Log nu in om te reageren
  1. quote:
    zairaanne schreef op 19 april 2017 @ 16:30:
    [...]


    Dus als je vreemd gaat doe je je kind iets aan? Wat heeft dat er mee te maken. Mijn zoon is nooit geconfronteerd daarmee en mijn huwelijk indertijd heeft er niet meer of minder om geleden. De schade was er al. Ik heb geen minuut tijd met mijn kind gemist erdoor. Mijn kind heeft er nooit iets van gezien of geweten.

    en wat doe je dan wel? Een huis huren, meubels kopen, een nieuwe auto...massa geld uitgeven. Om dan misschien drie maanden later toch in te trekken bij de ander en daar staan met al je gerief.ONdertussen constant weg en weer rijden tussen de twee adressen.

    Om je kind eerst te laten wennen aan het alleen wonen bij mama, dan wennen aan de meneer die er meer zit dan niet om dan bij die meneer in te trekken. Dan moet hij twee keer verhuizen in plaats van een keer.

    Is dat echt beter?


    Kijk, nu zie ik hoe jij redeneert.... JA, vreemdgaan zegt iets over hoe jij bent, hoe jij je prioriteiten stelt.

    En je gaat dus NIET na drie maanden bij iemand intrekken. Daar gaat het nou juist over!!

    It's easy to feel like flying when you fall (for a little while)...
  2. quote:
    elisabethrose schreef op 19 april 2017 @ 16:27:
    [...]


    Nee, je bent een waardeloze moeder omdat je tijdens je huwelijk overal rondneukte. Is niet nodig hoor, je kunt ook gewoon scheiden. Hierover loog je tegen je man. Vervolgens val je voor de voeten van een ontzettend nare vent en binnen 10 maanden dump je kind in huis met een vent die je nu al zijn stiefvader noemt en blijkbaar nog stiefbroertjes en zusjes. En als kers op de taart beweer je ook nog dat je kind er niks van mee krijgt en dol is op 'stiefvader' (hij kent die vent net).
    Bovendien zeg je dit over de vader van je kind:
    "Maar hij was perfect.Heel knappe man, succesvol, zorgzaam en verre van een vrouwenversierder. Ik vond er rust en stabiliteit. Hij zorgde voor me, hielp me met het opruimen van wat rotzooi uit het verleden.... Alleen seksueel was het 'minder'. "
    Nu opeens is het een waardeloze vent?
    Ik moet er bijna van lachen dat je dit niet zelf inziet en doodleuk vraagt wat jou een slechte moeder maakt, als het niet zon in en in trieste situatie was :(

    Nu opeens gunde hij je wel een blik waardig. In je openingspost staat iets heel anders.
    "Maar hij keek niet naar mij om. Niet. Geen blik. Daar doe je dus niets mee. Je wordt ook niet verliefd omdat je toch weet dat zij je maar niets vinden. Wat ook zo was. In zijn ogen was ik gewoon een mollig geval. Wel grappig maar fysiek totaal niet aantrekkelijk. Hij was altijd hoffelijk naar me en vriendelijk. Maar ik wist dat hij me niet zag staan."

    TO, ik ben er echt niet op uit om je helemaal de grond in te trappen, maar meid kom op, trek eens die oogkleppen af zeg. Ik wil je wakker schudden. Je hebt een kind! Ga je best doen voor zijn geluk ipv je eigen geluk!


    Grappig. je wil me niet de grond in trappen maar noemt me een waardeloze moeder. Dat is trappen. Nogal liefke. En zonder enige kennis van zaken. Je gaat er dus ook gewoon van uit dat iemand die scheef schaatst een waardeloze moeder is.
    Ik heb mijn kind inderdaad heel snel met mijn nieuwe relatie geconfronteerd omdat het me kul leek eerst hem maanden te verzwijgen en te verbergen. Wat zou dat nu voor een pluspunt zijn??????

    IK noem mijn ex niet waardeloos maar geen goede echtgenoot noch vader. Ik zou hem de grond niet willen intrappen. Mijn ex is een stabiel man. En ja hij is knapper dan gemiddeld. En ja hij heeft kluiten. Maar hij is afwezig. Hij is er op vele momenten niet geweest. Niet voor mij, niet voor mijn zoon. Ik zou daar ook oeverloos kunnen over uitweiden maar dat zou waarschijnlijk ook 'grappig' zijn.

