Ambitieloos - Nivellering van de lagere inkomens

vrijdag 13 december 2013 om 15:31
Onderstaand artikel las ik vandaag:
Veel media berichten over de nivellering van de topinkomens en de gevolgen daarvan voor de ambitie. Maar staan we ook stil bij de nivellering van de lage inkomens en wat dát doet met de ambitie van Nederland?
De opnames van het laatste seizoen van het RTL-televisieprogramma ‘Een Dubbeltje Op Zijn Kant’, waarin ik gezinnen uit de financiële problemen help, zijn net afgelopen. Meestal bezuinigen de gezinnen in financiële problemen al op alle kostenposten. Daar valt weinig eer te behalen. Maar aan de inkomstenkant kan vaak nog wel het een en ander verbeterd worden.
Meestal probeer ik gezinnen tot meer inkomsten te bewegen: ‘Waarom gaan jullie niet allebei werken?’, ‘Waarom ga je geen veertig uur werken?’ Of: ‘Je kunt er best een bijbaan bijnemen.’ Het meestgehoorde antwoord dit laatste seizoen was: ‘Nee, ik kan niet meer werken, want dan verlies ik mijn toeslagen.’ Of deze: ‘Dat heb ik uitgerekend, maar dan hou ik maar ¤ 150 netto per maand over en daar ga ik natuurlijk niet acht uur per week extra voor werken.’
Om helemaal gek van te worden. Hoezo geef je je ambitie geen kans en laat je je tegenhouden door fiscale argumenten? Vorige week kreeg ik een mail van een jongen die eindelijk, na veel moeite, een arbeidscontract had gekregen voor 40 uur per week. Hij verdient het minimumloon en vroeg zich af of hij niet beter aan zijn baas kon vragen om 36 uur te gaan werken in plaats van 40 uur, want hij had uitgezocht dat je bij een werkweek van 36 uur ¤ 9,47 per uur krijgt en bij een werkweek van 40 uur ¤ 8,53 per uur. In beide gevallen krijg je dus ¤ 341 per week, ongeacht of je nu 36 of 40 uur werkt. Dus wat levert vier uur extra werken dan nog op?
Ja, dit is Nederland, het land dat iedere vorm van ambitie door zijn fiscale regime, compleet ontmoedigt. Het land met een belastingvoordeel als je een niet-werkende partner hebt, waar een gewerkt uur in een parttimebaan netto meer oplevert dan een uur in een fulltimebaan, waardoor driekwart van de werkende vrouwen dan ook parttime werkt. Waarom zouden ze fulltime gaan werken als dat netto nauwelijks meer oplevert?
Het land waarin mensen met een minimumuitkering van zoveel regelingen gebruik kunnen maken, dat ze er niet aan moeten denken om te gaan werken…
We zitten in een pittige crisis, maar wel een die oplosbaar is: met ambitie. Ambitie wordt aangejaagd door het streven naar verbetering. Maar die verbetering moet je dan wel gegund worden. Wat hebben we aan een fiscaal regime dat iedere stimulans om jezelf te verbeteren, dempt?
Elimineer alle toeslagen, regelingen, kortingen en foute prikkels binnen het belastingstelsel. Verwerk alle besparingen daarvan in de inkomstenbelasting, zodat ieder gewerkt uur ook navenant oplevert. Hoe moeilijk kan het zijn?
Het is geschreven door Annemarie van Gaal, van "een dubbeltje op zijn kant", met Sjon
Zelf vind ik dat ze een punt heeft. Het zou moeten lonen om te werken en in te veel gevallen is dat niet zo. Mensen met een wat hoger inkomen (en nee, dan heb ik het niet over een ton per jaar) hebben vaak geen recht op toeslagen (met een beetje geluk wel kinderopvangtoeslag) waardoor ze onderaan de streep in sommige gevallen minder overhouden dan iemand die niet of weinig werkt. Dat klopt gewoon niet voor mijn gevoel.
Ben wel benieuwd hoe jullie hier over denken en wat jullie van het artikel vinden.
