Toen ik woensdag tv zat te kijken, zat mijn dochter met mijn telefoon te spelen, omdat we zo rustig konder kijken (ze is 2) . Op het moment dat de vliegtuigen zich klaar maakten om te landen drukte ze op mijn mp3 speler en klonk home van Dotan uit de luidsprekers. Het was zo toepasselijk dat ik kippenvel kreeg.
Ik luister vaak naar London Grammar met Strong, het roept bij mij een sterke melancholie op, sinds dat ik het nummer voor het eerst hoorde. Mss dat de tekst niet in verband staat met de ramp doet het echt wat met me.
Nu, nu na de ramp komt het nog 100 x zo hard binnen:
Ja Eindeloos, het was een heel apart moment. ik schoot gelijk vol.
Maar ik ben ontzettende trots op dit kleine land wat toch zo groots kan zijn op momenten dat we het echt nodig hebben!
Never look down on anybody, unless you're helping them Up.
Anoniem_193556
vrijdag 25 juli 2014 om 22:20
Net zag ik Huib Gorter in een herhaling na de eerste berichten over de ramp. Ik bekritiseerde hem toen vanwege zijn Nederlands. Ik neem dat nogmaals terug want nu zie ik de wanhoop bij die man.
Deze ene foto zegt zoveel. Hij geeft niet alleen letterlijk de omvang van de ramp weer, hij symboliseert de omvang van de rouw, de wanhoop, het ongeloof, de onwil dit te geloven. Hij laat zien hoeveel gezinnen, families, vriendengroepen, werkomgevingen, straten en buurten geraakt worden, hij laat zien waar een klein land groot in kan zijn. Zo'n prachtige, droevige foto.
Ik was vandaag op Eindhoven airport en heb de stoet gezien. Het was ontzettend confronterend en emotioneel om te zien. Er stonden honderden mensen naast de weg, maar het was muisstil.
Weet niet hoe ik link moet plakken. Te erg voor woorden dit.
VRESELIJK
Ik...moest me overnieuw inloggen, pc weigerde de woorden die ik intikte. Ik zal het nog eens proberen.(*(&^%k%r) Ik hoop dat ze morgenvroeg wakker word met dat ding in d'r reet ggrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr
Ik was vandaag op Eindhoven airport en heb de stoet gezien. Het was ontzettend confronterend en emotioneel om te zien. Er stonden honderden mensen naast de weg, maar het was muisstil.
Wat ik me nou al dagen afvraag: wat gebeurt er straks met al die condoleanceregisters?
Ik kan me voorstellen dat als er één gezin uit een gemeente omgekomen is het register dat daar op het gemeentehuis gelegen heeft naar de nabestaanden gaat, maar hoe gaat dat met het register op Schiphol, of bij al die ambassades? Verdwijnen die straks in een archief o.i.d.?
Anoniem0906202084155
vrijdag 25 juli 2014 om 23:46
Het moet voor de mensen in Grabovo ook een hel zijn geweest om al die mensen daar te zien liggen. En die mijnwerkers die hielpen bij het opsporen van de lichamen......pffffff
Het moet voor de mensen in Grabovo ook een hel zijn geweest om al die mensen daar te zien liggen. En die mijnwerkers die hielpen bij het opsporen van de lichamen......pffffff
Eens. Ik werd vooral treurig van die weeskinderen die aan het buitenspelen waren toen er opeens dode mensen op hun speelterrein vielen.
Ik heb ergens gelezen (volgens mij in die Russische krant met "vergeef ons" op de voorpagina) dat er net een kruis/kapel/ oid ingezegend was, en dat mensen geloven dat het toestel daarom net náást het dorp is gevallen, en niet er bovenop. Maar dat er iemand door je dak in je keuken valt... dat raak je toch ook nooit meer kwijt....
Wat ik me nou al dagen afvraag: wat gebeurt er straks met al die condoleanceregisters?
Ik kan me voorstellen dat als er één gezin uit een gemeente omgekomen is het register dat daar op het gemeentehuis gelegen heeft naar de nabestaanden gaat, maar hoe gaat dat met het register op Schiphol, of bij al die ambassades? Verdwijnen die straks in een archief o.i.d.?
Dat vroeg ik me ook af! Ik heb het condoleance register hier op het consulaat getekend, maar gaat dat dan naar één of ander ministerie en dan de archieven in?
Ik tekende het vooral voor de nabestaanden; maar of die daar ooit weet van krijgen?
Eens. Ik werd vooral treurig van die weeskinderen die aan het buitenspelen waren toen er opeens dode mensen op hun speelterrein vielen.
Ik heb ergens gelezen (volgens mij in die Russische krant met "vergeef ons" op de voorpagina) dat er net een kruis/kapel/ oid ingezegend was, en dat mensen geloven dat het toestel daarom net náást het dorp is gevallen, en niet er bovenop. Maar dat er iemand door je dak in je keuken valt... dat raak je toch ook nooit meer kwijt....
Nee, en hoe verklaren de schuldigen dat ooit aan hun "eigen mensen"?
Het moet voor de mensen in Grabovo ook een hel zijn geweest om al die mensen daar te zien liggen. En die mijnwerkers die hielpen bij het opsporen van de lichamen......pffffff