gezegd over het contact verbreken met W?
Nee, dat heb ik nooit gezegd, daar kwam hij zelf mee.
Over het woord contact: geen idee meer of dat het woord was en wie het heeft verzonnen. Ik doe daar niet moeilijk over, dat merken jullie
dinsdag 21 juni 2011 om 01:57
quote:lila01 schreef op 20 juni 2011 @ 16:09:
Waar zijn de gevoelens van jaloezie en bezitterigheid die in deze situatie zo logisch zouden zijn?
Sorry, maar ik moest toch even lachen, weet niet waarom. Geen idee waarom ik mijn vriend -tot nu toe- daarin vertrouwde. Is dat misschien liefde?
Ook nu, nu ik minder vertrouwen heb, ben ik niet jaloers. Omdat ik denk dat zij dan wellicht beter bij hem past, omdat ik wel vaker heb gedacht én naar hem heb uitgesproken of hij nog wel tevreden met me is. (iemand had het over twijfel in een relatie: het was met name 1-richtingsverkeer van mij naar hem, niet van beide naar elkaar (voor zover ik weet))
Waar zijn de gevoelens van jaloezie en bezitterigheid die in deze situatie zo logisch zouden zijn?
Sorry, maar ik moest toch even lachen, weet niet waarom. Geen idee waarom ik mijn vriend -tot nu toe- daarin vertrouwde. Is dat misschien liefde?
Ook nu, nu ik minder vertrouwen heb, ben ik niet jaloers. Omdat ik denk dat zij dan wellicht beter bij hem past, omdat ik wel vaker heb gedacht én naar hem heb uitgesproken of hij nog wel tevreden met me is. (iemand had het over twijfel in een relatie: het was met name 1-richtingsverkeer van mij naar hem, niet van beide naar elkaar (voor zover ik weet))
dinsdag 21 juni 2011 om 01:59
quote:calimero1976 schreef op 21 juni 2011 @ 01:37:
[...]
Bijna alle leuke dingen die hij met haar heeft gedaan, heeft hij het weekend erop met mij gedaan... Ik voelde me lekker 2e keus achteraf. Het viel nog mee dat ze in het hotel niet tegen mijn vriend zeiden "ah, u bent er weer!'.
Voor mij is met name het sex-deel belangrijk om als Iets te bestempelen. Leuke dingen doen heb ik an sich geen probleem mee, nee. De avond dat ik erachter kwam dat hij met haar hier was geweest, dacht ik wel direct dat er nu dan toch Iets was, want waarom anders zo geheimzinnig doen? Ik had het gevoel alsof mijn wereld in elkaar stortte, mijn vriendin Milly kan beamen dat ik wel degelijk gevoel had op dat moment.
Geen idee waarom ik hier over het algemeen koel over kom, ik doe het niet bewust.
En deze of deze en al helemaal niet deze gebruik ik inderdaad. Zelden tenminste. Zit niet in me.Echt, ik zou deze in de kast laten en deze :puke: gebruiken, over hem heen.
[...]
Bijna alle leuke dingen die hij met haar heeft gedaan, heeft hij het weekend erop met mij gedaan... Ik voelde me lekker 2e keus achteraf. Het viel nog mee dat ze in het hotel niet tegen mijn vriend zeiden "ah, u bent er weer!'.
Voor mij is met name het sex-deel belangrijk om als Iets te bestempelen. Leuke dingen doen heb ik an sich geen probleem mee, nee. De avond dat ik erachter kwam dat hij met haar hier was geweest, dacht ik wel direct dat er nu dan toch Iets was, want waarom anders zo geheimzinnig doen? Ik had het gevoel alsof mijn wereld in elkaar stortte, mijn vriendin Milly kan beamen dat ik wel degelijk gevoel had op dat moment.
Geen idee waarom ik hier over het algemeen koel over kom, ik doe het niet bewust.
