Actueel
alle pijlers
kun je dan helemaal niet tegen een grapje?/ #metoo
woensdag 18 oktober 2017 om 09:43
Amerika buitelt over Harvey Weinstein heen, terwijl Courtney Love al in 2005 voor hem waarschuwde en het een publiek geheim was dat hij zijn klauwen niet thuis kon houden.
Met de hashtag #metoo spreken vooral vrouwen zich uit over seksueel misbruik en verkrachting, maar tegelijkertijd zijn er evenzovele vrouwen en mannen die niet durven uit te spreken wat ze overkomen is.
Mayim Bialik (Big Bang Theory) ligt onder vuur naar aanleiding van een commentaar waarin ze schreef dat je zedig kleden ook een hoop ellende zou voorkomen.
En in het onlangs geopende topic over vervelende werkervaringen bleken nogal wat van die ervaringen met ongewenste intimiteiten te maken te hebben.
Of zoals de Speld zo meesterlijk formuleerde (al kregen ze er een hoop negatieve reacties op, "want hier maak je geen grappen over"): https://speld.nl/2017/10/17/dom-vrouw-n ... n-geintje/ "
Wat denken wij? Hoe voeden wij onze kinderen op? Wat is grappig, wat kan niet?
Met de hashtag #metoo spreken vooral vrouwen zich uit over seksueel misbruik en verkrachting, maar tegelijkertijd zijn er evenzovele vrouwen en mannen die niet durven uit te spreken wat ze overkomen is.
Mayim Bialik (Big Bang Theory) ligt onder vuur naar aanleiding van een commentaar waarin ze schreef dat je zedig kleden ook een hoop ellende zou voorkomen.
En in het onlangs geopende topic over vervelende werkervaringen bleken nogal wat van die ervaringen met ongewenste intimiteiten te maken te hebben.
Of zoals de Speld zo meesterlijk formuleerde (al kregen ze er een hoop negatieve reacties op, "want hier maak je geen grappen over"): https://speld.nl/2017/10/17/dom-vrouw-n ... n-geintje/ "
Wat denken wij? Hoe voeden wij onze kinderen op? Wat is grappig, wat kan niet?
anoniem_328039 wijzigde dit bericht op 18-10-2017 09:44
4.22% gewijzigd
vrijdag 20 oktober 2017 om 15:52
Lukt deze link wel?
https://www.volkskrant.nl/buitenland/sy ... 3009f19b93
https://www.volkskrant.nl/buitenland/sy ... 3009f19b93
Ik geloof niet meer in sprookjes.
vrijdag 20 oktober 2017 om 15:53
Sylvia Witteman voelde in een propvolle trein een hand tegen haar bil - zulke dingen gebeuren
Door: Sylvia Witteman 18 oktober 2017, 19:30
https://s.vk.nl/s-a4522377/
In de trein stond ik op het propvolle balkon toen ik een hand tegen mijn bil voelde. Zulke dingen gebeuren. Misschien was het per ongeluk. Misschien ook expres. Zolang het niet ontaardt in knijpen, graaien of hijgen stoort het me meestal niet. Soms hééft het zelfs wel iets. Het doet denken aan Erica Jongs gedroomde 'zipless fuck' uit haar boek Fear of Flying; vluchtige, intense seks tussen twee wildvreemden in een trein.
Ik dacht na over die enge Harvey Weinstein en alle andere mannen die ongevraagd aan vrouwen zitten. Ik ken, geloof ik, niet één vrouw die nooit is lastiggevallen, en dan is zo'n zogeheten 'frotteur' in de trein nog het minste. De laatste dagen wordt er in de kranten en op de sociale media veel over bericht. Vrouwen 'doorbreken eindelijk het taboe op aanranding', heet het. Dat laatste verbaast me eigenlijk nogal, want bij mijn weten is er al heel lang geen taboe op praten over aanranding. 'Als een meisje nee zegt, bedoelt ze nee' was de slogan in mijn jeugd, in de jaren tachtig kwam het begrip 'ongewenste intimiteiten' in zwang, nog later werd het 'seksueel geweld'; het was altijd een dankbaar onderwerp in de media, dus van een taboe kunnen we eigenlijk niet spreken.