    En ja in het begin, al die jaren geleden, gunde mijn nieuwe vriend me geen blik. Een paar jaar geleden is dat veranderd. Dus het is niet omdat ik afgevallen ben dat ik plots in het oog sprong. Iedereen zaagt al dat mijn post te lang is, ik kan er nog heel wat details in verwerken. Maar samengevat; de eerste jaren dat we elkaar kenden was hij gewoon een kennis die niet op seksuele wijze naar mij keek. Paar jaar geleden wel plots toen hij me beter leerde kennen. Nadien ben ik afgevallen. En toen vond hij me NOG mooier.
  3. quote:
    zairaanne schreef op 19 april 2017 @ 16:30:
    [...]


    Dus als je vreemd gaat doe je je kind iets aan? Wat heeft dat er mee te maken. Mijn zoon is nooit geconfronteerd daarmee en mijn huwelijk indertijd heeft er niet meer of minder om geleden. De schade was er al. Ik heb geen minuut tijd met mijn kind gemist erdoor. Mijn kind heeft er nooit iets van gezien of geweten.

    en wat doe je dan wel? Een huis huren, meubels kopen, een nieuwe auto...massa geld uitgeven. Om dan misschien drie maanden later toch in te trekken bij de ander en daar staan met al je gerief.ONdertussen constant weg en weer rijden tussen de twee adressen.

    Om je kind eerst te laten wennen aan het alleen wonen bij mama, dan wennen aan de meneer die er meer zit dan niet om dan bij die meneer in te trekken. Dan moet hij twee keer verhuizen in plaats van een keer.

    Is dat echt beter?


    Als je een vraag stelt aan een groep mensen, dan weet je dat er antwoorden zullen komen die je liever niet hoort.
    Ik lees je verhaal (en ja, ik heb het helemaal gelezen) en zie vooral dat je zelf worstelt met de vraag die je stelt.
    Wat je vriend ervan vindt is voor jou een reden om ook aan jezelf te twijfelen.
    Dat reacties van anderen die twijfel niet wegnemen kun je niemand verwijten.

    Eerlijkheid is nou eenmaal een overgewaardeerde deugd. En mensen die dingen vertellen omdat "dat wel zo eerlijk is" doen dat soms vooral om het gewicht van hun eigen geweten te verlichten.
    Wat is toch die drang om aan een (nieuwe) partner te vertellen dat je (ooit) vreemd bent gegaan?
    Als je vreemd gaat en je zit ermee in je maag, suck it up en belast een ander niet met je schuldgevoelens. In tegenstelling tot wat mensen zeggen is gedeelde smart geen halve, maar dubbele smart.

    Wees vooral niet verbaasd dat de moraalridders en hun jonkvrouwen die je op dit forum tegenkomt niet terughoudend zijn met hun veroordelingen.

    Wat fijn dat alles steeds goed komt
  4. quote:
    zairaanne schreef op 19 april 2017 @ 16:36:
    [...]


    Grappig. je wil me niet de grond in trappen maar noemt me een waardeloze moeder. Dat is trappen. Nogal liefke. En zonder enige kennis van zaken. Je gaat er dus ook gewoon van uit dat iemand die scheef schaatst een waardeloze moeder is.
    Ik heb mijn kind inderdaad heel snel met mijn nieuwe relatie geconfronteerd omdat het me kul leek eerst hem maanden te verzwijgen en te verbergen. Wat zou dat nu voor een pluspunt zijn??????

    IK noem mijn ex niet waardeloos maar geen goede echtgenoot noch vader. Ik zou hem de grond niet willen intrappen. Mijn ex is een stabiel man. En ja hij is knapper dan gemiddeld. En ja hij heeft kluiten. Maar hij is afwezig. Hij is er op vele momenten niet geweest. Niet voor mij, niet voor mijn zoon. Ik zou daar ook oeverloos kunnen over uitweiden maar dat zou waarschijnlijk ook 'grappig' zijn.