En deze of deze en al helemaal niet deze gebruik ik inderdaad. Zelden tenminste. Zit niet in me.Echt, ik zou deze in de kast laten en deze :puke: gebruiken, over hem heen.
dinsdag 21 juni 2011 om 02:02
quote:annabellarossa schreef op 20 juni 2011 @ 16:38:
Uit alle reacties van TO lijkt het er meer en meer op dat er niet echt sprake van liefde geweest is tussen haar en vriend...
Zou kunnen, geen idee waar ik het aan zou herkennen of iets wel of niet 'liefde' mag heten.
Vandaag heb ik hem trouwens wel gemist, of in ieder geval het lekker kunnen wegkruipen in zijn armen. Het weten dat hij er is als hij thuis zou zijn, in mijn buurt, dat we even snel iets tegen elkaar kunnen zeggen zonder de telefoon te hoeven pakken.
Uit alle reacties van TO lijkt het er meer en meer op dat er niet echt sprake van liefde geweest is tussen haar en vriend...
Zou kunnen, geen idee waar ik het aan zou herkennen of iets wel of niet 'liefde' mag heten.
Vandaag heb ik hem trouwens wel gemist, of in ieder geval het lekker kunnen wegkruipen in zijn armen. Het weten dat hij er is als hij thuis zou zijn, in mijn buurt, dat we even snel iets tegen elkaar kunnen zeggen zonder de telefoon te hoeven pakken.
dinsdag 21 juni 2011 om 02:06
Oi Calimero, wat een circus is het hier geworden!
Ik ben zelf een beetje afwezig geweest de afgelopen weken en heb wel af en toe geprobeerd bij te lezen, met de intentie iets te posten op het moment dat ik het overzicht over de meningen tot dan toe gepost, zou hebben.... maar dat overzicht komt maar niet >.< Enerzijds is het allemaal heel rechtlijning, anderzijds een ontzettende kakafonie.
Ik geloof dat je het goed doet en ik heb sowieso respect voor je dat je 'dit' er nog naast 'managed'. Ik heb zelf in het verleden (onder een andere nick) topics geopend die veel minder hard storm liepen maar die ik ook zelf liet doodbloeden omdat iedereen daar precies leek te weten wat ik moest doen, terwijl ik daar zelf helemaal niet aan toe was. Nogmaals: respect.
Maar ik geloof dat ik nu misschien toch weer wat toe te voegen heb (en hoop maar dat ik nog niet gemist heb dat dit al gezegd is).
Kan het zijn dat jij zozeer bij anderen ziet dan men "indoordacht", intuitief, achteraf misschien voorbarig of, naar jouw idee overmatig stellig, reageert/actie onderneemt dat jij je ooit hebt voorgenomen om dat zelf nooit te doen. Dat jij je zo sterk hebt voorgenomen altijd eerst een situatie 'duidelijk' te hebben voordat je actie onderneemt dat je ook nu, in deze zich (iig aan jou) langzaam ontvouwende situatie, éérst duidelijkheid wil hebben over wat er speelt aan zijn kant voordat je 'echte harde actie' onderneemt? Iets wat ik enerzijds een te loven houding zou vinden, maar waarvan ik in dit geval denk dat deze 'afwachtende uitzoeken hoe het echt zit' houding je vooral over je eigen grenzen laat gaan?
Ik vind het juist dat je niet handelt enkel op basis van wat 'iedereen' hier roept en ik begrijp dat het eigenlijk heel infrequente contact dat jij met je vriend hebt niet bijdraagt aan 'snelle duidelijkheid'. Maar... ik ga (heel flauw misschien) toch nog eens terugverwijzen naar mijn eerste twee posts in dit topic. Ondanks alle verdere ontwikkelingen sindsdien en ondanks dat we zo'n 1700 (!) reacties verder zijn, is 'het probeem' volgens mij niet wezenlijk veranderd:
- dit is een ongezonde situatie voor zowel jouzelf als W. Wat de waarheid ook is, jullie krijgen beiden niet wat jullie verdienen en jouw vriend spiegelt in ieder geval haar, en naar de recente ontwikkelingen te oordelen ook jou, een waarheid voor over 'jullie relatie' (en dat slaat ook op die van W met hem), die niet dé waarheid is.
