Log nu in om te reageren
  1. Ja ik snap wat het betekent. Ik vraag om uitleg waarin ik kortzichtig ben volgens jou.
  2. Trouwens, de buren met de meisjesgillers hebben ook 3 keffers die om elke scheet aanslaan. En daarnaast [andere buren] nog eens 3 honden die dan ook beginnen. Jaja Heel gezellig allemaal.
    Maarrr en dat heb ik al vaker gezien; de honden sturen ze naar buiten terwijl ze zelf de deur dicht hebben. En maar blaffen in de tuin. Dat kan toch ook niet?!

    edit; en ik ben gek op dieren, maar je krijgt vanzelf een hekel aan die keffers, terwijl ze er niks aan kunnen doen.
    Panita_ta wijzigde dit bericht op 19-04-2017 23:14 met 14%
  3. quote:
    Panita_ta schreef op 19 april 2017 @ 23:12:
    Trouwens, de buren met de meisjesgillers hebben ook 3 keffers die om elke scheet aanslaan. En daarnaast [andere buren] nog eens 3 honden die dan ook beginnen. Jaja Heel gezellig allemaal.
    Maarrr en dat heb ik al vaker gezien; de honden sturen ze naar buiten terwijl ze zelf de deur dicht hebben. En maar blaffen in de tuin. Dat kan toch ook niet?!
    Nee vind ik ook niet kunnen
  4. quote:
    juliadenders schreef op 19 april 2017 @ 23:11:
    Ja ik snap wat het betekent. Ik vraag om uitleg waarin ik kortzichtig ben volgens jou.
    Jij noemt mensen die gillende kinderen niet prettig vind, blowende zeikerds.
  5. Ik begrijp dat alles wat te veel is... gewoon te veel is.
    Te veel gegil
    Te veel geblaf
    Te veel geboor
    Te veel gesmijt met deuren

    Te veel te veel
  6. :).
    Het is ook gewoon irritant, gillende kinderen. Daar is denk ik iedereen het wel over eens. Ouder of niet.
    fijn dat je " de andere kant" ook begrijpt. Dat wilde ik graag overbrengen, omdat er hier zo hard gereageerd wordt op de kinderen ouders en opvoeding. Ligt een beetje gevoelig;).
    Thx voor je berichtje. Hopelijk komt het in jouw buurt ook allemaal ( snel) op een dag goed.

    quote]Panita_ta schreef op 19 april 2017 @ 23:08:
    [...]

    Dat begrijp ik, vanuit jou gezien. Ik begrijp echt wel dat het niet altijd zo zwart/wit is.
    Zo vreet ik mij dus ook op als ik weer dat gekrijs hoor, dag in dag uit. En zijn ze eenmaal stil, komt de volgende ploeg uitgelaten buurkinderen je rust verstoren.
    Tis allemaal wat.[/quote]
  7. Ik snap Julia wel.

    In mijn situatie is het dus dat al vanaf kind zijn geboorte duidelijk was dat er wat anders was bij hem.
    Driftaanvallen, frustratie, gegil en gekrijs.

    Al vanaf dat hij 3 weken oud is liepen we bij kinderartsen en later therapeuten. Iedereen die ook maar wat voor ons kon betekenen haalden we in huis.
    Elke opvoedmethode hebben we gedaan (en dat zijn er heel veel!) Maar alles hielp maar voor hooguit 3 weken en dan ben je weer terug bij af.

    Het is zo frustrerend om niet te kunnen voldoen aan de verwachtingen van mensen om je heen. Het is niet te doen om elke dag je te moeten verontschuldigen voor je kind. Het kind waar je zo diep van houd en die je al het ongemak in de grote boze wereld wilt behoeden.
    Het is niet te doen dat je ziet dat je kind weer overprikkeld is geraakt terwijl je zo je best doet om het niet te laten gebeuren.
    Het is niet om aan te zien dat je ziet dat hij een driftbui erdoor krijgt en er niet uit te halen is en je moet wachten tot hij zich overgeeft en dan snikkend en naar adem snakkend in je armen ligt.

    En weet je voor wie ik het het allerergste vind.... niet voor de mensen om mij heen die mij afkeurende blikken werpt dat ik mijn zoon niet kan opvoeden, niet van de luid uitgesproken meningen dat het kind gewoon geslagen dient te worden. Maar voor dat hele kleine manneke dat niet geaceepteerd word in deze grote boze wereld van volwassenen.

    Wat ik zie in mijn zoon is een jongetje wat met iedereen de beste vriendjes wil zijn, zijn laatste snoepje nog aan een ander wil geven, zachtjes over een babyhandje aait en een slaapliedje voor het kindje zingt, dat hij altijd overal 100% voor gaat ook al vind hij het moeilijk of eng.

    Ik zie een jongetje dat ik met trots mijn zoon mag noemen en ik zal hem begeleiden in deze grote boze mensenwereld waar ik maar kan!
  8. Heb jij je kat goed opgevoed?

    Hoewel het voor een hond de normaalste zaak van de wereld is om naar puppytraining te gaan, wordt van een kitten nog vaak gedacht dat die niet op te voeden is. Think again! Het is heel belangrijk om ook je kitty training te geven. Met deze vijf simpele tips voed je je kat op. #adv

    Lees verder

  9. Ja idd, goede samenvatting van alles wat ik heb gezegd.
    quote:
    Ginerva schreef op 19 april 2017 @ 23:15:
    [...]


    Jij noemt mensen die gillende kinderen niet prettig vind, blowende zeikerds.
  10. quote:
    Ginerva schreef op 19 april 2017 @ 23:12:
    [...]


    Nee vind ik ook niet kunnen

    Ik ook niet.
    Je snapt dus wel dat van rustig in de tuin zitten geen sprake is.

    Maar goed, ik ga er weer vandoor. Vond het fijn even mijn hart gelucht te hebben. Fijne avond mensen!
  11. Quicksilver, staat nu aan
  12. quote:
    Quicksilver1982 schreef op 19 april 2017 @ 23:18:
    Ik snap Julia wel.

    In mijn situatie is het dus dat al vanaf kind zijn geboorte duidelijk was dat er wat anders was bij hem.
    Driftaanvallen, frustratie, gegil en gekrijs.

    Al vanaf dat hij 3 weken oud is liepen we bij kinderartsen en later therapeuten. Iedereen die ook maar wat voor ons kon betekenen haalden we in huis.
    Elke opvoedmethode hebben we gedaan (en dat zijn er heel veel!) Maar alles hielp maar voor hooguit 3 weken en dan ben je weer terug bij af.

    Het is zo frustrerend om niet te kunnen voldoen aan de verwachtingen van mensen om je heen. Het is niet te doen om elke dag je te moeten verontschuldigen voor je kind. Het kind waar je zo diep van houd en die je al het ongemak in de grote boze wereld wilt behoeden.
    Het is niet te doen dat je ziet dat je kind weer overprikkeld is geraakt terwijl je zo je best doet om het niet te laten gebeuren.
    Het is niet om aan te zien dat je ziet dat hij een driftbui erdoor krijgt en er niet uit te halen is en je moet wachten tot hij zich overgeeft en dan snikkend en naar adem snakkend in je armen ligt.

    En weet je voor wie ik het het allerergste vind.... niet voor de mensen om mij heen die mij afkeurende blikken werpt dat ik mijn zoon niet kan opvoeden, niet van de luid uitgesproken meningen dat het kind gewoon geslagen dient te worden. Maar voor dat hele kleine manneke dat niet geaceepteerd word in deze grote boze wereld van volwassenen.

    Wat ik zie in mijn zoon is een jongetje wat met iedereen de beste vriendjes wil zijn, zijn laatste snoepje nog aan een ander wil geven, zachtjes over een babyhandje aait en een slaapliedje voor het kindje zingt, dat hij altijd overal 100% voor gaat ook al vind hij het moeilijk of eng.

    Ik zie een jongetje dat ik met trots mijn zoon mag noemen en ik zal hem begeleiden in deze grote boze mensenwereld waar ik maar kan!
    Dat is ook vervelend voor zo'n jongetje, en dit is ook te begrijpen dat je hier niets aan kan doen. Dit vind ik totaal anders en niet te vergelijken met mensen die hun kinderen gewoon zomaar hun gang te laten gaan omtrent het gillen
  13. Mooi omschreven.
    quote:
    Quicksilver1982 schreef op 19 april 2017 @ 23:18:
    Ik snap Julia wel.

    In mijn situatie is het dus dat al vanaf kind zijn geboorte duidelijk was dat er wat anders was bij hem.
    Driftaanvallen, frustratie, gegil en gekrijs.

    Al vanaf dat hij 3 weken oud is liepen we bij kinderartsen en later therapeuten. Iedereen die ook maar wat voor ons kon betekenen haalden we in huis.
    Elke opvoedmethode hebben we gedaan (en dat zijn er heel veel!) Maar alles hielp maar voor hooguit 3 weken en dan ben je weer terug bij af.

    Het is zo frustrerend om niet te kunnen voldoen aan de verwachtingen van mensen om je heen. Het is niet te doen om elke dag je te moeten verontschuldigen voor je kind. Het kind waar je zo diep van houd en die je al het ongemak in de grote boze wereld wilt behoeden.
    Het is niet te doen dat je ziet dat je kind weer overprikkeld is geraakt terwijl je zo je best doet om het niet te laten gebeuren.
    Het is niet om aan te zien dat je ziet dat hij een driftbui erdoor krijgt en er niet uit te halen is en je moet wachten tot hij zich overgeeft en dan snikkend en naar adem snakkend in je armen ligt.

    En weet je voor wie ik het het allerergste vind.... niet voor de mensen om mij heen die mij afkeurende blikken werpt dat ik mijn zoon niet kan opvoeden, niet van de luid uitgesproken meningen dat het kind gewoon geslagen dient te worden. Maar voor dat hele kleine manneke dat niet geaceepteerd word in deze grote boze wereld van volwassenen.

    Wat ik zie in mijn zoon is een jongetje wat met iedereen de beste vriendjes wil zijn, zijn laatste snoepje nog aan een ander wil geven, zachtjes over een babyhandje aait en een slaapliedje voor het kindje zingt, dat hij altijd overal 100% voor gaat ook al vind hij het moeilijk of eng.

    Ik zie een jongetje dat ik met trots mijn zoon mag noemen en ik zal hem begeleiden in deze grote boze mensenwereld waar ik maar kan!
  14. quote:
    juliadenders schreef op 19 april 2017 @ 23:19:
    Ja idd, goede samenvatting van alles wat ik heb gezegd.

    [...]
    Ja iig wel lekker kort ;-)
  15. Heb je een jachtgeweer?
  16. Dat klopt generva. Maar hoe weet jij zo zeker dat ouders er niets aan doen. Daar zit het hm in.
    Mijn buren vinden ook dat ik hun niet serieus neem omdat ze hebben aangegeven dat ze niet tegen het geluid kunnen ( en het is ook echt niet zo dat ze dag in dag uit aan het gillen zijn). Ik neem het heel serieus en ben me er continu van bewust. Ik ben bezig met de opvoeding en spreek ze erop aan etc etc.
    Maar ik ben geen moeder die je er schreeuwend bovenuit hoort. Dus hun trekken daardoor de conclusie dat ik niets doe...
    En natuurlijk heb je de ouders die er niets voor doen, om wat voor reden dan ook.
    Het is echt niet te zien aan de buitenkant.
  17. Haha dat moet ik he wel nageven;)
    quote:
    Ginerva schreef op 19 april 2017 @ 23:23:
    [...]


    Ja iig wel lekker kort ;-)
  18. quote:
    juliadenders schreef op 19 april 2017 @ 23:28:
    Dat klopt generva. Maar hoe weet jij zo zeker dat ouders er niets aan doen. Daar zit het hm in.
    Mijn buren vinden ook dat ik hun niet serieus neem omdat ze hebben aangegeven dat ze niet tegen het geluid kunnen ( en het is ook echt niet zo dat ze dag in dag uit aan het gillen zijn). Ik neem het heel serieus en ben me er continu van bewust. Ik ben bezig met de opvoeding en spreek ze erop aan etc etc.
    Maar ik ben geen moeder die je er schreeuwend bovenuit hoort. Dus hun trekken daardoor de conclusie dat ik niets doe...
    En natuurlijk heb je de ouders die er niets voor doen, om wat voor reden dan ook.
    Het is echt niet te zien aan de buitenkant.
    Daarom zou ik ook altijd een open gesprek aangaan mocht ik zulke buurkindertjes hebben, want je weet nooit wat er achter zit.
  19. quote:

    NOG niet X-D

    nu ben ik echt weg..... :zzz:
  20. Maar mensen die hun kinderen gewoon maar hun gang laten gaan en lekker laten gillen gewoon omdat het leuk is, nou dat kan ik echt niet waarderen.
  21. quote:
    Panita_ta schreef op 19 april 2017 @ 23:31:
    [...]

    NOG niet X-D

    nu ben ik echt weg..... :zzz:
    slaap lekker, ik ga ook lekker naar bed
  22. quote:
    Ginerva schreef op 19 april 2017 @ 23:23:
    [...]


    Dat is ook vervelend voor zo'n jongetje, en dit is ook te begrijpen dat je hier niets aan kan doen. Dit vind ik totaal anders en niet te vergelijken met mensen die hun kinderen gewoon zomaar hun gang te laten gaan omtrent het gillen


    Alleen zie je dat dus niet als je mij in het winkelcentrum ziet lopen met een luid huilend jochie aan mijn hand die totaal over zijn toeren is en de boel bij elkaar gilt. Dat hij daarna thuis dus trillend in mijn armen ligt en dat het allemaal net allemaal teveel was.

    Of als je buiten loopt en je hoort het immense gekrijs door de (dichte ramen, want mijn ramen durf ik al niet meer open te hebben) hoort.
  23. To generva,
    Truste dames
  24. Verhuizen naar een minder kinderrijke buurt?
  25. Precies dat quicksilver.
    En de blikken van mensen dan: waarom doe je niets.
    Je hebt het mooi omschreven, hoop dat forummers hier " de andere kant" ook beter begrijpen zo.
  26. Oo ik heb weleens een buurjongetje gehad die onder ons woonde.Nou de eerste week zat ik haast tegen het plafond van schrik toen ik s nachts niet kon slapen en op de bank zat.Kind schreeuwde s nachts,gooide met deuren.VRE-SE-LIJK.

    Ook overdag deed hij het.Het was zeer gehorig allemaal.Het ergste was dat zijn ouders hem zijn gang lieten gaan.Ik heb zijn vader hem hoogstends 2 keer horen waarschuwen in een paar jaar tijd.

    En toen ving ik ooit een gesprek op tussen de vader en een buurvrouw waarbij er werd gezegd door de vader dat een andere buurvrouw boos op de muur bonkte s nachts.En zijn reactie daarop : ik ga niet voor elk huiltje kijken.
    Dacht je kind gilt de hele boel bij elkaar,smijt met spullen en deuren en jij noemt het een huiltje 8-P Ik kon de buurvrouw die op de muur bonkte best begrijpen,haar slaapkamer zat naast die van het kind.
    Neem je verantwoordelijkheid als ouder zijnde!!