    En ja in het begin, al die jaren geleden, gunde mijn nieuwe vriend me geen blik. Een paar jaar geleden is dat veranderd. Dus het is niet omdat ik afgevallen ben dat ik plots in het oog sprong. Iedereen zaagt al dat mijn post te lang is, ik kan er nog heel wat details in verwerken. Maar samengevat; de eerste jaren dat we elkaar kenden was hij gewoon een kennis die niet op seksuele wijze naar mij keek. Paar jaar geleden wel plots toen hij me beter leerde kennen. Nadien ben ik afgevallen. En toen vond hij me NOG mooier.
    :comput:
  5. quote:
    zairaanne schreef op 19 april 2017 @ 16:36:
    [...]


    Grappig. je wil me niet de grond in trappen maar noemt me een waardeloze moeder. Dat is trappen. Nogal liefke. En zonder enige kennis van zaken. Je gaat er dus ook gewoon van uit dat iemand die scheef schaatst een waardeloze moeder is.
    Ik heb mijn kind inderdaad heel snel met mijn nieuwe relatie geconfronteerd omdat het me kul leek eerst hem maanden te verzwijgen en te verbergen. Wat zou dat nu voor een pluspunt zijn??????

    IK noem mijn ex niet waardeloos maar geen goede echtgenoot noch vader. Ik zou hem de grond niet willen intrappen. Mijn ex is een stabiel man. En ja hij is knapper dan gemiddeld. En ja hij heeft kluiten. Maar hij is afwezig. Hij is er op vele momenten niet geweest. Niet voor mij, niet voor mijn zoon. Ik zou daar ook oeverloos kunnen over uitweiden maar dat zou waarschijnlijk ook 'grappig' zijn.

    En ja in het begin, al die jaren geleden, gunde mijn nieuwe vriend me geen blik. Een paar jaar geleden is dat veranderd. Dus het is niet omdat ik afgevallen ben dat ik plots in het oog sprong. Iedereen zaagt al dat mijn post te lang is, ik kan er nog heel wat details in verwerken. Maar samengevat; de eerste jaren dat we elkaar kenden was hij gewoon een kennis die niet op seksuele wijze naar mij keek. Paar jaar geleden wel plots toen hij me beter leerde kennen. Nadien ben ik afgevallen. En toen vond hij me NOG mooier.
    Je snapt het echt niet....

    It's easy to feel like flying when you fall (for a little while)...
  6. quote:
    Hunniebunnie schreef op 19 april 2017 @ 16:33:
    [...]


    Kijk, nu zie ik hoe jij redeneert.... JA, vreemdgaan zegt iets over hoe jij bent, hoe jij je prioriteiten stelt.

    En je gaat dus NIET na drie maanden bij iemand intrekken. Daar gaat het nou juist over!!


    Ik ken je uiteraard niet en ga niet onmiddellijk oordelen over hoe je redeneert. En voor hetzelfde geld heb je al veel kul meegemaakt in het leven en heeft dat je mening gevormd. Dat is prima. We hoeven het niet eens te zijn.

    maar wat ik wel weet uit mijn Eigen leven is dat ik mijn zoon nu wel een liefdevolle sterke mannenfiguur in zijn leven heeft en voordien niet. Dus tja....daar het het nu voor mij wel over.
  7. oooh TO, zeg dat dan! Je deed het allemaal voor je zoon :)
  8. Wat een arts van je wil weten

    Heb jij een doktersbezoek gepland? Dit zijn de 5 vragen die een arts meestal aan je stelt. Handig om te weten, zodat je je goed kunt voorbereiden. #adv

    Lees verder

  9. Snap je nou écht écht niet dat jouw handelen op geen enkele manier in het belang van jouw zoon is geweest?
    Ik heb het nu niet over het vreemdgaan maar over het feit dat je je zoon direct na jullie scheiding in een huis laat wonen met een voor hem wildvreemde man.
    Het doet er niet toe dat het makkelijker en/of goedkoper was om het zo aan te pakken, dat je dat zelfs als excuus aangrijpt om jouw handelen te verklaren vind ik echt van de zotte.
    Jouw kind heeft behoefte aan stabiliteit en dat heeft hij nu nog steeds niet door jouw keuzes.
  10. quote:
    zairaanne schreef op 19 april 2017 @ 16:40:
    [...]


    Ik ken je uiteraard niet en ga niet onmiddellijk oordelen over hoe je redeneert. En voor hetzelfde geld heb je al veel kul meegemaakt in het leven en heeft dat je mening gevormd. Dat is prima. We hoeven het niet eens te zijn.

    maar wat ik wel weet uit mijn Eigen leven is dat ik mijn zoon nu wel een liefdevolle sterke mannenfiguur in zijn leven heeft en voordien niet. Dus tja....daar het het nu voor mij wel over.


    Ik snap niet dat je zelf niet ziet dat dit je kind beschadigt. Een kind heeft tijd nodig om een band op te bouwen met iemand. En nu doet hij dat (gelukkig wel) omdat hij nu eenmaal in dat gezin is geplempt. Maar vergeet ook niet de loyaliteit die een kind heeft ten opzichte van zijn ouders. En vergeet niet dat jouw gedrag bepalend is voor hoe hij zich laten kan gaan gedragen.

    Ik vind het stuitend dat je niet ziet dat jouw gedrag schadelijk is voor je kind. Echt stuitend. En een totaal gebrek aan logica en zelfinzicht.

    It's easy to feel like flying when you fall (for a little while)...
  11. Zucht nou ja, dan leer je er niets van...ook goed.

    This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
  12. quote:
    S-Meds schreef op 19 april 2017 @ 14:04:
    ik vraag even een middag vrij om dit te lezen. moment


    :rofl:

    Is je werkgever akkoord?
  13. Ik vind het zo bizar dat jij niet kan inzien hoe moeilijk het moet zijn voor kind om plotsklaps zijn veilige thuishaven te verliezen, en om direct te worden opgezadeld met een nieuwe man, een nieuw huis en stel broers/zussen.

    Heb je wel enig inlevingsvermogen?

    Who's Negan?
  14. Nou, hetzelfde als hunniebunnie dus.
    Sorry, had je reactie nog niet gelezen, maar bent het dus roerend met je eens

    Who's Negan?
  15. quote:
    zairaanne schreef op 19 april 2017 @ 16:40:
    [...]


    Ik ken je uiteraard niet en ga niet onmiddellijk oordelen over hoe je redeneert. En voor hetzelfde geld heb je al veel kul meegemaakt in het leven en heeft dat je mening gevormd. Dat is prima. We hoeven het niet eens te zijn.

    maar wat ik wel weet uit mijn Eigen leven is dat ik mijn zoon nu wel een liefdevolle sterke mannenfiguur in zijn leven heeft en voordien niet. Dus tja....daar het het nu voor mij wel over.


    Een 'mannenfiguur' is nog geen vader. Ga nou niet doen alsof jij ook maar 1 beslissing nam met je zoon in je achterhoofd.

    Wat wil je nou? Vrijwel iedereen is het in dit topic met elkaar eens. Je komt arrogant over en lijkt je wanhopig aan mannen vast te klemmen.

    Maar succes er mee hoor, je zal het nodig hebben.
  16. quote:
    zairaanne schreef op 19 april 2017 @ 16:30:
    [...]


    Dus als je vreemd gaat doe je je kind iets aan? Wat heeft dat er mee te maken. Mijn zoon is nooit geconfronteerd daarmee en mijn huwelijk indertijd heeft er niet meer of minder om geleden. De schade was er al. Ik heb geen minuut tijd met mijn kind gemist erdoor. Mijn kind heeft er nooit iets van gezien of geweten.

    en wat doe je dan wel? Een huis huren, meubels kopen, een nieuwe auto...massa geld uitgeven. Om dan misschien drie maanden later toch in te trekken bij de ander en daar staan met al je gerief.ONdertussen constant weg en weer rijden tussen de twee adressen.

    Om je kind eerst te laten wennen aan het alleen wonen bij mama, dan wennen aan de meneer die er meer zit dan niet om dan bij die meneer in te trekken. Dan moet hij twee keer verhuizen in plaats van een keer.

    Is dat echt beter?


    Sowieso is binnen drie maanden bij iemand intrekken een grote gok die je neemt. En zeker niet één die je mag nemen wanneer er een kind in het spel is.

    Ik heb niet alles gelezen, maar ik krijg de indruk dat je denkt dat als een kind maar voldoende eten en drinken krijgt, en een portie aandacht af en toe, dat het dan geen schade leidt.

    In vino libertas
  17. TO, ben je zelf vertrokken of heeft je exman je eruit gezwiept? omdat je zo snel bent gaan samenwonen en je kind daarin mee hebt getrokken. En hoe verliep het contact dan met zijn vader als jij al elders woont?
  18. Je bent dan misschien wel mooier van buiten maar nog steeds lelijk van binnen..
  19. Totaal zinloos om hierop te reageren. Iedereen hier ziet dat deze relatie geen lang leven beschoren is. Maar ach, je sleept je zoon zo weer naar een nieuwe hunk waar je oud mee gaat worden. Veel geluk dan maar.
  20. quote:
    zairaanne schreef op 19 april 2017 @ 16:36:
    [...]


    Grappig. je wil me niet de grond in trappen maar noemt me een waardeloze moeder. Dat is trappen. Nogal liefke. En zonder enige kennis van zaken. Je gaat er dus ook gewoon van uit dat iemand die scheef schaatst een waardeloze moeder is.
    Ik heb mijn kind inderdaad heel snel met mijn nieuwe relatie geconfronteerd omdat het me kul leek eerst hem maanden te verzwijgen en te verbergen. Wat zou dat nu voor een pluspunt zijn??????

    IK noem mijn ex niet waardeloos maar geen goede echtgenoot noch vader. Ik zou hem de grond niet willen intrappen. Mijn ex is een stabiel man. En ja hij is knapper dan gemiddeld. En ja hij heeft kluiten. Maar hij is afwezig. Hij is er op vele momenten niet geweest. Niet voor mij, niet voor mijn zoon. Ik zou daar ook oeverloos kunnen over uitweiden maar dat zou waarschijnlijk ook 'grappig' zijn.

    En ja in het begin, al die jaren geleden, gunde mijn nieuwe vriend me geen blik. Een paar jaar geleden is dat veranderd. Dus het is niet omdat ik afgevallen ben dat ik plots in het oog sprong. Iedereen zaagt al dat mijn post te lang is, ik kan er nog heel wat details in verwerken. Maar samengevat; de eerste jaren dat we elkaar kenden was hij gewoon een kennis die niet op seksuele wijze naar mij keek. Paar jaar geleden wel plots toen hij me beter leerde kennen. Nadien ben ik afgevallen. En toen vond hij me NOG mooier.


    Elke post die je neerzet verandert je hele verhaal weer.

    Dat is niet trappen. Dat is jou een spiegel voorhouden. Dat het spiegelbeeld je niet bevalt, heb je helemaal aan jezelf te danken.
    Maar ik geef het op. Ik vermoed dat jij diep vanbinnen zelf heel goed weet hoe slecht je hebt gehandeld en nog steeds handelt. Daarom sla je nu zo om je heen.
    Het pluspunt van de relatie verbergen is dat kind niet een band opbouwt met je nieuwe vriend en straks helemaal verdrietig is wanneer het uitgaat. Want deze relatie houdt never nooit stand. Daarom wachten ouders: zeker zijn dat iemand niet binnen een jaar weer verdwijnt, en kindje opnieuw afscheid moet nemen.

    Ik ga er inderdaad van uit dat als je vreemdgaat, je een slechte moeder bent. Op dat moment neem je namelijk willens en wetens een heel groot risico dat je relatie uitgaat, en dat je daarmee de volledige basis van je kindje kapot gooit, en dat alleen voor je eigen jeuk. Als je bereid bent om zulke keuzes te maken over de rug van je kind, verdien je het niet om moeder te zijn.

    Maar weet je TO, letterlijk bijna iedereen hier zegt hetzelfde. Maar jij wil het niet horen. Ik geef het op, zal niet meer reageren. Weet alleen dat je heel hard op weg bent om je kind voor het leven te tekenen.
  21. Je schrijft heel andere dingen als in je OP.Hij zag je totaal niet staan omdat je te dik was toch?En nu je afgevallen bent ziet hij je wel staan.
    Ik had voor de eer vriendelijk bedankt.

    Om van het ene huis gelijk in het andere huis samen te gaan wonen met je kind erbij vind ik ook niet erg slim.Maar goed,dat is jou keus.Hoop dat je kind er niet onder lijdt.
  22. quote:
    zairaanne schreef op 19 april 2017 @ 16:30:
    [...]


