1. Hallo allemaal,

    Eind nov 2016 opende ik een topic in verband met paniek klachten, herbelevingen en veel angsten ten gevolge van meerdere trauma's wat zich uit in (c)PTSS.

    Ondertussen zijn we alweer toe aan deel 5, wat betekent dat er meer dan 12.000 berichtjes geschreven zijn (waarvan tweederde door mij maar dat terzijde :-$ ).

    Iedereen is altijd heel erg welkom om mee te schrijven!
    Heel graag zelfs, voel je vrij, er schrijven zelfs mensen mee die maar één woord herkennen (.......) tot forummers die alles herkennen; wat je achtergrond en verhaal ook is, voel je welkom :flower:

    Laat je niet afschrikken door berichtjes over cakes of tabellen, want ook die zijn zeer goed bedoeld (en helpend!)
    En laat je wél aanmoedigen tot lezen of schrijven door de fijne knuffels en de enorm lieve mensen in dit topic, stuk voor stuk zijn ze echt geweldig.

    Speciaal voor iedereen die al meeschrijft: bedankt voor de afgelopen tijd, voor dit nieuwe topic, voor jullie steun en woorden, jullie begrip, geduld en wijsheid, herkenning, humor en liefde die zelfs door het beeldscherm heen voelbaar is :love:

    Dit topic betekent meer voor mij dan woorden duidelijk kunnen maken. Vandaar dat ik plaatjes-plak-rechten heb aangevraagd en er ook regelmatig afbeeldingen voorbij komen (voor de visueel ingestelde mensen onder ons wordt dus óók gezorgd).

    De originele post is terug te lezen in deel 1, 2 en 3.

    Link naar deel 1:
    Paniek door de herbelevingen

    Link naar deel 2:
    Paniek door de herbelevingen - deel II

    Link naar deel 3:
    Paniek door de herbelevingen - deel III

    Link naar deel 4:
    Paniek door de herbelevingen - deel IV
Log nu in om te reageren
  1. Allereerst: happy new topic! :)

    Ik moest er even doorheen maar inmiddels was het fijn om een nieuw topic te openen. Ik hoop dat jullie de OP goed lezen en weten dat ik elk woord ervan meen. Ik hoop nog veel met jullie allemaal te mogen schrijven en delen :hug:
  2. En voor jou Knuffelbeertjes dat je dit topic gestart bent :hug:
  3. Ons vijfde topic pas ;-)

    Met het woord cake! In de OP zoals Hanke al voorspelde X-D

    Heb de OP twee keer gelezen Knuf, omdat dat van jou moest. Hij is moooooi!!

    Ik beloof hierbij plechtig, dat hoe stom jullie ook zijn, ik gewoon blijf. Als een soort hardnekkig zonnestraaltje :sun:
  4. Lieve Elmervrouw, bedankt voor je woorden van zo net :hug:

    Theekransjes, de theorie is dat je niemand verantwoording schuldig bent. De praktijk is dat er vragen komen en scheve gezichten. En dat we ons daar niks van moeten aantrekken. Maar, zoals vriend al zei: het is dan net alsof er een grote olifant in de kamer staat en niemand er iets over zegt.

    ;-)

    Ik maak het me allemaal zelf zo moeilijk... en afleiding tot wanneer? Elke dag komen die data terug en elke dag heb ik er spanningen van.
    Ze komen natuurlijk ook steeds dichterbij!
    Daar moet ik zelf mee om leren gaan, vrijdag gaan we dat bespreken..
    Mijn nieuwe peut heeft aangegeven dat ze me wil helpen mijn eigen grenzen als zeer belangrijk te gaan ervaren, dat vond ik wel fijn.

