Actueel
alle pijlers
Adoptieouders doen meisje 'weg' na drie weken
vrijdag 15 februari 2013 om 09:27
Ik kon het niet laten dit te plaatsen, dit is toch té erg?!? Een Nederlands echtpaar had een meisje uit China geadopteerd. Maar omdat het meisje een van de 'ouders' steeds afwees, hebben ze haar na drie weken 'weggegeven' aan een pleeggezin...
http://www.volkskrant.nl/ ... &utm_campaign=Cookiecheck
http://www.volkskrant.nl/ ... &utm_campaign=Cookiecheck
woensdag 20 februari 2013 om 16:10
Ik haal er toch iets heel anders uit dan "ouders die dumpen"
Een stel dat een 2-jarig meisje uit China geadopteerd had, heeft dat meisje 3 weken na haar aankomst in Nederland ondergebracht bij een pleeggezin, zonder dit te melden bij de adoptieorganisatie of andere instanties die bij de adoptie betrokken waren. .
Het meisje en een van de adoptiefouders konden niet met elkaar omgaan. 'Het kindje wees deze adoptiefouder voortdurend af. Deze ouder kon hiermee niet omgaan. Ze zagen geen andere uitweg dan het kindje bij een pleeggezin onder te brengen', schrijft de inspectie voor de Jeugdzorg in een rapport over deze zaak.
Het meisje werd in augustus 2011 geadopteerd. Pas in februari 2012 werd de Stichting Kind en Toekomst, de organisatie die heeft bemiddeld bij de adoptie, ingelicht over de mislukte adoptie. Dat gebeurde nadat de pleegouders om extra ondersteuning hadden gevraagd bij Bureau Jeugdzorg.
Volgens een woordvoerder van de inspectie is het voor het eerst dat er melding is gedaan van een geval als dit. Dat bij de instanties niet bekend was dat het kind niet meer bij de adoptiefouders woonde, noemt de woordvoerder 'heel slecht''. De adoptiefouders hebben bewust de verschillende instanties niet laten weten dat de adoptie mislukt was, omdat ze bang waren dat de Raad voor de Kinderbescherming zou worden ingeschakeld en het kindje van het ene tehuis of pleeggezin naar het andere zou worden verplaatst.
De adoptiefouders zijn pas ruim een half jaar na de mislukte adoptie uit het ouderlijk gezag gezet. Bureau Jeugdzorg heeft momenteel de voogdij over het kindje, dat nog steeds bij de pleegouders woont.
Volgens de inspectie is de bemiddeling bij het regelen van de adoptie niet goed verlopen. De adoptieorganisatie heeft zich geen goed genoeg beeld gevormd van de situatie van het meisje en van de match met de kandidaat-adoptiefouders. Ook is de nazorg niet goed geregeld: nu is er e nu is er enkel schriftelijk en telefonisch contact na de adoptie. Dat moet beter, vindt de inspectie. Ook moet bij aankomst in Nederland het kind medisch en psychosociaal onderzocht worden om problemen of traumatische ervaringen zo snel mogelijk boven water te krijgen. .
Het komt op mij over alsof er iets is met het kindje. Misschien autistisch of echt goed getraumatiseerd. Ze "nemen" echt niet zomaar een kind uit china, van dat geld kun je ook hele leuke andere dingen doen dus dat doe je niet zomaar. Het feit dat ze bang waren dat het kind van hot naar haar gesleept zou worden doet ook iets vermoeden. Ook de opmerking dat adoptie kindjes beter gescreend moeten worden op problemen doet ook het een en ander vermoeden.
En nee , niet iedereen is geschikt om met een kind om te gaan met bepaalde problemen. Weet je hoeveel ouders scheiden omdat een van de twee niet met hun add adhd of autist overweg kan? Er worden ook heel wat adhd ers uit huis geplaatst omdat het niet gaat en dat zijn geen adoptie kindjes waar je vanaf baby aan hebt kunnen wennen.
