Actueel
alle pijlers
Bedel actie
donderdag 7 augustus 2014 om 16:46
Iemand al gehoord van de vrouw die via crowdfunding aan een camper hoopt te komen om een digitale nomade te worden? Op Geenstijl wordt zij aardig afgefikt. Op zich niet zo heel gek .. vraag me af hoe er hier op het forum, toch best het tegenovergestelde van GS, over haar wordt gedacht.
Het ga je goed (of: tot ziens op een ander forum).
zondag 10 augustus 2014 om 19:33
zondag 10 augustus 2014 om 19:53
zondag 10 augustus 2014 om 19:58
Of ze vreten het arme beest alsnog op. Zitten wij nog steeds met die eeuwige kamelenbiefstuk én met een huilende Meds.:
Wat natuurlijk een goed idee is () : kinderen in het oorlogsgebied een stukje laten rijden op die pony voor een klein bedrag eventueel. Er is daar toch al niet veel leuks te beleven voor ze.
Sla je 2 vliegen in 1 klap: en je verdient er nog wat aan en de kinderen hebben een pleziertje.
zondag 10 augustus 2014 om 20:08
zondag 10 augustus 2014 om 20:12
Kennen jullie de site www.gofundme.com?
Crowdfunding voor alles wat je je kunt bedenken. En meer. IVF-behandelingen, adopties, pensioenen, huwelijksfeesten...
Het zal vast niet lang duren voor er een NL-versie is. Chantal is een early adopter.
Crowdfunding voor alles wat je je kunt bedenken. En meer. IVF-behandelingen, adopties, pensioenen, huwelijksfeesten...
Het zal vast niet lang duren voor er een NL-versie is. Chantal is een early adopter.
zondag 10 augustus 2014 om 21:29
Nee, mensen op oneigenlijke gronden geld uit de zak proberen te kloppen mag natuurlijk wel. Want zo ver ben ik na het lezen van de pennenvruchten van Chantal inmiddels wel, dat ik denk dat dat aan de orde is. Anders was ze wel ingegaan op onze suggesties om haar droom te verwezenlijken zonder die 15K, of had ze wel verteld waarom ze zo idioot veel geld nodig meende te hebben.
zondag 10 augustus 2014 om 21:47
Om Chantal nu een early adopter te noemen. Ze is eerder een zeer slechte copycat.
Chantals plan rammelt aan alle kanten, zowel qua inhoud, aanpak en de manier waarop ze het communiceert. Werkelijk niets lijkt doordacht.
Wat ik ook mis is bevlogenheid.
Wanneer iemand zelf echt enthousiast is over een project en dat goed weet over te brengen, dan raken anderen ook geïnspireerd. Of het nu gaat om “Piece of Cake”, of “'Stoepkrijten in Servië” is dan niet eens van het grootste belang. Mensen willen zich ergens bij betrokken voelen, voordat ze bereid zijn zelf iets te investeren (tijd, geld, energie, aandacht, arbeid). Het gevoel hebben ergens deel van uit te maken, al is het maar voor een heel klein stukje.
Chantal snijdt zichzelf direct al in de vingers, omdat het allemaal om haar draait: "Ik wil, ik wil, ik wil." De titel van haar donatiepagina is wat dat betreft veelzeggend: “Geef mij mijn droom...”
Iemand die zich zo egocentrisch opstelt, en communiceert als een dreinende peuter, kan van anderen weinig betrokkenheid verwachten. Het enige wat ze hiermee bereikt is, uitgelachen worden en een hoop ergernis. En (las ik iemand hier schrijven) plaatsvervangende schaamte.
Wat had ze verwacht, dat iedereen dolenthousiast gaat doneren?
Ik weet niet wat ik van Chantal moet denken. Is ze stuitend naief, heel erg sneu, of een verwend nest dat gewend is haar zin te krijgen, als ze maar hard genoeg roept: “Ik wil”.
Ik neig steeds meer naar wat LadyVoldemort al suggereerde, dat het geld misschien voor iets anders bedoeld is. En Chantal gehoopt had dat er genoeg mensen in haar gezever over comfortzones en afzien van materie zouden trappen.
Hoe dan ook, haar aanpak blijft nog steeds behoorlijk dom.
Chantals plan rammelt aan alle kanten, zowel qua inhoud, aanpak en de manier waarop ze het communiceert. Werkelijk niets lijkt doordacht.
Wat ik ook mis is bevlogenheid.
Wanneer iemand zelf echt enthousiast is over een project en dat goed weet over te brengen, dan raken anderen ook geïnspireerd. Of het nu gaat om “Piece of Cake”, of “'Stoepkrijten in Servië” is dan niet eens van het grootste belang. Mensen willen zich ergens bij betrokken voelen, voordat ze bereid zijn zelf iets te investeren (tijd, geld, energie, aandacht, arbeid). Het gevoel hebben ergens deel van uit te maken, al is het maar voor een heel klein stukje.
Chantal snijdt zichzelf direct al in de vingers, omdat het allemaal om haar draait: "Ik wil, ik wil, ik wil." De titel van haar donatiepagina is wat dat betreft veelzeggend: “Geef mij mijn droom...”
Iemand die zich zo egocentrisch opstelt, en communiceert als een dreinende peuter, kan van anderen weinig betrokkenheid verwachten. Het enige wat ze hiermee bereikt is, uitgelachen worden en een hoop ergernis. En (las ik iemand hier schrijven) plaatsvervangende schaamte.
Wat had ze verwacht, dat iedereen dolenthousiast gaat doneren?
Ik weet niet wat ik van Chantal moet denken. Is ze stuitend naief, heel erg sneu, of een verwend nest dat gewend is haar zin te krijgen, als ze maar hard genoeg roept: “Ik wil”.
Ik neig steeds meer naar wat LadyVoldemort al suggereerde, dat het geld misschien voor iets anders bedoeld is. En Chantal gehoopt had dat er genoeg mensen in haar gezever over comfortzones en afzien van materie zouden trappen.
Hoe dan ook, haar aanpak blijft nog steeds behoorlijk dom.
zondag 10 augustus 2014 om 21:54
)
zondag 10 augustus 2014 om 21:56
De openingsverhaal was: wat vinden jullie nou van dat plan. Daar wordt heel eerlijk antwoord op gegeven. Er worden zelfs ontzettend goede tips gegeven, op haar eigen verzoek, waar Chantal heel vagig zo ongeveer overheen lijkt te lezen en als enige reactie daarop een net zo'n vage reactie geeft als haar plan.
Sorry, ik kan er niks van maken,
Sorry, ik kan er niks van maken,
zondag 10 augustus 2014 om 22:24
Eens
Nadat ze hier zelf om tips komt vragen, wordt er hier idd zeer kritisch gereageerd. Haar reactie is dat ze ons maar een stelletje party poopers vindt, die niets snappen van haar “idealen”. Ze gaat zelf met de vinger wijzen, de zieligheidskaart trekken, ontwijkend antwoorden op een aantal zeer relevante vragen en loopt vervolgens weg. Terwijl ze door een beetje te filteren best wat had kunnen opsteken.
Dit onderwerp boeit mij echt. Ik kan behoorlijk wat enthousiasme opbrengen, wanneer iemand met een leuk project, of mooie droom aankomt. Zelf heb ik een aantal van dat soort projecten bedacht en uitgevoerd. Daardoor heb ik best wat ervaring opgedaan en bijv. goed nagedacht over hoe je mensen enthousiast krijgt voor een idee. Dat was nooit door zomaar geld te vragen, maar ging altijd met gesloten beurzen.
Ook heb ik jarenlang geleefd op een manier die Chantal zegt na te streven: vrijheid, minder materialistisch, uit de comfortzone en afzien van veel bezit. Daardoor weet ik het een en ander over low budget leven, zelfvoorzienend zijn en zelfredzaamheid.
Ik heb het idee dat Chantal dat helemaal niet wil horen. Ze heeft wel mooie praatjes over dat materie er niet toe doet en uit de comfortzone stappen, maar ik geloof er geen drol van wat ze met haar zweverige gezever beweert. Werkelijk alles rammelt aan haar verhaal. Mensen die serieus met zulke zaken bezig zijn, reageren heel anders en pakken het heel anders aan.