    Ze had het over omgekeerde emdr, kennen jullie dat? Dat je een sterke eigenschap van jezelf kunt oproepen en meer naar voren kunt halen, en die dus kunt inzetten

    Ik was meteen enthousiast en m'n fantasie sloeg op hol. Ik zag mezelf al als super woman duidelijke grenzen aan de wereld mijn omgeving aangeven

    Was het kleine detail vergeten dat het vast ook met een lamp gaat gebeuren en ik dat nog steeds dood eng vind; het voelt alsof ze gaat lopen prutsen met mijn hersenen :-$
    En ook al valt daar niet veel aan te verprutsen, het is toch míjn hoofd waarmee het gebeurt

    Pruttel, hardnekkig zonnestraaltje van deze topics, fijn dat je 'ons' weer gevonden hebt ;-)
  5. Mooie openingspost :rose: en ja, ik ben er ook weer!
    Het is vooral zo fijn dat je hier gewoon op elk moment kunt binnenvallen. Ook als ik een tijdje niks hebt geschreven, kennen jullie me nog. Over gezien en gehoord worden gesproken. :)

    Alles is mooi wanneer het echt is - Sara Kroos
  6. :hug:, voor ieder; en ik blijf graag meelezen.
  7. Elmervrouw natuurlijk kennen we jou dan nog, ik denk dat ik veel van de schrijvers hier nooit ga vergeten, daar hoor jij ook bij :hug:

    Wiebeltje :hug:

    Ik ben een beetje verdrietig. Twee halve dagen gewerkt zodat ik morgen en overmorgen twee hele dagen aan zou moeten kunnen. Maar het is allemaal weer een zo anders gelopen :cry:

    Ja, ik heb twee halve dagen gehad, en ja, ik was vanmiddag vrij. Maar ik ben nooit vrij van de oorlog in m'n hoofd, en ik ben er zo moe van.. :-|
    Ik hoop alleen maar dat het snel voorbij is allemaal, want wat voor leven is dit nou? Ik heb vanmiddag dat ook aangegeven bij m'n peut; per dagdeel leven en maar medicijnen slikken om de dagen door te komen, wat is dat nou voor leven??
    Ze zei dat het niet voor altijd is...
    Maar ik heb geen eind datum wanneer het beter wordt, dan weet ik tenminste hoe lang ik dit nog moet volhouden.
    En ik kan wel blijven zeggen; ik houd het niet meer vol
    Maar niemand gelooft me, want morgen sta ik toch weer op

    En ik kan nu al wel bedenken dat ik vrijdag, los vd therapieën, uit ga rusten en zaterdag en zondag alleen maar ga liggen, ik weet nu al dat het niet mag van mezelf. Ik kan niet meer en tegelijk dus wel, want ik blijf opstaan en functioneren
    Maar ik zit er zo doorheen, nu zitten de tranen weer hoog
    Ik wil echt dat het allemaal stopt, de pijn is teveel

    Ik heb vanmiddag ook alleen maar wat gehuild en half weggezakt door het pilletje. Wat een nare nare dagen zijn dit, dag in dag uit. Het huilen lucht amper op, het doet zoveel pijn

    Zoveel pijn om wat ik nooit heb willen voelen en niet aan kan. Ik wil niet opnieuw voelen hoe ze me sloeg en schopte, hoe ze me uitschold, hoe ze me onder de koude douche zette. Bij elk woord teveel moest ik 'afkoelen' wat voor zieke manier is dat om je kind te laten zwijgen??
    Het was net als met het misbruik: ik leerde weg te zijn, te dissociëren, het is toen misschien wel mijn redding geweest. Maar nu komt het allemaal terug, alle flarden.
    Ze draaide cd's en bij bepaalde nummers draaide ze door... een van Marco Borsato en een van Celine Dion en een van Volumia.. dan moest ik beneden komen en schold ze alleen maar. Ik moest in de hoek staan en tijdens het nummer schreeuwde ze. Hoe anders haar leven was zonder mij, hoe ik m'n vader van haar afpakte, wat een vieze slet ik was, dat ik niet wist wat houden van was, maar ook niet wat pijn was. Zij had pijn, en ik moest daarnaar kijken, want het was mijn schuld.
    Ik ken de woorden van de liedjes uit m'n hoofd. Een deel heeft ze, en kan ze letterlijk opdreunen. Geen melodie, geen gevoel, enkel de tekst. Teksten die gaan over verlaten worden, liefdesverdriet en rouw.
    Ik kan ze niet horen.
    En tegelijk vind ik ze ook mooi... is er een deel dat zich precies, exact zo voelt als mijn moeder; alleen, verlaten, in de steek gelaten door iedereen. In de spiegel herkent het deel mij niet... het vervormt naar m'n moeder. Het is zo gestoord en zo eng, ik wil het niet meer

