Gierige acties deel VII
donderdag 21 september 2017 om 11:28
Na een heleboel gierige acties gedeeld te hebben (met hier en daar een discussie tussendoor), is het alweer tijd voor het zevende deel.
Hier gaan we weer verder met rinkelende dubbeltjes en theezakjes die hun beste tijd hebben gehad.
Linkjes naar de vorige delen:
Deel VI
Deel V
Deel IV
Deel III
Deel II
Deel I
Linkjes naar de vorige delen:
Deel VI
Deel V
Deel IV
Deel III
Deel II
Deel I
dinsdag 10 april 2018 om 08:14
Oh ja, wij hadden destijds een bankstel, gratis opgehaald via Tweedehands.be.
We verhuisden en ons eigen bankstel paste niet in dat huis, dus snelsnel de goedkoopste optie uitgezocht, inderdaad met het idee dat we na een jaar of zo wel een nieuwe zouden kopen.
We hebben uiteindelijk vijf jaar op dat ding gezeten, tot ie ongeveer uit elkaar viel, maar nooit fijner gezeten dan op dat ding.
Die verhuis was ook een bijzondere periode in ons leven, nieuwe start en zo; ik denk dat we mede daardoor onbewust geen afscheid wilden nemen van dat bankstel, het stond zo'n beetje symbool voor ons hernieuwde geluk
We verhuisden en ons eigen bankstel paste niet in dat huis, dus snelsnel de goedkoopste optie uitgezocht, inderdaad met het idee dat we na een jaar of zo wel een nieuwe zouden kopen.
We hebben uiteindelijk vijf jaar op dat ding gezeten, tot ie ongeveer uit elkaar viel, maar nooit fijner gezeten dan op dat ding.
Die verhuis was ook een bijzondere periode in ons leven, nieuwe start en zo; ik denk dat we mede daardoor onbewust geen afscheid wilden nemen van dat bankstel, het stond zo'n beetje symbool voor ons hernieuwde geluk
dinsdag 10 april 2018 om 08:46
Wat een verhalen met die huizen. Mbt kleine bedragen wil ik best wel onzakelijk zijn, maar als het om grote bedragen gaat, ben ik dat dus niet. En daar krijg je dan idd commentaar op, want familie/vrienden/kennisen moet je alles gunnen...
Als klagen telde als werk, dan had mijn ex zich ook moeiteloos een Mercedes kunnen veroorloven.
dinsdag 10 april 2018 om 16:57

dinsdag 10 april 2018 om 18:29
Vind ik ook.
Zo'n neef Frits kan wel de intentie hebben om altijd in oma's huis te blijven wonen maar je weet niet hoe het leven loopt.
En dan zit je ineens in een te klein huis met een drieling, of je hebt anderhalf uur reistijd omdat je van baan gewisseld bent.
Dus ja, dan zou ik het ook na 5 jaar en 1 dag te koop zetten.
Dat hij dan winst maakt is logisch.
De familie moet niet boos zijn op hem maar op zichzelf dat ze zelf niet helder hebben nagedacht.
Zo'n neef Frits kan wel de intentie hebben om altijd in oma's huis te blijven wonen maar je weet niet hoe het leven loopt.
En dan zit je ineens in een te klein huis met een drieling, of je hebt anderhalf uur reistijd omdat je van baan gewisseld bent.
Dus ja, dan zou ik het ook na 5 jaar en 1 dag te koop zetten.
Dat hij dan winst maakt is logisch.
De familie moet niet boos zijn op hem maar op zichzelf dat ze zelf niet helder hebben nagedacht.

