Heeft u problemen met inloggen? Klik hier voor meer informatie.
  1. Ik heb twee weken geleden 'The Bucket List' op TV gezien. Sindsdien houd mij dat toch wel bezig. Ik besef mij steeds vaker dat een ongeluk zo gebeurt is, of als ik mijn omgeving bekijk, zie ik dat er veel jonge mensen ernstig ziek worden. Dat kan mij ook gebeuren.

    Ik weet dat sommigen er weinig om geven hoe hun uitvaart er uit ziet, maar zelf zou ik graag willen dat mijn uitvaart niet om verdriet draait, maar om een mooi afscheid. Een aantal jaren geleden zag ik de film 'PS: I love you' en zag in dat ik nooit voor zo'n standaard dienst hoef te kiezen, maar juist mijn uitvaart persoonlijk kan laten zijn.

    Dus ben ik begonnen met wat op papier te zetten, met de bedoeling mijn ouders, broers en vriend ieder een kopie te geven in een envelop die ze open mogen maken als ik er niet meer ben. Ik ben pas 25 en een testament, tja, heb ik die al nodig? Ik heb wel wat spulletjes om weg te geven, maar niet veel geld bijvoorbeeld.

    Ik ben dus eigenlijk benieuwd: heb jij je uitvaartwensen op papier, wat zou je graag willen?
Log nu in om te reageren
  1. Ik zou willen dat mijn nabestaanden zelf vormgeven aan mijn afscheid. Ik maak ht immers niet mee.
    Door ze alles op een presenteerblaadje aan te bieden ontneem je hun de kans om er zelf over na te denken.
    Ik denk dat dat ook een stukje rouwverwerking is: nadenken en praten over wie de overledene was en wat bij haar past qua uitvaart.
    Natuurlijk hoef je ze niet helemaal in het ongewisse te laten, maar ik zou het niet compleet voorkauwen
    Het enige dat ik wil is dat ze mijn organen weg geven en dat ik gecreneerd word.
  2. Ik heb mijn wensen niet op papier staan, mijn man weet wel wat ik wil.
    Maar misschien is het toch eens tijd om ze op te schrijven:

    - Mijn zus en haar kinderen erven niets. Ook geen aandenken.
    - Mocht mijn man gelijktijdig met mij komen te overlijden dan mag mijn zoon niet bij mijn zus komen te wonen.
    - Ik wil gecremeerd worden.
    - Graag de urn bijzetten in het graf van mijn man.
    - Ik wil absoluut geen heide-plantjes op mijn graf/herdenkingsplek.
    - Ik wil de goedkoopste kist.
    - Ik wil geen bidprentjes.
    - Ik wil geen foto op de kist / in de advertentie / op de herdenkingsplek.
    - Ik wil geen mis in de kerk.
  3. Nee ik heb mijn wensen niet op papier gezet. Ik ben van mening dat een uitvaart voornamelijk voor de nabestaanden is. Zij kunnen mij gedenken zoals zij dat willen en zoals zij mij willen herinneren.
    Ik heb er dan toch niets meer aan.
  4. Bij Dela kun je online je wensen registreren (en dat slaan zij dus voor je op, achter een inlognaam en wachtwoord). Misschien hebben andere uitvaartverzekeringen dat ook wel.
  5. quote:
    Caribou schreef op 26 november 2012 @ 15:05:
    Ik heb mijn wensen niet op papier staan, mijn man weet wel wat ik wil.
    Maar misschien is het toch eens tijd om ze op te schrijven:

