Coronavirus COVID-19
alle pijlers
Kun je in een soort burn-out raken van deze periode?
zondag 10 mei 2020 om 22:12
Beetje een persoonlijk vraag maar ik voel me de laatste 2 weken steeds slechter en slechter worden. Doodop, terwijl ik wel voldoende slaap. Ik kan me superslecht concentreren en ik krijg hetgeen ik van mezelf 'moet' afmaken ook amper gedaan. Ik ben ZZP-er ik zou net een vast contract tekenen, dat is allemaal op lange termijn gezet nu en staat op losse schroeven. Dat voelde voor mij als een flinke tegenvaller.
We hebben de afgelopen jaren echt veel meegemaakt, ongeluk van mijn man, schoonvader onverwacht overleden en mijn vader die kanker kreeg. Daarnaast heeft onze oudste een aantal keer heel slecht in het ziekenhuis gelegen en ging mijn man twijfelen over onze toekomst samen. Ik ging eigenlijk maar doordoordoor, er was ook geen andere optie. Nu heb ik onze zoon al meer dan 8 weken niet gezien omdat hij op een terrein woont waar we niet op mogen komen. Ook niet durven misschien wel, als het weer mag, want hij is superkwetsbaar voor met name koorts. Mijn man zit in de risicogroep dus dat is allemaal superspannend en ik heb sowieso veel kwetsbare mensen in de nabije familie. Dus de afgelopen weken was ik vooral samen met onze jongste en ik doe echt mijn best om het gezellig te maken, veel naar buiten te gaan en leuke dingen te doen. Maar ik voel me gewoon op. Dat hele corona lijkt wel de druppel die de emmer deed overlopen, na alle nare dingen van de afgelopen jaren. Of mijn verdriet dat ik mijn zoon niet kan zien komt eruit als vermoeidheid? Ik weet het gewoon niet. Ik had allemaal plannen om klusjes te doen in huis, maar ik heb er de energie niet voor.
is dit herkenbaar voor mensen?
We hebben de afgelopen jaren echt veel meegemaakt, ongeluk van mijn man, schoonvader onverwacht overleden en mijn vader die kanker kreeg. Daarnaast heeft onze oudste een aantal keer heel slecht in het ziekenhuis gelegen en ging mijn man twijfelen over onze toekomst samen. Ik ging eigenlijk maar doordoordoor, er was ook geen andere optie. Nu heb ik onze zoon al meer dan 8 weken niet gezien omdat hij op een terrein woont waar we niet op mogen komen. Ook niet durven misschien wel, als het weer mag, want hij is superkwetsbaar voor met name koorts. Mijn man zit in de risicogroep dus dat is allemaal superspannend en ik heb sowieso veel kwetsbare mensen in de nabije familie. Dus de afgelopen weken was ik vooral samen met onze jongste en ik doe echt mijn best om het gezellig te maken, veel naar buiten te gaan en leuke dingen te doen. Maar ik voel me gewoon op. Dat hele corona lijkt wel de druppel die de emmer deed overlopen, na alle nare dingen van de afgelopen jaren. Of mijn verdriet dat ik mijn zoon niet kan zien komt eruit als vermoeidheid? Ik weet het gewoon niet. Ik had allemaal plannen om klusjes te doen in huis, maar ik heb er de energie niet voor.
is dit herkenbaar voor mensen?
De cursus relativeren is helaas afgelast, maar er zijn ergere dingen.
zondag 10 mei 2020 om 22:16
Jeetje zeg, wat heb jij veel voor je kiezen gehad zeg! Jij en je gezin. Dat zijn pittige en nare toestanden. Ik kan me echt zo voorstellen dat je je zo voelt. Ik wil je even een hart onder de riem steken. Misschien een afspraak maken met de huisarts?
Sterkte met alles
Ps, Ik merk trouwens wel dat ik wat meer wiebel. Was net herstellende van een depressie en dit hele gebeuren maak me weer wankel. Heb mijn bezoekjes aan de psycholoog geïntensiveerd voorlopig.
Sterkte met alles
Ps, Ik merk trouwens wel dat ik wat meer wiebel. Was net herstellende van een depressie en dit hele gebeuren maak me weer wankel. Heb mijn bezoekjes aan de psycholoog geïntensiveerd voorlopig.
tanteslankie wijzigde dit bericht op 10-05-2020 22:18
26.03% gewijzigd
only dead fish go with the flow...
zondag 10 mei 2020 om 22:16
Jazeker, je hebt zo te lezen veel voor je kiezen gehad en corona kan dan het laatste zetje zijn.
https://www.ad.nl/binnenland/deskundige ... ~a7ab8245/
https://www.ad.nl/binnenland/deskundige ... ~a7ab8245/
Spijt is gewoon verstand wat te laat komt.
zondag 10 mei 2020 om 22:17
En dit ja.tanteslankie schreef: ↑10-05-2020 22:16Jeetje zeg, wat heb jij veel voor je kiezen gehad zeg! Jij en je gezin. Dat zijn pittige en nare toestanden. Ik kan me echt zo voorstellen dat je je zo voelt. Ik wil je even een hart onder de riem steken. Misschien een afspraak maken met de huisarts?
Sterkte met alles
zondag 10 mei 2020 om 22:18
zondag 10 mei 2020 om 22:20
Ik heb morgen wel weer een telefonische afspraak met de praktijkondersteuner hoor, dus ik ben niet helemaal zonder begeleiding, maar ik merk dat het allemaal wat erger wordt nu ofzo.
Het is niet dat ik het enorm mis om onder de mensen te zijn denk ik, want ik kan ook heel goed alleen zijn (met mijn zoontje) maar dat wanneer je er wél behoefte aan hebt het ook niet kan, dat vind ik soms wel beklemmend.
Het is niet dat ik het enorm mis om onder de mensen te zijn denk ik, want ik kan ook heel goed alleen zijn (met mijn zoontje) maar dat wanneer je er wél behoefte aan hebt het ook niet kan, dat vind ik soms wel beklemmend.
De cursus relativeren is helaas afgelast, maar er zijn ergere dingen.
zondag 10 mei 2020 om 22:24
ja ik maak me ook wel erg druk om de toekomst.puntillita schreef: ↑10-05-2020 22:20Dat kan zeker. Bewuste of onbewuste angst of spanning put je uit.
En het blijft voorlopig gewoon spannend, ook al worden de maatregelen nu versoepelt.
Het ziet er niet naar uit dat ik onze zoon voorlopig in het echt mag zien en ik ben ook bang dat hij er heel erg ziek van wordt als hij besmet raakt. Maar daarnaast snapt hij niks van het hele corona gebeuren, hij kan niet praten, en hij voelt alleen dat we niet komen.
Mijn man heeft nogal een heftig medisch verleden en ik maak me over hem ook wel echt heel druk.
De cursus relativeren is helaas afgelast, maar er zijn ergere dingen.
zondag 10 mei 2020 om 22:25
Het is niet onvoorstelbaar dat als je bij al die vreselijke gebeurtenissen niet de tijd hebt genomen of hebt kunnen nemen om daarvan te helen, dat deze periode weleens de finale klap kan betekenen, dus ik kan je alleen maar adviseren om zo snel mogelijk hulp te zoeken daarvoor, het liefst voordat je ermee te laat bent.
Een periode in pijn op je tenen lopen kan nog en zelfs een tweede periode op deze wijze gaat ook nog wel, maar dan wordt het echt niet meer te doen, dus het is een wonder dat je het nog tot nu toe hebt gered sterke vrouw, maar het nu tijd om niet meer sterk te zijn en toe te geven aan je behoeften en je nood aan hulp.
Een periode in pijn op je tenen lopen kan nog en zelfs een tweede periode op deze wijze gaat ook nog wel, maar dan wordt het echt niet meer te doen, dus het is een wonder dat je het nog tot nu toe hebt gered sterke vrouw, maar het nu tijd om niet meer sterk te zijn en toe te geven aan je behoeften en je nood aan hulp.
Wees vriendelijk voor de mensen die je ontmoet op je weg naar boven, je zou ze op je weg naar beneden ook nog weleens tegen kunnen komen.
zondag 10 mei 2020 om 22:26
Wat verdrietig dit te lezen. Heb al heel lang niets van je gelezen want ben er niet zo vaak meer. Maar ik ken wel wat dingen van je en dat is zo zwaar.
En wat je ook schrijft....
Ja ik denk dat dat kan en ik snap je ook nog.
Fijn dat je de prakrijkondersteuner kan spreken, praat en zoek hulp als je dat nodig hebt.
Het is echt zeer zwaar voor je nu, al zo lang je kind niet zien is echt heel naar.
En wat je ook schrijft....
Ja ik denk dat dat kan en ik snap je ook nog.
Fijn dat je de prakrijkondersteuner kan spreken, praat en zoek hulp als je dat nodig hebt.
Het is echt zeer zwaar voor je nu, al zo lang je kind niet zien is echt heel naar.
DTEEZ!
zondag 10 mei 2020 om 22:29
Herkenbaar.
Ik zit sinds een paar weken met een burn-out thuis. Ik zat al een tijdje tegen een burn-out aan te hikken en Corona en het overlijden van zowel mijn moeder als mijn opa binnen een maand heeft het laatste zetje gegeven. Luister goed naar je lichaam en neem rust indien nodig. Ik was te laat met luisteren en ben er goed ziek van nu.
Ik zit sinds een paar weken met een burn-out thuis. Ik zat al een tijdje tegen een burn-out aan te hikken en Corona en het overlijden van zowel mijn moeder als mijn opa binnen een maand heeft het laatste zetje gegeven. Luister goed naar je lichaam en neem rust indien nodig. Ik was te laat met luisteren en ben er goed ziek van nu.
zondag 10 mei 2020 om 22:31
Maleficent, dat is ook nogal niet wat zeg wat je hebt meegemaakt en nog altijd meemaakt. Ik snap goed dat dit daar nog eens een extra schepje bovenop doet. Wens je daar veel sterkte bij.
Zelf denk ik dat er te weinig aandacht is voor het psychologische effect van deze periode op mensen. Vooral omdat het in veel kringen toch nog taboe is om zoiets toe te geven.
Wat ik zelf vooral ''eng'' vind, is dat men nu begint over de economie die weer open gaat. Het wordt soms gebracht alsof we na een lange vakantie weer ''aan het werk mogen''. Terwijl ik juist na 8 weken thuis zitten, 8 weken geen face-to-face contact met vrienden, het idee heb dat ik keihard toe ben aan vakantie. Afgelopen week kregen we van de CEO van het bedrijf waar ik werk ook een mail dat men hard bezig is de kantoren 1,5 economie proof te maken en dat we er zogenaamd weer naar uit kijken om weer naar kantoor te gaan, elkaar te ontmoeten en er weer volop tegenaan te gaan.
Nou zo zie ik dat dus niet, ik ben echt gesloopt over een paar weken en wil dan eigenlijk 3/4 weken vrij nemen.
Zelf denk ik dat er te weinig aandacht is voor het psychologische effect van deze periode op mensen. Vooral omdat het in veel kringen toch nog taboe is om zoiets toe te geven.
Wat ik zelf vooral ''eng'' vind, is dat men nu begint over de economie die weer open gaat. Het wordt soms gebracht alsof we na een lange vakantie weer ''aan het werk mogen''. Terwijl ik juist na 8 weken thuis zitten, 8 weken geen face-to-face contact met vrienden, het idee heb dat ik keihard toe ben aan vakantie. Afgelopen week kregen we van de CEO van het bedrijf waar ik werk ook een mail dat men hard bezig is de kantoren 1,5 economie proof te maken en dat we er zogenaamd weer naar uit kijken om weer naar kantoor te gaan, elkaar te ontmoeten en er weer volop tegenaan te gaan.
Nou zo zie ik dat dus niet, ik ben echt gesloopt over een paar weken en wil dan eigenlijk 3/4 weken vrij nemen.
zondag 10 mei 2020 om 22:32
zondag 10 mei 2020 om 22:33
Heel herkenbaar. Alle stress van de afgelopen jaren en net als je denkt dat je in rustiger vaarwater gaat komen, staat alles weer op losse schroeven. Er zit gewoon te weinig rek meer in.
Ik ben ook tot huilens toe vermoeid, terwijl ik genoeg slaap krijg. En ik heb ook plannen, maar geen energie meer.
Ik wens je heel veel sterkte en ik hoop dat je gauw je zoon weer veilig kunt zien.
Ik ben ook tot huilens toe vermoeid, terwijl ik genoeg slaap krijg. En ik heb ook plannen, maar geen energie meer.
Ik wens je heel veel sterkte en ik hoop dat je gauw je zoon weer veilig kunt zien.
zondag 10 mei 2020 om 22:39
Vooral 8 weken je kind niet kunnen zien, dat hakt er in. Dan gaan je gedachten alle kanten uit. Dus nul concentratie. Logisch. Maar naast je kind niet kunnen zien, ook nog eens alle andere dingen die je noemt. Weet je, je kunt je nu niet opladen. Het allemaal niet in balans brengen, hoe graag je ook wil. En dat is heel begrijpelijk en tegelijkertijd heel klote. Want alles gaat door, je moet meelopen in de mallemolen in de huidige situatie. Maar je kind niet kunnen zien, voelen, horen, gewoon meemaken, dat is zo zwaar. Dat vreet energie.
Veel sterkte meis
Veel sterkte meis
Het basismateriaal waarmee we vandaag gaan werken is..... kurk.
zondag 10 mei 2020 om 22:41
Dat kan zeker. Een burn out betekend volledig opgebrand. Vaak merk je 't omdat je ook op je werk niet meer kunt. Maar meestal zit er zoveel meer achter.
Je hebt al veel omstandigheden die spanning oproepen. En nu dit onbekende, rare, moeilijke corona erbij, met nog zoveel onzekerheden.
Ik denk echt dat de GGZ het nog heel druk gaat krijgen.
Je hebt al veel omstandigheden die spanning oproepen. En nu dit onbekende, rare, moeilijke corona erbij, met nog zoveel onzekerheden.
Ik denk echt dat de GGZ het nog heel druk gaat krijgen.
Misschien klopt het niet allemaal, maar het is wel waar
zondag 10 mei 2020 om 22:43
Ik voel me in deze periode helemaal niet zo verbonden en solidair als de media ons doen laten geloven wat we zijn. Of dankbaar voor lichtpuntjes ofzo. En omdat er ontzettend weinig gecommuniceerd wordt over de gehandicaptenzorg maakt dat ik me soms wat vervreemd voel van de maatschappij.
De cursus relativeren is helaas afgelast, maar er zijn ergere dingen.
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in
