Geen resultaten gevonden Probeer een andere zoekterm

Zoekfilters:

Geld & Recht alle pijlers

Consuminderaars, knieperds en mustachians deel 3

26-02-2016 16:44 3006 berichten
Happy new topic!! ;)



Links over besparen, consuminderen etc:



Moeders minimalisme

Min of Meer

Positief Besparen

Lekker leven met minder

Zuinigaan

Valhalla vertelt

http://consuminderenmetplezier.blogspot.nl

http://bespaarbalans.blogspot

http://www.eenvoudigleven.blogspot.nl

http://lievervoordelig.nl/

www.Hypotheekvrij.blogspot.nl ( is van schrijver Gerhard Hormann)

www.In10jaarfo.blogspot.nl

www.Verlossendeaflossers.blogspot.nl

www.Spaarolifantje.wordpress.com

www.Jongengeld.nl

http://annemieksmijmeringen.blogspot.nl/

http://www.ericaverdegaal.nl/publications/index

http://geld-is-tijd.blogspot.nl/





Deel 2: Consuminderaars, knieperds en mustachians deel 2

Deel 1: Consuminderaars, mustachians en knieperds gezocht ;)



Mis je nog een link? Graag via PB





Wil je ook mee meeten? Vul je beschikbaarheid in!! http://doodle.com/poll/pqekv887qfmtdd97
Alle reacties Link kopieren
Mijn vakantiegeld houd ik lekker in m'n zak. We gaan dit jaar niet meer op vakantie maar gewoon staycation houden (thuis vakantie vieren) dus geen extra vakantieuitgaven meer dit jaar.



Trouwens minimalista, ik zit ook goed met vast contract, goed loon en overige voorwaarden maar iets minder uitdaging. Tenminste, ik merk dat ik toch verder aan het kijken ben. Maar heb goed gesprek gehad met partner en toch nu beslissing gemaakt om te blijven voor nog 1 á 2 jaar. Doe nu opleiding op kosten van werkgever. En kijk heel kritisch naar m'n werkpakket, laat minder uitdagende taken vallen en pak meer taken op waar ik me verder in wil ontwikkelen, ook met oog op volgende baan.

Maar ik herken je vraagstuk dus!
Alle reacties Link kopieren
Optie twee. Ik verdien nu (noodgedwongen) veel minder dan in mijn vorige baan, maar ik zit er véél beter op mijn plek. Aan mijn man zie ik hoe het aan iemand kan vreten als de sfeer op je werk niet goed is, dus dat wens ik niemand toe. Sterker nog; ik heb al tegen 'm gezegd dat als ik weer een vast contract krijgt hij maar ontslag moet nemen bij dit bedrijf, want het gaat zo echt ten koste van zijn gezondheid.
Alle reacties Link kopieren
Ook eens met Prik. Als de sfeer zo slecht wordt dat je er onder gaat lijden dan moet je uiteraard voor jezelf kiezen!
Alle reacties Link kopieren
Ik zou voor optie 1 gaan.



Ik werk nu nog naast mijn studie in een baan die wel goed betaald, voor een student heel goed zelfs, maar niet heel uitdagend is. Ik vind het wel best. Ik was bang dat ik me zou gaan vervelen maar dat is niet het geval.

Maar goed, misschien is het lastiger als je weet dat het uitzichtloos is.
Alle reacties Link kopieren
Minimalista, ik zat vorig jaar in een vergelijkbare situatie en heb voor optie 2 gekozen. Wat bleek: na wat onderhandelen waren ze best bereid om mijn voor de sector vrij hoge salaris van mijn vorige baan (die inhoudelijk verschrikkelijk saai was) over te nemen.
Alle reacties Link kopieren
Ik zeg optie 2 minimalista! Waarom een vervelende baan doorworstelen om maar geld te verdienen voor ooit een leuker leven, terwijl je nu ook een leuk leven met een fijne baan kunt hebben? Werk is zo'n groot onderdeel van je leven, ik zou altijd streven naar datgene waar je energie van krijgt en waar je plezier aan beleeft als dat mogelijk is. Wel is het afhankelijk van allerlei factoren, bijv of je starter bent of al bijna met pensioen, hoe je financieel zit (kun je met optie 2 nog prima rondkomen of is dat kromliggen?) en wat de potentie is van beide banen (kan baan 1 interssanter worden of biedt dat perspectief op iets anders en kun je in baan 2 doorgroeien in salaris?).
Alle reacties Link kopieren
Eens met nicole.