    - Mijn zus en haar kinderen erven niets. Ook geen aandenken.
    - Mocht mijn man gelijktijdig met mij komen te overlijden dan mag mijn zoon niet bij mijn zus komen te wonen.
    - Ik wil gecremeerd worden.
    - Graag de urn bijzetten in het graf van mijn man.
    - Ik wil absoluut geen heide-plantjes op mijn graf/herdenkingsplek.
    - Ik wil de goedkoopste kist.
    - Ik wil geen bidprentjes.
    - Ik wil geen foto op de kist / in de advertentie / op de herdenkingsplek.
    - Ik wil geen mis in de kerk.
    Waarom zou je je bloedeigen zus niet eens een aandenken gunnen aan jou? En haar kinderen dan? Hebben ze je iets misdaan of zo dat je dit zo stellig aangeeft?
  6. quote:
    Starshine schreef op 26 november 2012 @ 15:05:
    Ik zou willen dat mijn nabestaanden zelf vormgeven aan mijn afscheid. Ik maak ht immers niet mee.
    Door ze alles op een presenteerblaadje aan te bieden ontneem je hun de kans om er zelf over na te denken.
    Ik denk dat dat ook een stukje rouwverwerking is: nadenken en praten over wie de overledene was en wat bij haar past qua uitvaart.
    Natuurlijk hoef je ze niet helemaal in het ongewisse te laten, maar ik zou het niet compleet voorkauwen
    Het enige dat ik wil is dat ze mijn organen weg geven en dat ik gecreneerd word.


    Dat is natuurlijk ook wel weer zo, maar er zijn dingen waar ik zelf wel op tegen ben (kerkdienst bijvoorbeeld). Niet dat ik er dan zelf bij ben, maar dat zou wel tegen de principes van mijn bestaande leven zijn. Maar er is ook zo veel waar je echt niet over wil en kunt nadenken, er komt toch veel bij kijken.

    Ik heb overigens ook voor orgaandonatie gekozen, ik weet namelijk dat mijn ouders en vriend in hun verdriet zouden kiezen voor het behoud van mijn organen.
  7. Toevallig heb ik een paar weken geleden het formulier ingevuld.
    De monuta heeft ook een wensen formulier.
    Aanleiding was een herdenkingsdienst van een bekende.
  8. quote:
    Anthonius schreef op 26 november 2012 @ 15:11:
    [...]


    Waarom zou je je bloedeigen zus niet eens een aandenken gunnen aan jou? En haar kinderen dan? Hebben ze je iets misdaan of zo dat je dit zo stellig aangeeft?


    Mijn zus is een hebberige geldwolf waar ik absoluut geen goede band mee heb. Met haar kinderen heb ik niets.
    Het feit dat ze aan mijn kraambed tegen haar kinderen zei "daar gaat jullie erfenis" (want zoon komt nu eerst in lijn) zegt al genoeg denk ik.
  9. bij Monuta hebben ze ook zoiets, je ''uitvaart wensen notitieblok'' o.i.d.
    Ga hem straks maar eens invullen.
  10. Caribou, heb je dergelijke afspraken ook notarieel vastgelegd? Zeker met betrekking tot voogdij over je kind?
  11. quote:
    Caribou schreef op 26 november 2012 @ 15:19:
    [...]


    Mijn zus is een hebberige geldwolf waar ik absoluut geen goede band mee heb. Met haar kinderen heb ik niets.
    Het feit dat ze aan mijn kraambed tegen haar kinderen zei "daar gaat jullie erfenis" (want zoon komt nu eerst in lijn) zegt al genoeg denk ik.
    :-O
  12. Zijn mooie boekjes voor aan te vragen. Kun je alles inschrijven. Erg handig.
  13. Ik denk juist wel dat je ergens moet opschrijven wat jouw wensen zijn voor een uitvaart.
    Weten je nabestaande of je gecremeerd of begraven wilt worden? Weten ze waar je begraven zou willen worden, of wat je wilt wat er met je as gedaan wordt.
    wil je thuis opgebaard worden of niet? Kist open, kist dicht?
    Kerkdienst? Biertje in de kroeg of de koffiekamer?

    Het is juist fijn voor de nabestaanden handvatten te hebben en vanuit daar kunnen ze verder werken. Want het is heel veel geregel rondom een uitvaart. En vaak kunnen je nabestaande zeker wel voor een persoonlijk tintje zorgen: denk aan toespraken, muziek, bloemen, kaarten ed.

    Zorg er wel voor dat er geld is, want je wilt toch niet dat je nabestaanden met een schuld komen te zitten.