- als jouw vriend jou serieus neemt (en dat mag je ab-so-luut eisen na 12 jaar) dan zou hij nu hemel en aarde moeten bewegen om jou dat te laten merken maar.... dat doet hij niet.
- dat is natuurlijk ook alleen van hem 'vereist' als hij weet dat jij ermee zit, ik geloof dat je dat wel aan hem hebt laten merken, maar mocht het toch nog niet tot hem doorgedrongen zijn (wat ik me haast niet kan voorstellen) dan mag jij ab-so-luut een flinke partij dramaqueeenische stampij maken... dan zou je zeker tot hem door moeten dringen en als hij van je houdt, gaat hij dan in reactie daarop toch hopelijk wel hemel en aarde bewegen (en W de waarheid over jou vertellen en/of de deur wijzen)
- maar bovenal moet je je afvragen wat je dan zou doen: stel je maakt stampij, stel je vriend verbreekt volledig het contact met W, stel je was in de situatie om zéker te weten dat dit gebeurt is (wat je gezien zijn werk/reis gewoontes niet bent), is het dan 'goed, ok en afgedaan' voor jou?
- ikzelf zou, gezien het feit dat 'mijn vriend', niet eens in staat blijkt om mij duidelijk te maken dat ik zijn absolute nummer 1 ben, hopelijk al weg zijn geweest (maar... ik ben niet in jouw situatie, ik besef dat ik makkelijk praten heb).
Focus eens niet op jullie hele geschiedenis, het koor van stemmen hier, de gedachten over jouw toekomst met jouw vriend zoals je de had, maar probeer jezelf gewoon (... alsof dat makkelijk is...) eens af te vragen: wat heb ik nú, in de huidige situatie zoals die zich ontwikkeld heeft, nodig van mijn vriend om weer te geloven dat ik de ware, de enige, de echte, de toekomst voor hem ben. Wat moet hij zeggen? Wat moet hij doen? Welk gevoel moet jij krijgen? Is. Dat. Nog. Mogelijk?
Of.... het alternatief: wat heb je nodig om jezelf te settlen in deze situatie. Kun je ermee leven dat hij haar ernaast houdt ? (wat zij dan ook precies voor hem moge betekenen, en hij voor haar?) Onder welke voorwaarden? Wat is de manier waarop je je 19-jarige ik in de ogen kan kijken en tegen haar zou kunnen zeggen: dit is hoe je leven er nu, 12 jaar later, uit ziet, en ik, nee, jíj, bent daar tevreden mee.
Calimero, ik heb lang niet geschreven, en ik vind het allemaal al zo verwarrend dat ik me niet eens kan beginnen voor te stellen hoe dit voor jou is. Dat doe ik dan ook maar niet al te hard.... want ik wil graag mijn eigen helderheid voor ogen houden want dan is het namelijk zonneklaar: ik zou mezelf nooit of te nimmer in jouw situatie willen vinden. Het is niet dat ik mezelf niet kan voorstellen dat dat nooit zou gebeuren, maar.... dan hoop ik dat ik mezelf kan vinden, mijn krachten kan vinden, en mijn recht kan opeisen, al is dat maar door domweg weg te gaan. Sommige dingen zijn misschien ook wel helemaal niet te begrijpen. Er zijn, als ik er echt over nadenk, genoeg mensen die dingen hebben gedaan waarvan ik eigenlijk alleen maar blij ben dat ik niet kan volgen, begrijpen, indenken, waarom het zo is gegaan als zij het hebben gedaan. Ik ben altijd trots geweest op mijn naïviteit, "liever naief dan achterdochtig" was jarenlang mijn motto. Op een dag verloor ik dat motto. Al jaren probeer ik mijn naïviteit stukje bij beetje terug te winnen, want naiviteit is mooi (!) en ik hou van mijzelf in mijn naieve staat maar deze 'ik' kan alleen bestaan als de omstandigheden "betrouwbaar" zijn. Volgens mij ben jij niet meer in de omstandigheden om je naiviteit de vrije loop te laten. Het spijt me je dat te moeten zeggen. Ik hoop dat je de keuze maakt om voor jezelf weer een veilige omgeving te kiezen en te bouwen die je wel weer toestaat jezelf te zijn zonder dat je daardoor bedrogen en, in zekere zin, stukje bij beetje afgebroken wordt.
Iemand schreef over een sabbatical, Bazoza geloof ik. Ik vond dat ze goede dingen schreef. Het is duidelijk dat jij niet op sabbatical hoeft om je vriend een poosje niet te zien, maar misschien helpt het je wél om een poosje weg te zijn van dáar? Is het voor jou een optie om deze zomer een paar weken in Nederland te verblijven? In de nabijheid van je familie? (bij hen in huis, of misschien juist iets meer op jezelf in hotel/appartement/tent) en die tijd dan alleen maar te gebruiken om ontspannende dingen te doen? Misschien wel met volledige radiostilte t.o.v. van je vriend, om je gedachten te ordenen?
En nu ga ik snel naar bed, welterusten.
Ik ben zelf een beetje afwezig geweest de afgelopen weken en heb wel af en toe geprobeerd bij te lezen, met de intentie iets te posten op het moment dat ik het overzicht over de meningen tot dan toe gepost, zou hebben.... maar dat overzicht komt maar niet >.< Enerzijds is het allemaal heel rechtlijning, anderzijds een ontzettende kakafonie.
Ik geloof dat je het goed doet en ik heb sowieso respect voor je dat je 'dit' er nog naast 'managed'. Ik heb zelf in het verleden (onder een andere nick) topics geopend die veel minder hard storm liepen maar die ik ook zelf liet doodbloeden omdat iedereen daar precies leek te weten wat ik moest doen, terwijl ik daar zelf helemaal niet aan toe was. Nogmaals: respect.
Maar ik geloof dat ik nu misschien toch weer wat toe te voegen heb (en hoop maar dat ik nog niet gemist heb dat dit al gezegd is).
Kan het zijn dat jij zozeer bij anderen ziet dan men "indoordacht", intuitief, achteraf misschien voorbarig of, naar jouw idee overmatig stellig, reageert/actie onderneemt dat jij je ooit hebt voorgenomen om dat zelf nooit te doen. Dat jij je zo sterk hebt voorgenomen altijd eerst een situatie 'duidelijk' te hebben voordat je actie onderneemt dat je ook nu, in deze zich (iig aan jou) langzaam ontvouwende situatie, éérst duidelijkheid wil hebben over wat er speelt aan zijn kant voordat je 'echte harde actie' onderneemt? Iets wat ik enerzijds een te loven houding zou vinden, maar waarvan ik in dit geval denk dat deze 'afwachtende uitzoeken hoe het echt zit' houding je vooral over je eigen grenzen laat gaan?
Ik vind het juist dat je niet handelt enkel op basis van wat 'iedereen' hier roept en ik begrijp dat het eigenlijk heel infrequente contact dat jij met je vriend hebt niet bijdraagt aan 'snelle duidelijkheid'. Maar... ik ga (heel flauw misschien) toch nog eens terugverwijzen naar mijn eerste twee posts in dit topic. Ondanks alle verdere ontwikkelingen sindsdien en ondanks dat we zo'n 1700 (!) reacties verder zijn, is 'het probeem' volgens mij niet wezenlijk veranderd:
- dit is een ongezonde situatie voor zowel jouzelf als W. Wat de waarheid ook is, jullie krijgen beiden niet wat jullie verdienen en jouw vriend spiegelt in ieder geval haar, en naar de recente ontwikkelingen te oordelen ook jou, een waarheid voor over 'jullie relatie' (en dat slaat ook op die van W met hem), die niet dé waarheid is.