    Mijn vader zat of op de bank, en keek letterlijk weg. Of was al op bed. Of bij vrienden. Niemand beschermde mij.
    Wat een 'geluk' ons vrijstaande op afstand gelegen huis :-|
    Ik wil niet zielig doen, maar het doet zo'n pijn.

    :cry:
  8. Het badpak: dragen of droppen?

    Wat vinden mannen nou echt van vrouwenmode? In aflevering 4 van 'What he says' geven vijf bekende mannenduo's hun mening over het badpak! VIVA vraagt ze: dragen of droppen?

    Lees verder

  9. :hug:

    Oorlog in je hoofd. Alles komt van zijn plek nu. Alles wat gewoon zo was en normaal voor je was, dat zie je nu ineens heel anders.
    Dat doet veel pijn. En je kunt niet meer terug naar hoe het was voor je het doorhad. Je kunt het niet meer wegstoppen.
    Ook dat doet veel pijn. Ik zou willen dat ik het weg kon nemen voor je.

    Kun je ook zien dat de pijn je kan helpen? Door de pijn durf je nu misschien wel meer op te komen voor jezelf richting je vader en stiefmoeder. En misschien ook wel tegenover je moeder. Door de pijn weet je ook dat je dit niet meer wil, nooit meer wil, en dat je daarom grenzen moet stellen.

    Tenminste, ik denk altijd dat (psychische) pijn een functie heeft. Ik vergelijk het altijd met rouw. Je rouwt omdat je jeugd heel anders was dan je tot nog toe in je hoofd had. En rouwen gebeurt om dingen een plekje te geven. Dezelfde dingen steeds opnieuw bekijken en opnieuw verwerken tot de heftigste lading weg is.
    Maar ik zou het je graag besparen. Natuurlijk.

    Voor jezelf zorgen is soms het mooiste wat je voor een ander kunt doen
  10. Maar Knuf, wat je omschrijft is ook helemaal te verschrikkelijk! Zou je je voor kunnen stellen dat iemand dat nu, bij mij, Pruttel zou doen? En dat ik dat dan onderga? Never never nooit niet!

    Ik zou weglopen en enorm van me afbijten. Misschien in een slechte bui wel terugschelden of met iets gooien. En dan weg, want het is gestoord gedrag.

    Maar jij.... jij kon en mocht dat niet :cry: want je was een kind.

    Verdorie, je was maar een kindje :no:

    Ik voel met je mee, dit lezen doet mij al pijn ( geen zorgen, kan ik hebben ) en ik vind het ongelofelijk rot en naar voor jou nu en voor jou toen. :hug:
  11. Bedankt lieve Snow en Pruttel
    Jullie woorden zijn heel fijn om te lezen
    Ja Snow wat je zegt is fijn, de functie die dit heeft; het voelen en ondergaan zodat het verwerkt wordt, door dat mezelf voor te houden en steeds weer te horen van mensen, is het ergens een klein beetje dragelijk. Maar zo pijnlijk, ik heb opeens zoveel verdriet

    En Pruttel wat jij zegt is ook fijn, maar het doet zo'n pijn :cry:
    Als ik dit opnieuw meemaak ga ik het liefst met mijn handen over mijn oren in een hoekje zitten. Dan laat ik haar woorden over me heen komen, opnieuw en opnieuw, vaak met het slaan en schoppen, ze was zo boos

    En toen mocht ik inderdaad niks. Dan schreeuwde ze als ik m'n handen over m'n oren deed: 'oh nee, nee, NEE, echt niet!! Jij gaat luisteren wat ik je te vertellen heb! Staan jij en luisteren, je zult horen wat ik te zeggen heb, vreselijk rot kind dat je bent.'

