Actueel
alle pijlers
Ambitieloos - Nivellering van de lagere inkomens
vrijdag 13 december 2013 om 15:31
Onderstaand artikel las ik vandaag:
Veel media berichten over de nivellering van de topinkomens en de gevolgen daarvan voor de ambitie. Maar staan we ook stil bij de nivellering van de lage inkomens en wat dát doet met de ambitie van Nederland?
De opnames van het laatste seizoen van het RTL-televisieprogramma ‘Een Dubbeltje Op Zijn Kant’, waarin ik gezinnen uit de financiële problemen help, zijn net afgelopen. Meestal bezuinigen de gezinnen in financiële problemen al op alle kostenposten. Daar valt weinig eer te behalen. Maar aan de inkomstenkant kan vaak nog wel het een en ander verbeterd worden.
Meestal probeer ik gezinnen tot meer inkomsten te bewegen: ‘Waarom gaan jullie niet allebei werken?’, ‘Waarom ga je geen veertig uur werken?’ Of: ‘Je kunt er best een bijbaan bijnemen.’ Het meestgehoorde antwoord dit laatste seizoen was: ‘Nee, ik kan niet meer werken, want dan verlies ik mijn toeslagen.’ Of deze: ‘Dat heb ik uitgerekend, maar dan hou ik maar ¤ 150 netto per maand over en daar ga ik natuurlijk niet acht uur per week extra voor werken.’
Om helemaal gek van te worden. Hoezo geef je je ambitie geen kans en laat je je tegenhouden door fiscale argumenten? Vorige week kreeg ik een mail van een jongen die eindelijk, na veel moeite, een arbeidscontract had gekregen voor 40 uur per week. Hij verdient het minimumloon en vroeg zich af of hij niet beter aan zijn baas kon vragen om 36 uur te gaan werken in plaats van 40 uur, want hij had uitgezocht dat je bij een werkweek van 36 uur ¤ 9,47 per uur krijgt en bij een werkweek van 40 uur ¤ 8,53 per uur. In beide gevallen krijg je dus ¤ 341 per week, ongeacht of je nu 36 of 40 uur werkt. Dus wat levert vier uur extra werken dan nog op?
Ja, dit is Nederland, het land dat iedere vorm van ambitie door zijn fiscale regime, compleet ontmoedigt. Het land met een belastingvoordeel als je een niet-werkende partner hebt, waar een gewerkt uur in een parttimebaan netto meer oplevert dan een uur in een fulltimebaan, waardoor driekwart van de werkende vrouwen dan ook parttime werkt. Waarom zouden ze fulltime gaan werken als dat netto nauwelijks meer oplevert?
Het land waarin mensen met een minimumuitkering van zoveel regelingen gebruik kunnen maken, dat ze er niet aan moeten denken om te gaan werken…
We zitten in een pittige crisis, maar wel een die oplosbaar is: met ambitie. Ambitie wordt aangejaagd door het streven naar verbetering. Maar die verbetering moet je dan wel gegund worden. Wat hebben we aan een fiscaal regime dat iedere stimulans om jezelf te verbeteren, dempt?
Elimineer alle toeslagen, regelingen, kortingen en foute prikkels binnen het belastingstelsel. Verwerk alle besparingen daarvan in de inkomstenbelasting, zodat ieder gewerkt uur ook navenant oplevert. Hoe moeilijk kan het zijn?
Het is geschreven door Annemarie van Gaal, van "een dubbeltje op zijn kant", met Sjon
Zelf vind ik dat ze een punt heeft. Het zou moeten lonen om te werken en in te veel gevallen is dat niet zo. Mensen met een wat hoger inkomen (en nee, dan heb ik het niet over een ton per jaar) hebben vaak geen recht op toeslagen (met een beetje geluk wel kinderopvangtoeslag) waardoor ze onderaan de streep in sommige gevallen minder overhouden dan iemand die niet of weinig werkt. Dat klopt gewoon niet voor mijn gevoel.
Ben wel benieuwd hoe jullie hier over denken en wat jullie van het artikel vinden.
Veel media berichten over de nivellering van de topinkomens en de gevolgen daarvan voor de ambitie. Maar staan we ook stil bij de nivellering van de lage inkomens en wat dát doet met de ambitie van Nederland?
De opnames van het laatste seizoen van het RTL-televisieprogramma ‘Een Dubbeltje Op Zijn Kant’, waarin ik gezinnen uit de financiële problemen help, zijn net afgelopen. Meestal bezuinigen de gezinnen in financiële problemen al op alle kostenposten. Daar valt weinig eer te behalen. Maar aan de inkomstenkant kan vaak nog wel het een en ander verbeterd worden.
Meestal probeer ik gezinnen tot meer inkomsten te bewegen: ‘Waarom gaan jullie niet allebei werken?’, ‘Waarom ga je geen veertig uur werken?’ Of: ‘Je kunt er best een bijbaan bijnemen.’ Het meestgehoorde antwoord dit laatste seizoen was: ‘Nee, ik kan niet meer werken, want dan verlies ik mijn toeslagen.’ Of deze: ‘Dat heb ik uitgerekend, maar dan hou ik maar ¤ 150 netto per maand over en daar ga ik natuurlijk niet acht uur per week extra voor werken.’
Om helemaal gek van te worden. Hoezo geef je je ambitie geen kans en laat je je tegenhouden door fiscale argumenten? Vorige week kreeg ik een mail van een jongen die eindelijk, na veel moeite, een arbeidscontract had gekregen voor 40 uur per week. Hij verdient het minimumloon en vroeg zich af of hij niet beter aan zijn baas kon vragen om 36 uur te gaan werken in plaats van 40 uur, want hij had uitgezocht dat je bij een werkweek van 36 uur ¤ 9,47 per uur krijgt en bij een werkweek van 40 uur ¤ 8,53 per uur. In beide gevallen krijg je dus ¤ 341 per week, ongeacht of je nu 36 of 40 uur werkt. Dus wat levert vier uur extra werken dan nog op?
Ja, dit is Nederland, het land dat iedere vorm van ambitie door zijn fiscale regime, compleet ontmoedigt. Het land met een belastingvoordeel als je een niet-werkende partner hebt, waar een gewerkt uur in een parttimebaan netto meer oplevert dan een uur in een fulltimebaan, waardoor driekwart van de werkende vrouwen dan ook parttime werkt. Waarom zouden ze fulltime gaan werken als dat netto nauwelijks meer oplevert?
Het land waarin mensen met een minimumuitkering van zoveel regelingen gebruik kunnen maken, dat ze er niet aan moeten denken om te gaan werken…
We zitten in een pittige crisis, maar wel een die oplosbaar is: met ambitie. Ambitie wordt aangejaagd door het streven naar verbetering. Maar die verbetering moet je dan wel gegund worden. Wat hebben we aan een fiscaal regime dat iedere stimulans om jezelf te verbeteren, dempt?
Elimineer alle toeslagen, regelingen, kortingen en foute prikkels binnen het belastingstelsel. Verwerk alle besparingen daarvan in de inkomstenbelasting, zodat ieder gewerkt uur ook navenant oplevert. Hoe moeilijk kan het zijn?
Het is geschreven door Annemarie van Gaal, van "een dubbeltje op zijn kant", met Sjon
Zelf vind ik dat ze een punt heeft. Het zou moeten lonen om te werken en in te veel gevallen is dat niet zo. Mensen met een wat hoger inkomen (en nee, dan heb ik het niet over een ton per jaar) hebben vaak geen recht op toeslagen (met een beetje geluk wel kinderopvangtoeslag) waardoor ze onderaan de streep in sommige gevallen minder overhouden dan iemand die niet of weinig werkt. Dat klopt gewoon niet voor mijn gevoel.
Ben wel benieuwd hoe jullie hier over denken en wat jullie van het artikel vinden.
anoniem_160277 wijzigde dit bericht op 13-12-2013 15:32
Reden: Link werkt niet
Reden: Link werkt niet
% gewijzigd
maandag 16 december 2013 om 23:13
maandag 16 december 2013 om 23:17
Je blijft jezelf herhalen tegenover een groep onwilligen. Het gaat niet om de feiten, het gaat om de emotie en... emotie is uitgeroepen tot hét onderwerp van 2014, dus maak je borst maar nat.
Wees vriendelijk voor de mensen die je ontmoet op je weg naar boven, je zou ze op je weg naar beneden ook nog weleens tegen kunnen komen.
maandag 16 december 2013 om 23:17
Ow, je hebt alleen maar begrip als ik mijn handicap even met je deel?
Ik geef alleen maar aan dat er tussen niet kunnen en niet willen vaak helemaal niet zo'n duidelijk verschil is.
Als mensen in de bijstand komen dan hebben ze blijkbaar allerlei vaardigheden niet om te gaan werken, anders waren ze ergens tussen door vast wel een keer aan een baan gekomen of zouden ze mss maar heel kort gebruik hoeven maken van die bijstand.
Mensen die er langduriger inzitten hebben vaak van alles tegen waardoor het niet lukt om een baan te krijgen. Of dat dan is omdat ze niet kunnen solliciteren, of omdat ze dat na 3 miljoen afwijzingen niet meer willen doet er toch niet toe?
En, nogmaals: het is niet aan jou om te oordelen, daar zijn instanties en deskundigen voor.
'Alle ellende op de wereld wordt veroorzaakt doordat mensen niet gewoon thuis kunnen blijven' Blaise Pascal.
maandag 16 december 2013 om 23:20
Mijn moeder is zwaar dement en zit in een verpleeghuis. Ik ga daar zo vaak mogelijk heen en merk dat ik me er erg ongelukkig voel. Ik word echt beroerd van demente mensen. Dus die worden helemaal niet blij als ik daar koffie kom schenken.
Daarbij: vroeger hadden de verzorgenden nog tijd om koffie te schenken, maar door de bezuinigingen niet meer. En dan moet daar nu dus een werkloze het werk gaan doen waar we met z'n allen geen geld meer voor (over) hebben.
'Alle ellende op de wereld wordt veroorzaakt doordat mensen niet gewoon thuis kunnen blijven' Blaise Pascal.
maandag 16 december 2013 om 23:22
Die deskundigen oordelen toch dat er die tegenprestatie geleverd moet worden? Dat ontken ik nergens.
Waarom wil je er niet aan dat er gewoon mensen met een bijstandsuitkering zijn die wel degelijk kunnen, maar beslist niet willen werken? Echt ze zijn er, lees de diverse artikelen op internet er maar op na. Verslagen van gemeentes, rapporten, beleidsnota's overal wordt dit probleem aangekaart.
maandag 16 december 2013 om 23:24
En nu hebben ze een gehandicapte staatssecretaris op Sociale Zaken gezet, om nog even extra te benadrukken dat ook gehandicapten normaal mee kunnen doen. En zij heeft dus nog minder dan nul begrip voor mensen met een handicap die niet mee kunnen. Zeker die bijstandsgerechtigden niet, die allemaal gezond van lijf en leden schijnen te zijn.
'Alle ellende op de wereld wordt veroorzaakt doordat mensen niet gewoon thuis kunnen blijven' Blaise Pascal.
maandag 16 december 2013 om 23:25
Als je geen moraal hebt en je een organisatie van de ene dag op de andere laat hangen, dan kun je er inderdaad als je geen zin meer in hebt mee ophouden. Ik zie ook vrijwilligerswerk als een verplichting: als ik heb gezegd dat ik iets ga doen, dan houd ik me daaraan. En dan heb ik geen sancties zoals het stopzetten van een uitkering nodig om mij daaraan te houden. Een man een man, een woord een woord (maar dan in de vrouwelijke variant). Blijkbaar verschillen we daarin en denk jij daar wel heel makkelijk over. Ik heb best wel een hekel aan mensen die daar zo gemakkelijk over denken, maar dat terzijde.
Natuurlijk kan dat. Maar waarom zou je als je al 40 uur werkt, grotendeels je eigen broek ophoudt en via je salaris belasting afdraagt voor o.a. uitkeringen daarbij ook nog dit werk moeten doen, terwijl er zoveel bijstandsgerechtigden zijn die nul uur werk verrichten en niet hun eigen broek ophouden? En er bovendien vanuit de wet mogelijkheden zijn om een tegenprestatie voor de uitkering te verlangen? Gekkigheid.
maandag 16 december 2013 om 23:25
Jij ook een visuele handicap?
ik ontken niet dat ze er zijn, ik denk alleen dat het probleem niet zo groot is als sommigen ons willen doen geloven, omdat als al die luilakken aan het werk zouden gaan er nog steeds een heleboel mensen zonder werk zullen zijn.
Dus lijkt het mij voor alle partijen beter om die mensen aan het werk te helpen die dat daadwerkelijk willen.
'Alle ellende op de wereld wordt veroorzaakt doordat mensen niet gewoon thuis kunnen blijven' Blaise Pascal.
maandag 16 december 2013 om 23:27
Duh, ik geef een voorbeeld om aan te geven dat je mij bijv niet bij dementen moet zetten.
Ik ken mensen die sowieso niet tegen ziekenhuizen of vergelijkbare oorden kunnen.
Ik vind dat daar vooral ruimte voor moet zijn.
En ik ben er nog niet uit of ik zo'n tegenprestatie een goed idee vind. Ik neig naar nee.
'Alle ellende op de wereld wordt veroorzaakt doordat mensen niet gewoon thuis kunnen blijven' Blaise Pascal.
maandag 16 december 2013 om 23:32
Het is politiek niet verantwoord om feitelijk te stellen dat het met klaplopen wel meevalt, want dat kost stemmen en je kan er dan geen pagina in een topic meer mee vullen.
Geef de mensen brood en spelen, daar is het mee begonnen, nu krijgen de mensen een sociaal maatschappelijke schopstoel aangereikt, om ze in hooghartige mate hun frustraties te kunnen laten botvieren. Alles voor de stemmen.
Wees vriendelijk voor de mensen die je ontmoet op je weg naar boven, je zou ze op je weg naar beneden ook nog weleens tegen kunnen komen.
maandag 16 december 2013 om 23:32
Vrijwilligerswerk werd van oudsher vaak door huisvrouwen verricht, die in de ochtenduren het huis aan kant brachten en in de middag een paar uurtjes gingen collecteren voor een goed doel, of met een bibliotheekkarretje in het ziekenhuis de zalen afliepen, of allerlei taken voor de sportclub op zich namen. Gelukkig gebeurt dat nog steeds, maar het genus "huisvrouw" sterft uit. Neemt niet weg dat er nog genoeg mensen zijn die zich wel vrijwillig inzetten, maar als je dat naast een volledige baan moet doen, heb je er nu eenmaal minder tijd voor.
Daarnaast is er een grote groep die van oudsher al nooit vrijwilligerswerk deed. Ook niet als ze er wel tijd voor hadden. Het interesseerde hen niet, ze hadden er niks mee, of om wat voor reden dan ook.
Mensen met een uitkering nu verplicht aan het werk zetten als vrijwilliger zet dan weinig zoden aan de dijk. Degenen die tot de groep behoren die zich wel betrokken voelt bij vrijwilligerswerk, doen dat namelijk toch wel, of ze nu werk of een uitkering hebben. Omdat het bij hun levensvisie past, of uit persoonlijke betrokkenheid bij een bepaalde instelling of bij een bepaald doel. Of je nu wezenlijk iets oplost door uitkeringsgerechtigden te gaan verplichten écht vrijwilligerswerk te doen, weet ik niet. Écht vrijwilligerswerk doe je namelijk uit overtuiging, vanuit je hart, niet omdat het MOET.
Werkzaamheden die in feite (wegbezuinigde) banen zijn bestempelen als vrijwilligerswerk, vind ik echter fout. Dat IS geen vrijwilligerswerk. Als mijn baas de receptioniste wegbezuinigt, wordt die functie daardoor echt geen vrijwilligersfunctie. En mensen dan wel onder dat voorwendsel dat werk laten uitvoeren zonder hen naar behoren te belonen, is gewoonweg krom.
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
maandag 16 december 2013 om 23:33
Ik heb een tijd geleden een paar maanden in de bijstand gezeten. Er was een verplicht traject waar een deel van de bijstandsgerechtigden heen moest. Dit was 1 dag in de week.
Ik verbaasde me erg over de mensen die daar kwamen. Zuchtend en steunend binnenkomen omdat het wel heel erg vroeg was (9 uur beginnen). En hier kwam ook aan bod dat een handvol mensen deze situatie wel lekker vonden. Ze kregen geld, solliciteerden op functies waar ze van tevoren al wisten niet aangenomen te worden, lekker vrij (op die ene hele lange dag na dan).
Je had natuurlijk een sollicitatieplicht, maar de tijd dat ik in de bijstand heb gezeten is er nog NOOIT aan mij gevraagd om mijn sollicitatiebrieven te laten zien.
Het erge was nog wel dat de sociale dienst vertelde dat je elk baan aan moet nemen waar je aangenomen wordt, terwijl er tijdens het trainingstraject verteld werd dat je alleen moest solliciteren op functies die je leuk vindt
.
Ik verbaasde me erg over de mensen die daar kwamen. Zuchtend en steunend binnenkomen omdat het wel heel erg vroeg was (9 uur beginnen). En hier kwam ook aan bod dat een handvol mensen deze situatie wel lekker vonden. Ze kregen geld, solliciteerden op functies waar ze van tevoren al wisten niet aangenomen te worden, lekker vrij (op die ene hele lange dag na dan).
Je had natuurlijk een sollicitatieplicht, maar de tijd dat ik in de bijstand heb gezeten is er nog NOOIT aan mij gevraagd om mijn sollicitatiebrieven te laten zien.
Het erge was nog wel dat de sociale dienst vertelde dat je elk baan aan moet nemen waar je aangenomen wordt, terwijl er tijdens het trainingstraject verteld werd dat je alleen moest solliciteren op functies die je leuk vindt
.
maandag 16 december 2013 om 23:37
Eerste alinea: in principe eens. Maar er kunnen hele geldige redenen zijn waarom mensen hun vrijwilligerswerk opgeven. En dat kunnen ze dan geheel vrijwillig doen. Daarom heet het ook vrijwilligerswerk.
Geef die uitkeringsgerechtigden de mogelijkheid tegen volwaardig salaris te gaan werken (dus: biedt hen een baan aan die past bij hun capaciteiten) en weigeren ze die, ga dan over sancties praten. Maar dwing hen niet te gaan werken zonder dat ze daar naar behoren voor beloond worden. Die tijd hebben we hopelijk gehad in Nederland.
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
maandag 16 december 2013 om 23:39
Doodmoe word ik van dat mens. Zij heeft geld zat om zorg in te kopen, zodat ze thuis verder geen flikker hoeft te doen. Ze zal echt d'r eigen brood niet hoeven halen bij de bakker. En ze wordt riant rondgereden in auto met chauffeur.
Op die manier zou menig gehandicapte het leuk hebben.
Maar de meeste mensen met een handicap zijn gesloopt na het zelf halen van een boodschapje. Of we wel allemaal even lekker mee willen doen...........
maandag 16 december 2013 om 23:41
:
Ik heb een tijd geleden een paar maanden in de bijstand gezeten. Er was een verplicht traject waar een deel van de bijstandsgerechtigden heen moest. Dit was 1 dag in de week.
Ik verbaasde me erg over de mensen die daar kwamen. Zuchtend en steunend binnenkomen omdat het wel heel erg vroeg was (9 uur beginnen). En hier kwam ook aan bod dat een handvol mensen deze situatie wel lekker vonden. Ze kregen geld, solliciteerden op functies waar ze van tevoren al wisten niet aangenomen te worden, lekker vrij (op die ene hele lange dag na dan).
Je had natuurlijk een sollicitatieplicht, maar de tijd dat ik in de bijstand heb gezeten is er nog NOOIT aan mij gevraagd om mijn sollicitatiebrieven te laten zien.
Het erge was nog wel dat de sociale dienst vertelde dat je elk baan aan moet nemen waar je aangenomen wordt, terwijl er tijdens het trainingstraject verteld werd dat je alleen moest solliciteren op functies die je leuk vindt
Die controle mag (moet) van mij dan een stuk strenger, ben ik zeker met je eens.
Tja, en de instelling van die mensen: wellicht hebben sommigen van hen al meerdere malen een dergelijk traject (moeten) doorlopen, of een sollicitatiecursus moeten volgen, of wat dan ook, en hebben ze gemerkt dat het in de praktijk niks uitmaakt en dat je daar weinig aan hebt.
Maar in elk geval vind ik zeker dat mensen die zich niet inspannen om aan werk te komen, zeker als ze nog goed bemiddelbaar zijn, een schop onder het achterwerk moeten krijgen, in welke vorm dan ook.
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
maandag 16 december 2013 om 23:44
De druk van de niet actieve bevolking op de actieve bevolking wordt steeds groter, met name door de vergrijzing. Rond de 4 % werkloosheid is gewoon. Dat is conjuncturele werkloosheid.
Beroepshalve heb ik met veel gemeentes te maken en de tijd van vanuit je zwarte baantje in je auto je briefje inleveren is echt al lang voorbij. De focus bij wwb ligt op uitstroom en er moeten bij de meeste gemeentes rond de 25 sollicitatieverrichtingen per week gedaan worden, zo niet dan volgen er direct sancties.
Lekker luieren is geen optie. Iedereen die kan wordt richting werk gestuurd. Helaas zijn er altijd mensen die door handicap, leeftijd of psychische gesteldheid een grote afstand tot de arbeidsmarkt hebben. Mogen we daar wat compassie mee hebben? Wat mij betreft wel.