- als jouw vriend jou serieus neemt (en dat mag je ab-so-luut eisen na 12 jaar) dan zou hij nu hemel en aarde moeten bewegen om jou dat te laten merken maar.... dat doet hij niet.
- dat is natuurlijk ook alleen van hem 'vereist' als hij weet dat jij ermee zit, ik geloof dat je dat wel aan hem hebt laten merken, maar mocht het toch nog niet tot hem doorgedrongen zijn (wat ik me haast niet kan voorstellen) dan mag jij ab-so-luut een flinke partij dramaqueeenische stampij maken... dan zou je zeker tot hem door moeten dringen en als hij van je houdt, gaat hij dan in reactie daarop toch hopelijk wel hemel en aarde bewegen (en W de waarheid over jou vertellen en/of de deur wijzen)
- maar bovenal moet je je afvragen wat je dan zou doen: stel je maakt stampij, stel je vriend verbreekt volledig het contact met W, stel je was in de situatie om zéker te weten dat dit gebeurt is (wat je gezien zijn werk/reis gewoontes niet bent), is het dan 'goed, ok en afgedaan' voor jou?
- ikzelf zou, gezien het feit dat 'mijn vriend', niet eens in staat blijkt om mij duidelijk te maken dat ik zijn absolute nummer 1 ben, hopelijk al weg zijn geweest (maar... ik ben niet in jouw situatie, ik besef dat ik makkelijk praten heb).
Focus eens niet op jullie hele geschiedenis, het koor van stemmen hier, de gedachten over jouw toekomst met jouw vriend zoals je de had, maar probeer jezelf gewoon (... alsof dat makkelijk is...) eens af te vragen: wat heb ik nú, in de huidige situatie zoals die zich ontwikkeld heeft, nodig van mijn vriend om weer te geloven dat ik de ware, de enige, de echte, de toekomst voor hem ben. Wat moet hij zeggen? Wat moet hij doen? Welk gevoel moet jij krijgen? Is. Dat. Nog. Mogelijk?
Of.... het alternatief: wat heb je nodig om jezelf te settlen in deze situatie. Kun je ermee leven dat hij haar ernaast houdt ? (wat zij dan ook precies voor hem moge betekenen, en hij voor haar?) Onder welke voorwaarden? Wat is de manier waarop je je 19-jarige ik in de ogen kan kijken en tegen haar zou kunnen zeggen: dit is hoe je leven er nu, 12 jaar later, uit ziet, en ik, nee, jíj, bent daar tevreden mee.
Calimero, ik heb lang niet geschreven, en ik vind het allemaal al zo verwarrend dat ik me niet eens kan beginnen voor te stellen hoe dit voor jou is. Dat doe ik dan ook maar niet al te hard.... want ik wil graag mijn eigen helderheid voor ogen houden want dan is het namelijk zonneklaar: ik zou mezelf nooit of te nimmer in jouw situatie willen vinden. Het is niet dat ik mezelf niet kan voorstellen dat dat nooit zou gebeuren, maar.... dan hoop ik dat ik mezelf kan vinden, mijn krachten kan vinden, en mijn recht kan opeisen, al is dat maar door domweg weg te gaan. Sommige dingen zijn misschien ook wel helemaal niet te begrijpen. Er zijn, als ik er echt over nadenk, genoeg mensen die dingen hebben gedaan waarvan ik eigenlijk alleen maar blij ben dat ik niet kan volgen, begrijpen, indenken, waarom het zo is gegaan als zij het hebben gedaan. Ik ben altijd trots geweest op mijn naïviteit, "liever naief dan achterdochtig" was jarenlang mijn motto. Op een dag verloor ik dat motto. Al jaren probeer ik mijn naïviteit stukje bij beetje terug te winnen, want naiviteit is mooi (!) en ik hou van mijzelf in mijn naieve staat maar deze 'ik' kan alleen bestaan als de omstandigheden "betrouwbaar" zijn. Volgens mij ben jij niet meer in de omstandigheden om je naiviteit de vrije loop te laten. Het spijt me je dat te moeten zeggen. Ik hoop dat je de keuze maakt om voor jezelf weer een veilige omgeving te kiezen en te bouwen die je wel weer toestaat jezelf te zijn zonder dat je daardoor bedrogen en, in zekere zin, stukje bij beetje afgebroken wordt.
