Geen resultaten gevonden Probeer een andere zoekterm

Zoekfilters:

kun je dan helemaal niet tegen een grapje?/ #metoo

18-10-2017 09:43 3201 berichten
Amerika buitelt over Harvey Weinstein heen, terwijl Courtney Love al in 2005 voor hem waarschuwde en het een publiek geheim was dat hij zijn klauwen niet thuis kon houden.
Met de hashtag #metoo spreken vooral vrouwen zich uit over seksueel misbruik en verkrachting, maar tegelijkertijd zijn er evenzovele vrouwen en mannen die niet durven uit te spreken wat ze overkomen is.
Mayim Bialik (Big Bang Theory) ligt onder vuur naar aanleiding van een commentaar waarin ze schreef dat je zedig kleden ook een hoop ellende zou voorkomen.
En in het onlangs geopende topic over vervelende werkervaringen bleken nogal wat van die ervaringen met ongewenste intimiteiten te maken te hebben.

Of zoals de Speld zo meesterlijk formuleerde (al kregen ze er een hoop negatieve reacties op, "want hier maak je geen grappen over"): https://speld.nl/2017/10/17/dom-vrouw-n ... n-geintje/ "

Wat denken wij? Hoe voeden wij onze kinderen op? Wat is grappig, wat kan niet?
anoniem_328039 wijzigde dit bericht op 18-10-2017 09:44
4.22% gewijzigd
zazamaenade schreef:
20-10-2017 13:50
Tragisch is dat ik in wat jij schrijft zie dat wat ik bedoel heel anders is dan hoe je het opvat. Ik bedoelde dus dat de één van zich afbijt, en de ander weerwoord biedt en zichzelf beschermt, naar gelang het temperament. Met als resultaat dat iedereen zich veiliger voelt, maar wel kan handelen naar eigen temperament en behoefte. Het leek mij duidelijk, maar dat is het dus niet. Helaas heb ik geen soepele schrijfstijl, zoals sommigen wél hebben :'(

Met de opvoeding die je beschrijft heb je een groot geluk gehad, hoewel de aanleiding dat dat direct nodig was dus wel akelig is.
Ik ben 55, dus alweer een tijd geleden opgegroeid en ik heb weerbaarheid niet bepaald meegekregen. Wat ik hoor en zie is dat een opvoeding tot echt weerbaar meisje nog steeds meer uitzondering dan regel is, maar ik hoop dat ik me vergis.
(En nu maar weg bij het beeldscherm, de wereld is gelukkig groter.)
No worries over je schrijfstijl, zoals gezegd ik lees je graag. Laat los, we reageren toch gewoon op elkaar en kunnen het er toch over hebben? Het is geen drama en geen verwijt. Het laat idd goed zien dat een post op het forum iets anders weer kan geven dan bedoeld wordt en tegelijkertijd dat iedereen een ander beeld / gevoel erbij heeft. Ligt het dan aan de schrijver of de lezer? Kip - ei??? Mooi toch?
Ik heb eigenlijk wel het idee dat we behoorlijk hetzelfde bedoelen.

En ja ik ben mijn vader absoluut heel erg dankbaar voor zijn aanpak. Ik heb overigens nooit een kinderlokker gezien. En ik gun het, zowel meisjes als jongens, dat ze weerbaar en zelfzeker worden opgevoed. Wat dat dan ook moge zijn. :)
De discussie heeft veel losgemaakt en dat is op zich al een winst. Men denkt erover na en ik hoop dat vandaar uit meer op gang komt. Ook binnen scenes waar altijd gedacht wordt dat het er altijd veilig is, zoals de kinkscene en LGBTQ+ scene. Misschien in mindere mate, maar daar gebeurt ook het nodige en voor mijn gevoel wordt dat toch snel weggewuifd.

Ik merk bij mezelf vooral dat ik me bij voorbaat al ga verdedigen dat ik niets opmerkelijks droeg en het op een tijd en plek was dat het ik volgens het publiek wel degelijk vrij en onbezonnen zou mogen rondlopen. :| Om me al in te dekken tegen opmerkingen dat het wel mijn eigen schuld zijn, gelul van een dronken aardbei die ik van beide geslachten heb mogen horen. Sylvia Witteman is behoorlijk in mijn achting gedaald, alleen dat ze haar erotische fantasietje bij deze tag gaat halen. Vreselijk ongepast.

Ik ben vrij fel van aard en behoorlijk weerbaar opgevoed maar ik ben een aantal keren inderdaad bevroren. Omdat ik mijn kansen wel dermate laag inschatte en er het risico op nog meer agressie was.
Ik lees hier veel over weerbaarheid. Dat is natuurlijk belangrijk, maar veiligheid blijft belangrijker. Ik ben niet op mijn mondje gevallen, maar in een aantal situaties ben ook ik bevroren. Uit pure schrik/verbazing, maar inderdaad ook eens uit angst voor agressie. De wetenschap dat dat mijn eerste reactie is vind ik beangstigend, maar lijkt me slechts in beperkte mate te trainen.
Uiteindelijk is er denk ik meer winst te behalen bij grotere gevolgen voor daders, en dat is onder andere (maar lang niet alleen) te behalen door de schuld volledig bij de dader te leggen zodat slachtoffers er makkelijker open over durven te zijn.
Alle reacties Link kopieren
Marquise schreef:
20-10-2017 14:27
Sylvia Witteman is behoorlijk in mijn achting gedaald, alleen dat ze haar erotische fantasietje bij deze tag gaat halen. Vreselijk ongepast.
Nou, inderdaad.
Alsof het taboe niet bestaat omdat er in de jaren '80 ook al campagnes waren tegen seksueel geweld (en alsof een taboe niet bewezen wordt door al die vrouwen die nu pas met hun verhaal komen) en het probleem niet bestaat omdat zij een keer betast is door een meneer die ze best leuk vond.
Ik kan altijd nog kale mannen gaan tellen.
Alle reacties Link kopieren
Deze situaties zijn voor alle vrouwen herkenbaar. De omgekeerde wereld. Het ergste in deze situaties, is dat sommige mannen/vrouwen de daad vanuit het daderperspectief proberen te begrijpen en goed te praten. Just don't.
anoniem_241481 wijzigde dit bericht op 21-10-2017 14:29
70.27% gewijzigd
@Salsa, ik heb even moeten nadenken over jouw post, ben al 5 keer aan een antwoord begonnen, maar wist niet precies wat ik wilde zeggen. Juist omdat ik het in de contect van de discussie bleef zien en het zelf niet herken op dat vlak. Baudlino's reactie maakt dat ik het wel weet, thanks daarvoor. Ik herken die dubbelheid in andere situaties waarin ik me niet helemaal zeker voel.
Dan komt het wat als..., wat kan er gebeuren..., het denken voor een ander..., het denken in risico's, de twijfel, de dubbelheid en het nare gevoel. En juist door dit te doen word ik op dat moment nog meer onzeker.
En in deze context heb ik dat juist helemaal niet.
Ik vind iets of vleiend of niet, er zit geen tussenin. En als ik iets vleiends vind, dan geniet ik ervan ipv mezelf het moeilijk te maken en er andere intenties bij te bedenken.
Iets gaat over mijn grens of niet. En als iets over mijn grens gaat, dan onderneem ik actie (voor zover mogelijk).
Ik ben niet op mijn hoede en ik denk zo min mogelijk voor anderen en dat geeft rust en ruimte. Ik vertrouw op mijn trainingen, mijn instincten en ervaring.
En Salsa, je laatste alinea is top. Doorbreken begint bij herkenning. Wat zou er gebeuren als je stopt met al die vragen? Wat zou er gebeuren als je een paar vechtsportlessen gaat volgen waar je misschien wel erachter komt dat je heel goed in staat bent om situaties in te schatten en de baas te zijn? Wat zou er gebeuren als je op een, voor jou passende manier leert nee zeggen en daar ook naar te handelen? Geen idee, gewoon oprechte vragen.

