Geld & Recht
alle pijlers
Gierige acties deel IV
maandag 29 december 2014 om 16:56
Deel I, II en deel III zijn een groot succes.
We gaan hier verder met het beschrijven van gierige acties. Dit topic is vooral bedoeld voor verhalen
... uiteraard kan er ook lekker gereageerd worden op de verhalen maar probeer hier niet te verzanden in een welles-nietes discussie over bepaalde standpunten; dan kan je daar beter een apart topic voor starten...
De link naar deel I: http://forum.viva.nl/foru ... ties/list_messages/161276
De link naar deel II: http://forum.viva.nl/foru ... s-ii/list_messages/166328
En de link naar deel III: http://forum.viva.nl/foru ... -iii/list_messages/185739
We gaan hier verder met het beschrijven van gierige acties. Dit topic is vooral bedoeld voor verhalen
... uiteraard kan er ook lekker gereageerd worden op de verhalen maar probeer hier niet te verzanden in een welles-nietes discussie over bepaalde standpunten; dan kan je daar beter een apart topic voor starten...
De link naar deel I: http://forum.viva.nl/foru ... ties/list_messages/161276
De link naar deel II: http://forum.viva.nl/foru ... s-ii/list_messages/166328
En de link naar deel III: http://forum.viva.nl/foru ... -iii/list_messages/185739
anoniem_201872 wijzigde dit bericht op 29-12-2014 17:22
Reden: linkjes deel 1 en 2 toegevoegd
Reden: linkjes deel 1 en 2 toegevoegd
% gewijzigd
dinsdag 5 april 2016 om 08:56
Ik heb wel eens gehad dat we werden uitgenodigd door onze buurman/vriend. Zijn vriendin had vrijwilligers werk gedaan en kwam dat weekend thuis. Of we kwamen eten. Natuurlijk, gezellig leuk. Wij allemaal kadootjes mee, wijn en drinken. Gewoon omdat we dat leuk en netjes vonden.
Blijkt hij niks te hebben gekookt en vraagt welke pizza we willen, hij gaat het bestellen.
Pizza op en de dozen zaten nog niet in de papierbak of er werd uitgerekend wat we hem moesten betalen.
Nu wist ik al dat het een kniert was, andermans bier opdrinken maar als hij dan wat meenam de lege flesjes tellen en opschrijven en meenemen voor statiegeld, ons thee geven en zeggen dat hij het niet lust dus die mochten wij. Alleen rondjes geven als er nog niemand was en alleen rekeningen willen delen als het in zijn voordeel uitpakt.... maar dit was bij mij wel de druppel.
Ik heb hem geld toegeworpen, heb mijn wijn en bier gepakt en een deur verder naar mijn huis gegaan. Met nog wat vrienden in mijn kielzog.
Zijn vriendin dumpte hem daarna ook heel snel en wij zijn nog goede vriendinnen.
Blijkt hij niks te hebben gekookt en vraagt welke pizza we willen, hij gaat het bestellen.
Pizza op en de dozen zaten nog niet in de papierbak of er werd uitgerekend wat we hem moesten betalen.
Nu wist ik al dat het een kniert was, andermans bier opdrinken maar als hij dan wat meenam de lege flesjes tellen en opschrijven en meenemen voor statiegeld, ons thee geven en zeggen dat hij het niet lust dus die mochten wij. Alleen rondjes geven als er nog niemand was en alleen rekeningen willen delen als het in zijn voordeel uitpakt.... maar dit was bij mij wel de druppel.
Ik heb hem geld toegeworpen, heb mijn wijn en bier gepakt en een deur verder naar mijn huis gegaan. Met nog wat vrienden in mijn kielzog.
Zijn vriendin dumpte hem daarna ook heel snel en wij zijn nog goede vriendinnen.
dinsdag 5 april 2016 om 08:57
Eens. Ik zou er zelf nooit om durven vragen, maar aan de andere kant ga je toch ook geen kapotte kleding weggeven? Dat is om je dood te schamen. Ik geef altijd veel kleding weg, maar gooi dingen die wat verwassen zijn, waar een gaatje in zit of vlekken die er niet meer uitgaan, toch echt eerst weg. Zoiets wil iemand anders zijn kind toch niet laten dragen?!
dinsdag 5 april 2016 om 08:58
Wat erg, niet te geloven zeg. Was de reden voor zijn ex om hem te dumpen ook zijn gierigheid?:
Ik heb wel eens gehad dat we werden uitgenodigd door onze buurman/vriend. Zijn vriendin had vrijwilligers werk gedaan en kwam dat weekend thuis. Of we kwamen eten. Natuurlijk, gezellig leuk. Wij allemaal kadootjes mee, wijn en drinken. Gewoon omdat we dat leuk en netjes vonden.
Blijkt hij niks te hebben gekookt en vraagt welke pizza we willen, hij gaat het bestellen.
Pizza op en de dozen zaten nog niet in de papierbak of er werd uitgerekend wat we hem moesten betalen.
Nu wist ik al dat het een kniert was, andermans bier opdrinken maar als hij dan wat meenam de lege flesjes tellen en opschrijven en meenemen voor statiegeld, ons thee geven en zeggen dat hij het niet lust dus die mochten wij. Alleen rondjes geven als er nog niemand was en alleen rekeningen willen delen als het in zijn voordeel uitpakt.... maar dit was bij mij wel de druppel.
Ik heb hem geld toegeworpen, heb mijn wijn en bier gepakt en een deur verder naar mijn huis gegaan. Met nog wat vrienden in mijn kielzog.
Zijn vriendin dumpte hem daarna ook heel snel en wij zijn nog goede vriendinnen.
dinsdag 5 april 2016 om 09:12
Uitzondering:
Ik had een tijd geleden een hele zak speelkleren waar onze kinderen uitgegroeid waren. Maar dat waren wel kleren met onuitwisbare vlekken, afgeknipte jeansbroeken...
Toen heb ik aan de speelpleinwerking gevraagd of ze er iets mee konden, als vervangkleding oid, maar heel duidelijk bij gezegd dat het eigenlijk 'wegwerpkleren' waren.
Die waren er dolblij mee, want als ze de kinderen 'goeie' vervangkleren aantrokken, zagen ze die meestal nooit meer terug.
Gek genoeg komt de wegwerpkleding wel terug
dinsdag 5 april 2016 om 09:25
Ik had ooit een vriendin, waarmee ik het contact heb laten verwateren vanwege haar gierigheid.
Wij hebben elk twee kinderen (toen baby's/peuters). Kocht ze voor mijn zoontjes verjaardag een speeltje wat ik echt gevaarlijk vond voor die leeftijd, zag ik het later bij een goedkope winkel liggen voor 50 cent. Een paar weken later was haar zoontje jarig. Ik vroeg of ze nog een kleinigheidje wist als cadeautje, zei ze: doe maar een leuke doos Duplo.
Ondertussen had ik het idee gekregen dat ze wellicht een heel klein budget hadden. We spraken een keer ergens af om iets te doen met de kinderen. Na een tijdje zei ik: zullen we in dat restaurantje en bakkie thee doen? Toen zei zij: nou ga jij maar daar thee drinken met jouw kinderen, ik vind dat te duur. En toverde drie pakjes sap uit haar tas voor haar en haar twee kinderen. Ik had geen pakjes bij me (als ze dit van tevoren had gezegd had ik die ook meegenomen) en dus zaten wij even later met z'n drietjes in het restaurant en zij buiten op een bankje. (Omdat ik dat nogal ongemakkelijk vond bood ik nog aan te trakteren, maar dat was niet nodig vond ze, want zij had immers die pakjes sap.)
Omdat ik dacht dat ze het krap hadden, doosje Duplo gekocht dus voor haar zoontje.
In een jaar volgden er nog wat van die ongemakkelijke momenten, maar bij uitstapjes was ik voorbereid en nam ook pakjes sap mee. Toch voelde ik me ongemakkelijk dat zij ook eigen consumpties meenam op plekken waar dat niet gewenst was, wilde alleen gratis uitjes, ver lopen (met kleine kinderen) om gratis te kunnen parkeren, voor mijn verjaardag kreeg ik een bosje chrysanten en vroeg zij hele gerichte duurdere dingen van een bepaald merk of een bepaalde winkel. Gaf haar regelmatig een zak kleding van mijn oudste. We hebben nog twee keer een middag helpen klussen in hun tuin. En ja, daar bedankte ze me ook voor, dus dat was verder prima. Wij hadden het ook niet breed, maar hielpen hen graag. Al vond ik het steeds minder gezellig worden, omdat ze erg gefocust was op gratis/ goedkoop.
En toen kwam de dag dat ze me vertelde dat ze heel hard gespaard hadden. Ze gingen drie weken met het hele gezin naar een warm land, zodat ze geen last hadden van de verbouwing aan hun woning.
Hun motto was 'we geven geen geld uit aan dingen die wij niet belangrijk vinden, zodat we geld overhouden voor echt leuke dingen' of iets in die richting. Ik voelde me opeens niet meer zo leuk of belangrijk en heb de vriendschap laten doodbloeden.
Wij hebben elk twee kinderen (toen baby's/peuters). Kocht ze voor mijn zoontjes verjaardag een speeltje wat ik echt gevaarlijk vond voor die leeftijd, zag ik het later bij een goedkope winkel liggen voor 50 cent. Een paar weken later was haar zoontje jarig. Ik vroeg of ze nog een kleinigheidje wist als cadeautje, zei ze: doe maar een leuke doos Duplo.
Ondertussen had ik het idee gekregen dat ze wellicht een heel klein budget hadden. We spraken een keer ergens af om iets te doen met de kinderen. Na een tijdje zei ik: zullen we in dat restaurantje en bakkie thee doen? Toen zei zij: nou ga jij maar daar thee drinken met jouw kinderen, ik vind dat te duur. En toverde drie pakjes sap uit haar tas voor haar en haar twee kinderen. Ik had geen pakjes bij me (als ze dit van tevoren had gezegd had ik die ook meegenomen) en dus zaten wij even later met z'n drietjes in het restaurant en zij buiten op een bankje. (Omdat ik dat nogal ongemakkelijk vond bood ik nog aan te trakteren, maar dat was niet nodig vond ze, want zij had immers die pakjes sap.)
Omdat ik dacht dat ze het krap hadden, doosje Duplo gekocht dus voor haar zoontje.
In een jaar volgden er nog wat van die ongemakkelijke momenten, maar bij uitstapjes was ik voorbereid en nam ook pakjes sap mee. Toch voelde ik me ongemakkelijk dat zij ook eigen consumpties meenam op plekken waar dat niet gewenst was, wilde alleen gratis uitjes, ver lopen (met kleine kinderen) om gratis te kunnen parkeren, voor mijn verjaardag kreeg ik een bosje chrysanten en vroeg zij hele gerichte duurdere dingen van een bepaald merk of een bepaalde winkel. Gaf haar regelmatig een zak kleding van mijn oudste. We hebben nog twee keer een middag helpen klussen in hun tuin. En ja, daar bedankte ze me ook voor, dus dat was verder prima. Wij hadden het ook niet breed, maar hielpen hen graag. Al vond ik het steeds minder gezellig worden, omdat ze erg gefocust was op gratis/ goedkoop.
En toen kwam de dag dat ze me vertelde dat ze heel hard gespaard hadden. Ze gingen drie weken met het hele gezin naar een warm land, zodat ze geen last hadden van de verbouwing aan hun woning.
Hun motto was 'we geven geen geld uit aan dingen die wij niet belangrijk vinden, zodat we geld overhouden voor echt leuke dingen' of iets in die richting. Ik voelde me opeens niet meer zo leuk of belangrijk en heb de vriendschap laten doodbloeden.
dinsdag 5 april 2016 om 09:31
Wat heeft het met trots te maken? Kan toch gewoon miscommunicatie zijn ipv trots of gierigheid of raar gedrag? Als iemand mij dingen vraagt die ik anders in de kliko gooi, dan denk ik misschien: "Nou ja, ze zal er wel wat mee kunnen". Want ik gooi nooit goed spul in de kliko, dus als dat wordt genoemd ga ik uit van minder goede dingen.
Ik vind het apart dat er meteen iets slechts van gemaakt wordt (of dat er trots bij gesleept moet worden) terwijl het gewoon miscommunicatie kan zijn. Waarom een vriendin niet het voordeel van de twijfel gunnen? Dat snap ik dan weer niet. TO had ook duidelijker kunnen aangeven wat ze wilde (vind ik ook nogal wat hoor, expliciet om kleren van een ander vragen).
"I'm just an animal looking for a home and.... share the same space for a minute or two...”
dinsdag 5 april 2016 om 11:29
En wat heb je toen gezegd?:
Wat een idiote verhalen. Die trouwset
Ik heb wel eens meegemaakt dat we met een paar vriendinnen op een terrasje zaten. Vriendin A was haar portemonnee vergeten. Geen probleem, ik heb voor haar betaald. Paar wijntjes, paar fris, borrelhapjes, was zeker 20 euro. Zelf bied ik in zo'n situatie aan om meteen geld over te maken, maar vriendin A kwam er niet meer op terug. Ik heb t ook laten zitten, met veel vriendinnen betalen we regelmatig voor elkaar, dus ik dacht dat het vanzelf wel weer een keer andersom zou uitvallen.
Week erna gingen we koffie drinken. Vriendin A zegt 'ik reken wel af'. Nog geen uur later kreeg ik een appje of ik zsm 2,25 over wil maken voor mijn koffie...
dinsdag 5 april 2016 om 11:39
Ik ga bijna nooit wat kopen als ik op pad ben met de kinderen, dan heb ik ook een waterfles, fruit en wat brood mee. En als een vriendin met haar kinderen mee is, dan heb ik ook fruit en brood voor hun.
Ik vind het zonde van het geld om dat uit te geven in een restaurant. Behalve een ijsje met warm weer.
Ik loop ook liever met de kinderen (peuter / kleuter) een kwartier of zelfs langer dan dat ik betaald ga parkeren. Dan spreek ik die vriendin op de plek wel als ze liever dichtbij parkeert.
Maar ik vind het wel onbeschoft dat ze om duurdere dingen vraagt. En dan ook nog eens zelf met goedkoper spul aankomt.
Ik snap ook dat je er een keer zat van bent. Vooral als je een andere levensstijl hebt.
En het om geld / goedkoop draait.
Zo had ik ook een vriendin die altijd € 10 mee nam om daarvan tegaan shoppen. En niet meer. Ik ging (en anderen) haar ook niet meer meevragen. Want ik vind het wel lekker om dan ook echt kleding te passen en kopen, wat drinken op terras en /of daarna wat te eten. Dan zat ze er altijd bij met niets. Maar we hadden ook geen zin om haar te trakteren, want ze had geld zat, die ze voor haar reizen wilde gebruiken. Prima, jouw keuze mijn keuze.
Maar het was toch minder gezellig.
dinsdag 5 april 2016 om 11:44
Vind wel knierterig, ik heb altijd extra drinken mee als er anderen mee gaan en dat kopje thee afslaan en dan op een bankje gaan zitten.
Ik ben ook een kniert in sommige opzichten, ga morgen met korting naar de Efteling en neem alles mee. Vind eten en drinken daar duur en smerig/ ongezond. Ik mag er toch al niks eten en man en kinderen worden ook niet blij van dat smerige eten.
Op een kopje koffie na en een ijsje koop ik er niks. Maar ik neem altijd en overal voor iedereen wat mee en zal nooit ergens anders gaan zitten als je samen ben, dan maar een kopje thee meebetalen zeg.
En die kadootjes dat ken ik ook. Zelfs eentje die kadootjes doorgeeft en dan zelf dure spullen vraagt. Ik kan gewoon toevallig nooit meer op verjaardagen van haar egzin, stuur wel een kaart en verder best lieve mensen.
Ik ben ook een kniert in sommige opzichten, ga morgen met korting naar de Efteling en neem alles mee. Vind eten en drinken daar duur en smerig/ ongezond. Ik mag er toch al niks eten en man en kinderen worden ook niet blij van dat smerige eten.
Op een kopje koffie na en een ijsje koop ik er niks. Maar ik neem altijd en overal voor iedereen wat mee en zal nooit ergens anders gaan zitten als je samen ben, dan maar een kopje thee meebetalen zeg.
En die kadootjes dat ken ik ook. Zelfs eentje die kadootjes doorgeeft en dan zelf dure spullen vraagt. Ik kan gewoon toevallig nooit meer op verjaardagen van haar egzin, stuur wel een kaart en verder best lieve mensen.
dinsdag 5 april 2016 om 11:47
Ik zie niet echt wat hier gierig aan is. Deze vriendin is zuinig, en met een doel: door te besparen op dure uitjes, kon zij zich die reis veroorloven.
Ik zie wel veel veronderstellingen: jij gaat ervan uit dat zij het niet breed hebben, omdat zij andere financiële keuzes maakt dan jij. Je had haar ook kunnen vragen of ze geldproblemen had, dan had je vast een eerlijk antwoord gekregen ("Nee, maar ik vind het niet nodig om geld in restaurants uit te geven als ik zelf pakjes sap mee kan nemen."). Of heeft ze gelogen over haar financiële situatie?