Veel media berichten over de nivellering van de topinkomens en de gevolgen daarvan voor de ambitie. Maar staan we ook stil bij de nivellering van de lage inkomens en wat dát doet met de ambitie van Nederland?
De opnames van het laatste seizoen van het RTL-televisieprogramma ‘Een Dubbeltje Op Zijn Kant’, waarin ik gezinnen uit de financiële problemen help, zijn net afgelopen. Meestal bezuinigen de gezinnen in financiële problemen al op alle kostenposten. Daar valt weinig eer te behalen. Maar aan de inkomstenkant kan vaak nog wel het een en ander verbeterd worden.
Meestal probeer ik gezinnen tot meer inkomsten te bewegen: ‘Waarom gaan jullie niet allebei werken?’, ‘Waarom ga je geen veertig uur werken?’ Of: ‘Je kunt er best een bijbaan bijnemen.’ Het meestgehoorde antwoord dit laatste seizoen was: ‘Nee, ik kan niet meer werken, want dan verlies ik mijn toeslagen.’ Of deze: ‘Dat heb ik uitgerekend, maar dan hou ik maar ¤ 150 netto per maand over en daar ga ik natuurlijk niet acht uur per week extra voor werken.’
Om helemaal gek van te worden. Hoezo geef je je ambitie geen kans en laat je je tegenhouden door fiscale argumenten? Vorige week kreeg ik een mail van een jongen die eindelijk, na veel moeite, een arbeidscontract had gekregen voor 40 uur per week. Hij verdient het minimumloon en vroeg zich af of hij niet beter aan zijn baas kon vragen om 36 uur te gaan werken in plaats van 40 uur, want hij had uitgezocht dat je bij een werkweek van 36 uur ¤ 9,47 per uur krijgt en bij een werkweek van 40 uur ¤ 8,53 per uur. In beide gevallen krijg je dus ¤ 341 per week, ongeacht of je nu 36 of 40 uur werkt. Dus wat levert vier uur extra werken dan nog op?
Ja, dit is Nederland, het land dat iedere vorm van ambitie door zijn fiscale regime, compleet ontmoedigt. Het land met een belastingvoordeel als je een niet-werkende partner hebt, waar een gewerkt uur in een parttimebaan netto meer oplevert dan een uur in een fulltimebaan, waardoor driekwart van de werkende vrouwen dan ook parttime werkt. Waarom zouden ze fulltime gaan werken als dat netto nauwelijks meer oplevert?
Het land waarin mensen met een minimumuitkering van zoveel regelingen gebruik kunnen maken, dat ze er niet aan moeten denken om te gaan werken…
We zitten in een pittige crisis, maar wel een die oplosbaar is: met ambitie. Ambitie wordt aangejaagd door het streven naar verbetering. Maar die verbetering moet je dan wel gegund worden. Wat hebben we aan een fiscaal regime dat iedere stimulans om jezelf te verbeteren, dempt?
Elimineer alle toeslagen, regelingen, kortingen en foute prikkels binnen het belastingstelsel. Verwerk alle besparingen daarvan in de inkomstenbelasting, zodat ieder gewerkt uur ook navenant oplevert. Hoe moeilijk kan het zijn?
Het is geschreven door Annemarie van Gaal, van "een dubbeltje op zijn kant", met Sjon
Zelf vind ik dat ze een punt heeft. Het zou moeten lonen om te werken en in te veel gevallen is dat niet zo. Mensen met een wat hoger inkomen (en nee, dan heb ik het niet over een ton per jaar) hebben vaak geen recht op toeslagen (met een beetje geluk wel kinderopvangtoeslag) waardoor ze onderaan de streep in sommige gevallen minder overhouden dan iemand die niet of weinig werkt. Dat klopt gewoon niet voor mijn gevoel.
Ben wel benieuwd hoe jullie hier over denken en wat jullie van het artikel vinden.
anoniem_160277 wijzigde dit bericht op 13-12-2013 15:32
Reden: Link werkt niet
Reden: Link werkt niet
% gewijzigd
maandag 16 december 2013 om 22:56
maandag 16 december 2013 om 22:58

maandag 16 december 2013 om 22:59
maandag 16 december 2013 om 22:59
En ik stel dat er geen volwaardige baan hoeft te zijn, dat het enkele feit dat iemand een bijstandsuitkering ontvangt genoeg kan zijn om die tegenprestatie te verlangen.
Met vrijwilligerswerk bedoel ik onbetaald werk als tegenprestatie voor de uitkering. Het woord vrijwillig is misschien misleidend. Want ook vrijwilligerswerk is nooit helemaal vrijwillig, de betreffende organisatie rekent op je. Er zijn dus wel degelijk verplichtingen aan, of je het vrijwilligerswerk nu doet vanuit een uitkering of niet. Er is ook daar een 'moeten'.
Wat betreft die vrouw die haar gordijnen wast of bij haar bejaarde buurvrouw binnenloopt: er zijn zat werkenden die dat ook doen, náást hun baan. Dus dat kan ook worden gedaan naast onbetaald werk. Ik kan de gordijnen van die vrouw niet als reden zien om af te zien van de plicht tot een tegenprestatie voor haar uitkering.
maandag 16 december 2013 om 23:00
Huurtoeslag wordt lager naarmate je inkomen hoger is. En is afhankelijk van de hoogte van je kale huur.
Dus als je in een goedkoop huis woont krijg je minder huurtoeslag.
Je kunt zo'n algemeen bedrag dus niet stellen.
'Alle ellende op de wereld wordt veroorzaakt doordat mensen niet gewoon thuis kunnen blijven' Blaise Pascal.
maandag 16 december 2013 om 23:01
maandag 16 december 2013 om 23:02
En ik denk dat daar een enorm grijs gebied tussen zit. Ik kan een aantal dingen niet, waardoor ik ze ook niet wil. En het is maar net afhankelijk van wie ik tegenover me heb of ik het werkwoord kunnen of het werkwoord willen gebruik.
Ik vind jou erg veroordelend, dus dan ga ik het werkwoord willen gebruiken. Om a) een beetje te triggeren en b) te proberen duidelijk te krijgen dat dat verschil niet zo duidelijk is.
'Alle ellende op de wereld wordt veroorzaakt doordat mensen niet gewoon thuis kunnen blijven' Blaise Pascal.
maandag 16 december 2013 om 23:02
Als er geen uitkering bestond zou je dan verhongeren of toch gaan werken...? Dit is EXACT wat ik mij zelf heb af gevraagd en nog steeds af vraag..en de uitkomst is dat ik werk...ook denk ik aan mijn familie die de luxe niet te werken niet hadden...en dat maakt nederig. Realistisch..
Damn, these dishes look immaculate
maandag 16 december 2013 om 23:04
Ook weer jouw invulling, ik lees niemand die niet wil werken.
Ik lees mensen die het vooral belangrijk vinden dat de (voor)oordelen over niet-werkers een beetje ingedamd worden.
Want hoezo veroordeel jij mij? Nogmaals: wij hebben in Nederland instanties met deskundigen die beoordelen of iemand kan werken. Daar zou je wat meer vertrouwen in moeten hebben.
'Alle ellende op de wereld wordt veroorzaakt doordat mensen niet gewoon thuis kunnen blijven' Blaise Pascal.
maandag 16 december 2013 om 23:05
maandag 16 december 2013 om 23:06
Natuurlijk is werk dat je vrijwillig verricht ten behoeve of bij een organisatie wel vrijwilligerswerk. Je kunt er elk moment dat je er geen zin meer in hebt mee ophouden. Dat kun je niet als je het MOET doen omdat je anders geen uitkering meer krijgt. Dus is het in dat laatste geval NIET vrijwilliger en dus géén vrijwilligerswerk.
Bovendien vind ik het misleidend om werkzaamheden die altijd volwaardige banen zijn geweest, te omschrijven als "vrijwilligerswerk". Dat is het namelijk niet. Het zijn functies die wegbezuinigd zijn en nu duidelijk wordt dat dat consequenties heeft (namelijk: het werk blijft liggen of wordt minder goed uitgevoerd) zou het opeens "vrijwilligerswerk" zijn?
En weet je wat? Oók de straat vegen en spelletjes doen met bejaarden kun je in de avonduren of na werktijd doen.
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
maandag 16 december 2013 om 23:08
En dat is dus waar ik het niet mee eens ben: er is altijd werk, betaald of onbetaald. Voorbeelden heb ik eerder al gegeven. Nadat je dat betaalde of onbetaalde werk hebt verricht, kun je genieten.
En wat betreft de arbeidsmarkt, lees in de Memorie van Toelichting bij de Participatiewet:
Ondanks de recessie is de dynamiek op de arbeidsmarkt namelijk nog steeds hoog en zijn er voortdurend kansen op het vinden van werk. Zo zijn er jaarlijks meer dan 900 duizend baanvinders en ontstaan nog steeds bijna 2000 vacatures per dag. Natuurlijk verschilt de vraag naar personeel wel aanzienlijk per sector. Met name het aantal openstaande vacatures in de handel, specialistische zakelijke dienstverlening en de zorg is relatief hoog.
Ook vanuit werkloosheid zijn er steeds kansen op een baan. In het eerste kwartaal 2013 vonden 139 duizend mensen vanuit werkloosheid een baan voor meer dan 12 uur per week, wat ruim boven het gebruikelijke kwartaalgemiddelde ligt. In 2012 vonden 42.590 mensen met een WWB uitkering werk.

maandag 16 december 2013 om 23:08

maandag 16 december 2013 om 23:09
Dat kan, Waarschijnlijk werken die er al langer en hebben die nog het geluk een vast contract te hebben. Maar die sterven uit. Tegenwoordig worden bij veel supermarkten de medewerkers er op tegen de tijd dat ze een jaar of 20 worden uitgeknikkerd, omdat een 16-jarige goedkoper is.
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
maandag 16 december 2013 om 23:10
Ik kan nauwelijks lopen, en daarom wil ik het ook niet. Als iemand mij vraagt of ik zin heb om te wandelen dan zeg ik dat ik daar geen zin in heb. Dan ga ik lang niet altijd uitleggen dat dat komt omdat ik het niet kan. Omdat ik daar ook vaak geen zin in heb.
Dus als iemand mij vraagt of ik wil werken, zal ik daar 'nee' op antwoorden. Omdat ik vind dat het heel veel mensen niks aangaat of ik niet kan of niet wil. Dat is namelijk een zaak tussen mij en de uitkeringsinstantie.
Koffie schenken in een verzorgingshuis vind ik trouwens iets dat echt wel bij je moeten passen, daar is lang niet iedereen geschikt voor.
'Alle ellende op de wereld wordt veroorzaakt doordat mensen niet gewoon thuis kunnen blijven' Blaise Pascal.
maandag 16 december 2013 om 23:10
Reken er maar op dat de situatie wat betreft uitkeringen niet blijft zoals-ie is, of je moet in sprookjes geloven waarin je je nog lang en gelukkig in een status quo kan blijven wentelen. En wat ga je dan doen? Jij ging toch niet dood door niet te werken, schreef je hier toch eerder? Let wel: bij gratie van anderen die wél werken?
maandag 16 december 2013 om 23:12
Ik lees anders in een reactie dat iemand liever haar kinderen groot brengt dan aan het werk gaat. Lijkt mij toch een gevalletje van niet willen.
Als jij niet kunt werken dan is daar een vangnet voor, daar heb ik ook helemaal geen probleem mee. Ik heb het telkens over mensen die niet WILLEN werken, omdat ze er geen zin in hebben of er financieel niet beter van worden.
Mag ik afleiden uit de moeite die je hebt met het lezen van mijn posts, dat er bij jou sprake is van een visuele handicap? Alle begrip dan.