Deze ouders worden van de een op de andere dag geconfronteerd met een kind dat misschien "aanvallen" heeft. Wie dit nooit meegemaakt heeft weet niet hoe erg dat is. Dan beheers je ook nog de taal niet en is het kind in een voor hem/haar totaal onbekende omgeving.
Ik kan me dan goed voorstellen dat ze de hulp inroepen van een gezin dat daar misschien wel ervaring mee heeft. Het daar ondergebracht hebben om zelf te leren omgaan ermee en het kind wat rust te gunnen en te laten wennen aan nederland met ouders met wat meer ervaring. Dat na een tijdje ook de pleegouders om hulp hebben gevraagd is toch een iets. Dan ging het daar toch ook niet lekker. Het kindje is daar trouwens nog steeds dus ging het echt om hulp en niet om het kindje ergens anders onder te brengen.
Een stel dat een 2-jarig meisje uit China geadopteerd had, heeft dat meisje 3 weken na haar aankomst in Nederland ondergebracht bij een pleeggezin, zonder dit te melden bij de adoptieorganisatie of andere instanties die bij de adoptie betrokken waren. .
Het meisje en een van de adoptiefouders konden niet met elkaar omgaan. 'Het kindje wees deze adoptiefouder voortdurend af. Deze ouder kon hiermee niet omgaan. Ze zagen geen andere uitweg dan het kindje bij een pleeggezin onder te brengen', schrijft de inspectie voor de Jeugdzorg in een rapport over deze zaak.
Het meisje werd in augustus 2011 geadopteerd. Pas in februari 2012 werd de Stichting Kind en Toekomst, de organisatie die heeft bemiddeld bij de adoptie, ingelicht over de mislukte adoptie. Dat gebeurde nadat de pleegouders om extra ondersteuning hadden gevraagd bij Bureau Jeugdzorg.
Volgens een woordvoerder van de inspectie is het voor het eerst dat er melding is gedaan van een geval als dit. Dat bij de instanties niet bekend was dat het kind niet meer bij de adoptiefouders woonde, noemt de woordvoerder 'heel slecht''. De adoptiefouders hebben bewust de verschillende instanties niet laten weten dat de adoptie mislukt was, omdat ze bang waren dat de Raad voor de Kinderbescherming zou worden ingeschakeld en het kindje van het ene tehuis of pleeggezin naar het andere zou worden verplaatst.
De adoptiefouders zijn pas ruim een half jaar na de mislukte adoptie uit het ouderlijk gezag gezet. Bureau Jeugdzorg heeft momenteel de voogdij over het kindje, dat nog steeds bij de pleegouders woont.
Volgens de inspectie is de bemiddeling bij het regelen van de adoptie niet goed verlopen. De adoptieorganisatie heeft zich geen goed genoeg beeld gevormd van de situatie van het meisje en van de match met de kandidaat-adoptiefouders. Ook is de nazorg niet goed geregeld: nu is er e nu is er enkel schriftelijk en telefonisch contact na de adoptie. Dat moet beter, vindt de inspectie. Ook moet bij aankomst in Nederland het kind medisch en psychosociaal onderzocht worden om problemen of traumatische ervaringen zo snel mogelijk boven water te krijgen. .
Het komt op mij over alsof er iets is met het kindje. Misschien autistisch of echt goed getraumatiseerd. Ze "nemen" echt niet zomaar een kind uit china, van dat geld kun je ook hele leuke andere dingen doen dus dat doe je niet zomaar. Het feit dat ze bang waren dat het kind van hot naar haar gesleept zou worden doet ook iets vermoeden. Ook de opmerking dat adoptie kindjes beter gescreend moeten worden op problemen doet ook het een en ander vermoeden.
En nee , niet iedereen is geschikt om met een kind om te gaan met bepaalde problemen. Weet je hoeveel ouders scheiden omdat een van de twee niet met hun add adhd of autist overweg kan? Er worden ook heel wat adhd ers uit huis geplaatst omdat het niet gaat en dat zijn geen adoptie kindjes waar je vanaf baby aan hebt kunnen wennen.
Deze ouders worden van de een op de andere dag geconfronteerd met een kind dat misschien "aanvallen" heeft. Wie dit nooit meegemaakt heeft weet niet hoe erg dat is. Dan beheers je ook nog de taal niet en is het kind in een voor hem/haar totaal onbekende omgeving.
Ik kan me dan goed voorstellen dat ze de hulp inroepen van een gezin dat daar misschien wel ervaring mee heeft. Het daar ondergebracht hebben om zelf te leren omgaan ermee en het kind wat rust te gunnen en te laten wennen aan nederland met ouders met wat meer ervaring. Dat na een tijdje ook de pleegouders om hulp hebben gevraagd is toch een iets. Dan ging het daar toch ook niet lekker. Het kindje is daar trouwens nog steeds dus ging het echt om hulp en niet om het kindje ergens anders onder te brengen.
maandag 25 februari 2013 om 17:10
Ik weet niet of je de ouders ervan kunt beschuldigen dat ze het opgegeven hebben, dat ze er niet voor gegaan zijn.
Wat is het verhaal van dat meisje? Ze wees een van hen pertinent af. Wat heeft ze meegemaakt? Had ze een bepaalde associatie uit een bepaald verleden? En moet je haar daar doorheen pushen, terwijl ze te kennen geeft dat niet aan te kunnen?
Waar ik mee zit, waarom is dit niet eerder naar voren gekomen? Zo'n kind zou dat al te kennen gegeven hebben vóór de adoptie en dan hadden ze het af kunnen blazen wegens niet klikken. En dan waren de ouders en het kind dit bespaard gebleven. Ik leg de fout bij de stichting.
Wat is het verhaal van dat meisje? Ze wees een van hen pertinent af. Wat heeft ze meegemaakt? Had ze een bepaalde associatie uit een bepaald verleden? En moet je haar daar doorheen pushen, terwijl ze te kennen geeft dat niet aan te kunnen?
Waar ik mee zit, waarom is dit niet eerder naar voren gekomen? Zo'n kind zou dat al te kennen gegeven hebben vóór de adoptie en dan hadden ze het af kunnen blazen wegens niet klikken. En dan waren de ouders en het kind dit bespaard gebleven. Ik leg de fout bij de stichting.
maandag 25 februari 2013 om 17:16
Na drie weken al opgeven? Het kind is 2, wordt zomaar uit haar land geplukt en bij wildvreemden neergezet, en dan moet ze maar meteen vrolijk doen alsof het haar ouders zijn?! Ja, realistisch wel.
Aan de andere kant, als ze al zo snel opgeven is het misschien maar beter ook, dat ze daar niet meer woont.
Aan de andere kant, als ze al zo snel opgeven is het misschien maar beter ook, dat ze daar niet meer woont.
maandag 25 februari 2013 om 18:03
dinsdag 26 februari 2013 om 00:40
Stel dat het afwijzen van 1 persoon te maken had met onthechting en hechting (die kans acht ik nogal groot bij een kind van die leeftijd) dan zijn 2 weken echt peanuts.
Er maar doorheen moeten niet, (dat kind tenminste, die afgewezen ouder WEL) maar wel stapje voor stapje kennis maken, vertrouwen opbouwen, een band opbouwen. Dat is een lange termijn investering, voor dat kind misschien wel een levenslange taak om dat stabiel en gezond voor mekaar te krijgen.
Dit was even in het algemeen, van deze specifieke adoptie/adoptie ouders weet ik niets, ja wat er hier in het topic geschreven is, maar dat is alsnog weinig info om op voort te borduren.
Er maar doorheen moeten niet, (dat kind tenminste, die afgewezen ouder WEL) maar wel stapje voor stapje kennis maken, vertrouwen opbouwen, een band opbouwen. Dat is een lange termijn investering, voor dat kind misschien wel een levenslange taak om dat stabiel en gezond voor mekaar te krijgen.
Dit was even in het algemeen, van deze specifieke adoptie/adoptie ouders weet ik niets, ja wat er hier in het topic geschreven is, maar dat is alsnog weinig info om op voort te borduren.
dinsdag 26 februari 2013 om 01:57
Het is vrij normaal dat een geadopteerd kind in eerste instantie de adoptie ouders afwijst. Het kind is 2 jaar oud, komt uit een weeshuis, heeft geen idee wat ouders of een familie überhaupt zijn, moet opeens met twee mensen mee die anders ruiken, een andere taal spreken en raakt alles kwijt wat haar vertrouwd is en waar ze aan gehecht is. Kinderen kunnen daar op allerlei manieren op reageren. Soms klampen ze zich juist vast aan de nieuwe ouders, soms wijzen ze in eerste instantie af.
Daarnaast kan het kind een hechtenisstoornis hebben maar dat kan je echt na drie weken nog niet zeggen. RAD komt regelmatig voor bij adoptie kinderen maar die diagnose is echt na drie weken nog niet te stellen. Na een paar weken weet je nog helemaal niet hoe de hechting gaat verlopen.
Drie weken is een termijn van niks, de meeste mensen geven hun nieuwe cavia nog meer tijd om te wennen.
Een band opbouwen met een adoptiekind kan heel vlug gaan maar het kan ook jaren duren. Dat is een investering die je als ouder moet doen. Het is namelijk je kind.
dinsdag 26 februari 2013 om 02:31
Dat een adoptie vreselijk kan tegenvallen dat kan gebeuren denk ik, heel soms gaat dat na een bevalling ook zo.
Mensen plannen dat niet van te voren natuurlijk, die denken dat het geweldig gaat worden dan lukt het niet, heel naar.
Of ze het hard genoeg hebben geprobeert kan ik niet inschatten aan de hand van het artikel.
Ik vind het wel echt héél erg vreemd en verkeerd om het kind zonder verder overleg gewoon door te schuiven.
Dat kan natuurlijk echt niet, je geeft een baby niet zomaar aan iemand weg.
De redenatie dat het kind zo niet in een tehuis zou belanden slaat nergens op, want die garantie hebben ze nu ook niet.
Ik denk eigenlijk dat deze mensen gewoon verschrikkelijk in de war waren, overweldigd door de omstandigheden mischien?
Mensen plannen dat niet van te voren natuurlijk, die denken dat het geweldig gaat worden dan lukt het niet, heel naar.
Of ze het hard genoeg hebben geprobeert kan ik niet inschatten aan de hand van het artikel.
Ik vind het wel echt héél erg vreemd en verkeerd om het kind zonder verder overleg gewoon door te schuiven.
Dat kan natuurlijk echt niet, je geeft een baby niet zomaar aan iemand weg.
De redenatie dat het kind zo niet in een tehuis zou belanden slaat nergens op, want die garantie hebben ze nu ook niet.
Ik denk eigenlijk dat deze mensen gewoon verschrikkelijk in de war waren, overweldigd door de omstandigheden mischien?
dinsdag 26 februari 2013 om 02:37
Ik vind het trouwens ook heel erg raar dat die pleegouders daar in meegegaan zijn.
Een kind is toch geen huisdier dat je gewoon maar even van iemand overneemt.
Als iemand je zoiets aanbied trek je toch aan de bel? (serieus, moet je je voorstellen hoe je zelf zou reageren als je buurvrouw vraagt of je haar dochtertje wilt hebben...)
Een kind is toch geen huisdier dat je gewoon maar even van iemand overneemt.
Als iemand je zoiets aanbied trek je toch aan de bel? (serieus, moet je je voorstellen hoe je zelf zou reageren als je buurvrouw vraagt of je haar dochtertje wilt hebben...)
donderdag 28 februari 2013 om 13:25