Door de toegankelijkheid van sociale media kan tegenwoordig iedere vrouw openlijk haar relaas doen van meegemaakte aanrandingen. Het zijn er overstelpend veel, en ze zijn er in gradaties. Er zijn verschrikkelijke verhalen over brute verkrachtingen, maar er zijn ook vrouwen die geëmotioneerd vertellen hoe ze dertig jaar geleden eens hitsig in hun bloesje zijn geloerd door de postbode. Tsja. Ik moet dan denken aan die muis en die olifant die over een brug lopen, waarbij de muis trots opmerkt: 'Wat stampen we, hè?'
Stiekem iemands bil betasten in een volle trein, dat doen vrouwen dan weer meestal niet
Is het voor een vrouw die de angst en walging van seksueel geweld heeft doorgemaakt niet gewoon heel krenkend als haar ervaringen over een kam worden geschoren met die van een vrouw die in een café ongevraagd een arm om haar schouder kreeg? Zeker, ook díé vent hoort zijn poten thuis te houden, dat wel. Alle mannen moeten hun poten thuishouden. Net als vrouwen trouwens, want die kunnen ook behoorlijk graaierig zijn jegens mannen, in cafés.
Stiekem iemands bil betasten in een volle trein, dat doen vrouwen dan weer meestal niet. Hoe zou dat komen?
Mijn trein stond stil bij het station en de menigte stuwde naar buiten. Nieuwsgierig draaide ik me om. De man achter me had een aardig, tamelijk knap gezicht. Hij keek niet schuldbewust of hitsig naar me. Hij keek eigenlijk helemáál niet. Die hand tegen mijn bil was vast per ongeluk geweest.
Toch een heel klein beetje jammer.
Door: Sylvia Witteman 18 oktober 2017, 19:30
https://s.vk.nl/s-a4522377/
In de trein stond ik op het propvolle balkon toen ik een hand tegen mijn bil voelde. Zulke dingen gebeuren. Misschien was het per ongeluk. Misschien ook expres. Zolang het niet ontaardt in knijpen, graaien of hijgen stoort het me meestal niet. Soms hééft het zelfs wel iets. Het doet denken aan Erica Jongs gedroomde 'zipless fuck' uit haar boek Fear of Flying; vluchtige, intense seks tussen twee wildvreemden in een trein.
Ik dacht na over die enge Harvey Weinstein en alle andere mannen die ongevraagd aan vrouwen zitten. Ik ken, geloof ik, niet één vrouw die nooit is lastiggevallen, en dan is zo'n zogeheten 'frotteur' in de trein nog het minste. De laatste dagen wordt er in de kranten en op de sociale media veel over bericht. Vrouwen 'doorbreken eindelijk het taboe op aanranding', heet het. Dat laatste verbaast me eigenlijk nogal, want bij mijn weten is er al heel lang geen taboe op praten over aanranding. 'Als een meisje nee zegt, bedoelt ze nee' was de slogan in mijn jeugd, in de jaren tachtig kwam het begrip 'ongewenste intimiteiten' in zwang, nog later werd het 'seksueel geweld'; het was altijd een dankbaar onderwerp in de media, dus van een taboe kunnen we eigenlijk niet spreken.
Door de toegankelijkheid van sociale media kan tegenwoordig iedere vrouw openlijk haar relaas doen van meegemaakte aanrandingen. Het zijn er overstelpend veel, en ze zijn er in gradaties. Er zijn verschrikkelijke verhalen over brute verkrachtingen, maar er zijn ook vrouwen die geëmotioneerd vertellen hoe ze dertig jaar geleden eens hitsig in hun bloesje zijn geloerd door de postbode. Tsja. Ik moet dan denken aan die muis en die olifant die over een brug lopen, waarbij de muis trots opmerkt: 'Wat stampen we, hè?'
Stiekem iemands bil betasten in een volle trein, dat doen vrouwen dan weer meestal niet
Is het voor een vrouw die de angst en walging van seksueel geweld heeft doorgemaakt niet gewoon heel krenkend als haar ervaringen over een kam worden geschoren met die van een vrouw die in een café ongevraagd een arm om haar schouder kreeg? Zeker, ook díé vent hoort zijn poten thuis te houden, dat wel. Alle mannen moeten hun poten thuishouden. Net als vrouwen trouwens, want die kunnen ook behoorlijk graaierig zijn jegens mannen, in cafés.
Stiekem iemands bil betasten in een volle trein, dat doen vrouwen dan weer meestal niet. Hoe zou dat komen?
Mijn trein stond stil bij het station en de menigte stuwde naar buiten. Nieuwsgierig draaide ik me om. De man achter me had een aardig, tamelijk knap gezicht. Hij keek niet schuldbewust of hitsig naar me. Hij keek eigenlijk helemáál niet. Die hand tegen mijn bil was vast per ongeluk geweest.
Toch een heel klein beetje jammer.
vrijdag 20 oktober 2017 om 15:54
Ik denk dat seksisme wel te vergelijken is met racisme, zoals Fashionvictim zei. Ik zag white privilege ook niet voordat ik erover las, en niet omdat ik het niet wilde zien. Maar het gaat compleet langs me heen omdat ik er nooit iets van merk, ik sta echt te kijken van al die verhalen. Dat vrouwen zich zo schamen voor dit soort dingen of onveilig voelen en daarom net doen of het niet gebeurt.
Pas als er een tegensignaal komt, wordt het duidelijk.
Pas als er een tegensignaal komt, wordt het duidelijk.
vrijdag 20 oktober 2017 om 16:01
Tuurlijk kan ik me bedenken hoe het feest verpest kan worden, zal ook zeker voorkomen. En eerlijk? Als mijn omgeving zo zou reageren op het feest, dan was het direct de laatste keer dat ik ze gezien heb. Mensen die mijn grenzen niet respecteren en deze zelfs belachelijk maken, die wil ik niet in mijn omgeving hebben. Zou er zo op mijn werk gereageerd worden, dan ga ik een stap verder. Zo'n reacties zouden bij mij juist een 'pitbull' wil creëren, met bijbehorende acties.Marquise schreef: ↑20-10-2017 15:47Mijn cadeautje van de volkskrant is ook afgelopen. Hier ook de betaalmuur en ik kan hem niet zo snel online vinden. Lap.
Enfin, ik kan wel bedenken waarom iemand aanspreken op ongewenst gedrag het feestje kan verpesten, ongeacht op welke manier je dat doet. Want zure trut, je moet niet zo moeilijk doen. Het is maar een geintje. En dat niet alleen door de dader, maar dat ook door de omgeving. Er zijn wel meerdere getuigenissen te lezen op het topic waarbij aanspreken een paar vervelende gevolgen had. Ik snap wat je zegt hoor, maar het slachtoffer de schuld geven is nooit zo heel ver weg.
Ik doe dat wel maar ten eerste ben ik ook wat men noemt een zure gleuf en ten tweede denken mijn naaste omgeving en ik exact hetzelfde hierover. Hoewel er genoeg mij een zure trut/aansteller/whatever zullen vinden, vinden de voor mij belangrijkste mensen dat niet en dat werkt wel als een buffer.
Moet er wel bij zeggen dat ik geen seconde wakker lig van hoe andere mensen mij zien, mij noemen of wat ze van me vinden.
vrijdag 20 oktober 2017 om 16:08
Natuurlijk een valide overweging maar toch zie je bij geen enkele andere soort misdrijven dat men zo begaan is met de verdachten. In een genuanceerde, complete beschouwing van het onderwerp is de rechten van de verdachten natuurlijk ook iets wat aan bod komt. Maar bij verkrachting en aanranding schiet de discussie vaak meteen die richting op en zijn mensen er zich- lijkt het wel - hyperbewust van.GenieInABottle schreef: ↑20-10-2017 15:49Marquise, helemaal eens met je bericht.
Er is 1 ding wat ik wel heel moeilijk vind in dit verhaal. Ik heb nl ook (beroepsmatig) veel van doen gehad met valse meldingen. Meldingen waardoor de mensen die als dader werden aangemerkt nu nog in de problemen komen, ondanks vrijspraak etc.. En persoonlijk denk ik dat daardoor ook veel weerstand (en het bagatelliseren) vanuit de mannen komt. Ook zij zijn bang. En om dit effectief te veranderen denk ik dat er ook met die angst rekening gehouden en bespreekbaar gemaakt moet worden.
En daarom vind ik het opvallend dat de maatschappelijke discussie rondom #metoo is: 'moeten vrouwen dit wel aankaarten' en niet 'waarom is het eigenlijk normaal dit zoveel voorkomt?' of zelfs 'wat kunnen we eraan doen'. Ik zelf denk dat het geen toeval is dat verkrachting en aanranding verschillen in het feit dat daders vaker mannen zijn en slachtoffers vaker vrouwen, iets dat je bij bankfraude bijvoorbeeld niet zo duidelijk hebt. En het belang van de dader/verdachte synoniem wordt met dat van de man. En de man nou eenmaal nog steeds meer in de pap te brokkelen heeft, zowel op economisch, politiek als cultureel gebied.
Ik snap echt het belang van rechten van verdachtes, ik heb rechten gestudeerd maar ik krijg van het "valse beschuldiging" argument altijd een naar smaakje in mijn mond want mensen (ook eerder dit topic) roepen wel heel snel dat iets niet waar is. Veel sneller dan bij andere misdrijven, waar de verdeling slachtoffer/dader niet globaal samenvalt met man/vrouw
vrijdag 20 oktober 2017 om 16:10
Ja absoluut. Ik had een heftige discussie over het catcall-verbod dat in Amsterdam met mijn (donkere) vriend. Hij had zich niet echt gerealiseerd dat het soms meer is dan irritant - ik had niet echt stilgestaan bij het feit dat er een flink risico bestaat dat dat met namen gehandhaafd gaat worden t.o.v. Marrokaanse jongens, veel meer dan t.o.v autochtone jongens. Ik denk dat als die een #metoo beginnen over etnisch profileren bij blanke mensen ook nog wel de schellen van de ogen kunnen vallen.DEATH schreef: ↑20-10-2017 15:54Ik denk dat seksisme wel te vergelijken is met racisme, zoals Fashionvictim zei. Ik zag white privilege ook niet voordat ik erover las, en niet omdat ik het niet wilde zien. Maar het gaat compleet langs me heen omdat ik er nooit iets van merk, ik sta echt te kijken van al die verhalen. Dat vrouwen zich zo schamen voor dit soort dingen of onveilig voelen en daarom net doen of het niet gebeurt.
Pas als er een tegensignaal komt, wordt het duidelijk.
En het is vergelijkbaar in dat de discussie die dan ontstaat meteen richting "[de dominante groep] mag ook niks meer" gaat; in plaats van zich af te vragen waarom zoveel mensen die ervaringen hebben.
anoniem_320855 wijzigde dit bericht op 20-10-2017 16:12
15.87% gewijzigd
vrijdag 20 oktober 2017 om 16:12
@Genie: Dat zal een rol spelen ongetwijfeld. Ik ben ook niet van mening dat mannelijke slachtoffers de tag niet mogen gebruiken. Juist wel, dit probleem is wijdverspreid en ik ben in de overtuiging dat de kern van het probleem hetzelfde is.
Maar ik krijg bij bepaalde commentaren ook het idee dat het toch wel erg pijnlijk is om toe te geven dat ook jij je als een droplul hebt gedragen en er toch een tamelijk bizarre gedachtegang op na hebt gehouden. Ik zie namelijk veel 'Niceguy' reacties eigenlijk. "Ik ben zo lief maar ze ziet me alleen als vriend en doet haar benen niet wijd.", "Ik gaf alleen maar een complimentje! Je kan ook niets meer!" Eh juist ja. Je zou ook kunnen bedenken dat je maar een rare definitie van lief zijn erop nahoudt, want blijkbaar moet het iets opleveren en als je complimentje in verkeerde aarde valt, kun je je ook afvragen waarom in plaats van te huilen dat je niets meer kan. De Incels houd ik er nog buiten want die hebben in mijn ogen vooral heel veel hulp nodig en heel snel.
Uiteraard zit ik ook met mijn eigen referentiekader: juist veel mannen mijn nabije omgeving spraken zich vol walging uit over de situaties die ik heb verteld, vonden mij alles behalve een aansteller en hamerden er op dat ik het niet op me afgeroepen had. En van vrouwen heb ik genoeg ronduit kut reacties gehad.
Ik moet toegeven dat het veelvuldige gehamer op nog weerbaarder worden mij ook een tikje ergert. Nog meer op mijn hoede zijn? Nog meer energie en tijd investeren omdat de laffe bijgoochem in de kennelijk erotische Lidl zijn klauwen niet thuis kan houden? Ik vind het nu vaak zat energie vretend. Ik begrijp wat je bedoelt maar ik begrijp de ergernis ook. Weer wat moeten omdat een ander de grens overschrijdt.
Maar ik krijg bij bepaalde commentaren ook het idee dat het toch wel erg pijnlijk is om toe te geven dat ook jij je als een droplul hebt gedragen en er toch een tamelijk bizarre gedachtegang op na hebt gehouden. Ik zie namelijk veel 'Niceguy' reacties eigenlijk. "Ik ben zo lief maar ze ziet me alleen als vriend en doet haar benen niet wijd.", "Ik gaf alleen maar een complimentje! Je kan ook niets meer!" Eh juist ja. Je zou ook kunnen bedenken dat je maar een rare definitie van lief zijn erop nahoudt, want blijkbaar moet het iets opleveren en als je complimentje in verkeerde aarde valt, kun je je ook afvragen waarom in plaats van te huilen dat je niets meer kan. De Incels houd ik er nog buiten want die hebben in mijn ogen vooral heel veel hulp nodig en heel snel.
Uiteraard zit ik ook met mijn eigen referentiekader: juist veel mannen mijn nabije omgeving spraken zich vol walging uit over de situaties die ik heb verteld, vonden mij alles behalve een aansteller en hamerden er op dat ik het niet op me afgeroepen had. En van vrouwen heb ik genoeg ronduit kut reacties gehad.
Ik moet toegeven dat het veelvuldige gehamer op nog weerbaarder worden mij ook een tikje ergert. Nog meer op mijn hoede zijn? Nog meer energie en tijd investeren omdat de laffe bijgoochem in de kennelijk erotische Lidl zijn klauwen niet thuis kan houden? Ik vind het nu vaak zat energie vretend. Ik begrijp wat je bedoelt maar ik begrijp de ergernis ook. Weer wat moeten omdat een ander de grens overschrijdt.
vrijdag 20 oktober 2017 om 16:12
En ik denk dat dit voor heel veel mensen geldt, zowel voor mannen als vrouwen. Vandaar dat het ook belangrijk is dat slachtoffers wel hun verhaal doen. En het verhaal doen voelt kwetsbaar, en juist daar zit hem de kracht. En toch gebeurt het niet omdat het ervaren wordt als onmacht, als eigen schuld, als.... Maar juist de verhalen zorgen ervoor dat ogen open gaan. Dat anderen het ook gaan zien. Dat er aan een oplossing gewerkt kan worden.DEATH schreef: ↑20-10-2017 15:54Ik denk dat seksisme wel te vergelijken is met racisme, zoals Fashionvictim zei. Ik zag white privilege ook niet voordat ik erover las, en niet omdat ik het niet wilde zien. Maar het gaat compleet langs me heen omdat ik er nooit iets van merk, ik sta echt te kijken van al die verhalen. Dat vrouwen zich zo schamen voor dit soort dingen of onveilig voelen en daarom net doen of het niet gebeurt.
Pas als er een tegensignaal komt, wordt het duidelijk.
Alleen al in dit topic staan meerdere verhalen van eye openers bij vaders, partners en vrienden. En dat kon alleen gebeuren doordat het bespreekbaar werd gemaakt. Niet vanuit een dader-slachtoffer perspectief, maar vanuit dit is me overkomen en dit heeft het met me gedaan en dit doet het nu nog met me.
Ik besef nu eigenlijk pas hoe blij ik ben dat ik blijkbaar zo ben opgevoed dat ik wel alles direct vertelde. Dat mijn vader, broer en vrienden per direct klaar stonden om me te steunen en te helpen, zonder oordeel naar mij toe.
Hulp vragen voelt eng, je verhaal doen voelt eng, het risico om niet serieus gehoord te worden is eng. Totdat je het wel doet, net zo lang totdat je iemand hebt gevonden die wel naar je luistert en die je laat ervaren dat je niet alleen bent, dat je wel op steun kunt rekenen, dat er wel heel veel mensen zijn die samen met jou willen zoeken naar wegen om dit op te lossen.
vrijdag 20 oktober 2017 om 16:18
Aah op die manier. Ja wat ik bedoelde is dat vrouwen eigenlijk al tig dingen doen om lastiggevallen worden te voorkomen en dat dat heel normaal gevonden wordt. Dat je je vanaf je 15e leert aanpassen aan en leert te anticiperen op dit soort gedrag en er allerlei grote en kleine dingen zijn die je doet (maar ook laat) om jezelf te beschermen, die inmiddels gewoontes zijn geworden.GenieInABottle schreef: ↑20-10-2017 15:39Dat kan. Ik ben van mening dat het een én én oplossing moet zijn.
