Log nu in om te reageren
  1. k begrijp wel dat je je 'gewaarschuwd' voelt door het verleden, maar niet dat je je het heden erdoor laat vergallen. Of ben ik fout?

    Het gaat erom dat je leert van je keuzes. Niet hij, maar jij. Mensen kunnen veranderen, zelfs mensen die vreemdgaan...verslaafden..mensen die allerlei gebeurtenissen hebben meegemaakt etc. Alleen dit kost energie en reflectie en tijd. Meeste gaan onbewust door en raken verwikkeld in hun verhaal. Daar lijkt het op bij jou.
    Je bent niet fout. Je maakt keuzes die grotere gevolgen hebben dan je zelf ziet.
    Op jou en de omgeving, in dit geval je kind.
    Uiteindelijk wil jij gelukkig zijn , net als iedereen. Maakt dit je allemaal gelukkig?
  2. Goh, dus als jij 2 kilo aankomt hoeft ie je niet meer, en hij vertrouwt je voor geen meter?
    En jij accepteert zijn verleden alleen maar om dat dat voor jouw tijd was, niet omdat het hem gemaakt heeft tot wie hij nu is?

    En nu zijn jullie beide jaloers en blijkt het tegen te vallen.


    Maar wat is nu precies je vraag? Want je wil hem, hoe dan ook?
    Of wilde je hem en valt het nu tegen?

    Death may indeed be final, but the love we share while living is eternal
  3. De basis van een relatie is vertrouwen, is dit er niet dan kan je net zo goed meteen stoppen. Het gaat hoe dan ook fout. Dus ongeacht of je gelijk hebt of niet, hij vertrouwt je blijkbaar niet. Punt. Daar gaat je basis!

    Daarbij zijn jullie pas 10 maanden samen. Mijn stelregel is altijd: Heb je in je eerste jaar al ruzies over triviale zaken als vertrouwen of überhaupt vette ruzies over weet ik veel wat. Kap er dan maar mee, dan was het niet voort bestemd. Het eerste jaar moet leuk zijn, elkaar leren kennen, er is dan geen ruimte voor ruzies en vertrouwen issues.
  4. Je vriend verwijt je van alles, zelfs het feit dat je koos voor andere mannen boven hem te kiezen in de tijd dat je huwelijk slecht was... hij verwijt jou (!) dat jullie (!) eerder een relatie hadden kunnen hebben als jij maar op hem had gereageerd zoals hij dat wilde.
    Daarnaast ben jij onbetrouwbaar omdat je vreemd bent gegaan....maar hij ook, al telt dat niet want bla bla.
    Hoe hoog op je tenen moet jij lopen voor die man? Jij laat hem immers elke dag weten/merken dat je van hem houdt.
    In hoeverre laat hij blijken dat hij van je houdt behalve door manipulatie en jou een schuldgevoel aan te praten?
    Ik ben geen wonder in relaties maar als je de ander moet overtuigen van je gevoel zit er iets goed fout.
    Als de ander je er steeds maar aan blijft herinneren hoe slecht je bent geweest en dmv 'angsten' je manipuleert om hem te overtuigen zit er iets goed fout.

    En wat betreft de meningen omtrent je kind ben ik het eens dat ik het te doen heb met het kind.
    Een kind uit zijn thuissituatie halen (hoe slecht jij die ook vindt) is voor het kind gewoon een rot ervaring. Een scheiding is voor een kind gewoon een rot ervaring.
    Een rot ervaring die je kind niet op zijn eigen manier heeft kunnen verwerken omdat hij al direct geconfronteerd werd met die andere man en een moeder die smoorverliefd op die man is.
    Dat is echt het meest egoïstische wat een ouder kan doen. Ik ben van mening dat je een gezin niet behoort samen te stellen zonder toestemming van alle betrokken partijen.. met in je achterhoofd houden dat kinderen te loyaal zijn aan hun ouders.
    Nog specifieker is mijn mening dat ik tegen samengestelde gezinnen ben met kinderen onder de 18 jaar.

    Appels kun je eten, peren wel
  5. quote:
    spaatje25 schreef op 19 april 2017 @ 15:26:
    [...]

    TO reageert niet meer op mij, hoop dat ze er in ieder geval over na gaat denken.
    TO krijgt veel reacties en ze kan niet overal (direct) op antwoorden. Voor hetzelfde geld was de TO al verdwenen en de OP gewist.
  6. quote:
    JoanWatson schreef op 21 april 2017 @ 10:35:
    De basis van een relatie is vertrouwen, is dit er niet dan kan je net zo goed meteen stoppen. Het gaat hoe dan ook fout. Dus ongeacht of je gelijk hebt of niet, hij vertrouwt je blijkbaar niet. Punt. Daar gaat je basis!

    Daarbij zijn jullie pas 10 maanden samen. Mijn stelregel is altijd: Heb je in je eerste jaar al ruzies over triviale zaken als vertrouwen of überhaupt vette ruzies over weet ik veel wat. Kap er dan maar mee, dan was het niet voort bestemd. Het eerste jaar moet leuk zijn, elkaar leren kennen, er is dan geen ruimte voor ruzies en vertrouwen issues.



    Dit vind ik dus ook. Velen zullen zeggen dat die ruzies nodig zijn of het "minder saai" maken...
    Maar het kan ook meestal een teken zijn van wegwezen.