Gisteren heb ik deze discussie met wat vrienden gevoerd (allemaal mannelijk). Ik heb hen gevraagd naar hoe ze mij zien en ervaren en waar mijn blinde vlekken op dit gebied zitten.
Ze waren behoorlijk unaniem in hun antwoord: Je bent gewoon duidelijk. In woorden en uitstraling. Als iets jou niet zint dan reageer je meteen: Oftewel je ogen worden dan heel donker, je houding heel krachtig en er gebeurt iets in je uitstraling waar zelfs ik ongemakkelijk en soms zelfs bang van kan worden. Of je gebruikt woorden en daden die de hele situatie dusdanig op zijn kop zetten dat het opgelost is (ik kan bijvoorbeeld rustig een hele one woman show opvoeren om een situatie te veranderen of om iemand in zijn hemd te zetten :$ )
Wat betreft mijn blinde vlekken: ik ga altijd uit van een positieve intentie, van een win-win situatie / oplossing en ik schijn niet te zien hoe er op mij gereageerd wordt (als in, heb je wel door hoeveel mannen naar je kijken? Uh, nee...).
Deze blinde vlekken hebben echter geen negatief gevolg, dus die laat ik maar lekker zo ;-)
may_ka schreef:
20-10-2017 14:42
Nou, inderdaad.
Alsof het taboe niet bestaat omdat er in de jaren '80 ook al campagnes waren tegen seksueel geweld (en alsof een taboe niet bewezen wordt door al die vrouwen die nu pas met hun verhaal komen) en het probleem niet bestaat omdat zij een keer betast is door een meneer die ze best leuk vond.
Die blinde vlek van haar ook. Er is geen taboe, je moet gewoon niet zeiken als het niet voldoet aan Wittemans lijstje van erge dingen of zo. Haar voorbeeld van de hitsig kijkende postbode van 30 jaar geleden maakt het ook niet veel beter. Witteman lijkt niet te willen zien dat er wel wat meer factoren kunnen meespelen waardoor het de schrijfster 30 jaar later nog steeds raakt of waarom ze het benoemd.
Alle reacties Link kopieren
Marquise schreef:
20-10-2017 14:57
Die blinde vlek van haar ook. Er is geen taboe, je moet gewoon niet zeiken als het niet voldoet aan Wittemans lijstje van erge dingen of zo. Haar voorbeeld van de hitsig kijkende postbode van 30 jaar geleden maakt het ook niet veel beter. Witteman lijkt niet te willen zien dat er wel wat meer factoren kunnen meespelen waardoor het de schrijfster 30 jaar later nog steeds raakt of waarom ze het benoemd.
Alsof er geen enorm grijs gebied bestaat tussen in je bloesje gegluurd worden en een brute verkrachting... :-?
Ik geloof niet meer in sprookjes.
Baudolino schreef:
20-10-2017 13:54
Denk dat heel herkenbaar is hoor voor velen. Valt in dezelfde categorie als feestjes in deze tijd. Dat er altijd mannen zijn die na een paar biertjes veel te dicht bij je gaan staan. Maar die net niet ver gaan. Ongepaste opmerkingen maken, niet eens vulgair, maar in de trant van: ik heb je toch altijd al zo'n mooie vrouw gevonden, ik heb er spijt van dat ik er vroeger niet meer werk van heb gemaakt. En vervolgens hele tijd je blik proberen te vangen, in de buurt blijven staan, terloops aanraken. En je wilt de sfeer niet verpesten door er wat van te zeggen want zijn vrouw is er namelijk ook. En je vindt haar aardig, dus je wil het voor haar ook niet ongemakkelijk maken, dus vertel je het ook niet aan je man, stel dat hij er wel werk van maakt. Maar ondertussen voel je haar blikken ook. Dus ben je bezig met hem ontwijken en tegelijk aan het opletten of zij niet de verkeerde indruk krijgt als dat ontwijken niet helemaal lukt.
En de volgende dag lijkt het gek genoeg niet meer zo van belang en groet je elkaar gewoon vriendelijk op het schoolplein.
Hij denkt dat het voor jou ook leuk is om te horen dat je er lekker uit ziet. Helemaal als je reageert met wegkijken en glimlachen, dat interpreteert hij als verlegenheid en niet als afwijzing.
Ik denk dat hij niet door heeft wat zich in jouw hoofd afspeelt als gevolg van zijn benadering, daar is hij niet mee bezig.
Ik zou je adviseren om niet meer weg te kijken of te glimlachen als zoiets gezegd wordt.
Als hij besluit het ongemakkelijk te maken, laat het dan ongemakkelijk worden. Je doet niets verkeerd.
MevrMariposa schreef:
20-10-2017 14:39
Ik lees hier veel over weerbaarheid. Dat is natuurlijk belangrijk, maar veiligheid blijft belangrijker. Ik ben niet op mijn mondje gevallen, maar in een aantal situaties ben ook ik bevroren. Uit pure schrik/verbazing, maar inderdaad ook eens uit angst voor agressie. De wetenschap dat dat mijn eerste reactie is vind ik beangstigend, maar lijkt me slechts in beperkte mate te trainen.
Uiteindelijk is er denk ik meer winst te behalen bij grotere gevolgen voor daders, en dat is onder andere (maar lang niet alleen) te behalen door de schuld volledig bij de dader te leggen zodat slachtoffers er makkelijker open over durven te zijn.
Voor mij is weerbaarheid veel meer dan 'niet op mijn mondje gevallen zijn'.
Voor mij betekent weerbaar dat ik zowel fysiek, als mentaal en verbaal in staat ben om in diverse situaties te reageren. Voor mij valt kunnen vechten / verdedigen ook onder weerbaarheid.
Ik ben nog nooit bevroren en dat lijkt me heel naar om te ervaren. En het is een overtuiging dat het heel beperkt te trainen is, dat klopt niet helemaal. Als je meerdere malen per week traint, dan worden nieuwe reacties en reflexen opgebouwd. Vergeet niet dat heel veel reacties voortkomen uit aangeleerd gedrag en uit de beperking van de overtuiging die je hebt. Een nieuwe reactie is dus nieuw gedrag aanleren met de bijbehorende gedachten.
Neemt niet weg dat ons lichaam ook feilloos in staat is om je te beschermen op een manier die je niet verwacht. En bevriezen is daar een hele effectieve vorm van, hoewel het anders kan voelen. Daarmee voorkom je niet dat je slachtoffer van aanranding / verkrachting / geweld wordt, wel dat het erger wordt. Weerstand als in vechten kan ook juist de escalatie groter maken, en je veiligheid nog kleiner maken. Ik geloof er wel in dat je onbewustzijn het gewoon overneemt in die situaties en je zo veilig mogelijk houdt.

Wat betreft grotere gevolgen voor daders, wat bedoel je daar mee?
Alle reacties Link kopieren
Kan iemand de column van Witteman hier plaatsen?
https://www.volkskrant.nl/buitenland/sy ... 3009f19b93

Hier.

Edit: nu moet ie het wel doen. Had de link niet helemaal goed geplakt.
anoniem_207026 wijzigde dit bericht op 20-10-2017 15:27
45.78% gewijzigd
Alle reacties Link kopieren
er is natuurlijk niks mis met weerbaarheid, maar de conclusie die ik zelf trek uit dat intimidatie op zo'n grote schaal voorkomt is dat we mensen dit intimiderende gedrag af moeten leren want het is blijkbaar te normaal.

Daar zou de focus op moeten liggen, niet hoe vrouwen beter met dit gedrag om kunnen gaan in het vervolg.
Grotere gevolgen voor de daders begint er, in mijn ogen, al mee dat heel duidelijk wordt dat bepaald gedrag onacceptabel is en men daar ook op terecht gewezen wordt. Ook wat buiten het strafrechtelijke valt. Nu wordt toch veel geminimaliseerd ('Het hoort erbij', 'Stel je niet aan', 'Het kan veel erger') en/of geridiculiseerd. Om als voorbeeld het billen graaien erbij te halen: de dader kan door de vriendengroep als een echte durfal en held worden gezien, of door diezelfde vriendengroep aangesproken worden op het gedrag.

Dat klinkt heel minimaal, maar ik geloof oprecht dat het een begin is. Een vriend van mijn lief begon op een gegeven moment behoorlijk ontsporende uitspraken te doen uit frustratie. Meisje was niet geïnteresseerd in hem en waarom niet want hij was toch zo aardig en zij deed het met iedereen, etc etc. Vriend is uit zijn dak gegaan tegen vriend, wees hem er ook even fijntjes op dat hij een behoorlijk verwrongen beeld van zijn aardig zijn had en nog wel wat meer. Een behoorlijk felle ruzie die de vriend in kwestie wel aan het denken zette en uiteindelijk ook een stuk normaler en minder gefrustreerd is gaan doen.

Nogmaals, dat is een begin. Het zal niet alles verhelpen en dit is ook maar een heel minimaal voorbeeld.
Hmm, volgens mij is het verwijderd.
Alle reacties Link kopieren
cactusss schreef:
20-10-2017 15:24
er is natuurlijk niks mis met weerbaarheid, maar de conclusie die ik zelf trek uit dat intimidatie op zo'n grote schaal voorkomt is dat we mensen dit intimiderende gedrag af moeten leren want het is blijkbaar te normaal.

Daar zou de focus op moeten liggen, niet hoe vrouwen beter met dit gedrag om kunnen gaan in het vervolg.
BAM! Helemaal mee eens
Er zat een fout in de link die ik plakte, normaal gezien moet hij het nu wel doen en anders doe ik wel een copy+paste met bronvermelding.
Alle reacties Link kopieren
GenieInABottle schreef:
20-10-2017 15:25
Hmm, volgens mij is het verwijderd.
Het zit achter een betaalmuur ( Volkskrant plus) . Ik denk dat dat het is.
Nog eens proberen :
https://www.volkskrant.nl/buitenland/sy ... ~a4522377/
nounou
Alle reacties Link kopieren
Marquise schreef:
20-10-2017 15:28
Er zat een fout in de link die ik plakte, normaal gezien moet hij het nu wel doen en anders doe ik wel een copy+paste met bronvermelding.
Hoeft niet. Bovenstaande link werkt wel :)
Dus de betaalmuur was niet het probleem.
nounou
Alle reacties Link kopieren
zazamaenade schreef:
20-10-2017 15:30
Hoeft niet. Bovenstaande link werkt wel :)
Dus de betaalmuur was niet het probleem.
Ik stuit op de betaalmuur...
Oh god. De Volkskrant noemt dit artikel een cadeautje. Nou nou.

Ik kreeg bij mijn eerdere link ook de foutmelding dat ie verwijderd was. Vandaar.
Alle reacties Link kopieren
.
zazamaenade wijzigde dit bericht op 30-08-2020 10:55
99.30% gewijzigd
nounou
cactusss schreef:
20-10-2017 15:24
er is natuurlijk niks mis met weerbaarheid, maar de conclusie die ik zelf trek uit dat intimidatie op zo'n grote schaal voorkomt is dat we mensen dit intimiderende gedrag af moeten leren want het is blijkbaar te normaal.

Daar zou de focus op moeten liggen, niet hoe vrouwen beter met dit gedrag om kunnen gaan in het vervolg.
Dat kan. Ik ben van mening dat het een én én oplossing moet zijn.
Ik heb het niet over vrouwen aanleren hoe om te gaan met dit gedrag in het vervolg. Ik heb het over vrouwen helpen meer zelfzeker en krachtiger te worden.
Daarnaast kun je anderen geen gedrag afleren, je kunt hen helpen nieuw gedrag aan te leren. En aangezien je een ander niet kunt dwingen om iets te veranderen, dan zul je toch echt moeten kijken wat jij zelf kunt doen om je veiligheid te vergroten. En het huidige gedrag van de vrouwen is een gedeelte wat de situatie in stand houdt. Hiermee wil ik absoluut niet zeggen dat slachtoffers iets te verwijten is, no way. Wat ik wel wil zeggen is dat de zwijgcultuur vanuit angst ook doorbroken dient te worden en dat heeft mijn inziens alles met weerbaarheid te maken.

Zie de post van Death (helemaal eens trouwens). Door deze angst geef je als vrouw ook onduidelijke signalen af. Ongewenst gedrag 'belonen' door het weg te lachen en je ogen weg te draaien. Voor jou is het duidelijk 'ik heb geen interesse', voor de ander onduidelijk "oh, ze lacht, ze vindt het leuk". En nee, nog steeds geen goedpraten van ongewenst gedrag, wel hoe het in stand wordt gehouden.

Ik begrijp die angst wel. Hij is alleen zo ineffectief als maar zijn kan. Hoezo verpest iemand aanspreken op ongewenst gedrag een feestje? Je kunt iemand op heel veel manieren duidelijk maken dat dit over je grens is. En dat kan variëren tussen rustig en subtiel tot luid met een klap in het gezicht.
Mijn cadeautje van de volkskrant is ook afgelopen. Hier ook de betaalmuur en ik kan hem niet zo snel online vinden. Lap.


Enfin, ik kan wel bedenken waarom iemand aanspreken op ongewenst gedrag het feestje kan verpesten, ongeacht op welke manier je dat doet. Want zure trut, je moet niet zo moeilijk doen. Het is maar een geintje. En dat niet alleen door de dader, maar dat ook door de omgeving. Er zijn wel meerdere getuigenissen te lezen op het topic waarbij aanspreken een paar vervelende gevolgen had. Ik snap wat je zegt hoor, maar het slachtoffer de schuld geven is nooit zo heel ver weg.

Ik doe dat wel maar ten eerste ben ik ook wat men noemt een zure gleuf en ten tweede denken mijn naaste omgeving en ik exact hetzelfde hierover. Hoewel er genoeg mij een zure trut/aansteller/whatever zullen vinden, vinden de voor mij belangrijkste mensen dat niet en dat werkt wel als een buffer.
Marquise, helemaal eens met je bericht.

Er is 1 ding wat ik wel heel moeilijk vind in dit verhaal. Ik heb nl ook (beroepsmatig) veel van doen gehad met valse meldingen. Meldingen waardoor de mensen die als dader werden aangemerkt nu nog in de problemen komen, ondanks vrijspraak etc.. En persoonlijk denk ik dat daardoor ook veel weerstand (en het bagatelliseren) vanuit de mannen komt. Ook zij zijn bang. En om dit effectief te veranderen denk ik dat er ook met die angst rekening gehouden en bespreekbaar gemaakt moet worden.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven