Consuminderaars, knieperds en mustachians deel 4

zaterdag 21 mei 2016 om 13:24
Happy new topic!! ;)
Links over besparen, consuminderen etc:
Moeders minimalisme
Min of Meer
Positief Besparen
Lekker leven met minder
Zuinigaan
Valhalla vertelt
http://consuminderenmetplezier.blogspot.nl
http://bespaarbalans.blogspot
http://www.eenvoudigleven.blogspot.nl
http://lievervoordelig.nl/
www.Hypotheekvrij.blogspot.nl ( is van schrijver Gerhard Hormann)
www.In10jaarfo.blogspot.nl
www.Verlossendeaflossers.blogspot.nl
www.Spaarolifantje.wordpress.com
www.Jongengeld.nl
http://annemieksmijmeringen.blogspot.nl/
http://www.ericaverdegaal.nl/publications/index
http://geld-is-tijd.blogspot.nl/
Deel 2: Consuminderaars, knieperds en mustachians deel 2
Deel 1: Consuminderaars, mustachians en knieperds gezocht ;)
Mis je nog een link? Graag via PB
Wil je ook mee meeten? Vul je beschikbaarheid in!! http://doodle.com/poll/pqekv887qfmtdd97
Links over besparen, consuminderen etc:
Moeders minimalisme
Min of Meer
Positief Besparen
Lekker leven met minder
Zuinigaan
Valhalla vertelt
http://consuminderenmetplezier.blogspot.nl
http://bespaarbalans.blogspot
http://www.eenvoudigleven.blogspot.nl
http://lievervoordelig.nl/
www.Hypotheekvrij.blogspot.nl ( is van schrijver Gerhard Hormann)
www.In10jaarfo.blogspot.nl
www.Verlossendeaflossers.blogspot.nl
www.Spaarolifantje.wordpress.com
www.Jongengeld.nl
http://annemieksmijmeringen.blogspot.nl/
http://www.ericaverdegaal.nl/publications/index
http://geld-is-tijd.blogspot.nl/
Deel 2: Consuminderaars, knieperds en mustachians deel 2
Deel 1: Consuminderaars, mustachians en knieperds gezocht ;)
Mis je nog een link? Graag via PB
Wil je ook mee meeten? Vul je beschikbaarheid in!! http://doodle.com/poll/pqekv887qfmtdd97
woensdag 10 augustus 2016 om 10:35
Is even veel te besteden hebben niet altijd het eerlijkste systeem? En dan bedoel ik echt het geld dat je maandelijks aan jezelf kan uitgeven. Kleding, roken, hobby's, uitjes zonder partner, koffie op het station, dat soort dingen, niet het geval waarbij de een een spaarpot opbouwt omdat de ander een huis heeft ofzo.
Of je dat nou door 50/50 of door naar rato of door ieder evenveel regelt, volgens mij komen de meeste mensen uit op een situatie waarbij het privé te besteden bedrag ongeveer even groot is. Afhankelijk van hoe hoog het privé uitgave bedrag is kunnen daar best tientjes verschil inzitten maar ik ken ook mensen in mijn omgeving waar het verschil in inkomen meer dan 2000 euro netto per maand betreft. Als je een gezamenlijke huishouding voert wil je toch niet dat jij zo veel meer te besteden hebt dan jouw partner. Ik zou dat echt niet kunnen, maandelijks dan het dubbele (of nog veel meer) aan mezelf uitgeven dan wat mijn partner heeft voor dat soort uitgave.
Als ik kijk naar hoe andere het regelen komen de meeste mensen die ik spreek uit op een regeling dat hoe deze ook is vormgegeven het privé bedrag min of meer gelijk is. De gevallen waarin dat niet zo is betreft het of mensen die nog maar kort samen zijn of mensen die toch al in een ongelijkwaardige relatie zitten.

woensdag 10 augustus 2016 om 10:37
Dank voor je openhartigheid, mooi dat het hier zo veilig voelt ::hug:: maar pas wel goed op jezelf, er zijn veel meelezers.
Ik kan me heel goed voorstellen dat het een eyeopener is als je beseft dat dat wat jij voelt niet is wat iedereen voelt. Voor jou is het normaal. Goed dat je man jou meesleepte, en dat die psych er door brak bij jou. Hoe gaat het nu met jouw man geestelijk?