    Dus als je vreemd gaat doe je je kind iets aan? Wat heeft dat er mee te maken. Mijn zoon is nooit geconfronteerd daarmee en mijn huwelijk indertijd heeft er niet meer of minder om geleden. De schade was er al. Ik heb geen minuut tijd met mijn kind gemist erdoor. Mijn kind heeft er nooit iets van gezien of geweten.

    en wat doe je dan wel? Een huis huren, meubels kopen, een nieuwe auto...massa geld uitgeven. Om dan misschien drie maanden later toch in te trekken bij de ander en daar staan met al je gerief.ONdertussen constant weg en weer rijden tussen de twee adressen.

    Om je kind eerst te laten wennen aan het alleen wonen bij mama, dan wennen aan de meneer die er meer zit dan niet om dan bij die meneer in te trekken. Dan moet hij twee keer verhuizen in plaats van een keer.

    Is dat echt beter?
    ja, het was echt beter geweest als je eerst een eigen huis had gehad, je hebt een enorme gok genomen door gelijk bij deze man in te trekken. Wat als het fout gaat? Dan moet je zoon alsnog weer verhuizen en weer afscheid nemen van een vaderfiguur en opnieuw beginnen. Als je eerst een eigen huis had genomen, had je het rustig op kunnen bouwen en kunnen kijken of jullie wel echt bij elkaar passen en dat is echt beter voor alle partijen. Niet alleen voor je zoon, maar ook voor jou, voor die man en voor zijn kinderen

    I was born in the sign of water, and it is there that I feel my best
  23. quote:
    elisabethrose schreef op 19 april 2017 @ 17:51:
    [...]


    Elke post die je neerzet verandert je hele verhaal weer.

    Dat is niet trappen. Dat is jou een spiegel voorhouden. Dat het spiegelbeeld je niet bevalt, heb je helemaal aan jezelf te danken.
    Maar ik geef het op. Ik vermoed dat jij diep vanbinnen zelf heel goed weet hoe slecht je hebt gehandeld en nog steeds handelt. Daarom sla je nu zo om je heen.
    Het pluspunt van de relatie verbergen is dat kind niet een band opbouwt met je nieuwe vriend en straks helemaal verdrietig is wanneer het uitgaat. Want deze relatie houdt never nooit stand. Daarom wachten ouders: zeker zijn dat iemand niet binnen een jaar weer verdwijnt, en kindje opnieuw afscheid moet nemen.

    Ik ga er inderdaad van uit dat als je vreemdgaat, je een slechte moeder bent. Op dat moment neem je namelijk willens en wetens een heel groot risico dat je relatie uitgaat, en dat je daarmee de volledige basis van je kindje kapot gooit, en dat alleen voor je eigen jeuk. Als je bereid bent om zulke keuzes te maken over de rug van je kind, verdien je het niet om moeder te zijn.

    Maar weet je TO, letterlijk bijna iedereen hier zegt hetzelfde. Maar jij wil het niet horen. Ik geef het op, zal niet meer reageren. Weet alleen dat je heel hard op weg bent om je kind voor het leven te tekenen.
    Precies dit!!
  24. Je zegt in je op hele andere dingen over je ex en huidige partner dan in latere posts nadat je commentaar hebt gekregen. En als je daar vervolgens op aangesproken wordt dan was het omdat je je verhaal niet langer wilde maken dan nodig?
    Geloof je jezelf?

    En zoals hier al eerder door velen gezegd: je gaat niet meteen samenwonen met een nieuwe man. En alles binnen een jaar is al te snel. Dat doe je niet met een kind.

    Als het zand te zacht is, zodat je geen fort meer bouwen kan... Maak er dan in godsnaam maar een luchtkasteeltje van
  25. Veritas
  26. quote:
    wiezel schreef op 19 april 2017 @ 19:34:
    Je zegt in je op hele andere dingen over je ex en huidige partner dan in latere posts nadat je commentaar hebt gekregen. En als je daar vervolgens op aangesproken wordt dan was het omdat je je verhaal niet langer wilde maken dan nodig?
    Geloof je jezelf?

    En zoals hier al eerder door velen gezegd: je gaat niet meteen samenwonen met een nieuwe man. En alles binnen een jaar is al te snel. Dat doe je niet met een kind.


    Dit dus. Nu is je OP kort maar krachtig? 8-P

    Misschien is je kind wel bang om te zeggen dat hij ongelukkig is met deze situatie, omdat zijn moeder overduidelijk erg hangt aan dit nieuwe 'vaderfiguur'.