    Soms doe ik het onbewust en zegt vriend: waarom zit je met je handen over je oren lieverd? En dan schaam ik me kapot, en doe ze snel normaal, wacht op de pijn die niet komt... en zwijg. Hoe valt dit uit te leggen? Hoe verwoord ik de pijn die zij me deed?

    Bedankt voor jullie knuffels
    Het is fijn om niet alleen te zijn nu :hug:
  12. quote:
    Knuffelbeertjes schreef op 11 april 2017 @ 20:48:
    [...]
    Ja, ik heb twee halve dagen gehad, en ja, ik was vanmiddag vrij. Maar ik ben nooit vrij van de oorlog in m'n hoofd, en ik ben er zo moe van.. :-|
    [...]
    Zoveel pijn om wat ik nooit heb willen voelen en niet aan kan. Ik wil niet opnieuw voelen [...]
    Niemand beschermde mij.
    Wat een 'geluk' ons vrijstaande op afstand gelegen huis :-|
    Ik wil niet zielig doen, maar het doet zo'n pijn.

    :cry:


    Lieve Knuff :hug: Je doet niet zielig en het doet heel veel pijn. Heel veel pijn.
    Toch zie ik dat je pijn aan het verschuiven is. Heel geleidelijk zie ik je gaan van de pijn van de gebeurtenissen, naar de pijn van het besef dat dit allemaal gebeurd is. Van pijn van toen naar rouw van nu. Je begint heel voorzichtig onder ogen te zien wat jou is aangedaan. Je begint voorzichtig te wennen aan het idee dat het niet jouw schuld was. Dat het ongelofelijk is, wat er is gebeurd. Dat je dit niet verdiende. En dat dit inderdaad betekent dat je jarenlang hebt geloofd in een illusie.
    Het goede nieuws is, dat dit ook betekent dat het voorbij is. Al het nare wat er is gebeurd, het is voorbij. Het voelt (nog) niet zo, maar het is wel zo. Het is voorbij. Het is nu niet meer aan de hand. Jij krijgt de tijd om aan een nieuw leven te bouwen. Een leven mèt vertrouwen in anderen, met zorgzame, liefdevolle mensen om je heen. Die blijven. Omdat ze van je houden.
    Je bent zo sterk en zo dapper. Het is zo zwaar. En je doet het zo goed.
    :hug:
  13. @Stronggirl, ik begrijp niet zo goed waarom je de adviezen mbt het slapen van je therapeut niet opvolgt? Ik bedoel dit niet belerend, maar ben oprecht nieuwsgierig.
    Want ik begrijp wel dat het zwaar is, dat herken ik bij mezelf. Ik ben samen met de therapeut bezig om het slapen te verbeteren en dit is een behoorlijk ingewikkelde puzzel. Juist daarom overleg ik met haar over wat verstandig is en maken we afspraken die ik twee weken lang doe, ook als ze moeilijk of zwaar zijn. Soms schat ik in dat bepaalde dingen niet haalbaar zijn en dan geef ik dit bij haar aan. Zo komen we eigenlijk altijd tot een afspraak waar ik me aan kan houden.
    Een van de dingen waar ze heel standvastig in is, is dat ik 's middags wel mag slapen, maar maximaal 30 minuten, vóór half 5. Dat lukt mij in de praktijk dus alleen in het weekend, want op werkdagen ben ik dan nog niet thuis.
    Ze geeft dit advies echt niet om mij te pesten, dus volg ik het op.

    Wat betreft het mailen, mijn therapeut mag ik altijd mailen, ze vindt dit fijn. Ze reageert vaak niet, of alleen kort, met dat ze het gelezen heeft. Elke keer als ik haar zie, bedankt ze me voor de mailtjes en merk ik ook dat ze ze 'echt' gelezen heeft. Alleen als ik een concrete vraag met een expliciet verzoek om deze te beantwoorden in mijn mail zet, krijg ik een inhoudelijke reactie.
    Voor mij is het fijn om mijn verhaal naar haar te mailen en ik vind het prettig dat ze steeds opnieuw aangeeft dat ze het waardeert dat ik dit doe. Anders zou ik het niet meer durven. Dan zou ik bang zijn dat ik teveel aandacht vraag en voor haar invullen dat ze er vast niet op zat te wachten.

    Misschien helpt het je als je met je therapeut afspraken maakt over wat jullie van elkaar verwachten als er gemaild wordt. Zo voorkom je teleurstellingen en misverstanden. Nu lijkt het alsof je het oppakt alsof ze het niet belangrijk genoeg vindt, alsof ze je niet ziet. Terwijl het maar de vraag is of dit zo is.
  14. .
    Stronggirl1987 wijzigde dit bericht op 16-04-2017 18:04 met 99%: Veiligheid
  15. Ja Sofie dank je wel :hug:
    Fijn je te lezen
    Dat is een heel fijn besef
    Ik ben nu veilig
    Het is voorbij
    Echt voorbij
    Ik sprak het net uit tegen vriend:
    niemand gaat mij nooit meer pijn doen zoals mensen dat vroeger konden
    Omdat ik nu geen kind meer ben
    En toen wel...

    :cry:
  16. Happy new topic lieve allemaal! :hug:
    Ik lees nog steeds af en toe mee.
    Er zijn bij mij vervelende dingen gebeurd de afgelopen weken. Ben er niet helemaal bij met m'n hoofd, en heb het met momenten erg zwaar. Misschien kom ik er binnenkort meer over delen.
    Wilde laten weten dat ik aan jullie denk!

    Dikke knuffel! :hug:
  17. Dat is nooit zo stronggirl. Als je iets niet wil of kunt op gebied van seks, dan hoort het niet te gebeuren. Het lijkt mij een van de ergste dingen om mee te moeten maken. En het kan niet je eigen schuld zijn!

    In mijn belevingswereld ( die normaal is zonder trauma's en grootse ellende ) is het nooit je eigen schuld. Onbestaanbaar.

    Stel, dat mensen het zouden moeten verdienen om verkracht te worden... waarom delen rechters dan gevangenisstraffen uit en geen verkrachtingen? Verkrachting mag nooit!
  18. Och lief Appeltje wat verdrietig om te lezen dat je het zo zwaar hebt. Deel maar als jij eraan toe bent, hier of pb, of kom vooral veel knuffels halen.
    Sterkte lieverd :hug: :hug:
  19. Hey Appel :hug:

    En Knuf :hug: Goed dat je dat hardop hebt gezegd :hug:
  20. :)

    Vanavond ga ik ze opnieuw proberen te begrenzen in m'n hoofd. Ik ben de baas toch? Ze willen heel veel zeggen en doen, maar... ik ben de baas (jeej)

    :hug:
    Ik hoop dat iedereen het topic weer vindt
    Zoals jullie!

    Het is bijna paasweekend, daarom mag ik van mezelf deze week paaseitjes kopen (heb alleen dat pakketje Tony's gekocht een paar weken geleden alweer). Ja ja wilde plannen deze paasdagen X-D
    Hebben jullie plannen?