    Ben zelf niet zo van de in-natura verzekeringen, die geven weinig ruimte voor eigen inbreng, maar een goede verzekering is wel belangrijk, of iig een potje met geld.
  14. quote:
    Starshine schreef op 26 november 2012 @ 15:05:
    Ik zou willen dat mijn nabestaanden zelf vormgeven aan mijn afscheid. Ik maak het immers niet mee.
    Door ze alles op een presenteerblaadje aan te bieden ontneem je hun de kans om er zelf over na te denken.
    Ik denk dat dat ook een stukje rouwverwerking is: nadenken en praten over wie de overledene was en wat bij haar past qua uitvaart.


    Mooi verwoord. Zo sta ik er ook in.

    Ik wil alleen absoluut niet gecremeerd worden. Maar dat weten mijn naasten.
  15. Ja, pas gedaan met mijn vriend. Gewoon heel praktische dingen. Zoals;
    - wie moet er gebeld worden op werk
    - tot hoever mag er met medische ingrepen gegaan worden
    - wie mag besluiten waar we worden begraven
    - waar gaan de huisdieren heen
    - orgaandonatie

    De begrafenis mogen de nabestaanden vorm geven zoals ze willen. Het zijn met name enkele specifieke zaken die ik vast wil hebben liggen.

    Dit zijn de dingen waar ik zelf nog een stem in wil hebben of waarvan ik vind dat ik mijn nabestaanden het makkelijker kan maken als ik deze keuze al gemaakt heb.
    Ik wil ook een motto
  16. quote:
    Galadriel schreef op 26 november 2012 @ 15:44:
    ..
    Het is juist fijn voor de nabestaanden handvatten te hebben en vanuit daar kunnen ze verder werken. Want het is heel veel geregel rondom een uitvaart. En vaak kunnen je nabestaande zeker wel voor een persoonlijk tintje zorgen: denk aan toespraken, muziek, bloemen, kaarten ed.
    ...
    Eens met bovenstaande. Helaas zelf ervaring mee dat het heel lastig is om in je emotie en verdriet te bedenken of nabestaande juist wel of niet dezelfde keuze zou maken. Persoonlijk inbreng ging prima, inderdaad door middel van muziek en toespraken, maar de handvaten waren best fijn geweest.,
    'welke dag is het?' vroeg Poeh. 'het is vandaag', piepte Knorretje. 'Mijn lievelingsdag!' verzuchte Poeh
  17. quote:
    googlette schreef op 26 november 2012 @ 15:54:
    [...]


    Eens met bovenstaande. Helaas zelf ervaring mee dat het heel lastig is om in je emotie en verdriet te bedenken of overledene juist wel of niet dezelfde keuze zou maken. Persoonlijk inbreng ging prima, inderdaad door middel van muziek en toespraken, maar de handvaten waren best fijn geweest.,
    Maar heel veel maakt dat toch niet meer uit, plastisch gezegd... toch?
  18. Kom op voor Ugandese meisjes

    1 op de 3 Ugandese meisjes kan tijdens haar menstruatie niet naar school door een gebrek aan maandverband. Plan Nederland zet zich in zodat een leerachterstand en schooluitval wordt voorkomen. Deze actie steunen? Doneer 5,- Sms 'MAANDVERBAND' naar 4333

    Lees verder

  19. Klopt SeptemberGirl, maar je, of in elk geval wij, wilden het graag zo doen als diegene het zelf gewild zou hebben. De afscheidsdienst is ook het belangrijkste voor de nabestaanden en hoe zij overledene herinneren. Maar toch wilden we niet iets doen waar diegene niet achter zou staan. Gevoelskwestie dus, die minder moeilijk zou zijn geweest als diegene een aantal dingen had opgeschreven of met ons had gedeeld.


    (zie nu pas de fout in mijn vorige post trouwens, waar nu nabestaande staat moet overledene staan....STOP!)
    'welke dag is het?' vroeg Poeh. 'het is vandaag', piepte Knorretje. 'Mijn lievelingsdag!' verzuchte Poeh
  20. quote:
    SeptemberGirl schreef op 26 november 2012 @ 15:59:
    [...]


    Maar heel veel maakt dat toch niet meer uit, plastisch gezegd... toch?
    En toch, voor je verwerking, kan het een wereld van verschil maken, want je doet het uit naam van je dierbare.
  21. quote:
    Galadriel schreef op 26 november 2012 @ 16:09:
    [...]

    En toch, voor je verwerking, kan het een wereld van verschil maken, want je doet het uit naam van je dierbare.
    Ja, daar heb je helemaal gelijk in.
  22. Tja, van mij mogen ze het grotendeels zelf invullen inderdaad. Maar ik wil absoluut niet gecremeerd worden omdat mijn geloof dat verbied. Dus dat heb ik aan mijn naasten verteld, vastgelegd heb ik niets. Ik ben online geregistreerd als donor, dus ik neem aan dat dat wel in orde komt als het nodig is. Voor het overige....wat de nabestaanden zelf willen.
  23. Ik heb niks op papier maar mijn familie weet welke muziek ik zou willen, dat ik begraven wil worden en mijn bruikbare organen wil afstaan aan iemand die ze nog kan gebruiken.

    Verder boeit het me nog niet echt, heb wel een verzekering zodat ik mijn nabestaanden in ieder geval niet op extra kosten jaag en ik een waardig afscheid krijg.
  24. quote:
    Starshine schreef op 26 november 2012 @ 15:05:
    Ik zou willen dat mijn nabestaanden zelf vormgeven aan mijn afscheid. Ik maak ht immers niet mee.
    Door ze alles op een presenteerblaadje aan te bieden ontneem je hun de kans om er zelf over na te denken.
    Ik denk dat dat ook een stukje rouwverwerking is: nadenken en praten over wie de overledene was en wat bij haar past qua uitvaart.
    Natuurlijk hoef je ze niet helemaal in het ongewisse te laten, maar ik zou het niet compleet voorkauwen
    Het enige dat ik wil is dat ze mijn organen weg geven en dat ik gecreneerd word.

    Ik kan me best voorstellen dat men zo denkt, maar dit werkt alleen als je de rust en de tijd hebt om de uitvaart voor te bereiden. En dan vooral de rust in je hoofd. Mijn schoonvader overleed totaal onverwacht, hij viel bij wijze van spreken zo om. Dan zit je met je handen in het haar want je moet from scratch gaan uitzoeken wat er moet gebeuren. Dan is er ook geen sprake van rouwverwerking.
    Achteraf waren we ook helemaal niet blij met het resultaat, we zouden het nu heel anders doen. Jammer is dat.
    Doch leider sind auf diesem Sterne eben die Mittel kaerglich und die Menschen roh. Wer moechte nicht in Fried und Eintracht leben? Doch die Verhaeltnisse, die sind nicht so! (Brecht)
  25. Van mijn moeder wisten we niks en ik vraag me nog regelmatig af of we het juiste hebben gedaan wat haar afscheid betreft.
    Mijn man heb ik vragen gesteld toen we te horen kregen dat zijn lever en nieren het aan het begeven waren en hij 50% kans had. Hij wilde niet veel zeggen maar toch wist ik wat meer zoals dat hij begraven wilde worden met zijn bril op iets wat ik niet verwacht had.

    Ikzelf heb brieven en aanwijzingen in mijn mail staan en dat weten mijn zussen. Staan praktische zaken over mijn laatste wensen in maar ook dingen als wie ze moeten inlichten, waar ze op moeten letten, mijn pincode van mijn hoogvliet klantenkaart waar geld op staat handig om eten te kopen bij leeghalen huis, spullen waarvan ik wil dat ze naar mijn schoonfamilie gaan die officieel niks erven enz.
    Uiteraard ben ik goed verzekerd en kunnen mijn zussen nog veel dingen zelf beslissen maar er staan dus wel tips in de mail ik denk dat ze dat ook wel fijn vinden.
    "Schrijf je problemen op, en verveel anderen door ze voor te lezen"