En ja, je mag lief zijn voor jezelf, je doet het zo goed!

woensdag 10 augustus 2016 om 10:40
Ben het met je eens. Vaak wordt naar rato meebetalen als het eerlijkst gezien, maar ik vind ieder hetzelfde overhouden (ongeveer) eerlijker.
Geen idee hoe mijn vriend en ik het later zullen doen, als we gaan samenwonen. Allebei een eigen zaak, ik een BV met een vast inkomen wat ik mezelf uitkeer, hij een eenmanszaak waar hij gewoon uit opneemt wat hij nodig heeft, omdat zijn inkomen fluctueert. Ik denk dat je dan toch wel snel uitkomt op allebei hetzelfde betalen aan de vaste lasten. Maar daar hebben we het tzt nog wel over.
woensdag 10 augustus 2016 om 10:48
Voor veel relaties vind ik hetzelfde overhouden wel het eerlijkste en het werkbaarste ja. Als je heel ongelijk overhoudt leidt dat volgens mij al heel snel tot problemen. Dan wil de een graag op vakantie naar de Bahama's, terwijl de ander maar net een weekje Ameland kan betalen.
Maar ik kan me ook wel voorstellen dat er relaties zijn waarbij 50/50 een betere oplossing is. Nog prille relaties, LAT-relaties, relaties waarbij een van de twee een heel dure hobby heeft en om dat te bekostigen extra werkt, relaties waarbij een van de twee gewoon geen zin heeft om (fulltime) te werken en de ander het niet fijn vindt dat diegene op hem/haar teert (al lijkt me dat sowieso geen prettige relatie, hoe je het financieel ook regelt), relaties waarbij eigen huizen of eigen vermogen e.d. in het geding zijn, vaak van mensen die al wat ouder zijn bij start van de relatie, etc etc.
woensdag 10 augustus 2016 om 10:52
Nee, dat zou ik niet persé het eerlijkste vinden.
Het kan wel heel eerlijk zijn, bijvoorbeeld als 1 van de 2 thuisblijft voor de kinderen, en je normaal ongeveer even veel zou verdienen als je beiden aan het werk zou zijn. Of als één van de twee gewoon extreem weinig zou verdienen. Niet als je allebei een normaal inkomen hebt (en ongeveer evenveel werkt), alleen de één gewoon veel meer.
Mijn vriend verdient véél meer dan ik, maar ja, is 10 jaar ouder en heeft een hele goede baan. Ik heb ook een goede baan, maar ja, verdien minder omdat ik zoveel jonger ben en andere branche. Als we allebei evenveel over zouden mogen houde, zou ik maar heel weinig bij dragen aan de gezamelijke lasten. Dat zou ik onredelijk vinden, aangezien ik 50% prima kan dragen en dan ook gewoon nog verder kan doen en laten wat ik wil. Dat deel dat hij dan veel meer verdiend, stopt hij maar in een pensioenpot of zo.
Als klagen telde als werk, dan had mijn ex zich ook moeiteloos een Mercedes kunnen veroorloven.
woensdag 10 augustus 2016 om 11:00
Maar dat werkt alleen maar in jullie situatie omdat hetgeen jouw vriend meer verdient dan jij in feite geheel over is en als extra in een pensioenpot kan. Ik denk dat de situatie voor de meeste mensen niet zo luxe is. Als je dan de levensstandaard gaat hanteren van de minstverdienende dan moet je gaan beknibbelen op dingen die eigenlijk qua gezamenlijk budget helemaal niet nodig zijn. Op vakantie naar Ameland terwijl je dolgraag samen naar de Bahama's zou willen bijv.
Verder vraag ik me af of het uiteindelijk niet toch gewoon vestzak-broekzak is. Want die pensioenpot daar profiteer jij uiteindelijk toch ook van, als vriend tijdens jullie pensioen niet extravaganter gaat leven dan jij? Of jullie willen hem ook dan nog steeds niet gebruiken, met als gevolg dat je die enorme som meeneemt je graf in.
woensdag 10 augustus 2016 om 11:01
Jullie waren al lang niet meer on topic. Het ging al lang niet meer over bezuinigen. Er werd gesproken over de verdeling werk en zorg voor de kinderen. Minderen of stoppen met werken, financiele onafhankelijkheid en zelfs over de was binnen of buiten drogen. Dat zijn dingen waar ik dus wel over mee kan praten. Maar lullen jullie maar lekker verder hoor.

