Aangeboden
alle pijlers
Ik haat katten...
donderdag 27 oktober 2011 om 23:17
... maar ik vind het dan wel weer zielig als gezonde katten afgemaakt worden. En volgens mijn vriend is dat wat er gebeurt met katten die in het asiel zitten en daar geen nieuw baasje vinden.
Aangezien mijn vriend twee katten heeft die voor kattenliefhebbers vast hasske leuk zijn, dacht ik, ik open er eens een topic over. De katten moeten namelijk weg, niet omdat ik katten haat, maar omdat mijn zoon zo allergisch voor katten is dat we sowieso nooit in mijn vriends huis kunnen zijn. Dat ik er niks mee heb, met katten, is een extra belemmering, maar niet de reden dat ze weggaan (ik heb het alleen als openingstitel gekozen omdat ik weet dat er hier veel kattenvrouwtjes zitten die dus vast dit - illegale - topic gaan lezen).
Kortom: iemand interesse in een moeder en een zoon? Zelfs ik als kattenhater vind het leuke beesten, en ik wil ze liever niet naar het asiel moeten doen.
Aangezien mijn vriend twee katten heeft die voor kattenliefhebbers vast hasske leuk zijn, dacht ik, ik open er eens een topic over. De katten moeten namelijk weg, niet omdat ik katten haat, maar omdat mijn zoon zo allergisch voor katten is dat we sowieso nooit in mijn vriends huis kunnen zijn. Dat ik er niks mee heb, met katten, is een extra belemmering, maar niet de reden dat ze weggaan (ik heb het alleen als openingstitel gekozen omdat ik weet dat er hier veel kattenvrouwtjes zitten die dus vast dit - illegale - topic gaan lezen).
Kortom: iemand interesse in een moeder en een zoon? Zelfs ik als kattenhater vind het leuke beesten, en ik wil ze liever niet naar het asiel moeten doen.
donderdag 27 oktober 2011 om 23:39
:
[...]
Als ze ook nog 's niet zouden verharen én fervente nagelbijters zijn (hun eigen nageltjes welteverstaan), dan zou ik ze best willen hebben
Helaas... mijn vriend is allergisch en ik houd niet van klauwen.
Nagels kun je knippen, doe ik ook. Geen last van klauwen hier.
Tegen allergie kun je tegenwoordig pilletjes krijgen, mits het een milde vorm is.
donderdag 27 oktober 2011 om 23:40
:
Moeder en zoon dus. Zijn ze een beetje aanhankelijk? Zijn ze zelfstandig? Kunnen ze een hele dag alleen zijn zonder de boel af te breken?
Ik hou echt niet van katten, dus ik heb me niet echt in ze verdiept, dus ik weet niet veel van ze af (leeftijd enzo bedoel ik dan, zal het vriend vragen maar die zit nu in het buitenland).
Wat ik wel weet: de moeder is zwart, de zoon is grijs/wit/zwart. Ze zijn erg aanhankelijk, ze komen ook altijd bij mij kroelen terwijl ik de hele tijd roep dat ze op moeten zouten omdat ik niet van katten hou. Daar trekken ze zich dus niks van aan, en dan gaan ze gezellig bij je liggen, zelfs als je onaardig doet. Die zoon die is ook heel grappig, zelfs ik als verstokte hater moet om hem lachen omdat ie heel koddig is. Ze kunnen inderdaad goed alleen zijn, vriend werkt gewoon full time, is vaak in het buitenland en nu dus ook noodgedwongen altijd bij mij, dus ze zijn ook vaak alleen. Te vaak, vind ik, een nachtje is niet zo erg maar meerdere nachten is gewoon zielig voor die beestjes. Ze zijn ook zindelijk, en breken eigenlijk nooit de boel af. Het zijn echt hele lieve beestjes, hoor, ik wil gewoon echt geen katten en het kan bij ons vanwege mijn zoon ook echt niet want die wordt doodziek van katten, maar als ik eerlijk ben zou zelfs ik aan ze kunnen wennen want het zijn gewoon makkelijke beesten.
donderdag 27 oktober 2011 om 23:45
Zoon is heel erg allergisch, heeft ook een epipen, elke dag pillen, druppels, eczeemzalf, the works. Loopt al sinds baby bij een heel team aan artsen vanwege de klachten. Niet alleen voor katten dus, maar katten erbij kunnen gewoon echt niet, als we bij mensen met katten op bezoek zijn moet hij noodmedicatie nemen en wordt ie echt doodziek. Dus het is gewoon echt geen optie, al zou ik willen.:
[...]
