Mijn vrouw wordt om het minste geringste boos op mij

Log nu in om te reageren
  1. En je vrouw is twee jaar later nog steeds boos op jou om een fout die je op je werk gemaakt hebt? Dan is ze gewoon knettergek. Echt hoor, dat hoef je niet te pikken. Ze heeft er om te beginnen al niks mee te maken, maar er na zo'n tijd nog steeds over beginnen is gewoon belachelijk. Onvolwassen.

    "Wine in the morning, and some breakfast at night. Oh baby, I'm beginning to see the light!"
  2. Als ik jouw verhaal zo lees heb je volgens mij een hele lastige vrouw die over de kleinste dingen al moeilijk doet. Zo erg is het niet wat je hebt gedaan hoor als ik het zo lees! Zij is hier degene die echt niet goed bezig is. Ultimatum stellen: of evt. relatietherapie, of zij jou beter behandelen of het is over. Zo is het ook niet fijn toch. Sterkte!
  3. Ik begrijp dat je het goed wil doen voor je vrouw, maar je laten uitschelden en steeds worden toegesproken worden als een klein kind is respectloos. Ze gaat herhaaldelijk over je grenzen heen. Ben een beetje man en geef eens wat tegengas. Daar wordt je vrouw echt niet slechter van, hooguit wat gezelliger. Dat hoeft echt niet in een ruzie te resulteren, zeker als je rustig je woordje doet. En uiteraard mag ze haar frustraties bij je kwijt, maar zeg maar dat het voortaan korter en minder frequent mag (en koop haar desnoods een dagboek).

    Als ze liefde voor je voelt mag het allemaal een dik toontje lager.

    These are the days of miracle and wonder, this is the long distance call...
  4. Is het misschien allemaal een beetje te snel gegaan? Ze raakte zwanger en daarna zijn jullie pas gaan samenwonen en ook meteen getrouwd?

    Ik zou inderdaad relatietherapie overwegen. Jullie zijn beide duidelijk niet gelukkig in de huidige situatie.
  5. quote:
    LaFolie schreef op 21 april 2017 @ 14:56:
    Nou, dat klinkt al weer fantastisch, Hans. Jij zal wel vreemd zijn gegaan als ik het zo lees, en zij heeft spijt als haren op d'r hoofd dat ze aan je vast zit.
    quote:
    LaFolie schreef op 21 april 2017 @ 15:16:
    En je vrouw is twee jaar later nog steeds boos op jou om een fout die je op je werk gemaakt hebt? Dan is ze gewoon knettergek. Echt hoor, dat hoef je niet te pikken. Ze heeft er om te beginnen al niks mee te maken, maar er na zo'n tijd nog steeds over beginnen is gewoon belachelijk. Onvolwassen.
    Van het ene uiterste in het andere ;-)

    Leef en laat leven
  6. quote:

    Daar ben je deels ook gewoon zelf bij hoor. Ik ben anderhalf jaar in totaal zwanger geweest en echt, een flinke huilbui op zijn tijd was er zeker wel bij. Mopperen over een vuilniszak die nog in de gang stond is ook een keer gebeurt.

    Hysterisch ruzie zoeken, man klootzak noemen en iedere dag een klaagzang doen: nee hoor.

    These are the days of miracle and wonder, this is the long distance call...
  7. Tsja, 2 hooggevoelige persoonlijkheden... voor je het weet vertrouw je inderdaad de kat niet meer.
    En dan nog een liefdesbaby, dat is wel leuk, toch? :flirting:
    Hoelang is ze nu al zwanger? En is de kat wel gesteriliseerd? Zo nee: snel laten doen hoor, anders zit je straks met een huis vol liefdesbaby's.
    Niet goed voor je humeur :no:
    Sterkte, je hebt het nodig!!! :there:
  8. Wat een arts van je wil weten

    Heb jij een doktersbezoek gepland? Dit zijn de 5 vragen die een arts meestal aan je stelt. Handig om te weten, zodat je je goed kunt voorbereiden. #adv

    Lees verder

  9. quote:
    bevertjes schreef op 21 april 2017 @ 15:20:
    Is het misschien allemaal een beetje te snel gegaan? Ze raakte zwanger en daarna zijn jullie pas gaan samenwonen en ook meteen getrouwd?

    Ik zou inderdaad relatietherapie overwegen. Jullie zijn beide duidelijk niet gelukkig in de huidige situatie.
    Precies wat ik ook dacht. Ik denk dat het haar ineens erg benauwd en ze is nu natuurlijk niet in de positie om terug te krabbelen. Ik zou ook samen met iemand gaan praten.
  10. Dumpen en door!
  11. Joh ik heb niet eens je hele verhaal gelezen. Gemeen zijn vrouwen he. :hihi: Ik heb wel een advies, als mensen zich als een hork gedragen, is daar altijd een reden voor. Ga daar achter komen. Kan zijn dat je vrouw een stoornis heeft, of een hormonale inbalans, of iets anders. Of ze baalt gewoon van je. Ga erachter komen, wat er scheelt. En daar is maar 1 manier voor, praten.

    Als je er niet achter komt wat er scheelt door te praten, dan zou ik naar een psycholoog stappen. Want dan kom je er of samen niet uit en heb je hulp nodig, of 1 van jullie, of misschien beide, heeft een stoornis die invloed heeft op het gedrag, dat kan. Sterkte!

    Flowers make me happy
  12. quote:
    En wat ook echt pijn doet is dat ze regelmatig zegt dat ik in therapie ofzo moet. Want ik kan niet normaal met haar reactie omgaan... Misschien heeft ze gelijk, maar mijns inziens kan je zoiets niet zeggen. Breng dat dan normaal en stel het een keer voor. Maar zoals zij het brengt doet dat echt pijn!

    Jullie zouden het best samen in therapie kunnen gaan. Want jullie zitten in een raar patroon waarin je je je allebei niet gehoord voelt. En het is moeilijk om daar zelf uit te komen. Zij vindt het vervelend dat je afstandelijk doet en gaat daardoor nog meer zeuren, waardoor jij je nog meer terugtrekt, et cetera.

    Dus de volgende keer dat ze zegt: "je moet in therapie". Dan antwoordt jij: "Je hebt volgens mij gelijk. Maar ik wil graag samen. Dan kunnen we samen altijd nog zien of ik daarna ook nog alleen in therapie moet."
  13. Wat is dat toch met die lengte? Stond er eerst iets anders? Dit is toch echt geen absurd lang en warrig verhaal.
    Of wordt het hele Vivaforum langzamerhand te stom om iets te lezen dat groter is dan je telefoonscherm?
  14. quote:
    orkenflow schreef op 21 april 2017 @ 16:27:
    Wat is dat toch met die lengte? Stond er eerst iets anders? Dit is toch echt geen absurd lang en warrig verhaal.
    Of wordt het hele Vivaforum langzamerhand te stom om iets te lezen dat groter is dan je telefoonscherm?


    Eens, het is een coherent en duidelijk verhaal en niet krankzinnig lang.
    En TO klinkt als een vrij redelijk mens.
  15. Sla eens met je vuist op tafel. Zo hoef jij je niet te laten behandelen!
  16. quote:
    Pluisi schreef op 21 april 2017 @ 16:43:
    Sla eens met je vuist op tafel. Zo hoef jij je niet te laten behandelen!



    Dit!
    Dat zij overal zo'n punt van maakt, is haar probleem. Moet ze lekker zelf oplossen en niet jou mee lastig vallen.

    Je moet het leven niet te serieus nemen. Je overleeft het toch niet!
  17. Wat vindt de verloskundige van haar mentale staat? Ga je elke afspraak mee? Kun je zorgen dat het een keer aan de orde komt? (van te voren bellen of ze er naar wil vragen in het consult). Ja, ze doet naar en raar. Maar er is nu wel een klein mensje op komst dat er onder kan lijden als mams mentaal onderuit gaat.

    Ik zou als ik jou was, meer en duidelijk mijn grenzen aangeven. Als het om het "werkprobleem" gaat, duidelijk maken dat dit in het verleden is geweest, veroorzaakt door faalangst en dat dit problem is aangepakt in therapie. Verder hoef je het er niet over te hebben.

    Maar mijn focus zou nu toch als eerste wel zijn op haar welzijn, en dat van de baby. Jij bent een volwassen vent, en je kunt en moet dit wellicht nog even uitzingen, tot je daadwerkelijk tot een "oplossing" zult komen samen. Dat baby'tje kan echter niet wachten.
  18. Ga van die eieren af.
    Zeg dan iets als blijf je commentaar leveren?
    Hou daar eens mee op en wees eens wat positief. Dan een aai over haar haar. X-D


    Waar ben je nou bang voor?
    Zoals nu werkt het niet.
    Negeer haar niet.
    Lukt het niet dan passen jullie niet samen.
  19. En hoezo is de kat onbetrouwbaar?
    Jejoue wijzigde dit bericht op 21-04-2017 18:00 met 13%
  20. Je vrouw klinkt echt als een enorm kutwijf Hans, sorry. Waarom sta je toe dat iemand jou zo behandelt? Dat akkefietje op je werk, als je het mij vraagt reageert ze (nog steeds!) veel te overgevoelig op zoiets.
    Kom voor jezelf op man, het siert je dat je niet zomaar wil stoppen maar eis op z'n minst relatietherapie, dit is toch geen leven?
    Het idee om de verloskundige te laten vragen naar haar mentale staat vind ik ook een goede tip)
  21. Dat gedoe oo je werk lijkt me eerder iets waar je steun van verwacht van je partner ipv verwijten.
    Die had je op je werk al en dat heb je opgelost.
    Ik snap soweiso niet waarom dat zo erg haar probleem zou moeten zijn, vervelend voor jou maar geen consequenties voor haar verder.
    Sneu dat je dat in je eentje hebt moeten oplossen.

    Verder denk ik dat jullie samen in therapie een goed idee is.
  22. quote:
    orkenflow schreef op 21 april 2017 @ 16:27:
    Wat is dat toch met die lengte? Stond er eerst iets anders? Dit is toch echt geen absurd lang en warrig verhaal.
    Of wordt het hele Vivaforum langzamerhand te stom om iets te lezen dat groter is dan je telefoonscherm?

    Je kan beter spijt hebben van de dingen die je hebt gedaan...dan van je dingen die je niet hebt gedaan.
  23. Je kan beter spijt hebben van de dingen die je hebt gedaan...dan van je dingen die je niet hebt gedaan.
  24. quote:
    Star schreef op 21 april 2017 @ 14:51:
    Waarover heb je gelogen TO?
    Ik gok over een vrouwelijke collega :)

    Niet geschoten is altijd mis
  25. Heb je nog nooit een vrouw gehad, TO? Zo zijn ze soms gewoon hoor. Aan jou de taak om haar weer op aarde terug te laten keren. In de realiteit, waarin ook zij normaal moet doen.
    Amand_ wijzigde dit bericht op 21-04-2017 18:49 met 45%

    That was fucking stupid.