woensdag 10 augustus 2016 om 11:10
Is ook weer zo inderdaad. Of als 1 van beiden kinderen heeft en de ander niet.
Ik merk dat ik nu heel anders over gezamenlijke financiën denk dan voor en tijdens mijn huwelijk. Mijn ex en ik waren vanaf ons 18e samen en alles op 1 hoop was toen heel logisch voor ons, zo zagen we dat thuis ook (zijn moeder werkte niet, mijn ouders had 1 inkomen uit de boerderij).
Nu ik ruim 20 jaar wijzer ben en ervaringsdeskundige mbt scheiden en alimentatie betalen denk ik er heel anders over. Ook is het anders nu omdat mijn vriend en ik beiden een eigen zaak hebben, en die zaken moeten we ook beschermen. Op zich is daarom lang LATten nog niet zo verkeerd, we groeien naar elkaar toe, ook wat financiële beslissingen betreft.
woensdag 10 augustus 2016 om 11:11
Tja waar mensen zijn worden domme keuzes gemaakt.
Het probleem zit hem niet in het niet werken, maar in het niet nadenken over de financiele toekomst. En dat is niet alleen zo bij relaties maar ook op het gebied van hypotheken, mensen die alleen leven in het nu, het nemen van kinderen enz enz zo.
Ik werk al vanaf mijn 14e en heb een zware depressie gehad en een burn out. O.a. Van het werk wat ik deed/ doe. Nee hoor, als ik een miljoen win hou ik er meteen mee op en ga ik lekker vrijwilligerswerk doen. Laat mij maar iets nuttigs doen met beesten. (Iets wat ik nu al naast mijn werk doe maar dat terzijde) daar word ik het meest gelukkig van. Maar ja die kachel moet branden.
Het is makkelijk om te zeggen tegen mensen om iets anders te zoeken wat je wel leuk vind, maar de kachel moet ook branden, werk is moeilijk te vinden tegen een redelijk loon, zeker een vast contract tegenwoordig etc...
Werk is niet zaligmakend, wel vind ik dat je je eigen broek moet ophouden zolang het kan. Daarom werk ik ook want ik heb diezelfde houding. Maar snap mensen ook wel die er mee stoppen om wat voor reden dan ook. Maar daarmee snap ik je punt ook wel. Zolang mensen stoppen en over het financiele plaatje van tevoren nadenken, zodat er later geen problemen ontstaan, die zie ik ook het liefst. Maar dat betekend niet automatisch dat iedereen (man of vrouw) maar zou MOETEN werken, omdat het zo zou horen.
Je kan je leven ook betekenis geven zonder een betaalde baan.

woensdag 10 augustus 2016 om 11:12
Ik houd meer over dan mijn man, omdat ik een beter betaalde baan heb. De vaste lasten betalen we 50/50. Maar omdat die zo laag zijn houdt mijn man alsnog genoeg over om te sparen en leuke dingen mee te doen. Daarnaast betaal ik alles voor het huis; verbouwingen, meubels, laatst heb ik nog screens gekocht (van die schermen voor het raam tegen de zon). Die betaal ik dan bewust in m'n eentje, omdat het huis op papier alleen van mij is, maar van al dat soort aanpassingen aan het huis profiteert hij natuurlijk net zo goed. Het verschil in wat we overhouden is daardoor al kleiner.
Nu hebben we echter zo ongeveer alles vernieuwd en aangeschaft wat we wilden aanpakken, dus valt het de komende tijd wel mee met de grote uitgaven. Omdat mijn man ook een dag minder is gaan werken houd ik in de toekomst dus weer veel meer over dan hij. Ik heb al aangegeven dat ik het prima vind als hij minder bijdraagt iedere maand, maar dat vond hij zelf niet zo'n fijn idee. Ik wacht dus maar even af hoe het gaat lopen. Het is niet zo dat hij niet wil werken of geld over de balk smijt, hij heeft alleen met zijn opleiding nu eenmaal minder kans op een goedbetaalde baan dan ik. Dan vind ik het niet zo'n probleem om (bijvoorbeeld) een vakantie voor ons samen te betalen als dat nodig zou zijn.