Iemand schreef over een sabbatical, Bazoza geloof ik. Ik vond dat ze goede dingen schreef. Het is duidelijk dat jij niet op sabbatical hoeft om je vriend een poosje niet te zien, maar misschien helpt het je wél om een poosje weg te zijn van dáar? Is het voor jou een optie om deze zomer een paar weken in Nederland te verblijven? In de nabijheid van je familie? (bij hen in huis, of misschien juist iets meer op jezelf in hotel/appartement/tent) en die tijd dan alleen maar te gebruiken om ontspannende dingen te doen? Misschien wel met volledige radiostilte t.o.v. van je vriend, om je gedachten te ordenen?
En nu ga ik snel naar bed, welterusten.
dinsdag 21 juni 2011 om 02:13
ok... bovenstaande is dan denk ik wel mijn langste post ooit (en ik ben van de behoorlijk lange posts, vrees ik).
Als toevoeging na lezen van wat er in de tussentijd is gepost: over W een knauw bezorgen zou ik me als ik jou was geen zorgen maken. Je beseft toch heus dat dat niet JIJ bent die dat doet maar HIJ (de man van wie je houdt enzo) en dat hoe langer de situatie voortbestaat, hoe groter de knauw is?
De kerel van jou moet wel heel bijzonder zijn, dat jij je zo voor hem opstelt, dus de kans dat zij binnenkort op hem is uitgekeken is vast niet zo groot.... ondertussen is, zelfs in het meest milde geval, er geen enkele mogelijkheid dat zij niet stiekem denkt dat er iets tussen haar en hem aan het opbloeien is aangezien zij al een kleine eeuwigheid dagelijks contact hebben... alleen de laatste weken af en toe wat minder om de een of andere reden, maar dat gaat vast over, hij is ziek... of heeft verplichtingen bij zijn ouders....? weet jij eigenlijk hoe hij naar haar verantwoordt dat er op het moment weinig tot geen contact is op die dagen dat hij bij jou is? Welke leugen vertelt hij haar? Het is hoe dan ook een leugen, aangenomen dat hij nog steeds niet verteld heeft dat hij al 12 jaar met jou een relatie heeft?
Als toevoeging na lezen van wat er in de tussentijd is gepost: over W een knauw bezorgen zou ik me als ik jou was geen zorgen maken. Je beseft toch heus dat dat niet JIJ bent die dat doet maar HIJ (de man van wie je houdt enzo) en dat hoe langer de situatie voortbestaat, hoe groter de knauw is?
De kerel van jou moet wel heel bijzonder zijn, dat jij je zo voor hem opstelt, dus de kans dat zij binnenkort op hem is uitgekeken is vast niet zo groot.... ondertussen is, zelfs in het meest milde geval, er geen enkele mogelijkheid dat zij niet stiekem denkt dat er iets tussen haar en hem aan het opbloeien is aangezien zij al een kleine eeuwigheid dagelijks contact hebben... alleen de laatste weken af en toe wat minder om de een of andere reden, maar dat gaat vast over, hij is ziek... of heeft verplichtingen bij zijn ouders....? weet jij eigenlijk hoe hij naar haar verantwoordt dat er op het moment weinig tot geen contact is op die dagen dat hij bij jou is? Welke leugen vertelt hij haar? Het is hoe dan ook een leugen, aangenomen dat hij nog steeds niet verteld heeft dat hij al 12 jaar met jou een relatie heeft?
dinsdag 21 juni 2011 om 02:24
quote:zeniiba schreef op 21 juni 2011 @ 02:13:
ok... bovenstaande is dan denk ik wel mijn langste post ooit (en ik ben van de behoorlijk lange posts, vrees ik).
Als toevoeging na lezen van wat er in de tussentijd is gepost: over W een knauw bezorgen zou ik me als ik jou was geen zorgen maken. Je beseft toch heus dat dat niet JIJ bent die dat doet maar HIJ (de man van wie je houdt enzo) en dat hoe langer de situatie voortbestaat, hoe groter de knauw is?
De kerel van jou moet wel heel bijzonder zijn, dat jij je zo voor hem opstelt, dus de kans dat zij binnenkort op hem is uitgekeken is vast niet zo groot.... ondertussen is, zelfs in het meest milde geval, er geen enkele mogelijkheid dat zij niet stiekem denkt dat er iets tussen haar en hem aan het opbloeien is aangezien zij al een kleine eeuwigheid dagelijks contact hebben... alleen de laatste weken af en toe wat minder om de een of andere reden, maar dat gaat vast over, hij is ziek... of heeft verplichtingen bij zijn ouders....? weet jij eigenlijk hoe hij naar haar verantwoordt dat er op het moment weinig tot geen contact is op die dagen dat hij bij jou is? Welke leugen vertelt hij haar? Het is hoe dan ook een leugen, aangenomen dat hij nog steeds niet vertelt heeft dat hij al 12 jaar met jou een relatie heeft?
"Lange post" is nog een bescheiden omschrijving van wat je hiervoor neergezet hebt
Op zich lees ik daar hetzelfde in als wat de andere forummers zeggen. Alleen wat (veel)"softer" en "voorzichtiger" gesteld.
En misschien voor Calimero wat prettiger om mee om te gaan, het laat veel ruimte voor analyseren en olifanten enzo.
ok... bovenstaande is dan denk ik wel mijn langste post ooit (en ik ben van de behoorlijk lange posts, vrees ik).
Als toevoeging na lezen van wat er in de tussentijd is gepost: over W een knauw bezorgen zou ik me als ik jou was geen zorgen maken. Je beseft toch heus dat dat niet JIJ bent die dat doet maar HIJ (de man van wie je houdt enzo) en dat hoe langer de situatie voortbestaat, hoe groter de knauw is?
De kerel van jou moet wel heel bijzonder zijn, dat jij je zo voor hem opstelt, dus de kans dat zij binnenkort op hem is uitgekeken is vast niet zo groot.... ondertussen is, zelfs in het meest milde geval, er geen enkele mogelijkheid dat zij niet stiekem denkt dat er iets tussen haar en hem aan het opbloeien is aangezien zij al een kleine eeuwigheid dagelijks contact hebben... alleen de laatste weken af en toe wat minder om de een of andere reden, maar dat gaat vast over, hij is ziek... of heeft verplichtingen bij zijn ouders....? weet jij eigenlijk hoe hij naar haar verantwoordt dat er op het moment weinig tot geen contact is op die dagen dat hij bij jou is? Welke leugen vertelt hij haar? Het is hoe dan ook een leugen, aangenomen dat hij nog steeds niet vertelt heeft dat hij al 12 jaar met jou een relatie heeft?
"Lange post" is nog een bescheiden omschrijving van wat je hiervoor neergezet hebt
Op zich lees ik daar hetzelfde in als wat de andere forummers zeggen. Alleen wat (veel)"softer" en "voorzichtiger" gesteld.
En misschien voor Calimero wat prettiger om mee om te gaan, het laat veel ruimte voor analyseren en olifanten enzo.
