Heeft u problemen met inloggen? Klik hier voor meer informatie.

Aangesproken worden met jij als je al lang volwassen bent

  1. Om te beginnen, ik zeg tegen iedereen die ouder is dan 20 en waarmee ik een zakelijke overeenkomst heb of gewoon als ik iemand op straat aanspreek u. Als ik naar de supermarkt ga zeg ik u tegen het kassameisje, tenzij ze 15 is, maar verder altijd. Als ik aan iemand op straat bijvoorbeeld vraag hoe laat het is zeg ik u. Tegen oudere mensen sowieso, tegen ooms en tantes.

    Ik merk alleen vaak dat niet iedereen dat doet. Zo heb ik vanmorgen de wekelijkse boodschappen gedaan en ben ik tot twee keer aangesproken met jij. Weliswaar door mensen die ouder zijn dan ik, maar ik ben halverwege de dertig. En ik moet zeggen dat ik dat onbeschoft vind. 'Jij'? Ik ben een klant hoor, je hebt gewoon u tegen me te zeggen, ook als ik jonger ben dan u.

    Wat vinden jullie, stel ik me aan en ben ik ouderwets of zit er een kern van waarheid in mijn idee?
Log nu in om te reageren
  1. Ik denk dat 'u' een beetje aan het uitsterven is.

    Het valt mij op dat op TV ook veel mensen getutoyeerd worden, ook al zijn ze overduidelijk 65+.
    Bij mij ligt de grens veel hoger dan bij jou, ergens bij 50 of 60 denk ik.

    Ik vrees dat je vaak aan het kortste eind zult trekken.
  2. Ik vind dat je wel gelijk hebt. Ik spreek ook iedereen die ouder is dan ik, aan met u. Omgekeerd zeggen de meeste mensen meestal Jij tegen mij en ik vind dat ook niet netjes, maar wat doe je eraan? Kwestie van opvoeding denk ik dan en ga weer door met mijn leven. Maar ergerlijk is het zeker.
  3. Ik ben nog steeds een beetje geschokt als iemand 'mevrouw' en 'u' tegen me zegt... En ik ben 38.
  4. pubertjes achter de kassa, die lopen te jijen en jouwen. ( Ik ben dus 50) daar heb ik een bloedhekel aan.
  5. Spreken jullie overigens degene die je met u aanspreekt, ook aan met mevrouw/meneer 'achternaam'?

    Mensen die ik bij de voornaam noem, daarbij vind ik het moeilijk om nog u te gebruiken (oudere kennissen).
    Piet, wilt u de hagelslag even geven? - klinkt toch een beetje raar, voor mij.
  6. In de supermarkt vind ik het niet erg om met 'je' aangesproken te worden. Liever juist wel, anders voel ik me oud. ;-) In een zakelijke sfeer (notaris, bank, werk, makelaar, noem maar op) dan wil ik met 'u' aangesproken worden.

    Mensen die ouder zijn dan ik (40 plus) spreek ik in een niet vrijetijdsomgeving (dus sportclub, vereniging, kroeg) met 'u' aan.

    Jij zou in Duitsland moeten wonen, daar is iedereen formeler.
  7. Vousvoyeren drukt tegenwoordig steeds minder respect uit maar vooral afstand. Het is dus niet per se onbeschoft om in bepaalde situaties te tutoyeren, maar kan wel als ongepast voelen.
    Ga in therapie!
  8. Ach daar zullen de meningen over verschillen.
    Ik persoonlijk vind dat je je druk maakt om niks. Ik woon in het buitenland en heb in diverse landen gewoond waar men veel zwaarder tilt aan het aanspreken met u. Ik vind de ontspannen omgangsvormen in NL juist wel leuk. Er is in Duitsland een keer een leuke discussie geweest nadat Sylvie Meis deze fout maakte op de Duitse tv.
    Maar goed, ik noem mezelf trouwens ook nooit mevrouw huppeldepup aan de telefoon ofzo.
  9. Mijn zoon heb ik zo opgevoed die zegt nu nog steeds U tegen iedereen.
  10. Ik heb er geen moeite mee, maar je (of u??) hebt wel gelijk, de mensen zeggen veel sneller je dan u.
    Ik zeg ook u, zeker als mensen ouder zijn of als ik ze niet ken.
    Maar ja, kinderen leren het ook niet echt meer van ouders, mogen ook je tegen de juf/meester zeggen.
  11. quote:
    yezka schreef op 10 december 2011 @ 14:23:
    Ik ben nog steeds een beetje geschokt als iemand 'mevrouw' en 'u' tegen me zegt... En ik ben 38.