Nu hebben we echter zo ongeveer alles vernieuwd en aangeschaft wat we wilden aanpakken, dus valt het de komende tijd wel mee met de grote uitgaven. Omdat mijn man ook een dag minder is gaan werken houd ik in de toekomst dus weer veel meer over dan hij. Ik heb al aangegeven dat ik het prima vind als hij minder bijdraagt iedere maand, maar dat vond hij zelf niet zo'n fijn idee. Ik wacht dus maar even af hoe het gaat lopen. Het is niet zo dat hij niet wil werken of geld over de balk smijt, hij heeft alleen met zijn opleiding nu eenmaal minder kans op een goedbetaalde baan dan ik. Dan vind ik het niet zo'n probleem om (bijvoorbeeld) een vakantie voor ons samen te betalen als dat nodig zou zijn.
woensdag 10 augustus 2016 om 11:13
Ik denk dat de keuze voor 50/50 of gelijk overhouden ook afhangt van hoe je je relatie ziet. Zie je het vooral als twee individuen, die hun eigen boontjes doppen, hun eigen keuzes maken en weliswaar samen zijn maar wellicht niet voor altijd? Of zie je je relatie of gezin meer als een eenheid, met gezamenlijke belangen en gezamenlijke keuzes? Sinds wij getrouwd zijn en al helemaal sinds we kinderen hebben is het voor mij het laatste.
Bij ons is ook 95% van de uitgaven voor gezamenlijke dingen, ook daarom is het 'zakgeld' systeem voor ons veel praktischer. Als we iets kopen is het altijd voor het huis, de kinderen, een gezamenlijk uitje, etc. We zijn niet zo van de kleding, spulletjes of activiteiten voor onszelf, we geven daar gemiddeld maar iets van 50 euro per maand aan uit. Zelf veel overhouden zou voor ons dan ook onzinnig zijn, we lossen het dan veel liever af op de hypotheek oid, dan hebben we er allemaal wat aan ipv dat het niks staat te doen op onze priverekeningen.
Bij ons is ook 95% van de uitgaven voor gezamenlijke dingen, ook daarom is het 'zakgeld' systeem voor ons veel praktischer. Als we iets kopen is het altijd voor het huis, de kinderen, een gezamenlijk uitje, etc. We zijn niet zo van de kleding, spulletjes of activiteiten voor onszelf, we geven daar gemiddeld maar iets van 50 euro per maand aan uit. Zelf veel overhouden zou voor ons dan ook onzinnig zijn, we lossen het dan veel liever af op de hypotheek oid, dan hebben we er allemaal wat aan ipv dat het niks staat te doen op onze priverekeningen.
woensdag 10 augustus 2016 om 11:18
Even ander onderwerp waar ik wel benieuwd naar ben. Hoewel ik milieubewust leef, heb ik zo wel mijn milieu onvriendelijke zondes. Zoals verre reizen maken (dus vliegen) en mijn auto (oudere diesel) is ook niet de milieuvriendelijkste, maar hij rijd zo lekker (en goedkoop)! Nu houd ik mezelf voor dat ik het wel weer compenseer door mijn werk in de duurzaamheidsbranche en consuminder-gedrag, maar toch voel ik me er soms wel schuldig over. Wat zijn jullie zondes? Hebben jullie hobby's/ aspecten in jullie leven opgegeven of veranderd voor milieudoeleinden?
Don't be afraid to be open minded. Your brain is not going to fall out.

woensdag 10 augustus 2016 om 11:26
Net als Marana heb ik ervaring met een scheiding en alle ellende die daarbij komt kijken (geen alimentatie gelukkig). Mijn ex en ik woonden in een prachtig huis, dat we helemaal zelf hadden opgeknapt. Toen we uit elkaar gingen is hij er blijven wonen. Toen heb ik me voorgenomen het nooit meer zover te laten komen dat ik een huis zou kwijtraken. Toen ik mijn man ontmoette was het dus duidelijk; wat er ook gebeurt; mijn huis blijft van mij. En ook nu we na tig jaar samen naar een andere woning zijn verhuisd is deze op papier nog steeds van mij alleen. Mijn man beslist net zo hard mee over alles, heeft ook een aantal dingen bepaald tijdens de bouw waar ik andere gedachten over had, dus het is echt óns huis. Alleen; als we uit elkaar zouden gaan is en blijft het van mij. Daarom wil ik die financiën zo strikt gescheiden houden, zodat niemand me er ooit van kan betichten dat ik misbruik van hem heb gemaakt, en zodat er geen ruzie kan ontstaan over die screens bijvoorbeeld. Ik betaal alles zelf.