dinsdag 10 april 2018 om 18:36
Dit.Ertha schreef: ↑10-04-2018 18:29Vind ik ook.
Zo'n neef Frits kan wel de intentie hebben om altijd in oma's huis te blijven wonen maar je weet niet hoe het leven loopt.
En dan zit je ineens in een te klein huis met een drieling, of je hebt anderhalf uur reistijd omdat je van baan gewisseld bent.
Dus ja, dan zou ik het ook na 5 jaar en 1 dag te koop zetten.
Dat hij dan winst maakt is logisch.
De familie moet niet boos zijn op hem maar op zichzelf dat ze zelf niet helder hebben nagedacht.
Zolang je niet 100% zeker weet of neefje vandaag dag 1 het wilde verkopen om flinke winst te maken kan je er alles van vinden maar kan het zomaar zijn dat je het mis hebt.
Tuurlijk oogt het niet zo netjes en dat kan het best zijn. Maar er kan ook gewoon een goede reden zijn om het te verkopen na een paar jaar.
En als je niks vastlegt..

dinsdag 10 april 2018 om 19:21
[wat betreft verhaal broer, dus niet het verhaal met die neef] Nee, die winst maakte hij alleen omdat hij er zelf nooit het volle pond voor heeft hoeven betalen. Dat is dom geweest van de familie, en natuurlijk zijn ze boos op zichzelf dat ze hun broer en zoon daarin vertrouwd hebben. Natuurlijk zouden ze bij een andere partij zakelijker zijn geweest, maar bij een broer verwachtte men onterecht dat je iemand ook wel een beetje kunt vertrouwen en ze gunden het hem.Ertha schreef: ↑10-04-2018 18:29Vind ik ook.
Zo'n neef Frits kan wel de intentie hebben om altijd in oma's huis te blijven wonen maar je weet niet hoe het leven loopt.
En dan zit je ineens in een te klein huis met een drieling, of je hebt anderhalf uur reistijd omdat je van baan gewisseld bent.
Dus ja, dan zou ik het ook na 5 jaar en 1 dag te koop zetten.
Dat hij dan winst maakt is logisch.
De familie moet niet boos zijn op hem maar op zichzelf dat ze zelf niet helder hebben nagedacht.
Overigens hebben we het hier over een huis van meer dan een miljoen met heel veel grond. Het huis was zo groot dat er inmiddels een luxe 2-onder-1-kap-villa van is gemaakt, huidige marktwaarde tegen de 9 ton per helft, dus hij had er een vijfling kunnen krijgen. Verder woont hij nu zelf twee straten verderop, dus qua reistijd geen verschil. Die 5 jaar waren juist een geste, inderdaad voor het geval hij er onverhoopts vanaf zou moeten, dat hij dan niet juridisch helemaal vast zou zitten. Nou, daar heeft hij gebruik van gemaakt, haha!
Ja, de familie is niet zakelijk geweest en had het beter vast moeten leggen, of gewoon tegen marktwaarde aan de hoogste bieder moeten verkopen (broer had er dan sowieso niet kunnen zitten, want die had dat geld niet), maar uit alles blijkt dat hij dit van begin af aan van plan is geweest. Maar je hebt gelijk, hij had het recht dat te doen.
anoniem_350483 wijzigde dit bericht op 10-04-2018 19:22
1.69% gewijzigd

dinsdag 10 april 2018 om 19:21
Dat is aan de verkoper te wijten. Als die het echt heeft verkocht onder de marktwaarde. Wat me stug lijkt want dan komt de belastingdienst heel snel aan kloppen om daar schenkingen van te maken waar ze over komen innen. Dus echt voor heel weinig heeft hij het niet kunnen kopen.LizBakker schreef: ↑10-04-2018 19:21Nee, die winst maakte hij alleen omdat hij er zelf nooit het volle pond voor heeft hoeven betalen. Dat is dom geweest van de familie, en natuurlijk zijn ze boos op zichzelf dat ze hun broer en zoon daarin vertrouwd hebben. Natuurlijk zouden ze bij een andere partij zakelijker zijn geweest, maar bij een broer verwachtte men onterecht dat je iemand ook wel een beetje kunt vertrouwen en ze gunden het hem.
Overigens hebben we het hier over een huis van meer dan een miljoen met heel veel grond. Het huis was zo groot dat er inmiddels een luxe 2-onder-1-kap-villa van is gemaakt, huidige marktwaarde tegen de 9 ton per helft, dus hij had er een vijfling kunnen krijgen. Verder woont hij nu zelf twee straten verderop, dus qua reistijd geen verschil. Die 5 jaar waren juist een geste, inderdaad voor het geval hij er onverhoopts vanaf zou moeten, dat hij dan niet juridisch helemaal vast zou zitten. Nou, daar heeft hij gebruik van gemaakt, haha!
Ja, de familie is niet zakelijk geweest en had het beter vast moeten leggen, of gewoon tegen marktwaarde aan de hoogste bieder moeten verkopen (broer had er dan sowieso niet kunnen zitten, want die had dat geld niet), maar uit alles blijkt dat hij dit van begin af aan van plan is geweest. Maar je hebt gelijk, hij had het recht dat te doen.
Maar de prijzen zijn gewoon flink gestegen afgelopen paar jaar. Iets met crisis en nu dus de hype. Dan valt er dus te cashen. En of dat bewust is gedaan weet je dus niet 100% zeker? Of heeft hij dat toegegeven?
Daarnaast is het niet gierig maar hebberig als dat wel echt zo was.


dinsdag 10 april 2018 om 20:48
Ja, het is duidelijk dat het eigen schuld, dikke bult is. Dat weten ze zelf ook. Er was zelfs speciaal voor hem een hele ingewikkelde constructie bedacht, juist om problemen met de Belastingdienst te voorkomen. Dit speelde trouwens midden jaren '80, dus dat was weer een hele andere crisis. Nogmaals, iedereen is er heus wel overheen gekomen, maar dan kun je toch nog wel even teleurgesteld zijn dat je iets niet handig hebt aangepakt en puur op vertrouwen hebt gehandeld? Maar sympathiek vind ik het niet, vooral omdat er zoveel moeite was gedaan om het voor hem eenvoudig te maken.Lucifermiauww schreef: ↑10-04-2018 19:21Dat is aan de verkoper te wijten. Als die het echt heeft verkocht onder de marktwaarde. Wat me stug lijkt want dan komt de belastingdienst heel snel aan kloppen om daar schenkingen van te maken waar ze over komen innen. Dus echt voor heel weinig heeft hij het niet kunnen kopen.
Maar de prijzen zijn gewoon flink gestegen afgelopen paar jaar. Iets met crisis en nu dus de hype. Dan valt er dus te cashen. En of dat bewust is gedaan weet je dus niet 100% zeker? Of heeft hij dat toegegeven?
Daarnaast is het niet gierig maar hebberig als dat wel echt zo was.
Dat hij het al die tijd van plan was was overigens wel duidelijk, want hij bleek de plannen om een eigen huis te bouwen toen al te hebben gemaakt. Hij had ook al een halve afspraak met iemand om ergens grond te kopen, dus tja, daar hoeven we dus niet voor in zijn hoofd te kijken, haha!
Maar goed, er is veel geld in de familie, dus we hoeven met niemand echt medelijden te hebben, dat realiseert iedereen zich heus wel.
Verder is het gewoon een enorme gier op alle vlakken en het voordeel is nu dat we dat allemaal weten. Dus daar kunnen geen misverstanden meer ontstaan. Neem wel eerst een boterhammetje voor je bij oom op bezoek gaat, want daar hoef je geen versnaperingen te verwachten, gnagna! Verder best een lieve man hoor.
woensdag 11 april 2018 om 09:03
Je verwoord heel goed wat ik eigenlijk bedoel. Als je iets weggeeft is het niet meer van de gever en de ontvanger mag er toch mee doen wat je wilt. Vandaar mijn verbazing over dat toch wel veel mensen vinden dat ze gecompenseerd moeten/horen te worden als je iets dat je krijgt doorverkoopt.
Nu denk ik dat het er ook aan ligt of het iemand is die je goed kent of niet. Van een derden zul je er niet zo snel achter komen dat ze er veel aan gaan verdienen. Dus misschien steekt het dan minder dat die ander een mazzeltje heeft.
Als klagen telde als werk, dan had mijn ex zich ook moeiteloos een Mercedes kunnen veroorloven.
woensdag 11 april 2018 om 09:13
Daar valt best mee te rommelen hoor. En nee niet als het om een huisje van een ton gaat wat eigenlijk 120 waard is... Maar met flinkere bedragen dan dat gesjoemelde niet alarmerende verschil echt aardig oplopen.Lucifermiauww schreef: ↑10-04-2018 19:21Dat is aan de verkoper te wijten. Als die het echt heeft verkocht onder de marktwaarde. Wat me stug lijkt want dan komt de belastingdienst heel snel aan kloppen om daar schenkingen van te maken waar ze over komen innen. Dus echt voor heel weinig heeft hij het niet kunnen kopen.
En als neef of broer idd in die jaren een relatie krijgt en een huis uitgroeit zal niemand daar iets over zeggen. Het gaat hier echt om mensen waarvan je achteraf duidelijk ziet dat het met voorbedachte rade was.
woensdag 11 april 2018 om 09:23
Ik vind het toch niet zo zwart wit. Een bank die nog best goed is kun je ook zelf op marktplaats zetten. Maar dat vrouwtje verderop heeft het zo moeilijk etc etc en die wil je dan een plezier doen door niets voor de bank te vragen. Vind het toch een schending van vertrouwend als zo een iemand een maand later de bank zelf verkoopt. Als ze er een tijd gebruik van heeft gemaakt vind ik het wat anders. In het eerste geval vind ik het niet zo netjes en nogal uitnemerig. Net zo'n gevoel als iemand die een colaatje aanbied maar dure whiskey neemt als een ander betaald. Een beetje een in de zeik genomen gevoel.dianaf schreef: ↑11-04-2018 09:03Je verwoord heel goed wat ik eigenlijk bedoel. Als je iets weggeeft is het niet meer van de gever en de ontvanger mag er toch mee doen wat je wilt. Vandaar mijn verbazing over dat toch wel veel mensen vinden dat ze gecompenseerd moeten/horen te worden als je iets dat je krijgt doorverkoopt.
Nu denk ik dat het er ook aan ligt of het iemand is die je goed kent of niet. Van een derden zul je er niet zo snel achter komen dat ze er veel aan gaan verdienen. Dus misschien steekt het dan minder dat die ander een mazzeltje heeft.

woensdag 11 april 2018 om 09:27
In dat geval.....bij het eerstvolgende familiediner in een restaurant op zijn kosten het duurste bestellen, veel wijn drinken of sterke drank, voorgerecht, hoofdgerecht en nagerecht bestellen, een kameraad uitnodigen mee ge gaan, de fooi flink opdrijven en de reiskosten allen voor zijn rekening laten komen. Ter compensatie. We leren veel in dit topic.LizBakker schreef: ↑10-04-2018 20:48Ja, het is duidelijk dat het eigen schuld, dikke bult is. Dat weten ze zelf ook. Er was zelfs speciaal voor hem een hele ingewikkelde constructie bedacht, juist om problemen met de Belastingdienst te voorkomen. Dit speelde trouwens midden jaren '80, dus dat was weer een hele andere crisis. Nogmaals, iedereen is er heus wel overheen gekomen, maar dan kun je toch nog wel even teleurgesteld zijn dat je iets niet handig hebt aangepakt en puur op vertrouwen hebt gehandeld? Maar sympathiek vind ik het niet, vooral omdat er zoveel moeite was gedaan om het voor hem eenvoudig te maken.
Dat hij het al die tijd van plan was was overigens wel duidelijk, want hij bleek de plannen om een eigen huis te bouwen toen al te hebben gemaakt. Hij had ook al een halve afspraak met iemand om ergens grond te kopen, dus tja, daar hoeven we dus niet voor in zijn hoofd te kijken, haha!
Maar goed, er is veel geld in de familie, dus we hoeven met niemand echt medelijden te hebben, dat realiseert iedereen zich heus wel.
Verder is het gewoon een enorme gier op alle vlakken en het voordeel is nu dat we dat allemaal weten. Dus daar kunnen geen misverstanden meer ontstaan. Neem wel eerst een boterhammetje voor je bij oom op bezoek gaat, want daar hoef je geen versnaperingen te verwachten, gnagna! Verder best een lieve man hoor.
anoniem_277599 wijzigde dit bericht op 12-04-2018 06:25
0.03% gewijzigd
woensdag 11 april 2018 om 09:28
nina1966 schreef: ↑11-04-2018 09:23Ik vind het toch niet zo zwart wit. Een bank die nog best goed is kun je ook zelf op marktplaats zetten. Maar dat vrouwtje verderop heeft het zo moeilijk etc etc en die wil je dan een plezier doen door niets voor de bank te vragen. Vind het toch een schending van vertrouwend als zo een iemand een maand later de bank zelf verkoopt. Als ze er een tijd gebruik van heeft gemaakt vind ik het wat anders. In het eerste geval vind ik het niet zo netjes en nogal uitnemerig. Net zo'n gevoel als iemand die een colaatje aanbied maar dure whiskey neemt als een ander betaald. Een beetje een in de zeik genomen gevoel.
Ik ben het met je eens hoor. Ik bezie het gewoon zwart-wit omdat ik eigenlijk nooit in zo'n situatie heb gezeten. Dus dat is altijd makkelijk oordelen.
Als klagen telde als werk, dan had mijn ex zich ook moeiteloos een Mercedes kunnen veroorloven.

woensdag 11 april 2018 om 09:32
Mijn ervaring is dat de belastingdienst er boven op zit. Zelfs over 10.000 euro. En later ontrecht ook.nina1966 schreef: ↑11-04-2018 09:13Daar valt best mee te rommelen hoor. En nee niet als het om een huisje van een ton gaat wat eigenlijk 120 waard is... Maar met flinkere bedragen dan dat gesjoemelde niet alarmerende verschil echt aardig oplopen.
En als neef of broer idd in die jaren een relatie krijgt en een huis uitgroeit zal niemand daar iets over zeggen. Het gaat hier echt om mensen waarvan je achteraf duidelijk ziet dat het met voorbedachte rade was.
En verder weet je dat dus helemaal niet.

woensdag 11 april 2018 om 09:33
Hebberig en gierig gaan vaak hand in hand.LizBakker schreef: ↑10-04-2018 20:48Ja, het is duidelijk dat het eigen schuld, dikke bult is. Dat weten ze zelf ook. Er was zelfs speciaal voor hem een hele ingewikkelde constructie bedacht, juist om problemen met de Belastingdienst te voorkomen. Dit speelde trouwens midden jaren '80, dus dat was weer een hele andere crisis. Nogmaals, iedereen is er heus wel overheen gekomen, maar dan kun je toch nog wel even teleurgesteld zijn dat je iets niet handig hebt aangepakt en puur op vertrouwen hebt gehandeld? Maar sympathiek vind ik het niet, vooral omdat er zoveel moeite was gedaan om het voor hem eenvoudig te maken.
Dat hij het al die tijd van plan was was overigens wel duidelijk, want hij bleek de plannen om een eigen huis te bouwen toen al te hebben gemaakt. Hij had ook al een halve afspraak met iemand om ergens grond te kopen, dus tja, daar hoeven we dus niet voor in zijn hoofd te kijken, haha!
Maar goed, er is veel geld in de familie, dus we hoeven met niemand echt medelijden te hebben, dat realiseert iedereen zich heus wel.
Verder is het gewoon een enorme gier op alle vlakken en het voordeel is nu dat we dat allemaal weten. Dus daar kunnen geen misverstanden meer ontstaan. Neem wel eerst een boterhammetje voor je bij oom op bezoek gaat, want daar hoef je geen versnaperingen te verwachten, gnagna! Verder best een lieve man hoor.

woensdag 11 april 2018 om 12:29
Ik heb een hekel aan dat geven wat eigenlijk uitlenen is. Het is mij ook al een paar keer gebeurt dat mensen kleiding of speelgoed voor onze dreumes toestoppen. Ik vraag er niet om (heb het niet nodig) maar ben niet ondankbaar.
Maar ik heb nou al een paar keer de boodschap er bij gekregen 'Ja geef maar terug als je het niet meer nodig hebt' He?
Dus ik heb ongevraagd een tijd spullen van een ander in mijn huis? Ik vroeg bij de kleding een keer wat we dan met vlekken/gaten zouden doen. Tja daar zouden we wel uitkomen.. 
Nou nee bedankt. Ik neem het niet meer aan of ik hang de tas in de kelder en geef het een paar maanden later onaangeraakt retour
Maar ik heb nou al een paar keer de boodschap er bij gekregen 'Ja geef maar terug als je het niet meer nodig hebt' He?
Nou nee bedankt. Ik neem het niet meer aan of ik hang de tas in de kelder en geef het een paar maanden later onaangeraakt retour

woensdag 11 april 2018 om 17:32
Vind ik ook. Stiefdochter had bijvoorbeeld fiets gekregen van grootouders. Toen die te klein was wilde ik die verkopen, maar man vond dat dit niet kon tegenover schoonouders en gaf hem terug aan hun. Zij hebben hem toen zelf verkocht. Ik vind gegeven is gegeven eigenlijk. Helemaal met verjaardagscadeautjes.

woensdag 11 april 2018 om 17:37
1Aapje schreef: ↑11-04-2018 17:32Vind ik ook. Stiefdochter had bijvoorbeeld fiets gekregen van grootouders. Toen die te klein was wilde ik die verkopen, maar man vond dat dit niet kon tegenover schoonouders en gaf hem terug aan hun. Zij hebben hem toen zelf verkocht. Ik vind gegeven is gegeven eigenlijk. Helemaal met verjaardagscadeautjes.
Neee...
woensdag 11 april 2018 om 18:27
Grote kans dat ik zelf vergeten zou zijn dat ik het weggegeven had, Als ik het zelf gekregen zou hebben en het is iets dat ik niet meer gebruik, en waarvan ik denk dat de gever het weer zelf zou kunnen gebruiken, zou ik die (misschien) wel inlichten: ik wil het opruimen, wil jij het nog terug? Maar dat bloemetje hebben ze al gekregen toen ik het spul kreeg, dus dat krijgen ze niet nog een keer
De waarheid is dat iedereen zomaar wat probeert
woensdag 11 april 2018 om 20:17
Maar als je doel is om een ander te helpen, en die ander vindt zichzelf beter geholpen door de gegeven waar te verkopen en dat geld ergens anders voor te gebruiken, dan heb je die ander toch nog steeds geholpen? Het wordt wat anders als iemand in een kaal huis woont, jij bij de Meubelboer een nieuwe bank koopt, vervolgens merkt dat deze een maand later op marktplaats staat en er vervolgens gezucht wordt dat ze niets hebben om op te zitten.
Maar anders is het denk ik slechts mijn ego (ze willen liever mijn geld dan mijn, in mijn ogen nog zo mooie, spulletjes) dat gekrenkt is, terwijl de ander er misschien beter mee geholpen is.
Maar anders is het denk ik slechts mijn ego (ze willen liever mijn geld dan mijn, in mijn ogen nog zo mooie, spulletjes) dat gekrenkt is, terwijl de ander er misschien beter mee geholpen is.

donderdag 12 april 2018 om 06:29
Als ik iets weggeef zeg ik erbij: Kun je er iets mee doe dat ermee, vind je het niets geef het weg of doe het weg.
Wanneer ik uitleen zeg ik er duidelijk bij dat ik het graag terug zou willen zien.
Zo heb ik ooit de babybox uitgeleend. Die wilde ik na gebruik graag terug. Geen probleem.
Kinderkleding die deugdelijk is geef ik weg aan bekenden, de rest gaat in de zak van Max of de Kringloop.
En als een ander het weer doorgeeft of verkoopt...prima. Is niet meer mijn zaak.
Ik koos ervoor geen tijd te investeren in foto’s en teksten MP. Dus eigen keuze.
Wanneer ik uitleen zeg ik er duidelijk bij dat ik het graag terug zou willen zien.
Zo heb ik ooit de babybox uitgeleend. Die wilde ik na gebruik graag terug. Geen probleem.
Kinderkleding die deugdelijk is geef ik weg aan bekenden, de rest gaat in de zak van Max of de Kringloop.
En als een ander het weer doorgeeft of verkoopt...prima. Is niet meer mijn zaak.
Ik koos ervoor geen tijd te investeren in foto’s en teksten MP. Dus eigen keuze.

donderdag 12 april 2018 om 08:13
Blijkbaar moet je het als je het krap hebt perse doen met de afdankertjes van een ander, ook al zijn ze totaal jouw smaak niet. Je kunt niet zeggen 'nee dank je ik vind het niet mooi' maar je mag het ook niet verkopen om van dat geld andere (tweedehandse) spullen naar je eigen smaak te kopen...
Net zoals je geen geld moet uitlenen als je het niet kunt missen, want het kan dat je het niet terugkrijgt, moet je ook geen spullen weggeven als je vindt dat die ander niet zelf mag weten wat hij ermee gaat doen. Als je iets krijgt, krijg je het. Je geeft op dat moment een bosje bloemen of iets lekkers terug als dank en dan is het klaar. Wil je het na 3 maanden of na 8 jaar verkopen, dan hoeft degene die het jou schonk echt niet op (een deel van) het geld te rekenen.
Net zoals je geen geld moet uitlenen als je het niet kunt missen, want het kan dat je het niet terugkrijgt, moet je ook geen spullen weggeven als je vindt dat die ander niet zelf mag weten wat hij ermee gaat doen. Als je iets krijgt, krijg je het. Je geeft op dat moment een bosje bloemen of iets lekkers terug als dank en dan is het klaar. Wil je het na 3 maanden of na 8 jaar verkopen, dan hoeft degene die het jou schonk echt niet op (een deel van) het geld te rekenen.
donderdag 12 april 2018 om 08:26
Marana-- schreef: ↑12-04-2018 08:13Blijkbaar moet je het als je het krap hebt perse doen met de afdankertjes van een ander, ook al zijn ze totaal jouw smaak niet. Je kunt niet zeggen 'nee dank je ik vind het niet mooi' maar je mag het ook niet verkopen om van dat geld andere (tweedehandse) spullen naar je eigen smaak te kopen...
Net zoals je geen geld moet uitlenen als je het niet kunt missen, want het kan dat je het niet terugkrijgt, moet je ook geen spullen weggeven als je vindt dat die ander niet zelf mag weten wat hij ermee gaat doen. Als je iets krijgt, krijg je het. Je geeft op dat moment een bosje bloemen of iets lekkers terug als dank en dan is het klaar. Wil je het na 3 maanden of na 8 jaar verkopen, dan hoeft degene die het jou schonk echt niet op (een deel van) het geld te rekenen.
Ergens deel ik je mening: als de ontvanger mee geholpen is met het geld dat hij kan krijgen voor de gegeven spullen, dan blijft het resultaat hetzelfde: de ontvanger is geholpen.
Maar toch, ik zou zelf nooit gekregen spullen verkopen, dat zou m echt niet lekker zitten. 'Pay it forward', ik geef het dan liever zelf weer door.
En ik zou er stiekem wel moeite mee hebben als - zeker op korte termijn - iemand spullen die hij/zij van mij gekregen heeft zou verkopen. Maar zoals iemand hierboven al zei: dat is misschien vooral een kwestie van gekwetst ego.
Dat was eigenlijk wel een eye opener