    Ja dat heb ik ook!

    Tegen mensen tot 50 zeg ik gewoon je, vind ik prettiger, meer familiair.

    Misschien heb je hier steun aan, TO.
  12. Vind trouwens wel dat kinderen/tieners onbekende volwassenen moeten aanspreken met u. En ik spreek denk ik vanaf 40+ met u aan bij onbekenden.
  13. Toen ik als 17-jarige mijn eerste baantje achter de kassa in de supermarkt had, schrok ik me rot dat iemand mevrouw tegen me zei! Huh?! Overigens zeg ik altijd u tegen onbekenden en ouderen, maar ook ik denk dat het steeds minder wordt. Gelukkig trek ik me ook weer niet zoveel van aan als een onbekende je tegen me zegt. Tenzij het een zakelijke relatie betreft. Dan vind ik het wel ongepast.
  14. ouderen altijd met u aanspreken

    kinderen die tegen ouderen'' jij'' zeggen, gruwelijk


    overigens word ik altijd met jij aangesproken, kan mij er niet druk over maken
  15. Ik heb vooral moeten wennen toen ik bij mijn eerste baantje mijn collega's met 'je' mocht aanspreken.
    Ik zei tegen tantes of moeders van vriendinnen ook u... en ineens mocht ik 'je' zeggen tegen volwassen vrouwen.

    Daarna ging het juist meer moeite kosten om in sommige gevallen u te blijven zeggen.
  16. Sommige mensen vinden het vervelend om met 'u' te worden aangesproken, anderen vinden het weer vervelend om met 'je' te worden aangesproken. Meestal maken mensen daar een beetje een inschatting van. Blijkbaar schatten mensen u in als iemand van de laatste categorie, terwijl u dus tot de eerste categorie behoort. Misschien moet u wat aan uw kleding en make-up veranderen om er wat ouder en deftiger uit te zien. Een andere optie is om u hier niet al te druk om te maken.
  17. Oh, en wat ik wel stom vind, is als iemand u met een hoofdletter schrijft ;-)
  18. Abonnement op VIVA?

    VIVA is spraakmakend, eigenzinnig en heeft humor. Wekelijks speelt VIVA losjes maar scherp in op de actualiteit en brengt artikelen op het gebied van psyche, relatie en trends. VIVA: een cadeautje met inhoud, wie wil dat nou niet?

    Lees verder

  19. Tegen oude mensen zeg ik u. En tegen formele klanten op mijn werk.

    Verder vind ik dat je zeurt. Hoe oud ben je? En waar woon je? Hier bij mij in het dorp zeggen we gewoon je tegen elkaar. Ik vind het vreselijk als mensen u tegen me zeggen.
    Al leer ik mijn kind wel u te zeggen tegen volwassenen.
  20. Als ik u zeg, is dat niet altijd positief bedoelt. Ik gebruik het namelijk ook om afstand te scheppen. Iemand van mijn eigen leeftijd die me aardig lijkt, is dus een 'je', en die respecteer ik juist meer dan leeftijdsgenoten die ik met 'u' aanspreek.
  21. quote:
    Moonlight82 schreef op 10 december 2011 @ 14:22:
    Ik denk dat 'u' een beetje aan het uitsterven is.

    Het valt mij op dat op TV ook veel mensen getutoyeerd worden, ook al zijn ze overduidelijk 65+.
    Bij mij ligt de grens veel hoger dan bij jou, ergens bij 50 of 60 denk ik.

    Ik vrees dat je vaak aan het kortste eind zult trekken.


    Ik vermoed ook dat "u" aan het uitsterven is. Ik zeg u tegen:
    - vreemde volwassenen, zij zijn vaak ouder dan ik;
    - tegen personeel dat mij bedient (winkel, apotheek, dokter), ongeacht hun leeftijd, zelfs als ze veel jonger zijn, zeg ik nog steeds u. Waarschijnlijk leg ik de grens bij ongeveer 14 jaar.
    Tegen God zeg ik "Gij".

    Tegen familie zeg ik jij en je. Tegen collega's zeg ik jij en je, ook tegen de directie (dat is expliciet zo daarmee afgesproken). Leerlingen moeten docenten en directie aanspreken met u. Op het werk is er nog een bijzonderheid: als collega's met leerlingen over andere collega's praten, worden deze aangeduid met "meneer X" en "mevrouw Y", dus geen voornamen. Stel er is een collega, die heet Ineke Jansen (verzonnen naam), dan zeg ik "Ineke" tegen haar. Als ik tegen een leerling zeg dat hij.zij naar Ineke moet gaan zeg ik: "Dan moet je naar mevrouw Jansen gaan."
  22. Als kinderen die ik niet eens ken mij aanspreken met jou vind ik dat wel raar. Maar op zich ligt respect niet in het woordje u. In engeland en Amerika is iedereen gewoon ' you' .
  23. quote:
    Mieomij schreef op 10 december 2011 @ 14:30:
    Sommige mensen vinden het vervelend om met 'u' te worden aangesproken, anderen vinden het weer vervelend om met 'je' te worden aangesproken. Meestal maken mensen daar een beetje een inschatting van. Blijkbaar schatten mensen u in als iemand van de laatste categorie, terwijl u dus tot de eerste categorie behoort. Misschien moet u wat aan uw kleding en make-up veranderen om er wat ouder en deftiger uit te zien. Een andere optie is om u hier niet al te druk om te maken.
    :rolling:
  24. quote:
    Annelize schreef op 10 december 2011 @ 14:28:
    Toen ik als 17-jarige mijn eerste baantje achter de kassa in de supermarkt had, schrok ik me rot dat iemand mevrouw tegen me zei! Huh?! Overigens zeg ik altijd u tegen onbekenden en ouderen, maar ook ik denk dat het steeds minder wordt. Gelukkig trek ik me ook weer niet zoveel van aan als een onbekende je tegen me zegt. Tenzij het een zakelijke relatie betreft. Dan vind ik het wel ongepast.



    Ik zeg ook u tegen iemand van een jaarof 17 die achter de kassa zit. Vind dat niet meer dan normaal en ben ook zo opgevoed. Mijn kinderen voed ik ook op met dat idee. Zeg tegen iedereen u, tenzij iemand uitdrukkelijk zegt dat je jij mag zeggen of als het zo is afgesproken zoals bijvoorbeeld Juf Karin die jij genoemd wil worden.

    Pubers achter de kassa die jij tegen mij zeggen? Ik had je moeder kunnen zijn brutaal jong!
  25. Ik spreek bijna nooit iemand met u aan, buiten werkgerelateerde contacten om. Familie met u aanspreken (incl. Opa's, oma's, etc.) zou voor mij erg onpersoonlijk en kil voelen. Als onbekenden vousvoyeren geef ik meestal meteen aan graag met jij aangesproken te worden. Overigens schijnt het gebruik van u ook binnen NL erg regionaal te verschillen, dus wellicht verklaart dat e.e.a.?