We gaan helemaal niet uit elkaar, maar ik vind het toch een geruststellende gedachte dat ik hier (in principe) tot mijn dood kan blijven wonen, wat er ook gebeurt.
Dat zegt verder helemaal niets over onze relatie; we zijn echt een team, gunnen elkaar de wereld, willen nooit meer zonder elkaar. Alleen heeft het verleden bewezen dat mensen en situaties nog wel eens kunnen veranderen, dus daar hebben wij onze financiën op gebaseerd. En dat gaat prima, we kunnen er allebei goed mee leven. En in de dagelijkse praktijk merken we er ook echt niets van (behalve dan dat aannemers en andere leveranciers wel eens gek opkijken als een rekening naar mevrouw Trotter moet, en niet naar meneer of familie Andereachternaam
woensdag 10 augustus 2016 om 11:29
Soms maken mensen ook de keuze om te stoppen met werken die ik heel goed kan begrijpen. Een kennis van mij is gestopt met werken nadat zijn vrouw gehandicapt is geraakt door een ernstige ziekte. Zij heeft 24 uur per dag verzorging nodig. Ze mocht een verzorgingstehuis in, maar vanwege hun relatief jonge leeftijd zou hij dan niet mee mogen. Omdat ze bij elkaar wilden blijven heeft hij ervoor gekozen zijn winkel te verkopen en full-time haar verzorger te zijn. Zij leven van haar PGB (geen idee of dat nog kan) en de opbrengst van de verkoop van de winkel. Ik vind het zo mooi om te zien dat hij zo toegewijd is aan haar. Zij heeft nog maar een paar jaar te leven, maar ze proberen er het beste van te maken.
Don't be afraid to be open minded. Your brain is not going to fall out.

woensdag 10 augustus 2016 om 11:32
Vliegen is inderdaad mijn grootste milieuzonde, dat doe ik (zeker dit jaar) vaak en ver. Wel compenseer ik altijd mijn vluchten met een donatie aan Greenseat. Verder eet ik geen vlees/vis en alleen biologische eieren en zuivel, hebben we een klein, zuinig autootje, gebruiken we geen schoonmaakmiddelen die slecht zijn voor het milieu, gebruiken we groene stroom en groen gas en probeer ik zo lang mogelijk met spullen te doen. Ik vind mezelf dus best lief voor het milieu.


woensdag 10 augustus 2016 om 11:51
Je hebt gelijk, we hebben allebei gewoon geld over, waardoor het prima werkt. Ik weet dat hij ook wel een andere andere verdeling zou willen als ik bijvoorbeeld het niet zou redden. Zijn eerste voorstel met samenwonen was ook dat hij meer zou betalen, want dat vond hij eerlijker. Maar ik vond het niet nodig.
Tja, misschien is het ter zijner tijd wel broekzak-vestzak, ik weet niet hoe het tegen die tijd is, maar dan zien we dan wel weer verder. Ik vind het wel belangrijk dat we nu individueel bezig zijn met later. Niet alleen omdat zijn later eerder begint dan het mijne, maar voor hetzelfde geld ga je uit elkaar. Dus ik wil er nu niet op rekenen dat we later misschien meer delen dan nu. Het is nu in ieder geval het gevoel, tegen die tijd zal het misschien meer praktisch zijn.
Als klagen telde als werk, dan had mijn ex zich ook moeiteloos een Mercedes kunnen veroorloven.
woensdag 10 augustus 2016 om 12:52
Hier geen auto en qua reizen komen we ook niet ver: een weekendje Nederland als zomervakantie dit jaar. Het verst dat we geweest zijn samen is Tsjechië denk ik. Meestal kiezen we voor de trein in plaats van het vliegtuig. Qua gezondheid ben ik grotendeels beperkt tot west/midden-Europa. Vriend is in het verleden ook veel in Oost-Europa geweest en heeft nog wat plekken die hij nog wil zien, dat gaat hij vast nog ooit zonder mij doen. Op eetgebied proberen we het eten van dierlijke producten te beperken. Verder koop ik zo min mogelijk, alles dat je niet koopt zijn weer grondstoffen die bespaard zijn.
Zoals misschien al ooit eerder ter sprake is gekomen, zijn wij van die mensen die qua geld alles scheiden. In het verleden studeerde ik nog en mijn inkomen was toen de helft van dat van vriend, nu is het gelijk, ik ga nog behoorlijk groeien, hij niet. Onze manier van kijken naar werk is dan ook fundamenteel anders: ik heb een leuke studie gedaan met het idee dat ik een leuke baan zou gaan krijgen, ik hoef niet persé fulltime te werken, liever niet zelfs, maar wil genoeg uren werken zodat ik een leuke baan kan hebben. Met mijn universitaire achtergrond levert dat vanzelf ook een leuk salaris op. Vriend heeft ervoor gekozen niet door te studeren, besteedt veel tijd aan een bepaalde kunstvorm en voelt zich kunstenaar met een bijbaan. Hij kijkt dus hoeveel geld hij nódig heeft elke maand, deelt dat door zijn uurloon en bekijkt op die manier hoeveel hij gaat werken. Hij heeft niet meebetaald aan mijn studie en daar niet de moeite voor gedaan, dan hoeft hij ook niet de vruchten daarvan te plukken. Aan de andere kant, stel dat hij nog eens écht veel geld zou gaan verdienen in zijn kunst, hoef ik daar ook niets van. Nouja, niets, toen onze inkomens ongelijk waren, betaalde hij vaker een etentje of iets luxere boodschappen. Als ik meer zou verdienen, zou ik dat ook voor hem doen, maar ik zou geen structurele bijdrage aan zijn inkomen leveren.
Ons inkomensverschil was destijds niet zo groot dat dat het verschil zou maken tussen Terschelling of de Bahama's, meer het verschil tussen een weekendje of een weekje kamperen, maar ik denk niet dat een groot inkomensverschil in de praktijk veel problemen op zou leveren. Allebei streven we naar sober leven, zonder poespas en dure dingen. Er zijn maar weinig dingen die ik anders zou doen als ons inkomen morgen ineens zou verdubbelen.
Zoals misschien al ooit eerder ter sprake is gekomen, zijn wij van die mensen die qua geld alles scheiden. In het verleden studeerde ik nog en mijn inkomen was toen de helft van dat van vriend, nu is het gelijk, ik ga nog behoorlijk groeien, hij niet. Onze manier van kijken naar werk is dan ook fundamenteel anders: ik heb een leuke studie gedaan met het idee dat ik een leuke baan zou gaan krijgen, ik hoef niet persé fulltime te werken, liever niet zelfs, maar wil genoeg uren werken zodat ik een leuke baan kan hebben. Met mijn universitaire achtergrond levert dat vanzelf ook een leuk salaris op. Vriend heeft ervoor gekozen niet door te studeren, besteedt veel tijd aan een bepaalde kunstvorm en voelt zich kunstenaar met een bijbaan. Hij kijkt dus hoeveel geld hij nódig heeft elke maand, deelt dat door zijn uurloon en bekijkt op die manier hoeveel hij gaat werken. Hij heeft niet meebetaald aan mijn studie en daar niet de moeite voor gedaan, dan hoeft hij ook niet de vruchten daarvan te plukken. Aan de andere kant, stel dat hij nog eens écht veel geld zou gaan verdienen in zijn kunst, hoef ik daar ook niets van. Nouja, niets, toen onze inkomens ongelijk waren, betaalde hij vaker een etentje of iets luxere boodschappen. Als ik meer zou verdienen, zou ik dat ook voor hem doen, maar ik zou geen structurele bijdrage aan zijn inkomen leveren.
