Actueel
alle pijlers
Wees welkom
dinsdag 1 september 2015 om 09:52
Volgens mij is dat zo. De actueelpijler lijkt te bestaan uit bange boze mensen die van zich af schreeuwen. In mijn omgeving zie ik gelukkig iets anders. Ik zie mensen meedenken over de noodopvang in mijn woonplaats, ik zie mensen initiatief nemen om te helpen. Niet blind voor de haken en ogen en moeilijkheden, maar zich ervan bewust dat ze op het beleid weinig invloed hebben maar ondertussen wél iemands leven wat kunnen veraangenamen.
Zo werkt dat voor mij ook: ik ben te weinig politiek onderlegd om iets te kunnen zeggen over het beleid (wat de grootste schreeuwers niet weerhoudt van heel hard hun mening geven, niet gehinderd door enige kennis van zaken) Alleen zie ik wel mensen in nood, en die moeten geholpen. Het beleid vechten ze elders maar uit. Zelf heb ik me aangemeld als vrijwilliger bij een centrum hier, kijken of en wat ik kan bijdragen. En dat zal me in ieder geval helpen om een onderbouwde mening te hebben lijkt me.
En ik was toe aan een tegengeluid op de actueelpijler. Niet iedereen kan bang en boos en tegen zijn, er moeten hier genoeg mensen zijn met een andere mening die van schrik niet meer op de actueelpijler durven komen. Die misschien actief helpen, misschien niet, die misschien verstand van zaken hebben en misschien niet. Maar er is in ieder geval een plekje nodig voor een ander geluid dan we tot nu toe gehoord hebben.
Bij deze een open uitnodiging.
woensdag 9 september 2015 om 22:55
Het hechten aan eigen cultuur en religie is menselijk en niet persé fout. Wij doen dat ook. Een paar generaties terug was het gebruikelijk om binnen je eigen kerk te trouwen. Ook nu vinden de meesten een partner met een vergelijkbare achtergrond - en we voeden onze kinderen op volgens de normen en waarden die we zelf hebben meegekregen.
Toch zie je dat er steeds meer interactie is. Het is geen schande meer om buiten je eigen kerk te trouwen en iedereen kan een opleiding volgen, dus de dochter van de bakker gaat niet meer automatisch in de winkel werken, ze kan tijdens haar studie best verkering krijgen met de zoon van een arts. Zo gaat dat in de VS ook. Ik heb er gewoond. Natuurlijk houden groepen vast aan hun vertrouwde gewoontes, maar anders dan hier worden buitenstaanders daar makkelijker bij betrokken. Op de school van mijn kinderen vierden ze bijvoorbeeld Labour Day, Kerst en Divali. De groep vrienden waarbij we over de vloer kwamen, was veel gemêleerder dan onze vriendengroep hier in Nederland. We zijn er uitgenodigd op feesten waar ik nog nooit van had gehoord. Hier heb ik dat (nog?) niet.
woensdag 9 september 2015 om 23:04
:
[...]
Ik denk dat als je je ergens permanent vestigt, als relatief jong mens (dus dan heb ik het niet over bejaarden die een paar maandjes gaan overwinteren in Benidorm), maar je echt in een ander land vestigt met het idee daar een leven en een toekomst op te bouwen, het niet meer of minder dan logisch en zelfs noodzakelijk is interesse te tonen in de samenleving waarin je bent terechtgekomen, oprechte moeite te doen daarin te participeren, niet alleen door werk, maar ook op andere terreinen, niet in de laatste plaats de taal te leren, en in elk geval deel uit te gaan maken van het geheel waarin je terecht bent gekomen. Dat wil niet zeggen dat je jezelf, je afkomst of je cultuur hoeft te vergeten. Die kun je in eigen kring in ere houden. Maar je kunt niet verwachten dat de samenleving waarin je terecht bent gekomen, zich gaat verdiepen in jouw cultuur en jouw gebruiken en zich daar vervolgens naar schikt. Dat is de omgekeerde wereld.
Ik ben zelf internationaal opgegroeid. Eerst als tiener in Duitsland, maar later in mijn werkzame leven in Zuid-Frankrijk. Ik woonde daar in een kleine plaats. Ik had daar twee dingen kunnen doen. Hardnekkig elke dag opgesloten in mijn appartement via de schotel naar Nederlandse zenders blijven kijken, alleen omgaan met andere Nederlanders, me afzetten tegen de plaatselijke gebruiken of me in elk geval daaraan onttrekken, maar dan had ik na een jaar of twee nog steeds alleen op mijn appartement gezeten met mijn schotel op Nederland gericht, denk ik. En dan had ik natuurlijk kunnen gaan klagen dat de samenleving me links liet liggen, maar aan wie had ik dat dan te danken gehad?
Dus dat heb ik niet gedaan. Ik ben mee gaan doen met de mensen daar. Een keer koffie gaan drinken bij het koffietentje op de hoek, waar de halve straat zijn ochtendkoffie haalde. Aan de praat geraakt met buurtbewoners. Meegeholpen toen er een bepaald plaatselijk festival moest worden georganiseerd. Een keer met een fles wijn onder mijn arm met de buren in de tuin gaan zitten. Mee gaan helpen met de sportdag van de plaatselijke jeugdsportclub. En na een jaar was ik overal "één van hen". OK, nog steeds de "Hollandais" (wat mijn geuzennaam was en werd - "Vous voulez plus de vin? Ah, demandez l'Hollandais!" en iedereen wist waar ze moesten zijn). En ik heb daar een geweldige tijd gehad, heb er nog steeds vrienden en toen ik uiteindelijk vertrok, was het alsof ze één van hun familieleden vaarwel zeiden.
En dat stukje inzet mis ik gewoon bij veel mensen van buitenaf hier. Die blijven in hun eigen kringetje ronddraaien, bemoeien zich eigenlijk niet met de Nederlandse samenleving, nemen daarin nauwelijks deel en nemen ook geen enkel initiatief om dat wél te gaan doen. Integreren is een werkwoord, weet je.
Ik ben het met je eens dat integreren een belangrijk aspect is in het slagen van participeren in een andere samenleving.
Dit moet natuurlijk wel van beide kanten komen wil dat werken.
Hopelijk is er ook geleerd van de fouten die wij hier ook zelf hebben gemaakt.
Betere begeleiding wellicht? Mensen sneller opnemen in het kunnen meedraaien? In plaats van de slopend lange procedures waar je als vluchteling eigenlijk erg beperkt door bent om stappen te zetten.
Ik weet niet precies hoor hoe dit nu allemaal gaat, dan zou ik mij wat beter moeten inlezen om daar een mening over te vormen.
Maar samen leven, doe je samen.Dus wat dat betreft ligt er net zo goed als bij de nieuwkomer ook een taak bij ons als samenleving.
Dit zou een mooi maatschappelijk onderwerp zijn om over te praten.
Want wat we er ook van vinden, welke mening men ook heeft,de vluchtelingen gaan hier komen.
woensdag 9 september 2015 om 23:13
Nee. Dat ik graag zou willen weten in welk land ik gewoon binnen kan wandelen, mijn koffers uitpakken, een huis en alle voorzieningen kan krijgen en vervolgens mijn benen op tafel kan gooien om de rest van mijn leven onder de pannen te zijn zonder me wat aan te trekken van de samenleving aldaar. Dat stelde degene waarop ik reageerde toch? Dat er heel veel "jonge" Nederlanders zouden zijn die zo ergens in het buitenland wonen? Nou, geef me even door waar. Dan weet ik waar ik moet zijn.:
[...]
Dus eigenlijk is alles wat jij hier over vluchtelingen hebt gezegd een groot gevalletje 'zoals de waard is vertrouwt zij haar gasten'?
Nou, goed om te weten, dan.
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
woensdag 9 september 2015 om 23:20
Die extreme vooroordelen dateren voornamelijk van ná 2001. Toen woonden moslims (of mensen uit landen waar de islam de overwegende godsdienst is) hier al tientallen jaren. Maar zelfs in die tientallen jaren voorafgaande aan 2001 was de integratie gewoon moeizaam. En niet in de laatste plaats omdat die mensen eigenlijk gewoon geen interesse hadden in onze samenleving, zich er niet in verdiepten, de taal vaak niet leerden, en min of meer náást onze samenleving leefden, in plaats van erin mee te doen. En ze hebben heus alle kansen gehad. Ik herinner me nog levendig alle initiatieven die er speciaal op gericht waren hen bij onze samenleving te betrekken. Maar velen wilden niet. Geen interesse. Tja, dan houdt het een keer op. Maar als je jezelf apart stelt, moet je natuurlijk ook niet zeuren dat je als "apart" behandeld wordt.
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
woensdag 9 september 2015 om 23:29
woensdag 9 september 2015 om 23:30
woensdag 9 september 2015 om 23:33
Hmm....
Oke, maar jezelf apart zetten is niet de goede manier, maar apart behandeld worden ook niet denk ik.
Als we vooroordelen weg willen hebben, dan zal de ene groep daar een taak in hebben, maar de andere groep ook.
Immers kan iemand enkel iets van zichzelf laten zien als de ander er voor open staat.
Daar helpt vast blijven zitten in vooroordelen niet echt bij.
Ik bedoel dit algemeen overigens, niet specifiek naar jou gericht.
Vooroordelen helpen naar mijn mening niet echt in samen kunnen gaan leven.
Aan welke kant de vooroordelen ook zijn. Het brengt je niet bepaalt nader tot elkaar.
woensdag 9 september 2015 om 23:35
:
Sorry hoor maar ik ken vele jonge nederlanders (ffjong als ik) die permanent wonen in een andere land op precies hetzelfde manier als in je eigen post. En zelf ook met niet Nederlandse uitkering.
Is ffjong tegenwoordig een woord???? Wat betekent het?
De enige Nederlandse jongeren die waarschijnlijk in het buitenland onderhouden worden door dat land zijn diegenen die in daar in de gevangenis kost en inwoning krijgen. Bedoel je dat soms?
woensdag 9 september 2015 om 23:37
Que?
Nee. Fijn om vanuit jouw blikveld te vragen? Ik heb geen linkjes, geen akelige foto's geen geblaat uit de media (ongeacht politieke voorkeur) en nee ik reageer ook niet inhoudelijk. Jullie inmiddels ook niet meer ook al vinden jullie van wel. Jullie? Ja: 'jullie'. En ja, ik doel inderdaad op jullie allemaal. Want jullie zijn het niet eens, gaan het ook zeker niet eens worden en dit heen en weer gepost is alleen maar een 'strijd' om de laatste post. Nou die is in zicht.
Beter.
Echt veel beter.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
woensdag 9 september 2015 om 23:38
wat een kinderachtig gedoe.
Je geeft zelf helemaal geen antwoord op vragen. Zo wacht ik nog steeds op meer informatie over het door jouw aangehaalde testosteronprobleem van syriers. Hoe weet je dat deze mensen teveel testosteron hebben. Hoe komt het? Bijniertumoren? Hypofysetumoren? En hoe kan het dat ze niet allemaal kaal zijn?
![;-]](https://forum.viva.nl/smilies/79_wink.gif){kind=small}
woensdag 9 september 2015 om 23:49
Veel jonge mannen bij elkaar, zonder vrouwen en met een behoorlijk kort lontje (ze zijn toch wel wat temperamentvoller dan de gemiddelde Nederlander) is een recept voor problemen. Dat zie je nu ook al in asielzoekerscentra. Dat mannen in die leeftijdsgroep meer testosteron hebben dan een bejaarde is een wetenschappelijk feit.
https://www.salusi.nl/wat-is-testosteron/
woensdag 9 september 2015 om 23:49
zo is het inderdaad.
Ik heb een tijdje in een buurt gewoond als kind waar toen heel veel allochtonen kwamen wonen. Mijn familie was vrijwilliger in het buurthuis, fietslessen hebben wij gegeven(ja ook ik). Speelochtenden voor moeder met kind. bedoeld om te integreren. Allerlei cursussen werden aangeboden. Heel veel goodwill en heel veel subsidies en heel veel energie werd erin gestoken.
Maar het bleek heel moeilijk om de allochtone moeders met hun kinderen te laten komen.
Het was heel moeilijk om ze erbij te betrekken. Het had zo leuk kunnen zijn, helaas. De taal was het grootste probleem. Ik heb toen ik zelf al moeder was mijn kinderen ook vaak meegenomen. Maar er bleef over het algemeen een grote kloof tussen de allochtonen en de autochtonen. Ik heb geen idee hoe het nu is daar, ik ben er 10 jaar geleden voor het laatst geweest.
Maar dit is dus wel echt zo gegaan in heel veel buurten.