Ik heb het niet over vrouwen aanleren hoe om te gaan met dit gedrag in het vervolg. Ik heb het over vrouwen helpen meer zelfzeker en krachtiger te worden.
Daarnaast kun je anderen geen gedrag afleren, je kunt hen helpen nieuw gedrag aan te leren. En aangezien je een ander niet kunt dwingen om iets te veranderen, dan zul je toch echt moeten kijken wat jij zelf kunt doen om je veiligheid te vergroten. En het huidige gedrag van de vrouwen is een gedeelte wat de situatie in stand houdt. Hiermee wil ik absoluut niet zeggen dat slachtoffers iets te verwijten is, no way. Wat ik wel wil zeggen is dat de zwijgcultuur vanuit angst ook doorbroken dient te worden en dat heeft mijn inziens alles met weerbaarheid te maken.
En daarom was ik bang dat de discussie zou worden: 'wat kunnen vrouwen nog méér doen om zichzelf te beschermen' in plaats van 'waarom is het bezig zijn met je veiligheid zo'n standaardonderdeel van een vrouwenleven?'
vrijdag 20 oktober 2017 om 16:18
@Genie, ik vind het geweldig hoe met name je vader je heeft ingepeperd om dingen te vertellen, helemaal als de ander zegt dat het geheim is of wat ook. Als dat in elk gezin gebeurde, wat zou er dan veel narigheid voorkomen kunnen worden.
Over dat je door wekelijks trainen met weerbaarder worden ook wel weerbaarder wordt in andere situaties. Ik zou wel oppassen met zo'n uitspraak, want er zijn genoeg mensen die op een vechtsport zitten en in een situatie toch nog bevriezen. En ook wordt de oplossing dan op een bepaalde manier weer bij de potentiële slachtoffers gelegd. Toch kun je misschien ook assertiever worden of meer kracht uitstralen en jezelf daarmee weerbaarder maken. Maar ik ben er nog niet helemaal uit eigenlijk.
Over dat je door wekelijks trainen met weerbaarder worden ook wel weerbaarder wordt in andere situaties. Ik zou wel oppassen met zo'n uitspraak, want er zijn genoeg mensen die op een vechtsport zitten en in een situatie toch nog bevriezen. En ook wordt de oplossing dan op een bepaalde manier weer bij de potentiële slachtoffers gelegd. Toch kun je misschien ook assertiever worden of meer kracht uitstralen en jezelf daarmee weerbaarder maken. Maar ik ben er nog niet helemaal uit eigenlijk.
vrijdag 20 oktober 2017 om 16:22
Dat denk ik niet. Het kan wel degelijk meer agressiviteit opleveren en de situatie laten escaleren. Dat is ook het moeilijke. De keren dat ik bevroor, had ik ook weinig anders kunnen doen.
vrijdag 20 oktober 2017 om 16:23
Eens en daarom vind ik het ook zo moeilijk. Ik ken beide kanten en het heeft echt een giga impact. MAAR dit mag nooit een reden zijn om je verhaal niet te doen.cactusss schreef: ↑20-10-2017 16:08Natuurlijk een valide overweging maar toch zie je bij geen enkele andere soort misdrijven dat men zo begaan is met de verdachten. In een genuanceerde, complete beschouwing van het onderwerp is de rechten van de verdachten natuurlijk ook iets wat aan bod komt. Maar bij verkrachting en aanranding schiet de discussie vaak meteen die richting op en zijn mensen er zich- lijkt het wel - hyperbewust van.
En daarom vind ik het opvallend dat de maatschappelijke discussie rondom #metoo is: 'moeten vrouwen dit wel aankaarten' en niet 'waarom is het eigenlijk normaal dit zoveel voorkomt?' of zelfs 'wat kunnen we eraan doen'. Ik zelf denk dat het geen toeval is dat verkrachting en aanranding verschillen in het feit dat daders vaker mannen zijn en slachtoffers vaker vrouwen, iets dat je bij bankfraude bijvoorbeeld niet zo duidelijk hebt. En het belang van de dader/verdachte synoniem wordt met dat van de man. En de man nou eenmaal nog steeds meer in de pap te brokkelen heeft, zowel op economisch, politiek als cultureel gebied.