Ons inkomensverschil was destijds niet zo groot dat dat het verschil zou maken tussen Terschelling of de Bahama's, meer het verschil tussen een weekendje of een weekje kamperen, maar ik denk niet dat een groot inkomensverschil in de praktijk veel problemen op zou leveren. Allebei streven we naar sober leven, zonder poespas en dure dingen. Er zijn maar weinig dingen die ik anders zou doen als ons inkomen morgen ineens zou verdubbelen.
woensdag 10 augustus 2016 om 12:58
Mijn zonde ligt vooral op het vlak van milieuonvriendelijke dingen die ons gemak en tijdbesparing opleveren. Ik laat vaak dingen bezorgen, zeker als dat gratis is, en zo'n bus die daarvoor rijdt en het verpakkingsmateriaal (helaas vaak heel grote dozen en een boel plastic voor kleine dingetjes) is niet zo duurzaam. En we kopen vaak voorverpakte gesneden groente, ook niet zo duurzaam. En moestuinieren doen we al helemaal niet. Ik streef er wel naar om als de kinderen wat groter en minder intensief zijn hier verandering in te brengen, maar nu zitten we even in de tropenjaren en is onze tijd en energie nogal kostbaar.
Verder zouden we minder vaak vlees kunnen eten en koop ik meer kleding voor de kinderen dan ze eigenlijk nodig hebben, omdat ik het zo leuk vind. (wel aardig wat tweedehands gekocht in de kleine maatjes) Qua vliegen doe ik het dan op dit moment wel weer goed, dat heb ik de afgelopen jaren niet gedaan.
woensdag 10 augustus 2016 om 13:42
+1
Hier een beetje hetzelfde idee. Met jonge kinderen in huis (9 maanden en 3 jaar) is het soms schipperen met tijd en geld. Dit zijn gewoon tropenjaren en dat is nu eenmaal zo. Man werkt fultime, ik werk part time (24 uur) en soms kom je gewoon tijd te kort en kies je toch voor makkelijker. Kleding wordt er voor beide nog steeds voornamelijk tweedehands of opruiming gekocht. Wat de oudste te klein is bewaar ik voor de jongste, allebei najaarskinderen, dus zelfde seizoen.
woensdag 10 augustus 2016 om 13:51
Zeker wel. Reizen, doe ik zo vaak als maar kan en dat is natuurlijk niet milieuvriendelijk.
Daarentegen ga ik wel altijd met het OV en heb ik geen auto.
Lange douches. Het is mijn ontspanningsmomentje. Ik zou echt korter moeten gaan douchen.
Makkelijke maaltijden momenteel. Door alle stress en gedoe van de laatste tijd heb ik weinig puf meer voor bepaalde dingen. Maar dit is van tijdelijke aard, dus dat komt wel weer goed.

woensdag 10 augustus 2016 om 15:06
Mijn milieu zonden zijn eten en kleding. Ik wéét dat veganistisch eten veel beter voor het milieu is maar die kaas he. Ik ben te egoïstisch om te stoppen met zuivel. Pluspunt vind ik dan weer dat ik het besef 
En kleding vind ik ook lastig. Ik koop wel veel minder dan voorheen maar mijn kleding is niet 'fair' ik vind het lastig om daar in leuke kleding te vinden en daarbij is er bijna geen één merk dat kan garanderen dat het 100% oke is. Ook hier ben ik dan weer te egoïstisch.
Wij hebben onze financiën nu nog gewoon gescheiden maar wonen ook pas net een paar jaar samen. Tegen de tijd dat we een huis gaan kopen neig ik er naar om alles op 1 hoop te doen met huwelijkse voorwaarden. Ik ben juist iemand die als het over is direct naar een ander huis wil waar plek is voor een nieuw leven met nieuwe herinneringen.
En kleding vind ik ook lastig. Ik koop wel veel minder dan voorheen maar mijn kleding is niet 'fair' ik vind het lastig om daar in leuke kleding te vinden en daarbij is er bijna geen één merk dat kan garanderen dat het 100% oke is. Ook hier ben ik dan weer te egoïstisch.
Wij hebben onze financiën nu nog gewoon gescheiden maar wonen ook pas net een paar jaar samen. Tegen de tijd dat we een huis gaan kopen neig ik er naar om alles op 1 hoop te doen met huwelijkse voorwaarden. Ik ben juist iemand die als het over is direct naar een ander huis wil waar plek is voor een nieuw leven met nieuwe herinneringen.