Nee, jou wil ik niet, ik ging voor die vriend die aaibaar enzo was. Maar goed, ik begrijp dat dit niet doorgaat (beetje flauw moet ik zeggen).En die katten kan ik ook niet gebruiken: heb er al drie en heb ook nog twee honden. Als ik groot zou wonen, vrijstaand, met heel veel land en geld, dan zou ik (dat is mijn wens) ieder zielig beestje opvangen. Van ezels tot konijnen en van varkens tot marmotjes. Maar ja, dan moet dat schip met geld nog langsvaren. En aangezien ik geen aanlegsteiger heb....
Ik hoop echt voor de beestjes dat ze onderdak kunnen vinden bij mensen die je kent. Zeker ook voor vriend's gemoedrust.
Heel wat anders: heb je ooit naar die allergie laten kijken? Zijn er toevallig ook longproblemen i.c.m. eczeem e.d.? Dit hangt namelijk altijd samen. Want je kunt je leven om je probleem heen bouwen, maar je kunt ook de bron aanpakken. Nu zeg ik niet dat je dat niet allang gedaan geprobeerd hebt!Maar je zult wel in meer situaties komen vrees ik, die niet met een allergie te verenigen zijn. :(
Wil je in ieder geval succes/sterkte wensen. Wie weet zijn er forummers, want ik zie hier en daar dat sommigen erover denken een katje aan te schaffen!
donderdag 27 oktober 2011 om 23:50
Ja, voor zover ik weet wel, maar ik zal het voor de zekerheid straks allemaal nog even navragen. Zou ik echt heel fijn vinden, want ik vind het echt zielig dat ze weg moeten. Vriend is een enorme dierenliefhebber en zorgt ook echt goed voor dieren, dus ze zijn altijd goed verzorgd, maar dat gaat sinds wij elkaar kennen dus ineens anders. We hebben wel een tijdelijke house- en catsitter, maar die kan ze ook niet houden wegens privé perikelen dus we zitten er echt mee in onze maag. En ik wil gewoon niet dat ze naar een asiel moeten, dat vind ik zielig.
.
donderdag 27 oktober 2011 om 23:53
Wil je vriend ze wel kwijt?
Vroeger vrijwilligerswerk gedaan voor de dierenbescherming maar als oude dieren echt geen ander huis konden vinden die in het asiel zaten was het wel zo dat ze ingeslapen moesten worden. Helaas heb ik die papieren niet meer met de jaarcijfers en het is echt al jaren geleden, hopelijk gaat dat tegenwoordig anders.
Tot jullie een oplossing gevonden hebben, misschien kan je tijdelijk kijken of je zoon het kan doen met medicijnen. Ik ben ook allergisch voor katten maar het is redelijk te doen met medicijnen. Ik zou mijn katten er iig nooit voor weg doen.
Succes ermee.
Vroeger vrijwilligerswerk gedaan voor de dierenbescherming maar als oude dieren echt geen ander huis konden vinden die in het asiel zaten was het wel zo dat ze ingeslapen moesten worden. Helaas heb ik die papieren niet meer met de jaarcijfers en het is echt al jaren geleden, hopelijk gaat dat tegenwoordig anders.
Succes ermee.
mylene_valerie wijzigde dit bericht op 27-10-2011 23:55
Reden: Sneller typen
Reden: Sneller typen
% gewijzigd
Als je tot over je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven
donderdag 27 oktober 2011 om 23:57
![;-]](https://forum.viva.nl/smilies/79_wink.gif){kind=small}
mee eens
vrijdag 28 oktober 2011 om 00:06
vrijdag 28 oktober 2011 om 00:15
Hopelijk kan je een lief huisje vinden voor de katten, en kunnen ze bij elkaar blijven.
Ik heb al 8 katten dus wordt anders een beetje teveel hier
Mijn moeder en mijn broer zijn(waren) ook allergisch voor dieren, maar in de loop van de tijd is het minder geworden...wij hebben er nooit een dier voor weggedaan, ik zou het niet over me hart kunnen verkrijgen
Ik heb al 8 katten dus wordt anders een beetje teveel hier
Mijn moeder en mijn broer zijn(waren) ook allergisch voor dieren, maar in de loop van de tijd is het minder geworden...wij hebben er nooit een dier voor weggedaan, ik zou het niet over me hart kunnen verkrijgen
vrijdag 28 oktober 2011 om 00:15
Een asiel is helemaal niet zielig, want daar hebben ze tenminste onderdak, eten en medische verzorging (indien nodig). En wat het belangrijkste is: de kans om ergens terecht te komen waar ze wel echt welkom en geliefd zijn. Ik werk zelf in een asiel en bij ons worden dieren alleen ingeslapen als ze ongeneeslijk ziek zijn ofzo. Als een kat langer dan een jaar zit is ook geen probleem, en zelfs die katten krijgen op een gegeven moment een thuis.
Behind every gifted woman, there's often a rather talented cat!
vrijdag 28 oktober 2011 om 00:48
Ik weet van de poezenboot in Amsterdam, en wie weet bij meer asiels, dat daar permanent katten wonen. Die zijn niet geschikt voor plaatsing bij mensen thuis, om welke reden dan ook, maar krijgen toch geen spuitje.
Dus dat zielig en inslapen valt best mee.
Helaas ben ik ook al voorzien. Want ik begrijp wel dat je ze liever in een liefdevol huis hebt dan wachtend op een baasje in het asiel.
Dus dat zielig en inslapen valt best mee.
Helaas ben ik ook al voorzien. Want ik begrijp wel dat je ze liever in een liefdevol huis hebt dan wachtend op een baasje in het asiel.
vrijdag 28 oktober 2011 om 01:10
Hopelijk kan je een goed tehuis voor ze vinden. Jullie hebben groot gelijk natuurlijk dat de katten weg moeten. Ik zou mijn kind ook niet aan de medicatie willen hebben, ook al was het dagelijks maar één pilletje, ter wille van een kat. Bovendien zijn katten niet bijzonder trouw aan hun baas zoals honden wèl zijn, dus ik denk ook niet dat het echt traumatisch voor ze zal zijn om herplaatst te worden. Succes! 
vrijdag 28 oktober 2011 om 01:13
Niet waar. Ik ga hier geen discussie aan hoor maar wil wel aangeven dat het absoluut niet waar is.:
Bovendien zijn katten niet bijzonder trouw aan hun baas zoals honden wèl zijn, dus ik denk ook niet dat het echt traumatisch voor ze zal zijn om herplaatst te worden. Succes!
Als je tot over je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven
vrijdag 28 oktober 2011 om 01:17
:
Hopelijk kan je een goed tehuis voor ze vinden. Jullie hebben groot gelijk natuurlijk dat de katten weg moeten. Ik zou mijn kind ook niet aan de medicatie willen hebben, ook al was het dagelijks maar één pilletje, ter wille van een kat. Bovendien zijn katten niet bijzonder trouw aan hun baas zoals honden wèl zijn, dus ik denk ook niet dat het echt traumatisch voor ze zal zijn om herplaatst te worden. Succes!
Hoe kom je aan die wijsheid?
"De cursus rietdekken is afgelast".
"Riet is ziek"
"Riet is ziek"
vrijdag 28 oktober 2011 om 01:29
Tsja, ik ken een jongetje dat vreselijk vanaf zijn geboorte vreselijk allergisch was voor zo'n beetje alles behalve zijn eigen schaduw. Zijn ouders hadden katten toen hij geboren werd en vonden het altijd moeilijk te begrijpen dat mensen hun huisdier wegdeden omdat hun nieuwe kind er allergisch voor was. Kleine L was echter zo allergisch dat zelfs met medicijnen hij amper kon ademen als er een kat in huis was (katten kwamen niet in dezelfde kamer). De ouders hebben verschillende malen geprobeerd de katten bij vrienden onder te brengen en ze als hun zoon wat groter was het weer te proberen ( de vrienden waren mensen die vaak bij ze thuis kwamen en waar de katten vertrouwd mee waren) maar in de 4 jaar dat ze dit geprobeerd hebben ging het iedere keer zo slecht dat ze uiteindelijk besloten hebben de katten toch definitief ergens anders onder te brengen. Vooral de moeder van L had het hier erg moeilijk mee ondanks dat ze wist dat de katten goed (bij vrienden waar ze al eerder waren) terecht zouden komen. Nu is L 7 en het gaat met de tijd inderdaad beter met zijn allergieën, laatst was hij op het een verjaardagsfeestje van een van onze vriendinnen die 2 katten heeft, hij heeft het grootste deel van de tijd buiten gespeeld met zijn zus maar in het half uurtje dat hij binnen was was het ondanks de medicijnen die hij eerder die dag ingenomen had voor iedereen duidelijk te merken dat zijn oogjes waterig en rood werden en dat hij steeds meer moeite kreeg met ademen. Zijn ouders proberen hem te leren dat hij zelf moet aangeven wanneer het teveel is, zelf gaat hij liever even naar buiten en probeert het dan nog eens.
Eigenlijk gaat mijn hele verhaal er over dat er nogal wat variaties zijn in allergisch zijn, sommige mensen gaan niezen als er katten in de buurt zijn anderen kunnen niet meer ademen als er alleen maar een kat door de kamer gelopen heeft. Het is makkelijk oordelen vanuit je eigen situatie.
Wijzinging:
Dit is ongeveer zoals het met mijn "kleine kennis L" ook is. Sommige kinderen zijn gewoon écht te allergisch om ze maar gewoon een beetje bloot te stellen metf medicijnen in de hoop dat het ooit beter wordt