Door deze veronderstelling heb jij op jouw beurt weer keuzes gemaakt, zoals haar een zak kleren geven en helpen in de tuin. Als je had geweten dat ze gewoon spaarde voor een grote uitgave, had je dan anders gehandeld?
Ze heeft jou toch niet benadeeld hiermee? Je voelt je misschien benadeeld, maar volgens mij komt dat echt door je eigen invulling.
Ik kan me voorstellen dat "ergens wat drinken" voor jou onlosmakelijk aan een uitje verbonden is. Zij vult dat anders in, namelijk door zelf drinken mee te nemen. Heb je ooit tegen haar verteld dat je je hierdoor soms ongemakkelijk hebt gevoeld? Als je echt vriendinnen bent, kun je dit soort dingen toch bespreken?
Ik moet helemaal niks!
dinsdag 5 april 2016 om 11:53
Ik kan het makkelijk betalen.
Heel af en toe koop ik wat, maar ik ga 1 of 2 keer in de week wat doen met de kinderen (samen met vriendinnen/ en hun familie kinderen) en dan vind ik het niet nodig.
Ze mogen dan al meer dan de meeste kinderen zoals zwemmen, ballorig, (kleine) dierentuin, theater, museum, speelpark.
Ik wil ze niet teveel verwennen met eten kopen.
dinsdag 5 april 2016 om 12:49
Ik neem zelf ook wel eens pakjes drinken mee, maar dan wel genoeg voor iedereen. Vooral als ik naar een pretpark ga trouwens, dit was een soort kinderboerderij in de hoek met klein restaurantje waar je voor 50 cent ranja en voor 1,- thee koopt, dan doe ik dat liever. Maar dat is natuurlijk ieder voor zich. Ik vond het vooral ongemakkelijk om apart van elkaar wat te gaan drinken op zo'n moment, gezellig is anders.
En ik geef mijn vriendinnen graag een cadeautje, maar zelf iets van 50 cent geven en bewust iets van 10,- vragen, dat zou ik nooit doen, nee.
Misschien was het anders geweest als ze had gezegd, wij sparen voor x, dus ik die het even rustig aan qua horeca. En natuurlijk hadden we dan ook geholpen in de tuin. Maar ze zei steeds iets van: ja ik vind het ook jammer, maar ik heb daar geen geld voor.. Ze klaagde veel over hoe duur alles was, maar sprak nooit enthousiast over haar plannen of zo.
De hele vriendschap duurde denk ik ruim een jaar, dus voor mij voelde het nog niet gepast om te vragen waarom ze daar geen geld voor hadden. Ze had me ook deelgenoot kunnen maken van haar dromen, had ik ook kunnen meegenieten van de voorpret in plaats van alleen maar meeleven. Ik denk dat dat vooral het pijnpunt zat. Bij mij klagen en bezuinigen, maar niet met mij genieten (van de voorpret) van het geld, want dat was voor belangrijke dingen/ alleen haar gezin.
Ik heb inderdaad andere verwachtingen van vriendinnen, daarom is zij mijn vriendin ook niet meer.
En ik geef mijn vriendinnen graag een cadeautje, maar zelf iets van 50 cent geven en bewust iets van 10,- vragen, dat zou ik nooit doen, nee.
Misschien was het anders geweest als ze had gezegd, wij sparen voor x, dus ik die het even rustig aan qua horeca. En natuurlijk hadden we dan ook geholpen in de tuin. Maar ze zei steeds iets van: ja ik vind het ook jammer, maar ik heb daar geen geld voor.. Ze klaagde veel over hoe duur alles was, maar sprak nooit enthousiast over haar plannen of zo.
De hele vriendschap duurde denk ik ruim een jaar, dus voor mij voelde het nog niet gepast om te vragen waarom ze daar geen geld voor hadden. Ze had me ook deelgenoot kunnen maken van haar dromen, had ik ook kunnen meegenieten van de voorpret in plaats van alleen maar meeleven. Ik denk dat dat vooral het pijnpunt zat. Bij mij klagen en bezuinigen, maar niet met mij genieten (van de voorpret) van het geld, want dat was voor belangrijke dingen/ alleen haar gezin.
Ik heb inderdaad andere verwachtingen van vriendinnen, daarom is zij mijn vriendin ook niet meer.
dinsdag 5 april 2016 om 12:56
Ja ik voel me wel benadeeld als iemand tot vier keer toe een goedkoop cadeautje geeft (50 cent tot 2,- ) en dure vraagt (10 tot 20,-).
Ergens wat drinken is voor mij niet onlosmakelijk verbonden aan een uitje, dat is een aanname' ze had ook gewoon 'nee' kunnen zeggen. Ja, ik heb gezegd dat ik het wat ongemakkelijk vond, vooral omdat mijn kinderen, toen ze de pakjes drinken zagen, ook graag wilden drinken, dus ik voelde me wel wat overvallen door de hele situatie. Haar reactie was dat ze het helemaal niet erg vind als ik wel geld uit wilde geven in de horeca, maar dat zij dat zonde vond. En dat mag natuurlijk. Overigens vertelde ze wel dat ze graag Chinees haalde op vrijdagavond, dus ze was niet principieel tegen horeca ofzo.
Maar je hebt wel gelijk, we waren geen echte vriendinnen kennelijk.
dinsdag 5 april 2016 om 12:59
door eerst te beknibbelen op uitjes en dan later te zeggen dat dat is omdat ze geen geld uit wil geven aan onbelangrijke zaken en te willen sparen voor 'echt leuke dingen' suggereert ze dat ze die uitjes met haar vriendin dus ook niet zo belangrijk vond.
Ter vergelijking: binnenkort zijn man en ik zoveel jaar getrouwd en we willen voor die gelegenheid met de familie op stap ipv een feest. Ik ben bereid daar flink geld aan uit te geven, omdat ik de familiebanden belangrijk vind. Als ik liever met mijn mijn gezin op een verre reis was gegaan van dat geld en daarom een heel krenterig feestje had gegeven (van het kaliber 'neem je eigen drank mee') en dan gezegd had 'we sparen voor iets dat 'echt leuk' is, dan denk ik dat mijn familie dat ook niet zo'n leuke boodschap vindt.
dinsdag 5 april 2016 om 13:23
dinsdag 5 april 2016 om 13:26
Nee ik vind het normaal. Ik geef goede spullen ook weg aan mijn vriendinnen. Heb er niet bij nagedacht dat ik cheap zou overkomen. En ik wilde haar geen gunst verlenen. Of ze het nou wegdoet of aan mij geeft, evenveel moeite.:
[...]
Dus eigenlijk deed je het voor als gunst, maar wilde je gewoon gratis mooie spullen. Ik weet wel wie ik hier gieriger vind overkomen
dinsdag 5 april 2016 om 13:30
dinsdag 5 april 2016 om 13:41
Eens....
Het is bij dit soort kwesties ook vaak een gevoel, in dit geval een "naar onderbuikgevoel".
Tuurlijk is het niet verboden om horeca te mijden omdat je geld wil sparen voor leuke dingen, gekregen kleding zelf op MP door te verkopen en te gaan zeiken over dat je nog 10 cent van iemand krijgt die zelf altijd wel royaal is naar jou, ook al is diegene dat ook niet verplicht en tralala....etc..etc..
Maar bij sommige mensen zijn de sociale antennes echt ver te zoeken zo niet helemaal afwezig en ik denk dat het daar ook vaak om gaat.
Dat voorbeeld over die weggeven kaartjes aan een gezin in de straat...ik zou me ook genaaid voelen als je niet eens een bedankje of terugkoppeling krijgt, hallo...je krijgt het maar...overigens niet te verwarren met innig diepe dankbaarheid, een rode loper die uit moet of een eervolle vermelding op facebook. Mensen die met dit soort vergelijkingen komen slaan op sociaal gebied ook de plank een beetje mis.
Vrouwen die parfum dragen zijn zowiezo aso tokkies die denken dat de wereld van hunnie is.
dinsdag 5 april 2016 om 13:54
Even een vraag waar ik mee "zit": bedanken jullie voor een ontvangen verjaardagskaart of vakantiekaart?
Ik doe dat zelf wel maar merk eigenlijk altijd dat een ander dat niet doet. Is het raar?
Ik doe dat zelf wel maar merk eigenlijk altijd dat een ander dat niet doet. Is het raar?
"Het verschil tussen wachten en verwachten leerde je/ van een kat die twee keer van huis liep en maar één keer terugkwam"- Else Kemps