Ik zie in mijn omgeving veel mensen (+/-30 jaar oud) die blijven hangen in een baan die niet meer uitdagend is. Dat is al slopend. Als dan ook nog de sfeer vervelend wordt, zou ik zeker voor optie 2 gaan.
Alle reacties Link kopieren
Het hangt natuurlijk af van de omstandigheden waarin je zit. In principe klinkt optie 2 het meest aantrekkelijk, maar ik kan me goed voorstellen dat mensen in sommige gevallen voor optie 1 kiezen. Voor een paar jaar is dat ook wel vol te houden, maar je moet dat niet voor eeuwig doen.



Hier gaat het vakantiegeld ook naar de spaar. We gaan niet op vakantie. We hebben vorig jaar ons huis gekocht en onze spaarrekening is nog niet helemaal bijgekomen van die klap.
Alle reacties Link kopieren
Leuk om jullie ideeën erover te horen. Het is nog niet helemaal aan de orde hoor, maar ik merk wel dat ik soms denk over weggaan. Zit hier al heel wat jaren en zou ook weleens willen zien hoe het ergens anders is. Omdat ik qua salaris best wel verwend ben zal het bij zo'n stap niet vanzelfsprekend zijn dat mijn salaris gelijk blijft. Zat vanmorgen voor de grap wat te kijken en toen zag ik dat het eindsalaris van vergelijkbaar werk ergens anders een kwart onder mijn huidige salaris zit, waar ik nog iets omhoog kan. Best wel pittig om dan je vaste contract op te geven voor een jaarcontract. Ik houd ook van zekerheid, dat helpt sowieso niet met dit soort dingen...
Alle reacties Link kopieren
Je kunt je in ieder geval wel financieel voorbereiden op een stap achteruit over een x aantal jaar. Nu alvast je lasten verlagen, je toekomstplannen aanpassen e.d. Wie weet wat vaardigheden opdoen waardoor je misschien toch een wat beter betaalde baan kunt gaan zoeken tegen die tijd.



Het ligt ook heel erg aan je persoonlijke situatie: een leuke baan is fijn, maar het financieel goed voor elkaar hebben is ook fijn. Wij leven bewust van een benedenmodaal inkomen zodat we werk kunnen doen wat we leuk vinden, maar ons leven is daar wel op aangepast: we wonen in een klein rijtjeshuis in een volksbuurt, we hebben geen auto, we gaan niet op dure vakanties. We hebben nog geen gezin, maar we willen maar één kind. Ik kan me voorstellen dat niet iedereen die keuzes wil maken en veel mensen staan ook wel vreemd te kijken. Maar zoals het nu is, is het goed. We kunnen niet in de toekomst kijken, wie weet zijn we hier over tien jaar wel klaar mee en gaan we dan alsnog een kantoorbaan van 9 tot 5 zoeken. Dat zien we dan wel weer. Anderzijds zie ik ook vrienden om ons heen die nu (eind 20) juist veel proberen te werken en verdienen, zodat ze nu een mooi huis kunnen kopen e.d. en het over een paar jaar wat rustiger aan kunnen doen als ze een jong gezin hebben. Dat is ook een keuze en ik snap hun gedachtegang ook wel, ook al doe ik het anders.
Tussen deze twee opties kies ik dus voor 1, maar je kan ook bijvoorbeeld een paar jaar blijven en veel sparen en dan daarna de sprong wagen... Hoeft niet altijd zwart-wit te zijn natuurlijk :-$



Verder pfffhhhh.... gaat hier helemaal niet goed. Althans met mij wel, maar mijn schoonouders krijgen zoveel ellende over zich heen momenteel. WSNP, gezondheidsproblemen en nu ook nog eens een groot probleem in huis wat gewoon opgelost moet worden. En voel me dan zo schuldig dat wij ze niet kunnen helpen. Of tenminste, we kunnen het wel, maar dan hebben we zelf ook geen spaargeld meer.... Overigens mijn man heeft het nergens over, maar ik voel me wel verantwoordelijk soort van.
Alle reacties Link kopieren
@Bumba Je kunt natuurlijk altijd een keer met boodschappen langs gaan.



En @Minimalista als ik lage kosten had zou ik voor 2 gaan, bij hoge kosten even doorbijten en optie 1 totdat de kosten lager zijn.