    We gaan ook nog een spelletjes middag beleven met m'n schoonzusje.
    Jullie blijven wel eten toch? Nee maar bedankt voor het aanbod
    Nog even over dat eten: eten jullie nou thuis of hier? Thuis
    Waarom? Omdat we dat willen
    Punt punt punt

    Ik ben niemand verantwoording schuldig
    Als ik thuis wil eten eet ik thuis
    :cheer2:
    Waah, wat een ontdekking ;-)

    Sorry schoonzusje dat ik ook met jou oefen
    En sorry gedachten dat jullie het niet eens zijn met dit beleid. Jullie hebben even een pauze :-$
  21. quote:
    Knuffelbeertjes schreef op 11 april 2017 @ 20:48:Ja, ik heb twee halve dagen gehad, en ja, ik was vanmiddag vrij. Maar ik ben nooit vrij van de oorlog in m'n hoofd, en ik ben er zo moe van.. :-|

    Daar mag je ook best verdrietig om zijn! Die oorlog in je hoofd die maar niet ophoudt :hug:
    Je pijn is voelbaar en natuurlijk wil iedereen het voor je wegnemen, maar dat kan niet.

    Het is voorbij lieve Knuffelbeertjes. De pijn is en blijft er voor nu nog, maar je bent al bezig je eigen leven op te bouwen en grenzen aan te geven. Te praten met je vriend. Te delen met vriendinnen. En wauw, dat hardop uitspreken :hug:

    En over de theorie dat je niemand verantwoording schuldig bent en in praktijk vragen krijgt. Dit is juist een van de dingen waarin grenzen belangrijk zijn. Zelf lukte me dat ook nooit. Tot ik die belangrijke gebeurtenis met schoonfamilie doorbracht en zei dat ik op dit moment door omstandigheden niet mijn eigen familie erbij had (het klinkt heel erg alsof ik dit zelfverzekerd zei, maar ik was er nogal omheen aan het klungelen).
    Natuurlijk krijg je de vraag, wat dan, waarom dan? Dan herhaalde ik gewoon wat ik al gezegd had. Ik wilde er niet meer over kwijt, dus heb enorm mijn best gedaan die grens te bewaken.
    Omgekeerde EMDR niet van gehoord, maar mijn therapeut probeert ook sterke eigenschappen te benadrukken.

    quote:
    Maar ik heb geen eind datum wanneer het beter wordt, dan weet ik tenminste hoe lang ik dit nog moet volhouden.
    En ik kan wel blijven zeggen; ik houd het niet meer vol
    Maar niemand gelooft me, want morgen sta ik toch weer op

    Soms vergelijk ik mijn hoofd en de gedachten met een pak melk met een houdbaarheidsdatum. Daarna is het voorbij en moet ik het weggooien. Ik kan de datum alleen nog niet lezen, maar die zal vast eens zichtbaar gaan worden. Het is een vreemde vergelijking. Misschien helpt het je wat.
    En je zegt zelf al, ik kan nu bedenken zaterdag en zondag te gaan rusten, maar dat mag niet van de gedachten. Misschien is dit ook een te groot doel gelijk. Misschien kun je ervoor zorgen dat je zaterdag 1 geplande activiteit mag afzeggen. Dat je wel iets doet, maar minder dan gepland. Dat zullen de gedachten nog steeds niet leuk vinden, maar dan heb je wel iets rust. Ik vind het moeilijk te helpen.

    En je doet al helemaal niet zielig!

    @Appel, succes en sterkte :hug:
  22. Ik heb Leonidas paaseitjes gekregen. Dat is echt de hemel :flirting:

    Ik ga tweede paasdag naar mijn schoonfamilie, vriend heeft andere afspraken ;-) jaja, dat kan ook nog. En eerste paasdag megabrunch a la Pruttel bij ons thuis. Met mijn familie en een paar verdwaalde vrienden.

    Maar, allemaal kort en krachtig zodat ik ook heel veel kan niksen X-D
  23. Jij bent de baas! :cheer2: :blob
  24. .
    Stronggirl1987 wijzigde dit bericht op 16-04-2017 18:05 met 99%: Veiligheid
  25. .
    Stronggirl1987 wijzigde dit bericht op 16-04-2017 18:05 met 100%: Veiligheid