Ik snap echt het belang van rechten van verdachtes, ik heb rechten gestudeerd maar ik krijg van het "valse beschuldiging" argument altijd een naar smaakje in mijn mond want mensen (ook eerder dit topic) roepen wel heel snel dat iets niet waar is. Veel sneller dan bij andere misdrijven, waar de verdeling slachtoffer/dader niet globaal samenvalt met man/vrouw
vrijdag 20 oktober 2017 om 16:35
Nog even over die column van Sylvia Witteman. Voordat ik m las dacht ik: wat heeft ze nu toch gezegd? Maar hem gelezen hebbende vind ik het juist mooi dat ze de nuance benadrukt.
Ik heb ooit eens last gehad van een kwijlbak van een leidinggevende, die zijn ogen niet van me af kon houden. Dat was irritant, maar ook niet meer dan dat.
Het werd pas vervelend toen deze figuur mijn desinteresse afstrafte door mij een slechte beoordeling te geven. Toen ik het bij hogerhand aankaartte werd ik als de lastige weggezet. Zij kenden die man als aardig blablabla (ze wilden duidelijk geen gedoe). Pas toen voelde ik me echt een soort slachtoffer.
Ik kon daar snel weg, maar heb er nog een tijd een nare bijsmaak aan bijgehouden, juist omdat de rest zo laks reageerde.
Ik heb ooit eens last gehad van een kwijlbak van een leidinggevende, die zijn ogen niet van me af kon houden. Dat was irritant, maar ook niet meer dan dat.
Het werd pas vervelend toen deze figuur mijn desinteresse afstrafte door mij een slechte beoordeling te geven. Toen ik het bij hogerhand aankaartte werd ik als de lastige weggezet. Zij kenden die man als aardig blablabla (ze wilden duidelijk geen gedoe). Pas toen voelde ik me echt een soort slachtoffer.
Ik kon daar snel weg, maar heb er nog een tijd een nare bijsmaak aan bijgehouden, juist omdat de rest zo laks reageerde.
vrijdag 20 oktober 2017 om 16:38
Nog even : fijn dat de discussie hier zo open is, en vruchtbaar. Soms glijden we even uit, maar dat komt dan snel weer goed.
Hoewel we het echt niet allemaal met elkaar eens zijn ontspoort het niet.
Dat vind ik voor een internet-discussie onder pseudoniem wel erg bijzonder.
Zoiets was al eerder gezegd, maar ik wilde het herhalen.
Hoewel we het echt niet allemaal met elkaar eens zijn ontspoort het niet.
Dat vind ik voor een internet-discussie onder pseudoniem wel erg bijzonder.
Zoiets was al eerder gezegd, maar ik wilde het herhalen.
nounou
vrijdag 20 oktober 2017 om 16:40
Daar is meteen het antwoord op waarom iedere vrouw dit soort dingen meemaakt: omdat dit soort dingen doen blijkbaar sociaal meer geaccepteerd is dan dit soort dingen aankaarten.Anoniem9482665 schreef: ↑20-10-2017 16:35Nog even over die column van Sylvia Witteman. Voordat ik m las dacht ik: wat heeft ze nu toch gezegd? Maar hem gelezen hebbende vind ik het juist mooi dat ze de nuance benadrukt.
Ik heb ooit eens last gehad van een kwijlbak van een leidinggevende, die zijn ogen niet van me af kon houden. Dat was irritant, maar ook niet meer dan dat.
Het werd pas vervelend toen deze figuur mijn desinteresse afstrafte door mij een slechte beoordeling te geven. Toen ik het bij hogerhand aankaartte werd ik als de lastige weggezet. Zij kenden die man als aardig blablabla (ze wilden duidelijk geen gedoe). Pas toen voelde ik me echt een soort slachtoffer.
Ik kon daar snel weg, maar heb er nog een tijd een nare bijsmaak aan bijgehouden, juist omdat de rest zo laks reageerde.
vrijdag 20 oktober 2017 om 16:56
Ik vond de column van Witteman juist niet genuanceerd. In mijn beleving doet ze net alsof 'we' een terloopse aanraking of een verdwaalde blik gelijk stellen aan 'echt seksueel geweld', terwijl er daar tussen nog zoveel ander ongewenst en grensoverschrijdend gedrag bestaat. Met haar 'nuance' lijkt ze dat te ontkennen.
Ik geloof niet meer in sprookjes.
vrijdag 20 oktober 2017 om 17:11
.Doornroosje75 schreef: ↑20-10-2017 16:56Ik vond de column van Witteman juist niet genuanceerd. In mijn beleving doet ze net alsof 'we' een terloopse aanraking of een verdwaalde blik gelijk stellen aan 'echt seksueel geweld', terwijl er daar tussen nog zoveel ander ongewenst en grensoverschrijdend gedrag bestaat. Met haar 'nuance' lijkt ze dat te ontkennen.
Ja, dat idee kreeg ik er ook bij, dat vrouwen (weer) weggezet worden als zeur, want wat geeft zo'n terloopse hand nou? Ik baalde daar best van, want ja.. zo'n terloopse hand in de tram hoeft niets te betekenen, maar als je leidinggevende dit (keer op keer) doet, juist weer wel. Maarja.. als je last hebt van zo'n 'terloopse' hand, ben je volgens Sylvia kennelijk toch een beetje een zeur. Het is niet echt, bij haar dus wel geaccepteerd.
En zo heb ik meer van dat soort stukjes gelezen, van vrouwen. Een soort "ja, verkrachting is erg, maar méns, waar hebben we het verder toch over".. (.. laat die mannen al die vrouwen toch lekker aanraken.. boeie) Dat
Later is nu
vrijdag 20 oktober 2017 om 17:22
Deze link van een artikel van De Correspondent is nog niet gedeeld geloof ik:
http://bit.ly/2l3mTX2
Even iets naar onder scrollen.
Vooral dit vond ik erg treffend:
"De voorzorgsmaatregelen die meisjes al op jonge leeftijd leren nemen, vormen zo een dwangbuis die onzichtbaar is, maar daarom niet minder echt. En beperking wordt aan de slachtoffers opgelegd, niet aan de daders. Waarom is dit ónze verantwoordelijkheid? Waarom worden jongens niet op cursus gestuurd om te leren over ongewenst gedrag?"
http://bit.ly/2l3mTX2
Even iets naar onder scrollen.
Vooral dit vond ik erg treffend:
"De voorzorgsmaatregelen die meisjes al op jonge leeftijd leren nemen, vormen zo een dwangbuis die onzichtbaar is, maar daarom niet minder echt. En beperking wordt aan de slachtoffers opgelegd, niet aan de daders. Waarom is dit ónze verantwoordelijkheid? Waarom worden jongens niet op cursus gestuurd om te leren over ongewenst gedrag?"
vrijdag 20 oktober 2017 om 17:25
Helemaal mee eens hoor! Nuance was ook niet mijn woordkeuze. Ik reageerde ook weer op iemand anders.zazamaenade schreef: ↑20-10-2017 17:17Ik vind genuanceerd niet het woord voor de column. Ik vind vooral dat ze erotiek en seksuele intimidatie niet van elkaar scheidt, en dat ze brute verkrachtingen wel erg apart zet van de andere ervaringen. #metoo gaat toch juist over al die andere ervaringen ?
Maar goed, we lezen zo'n column dus allemaal vanuit onze eigen levenservaringen, ons eigen referentiekader.
Ik geloof niet meer in sprookjes.
vrijdag 20 oktober 2017 om 17:28
Ja, snapte ik welDoornroosje75 schreef: ↑20-10-2017 17:25Helemaal mee eens hoor! Nuance was ook niet mijn woordkeuze. Ik reageerde ook weer op iemand anders.
nounou
vrijdag 20 oktober 2017 om 17:37
Precies dit!Koffiekop schreef: ↑20-10-2017 12:42Ik snap de kledingdiscussie niet zo eigenlijk. Menig vrouw heeft hier in het topic al aangegeven dat ze ook toegesist en betast worden als ze in een oude joggingbroek en lange jas lopen. Dat gezeur over kleding is een afleiding die mannen erin gooien om toch een beetje schuld bij vrouwen te leggen.
Opvallend dat toevallig alle mannen op dit topic maar blíjven doorzagen over 'uitdagende kleding'