Hier zijn we sinds 2014 voor onszelf begonnen. Niet altijd dolle pret en financieel onzeker, maar van 9 tot 17 op kantoor elke dag word ik ook niet blij van. Zodra ons inkomen x en stabiel is, willen wij ons huis zsm afbetalen en zo onze kosten verlagen. Met het doel dat we vroeg met pensioen kunnen, parttime werken, vrijwilligerswerk doen.
Bumba waarom voel jij je verantwoordelijk voor je schoonouders?



Zitten zij door jou/jullie in de schuldsanering? Nee? Dan ophouden je schuldig te voelen. Mss kunnen julllie wel een keer mee helpen in huis te klussen?
Alle reacties Link kopieren
@Minimalista: Als je niet in hoeft te leveren op je leven, dus niet ieder dubbeltje om hoeft te draaien, dan altijd optie 2. Ergens op je plek zitten maakt je op de lange termijn veel gelukkiger dan relatief veel geld.



@Bumba: Wat vervelend voor je ouders. Ik zou mijn ouders ook graag helpen als dat nodig zou zijn, maar ik zou dat wel doen op een andere manier dan met geld. Zeker als ze al in de schuldensanering zitten, dan ga je ze echt niet helpen door ze geld te geven. Dan zou ik ook eerder een keer met boodschappen langs gaan.



Ik ging vandaag naar een reenactment evenement, met het plan niks te kopen. Maar toen was daar het mooiste schapenvachtje ooit. Mooi van kleur en echt ontzettend zacht. En omdat het 'intern' is, kreeg ik ook nog wat korting. Dus nu heb ik een lekker warm bedje met 2 prachtige schaapjes...
Just because a certain amount is good, doesn't make a crapload great - BioLayne
zecora schreef op 14 mei 2016 @ 18:43:

Bumba waarom voel jij je verantwoordelijk voor je schoonouders?



Zitten zij door jou/jullie in de schuldsanering? Nee? Dan ophouden je schuldig te voelen. Mss kunnen julllie wel een keer mee helpen in huis te klussen?
Geen idee. En nee, niet door ons natuurlijk... Maar ik voel me vooral ook schuldig omdat ik soms hoor dat mijn schoonzus ze wel eens geld toestopt enzo, en wij doen dat dus niet. En dan vraag ik me af of we dat ook niet zouden moeten doen...
Geld toestoppen is gewoon niet verstandig Bumba. Hoe rot ook. Helpen klussen is geen optie?
Alle reacties Link kopieren
Ik denk dat je niet moet kijken naar schoonzus. Kijk naar hoe jullie kunnen en willen helpen. Of dat nu is met klussen in en om huis, of af en toe een tas boodschappen, of een dagje weg op jullie kosten of wat het dan ook is waar jullie mee kunnen en willen helpen.

De ene vorm van helpen en steunen is niet beter dan de andere.
Alle reacties Link kopieren
Ik weet niet of ik ze geld zou toestoppen, dat zou eraan liggen hoe de schulden zijn ontstaan (dom gedrag of een ongelukkige samenloop van omstandigheden). In het eerste geval is het maar de vraag of ze er in de toekomst wat van leren...



Een boodschappentas langs brengen is een goed idee!
Ja, misschien dat we idd een tas met boodschappen kunnen brengen een keer (of laten bezorgen ;-) )



Klussern is opzich ook een optie, al zie ik dat niet snel gebeuren ivm de afstand en aangezien man niet echt een klusser is.
Geld geven zou ik ook niet zo snel doen, dan inderdaad eerder een tas boodschappen. Andersom komt dat al snel op de grote hoop, en gaat het dus al snel naar bijvoorbeeld de schulden. Terwijl als je een keer boodschappen krijgt, het heerlijk kan zijn dat er iets in zit wat je jezelf niet zo snel gunt. Misschien net dat extra stuk fruit, een keer een fles wijn, iets extra voor de voorraad wat je ook echt gebruikt (want jullie zullen je schoonouders wat dat betreft vast ook wel een beetje kennen), kan echt heel luxe voelen.
@ minimalista. De vraag die bij mij opkomt is of het werk van optie 2 echt leuk is, weet je dat van tevoren echt? Vaak zijn het geen uitersten en bij elke werkplek is wel wat.

Zelf worstel ik al jaren met mijn werk. Leuke collega's, maar ik ben al jaren klaar daar. Verder een prima salaris, vaste baan. Ik wil al lang iets anders, maar in de afgelopen jaren kinderen gekregen, ik ben regelmatig blij dat ik op routine draai na een paar slechte nachten en in deze tijd dat ik überhaupt nog werk heb. Nieuw werk kost energie en heb ik dat voldoende nu? Tegelijkertijd kan het precies zijn wat ik nodig heb. Maar wat voor werk wil ik? Lastig. Sommige banen die op papier helemaal goed lijken zijn dit niet altijd, dit bleek eerder bij een sollicitatie. Wordt ook vaak niet uitgenodigd vanwege te weinig ervaring, dat komt omdat de arbeidsmarkt nu zo ruim is dat er kandidaten reageren die volledig aansluiten of overgekwalificeerd zijn. En ik wil geen nieuwe baan die ik al kan.



Gevoelsmatig zeg ik 2, maar dan moet het echt de moeite waard zijn. Garanties krijg je niet, maar van tevoren zou ik proberen al heel veel te weten te komen. Daardoor ben ik ook een keer afgehaakt en dat was maar goed ook, daar had ik spijt van gekregen. Een vaste baan is geen garantie, maar met een jaarcontract loop je het risico speelbal te worden, vaak genoeg gehoord dat er geen verlenging kwam ondanks goed functioneren. Blijven om eerder te kunnen stoppen met werken zou voor mij geen optie zijn, ik werk graag maar wil het graag naar mijn zin hebben.



@bumba, wat vervelend, je wil zo graag helpen, maar uiteindelijk is het aan hen, je kunt het niet voor ze oplossen. Geld zou ik ook niet doen, wel nadenken waarmee ze toch geholpen zijn.
Geld zou ik ook niet zo snel geven. Er moet best iets gebeuren voor je in de schuldsanering komt. Ik weet niet of jij inzicht in de oorzaak hebt. Maar als dat een geval is van voorheen gewoon te veel uitgegeven zou ik het ze voooral zelf laten oplossen.
Alle reacties Link kopieren
Bumba, ik zou ook heel goed uitzoeken wat er eigenlijk wel en niet mag als ze in de schuldsanering zitten. Je zou je schoonouders wel eens in de problemen kunnen brengen als je ze geld geeft en ik heb zelfs wel eens gehoord dat structureel boodschappen brengen ook niet is toegestaan. Misschien zijn dat de horrorverhalen hoor, maar ik zou dat wel goed willen weten voordat je ze gaat helpen.



En ja, ik zou ook eerder kiezen voor klussen, boodschappen of ze een keer meenemen op een uitje of zo iets dan ze geld toestoppen.
Alle reacties Link kopieren
@Bumba: Ik las je oproepje voor je schoonouders. Mocht Eindhoven haalbaar zijn, dan heb ik misschien twee bovenkastjes in de aanbieding. Standaard woningbouw wit, zoiets als dit: http://www.hornbach.nl/sh ... 3857/artikel.html?origin={adtype}&WT.mc_id=nl14a999&WT.srch=1 Niet heel mooi, maar beter dan niks.



Als het qua afstand te doen is en dat is het formaat dat ze zoeken, dan ga ik ze even uit de schuur halen en kijken of ze nog goed zijn. Er is aan de buitenkant niks geks aan te zien, maar ik heb ze nooit goed bekeken. Ze stonden al in de schuur toen we hier kwamen wonen en de enige reden dat ze er nog steeds staan is omdat we nog geen tijd hebben gehad ze naar de stort te brengen .... dus als we er iemand blij mee kunnen maken is dat alleen maar fijn.
Alle reacties Link kopieren
En je stelt nu je netwerk ter beschikking, dat is ook een goede manier om ze te helpen! En nog gratis ook. Je hoeft je niet schuldig te voelen dat je ze niet met geld helpt, het is niet dat je zelf zo steenrijk bent. En jij moet je zeker niet schuldig voelen, het zijn de ouders van je man. Als hij zich niet schuldig voelt is er al helemaal geen reden dat jij je wel ergens verplicht toe moet voelen.



Als je toch iets wil doen, kun je ook een uitstapje van hen met Bumbaatje oid betalen. Nu is op die leeftijd de speeltuin ook nog heel leuk, maar ik kan me voorstellen dat opa en oma ook wel eens iets bijzonders willen doen met hem. Of zoals al genoemd een keer boodschappen, iets lekkers, een keer te eten vragen, een wat duurder, nuttig cadeau voor een verjaardag.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven