1. Om een lang saai verhaal kort te maken.... Ik zat van mijn 15e tot mijn 30e in normale relaties. Jeugdliefde en daarna de man van wie ik dacht dat ik er oud mee zou worden. Het leven besliste anders en toen ik dus 30 was stond ik er alleen voor. Tot mijn 34ste was ik single. Of beter, ik ging uit, ontmoette mannen met wie ik soms een paar maanden samen was, had een paar kortere toestanden... toen onmoette ik de eerste echt stabiele man in jaren en we begonnen aan iets waarvan ik dacht dat het tot de dood zou duren. Op één ding na ging alles lange tijd goed. En wat er fout liep was het seksuele. Maar ik dacht dacht dat ik daarmee kon leven. Ik had twee relaties gehad waar de sex super was maar ik er me voor de rest niet goed bij voelde. Maar hij was perfect.Heel knappe man, succesvol, zorgzaam en verre van een vrouwenversierder. Ik vond er rust en stabiliteit. Hij zorgde voor me, hielp me met het opruimen van wat rotzooi uit het verleden.... Alleen seksueel was het 'minder'. Hij kwam onvoorstelbaar snel klaar en leek soms niet te weten hoe een vrouwenlijf ineen steekt. Nochtans was hij verre van een maagd. Ook hij had een langere single periode achter de rug en die was zeer vergelijkbaar met de mijne. Dus begonnen we met gelijke wapens bij wijze van spreken. Maar na acht jaar en een kind liep het fout. Moeilijk om te omschrijven waarom. Het seksuele was een echt probleem geworden en hij werd als maar meer bitter naar mij, kreeg problemen op het werk, was totaal overbeschermend naar onze zoon toe die een kastplant dreigde te worden. De ruzies stapelden op en het ongenoegen werd groter. En ik bedroog hem. Een eerste keer met een veel oudere man. De tweede keer met een man van mijn Eigen leeftijd. In het eerste geval ging het om een man die nog net niet op zijn knieën viel om mijn zijn liefde te betuigen, in het tweede geval was het een zeer platonische toestand waarbij we gewoon alletwee op zoek waren naar een minimale fysieke vervulling en vonden die kort bij elkaar. In het eerste geval heb ik er een na de eerste keer sex een einde aan gemaakt omdat ik voelde dat hij verliefd was en ik niet. De situatie was al vies genoeg zonder dat ik ermee zou doorgaan en een ander om de tuin zou leiden. In het tweede geval maakte ik er eeen einde aan omdat het gewoon geen enkele inhoud had. Behalve het even spannend zijn om af te spreken was het letterlijk niets. En ik voelde me er alleen maar leger en eenzamer door.

    Een falend huwelijk en een lege affaire. Het maakte me alleen maar meer miserabel en ik verachtte mezelf er alleen maar meer door.
    Jaren ervoor, in het begin van mijn huwelijk, had ik een man ontmoet die ik fysiek onweerstaanbaar vond. Maar hij keek niet naar mij om. Niet. Geen blik. Daar doe je dus niets mee. Je wordt ook niet verliefd omdat je toch weet dat zij je maar niets vinden. Wat ook zo was. In zijn ogen was ik gewoon een mollig geval. Wel grappig maar fysiek totaal niet aantrekkelijk. Hij was altijd hoffelijk naar me en vriendelijk. Maar ik wist dat hij me niet zag staan.

    Maar mijn uiterlijk veranderde. Door omstandigheden verloor ik gewicht. Veel gewicht. Ondanks mijn mollige figuur had ik nooit moeite gehad om mannelijke aandacht te krijgen. Maar dat had dan meer te maken met mijn ogenschijnlijk vrolijke persoonlijkheid.

    Nu was ik afgevallen (door de stress door het aftakelen van mijn vader die uiteindelijk overleed) en ik vond dat wel ok en begon weight watchers te volgen om mijn gewicht op peil te houden. Het resultaat was bizar. Aandacht van mannen, nijd van vrouwen. Niet normaal. Ik ben niet veranderd. Nog steeds dezelfde vrolijke griet van voordien. Maar nu zien mannen mij staan. En dus ook 'hij'.

    Tot dan toe was ik een gewone kennis, maar plots begon hij echt naar me te kijken. Stel je voor. De enige man die echt je knieën doet knikken. De enige man van wie je moet zeggen dat je hem te knap voor woorden vindt. De man van wie je dacht dat hij je toch niet zag staan waardoor je er ook geen tijd wou insteken. Laat staan gevoel.

    Via facebook nam hij contact op. Hij wist heel goed hoe ik er voordien uitzag. Dus het is niet dat hij niet besefte dat ik een serieuse verandering ondergaan had. Maar het begon met wat complimentjes op mijn 'transitie'. Ik kon het bijna niet geloven. Dat net hij er op lette. Dat net hij zijn tijd er in stak om op mijn foto's te reageren. En er onstond contact. Onschuldig in het begin. Maar heel traag, heeeeeeeeeeeeeel traag, werd het intenser. Tot hij plots voorstelde gewoon eens af te spreken. Hij was single, ik getrouwd. Ik had nog maar een paar weken ervoor mijn man bedrogen met een 'platonische' relatie. Maar ik voelde direct aan dat ik geen seconde nog een ander wou zien of horen. 'hij' was er en ongelofelijk maar waar hij leek geïnteresseerd. Ook toen nog sprak het mollige meisje in mij dat het toch niet kon dat hij me wou zien. Dat hij wou afspreken. Mijn onzekerheden zorgden ervoor dat ik zijn motieven in vraag stelde. Was hij wel eerlijk? Meende hij wel dat hij me wou zien? Was het gewoon een grap voor hem?

    Toen ik hem zag viel ik als een blok. Nog harder dan de eerste keer dat ik hem zag maar hij me niet eens zag staan. Honderden keren harder. Hij was nog knapper dan ik het mij herinnerde. Hij had de mooiste blauwe ogen en meest sexy lach ooit. Hij gaf me een knuffel toen we elkaar zagen. En aan zijn blik zag ik dat hij ook niet teleurgesteld was. Als je je hele leven met je uiterlijk in de knoop gelegen hebt en soms pure afschuw gevoeld hebt voor jezelf, is die blik het meest ongelofelijke moment in je leven. Hij ziet je. En hij wil je. En dat is met niets te vergelijken. Het feit dat hij zei dat ik er mooi uitzag. Dat hij zei dat het nerveus van me werd. Dat hij plots opstond en me kuste en zei dat hij het gewoon deed zodat we van de vraag af waren of we nu zouden kussen of niet. Ik kon mijn geluk niet op. Ik werd verliefd als nooit tevoor. En hij leek hetzelfde te voelen.

    Een paar weken later liet ik mijn man vallen en trok in bij hem. Het was een enorm risico. We kenden elkaar al jaren maar in feite slechts luttele weken. Maar ik was zo verdomd verliefd. Zo verblind.
    Niet dat ik me geen vragen stelde. Niet dat ik niet besefte hoe plots, snel en gevaarlijk het was. Ik ben geen idioot.

    Hij was/is het gewoon. Dat is niet veranderd. Nu al die tijd later nog voor geen millimeter. Maar zoals overal zijn er problemen. Vragen. Dingen die we langzamerhand van elkaar leerden kennen. Zo weet hij nu dat ik mijn ex bedrogen heb (ben ondertussen gescheiden) en hij vreest dat dat een soort 'state of mind' is en ik het nog ga doen. Ik weet ondertussen dat hij in die paar jaar dat hij single was een waslijst aan vrouwen versleten heeft. Dat hij in toestanden beland is die ik niet aanvaardbaar vind. Maar mijn standpunt is dat het voor mij was en dat ik het maar moet aanvaarden en slikken. Hij is nu de trouwe, lieve maar verdomd sexy man. Waar kan ik over klagen? Waarom zou ik mijn tijd en emoties verspillen?

    Maar hij zit anders ineen. Mijn verleden is een doorn in het oog en leidt tot discussies. Er Kwamen al heel wat verwijten. Het is met ups en downs. Meestal gaat het echt goed tussen ons. Beter dan met om het even wie in het verleden. Af en toe speelt het op en wordt hij echt kwaad.

    We zijn beiden jaloerse mensen. Maar ik hou mij bezig met het heden en hou dat in het oog (en ik moet eerlijk zijn...hij is onberispelijk bezig) terwijl hij in een verleden dat ik wil vergeten blijft hangen.

    Het maakt soms dingen kapot die zouden moeten overeind blijven. Ik kan niet begrijpen dat hij ons onrecht aandoet door iets waar hij uiteindelijk niets mee te maken heeft.

    Ik begrijp wel dat je je 'gewaarschuwd' voelt door het verleden, maar niet dat je je het heden erdoor laat vergallen. Of ben ik fout?
Log nu in om te reageren
  1. Om een lang saai verhaal kort te maken....

    Het is een flinke lange lap tekst. Samenvatting of waar gaat het nu eigenlijk echt om?
  2. ik vraag even een middag vrij om dit te lezen. moment

    Harry, wagen!
  3. Leest lekker weg.
  4. Een paar keer vreemdgegaan en nu de man die ze wilde, maar toch is het niet goed genoeg zo.
  5. Fijn voor je ex man dat hij van je af is.

    Who's Negan?
  6. Paar keer vreemdgegaan en uiteindelijk nieuwe vlam gevonden. Uitgemaakt met vriend en verder met vlam. Vlam kan vreemdgaan niet vergeten en blijft het haar kwalijk nemen.
  7. Lekker kort.
    Ben je nu al gescheiden van de vader van je kind of niet?
  8. Heb jij je kat goed opgevoed?

    Hoewel het voor een hond de normaalste zaak van de wereld is om naar puppytraining te gaan, wordt van een kitten nog vaak gedacht dat die niet op te voeden is. Think again! Het is heel belangrijk om ook je kitty training te geven. Met deze vijf simpele tips voed je je kat op. #adv

    Lees verder

  9. Wat is fout in jou ogen?
  10. de knappe mannen volgen elkaar op in dit verhaal.
  11. Fijn, zo'n kort verhaal. Heb je misschien ook een langere versie, zodat we beter kunnen adviseren?
  12. :
    quote:
    S-Meds schreef op 19 april 2017 @ 14:04:
    ik vraag even een middag vrij om dit te lezen. moment
    :comput:

    Appels kun je eten, peren wel
  13. quote:
    S-Meds schreef op 19 april 2017 @ 14:04:
    ik vraag even een middag vrij om dit te lezen. moment
    :hihi:
  14. Goed verhaal, lekker kort. :sarcastis
  15. Haha je begin is wel leuk: om een lang saai verhaal kort te maken. Het is uiteindelijk een vrij lange tekst genomen, maar ik heb me er doorheen gewurmd.

    Ik denk dat TO zelf wel weet dat ze niet zo'n fijn persoon is geweest richting haar ex-man (zachtjes uitgedrukt).

    Maar nu even over de huidige situatie: Ik vind dat jou huidige partner het of los moet en moet 'accepteren' dat je in het verleden dingen hebt gedaan die niet goed waren (vreemdgaan) of hij moet toegeven dat die er niet meer kan leven en dan lijkt jullie relatie me geen toekomst hebben. Het is nu eenmaal gebeurd en daar kun je niets meer aan veranderen, je kunt er nog wel 10000 discussies over hebben, maar dat veranderd niet dat je het hebt gedaan.

    My life, my way
  16. Heeft iemand de samenvatting? X-D
  17. Ja jij bent een foute vrouw en dus fout bezig. Een vos verliest wel zijn haren maar niet zijn streken.
    Je bent een notoire vreemdganger, stiekem en dus niet te vertrouwen. Dat snapt die vent van je nu ook wel.
  18. Waar is het kind gebleven?
  19. Je moet even " platonisch" opzoeken in het woordenboek. Je trok na een paar weken bij m in? Leuk voor je zoon. En verder..tja karma is a bitch..
  20. wow. Zwaar doordachte reacties. Voor wie echt leest. Ja ik ben gescheiden. Van de vader van mijn kind. Na jaren gepest en gekloot. Nu samen met de man van wie ik hoop er oud mee te worden. Heel oud. Maar hij is jaloers. Zwaar jaloers. Geen evidentie. had gehoop met wat dames met wat ervaring te kunnen praten over hoe je daarmee omgaat. Maar dit is blijkbaar het forum niet.
  21. quote:
    Honingdropje79 schreef op 19 april 2017 @ 14:14:
    Je moet even " platonisch" opzoeken in het woordenboek. Je trok na een paar weken bij m in? Leuk voor je zoon. En verder..tja karma is a bitch..
    Denk dat je even niet gelezen hebt babe; ben niet ingetrokken bij de platonische relatie. Maar bij de man op wie ik verliefd was. Yeah love. Lezen en begrijpen it is a bitch
  22. quote:
    Moniek1234 schreef op 19 april 2017 @ 14:13:
    Haha je begin is wel leuk: om een lang saai verhaal kort te maken. Het is uiteindelijk een vrij lange tekst genomen, maar ik heb me er doorheen gewurmd.

    Ik denk dat TO zelf wel weet dat ze niet zo'n fijn persoon is geweest richting haar ex-man (zachtjes uitgedrukt).

    Maar nu even over de huidige situatie: Ik vind dat jou huidige partner het of los moet en moet 'accepteren' dat je in het verleden dingen hebt gedaan die niet goed waren (vreemdgaan) of hij moet toegeven dat die er niet meer kan leven en dan lijkt jullie relatie me geen toekomst hebben. Het is nu eenmaal gebeurd en daar kun je niets meer aan veranderen, je kunt er nog wel 10000 discussies over hebben, maar dat veranderd niet dat je het hebt gedaan.
    Enige zinnige reactie die ik kreeg. En je hebt gelijk.
  23. Ik heb eigenlijk vooral vragen over je kind.. dreigde een kastplant te worden? Was hij zo ziek dan? Gaat het nu beter met hem?
    Waar was je kind toen je je man dumpte om bij de nieuwe in te trekken?

    Appels kun je eten, peren wel
  24. quote:
    zairaanne schreef op 19 april 2017 @ 14:14:
    wow. Zwaar doordachte reacties. Voor wie echt leest. Ja ik ben gescheiden. Van de vader van mijn kind. Na jaren gepest en gekloot. Nu samen met de man van wie ik hoop er oud mee te worden. Heel oud. Maar hij is jaloers. Zwaar jaloers. Geen evidentie. had gehoop met wat dames met wat ervaring te kunnen praten over hoe je daarmee omgaat. Maar dit is blijkbaar het forum niet.
    Ik heb er zelf geen ervaring mee, dus wat dat betreft kan ik je niet 'helpen'. Ik denk niet dat er een 'goed' en 'fout' is in dit verhaal. Jou verleden is je verleden en dat kun je niet veranderen, hij kan jou daarom blijkbaar niet helemaal vertrouwen en dat niet loslaten terwijl jij zeker bent dat het niet nogmaals gebeurd? Ik vraag me af of het gaat werken sorry, maar ik denk dat meer discussies geen zin hebben.

    My life, my way
  25. quote:
    Kleurplaat schreef op 19 april 2017 @ 14:13:
    Heeft iemand de samenvatting? X-D
    TO had eerst 15 jaar een relatie, maar die doet er niet toe. Toen was TO vrijgezel en toen kreeg ze een relatie van 8 jaar met iemand met wie de seks slecht was en met wie ze een zoon heeft. Dus ging TO vreemd. Toen ging TO vreemd met haar droomman die haar een aantal kilo's geleden nog niet zag staan, maar nu wel.Na een paar weken trok ze bij m in. Wat er met zoon gebeurd is, vermeldt het verhaal niet. Nu heeft droomman veel moeite met het feit dat TO veel is vreemdgegaan. TO vindt dat hij vooruit moet kijken.